ဆရာက ဘယ်အဆင့် အစီအရင်ပညာရှင်လဲ

"ဆရာ့ကို.... အကူအညီ တောင်းချင်လို့ပါ..."

စာအုပ်စင်များကြားက လီချင်းဟဲသည် သူမ၏ ဖိနပ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူ့အဝတ်အစားထောင့်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမသည် ရှက်စိတ်နှင့် ဒေါသကြောင့် ခေါင်းငုံ့ထားကာ အသံကလည်း မကြားနိုင်လောက်အောင်ပင် တိုးရှလေ၏။

သူမသည် သူမရှေ့တွင်ရှိ ဂရုမစိုက်သော ချင်းယန်ကိုကြည့်ကာ မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်သတိရသွားသည်။ စက္ကန့်သုံးဆယ်အတွင်း လက်ချောင်းများဖြင့် အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်သွားခဲ့သည်။ သူမ ကြားပင် မကြားဖူးချေ။

ဒါဟာ သူမရဲ့ ကမ္ဘာ့အမြင်ကို လုံးဝပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပါ၏။

'သူက တတိယအဆင့် အစီအရင်ကို ချက်ချင်း ချိုးဖျက်နိုင်တယ် ဒါကြောင့် ဒီလူက စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်ပညာရှင် ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်!'

လီချင်းဟဲ သူ့အဝတ်အစားထောင့်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ သူမရှေ့မှ ချင်းယန်သည် ခုံတန်းလျားမှာ ထိုင်ပြီး ခြေထောက်တွေကို ဆန့်လိုက်၏။ သူမ၏ ညှိုးငယ်သော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ရယ်မောနေပုံရသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အစားအစာကို ယူစားတတ်သူသည် စကားပြော ပျော့ပျောင်းပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ပိုက်ဆံကို ချေးယူတတ်သူက ခယတတ်လေ၏။

လီချင်းဟဲ၏ လက်ရှိ ခယနေပုံမှာ သူမ၏ ယခင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော စရိုက်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

မင်းရဲ့ ရမ်းကားတဲ့ဘက်ကို ငါ ပိုကြိုက်နေသေးတယ်။

ဒါကိုစဉ်းစားရင်း ချင်းယန် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှောင်ပိုင်ရဲ့ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ပြောပါဦး တပည့်လေး မင်းရဲ့အကူအညီက ဘာလဲ"

"မှန်တယ်..."

လီချင်းဟဲ ချင်းယန်သဘောတူတာကို တွေ့ရတော့ ဝမ်းသာသွားပြီး: "ခန်းမရဲ့ တတိယထပ်မှာ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းထားတာ အဲဒါက စတုတ္ထအဆင့် စိတ်ဝိညာဥ်ဖမ်းအစီအရင်ပါ... တပည့်... ဆရာ့ရဲ့ အကူအညီလိုလိမ့်တယ်"

မျက်လုံးမှိတ်ပြီး "တပည့်... တပည့်က ဖွင့်လို့ မရဘူး!"

"အဲဒါကို ဖွင့်လို့မရဘူးလား မင်း ပစ္စည်းခိုးယူတုန်းက အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုကို ချိုးဖျက်ပြီး ယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...အခု ပြန်ပေးတော့မယ့် အချိန်ကျမှ သော့ဖွင့်လို့ မရတော့ဘူးလား?"

သူပြောပြီးတာနဲ့ လီချင်းဟဲ ဒီအကြောင်းကို တွေးပြီး အံ့ဩသွားသည်။

ပြီးပြည့်စုံတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဖမ်းအစီအရင် တစ်ခု!

အရင်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ချိုးနိုင်ခဲ့ပေမယ့် အခု ဘယ်လိုလုပ် မလုပ်နိုင်ရတာလဲ။

ဘာထူးဆန်းလို့လဲ။

လီချင်းဟဲသည် ချင်းယန် မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးတစ်ချက်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်သောအခါ ဤအရာကို စဉ်းစားနေမိဆဲ။ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ဒေါသထွက်လာသည်။

"ကူညီမှာလား မကူညီဘူးလား အဆင့်လေး အစီအရင်ကိုတောင် မချိုးနိုင်ဘူးလား"

"အဲဒါက အဆင့်လေး အစီအရင်တစ်ခုပဲ.. ဘာခက်လို့လဲ"

ချင်းယန် ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးကာ ခုံတန်းမှထ၍ ရှောင်ပိုင်ကို ချပေးလိုက်သည်။

"ကျွမ်းကျင်မှုမရှိဘဲ ငါကဘယ်လိုလုပ် ရပ်နေမှာလဲ... ဆရာကြီး မင်းနဲ့ ဒုတိယထပ်ကို သွားကြည့်ပေးမယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ ဦးဆောင်ပြီး ထွက်သွားတော့သည်။

လီချင်းဟဲလည်း နောက်မှ အနီးကပ်လိုက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်ကျော်ကာ ထောက်လှမ်းရေး ကင်မရာများကို ရှောင်သွားကြသည်။ စာအုပ်စင်များကို အဖုံးအဖြစ် အသုံးပြုကာ မကြာခင်မှာပဲ ဒုတိယထပ်တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဒုတိယထပ်ဝင်ပေါက်၌ နောက်ဖွားနယ်ပယ် စစ်သည်များသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး နက်နဲသော ထင်ယောင်ထင်မှားကြီးထဲတွင် ပိတ်မိနေကာ လူသတ်ခြင်းအကြောင်း အော်ဟစ်ငေါက်ငေါ့ကာ လူမိုက်များလို ဖြစ်နေ၏။

ချင်းယန် အစောင့်အကြပ်များကြားမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ရုပ်ဆိုးသော အသွင်အပြင်ကို စိုက်ကြည့်မိတဲ့အခိုက် ဗိုက်နာချင်သလိုတောင် ခံစားလိုက်ရသည်။

လီချင်းဟဲ၏ ထင်ယောင်ထင်မှားများက အလွန်ကြမ်းတမ်းဆဲပင်။ ဤလူများဆီက အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် စာကြည့်တိုက်က ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြန်လိမ့်ဦးမည်။

အဲဒီအချိန်မှာ အလုပ်ပြန်စဖို့ စောစောပြန်ရမယ်။

ဒါကို စဉ်းစားနေတဲ့ ချင်းယန်မှာ ကူကယ်ရာမဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ဟေ့ တပည့်... မင်း နောက်တစ်ခါဆို ဒီထက်ပိုပြီး ပြတ်သားပေးပါလား မင်း အစီအရင်ပိုင်းမှာ အရည်အချင်းနည်းနည်း ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမယ့် ဒီနောက်ဖွားနယ်ပယ် စစ်သည်တွေကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှားတွေကို ပုံဖော်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး"

“အော...”

ဒါကိုကြားတော့ သူမ ထိုစစ်သည်တွေကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းငုံ့ပြီး "ဒီလောက် ပျော့ညံ့ပါလို့ ဘယ်သူက ပြောတာလဲ... သူတို့ အားနည်းရင် ပိုလေ့ကျင့်သင့်တယ်..."

ချင်းယန် : “…”

သုံးလွှာစင်္ကြံ။

လေထုက အေးစက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က မည်းမှောင်နေသည်။ စင်္ကြံအဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားနိုင်သော အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုမှာ ပိတ်မိပြီး မရဏကမ္ဘာ၏ တံခါးများပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခပ်မှိန်မှိန် အလင်းတန်းများ စုစည်းနေခဲ့သည်။

ကြမ်းပြင်တွင်မူ ပြန့်ကျဲနေသော ကြယ်အပိုင်းအစများနှင့် လီချင်းဟဲ၏ သွေးခြေရာ အနည်းငယ် ပါသွားသည် ။

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကြယ်စွမ်းအားတွေကို လွှတ်လိုက်ပြီး ခြေရာလက်ရာတွေကို ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဥ်ဖမ်းအစီအရင် အနီးသို့ အေးဆေးစွာ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာ သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ ခက်နေ၏။ အခု သူ့မှာ အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီးရှိထားတော့ ဘယ်ဟာမှန်တယ် ဆိုတာ ခဏလောက်တော့ သူ မသိသေးချေ။

"ထားပါတော့ 'ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ' ကိုပဲ သုံးပြီး ချိုးဖျက်လိုက်တော့မယ် "

ချင်းယန် မျက်လုံးတွေကိုမှိတ်ထားပြီး ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ အလင်းတန်းတွေ ပတ်ပြေးနေတတ်တဲ့ တံခါးခုံဆီကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။ ပြီးတာနဲ့ သူ့လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

ဗုန်း!

လေထုက ဖြည်းညှင်းစွာ ဆူပွက်လာသည်။ ချင်းယန်သည် အစီအရင်နှလုံးသားကို အသက်ဝင်စေကာ စိတ်ဝိညာဥ်ဖမ်းအစီအရင်၏ အူတိုင်တစ်ခုလုံးကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် ချင်းယန် နှလုံးသားထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စိတ်ဝိညာဥ်ဖမ်းအစီအရင် ရောင်ဝါသည် အရပ်ရပ်သို့ ဆန့်ထွက်ကာ အပြင်ဘက်တွင် လွတ်လပ်စွာ လွင့်မျောနေသော်လည်း ၎င်းသည် သူ့လက်နှင့်ခြေထောက်များဆီ အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ကာ အလိုအလျောက် ထိန်းချုပ်နိုင်လာသည်။

"မင်းဘာသာ ဖယ်လိုက်..."

ချင်းယန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူပြောပြီးတာနဲ့ သူ့စကားများထဲ ဝိညာဥ်စွမ်းအင်တွေ ပါလာသကဲ့သို့ စိတ်ဝိညာဥ်ဖမ်းအစီအရင်၏ အလင်းရောင်မှိန်မှိန်၊ ကြယ်စွမ်းအင်များ၊ တံခါးခုံပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော စာလုံးများ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တတိယထပ် ဝင်ပေါက်တံခါးကို နောက်တစ်ကြိမ် အတားအဆီးမရှိ ထိန်းထားနိုင်သွားပြီ။

"???"

လီချင်းဟဲ နောက်ကလိုက်လာရင်း ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူမရဲ့ လှပတဲ့မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

ဟုတ်ရဲ့လား?

ကြယ်စွမ်းအင် အတက်အကျမရှိ၊ အစီအရင် မျက်လုံးကို မရှာဖွေဘဲ အစီအရင်ထဲကို ဝင်ရောက်လိုက်တာနဲ့ ပွင့်သွားရောလား။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!"

ဒါကိုမြင်တော့ လီချင်းဟဲ ပြေးကြည့်ဖို့တောင် မစောင့်နိုင်တော့ပါ။ သူမသည် တံခါးနားသို့ ချက်ချင်းချဉ်းကပ်ကာ တံခါးခုံပေါ်ရှိ အစီအရင် စာလုံးများကို ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့က သူတို့ဘာသာသူတို့ ပျော်နေပုံပေါ်လေသည်။

မဟုတ်သေးပါဘူး အစ်ကိုကြီး။

နင် လွယ်လွယ်နဲ့ ချိုးဖျက်လိုက်တဲ့ဟာက အခုနတုန်းက ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို လှောင်လိုက်ပြီ။

လီချင်းဟဲ ရှေးခေတ်တံခါးခုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှု၏ အတက်အကျများကို ခြေရာခံလို့ မရပေ။ သူမ နားမလည်နိုင်သော်လည်း လေးလေးနက်နက် ထိတ်လန့်သွားတာတော့ ငြင်းလို့မရချေ။

ချင်းယန်ဟာ ယခင်သူမရဲ့ အစီအရင် တည်ထောင်မှုကို ဖြိုဖျက်ဖို့ အစီအရင်မျက်လုံးကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူဟာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုကို ဖြိုခွဲခဲ့ပြန်၏။

နေ့တိုင်း လှည့်ကွက်အသစ်တွေချည်း ပေါ်လာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

လီချင်းဟဲရဲ့ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် ကြေကွဲသွားခဲ့သည်။

"မင်းက ဘာအတွက် ရပ်နေတာလဲ"

ချင်းယန်သည် လီချင်းဟဲ မှိန်းနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူမနဖူးကို လက်ဖြင့် လှမ်းပုတ်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်ပြီး ပစ္စည်းကို သွားပြန်ထားလိုက်!"

"ဪ ဪ..."

လီချင်းဟဲ သတိပြန်ဝင်သွားကာ အစီအရင်တစ်သောင်း ပုံကြမ်းကို တတိယထပ်ရဲ့ မူလ အနေအထားအတိုင်း ပြန်ထားပြီး အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။

"နေဦး!"

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် သူမလက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး။

"မင်း ဒီအတိုင်းထားခဲ့မှာလား"

"ဒါဆို...ဘာလုပ်ရမှာလဲ ပိုင်ရှင် .... ပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်ပေးလိုက်ပြီလေ... ပြည်သူ့ဝန်ဆောင်မှု ပေးရဦးမှာလား"

ချင်းယန်: "ဒီပုံစံကို ပြန်ပြင်ဖို့ မလိုဘူးလား မင်းဒီလိုမျိုး ထွက်သွားလို့ အဆင်ပြေမှာလား"

"ဟင်?"

လီချင်းဟဲ အံ့အားသင့်သွားပြီး ချင်းယန်ကို အံ့သြစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"မပြောနဲ့နော်.... မင်းက အစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံကိုလည်း ပြန်ပြင်နိုင်တယ်လား?"

ချင်းယန်က ပြုံးပြသော်လည်း ဘာမှမပြော။ ထို့နောက် နားရွက်ကို ကုတ်ကာ။

“မနေ့ညက ဆရာကို ခေါ်တာ အရမ်းညင်သာတယ်... ကြားရတာ အဆင်မပြေဘူး ဒီတစ်ခါတော့ ဆရာကို ဆယ်ခါလောက် ခေါ်လိုက်.. ငါ မင်းအတွက် အစီအရင်ကို ပြန်ပြင်ပေးမယ်"

"ဆယ်ခါ?"

အရင်ကတော့ လီချင်းဟဲ ဒါကို မယုံချင်ပေမယ့် ချင်းယန်က သူ့လက်ဗလာနဲ့ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံကို သရုပ်ပြခဲ့ပြီး အခုလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့ခဲ့ရပါပြီ။ အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမ အော်လိုက်သည်။

“ဆရာ…ဆရာ.…”

ဆယ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ခေါ်ဆိုပြီးနောက် စင်္ကြံတစ်လျှောက်တွင် စူးစူးရှရှ ပဲ့တင်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချင်းယန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တံခါးခုံဆီသို့ လှမ်းကာ ညင်သာစွာ လက်ဆန့်လိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်၌!

မှိန်ဖျော့သော အစီအရင်ပုံစံသည် တဖြည်းဖြည်း ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီး ကြယ်စွမ်းအားများ တုန်ခါသွားသည်။ ယခင်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော စိတ်ဝိညာဥ်ဖမ်းအစီအရင်သည် အချိန်နောက်ပြန် ဆုတ်သွားသကဲ့သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းလာခဲ့သည်။

လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးက စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာသည်။

"???"

စင်္ကြံလမ်းပေါ်က လီချင်းဟဲမှာ သူ့ပါးစပ်ကို ဖုံးထားမိလေသည်။ အပေါ်က အစီအရင်ပုံစံရဲ့ အတက်အကျကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်လာသည်။ ထိုလူက လက်ဗလာဖြင့် စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်ပုံစံကို ပြန်လည်ရယူခဲ့သည်။

သူ့အဖေ ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်သခင်တောင်မှ ဒီလို မလုပ်နိုင်ချေ။

"ဆရာက ဘယ်အဆင့် အစီအရင်ပညာရှင်လဲ?"