သားရဲဒီရေက အန္တရာယ်များတယ်၊ မုန်တိုင်းတွေ တိုက်တော့မယ်

ညဘက်၊ ကြယ်သိုင်းရဲစခန်း၊

အစည်းအဝေးခန်း။

မီးရောင်များ တောက်ပနေခဲ့သည်။ စတုဂံပုံ ကွန်ဖရင့်စားပွဲဝိုင်းတွင် ကျန်းဟိုင်၏ ထိပ်တန်းအမှုဆောင် အရာရှိများ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ တစ်ဦးစီသည် ၀တ်စုံနှင့် လည်စည်းများကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏နယ်ပယ်တွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ရှိသူများပဲ ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အဓိကခုံမှ လူအိုလီနှင့် ကြယ်သိုင်းရဲခေါင်းဆောင်ကြီးတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြသည်။

အနားယူချိန်ကို ကျော်လွန်ကာ ဆယ်နာရီထိုးခါနီးပြီ။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီဝက်လောက်က စာကြည့်တိုက် ပိုင်ရှင်သည် အရေးပေါ် အစည်းအဝေးတစ်ခု တောင်းဆိုသဖြင့် ရုတ်တရက် မက်ဆေ့ချ်ပို့ကာ ဤအစည်းအဝေးကို စတင်ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီတောက်မင်ဟာ တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ပြီး ရှည်လျားသော စင်္ကြံအပြင်ဘက်မှ လှမ်းဝင်လာသည်။ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာရင်း သူ့မျက်နှာမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အမြွက်မျိုးလည်း ပေါ်လွင်နေလေသည်။

အားလုံးက အသံရဲ့ ဦးတည်ရာကို ကြည့်နေကြတယ်။

"စာကြည့်တိုက်မှူး... ခင်ဗျားမှာ ဆွေးနွေးစရာတွေ ရှိတယ် လို့ ပြောလို့ အခု အားလုံး ရောက်နေကြပါပြီ"

ကြယ်သိုင်းရဲခေါင်းဆောင်ကြီးက စားပွဲကို လာခေါက်ပြီး အရင်မေးသည်။

"ဘာလို့နောက်ကျနေတာလဲ ညနေက ဘာလို့မလုပ်တာလဲ"

"တောင်းပန်ပါတယ် အားလုံးပဲ နေ့ခင်းဘက်တုန်းက စာကြည့်တိုက်မှာ ပြန်ဖြေရှင်းစရာတစ်ခုရှိလို့ပါ...အခု ပြီးသွားပါပြီ"

လီတောက်မင်က တောင်းပန်ဟန်ဖြင့် ညီလာခံ စားပွဲဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်ကာ ကုလားထိုင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ စိတ်မရှည်တာကို မြင်တော့ သူ ချက်ချင်း အကြောင်းအရာကို စလိုက်သည်။

"အင်ပါယာမြို့တော်ကို ကျွန်တော် ခရီးထွက်တုန်းက အရေးကြီးတဲ့ သတင်းတစ်ခု ရခဲ့ပါတယ်... ကျန်းဟိုင်မြို့တော်ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်စရာပါ အခြေအနေက အရမ်းဆိုးရွားပါတယ်"

"ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ကျနော်တို့ ကျန်းဟိုင်က နောက်ထပ် သားရဲအလုံးအရင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"

"ဘာ?!"

ရောက်ရှိလာသူအားလုံး လီတောက်မင်ကို ထိတ်လန့်တကြားကြည့်ကာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ပင်မထိုင်ခုံတွင်ထိုင်နေသော လူအိုလီနှင့် ကြယ်သိုင်းရဲခေါင်းဆောင်ကြီးမှာလည်း ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့အမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒီသတင်းကြောင့်လည်း သိသိသာသာ အံ့အားသင့် တုန်လှုပ်သွားကုန်၏။

သားရဲဒီရေသည် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် အနှစ်နှစ်ဆယ်တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

ကောင်းကင်မှ ဘေးဥပဒ်တစ်ခု၏ ပြန်လာမှုသည် ကြယ်သားရဲများအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ဗီဇများကို လှုံ့ဆော်ပေးကာ ၎င်းတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။

သားရဲဒီရေ စတင်သည်နှင့် ကြယ်သားရဲ အစုအဝေးကြီးသည် သာယာဝပြောသော မြို့များပေါ်သို့ ဆင်းလာကာ ၎င်းတို့အား ဝိုင်းရံထားမည်၊ အသက်ပေါင်းများစွာကို ပျက်စီးစေမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အသွေးအသားကို ကိုက်စားကာ သူတို့ဒေါသကို လူ့သွေးသားဖြင့် ဆေးကြောကြလိမ့်မည်။ လူ့သမိုင်းတစ်လျှောက်က သားရဲဒီရေတိုင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော နိုင်ငံသားများ သေဆုံးမှု၊ မြို့ပြိုကျမှုနှင့် အဆောက်အဦများ မီးလောင်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အားနည်းသော နိုင်ငံအချို့ပင် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခုလုံးလည်း ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

"အားလုံး... မထိတ်လန့်ကြပါနဲ့ သတိရှိကြပါဦး!"

လီတောက်မင်က သူ့မေးစေ့ကို လက်နှစ်ဖက်ပေါ်တင်ကာ လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒီသားရဲ ဒီရေရဲ့ အတိုင်းအတာက အရင်ခေတ်တွေနဲ့ မတူပါဘူး... အင်ပါယာမြို့က သတင်းတွေအရ ဒီရေဟာ အရင်ကထက် ပိုကြီးနိုင်ပါတယ်...နောက်တစ်ခုကတော့ ဒီကြယ်သားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တွန်းလှန်ဖို့ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်ရမယ်"

ကြယ်သိုင်းရဲခေါင်းဆောင်ကြီး: "ဟုတ်တယ် စာကြည့်တိုက်မှူး ပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ် သားရဲဒီရေ နီးလာပြီ။ မြို့ရိုးပေါ် အစောင့်တွေ... မြို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးဖွဲ့စည်းမှုကို ပြန်စဖို့ လိုတယ် အခုကစပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လီမိသားစုလက်ထဲကို အပ်ထားပါရစေ..."

"ဒါပေါ့"

ပိုင်ရှင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။ "မြို့တွင်းက လူတွေကို ကာကွယ်တာက ကျုပ်တို့ လီမိသားစုရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားပါပဲ"

ထို့နောက် သူက အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အစီအစဉ်များကို ဆွေးနွေးဖို့နဲ့ အနာဂတ် သားရဲဒီရေအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ ဒီနေ့မှာ အားလုံးကို ဒီနေရာရောက်အောင် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ရတာပါ... ဒါ့အပြင် ကျုပ်တို့မြို့ရိုးတွေပေါ်မှာ ကာကွယ်ရေးကို မှီခိုအားထားနေရုံနဲ့ မလုံလောက်ပါဘူး”

သူပြောပြီးတာနဲ့ အစည်းအဝေးခန်းထဲက အားလုံးက သဘောတူပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ သားရဲဒီရေက သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်သည်။

အကျပ်အတည်း၏ ပြင်းထန်မှုအပေါ် အခြေခံ၍ အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားသည်။

သာမာန်၊ ခက်ခဲအဆင့်၊ ငရဲအဆင့်။

သာမန်အဆင့်များသည် အတော်လေး ဘေးကင်းပါသည်။ သားရဲ ဒီရေကို အများဆုံး ဘုရင်အဆင့် ကြယ်သားရဲက ဦးဆောင်သည်။ လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်က ကျန်းဟိုင်မြို့ရှိ သားရဲဒီရေသည် သာမန်အဆင့်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မွေးရာပါနယ်ပယ် သခင်သုံးပါးနှင့် နယ်မြေခံစစ်သည်တော်တစ်စုတို့သည် လျင်မြန်စွာ နှိမ်နှင်းရန် အတူတကွ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ခက်ခဲအဆင့်တွင်မူ ဘေးအန္တရာယ်အဆင့်က ကွဲပြားသွားသည်။

ဤပြင်းအား၏ သားရဲဒီရေသည် ဆိုးရွားစွာ တိုးလာကာ အန္တရာယ် တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်အဆင့် ကြယ်သားရဲများပင် ပေါ်လာနိုင်သည်။

တောင်များနှင့် ခိုင်ခံ့သော ခံတပ်များကို ဖျက်စီးခြင်း၊ ခုခံကာကွယ်သော လူသားများသည် သွားနှင့် လက်သည်းများကြောင့် ခုခံနိုင်လျှင်ပင် ပြင်းထန်သော အသေအပျောက်များ ကြုံတွေ့ရပြီး ဆိုးရွားသော ရလဒ်ကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ပြီးလို့ မြို့အများစုသည် အပျက်အစီးများ လျော့ပါးသွားလျှင်ပင် လူသားမျိုးနွယ် အလောင်းများက တောထဲ၌ ပြန့်ကျဲနေမည်။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် စရိတ်စကသည်လည်း ကြီးမားလှပေလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ နောက်ဆုံးအဆင့် ရှိပါသေးသည်။

ငရဲအဆင့်။

ဤဘေးအန္တရာယ်အဆင့်သည် ၎င်း၏အမည်နှင့်အညီ ကမ္ဘာကြီးက ငရဲနဲ့တူသွားမည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ အင်ပါယာအဆင့် ကြယ်သားရဲများပင် ပေါ်လာနိုင်သည်။

ငရဲအဆင့် သားရဲဒီရေ သမိုင်းမှတ်တမ်းများကတော့ ရှားပါးသည်။ ငရဲအဆင့်သားရဲဒီရေကိုတွေ့ကြုံပြီးနောက် တစ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့ပြီး မြို့ကြီးက အမြဲအတွက် ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်ရှိ မြို့များ ညတွင်းချင်း တိတ်တဆိတ် ကွယ်ပျောက်သွားတတ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော သဘာဝဘေးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လူသားမျိုးနွယ်သည် ၎င်းတို့အတွက် အမှန်တကယ် အရေးမပါလှတော့ပါ။

"ဒီတစ်ခါ အင်ပါယာမြို့က ခင်ဗျားကို အကြောင်းကြားခဲ့သေးလား... ကျုပ်တို့ ကြုံရမယ့် သားရဲဒီရေက ဘယ်အဆင့်တဲ့လဲ"

လူအိုလီသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူများကို ပွတ်သပ်ကာ လီတောက်မင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့အားလုံးကို ကြိုပြောထားမှဖြစ်မယ်.."

သူပြောပြီးသည်နှင့် အစည်းအဝေးခန်းထဲက လူတိုင်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် စာကြည့်တိုက်မှူး သားရဲဒီရေက လေးနက်တဲ့ကိစ္စပါ... ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိမှ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်!"

"ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ကာကွယ်ရေးက ခေါင်းမဲ့ ပျံသန်းနေတာထက် ပိုကောင်းပါတယ်"

"ကျန်းဟိုင်မြို့ အင်အားနဲ့ဆို ခက်ခဲအဆင့်က သားရဲဒီရေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

"ငရဲအဆင့်သားရဲဒီရေ တကယ်ရောက်လာရင် ကျုပ်တို့က ဘေးလွတ်ရာကို ပြေးသင့်တယ်!"

"..."

ဆွေးနွေးပွဲအခန်းသည် ကျယ်ပြောသော ဆွေးနွေးမှုဖြင့် ပြည့်နေသည်။

"အဟမ်း အားလုံး တိတ်တိတ်လေး နေပေးကြပါ..."

လီတောက်မင် အကြိမ်အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးပြီး တိတ်ဆိတ်နေရန် အချက်ပြသည်။ ထို့နောက် သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြော၏။

"ဒီစကား မပြောချင်ဘူး ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ ကန့်သတ်ပမာဏပဲ သိထားတယ်... အချက်အလက် အားလုံးကို စုစည်းပြီးရင် နောက်မှ လူတိုင်းဆီကို ဖြန့်ဝေပေးပါ့မယ်"

"စာကြည့်တိုက်ပိုင်ရှင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်.. အားလုံးပဲ သည်းခံပေးကြပါ"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကြယ်သိုင်းရဲခေါင်းဆောင်ကြီးကလည်း မတ်တတ်ထရပ်ကာ လူအုပ်အား စိတ်ချလက်ချ ပြောဆိုခဲ့သည်။

“အခု အရေးတကြီး လုပ်ဆောင်ရမယ့် တာဝန်က နောက်လာမယ့် တုံ့ပြန်မှု အစီအစဥ် အနည်းငယ်ကို ရေးဆွဲဖို့ပါ...”

ထို့နောက် အစည်းအဝေးကို ခံတပ်များဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မြို့ရိုးတွေမှာ အမြောက်တွေ ထပ်ထည့်လို့ရတယ်... ချောင်ပေ့အဖွဲ့က ရန်ပုံငွေတချို့ လှူနိုင်ပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ ကျန်းမိသားစုကလည်း ပါဝင်ကူညီနိုင်ပါတယ်... အစီအရင် ဖွဲ့စည်းဖို့အတွက် ပါဝင်ကူညီပါ့မယ်!"

"လူအင်အား များများ ပို့ပါ... ဘေးအိမ်က သစ်တောမြို့က လောလောဆယ် လူအင်အား နည်းပါးနေတော့ ကျွန်တော်တို့ လွှဲပေးလို့ ရပါတယ်..."

ခဏအကြာ၌ ညအစည်းအဝေးက ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကြယ်သိုင်း ရဲစခန်းအဝင်ဝတွင် ပါတီအသီးသီးမှ အကြီးတန်းခေါင်းဆောင်များ ထွက်ခွာနေခဲ့သည်။ ခဏတာ နှုတ်ဆက်စကား ဖလှယ်ပြီးနောက် သူတို့လည်း ကားပေါ်တက်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လီတောက်မင်သည် လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ရပ်ကာ အကြီးတန်းခေါင်းဆောင်များ ထွက်ခွာသွားသည်ကို စိုးရိမ်သောက သူ့မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျန်းဟိုင်းမြို့က ဒီသားရဲဒီရေမှာ ဘေးကင်းစွာနဲ့ ရှင်သန်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

သားရဲဒီရေ ကျူးကျော်မှုတိုင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ခန့်မှန်းမရသော အကျိုးဆက်များနှင့်အတူ ရောက်လာတတ်တာမို့ ကျန်းဟိုင်မြို့အတွက် အမြဲတမ်း စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်... မြို့ရဲ့ လက်ရှိခံစစ်တွေနဲ့ ကျုပ်တို့က ခက်ခဲတဲ့အဆင့်ကို အကောင်းဆုံး ကိုင်တွယ်နိုင်သလောက်ပဲ ရှိတယ် အဲဒါက အရမ်းခက်လိမ့်မယ်”

ကြယ်သိုင်းရဲခေါင်းဆောင်ကြီးလည်း သူ့အနားရောက်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး ကျုပ်တို့မှာ ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား ရှိပါသေးတယ်"

လီတောက်မင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အဝေးကမြို့ရဲ့ ရှုခင်းတွေကို ငေးကြည့်နေ၏။

"ကောင်းကင်ဘုံလေးဆယ့်ကိုးခု အသွင်ပြောင်းမှုမှာ အရာခပ်သိမ်းက မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းတွေ ရှိပါသေးတယ်"

စကားဆုံးတော့ အတွေးထဲ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုနေ့တွင် လီချင်းဟဲ နှင့် သူ၏ စကားပြောဆိုမှုကို သတိရပြီး မျှော်လင့်ခြင်း အရှိန်အဟုန်က သူ့နှလုံးသားထဲ ပြည့်လာခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရား တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာကနေ ထွက်လာအောင် ချင်းဟဲမြို့ ဖိတ်ခေါ်နိုင်ဖို့ပဲ ယုံကြည်မျှော်လင့်တယ်"