ပထမဆုံး

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သန်မာသူသည် ရှေ့မှဦးဆောင်ပျံသန်းသွားပြီး ရေနဂါးဧကရာဇ်ကိုမူ သူက ဆွဲခေါ်လာကာ ဘေးတစ်ဖက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားစေသည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သန်မာသူအနေဖြင့် မည်သူမဆို အပြင်လူကို ခေါ်ဆောင်လာခွင့်မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်သောသူများ၏ သတိမထားမိစေရန် ရေနဂါးဧကရာဇ်ကို အတူခေါ်ဆောင်မလာနိုင်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကိုယ်ပျောက်ခြေလှမ်းဖြင့် ဘေးတွင် ဖုံးကွယ်ပုန်းအောင်းနေပြီး ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သန်မာသူကို ထိန်းချုပ်ကာ အကာအရံကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စေသည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သန်မာသူသည် ပျံသန်းလာခါစတွင် အတွင်းမှ နိမ့်ကျသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟမ်… ဒီလောက်မြန်မြန်ပြန်လာတာလား… ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ဘက်က ကိစ္စတွေ ပြီးသွားပြီလား…”

နိမ့်ကျသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်… အားလုံးနီးပါး ပြီးစီးသွားပါပြီ… ဒီတစ်ကြိမ်က သခင်ကြီးအတွက် လတ်ဆတ်တဲ့ လက်ဆောင်ပဏ္ဍာတွေ ယူလာတာပါ…”

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သန်မာသူက လေးစားစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

“လတ်ဆတ်တဲ့ လက်ဆောင်ပဏ္ဍာပေါ့… အရင်တစ်ခေါက်ကမှ ပို့ပြီးပြီလေ…”

ဤသို့ပြောသော်လည်း အကာအရံသည် လျင်မြန်စွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သန်မာသူ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် အဖွင့်အပိတ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချလျက် ယီထျန်းယွမ်သည် အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ အကာအရံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူသည် ကိုယ်ပျောက်နည်းကို အသုံးပြုရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ ရဲရင့်စွာ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် မြင်ကွင်းထဲတွင် ကြီးမားသော နန်းတော်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ယင်ကောင်းကင်မီးလျှံများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး နန်းတော်သည် ယင်ကောင်းကင်မီးလျှံထဲတွင် တည်ရှိနေသည့်အလား ဖြစ်သည်။ ယင်ကောင်းကင်မီးလျှံများသည် နန်းတော်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူခံနေရပြီး တစ်စတစ်စ ကုန်ခမ်းနေသည့်ပုံပေါ်သည်။

ထို့အပြင် အခြားထူးခြားသည့်အရာမရှိဘဲ ကြီးမားသော နန်းတော်တစ်ခုသာရှိပြီး အေးစက်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေ၏။ ယီထျန်းယွမ်နှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာသူမှာ ရေနဂါးဧကရာဇ်ဖြစ်သည်။

သူသည် ရေနဂါးဧကရာဇ်ကို အတူခေါ်လာရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ပြဿနာမရှိသော်လည်း ရေနဂါးဧကရာဇ်အား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်စေပြီး ဤနေရာတွင် သေဆုံးစေလိုသည်။ ၎င်းသည် ရေနဂါးဧကရာဇ်အတွက် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းနှင့် တူသည်။

“လူသားတွေလား…”

နန်းတော်အတွင်းမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ယုံဆန်း… မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ… ဘာလို့ လူသားနှစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတာလဲ…”

အကယ်၍ လက်ဆောင်ပဏ္ဍာဖြစ်ပါက သူတို့အား ဖမ်းချုပ်ထားရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ မည်သူမျှ ဖမ်းချုပ်မထားဘဲ ထူးခြားသော စွမ်းအားရိပ်ထွက်နေသည့်အတွက် သာမန်လက်ဆောင်ပဏ္ဍာများ မဟုတ်မှန်း ထင်ရှားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ နန်းတော်အတွင်းသို့ တစ်ချက်တည်း ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ မည်သည့်အတားအဆီးမျှ မရှိပေ။ ၎င်းတို့၏ ခုခံမှုမှာ အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဘုရားရတနာသာဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် မည်သည့်ရတနာ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားအင်းများထက်မဆို ပိုမိုထိရောက်သည်။

ထိုအကာအရံကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့တွင် ခုခံရန်အတွက် မည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့ဘဲ လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် မြင်ကွင်းထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည့် အခြေအနေသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ ဤနေရာတွင် ကလေးများသာရှိပြီး အားလုံးမှာ ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးများဖြစ်သည်။ အချို့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြပြီး ဤတိရစ္ဆာန်များကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကလေးများအပြင် ဘေးတွင် အရိုးများစုပုံနေပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ကလေးများ၏ အရိုးများဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သားသမီးများကို မမွေးဖွားနိုင်သူများသည် ဝါးမျိုခံရမည်မှာ သေချာသည်။

ဤမျှရက်စက်သော ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသမီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော သတ်လိုစိတ်ဖြင့် ရှေ့ဆုံးရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သုံးဦးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် မူလသန်မာသူများဖြစ်ပြီး ယခုမူ တစ်ဦးသည် ကလေးတစ်ဦးကို ကိုင်ထားကာ ထိုကလေးမှာ တစ်ဝက်ခန့် ဝါးမျိုခံထားပြီး အသက်ငွေ့ငွေ့သာရှိတော့သည်။

အခြားနှစ်ဦးမှာ သွေးကန်ထဲတွင် လှဲလျောင်းနေပြီး ထိုသွေးကန်သည် ကလေးများစွာ၏ သွေးများဖြင့် ဖြည့်ထားသည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

ယီထျန်းယွမ်တို့၏ ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးသုံးဦးသည် ထရပ်လိုက်ကြပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရေနဂါးဧကရာဇ်ကို မထီမဲ့မြင်စွာ ကြည့်ကာ မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။

၎င်းတို့အတွက် ဤနေရာသည် ၎င်းတို့၏ နယ်မြေဖြစ်သည့်အတွက် ယီထျန်းယွမ်တို့ ထွက်ပြေးနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ အပြင်ဘက်ရှိ အကာအရံသည် ပြန်လည်ပိတ်ထားပြီး မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိပေ။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ စွမ်းအားကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသည်။ ၎င်းတို့သုံးဦးစလုံးသည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ရှစ်လွှာ သို့မဟုတ် ကိုးလွှာတွင် ရှိကြသည်။ အင်အားအပြင်းထန်ဆုံးသူမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နီးစပ်နေသည်။

“ဟယ်… သူ့မှာ ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ သွေးရိုးဗီဇပါလားဟ…”

၎င်းတို့သည် အံ့ဩစွာ ထလိုက်ကြပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ တစ်ဦးက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ယုံဆန်း… မင်းခေါ်လာတဲ့ ဒီလက်ဆောင်ပဏ္ဍာက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ… ငါက ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို မုန်းပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ဝါးမျိုရတာကိုတော့ အရမ်းကြိုက်တယ်…”

“ဟား... ဟား… ဟုတ်တယ်… ငါတို့ အပြင်ထွက်နိုင်ရင် ကောင်းကင်ဘုံလောကကို သွားပြီး ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို အကုန်ဝါးမျိုပစ်မယ်… ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို ငါတို့ အားလုံးနီးပါး ဝါးမျိုပြီးသွားပြီမဟုတ်လား…”

ယုံထျန်ဟုန်သည် ရယ်မောလျက် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် လျက်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို တပ်မက်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ကို တပ်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု မဆိုလိုဘဲ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျိုးဆက်များကို ဝါးမျိုပြီး ဒေါသဖြေရန် လိုလားခြင်းဖြစ်သည်။

“ဒါဆို နောက်တစ်ယောက်ကရော… သူ့မှာ ဘာသွေးရိုးဗီဇမှ မရှိဘူးပဲ… သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပဲ… ဒါပေမဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကတော့ မဆိုးဘူး… ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝါးမျိုလို့ရမယ်ထင်တယ်…”

ယုံယုဟုန်သည် အကြည့်များကို ရေနဂါးဧကရာဇ်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မဆိုးသည့် သန်မာသူများကို ဝါးမျိုခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် အကျိုးများစွာ ရရှိစေသည်။

၎င်းတို့သုံးဦးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးထဲမှ ဒေါသများကို မမြင်ရဘဲ မည်သူ့ကို ဦးစွာဝါးမျိုမည်၊ မည်သူက ဦးစွာစားမည်ကို စဉ်းစားနေကြသည်။

“ဆန်းကြယ်ထိခိုက်စေနိုင်မှုစနစ်ကို ဖွင့်လှစ်မယ်…”

“နတ်ဆိုးဝတ်စုံရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို ဖွင့်လှစ်မယ်…”

“ရှေးဟောင်းဝတ်စုံရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို ဖွင့်လှစ်မယ်…”

“နဂါးနတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇစွမ်းအားကို ဖွင့်လှစ်မယ်…”

“ဖီးနစ်သွေးရိုးဗီဇစွမ်းအားကို ဖွင့်လှစ်မယ်…”

သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးနီးပါးကို တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ထိပ်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး နန်းတော်၏ အမိုးကို ဖောက်ထွင်းကာ အပေါ်ရှိ ထူထဲသော အကာအရံကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားသည် ပတ်ဝန်းကျင်အား လွှမ်းခြုံသွားပြီး ရှေ့ရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သန်မာသူသုံးဦးသည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ လက်မောင်းခြောက်ဖက်စလုံး လှုပ်ရှားလာပြီး လက်နက်များကို လျင်မြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို သတိထားစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဒါ… ဒါက ဘယ်လိုစွမ်းအားလဲ…”

၎င်းတို့သည် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ ယခင်က ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားရိပ်သည် သာမန်ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လုံးဝမှားယွင်းနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နိမ့်ကျခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ကို အလွန်အမင်း ကျော်လွန်နေသည့်အတွက် ၎င်းတို့သည် သူ၏ စွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ မခံစားနိုင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။

ကြီးမားသော နတ်ဆိုးရုပ်ထုသည် နန်းတော်အတွင်း ဆင်းသက်လာပြီး ၎င်းတို့ထက်ပင် နတ်ဆိုးဆန်သည့်ပုံပေါ်သည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးဖြစ်နေသည့်တိုင် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် လုပ်ရပ်များကို လုံးဝမလုပ်ပေ။ အလောင်းကောင်များ ပုံထားသည့်နေရာနှင့် မျိုးနွယ်စုံလင်သည့် မိန်းကလေးများ လှဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အရာအားလုံးသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး သူ၏ ဒေါသသည် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အခြားမျိုးနွယ်များ၏ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ ရှိနေသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဤ တိရစ္ဆာန်ထက်ပင် ယုတ်ညံ့သူများက မိန်းကလေးများကို ၎င်းတို့၏ မျိုးဆက်များအား မွေးဖွားရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်စေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ဒုန်း…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မြေပြင်ကို တစ်ချက်နင်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံ၏ အဆောင်အယောင်များသည် အံ့ဩဖွယ်ရာ အလျင်ကို ထုတ်လွှတ်ပေးပြီး ဖီးနစ်သွေးရိုးဗီဇစွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ အလျင်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ၎င်းတို့တွင် အင်အားအပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သည့် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူပင်လျှင် သူ၏ အရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်နိုင်သည်။

လက်ချင်းတစ်ခုတည်းတွင် သူသည် ယုံယုဟုန်ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယုံယုဟုန်သည် ယခင်က ကလေးတစ်ဦးကို ဝါးမျိုနေသူဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို ဦးစွာ ဖြတ်လှီးသတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဝှစ်…”

အဆုံးစွန်သော ဓားအလင်းတန်းသည် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် တဖျတ်ဖျတ်လက်ပြီး ယုံယုဟုန်သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားမလည်ရသေးခင်မှာပင် ရွှပ်ခနဲအသံနှင့်အတူ သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး အနက်ရောင်မီးလျှံများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်လက်မစီ စတင်လောင်ကျွမ်းလာလေ၏။

“ပထမဆုံး… တစ်ကောင်…”

ယီထျန်းယွမ်ၤ၏ အသံသည် ဘေးရှိ ယင်ကောင်းကင်မီးလျှံထက်ပင် အေးစက်လှသည်။

အသံသာမက သူ၏ နှလုံးသားပင် အေးစက်လှသည်။

အခန်း (၇၇၅) ပြီးပါပြီ။