ထလိုက်ပါ

"ဟားဟား... အားလုံးက အမှိုက်တွေပဲ... ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲ... သူတို့အတွက် ငါတို့ကို လက်စားချေဖို့တဲ့လား... အရမ်းရိုးသားလွန်းတယ်... အားနည်းသူကို အားကြီးသူက စားသုံးတယ်ဆိုတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့အချက်ကို မင်းမသိဘူးလား..."

"ဟုတ်တယ်... မင်းတို့ လူမျိုးက တကယ်ကို ရိုးသားလွန်းတယ်... အားနည်းသူတွေအားလုံးက အမှိုက်တွေပဲ... စိတ်ကြိုက်ကစားစရာ အမှိုက်တွေပဲ... သေရင်လည်း သေပြီးရောပဲ... ငါတို့က သူတို့ကို ကြည့်မှတ်ပေးတာက သူတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ..."

"ဟေ့... ဒေါသထွက်လိုက်စမ်း... ဟောက်ဟောက်ပက်ပက် အော်ဟစ်လိုက်စမ်း... အစွမ်းရှိရင် ငါတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်စမ်း... မင်းဆိုတဲ့ အမှိုက်ကောင်ရဲ့..."

သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဆက်လက်ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်နေကြပြီး သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးနေသလို ပြုမူကြသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယီထျန်းယွမ်ကို ဒေါသထွက်စေပြီး သူတို့ကို အမြန်သတ်ပစ်ရန် လှုံ့ဆော်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အသက်ရှင်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိထားပြီး အမြန်သတ်ပစ်လျှင် ဤဝေဒနာကြီးစွာသော ညှဉ်းပန်းမှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တာအိုမီးလျှံဖြင့် တစ်စွန်းတစ်စ မီးရှို့ခံရခြင်းသည် လုံးဝမခံပြီးဖြစ်သည်။

"မင်းတို့က ငါ့ကို ဒေါသထွက်စေချင်ပြီး အမြန်သတ်ပစ်ပေးဖို့ လိုလားနေတာပဲ..." ယီထျန်းယွမ်က မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ... ငါပြောခဲ့သလို မင်းတို့ကို တစ်စွန်းတစ်စ မီးရှို့သေသည်အထိ ကြည့်နေမှာပဲ... ဘယ်နှစ်ရက်ကြာကြာ မင်းတို့ကို မီးရှို့မှာပဲ... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့မှာ စိတ်ကူးသစ်တစ်ခုရှိလာတယ်... မင်းတို့ကို အချိန်အကြာကြီး ပိုပြီး နာကျင်စေမှာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ပြောတာ တစ်ခုမမှန်ဘူး... အားနည်းသူကို အားကြီးသူက စားသုံးတယ်ဆိုတာ မမှားပေမဲ့ မင်းတို့ ဘယ်တော့မှ နားမလည်နိုင်တဲ့ အချက်တစ်ခုရှိတယ်... အဲဒါက နှလုံးသားပဲ... မင်းတို့မှာ နှလုံးသားဆိုတာ မရှိဘူး... သြတိစိတ်ဆိုတာကို ပြောမနေနဲ့တော့..." ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။ "မင်းတို့နဲ့ အများကြီး ပြောနေတာကလည်း အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေပဲ..."

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုရတနာသည် ထာဝရအသက်လက်စွပ်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤရတနာကို ထိုနေရာတွင် ထားလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော ပြန်လည်နာလန်ထူမှုစွမ်းအင်လှိုင်းများ ထုတ်လွှတ်လာသည်။

သို့သော် သူက ထိန်းညှိထားသဖြင့် ပြန်လည်နာလန်ထူမှု အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် သိပ်မပြင်းထန်ပေ။ အများဆုံးအားဖြင့် ၃ ဆမှ ၄ ဆအောက်သာ ဖြစ်ပြီး ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများကို တစ်စွန်းတစ်စ အာဟာရဖြည့်ပေးနေသည်။

သူတို့၏ ပြတ်တောက်သွားသော ခြေလက်များသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်နာလန်ထူလာပြီး တစ်စွန်းတစ်စ အသားများ ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာသည်။ ပြန်လည်နာလန်ထူမှု အရှိန်မြှင့်တက်လာသဖြင့် အသားများ ဆက်လက်ပေါက်ဖွားလာသည်။

ဤတစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ယီထျန်းယွမ်သည် တာအိုမီးလျှံအုပ်စုအချို့ကို ထပ်မံပစ်ထည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ခြေလက်များကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ မီးရှို့လိုက်သည်။ မီးလျှံများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ပိုမိုနာကျင်စရာဖြစ်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ထာဝရအသက်လက်စွပ်ကို ထုတ်လိုက်ခြင်းသည် သူတို့ကို ကယ်တင်ရန်မဟုတ်ပေ။ သူတို့ကို ပိုမိုကြာရှည်မီးရှို့ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဆီမီးခွက်ထဲသို့ ဆီထပ်ဖြည့်သလိုပင်၊ မီးလျှံသည် ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနိုင်ပြီး လုံးဝပြာကျမသွားပေ။

"မင်း... ဒါက ဘာလဲ... ငါတို့ရဲ့ ပြန်လည်နာလန်ထူမှုကို မြှင့်တင်ပေးနေတယ်ပေါ့... အား... ငါ မင်းကို ကျိန်စာတိုက်မယ်... မင်းသေရင်တောင် သေရကောင်းမသေဘူး... ငါတို့မျိုးနွယ်က မင်းကို လုံးဝဝါးမျိုပစ်လိမ့်မယ်..."

"အား... ငါတို့မျိုးနွယ်က မင်းတို့ကို သတ်ပစ်မယ်... အကုန်လုံး ဝါးမျိုပစ်မယ်..."

သူတို့သည် အလွန်နာကျင်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်�। သူတို့သည် သေမင်းကို မကြောက်ကြပေ။ သို့သော် ဤသို့ ဆက်လက်မီးရှို့ခံရခြင်းသည် မခံမရပ်နိုင်သော ဝေဒနာဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဤတာအိုမီးလျှံသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး တစ်စွန်းတစ်စ ဝါးမျိုကာ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြာကျစေသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့မလုပ်ပေ။ သူသည် သူတို့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်။ အနည်းဆုံး လပေါင်းများစွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှ သူ၏ နှလုံးသားထဲက ဒေါသမီးလျှံများကို ငြိမ်းသတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဘေးတွင်ရှိသော လူနှစ်ဦးသည် ဤမြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လူမျိုးဖြစ်သော်လည်း သူတို့အမြင်တွင် နတ်ဆိုးထက်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ဤသို့သော ညှဉ်းပန်းမှုကို သူတို့ဖြစ်လျှင် လုံးဝမခံနိုင်ပေ။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အသက်ရှင်နေသေးသော မိန်းကလေးများရှိရာသို့ လှည့်သွားသည်။ သူတို့တွင် မျိုးနွယ်အမျိုးမျိုးပါဝင်သည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ သူတို့၏ မျိုးနွယ်ကို အခြားမျိုးနွယ်များထဲသို့ ထိုးဖောက်ရန်ဖြစ်သည်။

မွေးဖွားလာသော ကလေးများကို ချက်ချင်းပင် ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး ပြည့်စုံသော သစ္စာစိတ်ကို ပေးအပ်ရန်ဖြစ်သည်။ အခြားမျိုးနွယ်များနှင့် ရောနှောပြီးနောက် ပြောင်းလဲမှုမဖြစ်ပေါ်စေရန်၊ မွေးဖွားသည့်အချိန်မှစ၍ ပြည့်စုံသော လူသတ်ကရိယာအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် နံရံတွင် ချည်နှောင်ခံထားရသော မိန်းကလေးဆယ်ကျော်သက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဗိုက်ကြီးနေကြပြီး ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ မျိုးရိုးကို ဆက်ခံထားကြသည်။ အကယ်၍ ကိုယ်ဝန်မရှိသူများဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤအချိန်တွင် သေဆုံးနှင့်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန်ဆိုးဝါးလှသည်။ သို့သော် သူမတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်သောအခါ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပြည့်လျှံနေသည်။ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် သူ့အား ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။ ထို့အပြင် ယီထျန်းယွမ်အား သူမတို့ကို အမြန်သေဆုံးခွင့်ပေးရန် တောင်းဆိုနေကြသည်။

သူမတို့သည် စကားမပြောနိုင်သဖြင့် မျက်ရည်များဖြင့်သာ ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထာဝရအသက်ဆွဲကြိုးကို ထုတ်ယူပြီး သူမတို့အနားသို့ လျှောက်သွားကာ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူမတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူမတို့ဗိုက်ထဲရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ မျိုးရိုးများကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထာဝရအသက်ဆွဲကြိုးကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပြန်လည်နာလန်ထူမှုစွမ်းအင်သည် သူမတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးပြီး ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လျှာများကိုပါ ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးသည်။ ကျင့်စဉ်သမားအများစု၏ အမြင်တွင် ဤသည်မှာ ဖြုန်းတီးမှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

ဤမျှထူးကဲသော ပြန်လည်နာလန်ထူမှုစွမ်းအင်ကို အခြားသူများကို ကုသရန်သာ အသုံးပြုသင့်သည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ဤမိန်းကလေးများသည် ညစ်ညမ်းခံထားရပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်များလည်း သိပ်မမြင့်မားသည့်အပြင် အများစုမှာ ဖျက်ဆီးခံထားရပြီးဖြစ်သည်။ သူမတို့ကို ကယ်တင်လျှင်လည်း အသုံးမဝင်ပေ။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို စိတ်သက်သာရာရစေရန်သာ လိုလားခဲ့သည်။ သူမတို့သည် မည်သည့်အမှားမှ မကျူးလွန်ခဲ့ဘဲ ဤမျှရွံရှာဖွယ်ရာ အဖြစ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ဤကုသမှုစွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝဖွင့်လှစ်လိုက်သောအခါ သူမတို့၏ လျှာများသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာသည်။ သူမတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် နိမ့်ကျသဖြင့် ပြန်လည်နာလန်ထူမှုသည် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။

သန်မာသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် ပြန်လည်နာလန်ထူမှု နှေးကွေးသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ထူးကဲသောကြောင့် ပြန်လည်နာလန်ထူရန် စွမ်းအင်ပိုမိုလိုအပ်သည်။

"ကျေးဇူးပါ သခင်ကြီး... ကျေးဇူးပါ သခင်ကြီး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကို မကယ်ပါနဲ့တော့... ကျွန်မ မရှင်ချင်တော့ပါ..."

သူမတို့သည် စကားပြောနိုင်သည့်အခါ အများစု၏ စစ်မှန်သော ဆန္ဒမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အချို့သည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ကိုယ်တိုင်သတ်ဖြတ်လိုကြသည်။ အချို့မှာ ဤနေရာတွင် သေဆုံးရန် တွေးတောနေကြသည်။

"မင်းတို့ သေချင်တယ်ဆိုရင် ငါ တားမှာ မဟုတ်ဘူး..." ယီထျန်းယွမ်က သူမတို့ကို ကြည့်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ လက်စားချေချင်သလား..."

"ချင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးက ကျွန်မတို့အတွက် လုပ်ပေးနှင့်ပြီးပါပြီ... သခင်ကြီးက ပိုပြီး ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ပါတယ်..."

သူမတို့သည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများကို ပိုမိုနာကျင်စေရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။ အများဆုံးအားဖြင့် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ပြီး ခဏတာ သက်သာမှုကိုသာ ရရှိနိုင်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိပေ။

သူမတို့သည် ဖမ်းဆီးခံရခြင်းမတိုင်မီ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသူများဖြစ်ကြသည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများသည် နောက်မျိုးဆက်အတွက် ပိုမိုထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသူများကို လိုလားကြသည်။ အမှိုက်များကို မလိုအပ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ထူးချွန်သူများကိုသာ ဖမ်းဆီးကာ မျိုးဆက်ပြုစုရန် ရွေးချယ်ကြသည်။ ယခုအခါ သူမတို့သည် အမှိုက်နှင့်မခြား၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်များ ဖျက်ဆီးခံထားရပြီး ညစ်ညမ်းခံထားရသည်။ သူမတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အောင် စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး သေဆုံးရန်သာ တွေးတောနေကြသည်။

"မင်းတို့သိလား... သုံးဘုံလောကထဲမှာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ အများကြီးရှိသေးတယ်... ငါတို့အားလုံးကို ရှာဖွေပြီး လုံးဝသတ်ဖြတ်ရမယ်... ဒါမှသာ သုံးဘုံလောကကို သန့်စင်အောင် လုပ်နိုင်မှာ... ဒါတင်မကဘူး... ဒီလို ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေတွေ မဖြစ်ပေါ်အောင် လူပိုများများကို ကာကွယ်ပေးရမယ်..."

"မင်းတို့ သေချင်တယ်ဆိုရင် ငါ တားမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ လက်စားချေချင်တယ်... ဒီမျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တယ်ဆိုရင် ထလှမ်းကြစမ်း... ငါက မင်းတို့ကို အရင်းအမြစ်တွေ ပေးမယ်... မင်းတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး တကယ့်သန်မာသူတွေအဖြစ် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာစေမယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအဆင့်ထိသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ သူသည် သူမတို့အား ဤသို့သေဆုံးရန် မလိုလားပေ။ ဤသို့သေဆုံးခြင်းသည် တန်ဖိုးမရှိပေ�। သူသည် သူမတို့ကို အသုံးချလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဤသို့သေဆုံးခြင်းသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဝမ်းနည်းစေမည်မဟုတ်ဘဲ ပျော်ရွှင်စေရုံသာ ဖြစ်သည်။

"ထွန်း..."

ထို့နောက်တစ်ဆင့်တွင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထရပ်လိုက်ကြသည်။ သူမတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်ဓာတ်ကျမှုများ မရှိတော့ဘဲ အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စကားတစ်ခွန်းသည် ရည်မှန်းချက်မရှိခဲ့သော သူမတို့ကို ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုဖြင့် ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။

အခန်း (၇၇၇) ပြီးပါပြီ။