ထွက်ခွာသွားရန်
Vol. 52 Ch. 773
ယီထျန်းယွမ်သည် ကိုယ်တိုင်ထွက်လာပြီး ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်၍ လွတ်မြောက်စေကာ သူသည် ရေသူမျိုးနွယ်၏ မဟာမိတ်ဖြစ်ကြောင်း ကြေငြာလိုက်သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် ရေသူမျိုးနွယ်အတွက် လမ်းခင်းပေးရန်နှင့် ၎င်းတို့အတွက် ဂုဏ်သတင်းတည်ဆောက်ပေးရန်ဖြစ်သည်။
ဤသို့ဖြင့် လူအများသည် ရေသူမျိုးနွယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုစိတ်ပိုမိုရှိလာပြီး ဖယ်ကြဉ်ငြင်းပယ်မှုများ နည်းပါးသွားမည်ဖြစ်သည်။ လွတ်မြောက်လာသူများသည် ယီထျန်းယွမ်အား ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အကယ်၍ သူလာမကယ်တင်ခဲ့ပါက ၎င်းတို့အားလုံး ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ကျေးဇူးသိတတ်မှုသည် ချက်ချင်းပင် ထိုးတက်သွားပြီး အပြင်သို့ထွက်သွားသောအခါ ဤဖြစ်ရပ်များကို လူသိရှင်ကြား ဖြန့်ဝေပြောပြမည်ဖြစ်သည်။
ဘေးတွင် လိုက်ပါလာသူမှာ ရေသူမတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ် မဟာမိတ်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေသည်။ ရေသူမသည် ဖြစ်ပွားသည့်အရာများကို မသိရှိဘဲ ရုတ်တရက် ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခံလာရသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ရေသူမကို အပြင်သို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မင်းသမီးလန်ချင်းလင်ကို ဒီနေရာက အခြေအနေ ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ ပြောပေးပါ… ဟင်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီလို ပြောစရာမလိုတော့ဘူးထင်တယ်…”
သူသည် မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဤဘက်သို့ အလျင်အမြန် ရေကူးလာသူမှာ လန်ချင်းလင်မှလွဲ၍ မည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
ဤမင်းသမီးလေးသည် တိတ်တဆိတ် လိုက်လာခဲ့သည်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤမျှ ရဲရင့်မှုရှိသည့် မင်းသမီးတစ်ပါးသည် ကိုယ်တိုင်အန္တရာယ်ထဲ ခုန်ဆင်းလာခြင်းသည် အမှန်ပင် ဆင်ခြင်တုံတရား နည်းလှသည်လား သို့တည်းမဟုတ် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိလှသည်လား မဆိုနိုင်ပေ။
“မင်းသမီး…”
ရေသူမသည် လန်ချင်းလင်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“ရှောင်ယူ၊ မင်းဘာမှမဖြစ်လို့ တော်သေးတာပေါ့…”
လန်ချင်းလင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေကူးလာပြီး ရေသူမကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်… ငါဘာမှမဖြစ်ဘူး… ဒီသခင် လာမကယ်ရင် ငါ့ကို စားတော့မှာ…”
ရေသူမသည် သေရာမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာသည့်အတွက် ငိုကြွေးလိုက်သည်။ ဤမျှအသက်ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်အရာကို ကြုံတွေ့ရသည့်အတွက် မထိတ်လန့်ဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။
“သူက ငါတို့ ရေသူမျိုးနွယ်ရဲ့ သခင်ငယ်လေ…”
လန်ချင်းလင်သည် ပြုံးလျက် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖြင့် နဖူးပေါ်သို့ ဖွဖွရိုက်ခံလိုက်ရသည်။
“မင်း ဘာလို့ ဒီကို လိုက်လာတာလဲ… ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား…”
ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရေသူမျိုးနွယ်၏ အနာဂတ်သည် သူမအပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။
“ကျွန်မက ဒီမှာ လှည့်ပတ်ကြည့်ဖို့ပဲ လာတာပါ… သခင်ငယ်ကို အန္တရာယ်တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”
လန်ချင်းလင်သည် ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လျက် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“အခုတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား… ကျွန်မက ဝေးဝေးမှာပဲ နေမှာပါ၊ ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ တစ်ချက်လောက်ပဲ ကြည့်မယ်လေ… ဒါပေမဲ့ သခင်ငယ်ကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ… ဒီနေရာကို တကယ်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာပဲ…”
“တော်ပါပြီ… ဒီစကားတွေကို ထပ်ပြောနေစရာမလိုတော့ဘူး…”
ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးသည့်အတွက် အမှန်ပင် စိတ်ထဲမှ ဝမ်းမြောက်စရာဖြစ်သည်။
“အခု မင်းတို့ကို တာဝန်တစ်ခု ပေးမယ်… ဒီကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို မူလနေရာကို ပြန်ပို့ရမယ်… ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ နည်းလမ်းရှိလား…”
ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်သည် အလွန်ကြီးမားသည့်အတွက် သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းကို အရွယ်အစားပြောင်းလဲ၍လည်း မရနိုင်သည့်အတွက် အလွန်ခေါင်းကိုက်စရာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မူလနေရာသို့ ပြန်မပို့နိုင်ပါက စင်မြင့်၏ ခုန်ကူးပို့ဆောင်ရေးအစီအရင်သည် အလုပ်မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
“သခင်ငယ်… ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်… ကျွန်မတို့က ပင်လယ်ဝေလငါးတစ်ချို့ကို ရှာလိုက်ရင် ဒီကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို ဆွဲပို့နိုင်ပါတယ်… အရင်တုန်းက ရေနဂါးမျိုးနွယ်က ဒီစင်မြင့်ကို ပင်လယ်ဝေလငါးတွေနဲ့ ဆွဲယူသွားတာပါ… ကျွန်မတို့က ထွက်ပြေးစရာမလိုတော့တဲ့အတွက် ပင်လယ်ဝေလငါးတွေကို ရှာပြီး ဒီစင်မြင့်ကို ဆွဲပို့နိုင်ပါတယ်…”
လန်ချင်းလင်သည် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီအလုပ်ကို ကျွန်မတို့ကို အပ်လိုက်ပါ… လုံးဝပြဿနာမရှိပါဘူး… ဘယ်နေရာကို ပို့ရမယ်ဆိုတာ ပြောပြရုံပဲ… အဲဒီနေရာကို သေချာပေါက်ပို့ပေးမှာပါ…”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“အင်း… ကောင်းပြီ… ဒါဆို ဒီအလုပ်ကို မင်းကို အပ်လိုက်မယ်… ဒီကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို နတ်ဆိုးမိုးတိမ်ကျွန်းဆီ ဆွဲပို့ပေးလိုက်… တစ်ယောက်ယောက်က မင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရင် ချမ်းသာမပေးနဲ့…”
စကားဆုံးသည့်အခါ သူ၏ အကြည့်များသည် အလွန်အေးစက်သွားသည်။ ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ရေသူမမျိုးနွယ်ကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားကြပြီး ၎င်းတို့ကို ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ဖမ်းဆီးရန် အောက်ဆင်းလာကြမည်ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ စိတ်မပူပါနဲ့… မင်းတို့ မတိုက်ခိုက်ရင်တောင် ဒီကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်က မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်…”
ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ခဏအကြာ သူသည် အမိန့်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ရေသူမမျိုးနွယ်ကို ကောင်းစွာ ကာကွယ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ မည်သူကမဆို ၎င်းတို့ကို ထိခိုက်စေပါက စင်မြင့်သည် အလိုအလျောက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။
ရေသူမများသည် စင်မြင့်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းနိုင်ပြီး မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမှ မခံရနိုင်ပေ။
“ပြဿနာမရှိပါဘူး… ဒီအလုပ်ကို သေချာပြီးမြောက်အောင် လုပ်မှာပါ…”
လန်ချင်းလင်သည် လုပ်စရာအလုပ်ရှိလာသည့်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် ယီထျန်းယွမ်အတွက် တစ်စုံတစ်ရာ ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးလိုပြီး သူ၏ ကျေးဇူးကို ပြန်လည်ဆပ်လိုခြင်းသာဖြစ်သည်။ အခြားရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။
“ကောင်းပြီ… အခု ဒီအလုပ်ကို မင်းကို အပ်လိုက်ပြီ… ငါကတော့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ အဓိကဌာနချုပ်ကို သွားပြီး သူတို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရမယ်…”
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထက်သန်လာသည်။
“သခင်ငယ်… သူတို့ရဲ့ ဌာနချုပ်ကို သိလို့လား…”
လန်ချင်းလင်သည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဌာနချုပ်ကို မည်သည့်နေရာတွင်ရှိသည်ကို လုံးဝမသိရှိပေ။
“သိပြီးသားပေါ့… မဟုတ်ရင် ငါ မင်းတို့ရဲ့ သခင်ငယ်ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား…”
ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ချောင်းများကို တစ်ချက်မြည်အောင် ပုတ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ နောက်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ တစ်ဦးမှာ ရေနဂါးဧကရာဇ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူဖြစ်သည်။
ရေနဂါးဧကရာဇ်သည် အသေးစိတ်မသိရှိသော်လည်း ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူသည် သိရှိပြီး ၎င်း၏ ရာထူးသည် ချီယွမ်နတ်ဆိုးဆရာထက် သာလွန်သည့်အတွက် ဌာနချုပ်ကို သေချာပေါက် သိရှိထားမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းနှစ်ဦးစလုံးကို သူထိန်းချုပ်ထားပြီး ဌာနချုပ်ကို ရှာဖွေရန် မခက်ခဲပေ။
ယီထျန်းယွမ်သည် အမိန့်ပေးပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးကို ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ဌာနချုပ်သို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားစေပြီး ၎င်းတို့၏ အချက်အလက်အားလုံးကို စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်သည်။
ရေနဂါးဧကရာဇ်ထံမှ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသော အင်အားစုများကို တစ်ခုချင်း ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ထံမှမူ အသေးစိတ်အစီအစဉ်များနှင့် ဌာနချုပ်၏ တည်နေရာကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
၎င်းနှစ်ဦးသည် ရုန်းကန်ခုခံရန် မစွမ်းနိုင်ဘဲ ရိုးသားစွာ ဖြေကြားရသည့်အတွက် အလွန်ထိတ်လန့်နေကြသည်။
“ရေနဂါးဧကရာဇ်… မင်း ဒီလောက် သတ္တိရှိမယ်လို့ မထင်ထားဘူး… ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ တကယ်ပေါက်ကွဲထွက်လာရင် လူ့ဘုံလောကတစ်ခုလုံး သူတို့လက်အောက်မှာ ကျရောက်မယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား…”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
“ကျွန်တော်… ကျွန်တော် မသိပါဘူး…”
ရေနဂါးဧကရာဇ်သည် စကားပြောနိုင်စွမ်းပြန်ရလာသောအခါ ချက်ချင်း ရုန်းကန်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်… ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ… ကျွန်တော် တစ်ခဏလောက် စိတ်လွတ်သွားမိတာပါ…”
“တစ်ခဏလောက် စိတ်လွတ်သွားလို့ ငါ့လူတွေကို ဖမ်းပြီး ခြိမ်းခြောက်ချင်တာလား… တစ်ခဏလောက် စိတ်လွတ်သွားလို့ လူ့ဘုံလောကကို ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်လက်ထဲ ထိုးအပ်လိုက်ချင်တာလား…”
ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါဆို ငါလည်း တစ်ခဏလောက် စိတ်လွတ်သွားပြီး မင်းကို ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်စေပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူရဲကောင်းအဖြစ် သေဆုံးသွားစေမယ်… မင်းကို ငါ အရမ်းယုံကြည်တယ်…”
“ကျွန်တော်… ကျွန်တော်…”
ရေနဂါးဧကရာဇ်သည် ငိုကြွေးတော့မည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို မှတ်မိလိုက်သည့်အခါ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင် ထိတ်လန့်ထွက်ပြေးသွားသလို ခံစားရပြီး လှုပ်ရှား၍ပင် မရနိုင်ပေ။
ယခုအခါမှသာ သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းရည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။ အမှန်ပင် အလွန်ထူးခြားပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သန်မာသူအတွက်မူ ယီထျန်းယွမ်သည် စကားပြောခွင့်ပင် မပေးချင်တော့ပေ။ မေးမြန်းစရာများကို အကုန်မေးမြန်းပြီးသည့်အတွက် ဤအမှိုက်များနှင့် ပြောစရာမရှိတော့ပေ။
“တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး… ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ ကျန်ရှိအင်အားတွေက တော်တော်များတယ်… သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူတွေတင် ငါးယောက်ရှိတယ်… သာမန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံတွေထက်တောင် ပိုသာလွန်နေသေးတယ်…”
ယီထျန်းယွမ်သည် အချက်အလက်များကို အကြမ်းဖျင်း မေးမြန်းပြီးသည့်အခါ ကန်ယွမ်နှင့် ကန်မင်အပါအဝင် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူ ငါးဦးရှိပြီး ၎င်းတို့သည် နောက်ပိုင်းအဆင့်များဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် ဤအဆင့်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်ဆိုပါက မည်မျှသော အသက်များကို ဝါးမျိုခဲ့မည်ကို မသိနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် မည်မျှဝါးမျိုခဲ့သည်မှာ ယီထျန်းယွမ်အတွက် မဆိုင်ပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့က သူ့အတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည့်အတွက် လုံးဝဖယ်ရှားပစ်ရမည်ဖြစ်သည်။
အခန်း (၇၇၃) ပြီးပါပြီ။