ဝေးကွာသော်လည်း မဖြစ်မနေ အပြစ်ပေးမည်

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ သန်မာသူနှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုရောင်စဉ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နိမ့်ကျသည်မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့သည် အဓိကဗဟိုနယ်မြေတွင် ရှိနေကြသည်။ ဤဗဟိုနယ်မြေ၏ စွမ်းအားမှာ အခြားနယ်မြေများထက် များစွာသာလွန်သည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်မှုများသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ ကနဦးတိုက်ခိုက်မှုသာဖြစ်ပြီး ပိုမိုသန်မာသော စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ထပ်မံတိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။ ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းအားဆုံးရှုံးသွားပါက သူတို့မသေရုံတမယ်သာ ဖြစ်သည်။ ထိန်းချုပ်သူသည် သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ အားနည်းပြီး အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်သာ ရှိသည်ဆိုစေကာမူ ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းအားရရှိထားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဤနေရာတွင် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်သန်မာသူပင်လျှင် သေဆုံးရနိုင်သည်။

ဤနေရာတွင် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုရှိပြီး ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော အလင်းဓာတ်စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးအလွှာများကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းနိုင်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အလွန်ခက်ခဲစေသည်။

ယခုအခါ သူတို့အား ထွက်ပြေးရန်လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် တံခါးကြီးများဖြင့် ဝိုင်းထားပြီး ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းအားပါ ဆုံးရှုံးထားရသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် သေမင်းကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရသည်မဟုတ်လား။

"လူသား... မလုပ်ပါနဲ့... အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်... အကုန်လုံးကို ညှိနှိုင်းလို့ရပါတယ်..." ကန်မင်သည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါ... ငါ မင်းကို လူ့ဘုံလောကရဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံးဘုရင်ဖြစ်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်... ဧကရာဇ်ထီးနန်းဆိုလည်း မင်းသာ ထိုင်လိုက်စမ်းပါ... ထျန်းယွမ်အင်ပါယာဆိုတဲ့ အဲဒီဟာကိုလည်း ငါက မင်းကို အစားထိုးပြီး အင်အားအကြီးဆုံး ဧကရာဇ်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်..."

သူတို့သည် သေလိုစိတ်မရှိသလို လူသားတို့၏ လောဘကို အသုံးချပြီး အနည်းငယ်ဖျောင်းဖျကာ အလျှော့ပေးလာစေရန် ကြိုးစားလိုကြသည်။ ရေနဂါးဧကရာဇ်သည်လည်း ဤသို့ပင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ရည်မှန်းချက်များမှာ ကြီးမားသော်လည်း စွမ်းရည်မလုံလောက်သဖြင့် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ထံမှ အကူအညီတောင်းခံရသည်။

"ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ ဧကရာဇ်တဲ့လား..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

"အင်း... ဟုတ်တယ်... မင်းသာ ငါတို့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပြီး ငါတို့နဲ့ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် မင်းဟာ လူ့ဘုံလောကရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး ဧကရာဇ်ဖြစ်လာမှာ..." ကန်မင်သည် အလျင်စလိုပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ဟာ ဒီပင်လယ်နယ်မြေကနေ ဘယ်လိုမှ ထွက်မသွားနိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် မင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ငါ့ကို မင်းတို့ ဘယ်သူလို့ ထင်နေလဲ..." ယီ

ထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်... ဘယ်သူလဲ..."

သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိကြပေ။ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့ကို ဒေါသထွက်စေသည့်သူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

"ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်..."

စကားသံထွက်ပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ယီထျန်းယွမ်သည် ဓားတစ်ချက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ယုံမင်ဝိညာဉ်သည် ပါးစပ်ဟကာ ဝါးမျိုရန် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့တုံ့ပြန်နိုင်ချိန်တွင် တိုက်ခိုက်မှုသည် သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အလျင်စလို ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်ကြသည်။ ကန်မင်သည် ရှောင်ထွက်နိုင်သော်လည်း ကန်ယွမ်မှာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားသဖြင့် မည်သို့မျှ လျင်မြန်စွာ ရှောင်ထွက်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ကန်ယွမ်သည် ယုံမင်ဝိညာဉ်၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဤယုံမင်ဝိညာဉ်သည် သူတို့နှင့် ဆင်တူယိုးမှားဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် ဝါးမျိုခံလိုက်ရခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကံသီစွာ ဖြစ်သည်။

ကန်မင်သည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းငယ်သာ ရှောင်ထွက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ ယုံမင်ဝိညာဉ်အား ကိုက်စားခံလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်သာ ကျန်ရစ်သည်။

"- ကန်ယွမ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၄၃၀၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၃၅ သိန်း... အပြစ်မှတ် ၁၃၀၀၀... ယုံမင်ဝိညာဉ် (ရှားပါး)... ယုံမင်သွေးရိုးဗီဇ (ရှားပါး)... ယုံမင်အရိုးစု (ရှားပါး)... အတွေ့အကြုံ ၅၀ ဆကဒ်... အတွေ့အကြုံဆေးလုံး သိန်း ၁၀၀ ရရှိသည်"

ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ပစ္စည်းများမှာ များပြားလှပြီး လက်နက်မျိုးမပါဝင်သော်လည်း ယခင်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်က လူမှုကံကြမ္မာအမှတ် ၃၀၀၀ ရရှိထားသဖြင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သေချာပေါက် တိုးတက်လာသည်။

ကန်ယွမ်သည် ယုံမင်ဝိညာဉ်၏ ဝါးမျိုခြင်းကိုခံရပြီးနောက် အရာအားလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး လုံးဝသေဆုံးသွားသည်။ သနားညှာတာမှုဟူ၍ မရှိပေ။ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါက ဘာကိုမှ အတင်းအကြပ် စစ်ဆေးမေးမြန်းနိုင်မည်မဟုတ်သဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းကပင် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။

ကန်မင်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ဆုံးရှုံးပြီးနောက် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သွေးများ တလဟောထိုးထွက်လာသည်။ သွေးထွက်မှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုဖြစ်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဓားတစ်ချက်အောက်တွင် သူတို့သည် ခုခံရန်ပင် မစွမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်၏ စွမ်းအားကို အားမကိုးဘဲ ယီထျန်းယွမ်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် သူတို့ကို ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်း... မင်းကို ဒီနေရာရဲ့ စွမ်းအားက မဖိနှိပ်ဘူးလား..."

ကန်မင်သည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းက နည်းနည်းမေ့လွယ်နေသလားမသိဘူး... ငါက ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူလို့ အရင်က ပြောပြီးပြီလေ... ဒီနေရာရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား..."

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို... ဒါဆို... မင်းက ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ကိုး... အင်အားအကြီးဆုံး ဧကရာဇ်ဖြစ်လာနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး... ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူဆိုတော့..."

ကန်မင်သည် ရယ်မောလိုက်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ကို ရယ်စရာဟု မထင်ခဲ့ဘဲ သူကိုယ်တိုင်ကို ရယ်စရာဟု ခံစားရသည်။ သူ အပင်ပန်းခံ ဖျက်ဆီးရန်ကြံရွယ်ထားသည့် ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်သည် ဤလူငယ်လေးဖြစ်နေမည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

အဓိကကတော့ ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်နေခြင်းသည် ကံကြမ္မာ၏ လှည့်စားမှုပင်ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးစကားပြောပြီးပြီလား..."

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်။

"မင်းကိုယ်မင်း အောင်ပွဲခံနိုင်ပြီလို့ ထင်နေလား... ငါတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံနဲ့ အကုန်ပြီးသွားမယ်လို့ ထင်နေလား... မင်းတို့ သုံးဘုံလောကထဲမှာ ငါတို့ရဲ့ အင်အားတွေ ဘယ်လောက်ထိ ပျံ့နှံ့ပြီးနေသလဲ မင်းမသိဘူး... ပြီးတော့ အပြင်ကမ္ဘာအကြောင်းလည်း ဘာမှမသိဘူး... မင်းတို့ဆိုတာ အသက်ရှင်ဖို့ ရုန်းကန်နေရတဲ့ အကျဉ်းသားတွေသာဖြစ်တယ်... သုံးဘုံလောကဟာ ငါတို့ရဲ့ ဝါးမျိုမှုအောက်မှာ တစ်စွန်းတစ်စမှ ကျန်ရစ်မှာမဟုတ်ဘူး..."

ကန်မင်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လှပြီး ယခင်ကဲ့သို့ အသနားခံသည့်ပုံစံမျိုး မရှိတော့ပေ။ ယခင်က သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို လှည့်စားရန် ဟန်ဆောင်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်ပြီး လွယ်ကူစွာ လှည့်ဖျားနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ စစ်မှန်သော စိတ်နှလုံးထဲတွင် သေခြင်းတရားကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ အကန့်အသတ်မရှိသော လောဘနှင့် ဒေါသသာ ရှိသည်။ သူတို့သည် ဖန်တီး‌ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမွေဆက်ခံသူများကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် သုံးဘုံလောကရှိ အသက်ရှင်သမျှကို ဝါးမျိုကာ သူတို့၏ အာဟာရအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုကြသည်။

"ဘာလို့ သုံးဘုံလောကကို ဒီလောက်ထိ စွဲလန်းနေရတာလဲ... အပြင်မှာ တခြားသက်ရှိသတ္တဝါတွေ မရှိဘူးလား..."

ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လှသည်။

"ဟား... ဟား... ဒီမေးခွန်းက နည်းနည်းတော့ နုနယ်လွန်းတယ်နော်... ဘာလို့ဆိုတော့ သုံးဘုံလောကက အားနည်းနေလို့ပေါ့... မိုက်ရိုင်းတဲ့ဟာတွေ..." ကန်မင်သည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ကဲ့ရဲ့သံဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အရာအားလုံးကို ရယ်စရာဟု ခံစားရသည်။

"ရွှပ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး ကန်မင်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်သည်။ သို့သော် ဦးခေါင်းကို မဖျက်ဆီးထားသဖြင့် ကန်မင်သည် မသေသေးပေ။

"သုံးဘုံလောကက အားနည်းတာ မမှားပါဘူး... ဒါပေမယ့် စိတ်ချပါ... ဘယ်လောက်ပဲလာလာ ငါအကုန်သတ်ပစ်မယ်... ငါ့ကျင့်စဉ်အဆင့်က နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့အခါ မင်းတို့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ နယ်မြေကို ငါကိုယ်တိုင် သွားပြီး အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးပစ်မယ်..."

ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လှသည်။ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ပေ။

သုံးဘုံလောကသည် အားနည်းသည်ဆိုသည်ကို ကန်မင်မပြောလျှင်ပင် သူသိပြီးသားဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သုံးဘုံလောကသည် အင်အားကြီးမားခဲ့ပါက ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။

"မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့လား..."

ကန်မင်သည် သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်နေသော်လည်း အကြည့်များသည် အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို အလွန်အထင်သေးသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ့အမြင်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးနေသူတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ပဲ..." ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့သုံးဘုံလောကကို ကျူးကျော်သူတိုင်း... ဘယ်လောက်ဝေးနေနေ မဖြစ်မနေ အပြစ်ပေးမယ်..."

စကားသံထွက်ပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကန်မင်အား ဘာမှဆက်ပြောခွင့်မပေးဘဲ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး ကန်မင်ကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"-... ကန်မင်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် ၅၀၀၀ သန်း... ဆန်းကြယ်မှတ် ၃၈ သိန်း... အပြစ်မှတ် ၁၅၀၀၀... ယုံမင်ဝိညာဉ် (ရှားပါး)... ယုံမင်သွေးရိုးဗီဇ (ရှားပါး)... ယုံမင်အရိုးစု (ရှားပါး)... လက်နက် ယုံမင်နတ်ဘုရားဓား (အောက်တန်းအဆင့်နတ်ဘုရားလက်နက်)... ယုံမင်နတ်ဘုရားချပ်ဝတ် (အောက်တန်းအဆင့်နတ်ဘုရားလက်နက်)... ယုံမင်ဖိနပ် (အောက်တန်းအဆင့်နတ်ဘုရားလက်နက်)..."

သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်စုံလုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တကယ့်ကို အကြီးအကျယ် အမြတ်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။ သုံးဘုံလောကသည် တကယ်ပင် အားနည်းလှသည်။ အချို့သောသူတို့အမြင်တွင် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်သန်မာသူများသည် အလွန်သန်မာသည်ဟု ထင်မှတ်ကြသော်လည်း နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်ပယ်ပင်လျှင် ပြင်ပမှ ကျူးကျော်လာသူများ၏ စွမ်းအားကို လွယ်ကူစွာ ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အခန်း ၇၇၁ ပြီးပါပြီ။