ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့် လုယူခြင်း
Vol. 52 Ch. 770
ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုသည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကန်ယွမ်မှာ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံး လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး အနက်ရောင်သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ကျရောက်ရာ နေရာတိုင်းတွင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သည်မှာ ထိုသွေးများက မြေပြင်ကို ပြိုကျပျက်စီးစေသည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ပြိုကျစေနိုင်စွမ်းသည် မည်မျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ရှိကြောင်း သက်သေပြသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် သွေးထွက်မှု ရပ်တန့်သွားပြီး ရူးသွပ်စွာ ပြန်လည်ပေါက်ရောက်လာကာ တဖြည်းဖြည်း မူလပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
ဤကဲ့သို့ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်။ သာမန်သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများသည် ဖြတ်တောက်ခံရသော လက်မောင်းများကို ပြန်လည်ပျောက်ကင်းနိုင်သော်လည်း ကန်ယွမ်ကဲ့သို့ ဤမျှလျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီထဲဝင်လာတာလဲ…”
ကန်မင်နှင့် ကန်ယွမ်တို့၏ မျက်နှာများ မည်းမှောင်လာပြီး အနီးဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တံခါးသည် အနည်းငယ်မျှပင် မဖွင့်ထားဘဲ ပိတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ ကန်ယွမ်က တံခါးဖွင့်ရန် မကူညီပါက ကန်မင်တစ်ယောက် လုံးဝဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ တံခါးကို အင်အားသုံး၍ ရိုက်ခွဲမည်ဆိုပါက ဆယ်ရက်၊ တစ်လမျှ ရိုက်ခွဲပြီးမှသာ ပျက်ဆီးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ယခုမူ တံခါးသည် ဘာမျှထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ပြည့်စုံစွာ ပိတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ဖွင့်ထားခြင်းလည်း မရှိပေ။ သို့သော် လူတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာခြင်းသည် အလွန်ထူးဆန်းဖွယ်ရာဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ခုန်ကူးခြင်းစွမ်းရည်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး နတ်မသိ၊ တစ္ဆေမသိဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ မည်သည့်အဆီအတားမဆို သူ့အတွက် အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ပေ။ အခြားသော ခုန်ကူးစွမ်းရည်ရှိသူများအတွက်ဆိုပါက ဤစွမ်းရည်ကို အားကျလောက်အောင် အံ့ဩစရာဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤတံခါးရှိ နတ်ဘုရားအင်းများကြောင့် ခုန်ကူးဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ ခုန်ကူးစွမ်းရည်သည် မည်သည့်ကန့်သတ်မှုမှ မရှိသည့်အတွက် မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာကမျှ ဤစွမ်းရည်ကို အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ယီထျန်းယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ဖက်ထားခံရသော ရေသူမသည် မှင်တက်မိသွားသည်။ သူမသည် သေမည်ဟု ထင်မှတ်ထားချိန်တွင် ရုတ်တရက် လူသားတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး သူမကို ကယ်တင်လိုက်သည်။ သူတို့သည် လူသားများကို မုန်းတီးသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမစိတ်ထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ အကယ်၍ သူမကို ကယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါက သူမကိုယ်ကို ပေးဆပ်ရန်ပင် အနည်းငယ်မျှ ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ဘေးသို့ ညင်သာစွာ ချပေးလိုက်ပြီး ယုံမင်နတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ထားရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါဘယ်လိုဝင်လာတယ်ဆိုတာ မင်းသိစရာမလိုဘူး… သေမယ့်သူက ဒီလောက်သိစရာမလိုဘူး…”
“တက်လိုက်…”
ကန်မင်နှင့် ကန်ယွမ်တို့သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပိုပြောဘဲ အင်အားစုဆောင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ကန်မင်၏ နောက်ကျောမှ လက်နှစ်ဖက်ထွက်ပေါ်လာပြီး မူလက သာယာနူးညံ့သော မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ်နတ်ဆိုးပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးထွားလာပြီး ဧရာမသတ္တဝါကြီးအလား ဖြစ်သွားကာ သူတော်စဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ခုနစ်ရှိ စွမ်းအားသည် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ကန်ယွမ်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ဖြတ်တောက်ခံရသော လက်မောင်းများသည် ချက်ချင်းပြန်လည်ပေါက်ရောက်မလာသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လက်လေးဖက်ရှိ ဧရာမသတ္တဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကြီးထွားပြီးနောက် သူ၏ လက်မောင်းများ၏ ပြန်လည်ပြုပြင်မှုအရှိန်သည် ပို၍ပင် အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်လာသည်။
နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ကန်ယွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခါ တစ်ခန်းလုံးသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ဖြည့်လျက်ရှိသည်။ ဤနေရာရှိ နတ်ဘုရားအင်းဝင်္ကပါသည် စတင်အလုပ်လုပ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားများစွာသည် လေးဘက်လေးတန်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြီးမားသော ဓားစက်ဝိုင်းကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ဓားတစ်ချောင်းချင်းစီသည် သာမန်အားဖြင့် သူတော်စဉ်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်အဆင့်ရှိသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသည်။
ကန်ယွမ်သည် ဤနေရာ၏ ထိန်းချုပ်သူဖြစ်သည့်အတွက် ဤဝင်္ကပါကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းသည် ထူးဆန်းမှုမရှိပေ။ သူသည် ဤနေရာ၏ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ့အတွက် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခိုးဝင်လာတယ်ဆိုတာ ငါမသိဘူး… ဒါပေမဲ့ ဒီထဲဝင်လာတဲ့ရလဒ်ကတော့ သေဖို့ပဲ…”
ကန်ယွမ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အနည်းငယ်မျှ သတိမထားမိရုံဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းများ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည့်အတွက် ဤဒေါသကို မည်သို့မျှ မခံစားနိုင်ပေ။
“ဘယ်သူမှ မသိဘဲ ခိုးဝင်လာတယ်ဆိုတော့ ဒီလူရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က သာမန်မဟုတ်ဘူး… အမြန်သတ်လိုက်စမ်း…”
ကန်မင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတိထားမှုများ ပိုမိုထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်သည် ဖုံးကွယ်စွမ်းရည်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်ဟု သံသယရှိသည်။ ဤဖုံးကွယ်စွမ်းရည်သည် သူပင်မသိရှိနိုင်သည့်အတွက် ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သေချာပေါက် အားနည်းမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူသည် လက်မထိဘဲ ကြည့်နေရုံသာဖြစ်သည်။ သူ့အမြင်တွင် ကန်ယွမ်သည် ဝင်္ကပါကို ထိန်းချုပ်ထားသည့်အတွက် အရာအားလုံးသည် အဆုံးအဖြတ်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သည်။
“ငါက သူ့ကို အမြန်သတ်မှာမဟုတ်ဘူး… နောက်မှ တစ်ကိုက်ချင်းစီ စားပစ်မယ်… ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်လေ ငါ့အတွက် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုကောင်းလေ…”
ကန်ယွမ်သည် ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“ခိုးဝင်လာနိုင်လို့ အောင်မြင်သွားပြီလို့ ထင်နေလား… ငါ့ပိုင်နက်ထဲရောက်လာရင် သေဖို့ပဲ စောင့်နေလိုက်… မိုက်မဲတဲ့ လူသားရဲ့…”
သူသည် လက်ဖြင့် ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည့်အခါ လေးဘက်လေးတန်မှ ဓားများစွာသည် ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ထိုးဖောက်လာသည်။ အကယ်၍ ခုခံမထားနိုင်ပါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆန်ခါတစ်ခုအလား ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
ဘေးတွင်ရှိသော ရေသူမသည် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး ကူညီလိုသော်လည်း မည်သို့မျှ မကူညီနိုင်ပေ။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှသူမှာမူ ကြောက်ရွံ့စွာ တစ်ဖက်တွင် ကျုံ့ဝင်နေပြီး လှုပ်ရှားရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ။
သန်မာသူနှစ်ဦး၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ဓားများစွာသည် ထိုးဖောက်လာခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် မလှုပ်မယှက်ဖြင့် ရပ်နေရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“မလုပ်ပါနဲ့…”
ရေသူမသည် အော်ဟစ်ပြီး မျက်လုံးများကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်သည်။ သူမစိတ်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူမနှင့် ယီထျန်းယွမ်သည် အမည်မသိသူဖြစ်သော်လည်း သူမကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည့်အတွက် စိတ်ထဲတွင် သနားစိတ်ခံစားချက်များ ပေါက်ဖွားလာသည်။
“ဒါ… ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ…”
ကန်ယွမ်တို့၏ အံ့ဩထိတ်လန့်သံကြောင့် ရေသူမသည် လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမမြင်လိုက်ရသည်မှာ ဓားများစွာသည် ယီထျန်းယွမ်ရှေ့တွင် တစ်ပေခန့်အကွာတွင် ရပ်တန့်နေပြီး တစ်လက်မမျှပင် ဆက်လက်ထိုးဖောက်မလာနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
“မင်းပိုင်နက်တဲ့လား… ဒီနေရာက မင်းပိုင်နက်ဖြစ်သွားပြီလို့ ဘယ်သူက ပြောလဲ… ငါ ဒီမှာရပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဒီနေရာက ငါ့ပိုင်နက်ပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ဖြင့် ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည့်အခါ လေးဘက်လေးတန်ရှိ ဓားများသည် ချက်ချင်းပင် ဦးတည်ရာပြောင်းသွားပြီး ထက်ထက်သောဓားများသည် သူတို့နှစ်ဦးဆီသို့ ဦးတည်လာသည်။
“မင်း… မင်းက ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်လား… မဟုတ်ဘူး… မင်းက ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူလား…”
ကန်ယွမ်တို့သည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း အချိန်မမီတော့ပေ။
ဓားများစွာသည် ရူးသွပ်စွာ ထိုးဖောက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ထိမှန်ကာ အံ့ဩဖွယ်ရာ အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် တစ်ခန်းလုံးသည် မျက်စိမဖွင့်နိုင်လောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ရေသူမနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှသူတို့သည် ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်ခံထားရသည့်အတွက် ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ၎င်းတို့ထံ မထိခိုက်ပေ။
ပေါက်ကွဲမှုပြီးဆုံးသွားသောအခါ ပြန်လည်မြင်ရသည်မှာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ သန်မာသူနှစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိခိုက်မထားသော နေရာတစ်ခုမျှမရှိဘဲ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ဖြတ်ဖြစ်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် ကန်ယွမ်မှာ ခြေထောက်တစ်ဖက်ပါ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး ယခင်ဒဏ်ရာများပင် မပျောက်ကင်းသေးသည့်အတွက် ခုခံရန်မှာ အနည်းငယ်ခက်ခဲသည်။
ကန်မင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အကွက်ကွက်ဖြစ်နေသည်။ ထိုဓားများစွာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်အဆင့်သာရှိသော်လည်း အရေအတွက်မှာ များပြားလွန်းသည့်အတွက် ၎င်းတို့သည် ခုခံရန်ပင် မစွမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။
နတ်ဘုရားလက်နက်များကိုပင် ထုတ်သုံးခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်က ဖန်တီးထားသော ဝင်္ကပါသည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်အရာမဟုတ်ပေ။
အရာအားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသည်။ သူဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် ဝိညာဉ်တစ္ဆေနှင့် ချက်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး ဤနေရာ၏ ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အတင်းအဓမ္မ လုယူလိုက်သည်။ ကန်ယွမ်တွင် ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျိုးဆက်များ၏ သွေးရိုးဗီဇရှိသည်မှာ မငြင်းနိုင်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ စစ်မှန်သော အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး သူသည် မျိုးဆက်များထက် ဦးစားပေးခွင့်ရှိသည်။
အမွေဆက်ခံသူသည် ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ တပည့်အဖြစ် အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည့်အတွက် မျိုးဆက်များထက် ဦးစားပေးခွင့်ရှိသည်မှာ သေချာသည်။
“အဖြေမှန်တယ်… ဆုလာဘ်အနေနဲ့ မင်းတို့ကို ခရီးလမ်းအဆုံးထိ ပို့ဆောင်ပေးမယ်… သေရတာ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်အောင်လို့…”
ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်နတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ထားရင်း သူတို့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါတင်မဟုတ်ဘူး… ဒီနေရာက ရေနဂါးမျိုးနွယ်တွေအားလုံးကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်မယ်… မင်းတို့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်မယ်… ဒီသုံးဘုံလောကထဲကနေ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားစေရမယ်… မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ သုံးဘုံလောက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ညစ်ညမ်းစေတဲ့ အမှိုက်တွေပဲ…”
သူ့အမြင်တွင် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ညစ်ညမ်းစေသော အမှိုက်ပုံတစ်ခုသာဖြစ်သည်။
အခန်း (၇၇၀) ပြီးပါပြီ။