အလျင်စလိုဘဝ

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လီချန်သည် ကျင့်ကြံနေသော သူ့တပည့်များနှင့် မြေးတပည့်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်အခြေအနေသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွား၏။ နှစ်ရာစုအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဘယ်နှယောက်များကျန်နေဦးမှာလဲ။

ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် မဖြစ်လာဘဲ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျုံးရှီးတစ်ဦးပင်လျှင် အသက်တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ကိုးဆယ်ခန့်သာ နေထိုင်နိုင်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် တိုက်ပွဲများမှ ဒဏ်ရာများနှင့် အသက်စွမ်းအင်ကုန်ခန်းမှုစသည့် အချက်များကြောင့် သူတို့သည် အသက်တစ်ရာ့ငါးဆယ် သို့မဟုတ် ခြောက်ဆယ်ခန့်သာ နေထိုင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထိုစဉ်က လီချန်၏ ဆရာဖြစ်သူ ကျိုးပုဖိန်သည် သူ၏အသက်စွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းရန် ဆေးလုံးအမျိုးအစားနှစ်မျိုးကို သောက်သုံးခဲ့ပြီး အဆုံးတွင် သူသည် အသက်တစ်ရာ့လေးဆယ်ကျော်သာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားများမှာမူ သူတို့သည် အနှစ်သုံးရာ နေထိုင်နိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည်လည်း အလွန်ခက်ခဲသည်။

အကယ်၍ ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက အနှစ်လေးရာ နေထိုင်နိုင်သည်။

သိုင်းသူတော်စင်များမှာမူ ပြောစရာမလိုဘဲ သူတို့သည် အနှစ်ငါးရာ နေထိုင်ရန် အာမခံချက်ရှိသည်။ အမှန်တကယ်တွင် မဟာသူတော်စင်များနှင့် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်များပင်လျှင် သူတို့သည် ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအင်ကုန်ခန်းမှုကို မကြုံတွေ့သရွေ့ အနှစ်ရှစ်ရာ သို့မဟုတ် ကိုးရာ နေထိုင်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

လီချန်ကိုယ်တိုင်မှာမူ မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်ဖြစ်ရုံသာမက မည်သည့်အသက်စွမ်းအင်ကုန်ခန်းမှုကိုမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူ၏အသက်စွမ်းအင်သည် ပိုမိုအားကောင်းလာနေသည်။ အချိန်ခေါင်းလောင်းမရှိဘဲပင် အနှစ်ကိုးရာကျော် နေထိုင်ခြင်းသည် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

သူသည် ယခုအခါ အသက်တစ်ရာ့တစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးရာ သူ့တွင်နေထိုင်ရန် အနှစ်ရှစ်ရာ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း ဆိုလိုသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်း မကျိုးပဲ့သရွေ့ သူသည် သေဆုံးမည်မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

သူ၏ဤတပည့်များနှင့် မြေးတပည့်များမှာမူ သူတို့အားလုံးသည် ပြီးပြည့်စုံသော မွေးရာပါအဆင့်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြသောကြောင့် သူတို့သည် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့သည် သိုင်းသူတော်စင်ဘုံကို ရောက်ရှိနိုင်မလားဆိုသည်မှာ သူတို့၏တစ်ဦးချင်းစီ၏ အခွင့်အလမ်းများအပေါ် မူတည်လိမ့်မည်။

ဆရာကျိုးပုဖိန် မသေဆုံးမီက ပြီးပြည့်စုံသော မွေးရာပါအဆင့်သည် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို မကြည့်ပါနှင့်၊ ၎င်းသည် ကောလာဟလတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သိုင်းသူတော်စင်ဘုံကို ရောက်ရှိရန်အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော မွေးရာပါအဆင့်နှင့် အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းသည် အသွင်အပြင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"လျူမင် ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး၊ သူ မွေးရာပါဘုံကို ရောက်ရှိသွားပြီလား"

လီချန်က သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

လျူမင်သည် အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးအဖြစ် သူ၏ဘေးတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သော်လည်း ဤမျှအချိန်ကြာအောင် အတူတကွ နေထိုင်ပြီးနောက် အမြဲတမ်း သံယောဇဉ်အချို့ ရှိနေသည်။

အချိန်အရဆိုလျှင် လျူမင်သည်လည်း အသက်တစ်ရာကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် မွေးရာပါဖြစ်လာနိုင်ပါက အသက်တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ် နေထိုင်ခြင်းသည် ပြဿနာမရှိသင့်ပေ။

သို့သော် လျူမင်၏ အရည်အချင်းသည် ချန်ရုန်နှင့် ဆင်တူရာ မွေးရာပါဖြစ်လာရန် အခက်အခဲမှာလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။

ကံဆိုးသည်မှာ သူသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ အလွန်စောစီးစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းပင်။

အကယ်၍ သူသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် နေထိုင်ခဲ့ပါက ကျုံးရှီး သို့မဟုတ် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျုံးရှီးတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း မွေးရာပါဖြစ်လာရန်မှာ ပြဿနာမရှိသင့်ပေ။

ထိုစဉ်က လျူမင်၏ သားသည် ခေါ်ယူမှုကို အောင်မြင်ပြီး အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤမျှနှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် သူသည် ချန်မိသားစုထက် မဆိုးသင့်ပေ။

"ပြီးတော့ ဖန်ပိုင်၊ သူ့ကိုလည်း မတွေ့တာ အတော်ကြာပြီပဲ"

လီချန်က နောက်ထပ်အသိမိတ်ဆွေတစ်ဦးကို တွေးမိလိုက်သည်။

လီချန်၏ မျိုးဆက်မှ ထူးချွန်သောအဖွဲ့ဝင်များဖြစ်သော ချန်ရှောက်ယောင်၊ ကျိမင်နှင့် နန်ကုန်းပိုင်တို့ကဲ့သို့ပင် သူတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံသားများ ဖြစ်နှင့်ပြီ။

ဖန်ပိုင်၏ အရည်အချင်းမှာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျပြီး သူသည် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်နှင့် မကိုက်ညီခဲ့သည့်အချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် အခက်အခဲမှာ အနည်းငယ် မြင့်မားသည်။

"ရွှီလုံ၊ အတွင်းစည်းကို သွားပြီး အခုလက်ရှိ အတွင်းစည်းတပည့်တွေထဲမှာ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်က လျူမင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးကြည့်"

လီချန်က အသစ်လက်ခံလိုက်သော တပည့်ကို လမ်းညွှန်နေသော ရွှီလုံကို ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။

ဤတပည့်အသစ်ကို မုံ့ခယ်ဟုခေါ်ပြီး သူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်က ခေါ်ယူမှုတွင် ရွှီလုံက ခေါ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့်မြင့် ရွှေအရိုးအဆင့် အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ နှစ်အနည်းငယ် နှောင့်နှေးခဲ့ရခြင်းအကြောင်းမှာ အရည်အချင်းကောင်းသော တပည့်အသစ်များသည် အလွန်လူကြိုက်များသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်ပေါ်၌ တပည့်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မလက်ခံသော ပိုင်ယွင်မှလွဲ၍ အခြားတပည့်အားလုံးတွင် တပည့်များ ရှိကြသည်။ အယုံကြည်ရဆုံးသော ယန်ဖန်းပင်လျှင် နှစ်ယောက် လက်ခံခဲ့သည်။

ချူမောင်နှမသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက မွေးရာပါနဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယခုအခါ စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာကို ကျင့်ကြံနေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တပည့်များနှင့် နောက်လိုက်များ ပိုမိုများပြားလာသည်နှင့် သူတို့သည် အတွေ့အကြုံတစ်စုံကိုလည်း စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးတွင် ပြီးပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ရှိရန် မည်မျှကြာမြင့်သည်၊ မွေးရာပါနဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မည်မျှကြာမြင့်သည်၊ စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာကို ကျင့်ကြံရန် မည်မျှကြာမြင့်သည်ကို အခြေခံအားဖြင့် သိရှိကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာ"

ဤသည်ကို ကြားပြီးနောက် ရွှီလုံသည် ချက်ချင်း တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် ရွှီလုံသည် လူငယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

"ဆရာ၊ သူ့နာမည်က လျူရွှီပါ။ သူက အတွင်းစည်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်နှစ်က ဝင်ရောက်ခဲ့တာပါ။ အတွင်းစည်းရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ သူက ဆရာပြောခဲ့တဲ့ လျူမင်ရဲ့ မြေးဖြစ်လောက်ပါတယ်"

"တပည့် လျူရွှီက အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

လူငယ်သည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေပြီး လျင်မြန်စွာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဤအထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲသည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် တွေ့ချင်သည်ကို သူမသိပေ။ "မင်းရဲ့အဘိုးက မင်းကို အတိတ်အကြောင်း မပြောပြခဲ့ဘူးလား"

လီချန်က လျူရွှီကို ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာသွင်ပြင်အရ လျူမင်၏ ခြေရာအချို့ ရှိနေသည်။

လျူရွှီ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မွေးရာပါသတ္တမအဆင့်ခန့်တွင်သာ ရှိနေသည်။

သူ၏အသက်အရွယ်အရ သူသည် အတွင်းစည်းတပည့်များကြားတွင် အလွန်သာမန်ဟုသာ ယူဆနိုင်သည်။

"အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲကို သတင်းပို့ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို မပြောပြခဲ့ပါဘူး"

လျူရွှီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူသည် အလွန်နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဤအထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲသည် သူ့အဘိုးကို သိနေတာလား။

သို့သော် သူ၏အဘိုးသည် မွေးရာပါဆေးလုံးကို သောက်သုံးခဲ့သော မွေးရာပါအတုအယောင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့အဘိုး ကျန်းမာရေးကောင်းရဲ့လား"

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

"အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲကို သတင်းပို့ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်အဘိုးက အရမ်းကျန်းမာပါတယ်။ သူက လွန်ခဲ့တဲ့လက မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးရဲ့ ဈာပနကိုတောင် သွားတက်ခဲ့တယ်လို့ ကြားပါတယ်"

လျူရွှီက လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လီချန် ဤသည်ကို ကြားသည်နှင့် လျူမင်သည် ချန်ရုန်၏ ဈာပနကို တက်ရောက်ရန် သွားခဲ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ရင်းနှီးပြီး သီးသန့်အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုများစွာ ရှိခဲ့ရမည်။

"မင်း အချိန်ရရင် အိမ်ပြန်ပြီး မင်းရဲ့အဘိုးကို ငါ့ကိုတွေ့ဖို့ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ကို လာခိုင်းလိုက်"

လီချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲ"

လျူရွှီက လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

....

လျူရွှီ တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသောအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် ဆေးပုလင်းတစ်လုံး အပိုပါလာသည်။ ဤသည်မှာ သူထွက်ခွာစဉ်က အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲက သူ့ကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်တွင် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ချီကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံး ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော ဆေးလုံးအမျိုးအစားသည် တာအိုဂိုဏ်း လောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပေါ်ပေါက်လာသော ချီနှင့်သွေးဆေးလုံးထက် ပိုကောင်းသည်။

ယခုအခါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ သာမန်တပည့်များသည် ချီနှင့်သွေးဆေးလုံးကို အသုံးပြုကြပြီး အကြီးအကဲများ၏ တိုက်ရိုက်တပည့်များသည် မကြာခဏဆိုသလို အဆင့်မြင့်သော ချီကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးကို အသုံးပြုကြသည်။

လျူရွှီသည် အကျပ်အတည်းများကို ထိုးဖောက်တိုးတက်သောအခါမှသာ ချီကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးကို အသုံးပြုပြီး ၎င်းကို သူ၏မိသားစုက ကြီးမားသော တန်ဖိုးဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤအထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲသည် သူ့အား တိုက်ရိုက် ပုလင်းကြီးတစ်လုံး ပေးအပ်ခဲ့ရာ ၎င်းသည် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးမှုဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားစေသည်။ သူ၏အဘိုးသည် ဤအထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲနှင့် မည်သို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိသည်ကို သူအလွန်သိချင်နေသည်။

......

အတွင်းစည်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်း အတွင်းစည်းမှ ခွင့်တောင်းပြီးနောက် မြင်းအမြန်တစ်စီးကို စီးကာ ဇာတိမြို့သို့ ညတွင်းချင်း ပြန်သွားသည်။

ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လျိုမိသားစုသည် ဒေသခံခရိုင်ရှိ ကြီးမားသော မိသားစုမဟုတ်သော်လည်း အနည်းငယ် ကျော်ကြားနေဆဲဖြစ်သည်။

လတ်တလောမျိုးဆက်များတွင် လျိုမိသားစု၌ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်သူများ ရှိနေပြီး အထူးသဖြင့် လျိုမိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော အဘိုးကြီး လျိုသည် မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

"ရွှီအာ၊ မင်း ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပြန်လာတာလဲ"

လျူရွှီ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ လျူယွီသည် သူ၏အငယ်ဆုံးသား ပြန်လာသည်ကို မြင်လျှင် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အဖေ၊ ကျွန်တော့်မှာ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိတယ်။ အဘိုး ဘယ်မှာလဲ"

လျူရွှီက အမြန်မေးလိုက်သည်။

"သူ တုန်မိသားစုဆီ သွားတယ်၊ အဘိုးတုန်နဲ့ စစ်တုရင်ကစားဖို့"

လျူယွီက ဆိုလိုက်သည်။

လျူရွှီသည် တုန်မိသားစုသို့ သွားတော့မည်ကိုမြင်သော် လျူယွီက သူ၏သားကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထားလိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်၊ "မင်း ပြန်လာတာနဲ့ အဘိုးကို ချက်ချင်းရှာတယ်။ ဘာကိစ္စလဲ"

"အဖေ၊ ကျွန်တော် ဒါကို အချိန်ခဏလေးနဲ့ သေချာမရှင်းပြနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့…"

ရုတ်တရက် နုပျိုသောမျက်နှာနှင့် ဆံပင်ဖြူရှိသော အဘိုးကြီးတစ်ဦးသည် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

"အဘိုး"

လျူရွှီက လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်။

"ရွှီအာ ပြန်လာပြီ"

အဘိုးကြီးသည် လျူရွှီကို မြင်ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

အိမ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လျူရွှီက လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်၊ "အဘိုး၊ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်က အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲကို သိလား"

"ဟင်"

အဘိုးကြီး၊ လျူမင်သည် မှင်တက်သွားသည်၊ "မင်း ဘာလို့ ဒါကို မေးရတာလဲ"

သူသည် သူ့ဘေးရှိ သူ့သား လျူယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဖေ၊ ကျွန်တော် ဘာမှမပြောဘူး"

လျူယွီက အမြန်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ့ဖခင်သည် သူ့ကို အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ရှိ သူ၏အချိန်များအကြောင်း ပြောခွင့်မပြုကြောင်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် မိသားစုရှိ လူအနည်းငယ်သာ ၎င်းအကြောင်းကို သိကြသည်။

သူနှင့် သူ့မိခင်သာ သိကြသည်။

"အဘိုး၊ အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲက အဘိုး အချိန်ရရင် သူ့ကိုတွေ့ဖို့ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ကို သွားလို့ရတယ်လို့ ပြောပါတယ်"

"အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲက တကယ်ပဲ အဲဒီလိုပြောခဲ့တာလား"

ဤသည်ကို ကြားပြီးနောက် လျူမင်၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဤမျှနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ဘယ်တော့မှ မပြန်ခဲ့ဖူးသလို အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ကိုလည်း မပြောနှင့်တော့။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ စီနီယာအစ်ကိုလီသည် အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည်မူ ကြာမြင့်စွာကတည်းက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မွေးရာပါအတုအယောင်ဘုံသို့ မဆိုစလောက်သာ ရောက်ရှိခဲ့သော သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

"ဟုတ်တယ်"

လျူရွှီက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"အာ၊ တကယ်တော့ ငါက အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှာ အလုပ်ကြမ်းတပည့်အဖြစ် နှစ်ဆယ်ကျော် နေခဲ့ဖူးတယ်"

လျူမင်က သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ပြောရင်း သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အကယ်၍ သူသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် တစ်လျှောက်လုံး နေထိုင်ခဲ့ပါက သူသည် သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အနာဂတ်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ရရှိခဲ့လိမ့်မည်။

သို့သော် လက်ရှိ လျိုမိသားစုလည်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သူမမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ စီနီယာအစ်ကိုလီသည် သူ့ကို မှတ်မိနေသေးခြင်းပင်။

လျူရွှီ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏အဘိုးတွင် ဤသို့သော အတိတ်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်ကို သူမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

.......

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက်။

သူ၏သားနှင့် မြေးနှင့်အတူ လိုက်ပါကာ လျူမင်သည် ရထားလုံးတစ်စီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူသည် အသက်တစ်ရာကျော်ပြီဖြစ်သော်လည်း မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်သန်မာနေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်၏ တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာပြီး တောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပြောင်းလဲမှုများစွာ မရှိပေ။ တောင်ပေါ်သို့ တက်သည့် လမ်းဝင်ပေါက်တွင်သာ ကြီးမားသော ကျောက်တိုင်တစ်တိုင် ရှိနေပြီး ၎င်းပေါ်တွင် "နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်" ဟူသော စာလုံးသုံးလုံးကို ထွင်းထုထားသည်။

သူသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ လျှောက်တက်သွားသောအခါ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို သူတွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်၇၀သို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

အချိန်သည် စီနီယာအစ်ကိုလီအပေါ်တွင် ခြေရာများ လုံးဝနီးပါး မထားရစ်ခဲ့ပေ။

သူသည် ပိုမိုလောကဓံကို ခံစားဖူးဟန်သာ ရှိသည်။

သူကိုယ်တိုင်မှာမူ အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်နေပြီ။

"စီနီယာအစ်ကိုလီ"

လျူမင်သည် သူကြာမြင့်စွာ မခေါ်ဆိုခဲ့သော အမည်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသည်။

"လျူမင်၊ မတွေ့တာ အတော်ကြာပြီပဲ"

လီချန်သည် ဆံပင်ဖြူနေသော လျူမင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် ဤမျှနှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ချန်ရုန် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး လျူမင်သည် အိုမင်းနေပြီ။

"ဟုတ်တယ်၊ မတွေ့တာ အတော်ကြာပြီ၊ စီနီယာအစ်ကိုလီ။ စီနီယာအစ်ကိုကတော့ အရင်ကအတိုင်းပဲ"

လျူမင်က ဆိုလိုက်သည်။

"မင်း ချန်ရုန်လို မဖြစ်သွားတာ ကောင်းတယ်"

လီချန်သည် ရှေ့သို့တိုးပြီး လျူမင်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား စကားစမြည်ပြောကြပြီး အတိတ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရကြကာ ချန်ရုန်အကြောင်းကိုလည်း ပြောကြသည်။

နှစ်များတစ်လျှောက် ချန်ရုန်နှင့် လျူမင်တို့သည် မကြာခဏ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံကြပြီး ချန်မိသားစုနှင့် လျူမိသားစုသည်ပင် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ကြသည်။

"ချိုင်ရှောက်က မင်းကို သွားတွေ့ခဲ့တာလား"

လီချန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သူက ကျွန်တော့်ကို ရံဖန်ရံခါ လာလည်တယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်က လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်က"

လျူမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်က လီချန်သည် ချိုင်ရှောက်နှင့် ပိုင်ယွင်တို့ကို သူ့တပည့်များအဖြစ် လက်ခံသောအခါ သူတို့ကို ဓားထိုးဖောက်လက်သီးနှင့် ဘဝကျွမ်းကျင်မှုအမျိုးမျိုးကို သင်ကြားပေးခဲ့သူမှာ လျူမင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့တွင်လည်း နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေးရှိသည်။

"ဒီကောင်က ငါ့ကိုတောင် မပြောဘူး"

လီချန်က ဆိုလိုက်သည်။

လျူမင်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် သုံးရက်နေထိုင်ပြီးနောက် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။

လျူမင်၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း လီချန်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဤတစ်ကြိမ် သူတို့ခွဲခွာပြီးနောက် သူတို့သည် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လည်တွေ့ဆုံမည်ကို သူမသိပေ။

ဘဝသည် ခဏတာမျှသာ။ ရင်းနှီးသော လူများသည် မည်သည့်အချိန်တွင် အမှတ်တရများ ဖြစ်သွားမည်ကို သူမသိပေ။

ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်…

ဤအချိန်တွင် ကြည်လင်သာယာသော ခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာပြီး လီချန်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

သူသည် မိမိစိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး အိမ်သို့ ပြန်ကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းလောင်းသံတွင် နစ်မြုပ်ရင်း နှလုံးသားမဲ့သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်စပြုလာသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်ကာ ထို့နောက် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်၍ နောက်ဆုံးအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သိုင်းသူတော်စင်ဘုံ (အလယ်အလတ်အဆင့် ၂၀/၁၀၀)။

ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်မြင်ကွင်း (၃၀/၁၀၀)【ရုတ်တရက်ဉာဏ်ပွင့်ခြင်း】။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (ဝိညာဉ် ၂၅၈၀၁/၁၀၀၀၀၀)။

မဟာမြစ်ဓားချီ (တတိယအလွှာ ၈၆/၁၀၀)။

နှလုံးသားမဲ့သိုင်းရည်ရွယ်ချက် (အနတ္တပုံရိပ် ပဉ္စမအဆင့် ၈၂/၁၀၀)။

သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် (ဒုတိယအဆင့်မြင့်အခြေအနေ ၆၀/၁၀၀)။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (အဋ္ဌမအခြေခံ ၃၅/၁၀၀)။

မြေခွေးရုပ်သေး။

.....

ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်း။

၎င်းကို တောင်တန်းဟုခေါ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ကြီးမားသော ကျောက်တောင်အုပ်စုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ ကြီးမားခမ်းနားပြီး ကြမ်းတမ်းသော ဗိသုကာအဆောက်အအုံအမျိုးမျိုးအဖြစ်သို့ တည်ဆောက်ထားသည်။

ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းတစ်ခုလုံးသည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်သိပ်သည်းသည်။

ကြီးမားပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ကျောက်ခန်းမတစ်ခုတွင်။

သွေးနီရောင်အရည်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထူးဆန်းသော ရေကန်တစ်ခုတွင် ပန်းရောင်အသားအရေရှိသော ဆင်ဖြူတစ်ကောင် လဲလျောင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားပုံမရဘဲ မွေးဖွားသည်မှာ မကြာသေးကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ရုတ်တရက် ဆင်ဖြူငယ်လေးသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အလွန်အားနည်းသော အနတ္တပုံရိပ် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ပေါင်ဖျင်၊ မင်းကို ဘယ်သူက သတ်ခဲ့တာလဲ"

အေးစက်သောအသံတစ်ခု မြည်ဟည်းလာသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံအပြင်ဘက်မှ လာသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လူများကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ဆင်ဖြူငယ်လေးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပုံရသည်။ ၎င်းသည် သွေးနီရောင်အရည်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရည်ကို ခါချလိုက်ကာ နူးညံ့သော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ် သွေးနဲ့ချီ မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်"

နူးညံ့ပုံရသော အသံတွင် အဆုံးမရှိသော ဒေါသပါဝင်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံမှုသည် ပျက်စီးသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ဘုံသို့ ထိုးဖောက်တိုးတက်ရန် မပြောနှင့်၊ သူ၏မူလကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူ၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်သည် အလွန်ရှားပါးသော လက္ခဏာတစ်ခုကို မဖွင့်လှစ်ခဲ့ပါက သူ၏အသိဉာဏ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်သော ကိုယ်ပွားခွဲတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့မည်မဟုတ်ဘဲ သူသည် လုံးဝကျဆုံးသွားလောက်ပြီ။

***