အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ် ပေါ်ထွန်းလာခြင်း

ဟိန်း!

နားကွဲမတတ် ခြင်္သေ့ဟိန်းသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လိမ့်တက်လာသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ပျံ့နှံ့ထွက်လာကာ မြူခိုးအစီအရင်ကို ဆုတ်ဖြဲသွား၏။

နောက်တွင် ကြီးမားသော ရွှေရောင်ခြင်္သေ့တစ်ကောင်သည် တောက်လောင်နေသော ရွှေရောင်မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ညကောင်းကင်ကို အရောင်ဆိုးလိုက်သည်။

"ကျစ်၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်ရတာလဲ"

လီချန်သည် ဤခြင်္သေ့မိစ္ဆာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ သူ၏အရွယ်အစားမှာ ယခင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တိုက်ခိုက်ရေးကိုယ်ထည်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသည်။

"လူသား၊ မင်းရဲ့အစီအရင်က ငါ့ကို မပိတ်မိနိုင်ဘူး။ အကြွင်းမဲ့စွမ်းအားရှေ့မှာ အကြံအစည်နဲ့ လှည့်ကွက်အားလုံးက အချည်းနှီးပဲ"

ကြီးမားသော ခြင်္သေ့မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့သည် လီချန်ထံသို့ တိုက်ရိုက်တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာပြီး လီချန်အား အစီအရင်ထဲသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခြင်းမှ တားဆီးလိုက်သည်။

လီချန်၏ အမူအရာသည် လေးနက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏အားကောင်းသော သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို မခြွင်းမချန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နေရာအကျယ်အဝန်းကြီးတစ်ခုကို လွှမ်းခြုံကာ မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့၏ နယ်ပယ်ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားသည်။

ဤမဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့သည် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုခုကို အသုံးပြုပုံရပြီး လီချန်၏ သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်၏ ဖိနှိပ်မှုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို အလွန်သာမန်ဖြစ်စေသည်။

ထို့အပြင် ဆုတ်ခွာသွားသော အခြားမိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက်သည် အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

လီချန်၏အခြေအနေသည် ရုတ်တရက် အန္တရာယ်ရှိလာသည်။

ဒေါင်!

သူသည် မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့ကို နှောင့်ယှက်ရန် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ ခေါင်းလောင်းသံကို တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အသုံးပြုလိုက်သည်။

မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီး ထိခိုက်ခံလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားတစ်ခုသည် မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့၏ ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လီချန်၌ နတ်ဘုရားသတ်အိုးရှိကြောင်း သူသိကတည်းက သူသည် မည်သို့ ပြင်ဆင်မထားဘဲ နေမည်နည်း။

ယခင် နွားမိစ္ဆာသည်လည်း ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် လီချန်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ သူသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခဲ့ဘဲ သူ၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်သည် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန် နောက်ကျသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤမဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့သည် ထိပ်တန်းအဆင့် မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်အဖြစ် ပထမဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ဟိန်း!

မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့သည် ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခြင်္သေ့ဟိန်းသံသည် ဗလာနယ်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

လီချန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းလောင်းသံသည် တုန်ခါသွားပြီး ခြင်္သေ့ဟိန်းသံ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမခြေသည်းတစ်ချောင်းသည် ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ဖြဲလာသည်။

လီချန်သည် လိမ့်တက်လာသော ဓားနယ်ပယ်ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လီချန်၏ ဓားနယ်ပယ်သည် ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်နှင့် အခြေခံအဆင့် မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်ကြား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

လီချန်တည်ဆောက်ထားသော ဓားနယ်ပယ်သည် ဤခြင်္သေ့မိစ္ဆာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝမခုခံနိုင်ပေ။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် လီချန်သည် စိတ်အထင်အမြင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေးတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ် နီရဲနေပြီး သူသည် သွေးတစ်လုပ်ကို မအန်မိအောင် မထိန်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုလဲ။

ထိပ်တန်းအဆင့် မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်နှင့် ထိုက်တန်ပေစွ၊ ခွန်အားအရ သူ၏အပေါ်တွင် လုံးဝဖိနှိပ်ချေမှုန်းနိုင်သော အဆင့်တွင် ရှိသည်။

"သူ့ကို အမြန်တားလိုက်၊ သူ အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားကို သုံးကြိမ်သုံးနှင့်ပြီးပြီ၊ သူ မင်းတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အဝေးတွင် ပုန်းအောင်းနေသော မဟာသူတော်စင် ပေါင်ဖျင်သည် ချက်ချင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

လီချန်သည် အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားကို တစ်ဆက်တည်း သုံးကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ရာ ၎င်းသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝကျော်လွန်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် လီချန်သည် စတုတ္ထအရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားကို သေချာပေါက် မထုတ်လွှတ်နိုင်တော့မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ချက်ချင်းပင် အခြားမိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက်၏ နယ်ပယ်များသည် လိမ့်ဝင်လာကြသည်။

လီချန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် သူ၏ဓားနယ်ပယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုက်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တောင့်တင်းသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာကာ သူတို့၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်များကို တုန်ခါသွားစေပြီး အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားနှစ်ချောင်းသည် သူတို့၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

အား!

မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ဦးစလုံးသည် ထိတ်လန့်သောအမူအရာများကို ပြသကြသည်။

လီချန်သည် သူတို့၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်များ ဒဏ်ရာရသွားသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တော့မည်အပြုတွင် ခြင်္သေ့မိစ္ဆာသည် တိုက်ခိုက်နှင့်ပြီဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါသည် သူ့ကို အသက်ရှူကျပ်မှုခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားစေသည်။

"ပေါင်ဖျင်၊ နတ်ဘုရားသတ်အိုးက အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားကို အများဆုံး နှစ်ကြိမ်ပဲ ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်လို့ မင်းမပြောခဲ့ဘူးလား"

မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက်သည် ကပ်ဘေးတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး သူတို့၏မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တိုက်ခိုက်ရေးကိုယ်ထည်များသည် အနည်းငယ် မတည်ငြိမ်ဖြစ်နေသည်။

သူတို့၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်များသည် ဒဏ်ရာရခဲ့သည် မဟုတ်လော။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဆင်မိစ္ဆာမဟာသူတော်စင် ပေါင်ဖျင်သည် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

ယခင် အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားသုံးချောင်း၊ ယခုလေးတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားနှစ်ချောင်းနှင့်ပေါင်းလျှင် ငါးချောင်းဖြစ်သည်။

ဤလူသား သွေးနဲ့ချီ မဟာသူတော်စင်သည် ၎င်းကို မည်သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။

ဝေါင်း!

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခြင်္သေ့ဟိန်းသံသည် ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

လီချန်သည် မဟာမြစ်ဓားချီရှိ ဓားလွတ်မြောက်ခြင်းကို ယခုလေးတင် အသုံးပြုခဲ့ရာ စွမ်းအင်များစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။

ယခုအခါ ခြင်္သေ့မိစ္ဆာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာရာ သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နယ်ပယ်လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် သူ၏ဓားနယ်ပယ်ကို ချေမွသွားစေပြီး သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်သို့ လုံးဝကျရောက်သွားသည်။

သူသည် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းပင် မရှိတော့ပေ။

ပြိုင်ဘက်၏ နယ်ပယ်အောက်တွင် သူ၏လှုပ်ရှားမှုအရှိန်သည် များစွာနှေးကွေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီနှင့် ဆက်သွယ်မှုပင်လျှင် ခက်ခဲလာလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသော နယ်ပယ်ဖိနှိပ်မှု ဖြစ်သည်။

နယ်ပယ်၏ အဆင့်မြင့်မားလေ၊ ဖိနှိပ်မှု အားကောင်းလေ ဖြစ်သည်။

သူသည် အခြေခံအဆင့် မဟာသူတော်စင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ဓားနယ်ပယ်တွင် မဟာမြစ်ဓားချီ၏ တတိယအဆင့်ကောင်းချီးရှိပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်၏ နယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့်တိုင် ဤခြင်္သေ့မိစ္ဆာ၏ ထိပ်တန်းအဆင့်နယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာအားနည်းနေသေးသည်။

ထို့ထက်ပို၍ အစွန်အဖျားတွင် သူ့ကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားနေသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက် ရှိနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သေရေးရှင်ရေးအကျပ်အတည်းတစ်ခုသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်ထင်တယ်"

လီချန်က သူ့စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် သေရေးရှင်ရေးကိစ္စမဟုတ်လျှင် ၎င်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ အသုံးမပြုပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ သူ၏နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲပင် ပျောက်သွားသည်နှင့် သူသည် အမှန်တကယ်တွင် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူသည် သူ၏သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို အစွန်းဆုံးအထိ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မီတာသုံးထောင်နီးပါး ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ကျက်သောအခါ ဖိနှိပ်မှုအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သည်။

ဧရိယာ ပိုသေးငယ်မှသာလျှင် စွမ်းအား ပိုအားကောင်းလိမ့်မည်။

သို့သော် ဧရိယာ ပိုကြီးမားလေ၊ ဖိနှိပ်ခံရမည့် ပစ်မှတ်များ ပိုများလေ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဆင်မိစ္ဆာမဟာသူတော်စင် ပေါင်ဖျင်ပင်လျှင် သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်က လွှမ်းခြုံထားသည်။

"အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၊ ဆင်းသက်!"

လီချန်သည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း မမြင်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုသည် ဗလာနယ်ကို ဖြည့်ဆည်းလိုက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

မူလက စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသော ခြင်္သေ့မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့သည် ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံထားသော ဖော်ပြမရနိုင်သော ဖိနှိပ်မှုအရှိန်အဝါတစ်ခုကိုသာ ခံစားလိုက်ရ၏။

၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ယောက်က နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

"လူသားအကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ယောက် ရှိနေတာလား"

သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခုသည် မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသွားသည်။

ဒေါင်!

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ၎င်းသည် သူ၏နားထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကမ္ဘာကြီးသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းသည် ကမ္ဘာကြီးသည် မှောက်လှန်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ထပ်မံကြည့်လိုက်သောအခါ ဘာမှမပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ယခုလေးတင် မြည်ဟည်းသွားသော ခေါင်းလောင်းသံသည် စိတ်အထင်အမြင် သို့မဟုတ် အကြားအာရုံချောက်ချားမှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူသည် ဤကမ္ဘာကြီးကို ခံစားမိသောအခါ ၎င်းသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက် စိတ်အထင်အမြင်ဖြစ်သွားပုံရသည်၊ အသံအားလုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့၊ အကြွင်းမဲ့တိတ်ဆိတ်မှု၊ သေမင်းတမန်တိတ်ဆိတ်မှုသာ ကျန်တော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဗလာနယ်တွင် ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းအရိပ်တစ်ခုသည် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိလိုက်သည်။

ဆင်မိစ္ဆာမဟာသူတော်စင် ပေါင်ဖျင်၊ အခြားမိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက်၊ နှင့် မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့ပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အကျဉ်းချခံထားရသည်။

သူတို့၏အနတ္တပုံရိပ် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်ပင်လျှင် လုံးဝဖိနှိပ်ခံထားရပြီး သူတို့၏အတွေးများပင် လည်ပတ်မှု ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဆင်မိစ္ဆာမဟာသူတော်စင် ပေါင်ဖျင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဓားအလင်းရောင်ကြောင့် ကြေမွသွားသည်။

ထို့နောက် မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့၏ ကြီးမားသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တိုက်ခိုက်ရေးကိုယ်ထည်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီစွမ်းအင်ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကြောင့် အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

နာကျင်သောအော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကမ္ဘာကြီးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားပုံရသည်။

အသံအားလုံး ပြန်ပေါ်လာသည်။

ဗလာနယ်ရှိ ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းအရိပ်မှာမူ ခြေရာလက်ရာမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် စိတ်အထင်အမြင်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် အားကောင်းသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်နှစ်ယောက်သည် အသားစဉ်းကောတစ်ပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်များပင်လျှင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။

ဆင်မိစ္ဆာမဟာသူတော်စင် ပေါင်ဖျင်သည် သွေးရုပ်သေးအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန်မရှိအောင် သေဆုံးသွားသည်။

မဟာသူတော်စင် ရှီလဲ့သာလျှင် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီစွမ်းအင်ရေစီးကြောင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်သည် လီချန်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုလိုက်သော အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားများစွာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သူမသေခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏အရှိန်အဝါသည် အလွန်အားနည်းသွားခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိသည်နှင့် သူသည် အရူးအမူး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

"မင်း ပြေးနိုင်လို့လား"

လီချန်က သူ၏နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ရသည်၊ သူ၏ခေါင်းတစ်ခုလုံးသည် ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အရိပ်မဲ့နတ်ဘုရားဓားသွားအားလုံးနီးပါးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်ကို အလွန်ရှည်လျားသော အကွာအဝေးမှ ဆင့်ခေါ်ခြင်းက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်ကို သုံးစွဲမှု ဘယ်သာမာန်ဟုတ်ပါ့မလဲ။

သို့သော် ဤခြင်္သေ့မိစ္ဆာကို သူလွတ်မြောက်ခွင့်ပေးရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ့ဝှက်ဖဲတွေအကုန်လုံးကို မြင်ဖူးတဲ့သူတိုင်း သေရမယ်!

***