ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာဓားသိုင်း

လီချန် တိမ်နင်းတောင်တန်းမှ ထွက်ခွာသောအခါ သူသည် အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာထားပြီး ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက်မပြန်ဘဲ ထိုအစား ကွေ့ပတ်သွားခဲ့လေသည်၊ ၎င်းမှာ တာအိုဂိုဏ်း၏လူများ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ခြေရာခံခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ကို လုံးဝယုံကြည်မည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေစဉ်တွင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်မှုကို သေချာစေမည်ဖြစ်ပြီး တာအိုဂိုဏ်း၏ အဆွယ်အပွား သို့မဟုတ် ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းထက်။ ဤသည်မှာ သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများ၏ အထောက်အပံ့သာဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့အဆင့်အတန်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနှင့် သူ့လှုပ်ရှားမှုများ၏ လျှို့ဝှက်မှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။

အနာဂတ်တွင် သူသည် ထိပ်တန်းအဆင့် မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်၊ သို့မဟုတ် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာသည်မှလွဲ၍ သူသည် ဘာမှစိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

သို့သော် ယခုလောလောဆယ်တွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိနေသေးသည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် မည်မျှပင် သတိထားသည်ဖြစ်စေ လွန်ကဲသည်မရှိပေ။

အရင်က ပြဿနာကြီးတစ်ခုကြုံလုနီးနီးဖြစ်ခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား။

......

လီချန် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အချိန်တွင် ညဉ့်နက်နေလေပြီ။

လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်၏ ထိပ်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။ ညဉ့်၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူပြီး အကြောင်းအရာများကို စတင်စစ်ဆေးလေ့လာခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ လီချန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်နှင့် ထိုက်တန်ပေသည်၊ သူတို့၏လုပ်ဆောင်မှုများသည် အမှန်တကယ်တွင် ခမ်းနားလှသည်။

ဤကျောက်စိမ်းပြားတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာဓားသိုင်းဟုခေါ်သော်လည်း ၎င်းသည် မပြည့်စုံပေ။

ပထမဓားလေးချောင်းသာ ရှိသည်။

နောက်ဆုံးဓားငါးချောင်းမှာမူ အားလုံး ပျောက်ဆုံးနေသည်။

သို့သော် ဤပထမဓားလေးချောင်းသည် လီချန်ကို အတိုင်းအတာမရှိအောင် တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာတော့ ဤကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသူများသာ ကျင့်ကြံနိုင်ရာ လင်းလုံမှာ အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

သိုင်းသူတော်စင်တစ်ယောက်သည် ပထမဓားကို လေ့ကျင့်နိုင်သည်၊ မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်သည် ဒုတိယဓားကို လေ့ကျင့်နိုင်သည်၊ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ယောက်သည် တတိယဓားကို လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ စတုတ္ထဓားကို လေ့ကျင့်ရန် မည်သည့်ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လိုအပ်သည်မှာမူ ကိုယ်တိုင်သာသိသည်။

လီချန်သည် မဟာကျုံးရှီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်စဉ်က သူသည် စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကိုသာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော်လည်း သူသည် မဟာမြစ်ဓားချီကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဤကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်သည် ကျင့်ကြံရန် အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကို လိုအပ်သည်။

ဤကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်သည် မဟာမြစ်ဓားချီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မည်မျှပိုမိုအဆင့်မြင့်သည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

ဤသည်မှာ ပထမဓားလေးချောင်းသာ ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် နောက်ဆုံးဓားငါးချောင်းသည် မည်မျှအားကောင်းမည်ကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

လီချန်သည် မဟာသူတော်စင် လင်းလုံသည် သူ့အား ဤသို့သော အဆင့်မြင့်ဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို တိုက်ရိုက်ပေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူသည် ယခုအခါ မဟာသူတော်စင်အဆင့်တွင် ရှိနေရာ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဒုတိယဓားကို တိုက်ရိုက်ကျင့်ကြံနိုင်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်၏ ဖော်ပြချက်အရ ဤဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်သည်နှင့် သူ၏အဆင့်ထက်မြင့်သော ပြိုင်ဘက်များကို တိုက်ခိုက်ရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်၏ ဓားတစ်ချောင်းစီသည် ပြီးပြည့်စုံမှုအထိ ကျင့်ကြံပြီးနောက် အလွန်အထူးဖြစ်သော ဓားတာအိုနိယာမတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ထို့အပြင် နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော ဓားနိယာမကို နောက်ဆက်တွဲဓားများပေါ်သို့ ထပ်ဆင့်နိုင်သည်။

"ငါလည်း ဒီကောင်းကင်ဘုံပထမဓားကို ကျင့်ကြံရမယ်ထင်တယ်"

လီချန်က သူ့မေးစေ့ကို တို့ထိလိုက်သည်။

ဓားတစ်ချောင်းစီသည် ပြီးပြည့်စုံမှုသို့ ကျင့်ကြံသောအခါ ဓားတာအိုနိယာမတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ရာ ၎င်းသည် နောက်ဆက်တွဲဓားများ၏ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်နေသည် မဟုတ်လား။

ဤသည်ကို တွေးမိလျှင် လီချန်သည် လျင်မြန်စွာ ကောင်းကင်ဘုံပထမဓားကို စတင်ကျင့်ကြံတော့သည်။

ဤကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်သို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို စိတ်ကူးပုံဖော်ရန် လိုအပ်သည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကောက်ယူပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို ၎င်းထဲသို့ နစ်မြှုပ်လိုက်သောအခါ။

ဘုန်း!

သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခွဲထုတ်ပြီး ပရမ်းပတာကို ဆုတ်ဖြဲသွားပုံရသော ဓားတစ်ချောင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုဓားချီစွမ်းအင်သည် ပြောင်းလဲစပြုလာပြီး အဆုံးမရှိ နက်နဲသွားသည်။

ပထမဓား၊ ဒုတိယဓား။

သူသည် တတိယဓားကို မြင်သောအခါ သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံ တုန်ခါသွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီစွမ်းအင်ကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားသကဲ့သို့ပင်။

သင့်တော်သော ကျင့်ကြံဆင့်မရှိဘဲ တတိယဓားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

လီချန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံရှိ တုန်ခါခြင်းနှင့် စူးရှသော ခံစားချက်ကို သည်းခံနေစဉ်မှာပင် သူ၏စိတ်ထဲရှိ ခေါင်းလောင်းသံသည် သူ၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အသိဉာဏ်ကို အဆက်မပြတ် ကာကွယ်ပေးနေသည်။

ဤအလွန်အဆင်မပြေသော အခြေအနေတွင် လီချန်သည် တတိယဓားကို မဆိုစလောက်သာ ကြည့်ရှုပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

ထိုဓားချီစွမ်းအင်သည် စတုတ္ထဓားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသောအခါ လီချန်သည် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ထုတစ်ခုကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံသည် ကျောက်စိမ်းပြားမှ ရုတ်တရက် ခွဲထွက်သွားသည်။

သူသည် အသက်ကို မောဟိုက်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အတွေးများသည် ဗလာအခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားပုံရသည်။ သူယခုလေးတင် မြင်တွေ့ခဲ့သောအရာကို သူမမှတ်မိနိုင်တော့ပေ။

သူ့တွင်ပထမဓားသုံးချောင်းအပေါ် အမြင်အနည်းငယ်ရှိနေသေးသည်။

"ဒီစတုတ္ထဓားက သေမျိုးဘုံက ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဓားသိုင်းနည်းစနစ် သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး…"

လီချန်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဒဏ္ဍာရီလာ မသေမျိုးဘုံသို့ ရောက်ရှိမှသာလျှင် ဤစတုတ္ထဓားကို ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိလိမ့်မည်။

.......

နောက်ရက်များတွင် လီချန်သည် နေ့စဉ် အချိန်များစွာကို ကျောက်စိမ်းပြားရှိ ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်၏ ပထမဓားသုံးချောင်းကို လေ့လာရာ၌ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။

သူသည် စတုတ္ထဓားသို့ ရောက်ရှိတိုင်း သူသည် တူညီသော တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိပြီး ဘာမှမမြင်ရ၊ သူ၏စိတ်သည် ဗလာဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏ ပထမဓားသုံးချောင်းအပေါ် မှတ်ဉာဏ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

ဤသို့ဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံပထမဓားသို့ ဝင်ရောက်ရန် နှစ်ရက်သာ အချိန်ယူခဲ့သည်။

ငါးရက်ကြာပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဒုတိယဓားသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

တစ်လကျော်အကြာတွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ယခင်ဓားနှစ်ချောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားသို့ ဝင်ရောက်ရန် အခက်အခဲမှာ များစွာပိုမိုကြီးမားသည်။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်သည် လုံလောက်စွာ မြင့်မားသောအဆင့်တွင် မရှိခြင်းပင်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားကို စိတ်ကူးပုံဖော်တိုင်း သူအောင်မြင်ရန် ခက်ခဲပြီး သူ့တွင်ထင်မြင်ချက်အနည်းငယ်သာ ရရှိသည်။

သူသည် တစ်လအပြည့် အချိန်ယူခဲ့ပြီး နေ့စဉ် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြားရှိ ဓားချီစွမ်းအင်၏ ပြောင်းလဲမှုကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးမှသာ သူသည် ၎င်းထဲသို့ မဆိုစလောက်သာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတတိယဓား၏စွမ်းအားသည် သေချာပေါက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

၎င်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရုံမျှဖြင့် သူသည် ဓား၏ထူးခြားပြောင်မြောက်မှုကို ခံစားနိုင်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားသုံးချောင်းတွင် နောက်ဆုံးတစ်ခုက ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

အကယ်၍ ဓားတစ်ချောင်းစီတွင် ဓားတာအိုနိယာမတစ်ခု မပါဝင်ခဲ့ပါက သူသည် ပထမဓားနှစ်ချောင်းကို သေချာပေါက် စွန့်ပစ်ပြီး တတိယဓားကို တိုက်ရိုက်လေ့ကျင့်လိမ့်မည်။

....

လပေါင်းများစွာ ထပ်မံကုန်လွန်သွားသည်။

သူ၏သာမန်ခေါင်းလောင်းထိုးကျင့်ကြံမှုအပြင် လီချန်သည် အစီအရင်များနှင့် ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်တွင် အချိန်များစွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုဘဝသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုအလုပ်များလာသည်။

ယနေ့တွင် ကောင်းကင်ဘုံဓားသုံးချောင်း၏ လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားသုံးချောင်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်များစွာကို စားသုံးသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ငရဲရှစ်ထပ် ယမမင်း ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး သူ၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်သည် လုံလောက်စွာ ခိုင်မာသည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် ဤသို့သော မြင့်မားသော ပြင်းအားရှိသော ကျင့်ကြံမှုကို မခံနိုင်ပေ။

ဟူး!

လီချန်က ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်၍ နောက်ဆုံးအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သိုင်းသူတော်စင် (အလယ်အလတ်အဆင့် ၂၅/၁၀၀)။

ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်မြင်ကွင်း (၃၂/၁၀၀)【ရုတ်တရက်ဉာဏ်ပွင့်ခြင်း】။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (ဝိညာဉ် ၂၆၅၃၄/၁၀၀၀၀၀)။

မဟာမြစ်ဓားချီ (တတိယအလွှာ ၉၀/၁၀၀)။

ကောင်းကင်ဘုံပထမဓား (ကျွမ်းကျင်မှုငယ် ၉၈/၁၀၀)၊ ကောင်းကင်ဘုံဒုတိယဓား (ကျွမ်းကျင်မှုငယ် ၄/၁၀၀)၊ ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓား (ဝင်ရောက်ခြင်း ၁၄/၁၀၀)။

နှလုံးသားမဲ့သိုင်းရည်ရွယ်ချက် (အနတ္တပုံရိပ် ပဉ္စမအဆင့် ၉၅/၁၀၀)။

သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် (ဒုတိယအဆင့် ၆၂/၁၀၀)။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (အဋ္ဌမအခြေခံ ၆၈/၁၀၀)။

မြေခွေးရုပ်သေး။

ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်၏ ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုကို ကြည့်လျှင် ပထမနှင့် ဒုတိယဓားများသည် ကျွမ်းကျင်မှုငယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ပထမဓားမှာ အဓိကပြီးမြောက်မှုအဆင့်နှင့် မဝေးတော့ပေ။

သို့သော် တတိယဓားသည် အလွန်နှေးကွေးစွာ တိုးတက်နေသည်။

သူ၏တိုးတက်မှုကို အနည်းငယ် တိုးမြှင့်ရန် ဆယ်ရက်ခန့် အချိန်ယူရသည်။ ဤသည်မှာ ဝင်ရောက်ခြင်းအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆက်တွဲကျွမ်းကျင်မှုကို မပြောနှင့်တော့။

သို့သော် ဒါကလည်း သာမန်ပင်။

ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားသည် မူလက အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ယောက်က ကျင့်ကြံရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းဖြင့် လုံးဝလိမ်လည်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားသို့ မဆိုစလောက်သာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်သည် ပဉ္စမအဆင့်တွင်သာ ရှိသည် မဟုတ်လား။

သူ၏နှလုံးသားမဲ့သိုင်းရည်ရွယ်ချက်သည် အနတ္တပုံရိပ် ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် ထပ်မံတိုးတက်လောက်သည်ဟုတော့ ယူဆမိသည်။

"ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားမဲ့သိုင်းရည်ရွယ်ချက်က ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ထိုးဖောက်တိုးတက်တဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ အပြင်ထွက်မယ်"

လီချန်သည် လောလောဆယ်တွင် အပြင်ထွက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

သူ၏သိုင်းရည်ရွယ်ချက်သည် အနတ္တပုံရိပ် ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ခြေလှမ်းသည်နှင့် သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုနှင့်အတူ သူသည် အခြေခံအားဖြင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

လီချန်သည် ထရပ်ကာ ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်မှ လျှောက်ထွက်သွားပြီး အစီအရင်များကို စူးစိုက်လေ့လာနေသော လင်ချီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤတပည့်၏ အစီအရင်အရည်အချင်းသည် အမှန်ကို ကောင်းမွန်သည်။ နှစ်နှစ်ကြာလေ့လာမှုအပြီးတွင် လီချန်၏ မမောမပန်းနိုင်သော၊ ခြွင်းချက်မရှိသော သင်ကြားမှုနှင့်အတူ သူ၏အစီအရင်စွမ်းရည်များသည် ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်ခဲ့သည်။

ပြောရလျှင် သတင်းကောင်းတစ်ခုလည်း ရှိသည်။ သူ၏ဒုတိယတပည့်ဖြစ်သော ပိုင်ယွင်သည်လည်း လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်က ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်တိုးတက်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏တပည့်ငါးဦးစလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံသားများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် ချိုင်ရှောက်၊ စုရှင်းလန်နှင့် ရွှီလုံတို့သည် အလယ်အလတ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားများအဖြစ်သို့ တိုးတက်သွားကြသည်။

သူ၏ပဉ္စမတပည့်ဖြစ်သော ယန်ဖန်းသည် အလျင်မြန်ဆုံးသော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ရှိပြီး အဆင့်မြင့်ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်နှင့်ပြီ။

သူသည် ချိုင်ရှောက်သည်လည်း အဆင့်မြင့်ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် မဝေးတော့ဟု ခန့်မှန်းသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ယန်ဖန်းသည် လီချန်မှလွဲ၍ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း အမြင့်ဆုံးကျင့်ကြံမှုရှိသော ကောင်းကင်ဘုံသား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် ဤမျှလျင်မြန်ရခြင်းအကြောင်းမှာ ယန်ဖန်း၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်မြင့် ရတနာအလင်းအဆင့် အရည်အချင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော မွေးရာပါအဆင့်ကိုလည်း ရရှိခဲ့ရာ မကြာခဏဆိုသလို အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် ကျင့်ကြံပြီး လုံလောက်သော ကျင့်ကြံမှုအရင်းအမြစ်များ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော အရှိန်သည် သဘာဝကျသည်။

ရွှီလုံ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် သူ၏ဆရာတူညီ ယန်ဖန်းကဲ့သို့ မလျင်မြန်သော်လည်း သူ၏ စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာကို ကျင့်ကြံရာတွင် တိုးတက်မှုမှာ ကောင်းမွန်သည်။ အနာဂတ်တွင် သူသည် ပြီးပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ရှိပြီး သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်၏ အခြေခံပုံစံကို ဆင်းသက်ရရှိရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်မြင့်မားသည်။

လီချန်သည် သူ၏အခြားမြေးတပည့်များကို စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာကို ကျင့်ကြံရန် ကြိုးစားစေခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏တိုးတက်မှုမှာ အလွန်နှေးကွေးရာ လီချန်သည် သူတို့ကို တိုက်ရိုက်လက်လျှော့စေခဲ့သည်။

၎င်းကို လေ့ကျင့်ခြင်းသည် အချိန်ဖြုန်းခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာသည် အရည်အချင်းအပေါ် လုံးဝမူတည်သော အထူးကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကာ ထို့နောက် အပေါ်သို့ ဆက်ပျံလာသည်။

၎င်းမှာ ရွှီလုံ ဖြစ်သည်။

"ဆရာ"

ရွှီလုံက လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ဆရာတူအစ်မစုဆီက ကြားတာတော့ မင်း ဟဲမိသားစုက အမျိုးသမီးသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ အရမ်းရင်းနှီးနေတယ်ဆို"

လီချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အမ်…"

ရွှီလုံက သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်၊ "ဆရာတူအစ်မက ဘာလို့ ဆရာ့ကို အကုန်ပြောရတာလဲ"

"ဒါဆိုရင် အဲဒီလိုကိစ္စမျိုး ရှိတာပေါ့"

လီချန်က ဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ရွှီလုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရွှီလုံ၊ မင်းက အလယ်အလတ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်နှင့်ပြီ။ အနာဂတ်မှာ မင်းအတွက် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ မခက်ခဲဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်နဲ့ သာမန်မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကြားက သက်တမ်းကွာခြားမှု ဘယ်လောက်ကြီးလဲဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ် မဟုတ်လား"

လီချန်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် အသက်တစ်ရာကျော်သာ နေထိုင်ပြီး ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်မှာမူ အနည်းဆုံး အနှစ်လေးရာ သက်တမ်းရှိသည်။

ကွာခြားမှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

အမှန်တွင် သူသည် သူ၏တပည့်များ အတူတကွ ရှိနေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သူသည် စုရှင်းလန်နှင့် ရွှီလုံတို့ အလွန်ရင်းနှီးပုံရသည်ကို မြင်ခဲ့ပြီး သူတို့သည် ချိုင်ရှောက်နှင့် ပိုင်ယွင်တို့ကဲ့သို့ တာအိုအဖော်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ အတွေးများခဲ့ခြင်းသာဖြစ်ပုံပင်။

"ဆရာ၊ ဒီတပည့် ဆရာပြောချင်တာကို နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတပည့် သူ့ကို တကယ်ပဲ သဘောကျပါတယ်"

ရွှီလုံက ခဏတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အနာဂတ်မှာ မင်း နောင်တမရဖို့ မျှော်လင့်တယ်"

လီချန်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော် သူ့ကို နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်ကို ခေါ်လာလို့ရမလား"

ရွှီလုံက လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မေးဖို့မလိုပါဘူး၊ မင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဆုံးဖြတ်လို့ရတယ်"

လီချန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်ကာ ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဤတပည့်သည် သူ့စကားနားမထောင်သည့်အတွက် သူသည်လည်း ထပ်ပြီး ဂရုစိုက်ရန် အလွန်ပျင်းရိသည်။

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ရွှီလုံသည် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ့ဆရာသည် သူသာမန်မွေးရာပါ အမျိုးသမီးသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သူ၏တာအိုအဖော်အဖြစ် ရှာဖွေခြင်းကို သိပ်မကျေနပ်ကြောင်း သိသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုရွှီ၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ သာမန်မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ခင်ဗျားရဲ့တာအိုအဖော်အဖြစ်ထားဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

ယန်ဖန်းက အနားသို့ လာပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟွန်း၊ ဒါ မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး။ ငါက သူ့ကို သဘောကျရုံပဲ"

ရွှီလုံက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေသည်။

"အိုး၊ ကျွန်တော်က အစ်ကို စီနီယာအစ်မစုနဲ့ လက်တွဲဖြစ်မယ်ထင်ထားတာ"

ယန်ဖန်းက သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

"အမ်… ငါက စီနီယာအစ်မစုကို အစ်မကြီးတစ်ယောက်လို အမြဲတမ်း မှတ်ယူခဲ့တာ။ ယန်ဖန်း၊ မင်း ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ"

ရွှီလုံက တုန်လှုပ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ခံစားမိတာတော့ စီနီယာအစ်မစုက ခင်ဗျားအပေါ်မှာ ခံစားချက်တချို့ ရှိနေပုံပဲ"

ယန်ဖန်းက ရယ်မောလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က အရင်က မကြာခဏ အတူတူ တာဝန်ထွက်လုပ်လေ့ရှိတယ်လေ"

"ငါ မင်းနဲ့ စကားမပြောတော့ဘူး၊ ငါ အရင်သွားတော့မယ်"

ရွှီလုံသည် ဒီဆရာတူညီလေး ယန်သည် ပိုပိုပြီး မဖြစ်နိုင်တာတွေပြောနေသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ရွှီလုံ အလျင်အမြန် တောင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လျှင် ယန်ဖန်းက သူ၏မေးစေ့ကို တို့ထိလိုက်ပြီး သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်၊ "အချစ်ဆိုတာ ဘာလဲ၊ လူတွေကို သူတို့ရဲ့အသက်ကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကတိပေးစေတာ။ နှစ်တစ်ရာ ဒါမဟုတ် နှစ်ရာကြာပြီးတဲ့နောက် ချစ်ရသူက အရိုးတစ်ပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကိုသာ ထပ်တိုးစေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဘာလို့ တာအိုအဖော်ရှာရမှာလဲ၊ ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခပေးတာသက်သက်ပဲ။ ဆရာ့လို တစ်ယောက်တည်းနေတာ ပိုကောင်းတယ်၊ ဘယ်လောက် လွတ်လပ်ပြီး ပျော်ရွှင်လိုက်သလဲ။ ကျစ် ကျစ်။ နွေဦးလေပြေဆောင်ကို ထိပ်တန်းအဆင့် ယောက်ျားပြည့်တန်ဆာတစ်ယောက် အခုလေးတင် ရောက်လာတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ငါ သွားပြီး သေချာလေ့လာရမယ်"

ရုတ်တရက် သူသည် လက်ဆန့်တန်းကာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားဓားသည် ပျံတက်လာပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

***