← Chapters

ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်း

Vol. 12 Ch. 182

ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်း

Vol. 12 Ch. 182

လအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်။

လီချန်သည် သူ၏ခေါင်းလောင်းထိုးကျင့်ကြံမှုကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် သူ့တပည့် ယန်ဖန်းသည် လူငယ်ယောက်ျားလေးနှင့်မိန်းကလေး နှစ်ယောက်နှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆရာ"

ယန်ဖန်းက ရိုသေစွာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လူငယ်ယောက်ျားလေးနှင့်မိန်းကလေး နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားခြင်းနည်းစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူတို့ထံမှ ထုတ်လွှတ်သော ဝိညာဉ်အလင်းရောင်သည် ထင်ရှားသည်။

ယောက်ျားလေးတွင် အဆင့်မြင့် တောက်ပသောအလင်းအဆင့် အရည်အချင်းရှိသည်။

မိန်းကလေး၏ ဝိညာဉ်အလင်းရောင်မှာမူ အပြင်ဘက်တွင် တောက်ပသော်လည်း သူမ၏ရတနာအလင်းမှာ ပုန်းကွယ်နေပြီး ရှင်းလင်းစွာ ပုန်းကွယ်နေသော အရိုးအမြစ်ဖြစ်ကာ အခြေခံအဆင့် ရတနာအလင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းကလေးသည် အလွန်တူညီပြီး သူတို့၏အသက်မှာလည်း အတူတူခန့်ဖြစ်ရာ အမြွှာများဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

"မင်း တပည့်တွေ လက်ခံဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

လီချန်သည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဆရာ၊ ဒီတပည့်က သူတို့ကို လက်ခံချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းတွေက မဆိုးဘူးလို့ ခံစားမိလို့ ဘယ် ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ဒါမှမဟုတ် အစ်မကြီးက သူတို့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့တာပါ"

ယန်ဖန်းက လျင်မြန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် တပည့်များလက်ခံခြင်းကို အမုန်းဆုံးဖြစ်ပြီး ဒုက္ခများသည်ဟုသာ တွေးမိသည်။

"မင်း သူတို့ကို လက်မခံချင်ရင် ဘာလို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့တာလဲ"

လီချန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်၊ "မင်း သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို လက်ခံလိုက်"

"အာ"

ယန်ဖန်း မှင်တက်သွားသည်၊ "ဆရာ၊ ဒီတပည့်က ဘယ်လိုသင်ရမယ်ဆိုတာ မသိဘူး"

"ဘယ်သူက တပည့်တွေသင်ဖို့ မွေးဖွားလာတာလဲ။ အရင်က ငါလည်း တပည့်တွေ လက်မခံချင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အဘိုးက ငါ့ကို မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်မကြီးနှစ်ယောက်ကို လက်ခံခိုင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ ကောင်းကောင်းမဖြစ်လာခဲ့ဘူးလား"

လီချန်က တည်တည်ကြည်ကြည်ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ဖန်းသည် တစ်စုံတစ်ခု ပြောတော့မည်အပြုတွင် လီချန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်၊ "ကောင်းပြီ၊ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ"

ယန်ဖန်း မှင်တက်သွားသည်။

သို့ဖြစ်၍ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သည် ယန်ဖန်း၏ သူ၏တပည့်များကို သင်ကြားစဉ် ဆူငေါက်သံဖြင့် မကြာခဏ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

"မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တုံးရတာလဲ။ ဒီလောက်ရိုးရှင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကိုတောင် မှန်အောင်မလုပ်နိုင်ဘူးလား"

"ငါဘယ်လိုလုပ်လဲဆိုတာ ကြည့်"

"ဟေး၊ မင်း အဲဒီမှာ ဘယ်လိုရပ်နေတာလဲ"

"ယန်ဖန်း၊ သိုင်းပညာသင်တဲ့အခါ နည်းနည်းပိုပြီး စိတ်ရှည်ပါ"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်၊ "ကြည့်၊ မင်း ဆူငေါက်နေတာကြောင့် သူတို့ ပိုပိုပြီး ပုံပျက်လာနေပြီ မဟုတ်လား"

"ဆရာ၊ ဆရာတူအစ်မစု၊ ဆရာတူအစ်ကိုရွှီနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံး လေ့ကျင့်တုန်းက ဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား"

ယန်ဖန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ဒါက မင်းရဲ့ဆရာတူအစ်ကိုကြီးချိုင်က စိတ်ရှည်လို့ပဲ။ မင်းတို့သုံးယောက်ကလည်း အရင်က ဒီနှစ်ယောက်ထက် သိပ်မသာခဲ့ဘူး"

.....

ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်။

ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီချန်သည် အခန်းရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံနေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲရှိ မိစ္ဆာကျောက်တုံးတစ်တုံးသည် အက်ကွဲသွားပြီး လုံးဝပျက်စီးသွားသည်။

လီချန်သည် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်တွင် ဤသို့သော မိစ္ဆာကျောက်တုံးများစွာ ရှိသေးသည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် လီချန်သည် ထရပ်ကာ အခန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး လီပေါ်ကျစ်သည် ချူမောင်နှမကို သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုတွင် လမ်းညွှန်နေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

"မင်းရဲ့ဆရာဦးလေးယန်က မင်းအပေါ်ကို လူတွေ လွှဲချပြီး သင်ခိုင်းပြန်ပြီလား"

လီချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာအဘိုး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် အားနေတာပဲလေ"

လီပေါ်ကျစ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

အခြားတပည့်ချင်းများ ရှိနေသောအခါ သူသည် သူ့ကို ဆရာအဘိုးဟု ခေါ်ဆိုမည်ဖြစ်သော်လည်း အခြားသူမရှိပါက သူသည် သူ့ကို ဘိုးဘေးဟု ခေါ်ဆိုမည်။

"ဒီကောင်ကတော့…"

လီချန်သည် အလွန်အကူအညီမဲ့နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ဖန်းသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ပထမဦးစွာ လီချန်ကို အရိုအသေပြုပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်၊ "ဆရာ၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်မှာ လေလံပွဲကြီးတစ်ခု ထပ်ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တာအိုဂိုဏ်းက ကျင်းပတာလို့ ပြောတယ်။ လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းကောင်းတွေလည်းအများကြီးပဲ။"

တာအိုဂိုဏ်း ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ စတင်လာကတည်းက သူတို့သည် နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ကြီးကျယ်သော လေလံပွဲတစ်ခုကို ကျင်းပလေ့ရှိပြီး ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံးများနှင့် ယွမ်ကျောက်တုံးများအပါအဝင် အရာများစွာကို ထုတ်ပြလာလေ့ရှိသည်။

သို့သော် လီချန်သည် ဤသို့သော လေလံပွဲများကို အထင်မကြီးပေ။ သူ့တွင်ပို၍ပင် ကောင်းမွန်သောအရာများ ရှိပြီး သူသည် ဘာမှမချို့တဲ့ပေ။

"ဆရာ၊ ဆရာက အစီအရင်တွေကို သုတေသနလုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီတစ်ခါ အစီအရင်ဂိုဏ်းရဲ့ ထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင်အစုံလိုက်ကိုလည်း ရောင်းချဖို့ တင်ထားမယ်လို့ ကြားတယ်"

ယန်ဖန်းက ဆိုလိုက်သည်။

"ထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင် ဟုတ်လား။ မင်း သေချာလား"

လီချန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အမှန်ပါပဲ။ အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲခန်းမကလူတွေဆီက ကြားတာတော့ သူတို့က အစီအရင်တောင်ကြားအတွက် ဒီထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင်အစုံလိုက်ကို လေလံဆွဲဖို့ ရန်ပုံငွေရှာဖွေဖို့ စီစဉ်နေတယ်"

ယန်ဖန်းက လျင်မြန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

လီချန်က သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင် အမှန်တကယ်ရှိပါက သူတကယ်စိတ်ဝင်စားပေသည်။

သူ၏လက်ရှိ ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း တိုးတက်မှုမှာ နှေးကွေးနေသည်၊ အဓိကအားဖြင့် သူ့တွင်အတွေ့အကြုံစုဆောင်းရန် နောက်ထပ်အစီအရင်ဂန္ထဝင်ကျမ်းများ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်သုတေသနကိုသာ အားကိုးရာ အခက်အခဲမှာ အလွန်မြင့်မားနေဆဲဖြစ်သည်။

.....

တစ်လကြာပြီးနောက်။

လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ ထွက်ခွာပြီး ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ သူသည် ကိုယ်တိုင်သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်နေခြင်းပင်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ၎င်းကို အစီအရင်တောင်ကြားအတွက် လေလံဆွဲမည်လားဆိုသည်ကိုမူ သူကိုယ်တိုင် လေလံပွဲတွင် တိုက်ရိုက်ပါဝင်ခြင်းက ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချရမည်ဟု ခံစားမိသည်။

ဤသို့သော ထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင်အစုံအလင်သည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဘဏ္ဍာရေးအရင်းအမြစ်များမှာ ၎င်းကို လေလံဆွဲရန် အခက်အခဲရှိလိမ့်မည်။

အမှန်တော့ သူသည်လည်း အတော်လေး ထူးဆန်းနေသည်။ ဘာကြောင့်များ တာအိုဂိုဏ်းက ဒီလိုအရာကို လေလံတင်ပြီးရောင်းရတာလဲ။

အစီအရင်လေ့လာမှုအတွက် တက်ရောက်ရန်လှေကားသည် အလွန်မြင့်မားသည်ကို ဘယ်သူကများမသိလို့လဲ။ သာမန်သိုင်းအင်အားစုများတွင် အခြေခံအုတ်မြစ် သို့မဟုတ် အင်အားမရှိပေ။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အစီအရင်တောင်ကြားသည် လက်ရှိအဆင့်သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် သူ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများစွာ ထည့်သွင်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် ယခင်ကအတိုင်းသာ ရှိနေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ လီချန် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏နယ်မြေမှ ဤမျှနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူသည် သေမျိုးဘုံ၏ ဒေသရှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခရီးသွားခဲ့ဖူးရာ သူကောင်းကောင်းလည်ပတ်ခဲ့ပြီးပြီဟု ယူဆနိုင်သည်။

ဤကျောက်စိမ်းမြို့တော်သည် အလွန်စည်ပင်ဝပြောသော်လည်း သေမျိုးဘုံ၏ ဒေသရှစ်ခုတစ်ခုလုံးကို ကြည့်လျှင် ၎င်းကို ပျမ်းမျှအဆင့်သာရှိသည်။

လီချန်သည် သူတွေ့ကြုံခဲ့ရသော လူအုပ်များကို ခံစားရန် ဝိညာဉ်အာရုံခံစားခြင်းနည်းစနစ်ကို အလေ့အကျင့်အတိုင်း အသုံးပြုခဲ့သည်။

လေလံပွဲကြီး နီးကပ်လာသောကြောင့် သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူအမျိုးမျိုးသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်တွင် စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံသားများလည်း အတော်များများ ရှိနေသည်။

လေလံပွဲကြီး စတင်ပြီးနောက် လီချန်သည် သူ၏နံပါတ်ပြားကို ယူကာ ပွဲကျင်းပရာနေရာသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ထောင့်တစ်နေရာကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ရှာဖွေထိုင်ချလိုက်သည်။

အတွင်း၌ လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိနေသည်။ ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသူများသည် အနည်းဆုံး ကျုံးရှီးများ သို့မဟုတ် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျုံးရှီးများဖြစ်ကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံသားများလည်း အတော်များများ ရှိနေကာ ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားများပင် ရှိနေသည်။

ကောင်းမွန်သောအရာတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို လေလံစင်မြင့်သို့ တင်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် ပြင်းထန်သော ပြိုင်ဆိုင်မှုအကြား လေလံတင်ရောင်းချခံခဲ့ရသည်။

လီချန်သည် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လေလံပွဲသည် နှစ်ရက်နှစ်ညလုံး ကြာမြင့်ပြီးနောက် လီချန်၏ ပစ်မှတ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာသည်။

"အစီအရင်ဂိုဏ်းရဲ့ ထိုက်တောင်အခြေခံရှစ်ခု လျှို့ဝှက်အစီအရင်အစုံလိုက်၊ စတင်ဈေးနှုန်းက ယွမ်ကျောက်တုံးတစ်ရာ၊ လေလံတစ်ကြိမ်တိုးတိုင်း ယွမ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးထက် မနည်းရဘူး"

လေလံတင်ရောင်းချသူက ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူကာ ဆိုလိုက်သည်။

အားလုံး ဆူညံသွားသည်။

တကယ်ကြီး ယွမ်ကျောက်တုံးတွေကိုသုံးရမှာလား။

ယခင်ပစ္စည်းအားလုံးသည် ယောင့်ဝမ်လက်မှတ်များကို အဓိကအခြေခံခဲ့သည်။

ဤယောင့်ဝမ်လက်မှတ်များသည် တာအိုဂိုဏ်းက ထုတ်ဝေသော အကြွင်းမဲ့ခိုင်မာသော ငွေကြေးဖြစ်ပြီး မူလရွှေလက်မှတ်များထက် များစွာပိုမိုတည်ငြိမ်သည်။

ယောင့်ဝမ်လက်မှတ်များ ရှိသရွေ့ သူတို့သည် တာအိုဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအသီးသီးသို့ သွားရောက်ကာ ထိန်းချုပ်မထားသော ကျင့်ကြံမှုအရင်းအမြစ်အမျိုးမျိုးကို လဲလှယ်နိုင်သည်။

ယွမ်ကျောက်တုံးများသည် ထိန်းချုပ်ထားသော အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံမှုအရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော ကောင်းကင်ဘုံသားအဆင့်အင်အားစုမဟုတ်လျှင် ဒေသခံအင်အားစုများအတွက် ၎င်းတို့ကို ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ယခုအခါ ဤအစီအရင်အစုံ၏ စတင်ဈေးနှုန်းသည် ယွမ်ကျောက်တုံးတစ်ရာအထိ မြင့်မားရာ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ တန်ဖိုးထက်ပင် ပိုမိုများပြားသည်။

တိတ်ဆိတ်မှုကာလတစ်ခုအပြီးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင် လေလံတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

"ယွမ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ့တစ်တုံး"

၎င်းသည် အထူးအခန်းတစ်ခုမှ လာသည်။

"တစ်ရာ့နှစ်တုံး"

"တစ်ရာ့သုံးတုံး"

အခြား အထူးအခန်းများစွာလည်း တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ဈေးနှုန်းသည် ယွမ်ကျောက်တုံးတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ကျော်သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်။

"နှစ်ရာ"

ရုတ်တရက် အသံအက်အက်နှင့် အိုမင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူများစွာ၏ အကြည့်များသည် ထောင့်တွင် ထိုင်နေသော လီချန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီချန်သည် ဝါးခမောက်နှင့် မီးခိုးရောင်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားရာ သူ၏အသွင်အပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ပေ။

"ယွမ်ကျောက်တုံးနှစ်ရာ၊ ပိုမြင့်တဲ့ဈေးပေးမယ့်သူ ရှိပါသလား"

အထူးအခန်းများရှိ မည်သူမျှ ဆက်ပြီးလေလံမဆွဲကြတော့ပေ။

"ယွမ်ကျောက်တုံးနှစ်ရာ၊ ဒုတိယအကြိမ်"

"ယွမ်ကျောက်တုံးနှစ်ရာ၊ တတိယအကြိမ်"

လေလံတင်ရောင်းချသူ၏ တူသံ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ၎င်းသည် ဤလေလံပွဲ၏ ပြီးမြောက်မှုကို ဖော်ပြသည်။

လီချန်သည် ထရပ်ကာ လေလံပွဲကျင်းပရာနေရာမှ ထွက်ခွာပြီး ဘေးခန်းမတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ဒီဘက်ကို ကြွပါ"

စားပွဲထိုးတစ်ဦးက လီချန်၏ လက်ထဲရှိ နံပါတ်ပြားကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်း ရိုသေစွာ ဆိုလိုက်သည်။

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲထိုးနောက်သို့ လိုက်ပါကာ အခန်းတစ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် အပြာရောင်ဝတ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုင်နေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ လီချန်ဝင်လာသည်ကို သူမြင်လျှင် သူသည် လျင်မြန်စွာ ထရပ်ကာ ရိုသေစွာ ဆိုလိုက်သည်၊ "အကြီးအကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"မင်း ဒီအဘိုးကြီးကို ထွက်လာအောင် ဒီနည်းလမ်းကို သုံးခဲ့တာ၊ မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

လီချန်က ထိုင်ချလိုက်ပြီး ငြိမ်သက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင်ကို လေလံတင်ရောင်းချကတည်းက သူသည် ဝမ်ရှီး၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိနှင့်ပြီ။

"အကြီးအကဲက နဂါးတစ်ကောင်လိုပဲ၊ ခေါင်းနဲ့အမြီးကို ရှားရှားပါးပါး ပြတယ်။ ဒီတပည့်က ဒီနည်းလမ်းကိုသာ မသုံးခဲ့ရင် အကြီးအကဲကို လုံးဝတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။"

ဝမ်ရှီးက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ဤသေမျိုးဘုံမဟာသူတော်စင်သည် အစီအရင်များကို အလွန်စိတ်ဝင်စားကြောင်း သိရာ သူသည် အကြီးအကဲကို ထွက်လာအောင် ဆွဲဆောင်ရန် ထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင်အစုံကို အသုံးပြုရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။

ဤထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင်အစုံသည် အစီအရင်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် အလွန်အဆင့်မြင့်ပြီး တာအိုဂိုဏ်းသည်လည်း ၎င်းကို ရရှိရန် ကြီးမားသော ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

"အကြီးအကဲ၊ မဟာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီလား"

ဝမ်ရှီးက ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လိုသိလဲ"

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

"ခြင်္သေ့ကုလားအုတ် မိစ္ဆာမြို့တော်အတွင်းက ဝံပုလွေဝါ မိစ္ဆာသူတော်စင်ကို အကြီးအကဲက သတ်ဖြတ်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်လောက်တယ်။ မဟာသူတော်စင်အဆင့် ခွန်အားမရှိဘဲ ဒါကို လုပ်ဖို့ အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် အကြီးအကဲက သွေးနဲ့ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကိုလည်း ကျင့်ကြံထားသင့်တယ်"

ဝမ်ရှီးက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏လေသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"မင်း ဒါကိုတောင် ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်လား"

လီချန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အကြီးအကဲက သွေးနဲ့ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံထားတယ်ဆိုတဲ့အချက်ကို ဒီတပည့်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက ကျွန်တော့်တာအိုဂိုဏ်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဆီက ရရှိခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်ပါပဲ"

ဝမ်ရှီးသည် ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီး ကြိုပြောထားမယ်၊ မင်းတို့ တာအိုဂိုဏ်းက ဒီအဘိုးကြီးကို မိစ္ဆာတွေကို ခုခံဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်စွန့်ခိုင်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒါကို လုံးဝမပြောပါနဲ့။ ဒီအဘိုးကြီးက ငြိမ်းချမ်းတဲ့ဘဝကို နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ် နေချင်သေးတယ်"

လီချန်က ငြိမ်သက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ချန်နိုင်ငံ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို စွန့်ခွာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်အတွင်း၌သာ သူ၏ဘေးကင်းလုံခြုံမှု အာမခံချက်ရှိသည်။

ဝမ်ရှီးသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး မည်သို့ပြောရမည်ကို မသိတော့ပေ။

သူသည် ဤသေမျိုးဘုံမဟာသူတော်စင်ကို ရှာဖွေရန် လာခဲ့ရခြင်းအကြောင်းမှာ မဟာသူတော်စင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို ခုခံရန် အရေးယူဆောင်ရွက်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်သောကြောင့် မဟုတ်လား။

"အကြီးအကဲ၊ အပြင်ဘက်က အခြေအနေက အခုအရမ်းဆိုးနေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က ချန်နိုင်ငံကိုလည်း ကျူးကျော်ဖို့ သိပ်မကြာတော့ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကျရင် အကြီးအကဲလည်း ဒါကနေ ရှောင်မထွက်နိုင်တော့မှာ စိုးရိမ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အကြီးအကဲရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ယောက် အရေးယူဆောင်ရွက်တာမဟုတ်ရင် ဘယ်သူမှ အကြီးအကဲကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ရှီးက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးကို ပြောပါဦး၊ အပြင်ဘက်က အခြေအနေက အခုဘယ်လိုနေလဲ"

လီချန်သည် ဘာမှကတိမပေးဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။

သို့ဖြစ်၍ ဝမ်ရှီးသည် သူအား အပြင်ဘက်ရှိ အခြေအနေကို အသေးစိတ်ပြောပြလိုက်သည်။

သူသည် မြေပုံတစ်ခုကိုပင် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ၊ ဒီဧရိယာက သေမျိုးဘုံပါ၊ ဒါက ဒီဆယ့်နှစ်မျက်နှာဧရိယာအတွင်းမှာပဲ ရှိတယ်။ ဒါက စုစုပေါင်း ကာကွယ်ရေးလိုင်းဆယ့်နှစ်လိုင်း ပါဝင်တယ်။ ဒီကာကွယ်ရေးလိုင်းသုံးလိုင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က ထိုးဖောက်သွားပြီဖြစ်လို့ သူတို့က ဒီဧရိယာကို ဆုတ်ခွာနှင့်ပြီ"

ဝမ်ရှီးက ဆိုလိုက်သည်။

လီချန်သည် မြေပုံတွင် သမုဒ္ဒရာဖြင့် ဝန်းရံထားသော ကျဉ်းမြောင်းသော ကုန်းမြေအစင်းတစ်ခုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ဤကျဉ်းမြောင်းသော ကုန်းမြေအစင်းအတွင်း၌ပင် သေမျိုးဘုံက သိမ်းပိုက်ထားသော ဧရိယာသည် စုစုပေါင်းဧရိယာ၏ နှစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံအောက်သာ ရှိသည်။

"ဒီဧရိယာက ဘာလဲ"

လီချန်သည် မြေပုံပေါ်တွင် အမှတ်အသားမရှိသော ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာတစ်ခုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသော်လည်း ၎င်းသည် ပို၍ပင် ကြီးမားကြောင်း သူသိပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက ကန္တာရတောရိုင်း၊ လူရိုင်းတွေနဲ့ သားရဲရိုင်းတွေရဲ့ ကမ္ဘာပါ"

ဝမ်ရှီးက ဆိုလိုက်သည်။

"လူရိုင်းတွေနဲ့ သားရဲရိုင်းတွေ ဟုတ်လား"

လီချန်သည် အလွန်စူးစမ်းနေသည်၊ "လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က အဲဒီဧရိယာဘက်ကို ဘာလို့မချဲ့ထွင်ကြတာလဲ"

"ကန္တာရတောရိုင်းက ကျယ်ပြန့်ပုံရပေမယ့် အရမ်းခြောက်သွေ့တယ်၊ အရင်းအမြစ်တွေ ချို့တဲ့ပြီး နေထိုင်မှုပတ်ဝန်းကျင်က အလွန်ကြမ်းတမ်းတယ်။ ရှေးခေတ်ထက် ပိုရှေးကျတဲ့ ကာလတစ်ခုမှာ အဲဒီမြေပေါ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကမ္ဘာပျက်တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလထွက်ပေါ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် နေထိုင်ဖို့ မသင့်တော်တော့တာ"

ဝမ်ရှီးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

လီချန်သည် အကြမ်းဖျင်းနားလည်သွားပြီး ချက်ချင်း ဆိုလိုက်သည်၊ "ထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင်ကော"

ဝမ်ရှီးက လျင်မြန်စွာ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လီချန် ၎င်းကို ယူပြီးနောက် သူသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယွမ်ကျောက်တုံးနှစ်ရာသည် စားပွဲပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်၊ "ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရေလိုက်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏ပုံရိပ်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူသည် အခန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲ၊ မလိုအပ်ပါဘူး…"

ဝမ်ရှီးက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးက ဘယ်သူ့ကိုမှ ကျေးဇူးကြွေးအတင်မခံဘူး။ ငါကိုယ်တိုင် ပေးချေမှပဲ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်မယ်"

လီချန်၏ တည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ရှီးသည် ဤအကြီးအကဲ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လျှင် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဒါက ငွေကြေးကိစ္စမဟုတ်ဘူးလေ။

ပြီးတော့ ထိုက်တောင်လျှို့ဝှက်အစီအရင်အစုံလိုက်၏ တန်ဖိုးသည် ယွမ်ကျောက်တုံးနှစ်ရာထက် ပိုသည်၊ ယွမ်ကျောက်တုံးနှစ်ထောင်ပင်လျှင် မလုံလောက်ပေ။

***

All Chapters