မရှုံးနိမ့်နိုင်သော အရှိန်အဝါကို ချိုးဖျက်ခြင်း

"ခင်ဗျားနဲ့ ကစားဖို့ ငါ မျှော်လင့်နေခဲ့တာ"

စစ်တုရင်ခုံရှေ့တွင် မုကျိုရီသည် သူ၏ ကျောက်တုံးထည့်သည့် ဘူးကို ဖွင့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ ငါရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါ"

"ခင်ဗျားရဲ့ စစ်တုရင် ကျွမ်းကျင်မှုက အထင်ကြီးစရာပဲ ငါ ပြောနိုင်တယ်"

"ညီကိုရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကလည်း မလျော့ပါဘူး"

"ဟားဟားဟား 'မလျော့ပါဘူး' လို့ ခင်ဗျား ပြောတယ်လား ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီလို ဖော်ပြတဲ့သူ မရှိတာ အတော်ကြာနေပြီ"

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဒိုင်လူကြီးသည် သူတို့ကို အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကျောက်တုံးများ မည်သူယူမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ခန့်မှန်းသည့် ကိစ္စရပ်ဖြင့် ကူညီရန် ချဉ်းကပ်လာသည်။

နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာ ကျန်းပေရန်က အနက်ရောင်ကို ယူပြီး မုကျိုရီက အဖြူရောင်ကို ယူသည်။

အဖြူရောင် ကျောက်တုံးများ ထည့်ထားသော ဘူးကို ကောက်ကိုင်ရင်း မုကျိုရီက ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ စလိုက်ကြမလား"

"ကျေးဇူးပြုပြီး"

ကျန်းပေရန်က ပြုံးလျက် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"ဟူး"

အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းရင်း မုကျိုရီသည် အဖြူရောင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ စစ်တုရင်ခုံ၏ ကြယ်ပွင့်နေရာပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ချလိုက်သည်။

သို့သော် လွယ်ကူစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပုံရသော်လည်း အဖြူရောင် ကျောက်တုံးနှင့် စစ်တုရင်ခုံကိုယ်တိုင်သည် သူ၏ ထိတွေ့မှု အင်အားအောက်တွင် ကြေမွသွားသည်။

ဒီမမျှော်လင့်ထားသော လှုပ်ရှားမှုက ထိုအဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်သော ပွဲကြည့်ပရိသတ်များထံမှ တီးတိုးသံများကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်သွားလို့ အလွန်အကျွံ လုပ်မိသွားတယ်"

မုကျိုရီသည် ဒိုင်လူကြီးကို တောင်းပန်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒိုင်လူကြီးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က စစ်တုရင် ကစားပွဲတစ်ခုအတွက် ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနိုင်ပုံကို နားမလည်သော်လည်း သူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး မင်းတို့အတွက် စစ်တုရင်ခုံအသစ်တစ်ခု ငါ ယူလာပေးပါ့မယ်"

သို့သော် ထိုစဉ် ကျန်းပေရန်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒုက္ခခံနေဖို့ မလိုပါဘူး"

ဒီစကားများကြောင့် မုကျိုရီ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားသည်။

မုကျိုရီ၏ အကြည့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရင်း ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ညီကိုမုက ငါနဲ့ မျက်စိမှိတ် စစ်တုရင် ကစားချင်တာ မဟုတ်လား"

"ဟားဟားဟားဟား တကယ်ပဲ စိတ်တူကိုယ်တူတွေက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အချိန်မှာ ပေါ်လာတတ်တာပဲ ညီကိုကျန်းက ငါ့ကို ဒီလောက် နားလည်လိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့မိဘူး ဟုတ်တယ် အဲ့ဒါ အတိအကျပဲ ငါ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ"

" လက်ခံပါတယ်"

ထို့နောက် ကျန်းပေရန်သည် ဒိုင်လူကြီးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ခွင့်ပြုလို့ရပါသလား"

ဒိုင်လူကြီးသည် နှစ်ယောက်ကြားတွင် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး သေချာရဲ့လား"

"သေချာပါတယ်"

သူတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီလေ မင်းတို့အတွက် ကစားကွက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ပေးပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

'မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မဆွဲဆောင်တဲ့ စစ်တုရင်လို လှုပ်ရှားမှုတွေကတော့ အလုံခြုံဆုံးပဲ'

စနစ်က မည်သည့် ရွေးချယ်စရာမှ မဖြစ်ပေါ်စေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် စနစ်က ရွေးချယ်မှုတစ်ခု တင်ပြခဲ့လျှင်ပင် ဒီကစားပွဲကို အနိုင်ရခြင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အလုံခြုံဆုံး လမ်းကြောင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖြောင့်မတ်သော အဖွဲ့အစည်းများသည် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ရန် ချန်ပီယံတစ်ဦးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ တမင်တကာ ပွဲကို အရှုံးပေးခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်း ထွက်သွားခဲ့ရင် အကျိုးဆက်တွေက ပိုပြီး ဒုက္ခများပေလိမ့်မည်။

ရှိနေသူအားလုံးသည် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ အာရုံခံစားမှုများမှာ ထူးကဲသော အတိုင်းအတာအထိ ထက်မြက်နေသောကြောင့် သူတို့အားလုံး အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားကြသည်။

"မျက်စိမှိတ် စစ်တုရင်"

"အဲ့ဒီတပည့်မှာ သတ္တိရှိသားပဲ ငါတို့ အကိုကြီးကျိုရီရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကောင်းကောင်းသိလျက်နဲ့ သူက ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ ကစားပွဲမျိုးကို ကစားရဲတယ်"

"ငါတော့ ဒါက သတ္တိကြောင့်လို့ မထင်ဘူး စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ပိုဖြစ်နိုင်တယ် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ရှုံးမှာ သေချာနေမှတော့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနဲ့ ရှုံးတာက ပိုကောင်းတာပေါ့"

"ဟေး အရမ်းမလွန်နဲ့ မင်းတို့ အကိုကြီးတောင် သူ့ကို စိတ်တူကိုယ်တူလို့ ခေါ်ခဲ့တယ် ဘာတွေ ဒီလောက် စကားများနေတာလဲ"

"ငါတို့ အကိုကြီးက ယဉ်ကျေးတာပါ"

"တိတ်တိတ်နေကြ ပွဲစပြီ"

ခန်းမအတွင်းတွင် မုကျိုရီသည် သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ ခေါက်ယပ်တောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ လေထဲတွင် ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

"စတုတ္ထမျဉ်း တစ်ဆယ့်ခြောက်လမ်းဆုံ အပေါ်ညာဘက် ကြယ်ပွင့်နေရာ"

ကျန်းပေရန်သည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တတိယမျဉ်း စတုတ္ထလမ်းဆုံ မြင်းခုန်ကွက်ငယ်"

"တစ်ဆယ့်ခြောက်မျဉ်း စတုတ္ထလမ်းဆုံ"

"တစ်ဆယ့်ခြောက်မျဉ်း တစ်ဆယ့်ခုနစ်လမ်းဆုံ"

...

နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ ကျောက်တုံးများကို "ချ" ရာတွင် တွေဝေခြင်းမရှိရာ ဒိုင်လူကြီးက အော်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် နည်းနည်းလောက် နှေးပေးလို့ရမလား"

သူ၏ ယပ်တောင်ကို ခပ်ရင်း မုကျိုရီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ကျုပ်တို့ နောက်မှ ကစားပွဲကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်တည်ဆောက်ကြမယ် ညီကိုကျန်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူးလို့ ယူဆပါတယ်"

"လုံးဝမရှိပါဘူး"

"ကောင်းတယ် ဒါဆိုရင် ဆက်လိုက်ကြရအောင် တစ်ဆယ့်ခုနစ်မျဉ်း တစ်ဆယ့်လေးလမ်းဆုံ မြင်းခုန်ကွက်ငယ် ချဉ်းကပ်မှု"

"ဆဋ္ဌမမျဉ်း တတိယလမ်းဆုံ မြင်းခုန်ကွက်ကြီး ထောင့်ပိတ်မှု"

...

ပွဲကြည့်ပရိသတ်များထဲမှ အများအပြားသည် စစ်တုရင်တွင် ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်ကြပြီး အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် ကစားသမားများ၏ အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုကို အခြေခံ၍ စစ်တုရင်ခုံကို မြင်ယောင်နိုင်သည်။

သို့သော် နှစ်ဦးသား ပို၍ ပို၍ မြန်ဆန်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ စိတ်များသည် လျင်မြန်စွာပင် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ယင်ကျန်းဟုန်မှာမူ သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ရင်း နားထောင်နေသည်။

သူသည် မုကျိုရီကို စစ်တုရင်ပညာ ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့ရာ ၎င်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျွမ်းကျင်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

ကစားသမားနှစ်ဦးနှင့် အမီလိုက်နေရန်မှာ သူ့အတွက် အခက်အခဲမရှိပေ။

"အံ့ဩစရာပဲ အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ တိုက်စစ်ကစားဟန်က ဒီလောက် ပြင်းထန်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး ကျိုရီ တကယ်ပဲ သူ့ပြိုင်ဘက်နဲ့ တွေ့ပြီ"

ကွမ်းရှီအန်းသည်လည်း ကစားပွဲကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မကြာမီ လက်လျှော့လိုက်သည်။

အကောင်းဆုံးမှ သူသည် ဝါသနာအိုးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ မျက်စိမှိတ် စစ်တုရင်သည် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။

ရွှေပန်းငါးပွင့်သည် စစ်တုရင်ကို လုံးဝ နားမလည်သောကြောင့် သူတို့သည် စိုးရိမ်တကြီး ထိုင်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမျှမတတ်နိုင်ဘဲ နီလာနှလုံးခန်းမမှ တပည့်များပင် စိတ်ပျက်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြပြီး ရှင်းလင်းစွာ လိုက်မမီနိုင်အောင် ရုန်းကန်နေရသည်ကို တွေ့ရှိရန် ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ငါ လိုက်မမီနိုင်တော့ဘူး အကိုကြီးကျန်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက တကယ်ကို ထူးကဲတာပဲ စာပေပို့ချခန်းမက သူ့ကို အမြဲတမ်း ကစားပွဲတွေထဲ ဆွဲခေါ်တာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး"

နီလာနှလုံးခန်းမမှ နင်ဝေ့ကျစ်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်ကာ သူ၏ နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

အခွင့်အရေးကို အရယူရင်း ယွီကွေ့မြောင်က မေးလိုက်သည်။

"အကိုကြီး မျက်စိမှိတ် စစ်တုရင်က ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲတာလဲ"

နင်ဝေ့ကျစ်က ပြန်ဖြေသည်။

"မျက်စိမှိတ် စစ်တုရင်က ထူးကဲတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုသာမက စစ်တုရင်ခုံပေါ်က ရွှေ့ကွက်တိုင်းကို ခြေရာခံနိုင်ဖို့ ထူးခြားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကိုပါ တောင်းဆိုတယ် ဒါက မယုံနိုင်လောက်အောင် စိန်ခေါ်မှုများတယ် ငါတို့ နီလာနှလုံးခန်းမအတွင်းမှာတောင် ဒါကို စီမံနိုင်တဲ့ တပည့် လက်တစ်ဆုပ်စာပဲ ရှိတယ်"

"အိုး"

ယွီကွေ့မြောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျန်လေးယောက်နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်သည်။

'အကိုကြီးက တကယ်ပဲ အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တာ'

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ပွဲကြည့်စင်တစ်ခုလုံးတွင် ကျန်းပေရန်နှင့် မုကျိုရီတို့၏ စည်းချက်ကို လိုက်မီနိုင်သူ နှစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သည်။

တစ်ယောက်မှာ မော့ရှာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ ယင်ကျန်းဟုန်ဖြစ်သည်။

"အား နှမြောစရာပဲ"

ဂိုဏ်းချုပ်အမျိုးမျိုးက မျက်လုံးမှိတ်ကာ လိုက်မီဟန်ဆောင်နေစဉ် ယင်ကျန်းဟုန်က ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကွမ်းရှီအန်းက စုံစမ်းလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေမှာ တကယ်ပဲ ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ရှိတာပဲ ငါ့ကျိုရီနဲ့ ကစားနေတဲ့ တစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ"

ကွမ်းရှီအန်း မဖြေမီမှာပင် မလှမ်းမကမ်းတွင် ထိုင်နေသော လူယင်လုံက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းပေရန် ငါ့စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ပဲ"

"တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ ဒါပေမဲ့ ငါသူ့ဆီမှာ ကျင့်ကြံမှု ဘာမှမခံစားမိဘူး သူအဲ့လောက် သေသေချာချာ ဖုံးကွယ်ထားတာလား ခင်ဗျားတို့ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှာ အဲ့ဒီလို သိုင်းပညာမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား အထင်ကြီးစရာပဲ"

အနက်ရောင်ဘုရင်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် ကျန်းပေရန်၏ အငွေ့အသက်ကို မထိုးဖောက်နိုင်ရာ ၎င်းက သူ့ကို အမှန်တကယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

လူယင်လုံက တိုက်ရိုက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် နားလည်မှုလွဲနေပြီ ပေရန်က သူ့ရဲ့အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဘယ်သိုင်းပညာမှ မကျင့်ကြံထားဘူး သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်မှာပဲ ရှိတာ"

"ဘာ"

ယင်ကျန်းဟုန် မှင်သက်သွားသည်။

"ဒီကောင်လေးက ဓားတစ်စင်းလို ထက်မြက်နေပေမဲ့ သူက ကျင့်ကြံမှုအတွက် ပါရမီမရှိဘူးလား"

"ခင်ဗျား သူ့ကို မြှောက်ပင့်နေတာပါ"

"ဟားဟားဟားဟား ဘယ်လောက် ထူးဆန်းတဲ့ တပည့်လဲ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ခန်းမအတွင်းတွင် မုကျိုရီသည် သူ၏ အစောပိုင်း တည်ငြိမ်မှုကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ထဲမှ ယပ်တောင်သည် ယခုအခါ ပုံပျက်လုနီးပါး ကွေးနေပြီဖြစ်သည်။

"သတ္တမမျဉ်း မဟုတ်ဘူး ငါပြန်စဉ်းစားပါရစေ"

"အလျင်မလိုပါဘူး ညီကိုမု အချိန်ယူလို့ရပါတယ်"

"ဟူး ဟူး"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရွှေ့ကွက် ရာပေါင်းများစွာသည် မုကျိုရီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် ခြွင်းချက်မရှိ လမ်းကြောင်းတိုင်းသည် ရှုံးနိမ့်မှုသို့သာ ဦးတည်နေသည်။

မထိန်းချုပ်နိုင်သော အသက်ရှူသံများ သူ၏ နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ ရှုံးနေတာလား မဖြစ်နိုင်ဘူး ငါဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ"

သူစဉ်းစားနေစဉ် မုကျိုရီသည် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်မျှ အထောက်အကူမဖြစ်ခဲ့ပေ။

သူမည်သို့ပင် တွက်ချက်စေကာမူ သူ ရှင်သန်ရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မရှာနိုင်ခဲ့ပေ။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်များသည် ကစားပွဲကို လိုက်မမီနိုင်တော့သော်လည်း သူတို့သည် လေထုကို ဖတ်ရှုနိုင်သည်။

ခန်းမအတွင်းတွင် မုကျိုရီသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေပြီး သူ၏ ယပ်တောင်သည် တစ်ဝက်ကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်နေကာ သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။

လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှု၏ ပုံရိပ်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။

"အဲ့ဒီတပည့် နိုင်တော့မှာလား"

"တကယ်ကြီးလား တစ်စုံတစ်ယောက်က အဲ့ဒီမိစ္ဆာကို တကယ် အနိုင်ယူနိုင်တယ်လား"

"မုကျိုရီရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်စမ်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြိုလဲခါနီးနေပြီ"

...

သူမ၏ နောက်မှ တီးတိုးသံများကို ကြားသောအခါ မုယောင်သည် သူမ၏ အနက်ရောင်စွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာတွေ ဒီလောက် ဆူညံနေတာလဲ ငါ့အကိုကြီး ကျိုရီက ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ ဆက်ပြောနေရင် မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို ငါသတ်ပစ်မယ်"

မုယောင်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဂုဏ်သတင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုက သူမ၏ နောက်မှ လူများကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

သို့သော် သူမသည် တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဖြောင့်မတ်သောဂိုဏ်းမှ တပည့်အများအပြားက လေးစားစွာ အာမေဋိတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

"အဲ့ဒီတပည့်ရဲ့ နာမည် ဘာလဲ သူက ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ"

"အဟမ်း"

ဝူချင်းစစ် လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းတပည့်အနေဖြင့် သူသည် ထိုသို့သော မေးခွန်းကို မဖြေခြင်းက ပို၍ သဘာဝမကျဘဲ ထင်ရမည်ကို သူသိသည်။

ထိုချောင်းဆိုးသံက လူအုပ်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ငါ့စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက တပည့် ကျန်းပေရန်ပဲ ကောင်းကောင်း မှတ်ထားလိုက် ဒီနေ့မှာတော့ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက မုကျိုရီရဲ့ မရှုံးနိမ့်နိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ပထမဆုံး ချိုးဖျက်မယ့်သူ ဖြစ်လာမယ်ထင်တယ်"

"ဘယ်သူက ငါ့အကိုကြီး ကျိုရီ ရှုံးနေတယ်လို့ ပြောလဲ ဝူ မင်းပါးစပ်ကို ငါဆွဲဖြဲပစ်မယ်"

အကွာအဝေးရှိနေသော်လည်း မုယောင်သည် ဝူချင်းစစ်၏ စကားများကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားပြီး ချက်ချင်း ထရပ်ကာ အားကစားကွင်းတစ်ဖက်သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဝူချင်းစစ်သည် ယခုအခါ သူ၏ အကိုကြီးကို ချီးကျူးရန် လုံးဝ တရားဝင်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိထားရာ နောက်ဆုတ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူလည်း ထရပ်ကာ သူ၏ စွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ငါက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကိုပဲ ပြောတာပါ မုသခင်မလေး ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ မလိုပါဘူး"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး ငါ့အကိုကြီး ကျိုရီက ရှုံးမယ် ဟုတ်လား"

"လူတိုင်း နောက်ဆုံးမှာ ရှုံးရတာပဲ ဘယ်သူမှ ထာဝရ မရှုံးနိမ့်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး"

'အကိုကြီးကလွဲရင်'

ဝူချင်းစစ်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ရဲတင်းလှချည်လား ကောင်းပြီ ငါမင်းပါးစပ်ကို အခုပဲ ဆွဲဖြဲပစ်မယ်"

မုယောင်သည် မြေပြင်ကို ကန်ကာ ဝူချင်းစစ်ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လွှားခနဲ ပျံသန်းသွားသည်။

"စိန်ခေါ်လိုက် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ တိုက်ခိုက်ရမှာပဲ စောစောစလိုက်တာက အန္တရာယ်မရှိပါဘူး"

ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏ စွမ်းအားသောင်းထွေဓားကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"

နှစ်ဦးသား ထိပ်တိုက်တွေ့တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် လူယင်လုံနှင့် ယင်ကျန်းဟုန်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

မုယောင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတွင် ဘာကိုမျှ မကြောက်ပေ။ သူမ၏ ဖခင်မှ တစ်ဦးမှလွဲပြီးပေါ့။

သူ၏ အသံထဲမှ တင်းမာမှုကို ကြားသောအခါ သူမသည် သူမ၏ ဓားကို မဆန္ဒရှိဘဲ ပြန်ထည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်လိုက်သည်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းရင်း သူမသည် သူမ၏ ဓားကို အဝေးမှ ဝူချင်းစစ်ထံသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"မင်း စောင့်နေလိုက် စင်မြင့်ပေါ်မှာ ငါတို့တွေ့တဲ့အခါ မင်းပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေအတွက် နောင်တရစေရမယ်"

"ငါ အဲ့ဒီစကားလုံးတွေကို မင်းဆီကို စာသားအတိုင်း ပြန်ပေးမယ် အပို ကတိတစ်ခုနဲ့အတူ ဒီနေ့ မင်းရှုံးလိမ့်မယ်"

"ကောင်းတယ် အဲ့ဒီစင်မြင့်ပေါ် ရောက်တဲ့အခါ မင်း ဆက်ပြီး ကြွားနိုင်သေးလား ကြည့်ကြတာပေါ့"

မုယောင်သည် သူမ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် နီမြန်းနေဆဲဖြစ်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ယင်ကျန်းဟုန်ထံသို့ အကြိမ်ကြိမ် ရောက်သွားပြီး သူ သူမကို အဘယ်ကြောင့် တားဆီးခဲ့သည်ကို မေးခွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သို့သော် ယင်ကျန်းဟုန်သည် သူမကို ပြန်စိုက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သူမကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် လူယင်လုံသည် ဝူချင်းစစ်ကို နက်ရှိုင်းသော လေးစားမှုဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း စိတ်ထဲမှ အံ့ဩနေမိသည်။

'ငါ့ငယ်ဘဝကအတိုင်းပဲ ကောင်းတယ် ဘယ်တော့မှ နောက်မဆုတ်နဲ့ အရှိန်အဝါမှာ ဘယ်တော့မှ အလျှော့မပေးနဲ့'

အပြင်ဘက်မှ အသေးအဖွဲ ဆူပူမှု ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့် ခန်းမအတွင်းမှ "တိုက်ပွဲ" သည်လည်း နိဂုံးချုပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မုကျိုရီ၏ ယပ်တောင်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် လုံးဝ ကျိုးသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှ ပြင်းထန်သော အာရုံစူးစိုက်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ငါ ငါ"

သူသည် မလွဲမသွေ စကားလုံးများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မတတ်နိုင်ဘဲ စကားထစ်နေသည်။

မုကျိုရီ၏ အရှုံးပေးမှုကို သဘောပေါက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဒိုင်လူကြီးဘက်သို့ လှည့်ကာ သူ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး စစ်တုရင်ခုံအသစ်တစ်ခု ယူလာပေးပါ ငါ မင်းအတွက် ကစားပွဲကို ပြန်တည်ဆောက်ပေးပါ့မယ်"

"ချက်ချင်းပါပဲ"

ဒိုင်လူကြီးသည် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်များအတွက် အောင်ပွဲများကို ကြေညာရသည်မှာ ငြီးငွေ့နေပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဖြောင့်မတ်သောဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦး နောက်ဆုံးတွင် အောင်ပွဲခံသောအခါ သူ၏ စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာသည်။

မကြာမီ သစ်လွင်သော စစ်တုရင်ခုံတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ဒီမှာပါ"

ဒိုင်လူကြီးက ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဒိုင်လူကြီးကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ကျန်းပေရန်သည် ကစားပွဲကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကျောက်တုံးများကို စတင်ချလိုက်သည်။

ပွဲကြည့်စင်များပေါ်တွင် ကျန်းပေရန် စစ်တုရင်ခုံကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ရလဒ်ကို နားလည်သွားကြသည်။

မုကျိုရီ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်သော မျက်နှာအမူအရာက သံသယဖြစ်စရာမကျန်စေခဲ့ပေ။ သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။

"ငါတို့ နိုင်ပြီ ဟားဟား ငါတို့ တကယ် နိုင်ပြီ"

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အောင်ပွဲခံသံတစ်သံသည် ဖြောင့်မတ်သောဂိုဏ်းမှ တပည့်များထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။