ပြတ်တောက်သွားသော လက်ချောင်း

ယန်ကျန့် ခေတ္တခဏ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များမှာ သူတစ်ယောက်တည်းသာ သိရှိခဲ့ပုံရသည်။

ဒီလောက်နီးကပ်နေသည့်တိုင် လီယန်၊ ကျိုးဒန်၊ ဖန်းရှင်းနှင့် တာချန်တို့မှာ လုံးဝမသိရှိကြဘဲ အမှောင်ထဲတွင် ထားခံထားရသကဲ့သို့ အသံတစ်စက်မျှပင် မကြားခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ထိုအခန်းထဲမှ ဖြစ်ရပ်များက အိမ်ကြီး၏ သဘာဝလွန်ဟန်ချက်ကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့ချေ။

ယခုအခါ အခန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ခြိမ်းခြောက်မှုအားလုံး ချေဖျက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဒါက လူတိုင်းအတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဒါက ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

အန္တရာယ်အသစ်များ ထပ်မတိုးလာသော်လည်း အကူအညီများစွာလည်း မဖြစ်ခဲ့ပေ။ အိမ်ကြီး၏ ခုနစ်ရက်လည်အခမ်းအနား၏ အန္တရာယ်မှာ ကျန်ရှိနေသူများကို ဆက်လက်စောင့်ကြိုနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်…အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ များများစားစား မရှိတော့ချေ။

ယန်ကျန့်က ကျိုးဒန်ကို ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ခုနကဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ခေါင်းထဲမထည့်နဲ့တော့ ဝမ်းနည်းခြင်းနေ့ရဲ့ အန္တရာယ်တွေက ရှိနေတုန်းပဲ ပြီးတော့ ဒီဟန်ချက်က ထာဝရခံမှာမဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် အရေးအကြီးဆုံးက အရေးမပါတဲ့ အရာတွေပေါ်မှာ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အာရုံစိုက်ဖို့ပဲ"

ဒီကောင်က လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို ရှာတွေ့ကတည်းက စွဲလမ်းသွားပြီး နေရာတိုင်းတွင် သဘာဝလွန် အဆောင်အယောင်များကို မရပ်မနား ရှာဖွေနေတော့သည်။

ကျိုးဒန်က ပြန်မဖြေပေ။ သူက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသည်။

သူ၏အကြည့်မှာ ယန်ကျန့်ထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ကြက်သေသေနေသော ထူးဆန်းသည့် ပုံရိပ်များကြားသို့ လှည့်လည်သွားလာနေ၏။

ဒါတွေက လူတွေမဟုတ်ကြဘဲ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းမှာ အငြိုးကြီးသော တစ္ဆေများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ ပြီးပြည့်စုံသော သတ္တဝါများ မဟုတ်ကြသော်လည်း ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တစ္ဆေကျွန်များနှင်မတူဘဲ သဘာဝလွန်ဂုဏ်သတ္တိများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

အမှန်စင်စစ် ဒီနေရာမှ "လူများ" ထဲမှ မည်သူ့ကိုမဆို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပါက တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းမှာ ကျောချမ်းဖွယ်ရာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…တစ္ဆေအားလုံးမှာ ခန်းမဆောင်ထဲတွင် စုဝေးနေကြပြီး အနီရောင်ခေါင်းတလားထဲတွင် အနားယူနေသော အဘိုးအိုကြောင့်သာ တည်ငြိမ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြတ်သားစွာ ဆို၏။

"ရှေ့မှာ ညရှည်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသေးတယ် မနက်ထိ ငြိမ်းချမ်းစွာ ရှင်သန်ဖို့ဆိုတာ လက်တွေ့မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် ဘယ်လိုအန္တရာယ်ပဲ ပေါ်လာပါစေ ငါတို့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရမှာပဲ ငါတို့သာ တောင့်ခံထားနိုင်မှ မနက်ခင်းအလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့ရမှာ၊ ကျရှုံးခဲ့ရင်တော့ ငါထပ်ပြီး ရှင်းပြနေစရာမလိုတော့ဘူး"

သူသည် တစ္ဆေများ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို သီးခြားခွဲထုတ်နိုင်သည့် ညစ်ပတ်သော ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

အခြားသူများက သူ့ကိုကြည့်ပြီး လေးနက်စွာ သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

ထောင့်တစ်နေရာတွင် သိမ်းငှက်အိုကြီးက သူ၏ရှေ့မှ တစ္ဆေအန်စာတုံးများကို ကစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"စတုတ္ထနေ့က ဝမ်းနည်းခြင်းနေ့ ပဉ္စမနေ့က တစ္ဆေဧည့်ခံပွဲ အဲ့ဒီဆန်သုံးပန်းကန်က သော့ချက်ဖြစ်လိမ့်မယ် ဖြစ်နိုင်တာက ပဉ္စမနေ့မှာ ငါတို့ ခန်းမဆောင်ထဲ ပြည့်လျှံနေတဲ့တစ္ဆေတွေကို နှင်ထုတ်ဖို့ အဲ့ဒါတွေကို သုံးနိုင်လိမ့်မယ် ဒါကြောင့် ငါတို့ အသက်ရှင်ရုံတင်မကဘဲ အဲ့ဒီဆန်သုံးပန်းကန်ကို မပျက်မစီး ထိန်းသိမ်းထားဖို့လိုတယ် အချိန်မတိုင်ခင် မသုံးမိစေနဲ့ ဆုံးရှုံးမသွားစေနဲ့"

သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာသင့်ခံထားရပြီး တစ္ဆေအန်စာတုံးများဖြင့် လက်နက် တပ်ဆင်ထားသော သူသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များမှ အငြိုးကြီးသော တစ္ဆေအများစုကို ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းမရှိသည့်တိုင် ရှင်သန်ရန်အတွက်တော့ လုံလောက်သည်။

ကြာရှည်စွာတော့ မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် သဘောတူညီကာ ဝန်ခံလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်"

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပဉ္စမနေ့မှ ဆန်သုံးပန်းကန်မှာ ဒီအငြိုးကြီးသော တစ္ဆေများကို နှင်ထုတ်ရန် အရေးကြီးပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်လျှင် အိမ်ကြီးထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော တစ္ဆေများက နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းကို ချေမှုန်းပစ်လိမ့်မည်သာ၊ မည်သူမျှ သတ္တမနေ့ကို မြင်တွေ့ရန် အသက်ရှင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်က နောက်သို့ဆုတ်ရင်း ဆိုသည်။

"လောလောဆယ်တော့ တည်ငြိမ်အောင်နေကြ ဖြည်းဖြည်းချင်း စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့ မူမမှန်တာမရှိသရွေ့နဲ့ တစ္ဆေတွေက ငါတို့ကို မတိုက်ခိုက်သရွေ့ တခြားနေရာမှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျစ်လျူရှုထားလိုက် အနီရောင်ခေါင်းတလားကိုပဲ စောင့်ရှောက်ထား"

သူသည် အခြားသူများနှင့်အတူ ခေါင်းတလားဘေးတွင် အနားယူကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာသည်။

အားလုံးက တိတ်ဆိတ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

အသုဘဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူတို့၏နှလုံးသားများမှာ တည်ငြိမ်ခြင်းနှင့် အလှမ်းဝေးကွာလှသည်။ သူတို့၏ရှေ့တွင် အငြိုးကြီးသော တစ္ဆေများမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိဘဲ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက ကြီးမားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တင်းမာမှုကို ပေါင်းထည့်နေသည်။ မည်သည့်ချော်ချွတ်မှုမဆို ဖြစ်ပွားပါက သူတို့သည် တစ္ဆေများ၏ မျိုချခြင်းကို ခံရနိုင်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကျန့်က ယခင်ဖြစ်ရပ်များအပေါ်တွင် အတွေးနက်နေသည်။

အထူးသဖြင့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ ဆဋ္ဌမထပ်အကြောင်း ဖြစ်၏။

"ဒီတာဝန်သာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့လူတိုင်း ပဉ္စမထပ်ကို တက်လှမ်းရလိမ့်မယ် အဲ့ဒီတရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အမျိုးသမီးက တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှာ ဆဋ္ဌမထပ်ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် ဆဋ္ဌမထပ်က လူတစ်ယောက်ပဲ ဝင်ခွင့်ပြုတယ် ပြီးတော့ ဝင်သွားတဲ့ဘယ်သူမဆို ဘယ်တော့မှ ပြန်မထွက်လာတော့ဘူး သူက စာပို့တိုက်ရဲ့ ပိုင်ရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ငါကတော့ ဒီလိုစာပို့တိုက်မျိုးကို စိုးမိုးချင်စိတ် လုံးဝမရှိဘူး ငါတစ်နေရာတည်းမှာ ထာဝရ အချုပ်အနှောင်ခံရတာကို မလိုချင်ဘူး"

"ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စမပြီးဆုံးခင်မှာ ငါဆက်ခံသူတစ်ယောက်ကို စီစဉ်ထားရမယ်"

ယန်ကျန့်က အခန်းကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုပြီး အခြားသူများကို ခေတ္တခဏ ကြည့်လိုက်သည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးကို ချက်ချင်းပယ်ချလိုက်သည်။ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာသင့် ခံထားရသောကြောင့် ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်အပြီးတွင် သူအသက်ရှင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ကျန်ရှိသော ရွေးချယ်စရာများမှာ လီယန်၊ တာချန်နှင့် ပျောက်ဆုံးနေသော ယန်ရှောင်ဟွားတို့ ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် အသင့်တော်ဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ လီယန်ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် သူက လီယန်ကို ထိုသို့သောနေရာမျိုးတွင် ထာဝရ ပိတ်လှောင်မခံစေချင်ခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

"အချိန်ကျလာတဲ့အခါ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ ပဉ္စမထပ်ရဲ့ စာပို့သမားတွေထဲက လက်ခံနိုင်လောက်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တစ်ယောက် ပေါ်လာနိုင်လောက်တယ်"

အမှန်တကယ်တော့ သူက စာပို့တိုက်ကို ထိန်းချုပ်လိုစိတ်ရှိသည်။ ၎င်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အရေးပါသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်မှုကို အလေးထားသော်လည်း ဒီလိုစိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော သဘာဝလွန်နယ်မြေကို စိုးမိုးနိုင်ခြင်းက သဘာဝလွန်ပြန်လည်နိုးထမှုတွင် နစ်မြုပ်နေသော ကမ္ဘာကြီးတွင် ရှင်သန်မှုကို အာမခံသည်။

ထိုရာထူးမှာ အရေးကြီးလှသည်။

သူက ထိုရာထူးကို မဆင်မခြင် ခန့်အပ်၍မဖြစ်ပေ၊ မှားယွင်းစွာရွေးချယ်မိပါက နောင်တွင် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးမိနိုင်သည်။ သူသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဆဋ္ဌမထပ်သို့ တိုးမြှင့်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ဒီအတွေးများ ဖြစ်ပေါ်နေစဉ်မှာပင်…အိမ်ကြီးအတွင်းတွင် မူမမှန်မှုတစ်ခု တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"ရှဲ… ရှဲ…"

ထူးဆန်းသော ရေဒီယို၏ ရင်းနှီးနေသောအသံမှာ ရုတ်တရက် စတင်လာသည်။ အစတွင် အသံမှာ မှိန်ဖျော့နေသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာကာ ၎င်း၏အသံမှာ မညီမညာဖြစ်ပြီး ခန်းမဆောင်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေသည်။ ၎င်း၏အတိအကျနေရာကို ခေတ္တခဏ ဖော်ထုတ်ရန်မဖြစ်နိုင်ဘဲ အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေသည်။

"တစ္ဆေရေဒီယိုက ပြန်လာပြန်ပြီလား"

အခြားသူများက ၎င်းကို မှတ်မိကြပြီး ထိတ်လန့်ခြင်းမပြဘဲ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားကြသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရေဒီယိုမှာ အခြားအငြိုးကြီးသော တစ္ဆေများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပုံရသည်။

ဒုတိယနေ့ အလောင်းစောင့်စဉ်အတွင်း ၎င်းက တစ္ဆေများကို နောက်ဖေးခန်းမကို ရှာဖွေတွေ့ရှိစေခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှ လူတိုင်းကို သေလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့သည်။

ရေဒီယိုတစ်လုံး ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက်မှာပင် နောက်တစ်လုံးပေါ်လာခဲ့သည်။

ဘယ်လောက်ပင် စေ့စေ့စပ်စပ် ပျက်စီးစေကာမူ အသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ယန်ကျန့်၏ အလောင်းကောင်သံချောင်းနှင့် ထင်းခုတ်ဓားမှာ အရာမထင်ခဲ့ပေ။

ရေဒီယိုသည် ကြားခံနယ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး တကယ့်တစ္ဆေမဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ခဏအကြာတွင်…ရေဒီယို၏ ဆူညံသံမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး နေရာတစ်ခုတည်းတွင် တည်ငြိမ်သွားသည်။

ရုတ်တရက်…ယန်ကျန့်က ရေဒီယို၏ အသံရင်းမြစ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏တည်နေရာကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဒါက ခေါင်းတလားဘေးမှ အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ဖြစ်နေသည်။

ရှေးဟောင်းရေဒီယိုမှာ ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်၊ မည်သူမျှ ၎င်း၏ရောက်ရှိလာမှုကို မသိရှိလိုက်ပေ၊ ၎င်းက သူ့ဘာသာသူ လျှောက်လာသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် မမြင်ရသော တစ္ဆေတစ်ကောင်က ချထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ…သဘာဝလွန်ကြားခံနယ်မှာ သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က တွေးလိုက်သည်။

"ဟန်ချက်က ပြိုကွဲနေတာလား ဒါမှမဟုတ် အိမ်ကြီးရဲ့အတွင်းပိုင်း သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တွေ ပေါ်ထွက်လာတာလား ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းတလားထဲက အဘိုးကြီးက အိမ်ကြီးအပြင်ဘက်က ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကိုပဲ ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး အတွင်းထဲက အငြိုးကြီးတဲ့တစ္ဆေတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တာလား"

ထိုအချိန်တွင် ရှေးဟောင်းရေဒီယိုမှ ဆူညံသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်စဲသွားသည်။

အချက်ပြမှုတစ်ခုကို လက်ခံရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ထူးဆန်းသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟဲလို ဟဲလို အသက်ရှင်နေတဲ့သူ ရှိသေးလား ခင်ဗျားတို့ ဘယ်မှာလဲ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ရှာမတွေ့ဘူး ဟဲလို… ဟဲလို…"

ဖန်းရှင်းက သွားကြိတ်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"သေနာကောင် ဒီလိုကစားကွက်မျိုးကို ထပ်လုပ်ပြန်ပြီ"

ထိုအရာက အမှန်စင်စစ် လှည့်စားတတ်လှသည်။

၎င်းက သူတို့ကို ယခင်က လှည့်စားခဲ့ပြီး သူတို့၏တည်နေရာကို ဖော်ထုတ်ကာ နောက်ဖေးခန်းမထဲသို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ယခုတော့ သူတို့ သင်ခန်းစာရသွားခဲ့ပြီ။

မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

ရေဒီယိုထဲမှ အသံက ဖော်ရွေစွာ စကားစမြည်ပြောရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဟဲ ဟဲဟဲ… မင်းတို့ဒီမှာရှိနေတာ ငါသိတယ် ပုန်းမနေနဲ့တော့ မြန်မြန်ထွက်လာခဲ့…"

ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး ရေဒီယိုအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူက သူ၏မည်းနက်နေသော တစ္ဆေလက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ရေဒီယိုကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အနီရောင်ခေါင်းတလားထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းရေဒီယိုမှာ အဘိုးအို၏ အလောင်းကောင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်ကျသွားသည်။

"အား"

ရေဒီယိုထဲမှ စူးရှစူးရှ အော်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာပြီးနောက် နောက်ထပ်အချက်ပြမှုတစ်ခု ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ဆူညံသံမှာ ခေတ္တခဏ ပြန်ပေါ်လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ အကြွင်းမဲ့တိတ်ဆိတ်မှုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ရေဒီယိုက ပို၍အန္တရာယ်များသော အရာတစ်ခုခုကို အစပျိုးလိုက်မိပြီး ဖိနှိပ်ခံရလောက်အောင် လုံလောက်သော ပျက်စီးမှုကို ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"ဒီဆူညံတဲ့ သေနာကောင် ဒါကို စောစောကတည်းက လုပ်ခဲ့သင့်တာ အသုဘပစ္စည်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး သတ္တမနေ့ပြီးရင် အဘိုးကြီးနဲ့အတူ နောက်ဘဝကို လိုက်သွားပါစေ"

ကျိုးဒန်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း မမျှော်လင့်ထားတဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေအတွက် မစိုးရိမ်ဘူးလား"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"မမျှော်လင့်ထားတဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေက အဆုံးမရှိဘူး ဒီအချိန်မှာတော့ ငါဂရုမစိုက်ဘူး ငါက ဒီစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ တစ္ဆေတွေ ပျောက်သွားဖို့ပဲ လိုချင်တယ်"

ကျိုးဒန်က သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဒါမှန်ကန်တဲ့ သဘောထားပဲ"

"အနားယူကြရအောင်"

ထူးဆန်းသော ရေဒီယိုကို ယာယီဖြေရှင်းပြီးနောက် ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းခြင်းကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူက မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

ရေဒီယို၏ ပေါ်ထွက်လာမှုက ဒုတိယနေ့မှ အခြားတစ္ဆေများ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာတော့မည်ကို အချက်ပြနေခြင်းလား။

ဥပမာအားဖြင့် ထိုမှောင်မည်းမည်း တစ္ဆေနယ်မြေ၏ မူလအစ…

သို့မဟုတ် အပိုင်းပိုင်းခုတ်ခံထားရသော အဝတ်အစားမပါသည့် အလောင်းကောင်…..

သို့မဟုတ် လီယန် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တစ္ဆေ….

သို့သော် ခဏအကြာမှာပင်…အော်ဟစ်သံတစ်ခုက အိမ်ကြီးအတွင်းမှ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"ဝါး… ဝါး…"

ကလေးငယ်တစ်ယောက်၏ ငိုသံမှာ လေထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ယန်ကျန့်က တွေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကလေးလား ငါအရင်က လွတ်သွားတဲ့တစ်ကောင်လား ငါသူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ လျိုချင်းချင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတုန်းမှာ သူလွတ်ထွက်သွားခဲ့တယ်"

သို့သော် မကြာမီမှာပင်…ငိုသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကလေးငယ်မှာ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရပုံရပြီး သူ၏နောက်ဆုံးငိုညည်းသံမှာ ကျောချမ်းဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံတစ်ချက်နှင့် ရောနှောနေသည်။

အသံများမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မူမမှန်မှုမှာ ၎င်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသော်လည်း ကျောချမ်းဖွယ်ရာ တင်းမာမှုတစ်ခုက လူတိုင်း၏နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ပို၍မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အရာတစ်ခုက အိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကလေးငယ်ကို အနိုင်ယူသွားခဲ့သည့် သတ္တဝါမှာ သူ့ကိုယ်သူ မဖော်ထုတ်သေးဘဲ အိမ်ကြီး၏ နံရံများအတွင်းတွင် လှည့်လည်သွားလာနေဆဲဖြစ်သည်။

အချိန်များ နံနက် ၆ နာရီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာစဉ်…သိပ်သည်းသော ပုံရိပ်များကြားတွင် ထူးခြားမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ စတင်ကွဲထွက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဆွဲနေသော ထူးဆန်းသည့်အသံနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်။

မကြာမီမှာပင်…အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်တစ်လုံးမှာ ထူးဆန်းသော စုဝေးမှုကြားတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး အခြားပုံရိပ်များကို ဖယ်ရှားကာ ရှေ့ဆုံးသို့ ရွေ့လျားလာသည်။

ကုလားထိုင်နောက်ကွယ်တွင် အမှောင်ထုတစ်ခု လွှမ်းခြုံနေသည်၊ ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု သို့မဟုတ် အရိပ်ထဲသို့ အဆုံးမရှိ ဆန့်တန်းနေသော လိမ်ကောက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားသည့် လမ်းတစ်ခုဟု ထင်ရသည်။

ခြောက်သွေ့မည်းနက်နေသော လက်တစ်စုံနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ရှည်လျားသော လက်သည်းများက အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကို ရှေ့သို့တွန်းပို့နေသည်။

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က ရှိနေတုန်းပဲလား အရင်က ပျက်စီးသွားခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား"

သူက ခန်းမဆောင်ထဲတွင် မီးပျက်နေစဉ်အတွင်း ကုလားထိုင်ကျိုးသွားသံကို ကြားခဲ့ရသည်ဟု အမှတ်ရနေသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးပဲ့နေသော အပိုင်းအစများရော တစ္ဆေကိုပါ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သိမ်းငှက်အိုကြီးက ထိတ်လန့်နေသော အသံဖြင့် ဆိုသည်။

"အိမ်ကြီးထဲက တစ္ဆေတွေက ခေါင်းတလားထဲက အဘိုးကြီးရဲ့ သက်ရောက်မှုကို မခံရဘူး တကယ့်အန္တရာယ်က အတွင်းကလာတာ အပြင်ကမဟုတ်ဘူး"

သူက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် စွမ်းရည်မရှိဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းကိုသာ ကြည့်ရှုနေသည်။

အနက်ရောင်ကုလားထိုင်ထိပ်တွင် ထူးဆန်းသော လက်များက ဖြည်းညင်းစွာ နောက်ပြန်ဆုတ်ခွာလာသည်။

နည်းနည်းချင်းစီ အမှောင်ထုထဲသို့ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင်…ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တာချန်သည် ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တစ္ဆေများ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှ ဘေးကင်းသည်ဟု ယုံကြည်နေစဉ် ခြောက်သွေ့နေသော လက်တစ်စုံက သူ၏ပခုံးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တာချန်၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြူဖျော့သွားပြီး အရိုးထဲထိစိမ့်အောင် အေးစက်သော ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ဒါက ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား"

ထိုလက်များက သဘာဝလွန်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အားတစ်ခုကို သုံးကာ သူ၏ပခုံးများကို ဖိချပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုင်လျက်အနေအထားသို့ အတင်းအကျပ် ဖိချလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်"

တာချန်က သူ၏အစွမ်းကုန်သုံးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင်…ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းလှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများကို အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်ရန် အသုံးပြုရင်း တာချန်၏နောက်ကွယ်မှ အရိုးစုလက်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆဋ္ဌမအလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေမှာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

အရာအားလုံး ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ္ဆေလက်များ၏ လှုပ်ရှားမှု ရပ်စဲသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ယန်ကျန့်က ထင်းခုတ်ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး ကြားခံပစ္စည်းများကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်သော်လည်း တစ္ဆေ၏လက်ချောင်းများကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်…

အရိုးစုလက်များမှာ လျင်မြန်စွာ နောက်ပြန်ဆုတ်ခွာသွားသည်၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် လှုပ်ရှားမှု နှေးကွေးသွားသော်လည်း မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ ယန်ကျန့်ကို တုံ့ပြန်ရန် လုံလောက်သော အချိန်ပေးလိုက်သည်။

ဓားချက်က ကျရောက်သွားသည်။

ခြောက်သွေ့ရှည်လျားသော လက်ချောင်းသုံးချောင်း ပြတ်တောက်သွားပြီး လက်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တာချန်၏ ပခုံးများပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် တာချန်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေလေပြီး အသက်မဲ့နေခဲ့ပြီ။

သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။