ပဉ္စမမြောက်နေ့
Vol. 66 Ch. 980
တစ္ဆေတံခါး၏ တည်ရှိမှုကို အသုံးပြုကာ ယန်ကျန့်သည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ တစ္ဆေအရေအတွက်ကို အတင်းအကျပ် လျှော့ချလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်နိမ့်သော တစ္ဆေများကို တစ္ဆေနယ်မြေမှတစ်ဆင့် တစ္ဆေတံခါးထဲသို့ တိုက်ရိုက်ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး ရွှေ့ပြောင်းမရသောသူများကိုမူ အလောင်းကောင်သံချောင်းဖြင့် တိုက်ရိုက်ကောက်ယူကာ အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
ဒီအခြေအနေတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ချုပ်နှောင်ရန် အချိန်မရှိဘဲ အိမ်ကြီး၏ ဟန်ချက်ကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန်သာ လိုအပ်သည်။
လီယန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။
"နောက်ဆုံးတော့ အန္တရာယ်မရှိတော့ဘူး တံခါးက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့နောက်က တစ္ဆေလည်း ကျူးကျော်မလာခဲ့ဘူး"
သူ့မှာ ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
တစ္ဆေတံခါးပိတ်သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်ကျရှုံးခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းသော သေဆုံးနေသည့်မျက်နှာကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
ထို့အပြင် ရှင်းပြရအခက်ဆုံးအရာမှာ တံခါးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သေဆုံးနေသောမျက်နှာမှာ အိမ်ကြီးအတွင်းတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေကို ပြန်လည်နှင်ထုတ်ရန် ခေါင်းတလားထဲမှ အဘိုးအို၏ တည်ရှိမှုအပေါ်တွင် မှီခိုခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။
နံရံပေါ်တွင် လူမျက်နှာပုံရိပ်အချို့ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဒါတွေက သဘာဝလွန်ကျူးကျော်မှု ကျရှုံးပြီးနောက် ကျန်ခဲ့သော ခြေရာများ ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာ ဆိုသည်။
"တံခါးနောက်က တစ္ဆေက အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းတယ် ဒီတံခါးကို အချိန်တိုအတွင်း ထပ်ဖွင့်လို့မဖြစ်တော့ဘူး"
လီယန်က လေးနက်စွာ သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကျိုးဒန်က အခြေခံအားဖြင့် ဗလာဖြစ်နေသော ခန်းမဆောင်ကို ကြည့်ရင်း ကျေနပ်နေသည်။
"အကျိုးသက်ရောက်မှုက ကောင်းတယ် ဟန်ချက်က ပြန်ကောင်းလာပြီ အနည်းဆုံးတော့ နောက်နာရီအနည်းငယ် အတွင်း ထိန်းချုပ်မှုလွန်သွားမှာကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး"
ခုနက နှစ်ယောက်သား ပူးပေါင်းပြီး တစ္ဆေကို တစ္ဆေတံခါးထဲသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ရာ ခန်းမဆောင်ထဲမှ တစ္ဆေများကို တိုက်ရိုက်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသောသူများမှာ ခြံဝင်း၏ တည်နေရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။
ပြီးတော့ အဘိုးအို၏ အလောင်းကောင်မှာ ခေါင်းတလားထဲမှ တစ်ဖန်ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြောင့်တန်းတောင့်တင်းနေကာ ပြန်လှဲရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ပေ။
သိမ်းငှက်အိုကြီးက အံ့ဩမှုအချို့ကို ပြသလိုက်သည်။
"ဒီနည်းလမ်းကို သုံးလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး"
ယန်ကျန့်၏ နည်းလမ်းများမှာ အဆုံးမရှိပေ။ ဒုတိယနေ့တွင် ညကင်းစောင့်ခြင်းမှာ ထိန်းချုပ်မှုလွန်သွားသည်၊ စတုတ္ထနေ့တွင် အလောင်းစောင့်ခြင်းမှာ ဟန်ချက်ပျက်သွားသည်၊ အားလုံးကို သူက အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ဆွဲယူခဲ့သည်။ သူသာ မရှိခဲ့လျှင် အားလုံး အရင်တည်းက အပြတ်ရှင်းခံလိုက်ရလောက်ပြီ။
အမှန်တကယ်ပင်…
ဒီတစ်ခါ တာဝန်မှာ စတုတ္ထထပ်၏ စာပို့သမားအတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
သိမ်းငှက်အိုကြီးက အိမ်ကြီး တည်ငြိမ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။
"သန်းခေါင်မတိုင်ခင် အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ရှိနေပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ယန်ကျန့်က ထိတ်လန့်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်မှ ချဉ်းကပ်မလာသော ဗလာခန်းမဆောင်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။
"ခဏလောက် အနားယူကြရအောင် နောက်နာရီအနည်းငယ်တော့ အဆင်ပြေသင့်တယ်၊ အဓိကက ဆယ့်တစ်နာရီနဲ့ သန်းခေါင်ကြားမှာ တစ်ခုခုဖြစ်မလားဆိုတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေကို ပို့ဆောင်ပြီးမှတော့ နောက်ထပ်မတော်တဆမှုတွေ မရှိတော့ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
သူက ခြံဝင်းတွင် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုပုံရိပ်များကြားမှ ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများစွာက သူ့ကို အမှန်တကယ် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သူကောင်းကောင်းသိနေသည်။ အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်သာ အခန်းကဏ္ဍမှ မပါဝင်တော့ပါက သူတစ်ခဏအတွင်း တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှု ဘယ်လောက်များများ ခံရမည်ကို သူမသိပေ။
ထိုသဘာဝလွန်တိုက်ခိုက်မှုများက သူ့ကို အလုံးစုံမျိုချရန် လုံလောက်ပြီး လုံးဝမတားဆီးနိုင်ပေ။
အချိန်များ ဆက်လက်ကုန်ဆုံးသွားသည်။
တစ်နာရီပြီးတစ်နာရီ ကုန်လွန်သွား၏။
အိမ်ကြီးမှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ထူးဆန်းသော ရေဒီယိုနှင့် ပြတ်တောက်သွားသော လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ အနီရောင် ခေါင်းတလားထဲသို့ ပစ်ထည့်ပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေပြီး မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်မှ မရှိပေ။
ည ရှစ်နာရီ၊ ကိုးနာရီ… ဆယ်နာရီ..
ပဉ္စမမြောက်နေ့သို့ ပို၍နီးကပ်လာသည်။
ဆယ့်တစ်နာရီခန့်တွင် အနီးအနားမှ စင်္ကြံမှ တံခါးဖွင့်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
ကျွီ
ဒါက ရှေးဟောင်းသစ်သားတံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ ထွက်ပေါ်လာသည့် ထင်ရှားသောအသံဖြစ်သည်။
လူတစ်ယောက်က ထိုနေရာမှ အခန်းတစ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာပုံရသည်။
ဒါက အနီရောင်ချီဖောင်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလားတူတောက်ပသော အနီရောင်ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ဆက်စီ ကျသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားရှိသည်။
"ဒါ လျိုချင်းချင်းလား"
သိမ်းငှက်အိုကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်ထက်ပင် ပို၍တုန်လှုပ်ကာ စင်္ကြံထဲသို့ ရုတ်တရက်ထွက်လာသော အမျိုးသမီးကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။
ဖန်းရှင်းကလည်း အလွန်တုန်လှုပ်နေသည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ သူမ ဘတ်စ်ကားပေါ်က ဆင်းပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ သေသွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ရှင်နေနိုင်မှာလဲ ပြီးတော့ အိမ်ကြီးထဲက အခန်းတစ်ခန်းထဲကနေ ထွက်လာတာ"
"ဖြစ်နိုင်တာက ဒါ တကယ်သူမဟုတ်ဘူး သူမ အခု တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်နေလောက်ပြီ"
သူက ထို့နောက် ဒီစိတ်ကူးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
ဒါကသာလျှင် လျိုချင်းချင်း အဘယ့်ကြောင့် ဒီညတွင် အိမ်ကြီးထဲ၌ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်ကို ရှင်းပြနိုင်သည်။
သို့သော် ဒီလူများထဲတွင် ယန်ကျန့်တစ်ဦးတည်းသာ လျိုချင်းချင်း အသက်ရှင်နေသေးပြီး မသေဆုံးသေးသည်ကို အလွန်သေချာနေသည်။
သူမ ကယ်တင်ခံလိုက်ရသည်။
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်၏ တစ္ဆေဆရာက ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူမမှတစ်ဆင့် လှုပ်ရှားနေခဲ့သောကြောင့် အိမ်ကြီးထဲတွင် မရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများက လျိုချင်းချင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို လေ့လာနေသည်။
လျိုချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှု၊ သတိကြီးမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြသနေပြီး လူသားဆန်မှုများဖြင့် ကြွယ်ဝနေကာ ယခင်ကကဲ့သို့ ထုံထိုင်း၊ အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။
ဒါက သူမ ပုံမှန်ဖြစ်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
လျိုချင်းချင်း၏ မျက်နှာမှာ သူတို့နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
"ယန် ယန်ကျန့် သိမ်းငှက်အိုကြီး ဒါ ဒါက ဘယ်နေရာလဲ"
သူမ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားပုံရသည်။
သူမ ဒီအိမ်ကြီးထဲတွင် အဘယ့်ကြောင့် ပေါ်လာသည် သို့မဟုတ် ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာသည်ကို လုံးဝမသိရှိပေ။
ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။
"ကြည့်ရတာ မင်းအခု ပုံမှန်ဖြစ်နေပြီပဲ လျိုချင်းချင်း ပဟေဠိထဲကို နောက်ထပ်အပိုင်းအစတစ်ခု ထပ်တိုးလိုက်တာပဲ မင်း တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးသွားပြီလား"
လျိုချင်းချင်း၏ အနီရောင်ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များ၏ စတိုင်လ်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။
ဒီစတိုင်လ်မှာ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်ဆန်ပြီး ခေတ်သစ်မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ္ဆေအမျိုးသမီး ဝတ်ဆင်ခဲ့သော ထူးဆန်းသည့်စတိုင်လ်နှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီနေသည်။
ဒါက အဲ့ဒီလူက လျိုချင်းချင်းအတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်လား။
လျိုချင်းချင်းက ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီလိုလား ဒါပေမဲ့ အရင်က ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါမသိဘူး ငါသိတာက ငါတစ္ဆေတွေရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကိုခံရပြီး အဲ့ဒီသစ်အိုတောအုပ်ထဲကို ထွက်ပြေးခဲ့တယ် ပြီးတော့ ငါ့မှတ်ဉာဏ်ပျောက်သွားတယ်… ငါသတိပြန်ရလာတော့ ငါ့ကိုယ်ငါ ပျက်စီးနေတဲ့အခန်းတစ်ခန်းထဲမှာ တွေ့တယ် ပြီးတော့ ငါထွက်လာတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို တွေ့တာပဲ"
သူမက ထိုအနီရောင်ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကိုလည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
ဒါက သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
လျိုချင်းချင်းမှာ မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသည်။
"ဒါက ငါတို့ အစောပိုင်းက ဘတ်စ်ကားပေါ်ကနေ မြင်ခဲ့တဲ့အိမ်ကြီးလား ငါ့ကို ဘယ်သူဒီကို ခေါ်လာတာလဲ"
ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။
"ဘယ်သူမှ မင်းကို ဒီကိုခေါ်မလာဘူး မင်းကိုယ်တိုင်လာတာ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုခုက နှောင့်ယှက်ပြီး မင်းကိုယ်မင်း သက်ရောက်သွားတာ"
သူက ထပ်မပြောချင်တော့ပေ။
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီး၏ တည်ရှိမှုနှင့်ပတ်သက်၍ သူဘယ်လိုရှင်းပြရမည်ကိုပင် မသိပေ၊ ထို့အပြင် ဒါက အလွန်လျှို့ဝှက်သော ကိစ္စဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း မမျှဝေချင်ခဲ့ပေ။
လျိုချင်းချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပြန်လည်စဉ်းစားနေသည်။
"ဒီလိုလား"
မှတ်ဉာဏ်မှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပုံရပြီး လုံးဝမရှိတော့ဘဲ သူမ အချိန်အပိုင်းအခြားတစ်ခုကို လစ်လပ်သွားသည်။
ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် တာချွမ်းမြို့ အခန်း ၃၀၁ တွင် သူမ ဒီလိုကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သူမနှင့်မသက်ဆိုင်သော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရပြီးနောက် သူမ ထူးဆန်းစွာ ပြုမူလာခဲ့သည်။
အခု တစ်ဖန်ပြန်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
"လျိုချင်းချင်းက ငါတို့ပထမဆုံးတွေ့တုန်းက အနီရောင်ချီဖောင်ဝတ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တာက သူမ အဲ့ဒီကနဦး တွေ့ဆုံမှုကတည်းက သဘာဝလွန်ရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံနေခဲ့ရတာ သူမကိုယ်တိုင် သတိမထားမိဘဲ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုနက်ရှိုင်းလာတာပဲ"
ယန်ကျန့်က ယခုအခါ လျိုချင်းချင်းကို လျိုချင်းချင်းအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်တော့ဟု ခံစားနေရသည်။
သူမ၏အသိစိတ်မှာ ယာယီဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် တစ်ချိန်ချိန်၌ သူမ၏မူလစိတ်မှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခံရပေလိမ့်မည်။
သက်သေမရှိသေးသော်လည်း ယန်ကျန့်မှာ ဒီလိုနိမိတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။
လျိုချင်းချင်း ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေမှာ ပဟေဠိတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူမက ယာယီအားဖြင့်သာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ပဟေဠိပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူမ၏တည်ရှိမှု အဓိပ္ပာယ်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
ကျိုးဒန်က ပြတ်သားစွာ ဆိုသည်။
"အများကြီးမတွေးနဲ့ ရှင်သန်နေတာကိုက ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့အများစုက သေကုန်ပြီ အပိုအကူအညီတစ်ယောက်ရတာက တကယ့်ကို ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့လက်ဆောင်ပဲ"
သူက လျိုချင်းချင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားပေ။
သူသိသည်မှာ လျိုချင်းချင်း အသက်ရှင်နေသည်။ ဒါဆို လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
လီယန်က ယန်ကျန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။
"မှန်တယ် ဒီနေ့ တစ္ဆေဆရာနှစ်ယောက်သေသွားတယ် အခု လျိုချင်းချင်းနဲ့ဆိုတော့ ငါတို့နည်းနည်းပိုသန်မာလာတယ် ဒါကောင်းတဲ့အရာပဲ"
လီယန်က ခေါင်းဆောင်က လျိုချင်းချင်းကို စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် သတ်ပစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။
လျိုချင်းချင်းက အံ့ဩသွားပုံရသည်။
"တကယ်လား တခြားလူတွေအားလုံး သေကုန်ပြီလား စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတွေရော"
သိမ်းငှက်အိုကြီးက လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ယန်ရှောင်ဟွားကို ညွှန်ပြရင်း ဆိုသည်။
"မင်းက ဝမ်ဖုန်း ဒါမှမဟုတ် တာချန်ကို ပြောနေတာလား သူတို့နှစ်ယောက်လုံးသေပြီ တာချန်က ဒီနေ့သေတာ အလောင်းဘယ်ရောက်သွားလဲ ဘယ်သူမှမသိဘူး ဝမ်ဖုန်းက ဒုတိယနေ့မှာ အိမ်ကြီးထဲမှာသေတာ၊ တခြားသူတွေက ပြီးခဲ့တဲ့ရက်တွေအတွင်း တဖြည်းဖြည်းသေကုန်ကြတယ် ငါတို့ထဲက နည်းနည်းပဲ လှုပ်ရှားနိုင်သေးတယ်"
"သူတို့အခြေအနေက မသေချာသေးဘူး"
လျိုချင်းချင်းက ဆိုသည်။
"ကြည့်ရတာ ဒီမှာ တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များပုံပဲ လူတွေအများကြီးသေသွားတာကို ကြည့်ရင် ငါဘာဖြစ်ခဲ့လဲ မသိဘူး ငါ့ကိုပြောပြနိုင်မလား"
"ပြဿနာမရှိပါဘူး"
သိမ်းငှက်အိုကြီးက ပထမနေ့ မြှုပ်နှံခြင်း၊ ဒုတိယနေ့ အလောင်းစောင့်ခြင်းနှင့် တတိယနေ့ ဝမ်းနည်းခြင်းနေ့တို့၏ ဖြစ်ရပ်များကို ချက်ချင်းပြန်ပြောပြလိုက်သည်။
"မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဒီနေ့က စတုတ္ထနေ့ ဝမ်းနည်းခြင်းနေ့ ပဉ္စမနေ့က မကြာခင်ရောက်တော့မယ် လူတိုင်းက နောက်ဆုံးတစ်နာရီမှာ အိမ်ကြီးက တည်ငြိမ်မှုပျက်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေကြပြီး တုံ့ပြန်မှုတွေကို စဉ်းစားနေကြတယ်"
လျိုချင်းချင်းက ယန်ကျန့်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"မယုံနိုင်စရာပဲ မင်းတို့က ဘာသတင်းအချက်အလက် ဒါမှမဟုတ် ညွှန်ပြချက်မှမရှိဘဲ အိမ်ကြီးရဲ့ပုံစံကို ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့တယ်၊ မင်းနဲ့အတူတောင် လူတွေသေခဲ့သေးတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းမရှိရင်တော့ လူတိုင်း ပထမနေ့မှာတင် သေကုန်လောက်ပြီ"
ယန်ကျန့်က မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ပြန်ပြောသည်။
"အများကြီးပြောနေလို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး ခြေတစ်လှမ်းမှားတာနဲ့ လူတိုင်းသေတယ် လေးရက်လုံးလုံး မှန်အောင်လုပ်နိုင်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ"
ပျော်ရွှင်မှုမရှိ စိတ်သက်သာရာရမှုမရှိ၊ ဖိစီးနေသော အရေးတကြီးဖြစ်မှုနှင့် လေးလံသော ဖိအားများသာရှိသည်။
လျိုချင်းချင်းက ဆိုသည်။
"ပဉ္စမနေ့ကို တစ္ဆေဧည့်ခံပွဲလို့ ခန့်မှန်းထားတယ် အခုနိုးထလာတာကတော့ ကူညီနိုင်မှာမဟုတ်လောက်ဘူး"
ယန်ကျန့်က သူမကို ကြည့်ရင်း အာမခံလိုက်သည်။
"မင်း နောက်ဆုံးမှာတော့ အသုံးဝင်လာမှာပါ"
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီးက စွန့်စားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားမည့် သတ္တမညကို မစောင့်ဘဲ လျိုချင်းချင်းကို အခုလွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ တမင်တကာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိရမည်။
ထို့ကြောင့်…ကောက်ချက်ချနိုင်သည်မှာ…
လျိုချင်းချင်းမှာ ပဉ္စမမြောက်နေ့တွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်ပေသည်။
ထိုအခန်းကဏ္ဍက ဘာလဲဆိုသည်မှာ ပဉ္စမမြောက်နေ့တွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်လာမည်လဲ ဆိုသည့်အပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။
သူမ၏ရောက်ရှိလာမှုက များများစားစား မပြောင်းလဲသေးသော်လည်း တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးနှင့် စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားတစ်ဦး ထပ်တိုးလာခြင်းက ရှင်သန်ရေးအတွက် အပြောင်းအလဲအချို့ကို ဖန်တီးပေးသည်။
မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေချိန်တွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခုက မျှော်လင့်ချက်ပိုများစေသည်။
အချိန်သည် ဆယ့်တစ်နာရီခွဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ထိုအချိန်တွင် အားလုံးက ခေါင်းတလားထဲမှ အဘိုးအို၏ အလောင်းကောင်မှာ ယခင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်မရှိတော့ဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ နောက်သို့ယိုင်နေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အိမ်ကြီးကို နောက်ထပ်မဖိနှိပ်နိုင်တော့သည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။
"တစ္ဆေတွေက မလှုပ်သေးဘူး"
ယန်ကျန့်က လေ့လာသည်၊ ခြံဝင်းမှ တစ္ဆေမှာ ရှေ့သို့မတိုးသေးဘဲ မလှုပ်မယှက် ကျန်နေသည်။
ကျန်ရှိသော နာရီဝက်မှာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင်…
ဆယ့်တစ်နာရီ ငါးဆယ်တွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
အဘိုးအို၏ အလောင်းကောင်မှာ တောင့်တင်းမှု ရပ်စဲသွားပြီး ခေါင်းတလားထဲတွင် လုံးဝလှဲလျောင်းသွားသည်။ ပြင်းထန်ပြီး တင်းမာသော အမူအရာမှာ ငြိမ်းချမ်းသွားပြီး အေးချမ်းစွာ ကွယ်လွန်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဆယ့်တစ်နာရီ ငါးဆယ့်တစ်မိနစ်တွင်…
မူမမှန်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ခြံဝင်းမှ အရိပ်တစ်ခုက နံရံတစ်လျှောက် တွားသွားလာပြီး ရှေ့သို့ကျူးကျော်လာသည်။
ထိုအရိပ်မှာ လမ်းလျှောက်နေသော တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် ဆင်တူနေပြီး ပုံရိပ်နှင့် အသွင်အပြင်မှာ ဝေဝါးနေကာ အရိပ်ကဲ့သို့ဖြစ်သော်လည်း မဟုတ်ပေ၊ ပရိုဂျက်တာဖြင့် ထိုးထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။
ထိုအရိပ်မှာ ခြံဝင်းကိုဖြတ်ကာ အဓိကခန်းမဆောင်ထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာသည်။
၎င်းဝင်ရောက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ စတင်ပုံပျက်လာသည်။
သူတို့သည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဝေဝါးသော ပုံရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
လျိုချင်းချင်းပေါ်မှ အနီရောင်ချီဖောင်မှာ ပြင်းထန်လာပြီး မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ကာ သူမ၏ပုံပျက်ယွင်းမှုမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။
ချီဖောင်နှင့်အတူ သူမက သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံများမှာ အသုံးမဝင်တော့သည်ကို နားလည်လိုက်သည်။
"ပို့ဆောင်မရနိုင်တဲ့တစ္ဆေတွေက ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်မြင့်တယ် ဒီတစ္ဆေက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားတယ် သူ့ရဲ့အန္တရာယ်အဆင့်က ဖြစ်နိုင်တာက A ပဲ သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုနဲ့ လူတိုင်းကို နှောင့်ယှက်နေတယ်"
စတုတ္ထမြောက် ဝမ်းနည်းခြင်းနေ့မှာ ကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။
ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာ လျော့နည်းလာနေသည်။
နောက်ဆုံးမိနစ်များမှာ အကူးအပြောင်းကာလဖြစ်သောကြောင့် အန္တရာယ်အများဆုံးဖြစ်ပြီး အိမ်ကြီး၏ပုံစံပြောင်းလဲမှုတိုင်းကို အပြည့်အဝ အာမမခံနိုင်ပေ။
ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေအရိပ်မှာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး ကြီးမားသော အနက်ရောင်အရိပ်က သူ့ကိုလွှမ်းခြုံကာ ထိုလွှမ်းမိုးမှုကို ခုခံလိုက်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေပုံရိပ်မှာ အိမ်ကြီး၏နံရံများတစ်လျှောက် ရွေ့လျားနေသည်၊ အပြည့်အဝမပေါ်ထွက်နိုင်ဘဲ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ တည်ရှိသော်လည်း အနီးအနားမှ လူများကို သက်ရောက်နိုင်ပြီး သူတို့ကို နံရံအရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။
ဒါကို တန်ပြန်ရန် သဘာဝလွန်စွမ်းအား လိုအပ်သည်။
ကျိုးဒန်က မကြောက်ပေ။
လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးမှာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူက တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ထိုလွှမ်းမိုးမှု၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရပေ။
လီယန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ခေါင်းဆောင်…"
သူ၏လက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်အရိပ်တစ်ခုဖြစ်သွားသည်၊ ခြေထောက်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ အရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထောင့်မှ သိမ်းငှက်အိုကြီး၊ သူ၏တစ္ဆေအန်စာတုံးများမှာ အရူးအမူး လည်ပတ်နေသည်။
တစ္ဆေတစ်ကောင်က ကစားပွဲတွင် ပါဝင်လာသည်။
ယန်ကျန့်က တစ္ဆေနယ်မြေကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်ပြီး လီယန်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။
"ပဉ္စမနေ့ မရောက်သေးဘူး တစ္ဆေက သတ်ဖြတ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေပြီလား"
လီယန်၏ တိုက်စားခံရသည့် လက္ခဏာများမှာ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ပြန်မကောင်းနိုင်တော့ပေ။
သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုကို ပြန်လည်စတင်ခြင်းမပြုလုပ်ပါက လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောင်းပြန်မလှန်နိုင်ပေ။ သို့သော် ယန်ကျန့်က သူ့ကိုယ်သူသာ ပြန်လည်စတင်နိုင်ပြီး အခြားသူများကို ပြန်လည်မစတင်နိုင်ပေ။
လီယန်က လက်တစ်ဖက်နှင့် ခြေထောက်များကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။
သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူလမ်းလျှောက်နိုင်နေဆဲဖြစ်သည်၊။ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်သို့ ပုံရိပ်ထိုးနေပြီး သူ့ကိုယ်သူ သက်ရောက်မှုမရှိပေ။
မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းလှသည်။
ဖန်းရှင်းက ဟိန်းလိုက်သည်။
"သေနာကောင်"
သူလည်း သက်ရောက်မှုခံလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ မြေကြီးထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရကာ ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေသည်။
ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေက ဖုံးလွှမ်းပြီး ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကျောချမ်းဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လက်တစ်ဖက်က ဖန်းရှင်း၏ အရိပ်ထိုးနေသော ခြေထောက်များကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆွဲချလိုက်သည်။
ထိုလက်မှာ နံရံတစ္ဆေမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
တစ္ဆေက ဖန်းရှင်းကို တွယ်ကပ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေက လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး သဘာဝလွန်ပျံ့နှံ့မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။