တရစပ်လျော့နည်းလာသော ဆန်စေ့များ

ပဉ္စမနေ့၏ အခြေအနေက တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

စတုတ္ထနေ့တွင် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ လှိုက်ဝင်လာသော တစ္ဆေကြမ်းများက ပဉ္စမနေ့တွင် လုံးဝထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ခေါင်းတလားထဲမှ အဖွားအို၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုမရှိဘဲ ထိုတစ္ဆေများက စိတ်ရှိတိုင်း သတ်ဖြတ်နိုင်နေပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် နေသမျှကာလပတ်လုံး မည်သူမဆို တိုက်ခိုက်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ပဉ္စမနေ့မှ လွတ်မြောက်ရှင်သန်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြ၏။

သွေးစွန်းနေသော ဆန်စေ့များက တစ္ဆေကြမ်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချေဖျက်နိုင်ဟန်တူပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှ လူများကို ရှင်သန်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။

အခြေအနေများက တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ တစ္ဆေများက ပျောက်ကွယ်သွားကာ အန္တရာယ်မပေးတော့ဘဲ မရေမရာ ပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့၏။

ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းက အလွန်တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

လေထုက ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားသကဲ့သို့ လေးလံနေ၏။

သူတို့အများစုက သေရေးရှင်ရေးတံခါးဝကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ယနေ့အထိ ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခြင်းက အလွန်ကံကောင်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရာအားလုံးက မပြီးဆုံးသေးဘဲ နောက်ထပ် နှစ်ရက်တိတိ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ကျန်ရှိနေသော နှစ်ရက်အတွင်း မည်သို့သော မသိနိုင်သည့် အန္တရာယ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် ရှင်ကျန်ရစ်သူများက ယုံကြည်မှု ပျောက်ဆုံးနေကြသည်။

ခုနစ်ရက်တာ အချိန်က မည်သူ့အတွက်မဆို ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုမရှိသူများဆိုလျှင် လက်မြှောက်အရှုံးပေးချင်စိတ် ပေါက်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်ကတော့ တည်ငြိမ်အေးစက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

အကျပ်အတည်းများက သူ၏စိတ်ဓာတ်ကို တုန်လှုပ်စေရန် မလုံလောက်ခဲ့ဘဲ သူက အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ ရှင်သန်ရန် ဆက်လက်ကြိုးပမ်းနေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်က သူသာ ဒီစာပို့တာဝန်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် တစ္ဆေစာပို့တိုက်ပြဿနာကို အပြည့်အဝဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အကြောင်းအရာများကို ပိုမိုဖော်ထုတ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ထား၏။

သူသာ ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားမည်ဆိုလျှင် အမှန်တရားတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒီနေ့မှာ အန္တရာယ်ရှိရင်တောင် အရင်ကလိုပဲ သန်းခေါင်ယံလောက်မှ ဖြစ်လာမှာပဲ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ အနားယူပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ကြရအောင်"

ယန်ကျန့်က ဘေးတစ်ဖက်တွင် ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် သွေးစွန်းနေသော ဆန်စေ့တစ်ဆုပ်ကို ကိုင်ထားသည်။

တစ္ဆေများရှိနေသမျှ ဆန်စေ့များက တစ်စေ့ပြီးတစ်စေ့ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အသင့်ဖြစ်နေစေရန် လူတိုင်းက မိမိတို့အသက်ကို ကာကွယ်ရန် ဆန်စေ့တစ်ဆုပ်စီကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

ယခုအခါတွင် လက်ထဲမှ ဆန်စေ့အရေအတွက်ကို မကြာခဏ စောင့်ကြည့်နေရသည်။ တစ္ဆေများက ဆန်စေ့များကို တိတ်တဆိတ် စားသုံးသွားခြင်းဖြစ်ပြီး သိရှိနိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိမမူမိဘဲ ဆန်စေ့အရေအတွက်ကို ပြန်မဖြည့်မိဘဲ တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက အလွန်ပင် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပေတော့မည်။

"အနားယူစရာလား နောက်ထပ်နှစ်ရက်ပဲ ကျန်တော့တာကို ကြိတ်မှိတ်ခံလိုက်ရုံပဲ"

လျိုချင်းချင်းက မျက်နှာတင်းမာစွာဖြင့် ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အိပ်စရာမလိုတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် တခြားသူတွေ အနားယူစရာမလိုဘူးလို့တော့ မဆိုလိုဘူး"

"မနက်ဖြန် အသုဘပို့တဲ့အခါကျရင် ငါတို့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲကနေ ထွက်ရမှာဆိုတော့ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ပြန်လာရာနေ့ကို ဘယ်မှာ ကုန်ဆုံးဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ထိုအချိန်တွင် သိမ်းငှက်အိုကြီးက မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဒီနေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာပဲ ကုန်ဆုံးရမှာပေါ့ ခုနစ်ရက်မြောက် ဝိညာဉ်ပြန်လာရာနေ့မှာ ငါတို့က တခြားဘယ်သွားနိုင်မှာလဲ အပြင်က သစ်အိုတောအုပ်က ပိုလို့တောင် အန္တရာယ်များသေးတယ် အရင်က တောကိုတူးတုန်းက မင်းတို့ သစ်အိုတောအုပ်ရဲ့ အခြေအနေကို မြင်ခဲ့ပြီးသားပဲ တစ္ဆေကြမ်းတွေနဲ့ လုံးဝဖုံးလွှမ်းနေပြီး မြှုပ်နှံထားတာ လက်တွေ့မှာတော့ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုပဲ အပြင်မှာနေတာက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အလွန်အန္တရာယ်များတယ်"

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲက ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ကလည်း လုံခြုံတာမဟုတ်ဘူး"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက မှတ်ချက်ပေး၏။

"အထဲမှာလည်း တစ္ဆေတွေအများကြီးပဲ"

"မှားတယ် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့မှာ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ တစ္ဆေတွေ အရမ်းနည်းသွားလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ် လုံးဝမရှိတော့တာတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ငါ့ရဲ့ပင်ကိုအသိစိတ်က ဒီတစ္ဆေတွေ ဒီညပြီးရင် အိမ်ထဲကနေ ထွက်သွားကြလိမ့်မယ်လို့ သိနေတယ်"

"ဘာကြောင့်လဲ"

လျိုချင်းချင်းက မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါက မေးစရာလိုသေးလို့လား ငါတို့က မနက်ဖြန် ခေါင်းတလားကို သယ်ထုတ်ရတော့မှာလေ ဒါက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲကနေ ထွက်ခွာရမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ ဒီအိမ်က အခွံသက်သက်ဖြစ်သွားပြီး တစ္ဆေတွေအတွက် နေစရာအကြောင်းမရှိတော့ဘူး ပြီးတော့ ဒါက သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာတာကိုလည်း မဖိနှိပ်နိုင်တော့ဘူး"

သူက စကားပြောနေရင်း ကျိုးဒန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ တစ္ဆေကြမ်းတွေအများကြီးကို ဒီနေရာကို ဘာက ဆွဲဆောင်နိုင်ဦးမှာလဲ"

"ခုနစ်ရက်တာ အတွေ့အကြုံတွေကို မင်းတို့မေ့သွားကြပြီလား ဒီနေ့ တစ္ဆေတွေရမ်းကားနေတာက မနေ့က ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး အဲဒါက တနေ့က အသုဘအကြောင်းကြားစာကို လိုက်နာခြင်းကြောင့်ပဲ တစ္ဆေတွေကို မီးအိမ်ဖြူက ဆွဲဆောင်ခဲ့တာလေ ပြီးတော့ မီးအိမ်ဖြူပေါ်လာတာက အဖွားအိုသေဆုံးသွားလို့ပဲ ဒါတွေအားလုံးက ဆက်စပ်နေတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေပဲ"

"ငါတို့က မနက်ဖြန် ခေါင်းတလားကို သယ်ထုတ်လိုက်တာနဲ့ တစ္ဆေတွေက တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထွက်သွားကြလိမ့်မယ် တချို့က ကျန်နေနိုင်သေးပေမယ့် သေချာတာကတော့ အများကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ အတွေးများက တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုရှင်းလင်းလာပြီး သူက ခုနစ်ရက်တာ စီစဉ်မှုကိုပင် နားလည်စပြုလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် ပို၍ပင် ယုံကြည်မှုရှိလာခဲ့၏။

"မင်းက မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီပဲ တကယ်လို့ တစ်ခုခုမှားသွားခဲ့ရင် အဆိုးဆုံးကတော့ ငါတို့အားလုံး အတူတူသေကြရုံပဲပေါ့"

ကျိုးဒန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

သူက ပေါ့ဆနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယန်ကျန့်၏ အတွေ့အကြုံနှင့် စွမ်းရည်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူက ဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဖျက်အမှောင့်လုပ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။ အမှားလုပ်မိပါက လူတိုင်းကို အန္တရာယ်ကျရောက်စေမည်ဖြစ်ပြီး မည်သူမှ ခြွင်းချက်မရှိပေ။

"ငါတို့က တာချန်ရဲ့အလောင်းကို အစောက ပစ်ထုတ်လိုက်တာကတော့ နှမြောစရာပဲ မဟုတ်ရင် ငါမင်းအတွက် ခြေလက်အသစ်တွေ ဖန်တီးပေးလို့ရတယ်"

ယန်ကျန့်က လီယန်ကို နားမလည်ဟန်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လီယန်၏ မသန်စွမ်းမှုက အစားထိုးစရာ ခြေလက်များ မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မလာခင်က သူက ဟွမ်ကျီယာ၏ ပယင်းလည်ဆွဲကို မယူလာခဲ့ပေ။ လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေ၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးမပြုဘဲ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများကပင် လေထဲမှ ခြေလက်များကို ဖန်တီးမပေးနိုင်ပေ။

"လောလောဆယ်တော့ ကျွန်တော်က အနှောင့်အယှက်မဟုတ်သေးပါဘူး လှုပ်ရှားရတာ အဆင်မပြေသလိုဖြစ်နေရုံပါပဲ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်မှာ သဘာဝလွန်စွမ်းအားရှိနေတုန်းပဲ အရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာ အသုံးဝင်နိုင်ပါတယ်"

လီယန်က ဆို၏။

"ဒီစမ်းသပ်မှုကြီး ပြီးသွားလို့ ကျွန်တော်တို့ထွက်သွားတဲ့အခါကျရင် ကျွန်တော်လည်း သူ့အလိုလို ပြန်ကောင်းသွားမှာပါ"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုချင်းချင်းက ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။

"စကားမစပ် မင်းတို့သတိထားမိကြလား တစ္ဆေတွေက ငါတို့လက်ထဲက ဆန်တွေကို ထပ်ခါထပ်ခါ စားသုံးနေကြတယ်လို့ထင်တယ် ခုနကတင် ပိန်လှီပြီး ဖြူဖျော့သန့်ရှင်းနေတဲ့ လူသေလက်တစ်ဖက်က ငါ့ဆီက ဆန်စေ့တစ်စေ့ကို ယူသွားတယ် ပြီးတော့ အဲဒါက နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စေ့ ထပ်ယူသွားပြန်တယ်"

"ငါလည်း သတိထားမိတယ် အစကတော့ တိုက်ဆိုင်မှုလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမယ့် မဟုတ်ဘူး အရင်က အစာကျွေးပြီးသား တစ္ဆေကြမ်းတွေက ဆာလောင်နေကြပြန်ပြီ ထင်တယ်"

ကျိုးဒန်က လေးနက်စွာ ဆို၏။

လီယန်၏ မျက်နှာက တင်းမာသွားသည်။

"ဒါက ဆန်စေ့တစ်စေ့တည်းနဲ့ တစ္ဆေတွေကို ကျေနပ်စေနိုင်တဲ့အချိန်က ကုန်လွန်သွားပြီး ဒုတိယတစ်စေ့ကို လိုအပ်နေပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ ဒါက ငါအရင်က စိုးရိမ်ခဲ့တဲ့အချက်ပဲ ဒီဆန်က တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ဒါမှမဟုတ် ဗူးဒူးအရုပ်တွေလိုပဲ သက်တမ်းအကန့်အသတ်ရှိတဲ့ စားသုံးကုန် သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတစ်ခုဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ"

"သက်တမ်းက အခုကုန်သွားပြီလား"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက သူ၏လက်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းလာသော ဆန်စေ့များကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေသည်။

လျိုချင်းချင်းက ဆို၏။

"ဒီအခြေအနေက သိပ်ပြီးထူးခြားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ငါအရင်က အချိန်အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ကြုံဖူးပါတယ် ဒါပေမယ့် အခုငါ့ရဲ့ အဓိကစိုးရိမ်မှုက တခြားတစ်ခုပဲ"

လီယန်၊ ကျိုးဒန်နှင့် သိမ်းငှက်အိုကြီးတို့က သူမကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လျိုချင်းချင်းက ပြတ်သားစွာ မပြောသော်လည်း လူတိုင်းက အကြောင်းအရာကို ခန့်မှန်းမိကြဟန်တူ၏။

"ဆန်သုံးပန်းကန်က ငါတို့အားလုံးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ လုံလောက်လို့လား"

နောက်ဆုံးတွင် သူမက ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ ဆန်မလုံလောက်ခဲ့ပါက ဆန်မရှိသော မည်သူမဆို တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာပြီး ထိုအချက်က အငြင်းပွားဖွယ်မရှိပေ။

သို့သော် ဒီနေရာတွင် ယန်ကျန့်အပါအဝင် လူငါးယောက်ရှိနေသည်။

လူငါးယောက် ဆန်သုံးပန်းကန်

အချိန်က စောသေးပြီး တစ္ဆေများက သွေးစွန်းနေသော ဆန်စေ့များကို စားသုံးနေကြစဉ်မှာပင် ဒီအခြေအနေက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခုကို ဦးတည်သွားနိုင်ပေသည်။

ထိုအရာမှာ ခြောက်ရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော်လည်း ဆန်စေ့များက ကြိုတင်ကုန်ဆုံးသွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါက သွေးစွန်းနေတဲ့ဆန်က တစ္ဆေတွေကို ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲကနေ မောင်းထုတ်နေတယ်လို့ အစကထင်ခဲ့တာ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ငါမှားနေတယ်ဆိုတာ ပေါ်လွင်နေပြီ"

ယန်ကျန့်က အုပ်စုကို တည်ငြိမ်စွာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးဒန်က မှတ်ချက်ပေး၏။

"ဆန်သုံးပန်းကန်က လူငါးယောက်အတွက် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ ခြောက်ရက်မြောက်နေ့အထိ မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် တချို့က ဆန်သုံးတာကို ရပ်ရလိမ့်မယ် မဟုတ်ရင် လူအရေအတွက်ကြောင့် အားလုံးကုန်သွားနိုင်တယ် ဒါကြောင့် ကျန်တဲ့သူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောက်ကို စတေးဖို့ တောင်းဆိုရလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ် အားလုံးအတူတူ ပျက်စီးသွားကြမလား"

"ဒါက စဉ်းစားစရာခေါင်းစဉ်တစ်ခုပဲ ယန်ကျန့် မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

သူက ဒီလို ရက်စက်ကြမ်းတမ်းတဲ့ ခေါင်းစဉ်တစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေသော်လည်း အနည်းငယ်ပြုံးနေဟန်ဖြင့် ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ မေးလိုက်သည်။။

အကယ်၍ ဒါက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးဖြစ်စဉ်ရဲ့ ပထမနေ့မှာသာဆိုလျှင် တစ္ဆေဆရာတွေကြားမှာ ချက်ချင်းတိုက်ပွဲဖြစ်သွားလောက်ပြီ။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အခုက ပဉ္စမနေ့ဖြစ်နေပြီး အများစုက သေဆုံးသွားကာ လူအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

"သိမ်းငှက်အိုကြီးက ဆန်သုံးတာကို အရင်ဆုံးရပ်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ အကြံပြုလိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး ဒီကျန်နေတဲ့ဆန်လေးကို သုံးပြီးသွားရင် ငါနောက်ထပ်မသုံးတော့ဘူး"

သူက သူ၏လက်ဖဝါးကို ဖွင့်ပြလိုက်ရာ ဆန်စေ့အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်ကို တွေ့ရပြီး အချိန်နှင့်အမျှ ဆက်လက်လျော့နည်းနေသည်။

အခြားသူများက တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးက အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာသင့်နေပြီး ကြာရှည်အသက်ရှင်ရန် ကံမပါပေ။ သူက တစ္ဆေကြမ်းများ၏ တိုက်စားခြင်းကိုလည်း ခံထားရသည်။ တစ္ဆေအန်စာတုံးကသာ သူ့ကိုအသက်ရှင်စေခြင်းဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက သူက အခုချိန်လောက်ဆို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခံရလောက်ပြီ။

ထို့ကြောင့် သူ့အပေါ်မှာ ဆန်သုံးခြင်းက ဖြုန်းတီးရာကျ၏။

သို့သော် အရာအားလုံး မှန်ကန်နေခြင်းက အဖြစ်မှန်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

လူတိုင်းမှာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့စိတ်တွေ ရှိကြသည်။ သိမ်းငှက်အိုကြီးက အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့ပြီး အကြိမ်များစွာ အဓိကအခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့သည်။ အခုတော့ ပဉ္စမနေ့မှာ သူ့ကိုစွန့်ပစ်လိုက်ခြင်းက အလွန်အမင်း ရက်စက်ရာကျနေပုံရ၏။

"မင်းက အဲဒါအတွက် ကြိုးစားတိုက်ယူသင့်တယ်"

လျိုချင်းချင်းက တစ်ခဏမျှတွေဝေသွားသော်လည်း စကားဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ပြောသလို ဖြစ်ချင်မှဖြစ်မှာပါ ဆန်က စောပြီးကုန်သွားနိုင်သလိုပဲ နောက်ဆုံးမှာ အပိုတွေကျန်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက ခေါင်းခါရင်း ဆို၏။

"ဒါက အမှန်ကန်ဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ ပြီးတော့ ငါတကယ်ပဲ အသက်ကြာကြာမနေရတော့ဘူး ဒါ့အပြင် ဒီနေရာမှာ ဆုံးဖြတ်ရမှာက မင်းနဲ့ငါမဟုတ်ဘူး"

သူက အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ဆင်ခြင်တုံတရားက သူအဖြစ်မှန်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး လက်ခံသင့်ကြောင်း သိနေသည်။

ယန်ကျန့်ရှိနေသမျှ လူတိုင်းက သူ၏အမိန့်ကို လိုက်နာရမည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် အချက်များကို မဆိုင်းမတွ ဖယ်ရှားပစ်မည်မှာ သေချာသည်။

လျိုချင်းချင်းက ယန်ကျန့်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို အဲဒီလိုမကြည့်နဲ့ ငါသာမရှိရင် ဒီအခန်းထဲကလူတိုင်း သေနေလောက်ပြီ သိမ်းငှက်အိုကြီးလည်း ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်မှာမဟုတ်ဘူး ငါက အချိန်မှန်မှာ ရွေးချယ်မှုမှန်ကို လုပ်ခဲ့ရုံပဲ ငါမှားတယ်လို့ မင်းထင်ရင် မင်းငါ့ကို ဖြုတ်ချပြီး ဒီနေရာမှာ သူဌေးဖြစ်အောင် ကြိုးစားလို့ရတယ် အဲဒီအခါကျရင် တခြားသူတွေက မင်းစကားကို နားထောင်ကြလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်၏ လေသံက အလွန်ပြတ်သားပြီး ခံစားချက်ကို ထည့်မတွက်သောကြောင့် ကြားရသူအဖို့ မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

"သိမ်းငှက်အိုကြီးကို စွန့်ပစ်လိုက်မှ ငါတို့အသက်ရှင်မယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့မရှင်နိုင်ခဲ့ရင် အဲဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ"

လျိုချင်းချင်းက ဆို၏။

ယန်ကျန့်က သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ လူအလုံအလောက်သေပြီးသွားပြီ ငါကိုယ်တိုင်တောင် ဒီနေရာမှာ သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သေးတယ် မင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ပြောတာလား လူတိုင်းရဲ့စတေးမှုက တန်ဖိုးရှိတယ် ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့အခုချိန်ထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေတာ"

"သိမ်းငှက်အိုကြီးက ဆန်မသုံးတာနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူးဆိုရင် နောက်တစ်ယောက်က မင်းပဲ ဆန်သုံးတာရပ်ရမှာ"

"လီယန် ဒါမှမဟုတ် ကျိုးဒန် မဟုတ်တာ ဘာလို့လဲ တစ်ယောက်က မသန်စွမ်း နောက်တစ်ယောက်က စာပို့သမားလို့တောင် သတ်မှတ်လို့မရဘူး သူတို့က သေချာပေါက် ငါ့နောက်မှာ မဖြစ်သင့်ဘူး ဒါမှမဟုတ် မင်းက တမင်ဘက်လိုက်နေတာလား"

လျိုချင်းချင်း၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး လေထုက ရုတ်တရက် တင်းမာလာသည်။

သဘောထားကွဲလွဲမှုတစ်ခုက အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲကို ဦးတည်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်၏။

ယန်ကျန့်က သူမကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ် ငါမင်းကိုမယုံဘူး မင်းက ရက်အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မမှတ်မိဘူး မင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး အရမ်းထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခုရှိနေတယ် ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ ငါမင်းကို ဆန်တစ်စေ့မှ မပေးရင်တောင် မင်းဒီနေရာမှာ သေမှာမဟုတ်ဘူး"

လျိုချင်းချင်းက သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရသည်။

သူမ၏ ဖြစ်တည်မှုက အလွန်ထူးခြားပြီး ယန်ကျန့်က ထိုသမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီးက လျိုချင်းချင်းအပေါ်မှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတစ်ခု သို့မဟုတ် ကျိန်စာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ရန် အကြောင်းပြချက်ရှိသည်။

ဒါက လျိုချင်းချင်းကို အထူးဂရုစိုက်ခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင် ဒီနေရာမှာ သေသွားလျှင်တောင် လျိုချင်းချင်းက တစ်ယောက်တည်း ရှင်သန်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"ကျွန်မ…"

လျိုချင်းချင်းက တစ်စုံတစ်ခုပြောချင်သော်လည်း ငြင်းခုံရန် အကြောင်းပြချက်မရှာနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမက သူမ၏အခြေအနေကို သိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမက အမှန်တကယ်ပင် ရံဖန်ရံခါ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးမှုကို ကြုံတွေ့ရသည်။ ထိုအချိန်အတွင်းမှာ သူမက သေနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အိပ်နေစဉ် လမ်းလျှောက်ခြင်းထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သူမ၏ မကြာသေးမီက ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် ရှင်းပြမရဘဲ ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့် သူမ၏ ပြောင်းလဲသွားသော ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်တစ်ရံ ဖြစ်သည်။

သူမအပေါ်မှာ အရင်ကမရှိခဲ့သော ရနံ့တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

သူမက ထိုရနံ့ကို မကြိုက်ပေ။ ထိုရနံ့က အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရနံ့ဖြစ်သည်။

"လီယန်က မင်းရဲ့နောက်မှာရှိလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က အလွန်တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားဟန်တူသော်လည်း ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ သူနားလည်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

အလွန်ရိုးရှင်း၏။

ကျိုးဒန်၏ အခန်းကဏ္ဍက သူ့ထက်ပိုကြီးမားသည်။ ကျိုးဒန်၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက မပေါ်ထွက်သေးသော်လည်း ဌာနချုပ်မှ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အမည်စာရင်းတင်သွင်းခံရခြင်းက အလွန်ထူးခြားသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"မင်းက မင်းရဲ့ အသင်းဖော်တွေကိုတောင် စွန့်ပစ်တော့မှာလား တော်တော် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တာပဲ"

လျိုချင်းချင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ငါအသက်ရှင်နေသမျှ အရာအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ် မင်းဒါကို လုပ်နိုင်လို့လား"

လျိုချင်းချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ သူဒီလိုဆိုလိုရင်းကို အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"ငြင်းခုံတာက ဒီမှာပဲအဆုံးသတ်တယ် မင်းသဘောတူသည်ဖြစ်စေ မတူသည်ဖြစ်စေ အစီအစဉ်က ဒီအတိုင်းပဲ ငါက အကောင်အထည်ဖော်သူပဲ မင်းက ငါ့စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာဖို့ပဲလိုတယ် မင်းကို ငြင်းပယ်ခွင့်လည်း ပေးထားပါတယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြရအောင် ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး တကယ်လို့ တစ်ခုခုမှားသွားခဲ့ရင် ငါတို့အားလုံး အတူတူသေကြရုံနဲ့ မပြီးနိုင်ဘူး တစ်ယောက်ယောက်တော့ အသက်ရှင်ရမယ်"

လီယန်က မကျေနပ်မှု မပြပေ။

အကယ်၍ ဒီနေရာမှာ လူတစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ သူက ယန်ကျန့်ကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။

တာချန်းမြို့မှာ ယန်ကျန့်ရှိနေလျှင် မြို့က ပြိုလဲသွားမည်မဟုတ်ပေ။

သူအသက်ရှင်လျှင် သူ၏မိသားစုနှင့် သူငယ်ချင်းများ ဘေးကင်းကြပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင်၊ တစ္ဆေဆရာများက နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးရမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်သည်။ လီယန်က ဒီရလဒ်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက လက်ခံထားပြီးဖြစ်ပြီး မည်သည့်နာကြည်းမှု သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းမှုမှမရှိပေ။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ တစ္ဆေက လျိုချင်းချင်းပြောသလိုပင် ဆန်ကို ပထမဆုံးစားသုံးခဲ့သော တစ္ဆေက နောက်တစ်ကြိမ် ဆာလောင်နေပြန်ပြီ။

ယန်ကျန့်ကလည်း တစ္ဆေက ဆန်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ယူနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအရာက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တွဲဆက်နေသော အေးစက်သောလက်တစ်ဖက်ဖြစ်ပြီး၊ အတူတကွ ကြီးထွားလာသကဲ့သို့ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ပခုံးဘေးတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူသေခေါင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုတစ္ဆေက ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို ခြေရာခံလိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်ထဲမှ သွေးစွန်းနေသော ဆန်စေ့တစ်စေ့ကို ထပ်မံယူဆောင်သွားကာ တဖြည်းဖြည်း ပုန်းကွယ်ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ယန်ကျန့်က အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်က ညနေခြောက်နာရီဖြစ်သည်။

နောက်နေ့အထိ ခြောက်နာရီ ကျန်သေးသည်။

ဒါက တစ္ဆေက အများဆုံး ဆန်စေ့နှစ်စေ့ ယူနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုပြီး ကျန်ရှိသောအချိန်က တူညီသောတစ္ဆေအတွက် တတိယအကြိမ် ယူဆောင်ရန် မလုံလောက်တော့ပေ။

ယန်ကျန့်က အပြာရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကြွေပန်းကန်လုံးထဲက ဆန်ကို ကြည့်ပြီး ပမာဏကို ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ညဆယ့်နှစ်နာရီကျော်အထိ ခံနိုင်ပုံရ၏။

သို့သော် ဒါက သူ၏လက်ထဲက ပမာဏဖြစ်သည်။ ကျိုးဒန်၏ ပန်းကန်က အသေးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ မလုံလောက်ပုံရသည်။ လျိုချင်းချင်း၏ ပန်းကန်ကတော့ သိမ်းငှက်အိုကြီးက အခုအသုံးမပြုတော့သောကြောင့် လုံလောက်သင့်သည်။

"မင်းဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း တွက်ချက်ထားပါစေ ဆယ့်တစ်နာရီနောက်ပိုင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာတစ်ခုခု ဖြစ်မဖြစ်ပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတုန်းပဲ"

ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

တစ္ဆေတွေက မင်းရဲ့တွက်ချက်မှုတွေနဲ့ အချိန်တွေကို အဆင်ပြေပြေ လိုက်နာမှာမဟုတ်ပေ။ မည်သည့် ပုံမှန်မဟုတ်မှု မဆို မျှခြေကို ချိုးဖောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါမှာတော့ လုံးဝထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဘေးကင်းစွာ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် ချက်ချင်းအမြစ်ပြတ် သေဆုံးခြင်းက ဆံတစ်မျှင်သာ ခြားနားသည်။

အချိန်က ဆက်လက်ကုန်ဆုံးနေခဲ့သည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးက မသေဆုံးသေးပေ။ အနက်ရောင်အန်စာတုံးက သူ၏ရှေ့တွင် အရူးအမူး လည်ပတ်နေပြီး သူ၏အန်စာတုံးဂိမ်းက ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာက အချိန်မရောက်သေးဘဲ သူက အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သည်။

အနီးအနားက တစ္ဆေတွေကို မောင်းထုတ်ဖို့ ဆန်မရှိရင်တောင် သိမ်းငှက်အိုကြီးက ဒီအထူးနည်းလမ်းကို သုံးပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ ရှင်သန်နိုင်သေးသည်။

အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာအပေါ် သူယုံကြည်မှုရှိသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ထို့ကြောင့် သိမ်းငှက်အိုကြီးက ဆန်ကို စေတနာအလျောက် စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အချိန်က ညဆယ်နာရီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လူတိုင်း၏ လက်ထဲက ဆန်က လျော့နည်းလာနေသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်က ဆန်စေ့တစ်စေ့သာ ယူသော်လည်း သူတို့က ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲက အန္တရာယ်တွေကို မခံနိုင်ကြပေ။ ညနေခြောက်နာရီနောက်ပိုင်းမှာ တစ္ဆေတွေက ဒုတိယအကြိမ် ဆန်ကို စားသုံးကြသောကြောင့် ဆန်စားသုံးနှုန်းက ခြောက်နာရီနောက်ပိုင်းမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးလာပြီး အရင်ကထက် နှစ်ဆနီးပါးဖြစ်သည်။ နှစ်ဆတိုးလာသော စားသုံးမှုက အချိန်ကုန်လွန်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကျိုးဒန်၏ ဆန်ပန်းကန်က ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဆန်သုံးပန်းကန်ထဲက ပမာဏက ကွဲပြားသည်။

ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲက ပမာဏက အများဆုံးဖြစ်သော်လည်း သူက လီယန်နှင့်အတူ သုံးနေသောကြောင့် ဒါကလည်း ကုန်ခါနီးနေပြီ။

လျိုချင်းချင်း၏ လက်ထဲက ပမာဏကလည်း များများစားစားမရှိတော့ပေ။

လူအနည်းငယ်၏ အခြေအနေက အတော်လေး ဆင်တူနေပုံရ၏။

သူတို့က ဆယ့်နှစ်နာရီအထိ ခံနိုင်သလို မခံနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် လူတိုင်းနားလည်ထားသည်မှာ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားပြီး ကျန်ရှိသောဆန်ကို ခွဲဝေလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဆယ့်နှစ်နာရီအထိ ခံနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

လျိုချင်းချင်းက ယန်ကျန့်ကို မကြာခဏ လှမ်းကြည့်နေပြီး အထူးသဖြင့် သူမ၏မျက်လုံးများက အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ပေါ်တွင် မကြာခဏ ဝေ့ဝဲနေသည်။

ထိုသဘာဝလွန်ပစ္စည်းက အလွန်အန္တရာယ်များ၏။

လျိုချင်းချင်းက သိနေသည်။ အကယ်၍ ယန်ကျန့်က လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လျှင် သူမက ချက်ချင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သံမှိုစွဲခံရမည်ဖြစ်ပြီး လုံးဝခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။