ခေါင်းတလား သယ်ဆောင်ခြင်း

ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ အသုဘပို့ရမည့်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ထိုသို့ အမည်ပေးထားခြင်းဖြစ်၏။

ထိုနေ့သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်မလာတော့ပေ။ တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားမှုမှာ အိမ်အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများက သူတို့၏ ပစ်မှတ်ကို ရှာမတွေ့တော့သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်ကာ လှည့်လည်ထွက်ခွာသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကျပ်အတည်းက တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့လာနေ၏။

ယန်ကျန့်က နံရံပေါ်ရှိ မရေမရာ တစ္ဆေပုံရိပ်လည်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုတစ္ဆေက နံရံတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုပုံရိပ်က ခြံဝင်းနေရာ၌ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြံဝင်း၏ ကွာဟနေသောနေရာမှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားပုံရ၏။

မသဲမကွဲဖြစ်နေသော တစ္ဆေပုံရိပ်များကလည်း တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားကြပြီး လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ဖြစ်ကာ တဖြည်းဖြည်း ကွဲကြေပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မရေမရာ မြင်တွေ့နေရသည်။

"တစ္ဆေတွေ ထွက်သွားကြပြီ"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက သူ၏ရှေ့မှ အနက်ရောင်အန်စာတုံးကို ကြည့်ရင်း ဆို၏။

လည်ပတ်နေပြီးနောက် အန်စာတုံးက နံပါတ်တစ် အမှတ်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး နောက်ထပ်မလည်ပတ်တော့ပေ။

အန်စာတုံးကစားပွဲတွင် ပါဝင်နေသော တစ္ဆေက ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုတစ္ဆေက အန်စာတုံးကစားပွဲမှ အတင်းအကျပ် ထွက်ခွာသွားခြင်းလား သို့မဟုတ် သိမ်းငှက်အိုကြီးက ကစားပွဲကို အနိုင်ရသွား၍ တစ္ဆေက ကစားပွဲစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာကာ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်သွားခြင်းလားဆိုသည်ကိုမူ မရှင်းလင်းပေ။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးက အရေးမကြီးတော့။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုနေ့ရက်က နောက်ဆုံးတွင် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လျိုချင်းချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူမ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်မခံခဲ့ရသလို သူမလက်ထဲမှ ဆန်စေ့များကလည်း စားသုံးကုန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားက သူမကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ လွတ်ကင်းစေခဲ့သည်။

"တစ္ဆေတွေ ထွက်သွားကြပြီ အနီးအနားက သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုတွေ အားနည်းလာတာကို ငါခံစားနေရတယ်"

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းမှ တိုက်ရိုက်အသံထွက် ပြောလိုက်သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ ငါးလွှာ

အလွန်အင်အားကြီးမားသော တစ္ဆေတစ်ကောင်က ကျူးကျော်မလာနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားနိုင်၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင် တစ္ဆေကြမ်းများ ကျူးကျော်မလာရုံသာမက တစ္ဆေနယ်မြေသုံးလွှာအတွင်း၌ပင် သဘာဝလွန်တည်ရှိမှု မရှိတော့ပေ။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေနယ်မြေငါးလွှာမှ ချက်ချင်းထွက်ခွာလာပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို ချက်ချင်းမရုပ်သိမ်းသေးဘဲ မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များမဖြစ်ပွားစေရန် ၎င်း၏အလွှာများကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချလိုက်သည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေနှစ်လွှာထဲက တစ္ဆေတွေတောင် ပျောက်သွားပြီ"

ကျိုးဒန်က ထပ်ပြော၏။

"တစ္ဆေဧည့်ခံပွဲ ပြီးသွားပြီ တစ္ဆေကြမ်းတွေလည်း ကွဲလွင့်သွားကြပြီ ဒါက ဒီနေ့အတွက် အစီအစဉ်နဲ့ ကိုက်ညီတယ်"

"သန်းခေါင်ယံက အန္တရာယ်များသလောက် လုံခြုံတယ် လုံခြုံတယ်ဆိုတာက မနေ့ကအန္တရာယ်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားလို့ပဲ အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာကတော့ နေ့သစ်တစ်ခုက ထိတ်လန့်စရာအသစ်တွေ ယူဆောင်လာလို့ပဲ"

လီယန်က ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့က ငါတို့ရှေ့တည့်တည့်မှာပဲ စာပို့တာဝန်ကလည်း မကြာခင် ပြီးဆုံးတော့မှာပါ လုပ်ငန်းစဉ်က ဘေးအန္တရာယ်များပေမယ့် ပြီးဆုံးခါနီးနေပါပြီ"

သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံးကို ပိတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေက တတိယအလွှာသို့ ဆုတ်ခွာသွား၏။

ခဏအကြာတွင် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ပထမအလွှာအတွင်း၌ပင် သူက သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုကို မခံစားရတော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အတိုင်းအတာက ကျယ်ပြန့်လာပြီး ပင်မခန်းမဆောင်ကိုသာမက ရှေ့မှခြံဝင်းကိုပါ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သို့သော် သူက အနည်းငယ်မျှသော သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုကိုသာ ခံစားရပြီး နှောင့်ယှက်ခံရသော ဧရိယာက ဆက်လက်ကျုံ့ဝင်နေခဲ့သည်။

ထိုအချက်က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ သဘာဝလွန်တည်ရှိမှုက တည်ငြိမ်စွာ လျော့နည်းနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆယ့်နှစ်နာရီနှစ်ဆယ်ခန့်တွင် ယန်ကျန့်က တစ္ဆေကြမ်းများ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ကျိုးဒန်နှင့် လီယန်တို့၏ ပုံရိပ်များက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာ၏။

"အခုတော့ ဘေးကင်းသွားပြီ တစ္ဆေတွေက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲကနေ ထွက်သွားကြပြီ"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သတိထားနေရဦးမယ် တချို့သဘာဝလွန်တည်ရှိမှုတွေက ငါတောင်မှ မသိရှိနိုင်တဲ့အရာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော်သိပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးဒန်က လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ရာ အတော်လေး ပေါ့ပါးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ဖြည်းညင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ ဖိနှိပ်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဒါပေမဲ့ မင်းက တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်လာမယ့် အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတုန်းပဲ မဟုတ်လား ရှေ့ဆက်ပြီး မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေစွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်မှာလား"

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

အရင်က ကျိုးဒန်က ကာကွယ်မှုအတွက် လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို အဆက်မပြတ် ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး မည်သည့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားကိုမှ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ သူက မသုံးချင်၍မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေပြန်လည် ရှင်သန်လာမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူက သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို စီးနင်းရန် ဒုက္ခခံမည်မဟုတ်ပေ။

"အချိန်တိုသုံးတာကတော့ ပြဿနာမရှိလောက်ဘူး"

ကျိုးဒန်က ပြော၏။

"တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်လာမယ့် စိတ်မအေးမှုကို ငါမခံစားရတော့ဘူး ဖြစ်နိုင်တာက ငါတစ္ဆေစွမ်းရည်တွေကို အလွန်အကျွံ မသုံးခဲ့လို့ပဲ ဒါပေမဲ့ ရှေ့ဆက်ပြီးတော့ အခြေအနေကို အကဲဖြတ်ရလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူစကားဆုံးသည်နှင့် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ အမိုးဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

အနီရောင်မီးပုံးပျံက ယန်ရှောင်ဟွာ၏ အလောင်း၏ လက်မောင်းတွင် ရစ်ပတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲတွင် ဆိုင်းထားကာ လွင့်မသွားဘဲ၊ ပြုတ်မကျဘဲ ယိမ်းနွဲ့နေ၏။

"ငါသူ့ကို သွားခေါ်ချလိုက်တော့မယ် ဒီနေ့မှာ ငါတို့ အဲဒီအနီရောင်မီးပုံးပျံကို သုံးဖို့ လိုကောင်းလိုလိမ့်မယ်"

ယခု ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင် ယန်ကျန့်က ယန်ရှောင်ဟွာကို အောက်သို့ချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသာ မသေဆုံးသေးပါကပေါ့။ အကယ်၍ သူမသေဆုံးနေပြီဆိုလျှင်တော့ အနီရောင်မီးပုံးပျံကို ယူရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

မကြာမီ…ယန်ကျန့်က နံရံပေါ်သို့ တက်သွားပြီး ယန်ရှောင်ဟွာ၏ လွင့်ပျံနေသော အလောင်းဘေးရှိ နေရာသို့ ရောက်ရှိကာ သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဝါရောင်စက္ကူကို တိုက်ရိုက်ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။

ထိုအဝါရောင်စက္ကူက သက်ရှိလူတစ်ယောက်ကို သေဆုံးဟန်ဆောင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေပြီး တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သို့သော် အကျိုးဆက်အနေဖြင့် အခြားတစ်ယောက်က အဝါရောင်စက္ကူကို ဖယ်ရှား၍ နှိုးမပေးဘဲ မိမိဘာသာ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့က ထာဝရ ဒီအတိုင်း နေသွားနိုင်၏။

သူမ၏မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဝါရောင်စက္ကူကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့်…ယန်ရှောင်ဟွာက မည်သည့် သဘာဝလွန်စွမ်းအားကိုမှ မပိုင်ဆိုင်တော့ပေ။

သူမအပေါ်မှ အနီရောင်မီးပုံးပျံ၏ ချုပ်တည်းမှုက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမက လေထဲမှ လုံးဝပြုတ်ကျကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

ပြုတ်ကျရာမှ ကိုယ်အလေးချိန်မဲ့သွားသည့် ခံစားမှုနှင့်အတူ တင်ပါးဆုံမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကြောင့် ယန်ရှောင်ဟွာက ချက်ချင်းထိုင်လိုက်မိသည်။

ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်စွာပင် အနီးအနားတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏လက်ထဲမှ အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သည့် လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်လာသည်နှင့် ယန်ရှောင်ဟွာက ချက်ချင်း သံမှိုစွဲခံရပေမည်။

"ဘာလို့ အခုမှ ငါ့ကို အောက်ချပေးရတာလဲ"

ယန်ရှောင်ဟွာက ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် စိတ်ဖောက်ပြန်နေပုံရသည်။

"ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ လေထဲမှာ ဆိုင်းထားခံရပြီး ငါရူးလုမတတ်ပဲ"

"မင်း သတိရှိနေတုန်းပဲလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါက လုံးဝမသေခဲ့ဘူး ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်လို့မရရုံပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ့စိတ်ကတော့ အရမ်းနိုးကြားနေတယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာက ရှင်းပြ၏။

ယန်ကျန့်က ကျိုးဒန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးဒန်က မှတ်ချက်ပေး၏။

"ဒါက ငါ့ရဲ့အရင်က အတွေ့အကြုံနဲ့ အနည်းငယ်ကွဲလွဲနေတယ် ဖြစ်နိုင်တာက အဝါရောင်စက္ကူက ချို့ယွင်းနေလို့ အိပ်စက်စေတဲ့အာနိသင်က မပြည့်စုံဘဲ သတိက နိုးကြားနေခဲ့တာပဲ အဝါရောင်စက္ကူက ပိုပြီးပြည့်စုံလေလေ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အာနိသင်တွေကို ပိုကောင်းကောင်း စည်းခတ်နိုင်လေလေပဲ ချို့ယွင်းနေတဲ့တစ်ခုကတော့ အားနည်းချက်တွေရှိတယ်"

ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ထဲမှ အဝါရောင်စက္ကူကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ လောင်ကျွမ်းနေသော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် အပေါက်များကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုအချက်က ယန်ရှောင်ဟွာက အိပ်စက်ခြင်းသို့ ကျရောက်နေသော်လည်း သူမ၏သတိကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"ရက်အနည်းငယ်ပဲ ဖြစ်လို့ ကံကောင်းသွားတယ် မဟုတ်ရင် အချိန်ပိုကြာသွားရင် အဝါရောင်စက္ကူကို ဆွဲဖြုတ်တဲ့အခါ လူက ရူးသွားနိုင်တယ်"

ကျိုးဒန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်က လေထဲတွင် ဆိုင်းထားခံရပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်က အာရုံမခံနိုင်သော်လည်း အပြည့်အဝသတိရှိနေခြင်းက မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာက ကောင်းစွာခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဇွဲရှိရှိခံနိုင်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"မင်းစိတ်က သတိရှိနေပေမယ့် အပြင်က အနှောင့်အယှက်တွေကို ကြားနိုင်မြင်နိုင်ခဲ့လား"

"ငါမလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး ငါက အမှောင်ထဲမှာ ချုပ်နှောင်ခံထားရသလိုပဲ ဘာမှမကြားရ မမြင်ရဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာက အနည်းငယ်ရူးသွပ်နေပုံရဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မလှုပ်မရှားဖြစ်ကာ အလွန်ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံထားရသည်။

လီယန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသာသိရင် မင်းအသက်ရှင်နေတာကို အရမ်းကံကောင်းတယ်လို့ ဆိုရလိမ့်မယ် အခုဒီမှာ ငါတို့ဘယ်လောက်နည်းနည်းပဲ ကျန်တော့လဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး"

ထိုစကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ယန်ရှောင်ဟွာက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်းမှ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူမ၏မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားစဉ်ကနှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားနေ၏။

ရှင်းလင်းနေသည်မှာ ပျောက်ဆုံးနေသူများက ဒီနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမက လျိုချင်းချင်းကို အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးစွာ စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ သူမမှတ်မိသည်မှာ လျိုချင်းချင်းက ပထမနှင့် ဒုတိယနေ့များတွင် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ ချက်ချင်း မဝင်ရောက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ယခုပေါ်ထွက်လာခြင်းက သူမက ထူးကဲသော ကံကောင်းခြင်းရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

"အခု ဘယ်နေ့ရှိပြီလဲ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တောင် ရောက်ပြီလား"

ယန်ရှောင်ဟွာက သူမ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ မေးလိုက်သည်။

သူမက ယခင်ကိစ္စများကို ဆက်လက်အာရုံမစိုက်တော့ပေ။

အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခြင်းက အံ့ဖွယ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

"ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီနေ့က အနီရောင်မီးပုံးပျံကို အသုံးချရမယ့်အချိန် ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါကြောင့် ငါမင်းကို အောက်ချပေးတာ တစ်ခုခုစား ခဏနားပြီး ဒီနေ့ရဲ့ဖြစ်ရပ်တွေအတွက် ပြင်ဆင်ထား"

"ခြောက်ရက်မြောက်နေ့လား လေးရက်တောင် မြန်မြန်ကုန်သွားတာလား"

ယန်ရှောင်ဟွာက အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ဘာဖြစ်မှာလဲ"

"အသုဘပို့ရမယ်"

ထို့နောက် ယန်ကျန့်က လူတိုင်းအရင်က နေခဲ့သော အခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး တာချန်၊ ဝမ်ဖုန်း၊ သိမ်းငှက်အိုကြီးနှင့် အခြားသူများ၏ ကျောပိုးအိတ်များကို ထုတ်ယူလာကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ကျောပိုးအိတ်များထဲတွင် ဓာတ်မီးများ၊ အဝတ်အစားများ၊ အစားအစာ၊ ရေနှင့် အရေးပေါ်ဆေးဝါးအချို့ ပါဝင်သည်။

"ကောင်းကောင်းစား ကောင်းကောင်းသောက်ပြီး ခရီးထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ အရက်တောင်ပါတာပဲ မဆိုးဘူး အဲဒီကောင်တွေ အခုမသုံးနိုင်တော့ဘူးဆိုတော့ ငါ့အတွက် အလကားပဲ"

ကျိုးဒန်က မရှက်မကြောက်ပင် လျှောက်သွားပြီး ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးကို ဖွင့်ကာ တိုက်ရိုက်စားသောက်နေတော့သည်။

ယန်ရှောင်ဟွာကလည်း သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ကျောပိုးအိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ယူလာပြီး သူမကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာနှင့် ရေကို ထုတ်ယူကာ ဗိုက်ပြည့်အောင် အရင်စားလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ခြောက်ရက်မြောက်နေ့က အခုမှစပေမယ့် ဒါက အလုံခြုံဆုံးအချိန်ပဲ ဒါကြောင့် ငါတို့တကယ်ပဲ ကောင်းကောင်းအနားယူသင့်တယ်"

သိမ်းငှက်အိုကြီးကလည်း လျှောက်လာပြီး သူ၏ကျောပိုးအိတ်ကိုယူကာ ဖွင့်လိုက်ပြီး အရာအားလုံး ရှိနေသေးကြောင်း စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူက ဒီပစ္စည်းတွေကို တစ်ယောက်ယောက်ခိုးသွားမှာကို မစိုးရိမ်ဘဲ၊ ပစ္စည်းတွေ မပျက်မစီးရှိနေသေးကြောင်း အတည်ပြုချင်ရုံသာ ဖြစ်၏။

"ငါတို့က ဒီနေ့ အနောက်က တောအုပ်ထဲမှာ အသုဘပို့ဖို့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကနေ ထွက်ခွာရမှာဆိုတော့ အလင်းချောင်းတွေနဲ့ ဓာတ်မီးတွေယူသွားကြ အစားအစာနဲ့ ရေကတော့ အခြေအနေပေါ်မူတည်တယ် တခြားပစ္စည်းတွေကို ဒီမှာပဲထားခဲ့လိုက် အခုနစ်ရက်ကုန်သွားရင် ငါတို့ထွက်သွားကြမှာပဲ အားကုန်ခံပြီး လှုပ်ရှားရခက်အောင် သယ်သွားစရာမလိုဘူး"

သိမ်းငှက်အိုကြီးကလည်း အလွန်ဆာလောင်နေသော်လည်း သူက အလွန်အကျွံစားခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန် ဖြည်းဖြည်းချင်း စားသောက်နေသည်။

လျိုချင်းချင်းက အနီးအနားတွင် တစ်ယောက်တည်းရပ်နေပြီး ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများ စားသောက်နေသည်ကို မျက်နှာအမူအရာ မမှန်စွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သို့သော် သူမက စားသောက်ရန် မလိုအပ်သလို၊ အနားယူရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ သူမ၏စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် မလိုအပ်ပေ။

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အများစုက ယခုအခါတွင် သဘာဝလွန်အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး သဘာဝလွန်စွမ်းအင်ဖြင့် ရှင်သန်နေသည်။ ထိုအချက်က သူမကို သဘာဝလွန်လောကတွင် ထူးခြားသူ တစ်ဦးဖြစ်စေသည်။ သူမက တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည့် အန္တရာယ်နှင့် ဘယ်တော့မှ ရင်မဆိုင်ရဘဲ သိသိသာသာ ကွဲပြားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းနေသည်။

တစ်နာရီအကြာတွင် လူတိုင်းက စားသောက်ပြီး အနားယူစပြုကြသည်။

သူတို့က အိပ်မပျော်လျှင်တောင် နံရံကိုမှီပြီး တစ်ရေးတစ်မော အိပ်စက်ခြင်းကလည်း ကောင်း၏။

ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်ထူးခြားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူကလည်း မအိပ်ဘဲ အက်ကွဲနေသော လှံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုင်နေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများက မှိတ်ထားသော်လည်း၊ သူ၏နဖူးပေါ်မှ တစ္ဆေမျက်လုံးက မငြိမ်မသက် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပုံမှန်မဟုတ်မှုနှင့် နှောင့်ယှက်မှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

သို့သော် ယနေ့က တိတ်ဆိတ်နေ၏။

အပြင်ဘက်တွင် လေတိုက်သံပင်မကြားရဘဲ၊ ထူးဆန်းသော တံခါးခေါက်သံကို ပြောစရာမလိုပေ။

အိမ်ကြီးအတွင်းကလည်း ယခင်ကဲ့သို့ အေးစက်မနေတော့ပေ။

အချို့သော ထူးဆန်းသည့် အငွေ့အသက်များက ရှင်းပြမရဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အခုအိမ်ကြီးက အနည်းငယ်ပိုလင်းလာကာ ယခင်ကဲ့သို့ ညို့မှိုင်းမနေတော့ပေ။

"ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့မှာ သဘာဝလွန်အသွင်အပြင်အားလုံး ထွက်ခွာသွားရင် လုံးဝစွန့်ပစ်ခံရလောက်ပြီ"

ယန်ကျန့်က တွေးလိုက်ပြီး သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးကလည်း ဘေးနှစ်ဖက်မှ စင်္ကြံများကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

စင်္ကြံများက မှောင်မည်းမနေတော့ပေ။

ဘေးနှစ်ဖက်မှ အခန်းများက တိတ်ဆိတ်နေပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ သူက ယခုအခါတွင် ဘေးနှစ်ဖက်မှ စင်္ကြံများ၏ အဆုံးကို မြင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

အရင်က ဒီစင်္ကြံများက အဆုံးမရှိခဲ့ဘဲ ထိုအခန်းများကလည်း ထိုအတိုင်းပင်။

"ဘယ်ဘက်လေးခန်း၊ ညာဘက်သုံးခန်း၊ အိမ်ကြီးမှာ စုစုပေါင်း အခန်းခုနစ်ခန်းရှိတယ်"

ယန်ကျန့်က သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုမရှိသော အခန်းများကို ရေတွက်လိုက်သည်။

သိပ်မများလှ ခုနစ်ခန်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါက အိမ်ကြီးမှာ တစ်ချိန်က လူခုနစ်ယောက်နေထိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် လူခုနစ်ယောက်နေဖို့ အတိုင်းအတာနဲ့ ဆောက်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်"

"လူခုနစ်ယောက်လား ဒါက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ရဲ့ အရွယ်အစားပဲ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ တောအုပ်နောက်မှာ သင်္ချိုင်းငါးခုပဲရှိတာလဲ ဒီအဖွားအိုကိုပါထည့်ရင်တောင် ခြောက်ယောက်ပဲရှိတယ် ဒါက နောက်တစ်ယောက်ပျောက်နေသေးတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

ယန်ကျန့်က ပို၍စိတ်ကူးယဉ်စပြုလာသည်။

လူခုနစ်ယောက်ပါသောအဖွဲ့ သင်္ချိုင်းခြောက်ခု

ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ် တစ္ဆေထိန်းချုပ်ရေးအဖွဲ့က ကျန်ရှိသောတစ်ယောက်က ပျောက်ကွယ်သွားပုံရ၏။

သူတို့က နောက်ပိုင်းမှာ အဖွဲ့ကနေ ထွက်ခွာသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ထိုလူက မသေဆုံးခဲ့တာလား။

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှိတ်ရင်း ဒီမေးခွန်းကို စဉ်းစားနေသည်။

မကြာမီ…တာချွမ်းမြို့ အခန်းနံပါတ် ၃၀၁ မှ အဖွားအို၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံရိပ်က သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

သူမက ခုနစ်ယောက်မြောက်လူ ဖြစ်နိုင်မလား။

သူက ဒီအဖွားအိုကို အရင်က ကြားခံတစ်ခုကို အစပျိုးလိုက်စဉ်က မြင်ခဲ့ဖူးသည်၊ သူမက အခုထိ မပေါ်သေးရုံသာ ဖြစ်သည်။

အချိန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီ…

အန္တရာယ်မရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ လူတိုင်းက အများကြီးစိတ်အေးသွားပြီး အနားယူကြသည်။ ကျိုးဒန်ပင်လျှင် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေးအိပ်ရင်း သမ်းဝေနေပြီး သူ၏မျက်နှာက အနည်းငယ်နီမြန်းနေကာ မူးနေပုံရ၏။

ထိုအရက်က အတော်လေးပြင်းပြီး ဘယ်စာပို့သမားယူလာသည်ကို မည်သူမျှမသိပေ။ သတ္တိမွေးရန် သို့မဟုတ် စိတ်ကိုဖြေလျှော့ရန် ဖြစ်နိုင်ပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ ကျိုးဒန်က အကုန်သောက်လိုက်သည်။

"ဒီလိုတကယ်အိပ်လို့ရလို့လား"

လီယန်က လှမ်းကြည့်ရင်း အနည်းငယ်အထင်ကြီးသွားသည်။

သို့သော်၊ မနက်လေးနာရီခွဲတွင်…အိမ်ကြီးအတွင်း အနည်းငယ်ပုံမှန်မဟုတ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျွီ…

နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်တံခါးက လေတိုက်၍ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်ကြောင့် ပွင့်သွားပြီး အသံတစ်ခုထွက်လာသည်။

ဒီသေးငယ်သောအသံက ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းကို မျက်လုံးဖွင့်စေသည်။

မူးပြီးအိပ်ပျော်နေသော ကျိုးဒန်ပင်လျှင် ရုတ်တရက်နိုးလာပြီး ထထိုင်လိုက်ကာ သူ၏အကြည့်က စူးရှသွားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သို့မဟုတ် လွှတ်ထားသည့်အမူအရာမျိုး ကင်းမဲ့နေသည်။

"နောက်တံခါးပွင့်သွားပြီ ဒါက အချက်ပြသံပဲ"

လီယန်က ချက်ချင်းပင် ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ယန်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အသုဘပို့ဖို့ အချိန်ကျပြီ"

ကျိုးဒန်က ထရပ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ထဲမှ အက်ကွဲနေသော လှံဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး၊ သူစကားမပြောဘဲ သိမ်းငှက်အိုကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးက နံရံကိုမှီထိုင်ရင်း မျက်လုံးမှိတ်ထားကာ အိပ်ပျော်နေပုံရပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင်အန်စာတုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ပစ်ပေါက်ရန် အသင့်ရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်က ကိုင်းလိုက်ပြီး သိမ်းငှက်အိုကြီး၏ လက်ဖဝါးကို ဖွင့်ကာ ထိုအန်စာတုံးများကို ကောက်ယူပြီး သူ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ"

လျိုချင်းချင်းက ခြေလှမ်းရှည်များဖြင့် လျှောက်လာပြီး အနီရောင်ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များဖြင့် သူမ၏မျက်နှာက သတိထားနေသည်။

"သူသေသွားပြီ"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ဆို၏။

"သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီဝက်က သေသွားတာ၊ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာသင့်သွားတာ"

ဘာ

လျိုချင်းချင်းက တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက်သိမ်းငှက်အိုကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူက မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူမက ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ထိုင်ချပြီး သူ၏လည်ပင်းကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သွေးခုန်နှုန်းမရှိဘဲ ရေခဲတမျှအေးစက်နေကာ အလောင်းတစ်ခုဖြစ်နေပြီ။

"ငါမှားစရာမရှိဘူး အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာက ငါ့ဆီပြန်ရောက်လာတယ် ဒီအခြေအနေက အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာက ပေါက်ကွဲထွက်မှပဲ ဖြစ်တာ"

ယန်ကျန့်က လီယန်ကို ကြည့်ရင်း ဆို၏။

"ငါက အခု သိမ်းငှက်အိုကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသုံးပြီး မင်းရဲ့ခြေလက်တွေကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ပေးဖို့လိုတယ်"

"ယန်ကျန့် မင်းရူးနေလား သိမ်းငှက်အိုကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် မချန်တော့ဘူးလား"

လျိုချင်းချင်းက ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပုပ်သိုးသွားမယ် အရိုးတွေဖြစ်သွားမယ် ပိုဆိုးရင် သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ကျူးကျော်ပြီး လောကကြီးထဲမှာ လှည့်လည်နေတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သွားမယ် ဒီရလဒ်တွေထဲက ဘယ်တစ်ခုမှ မကောင်းဘူး ငါ့ကိုနောက်တစ်ကြိမ် ကူညီခိုင်းတာ ပိုကောင်းတယ် လီယန်ကို လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းပြန်ရအောင် လုပ်ပေးရမယ်"

ယန်ကျန့်က လျိုချင်းချင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်းက ယန်ကျန့်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"သူကမင်းကို ကူညီခဲ့တယ် မင်းကသူ့ကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ သေခွင့်ပေးသင့်တယ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိနဲ့ ငါသူ့အလောင်းကို အိမ်ကြီးထဲကနေ သယ်ထုတ်ပြီး မြှုပ်နှံဖို့ နေရာတစ်ခုရှာပေးမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက သိမ်းငှက်အိုကြီး၏ အလောင်းကို တိုက်ရိုက်မလိုက်သည်။

"မင်းက သူ့ကို တော်တော်စောစောကတည်းက သိခဲ့တာပဲ"

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။

"ငါက သိမ်းငှက်အိုကြီးကို စာတိုက်ရဲ့ ဒုတိယထပ်မှာ တွေ့ခဲ့တာ"

လျိုချင်းချင်းက ဆို၏။

"သူ့အတွေ့အကြုံက ငါ့ထက်ပိုရင့်တယ် ဒါကြောင့် သူက စတုတ္ထထပ်ကို အရင်ရောက်ခဲ့တာ အဲဒီတုန်းက သူကငါ့ကို ကူညီပြီး ဂရုစိုက်ခဲ့တယ်"

"ဒါဆို မင်းကသူ့ကို ဒီလိုအချည်းနှီးလုပ်ရပ်တွေနဲ့ ကျေးဇူးဆပ်မှာလား ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ မင်းတကယ်ပဲ သူ့ကိုကျေးဇူးဆပ်ချင်ခဲ့ရင် သူဒီနေရာမှာ သေခဲ့မှာတောင်မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ လေသံက ရေခဲတမျှအေးစက်နေပြီးနောက် သူလှည့်ထွက်သွားကာ သိမ်းငှက်အိုကြီး၏ အလောင်းကို လီယန်၏ ချို့တဲ့မှုများကို ဖြည့်ဆည်းရန် ပဟေဠိတစ်ခုအဖြစ် အတင်းအကျပ် မယူတော့ပေ။

ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က မှားယွင်းသော်လည်း သိမ်းငှက်အိုကြီးက ဒီစစ်ဆင်ရေးတွင် အမှန်တကယ်ပင် များစွာအထောက်အကူပြုခဲ့သောကြောင့် သူက ထိုအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

"ယန်ရှောင်ဟွာ မင်းလီယန်ကို သယ်သွား ကျိုးဒန်နဲ့ငါက ခေါင်းတလားကို သယ်မယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဟုတ်ကဲ့ ကောင်းပါပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွာက မငြင်းဆန်ဘဲ သူမက လီယန်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ့ကိုမလိုက်သည်။

ခြေထောက်နှင့် လက်မောင်းတစ်ဖက်မရှိသော လီယန်က အလေးချိန်မစီးဘဲ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပင်လျှင် သူ့ကိုအလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ကျိုးဒန်က အနီရောင်ခေါင်းတလားဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

နှစ်ယောက်လုံးက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏အင်အားက သာမန်မဟုတ်ဘဲ သူတို့က ခေါင်းတလားကို တိုက်ရိုက်မလိုက်သည်။

ထို့နောက် မမျှော်လင့်ဘဲ…အနီရောင်ခေါင်းတလားက အံ့အားသင့်ဖွယ် ပေါ့ပါးနေသည်။

အထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်မရှိသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးနေ၏။

နှစ်ယောက်သားက အပြန်အလှန်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အပြန်အလှန်အံ့အားသင့်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဖွင့်ပြီးစစ်ဆေးချင်လား"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

"အဖိုးအိုက ခေါင်းတလားထဲက ထွက်လာတာနဲ့ လူတွေအများကြီးသေလိမ့်မယ် မလုပ်နဲ့ ဒီအတိုင်းပဲ မြှုပ်လိုက်ပါ"

ယန်ကျန့်က ထိုအဆိုပြုချက်ကို ပယ်ချလိုက်သည်။