ခင်ဗျားရဲ့ ပုံစံက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်

လန့်သွားပြီး ခုံချန်ချန်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီးမှ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ် ဘယ်သူက ခင်ဗျားနောက်ကို လိုက်နေတယ်လို့ ပြောလဲ"

"အစောပိုင်းက တည်းခိုခန်းမှာ မင်း ပြတင်းပေါက်နားမှာ ထိုင်ပြီး ပဲပိစပ်ပြုတ် တစ်ပွဲနဲ့ နွေဦးကြိုဆိုလက်ဖက်ရည် တစ်အိုး မှာခဲ့တယ်"

"လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှေ့မှာ မင်း တတိယတန်း စတုတ္ထထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ခဲ့တယ် ပုံပြောသူက အောက်ရွှေ ပေါ်လာတဲ့အကြောင်း ပြောတော့ မင်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး လက်ခုပ်တောင် တီးလိုက်သေးတယ်"

"သကြားရုပ်ဆိုင်မှာ မင်းဝယ်ခဲ့တာက"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ခုံချန်ချန်သည် မနေနိုင်ဘဲ အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

"ရှင် ရှင် ကျွန်မကို ချောင်းနေတာပဲ"

"မင်းသာ ငါ့နောက်ကို မလိုက်ခဲ့ရင် ငါမင်းကို သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး ပြောစမ်း ဘာလိုချင်လို့လဲ"

ကျန်းပေရန်၏ ထုံးစံအတိုင်း ချဉ်းကပ်ပုံမှာ ဖြစ်နိုင်သမျှ ဒုက္ခကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တမင်တကာ ပစ်မှတ်ထားလာပြီး ဒီလို အထိခိုက်မခံနိုင်သော ကာလအတွင်းမှာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဒီချောင်းနေသူသည် "မဟာသခင်ကြီးနှစ်ဦးကို ဒီကိစ္စ စုံစမ်းစစ်ဆေးရာတွင် ကူညီခြင်း" ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် သူမကို ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုတွင် ထိန်းချုပ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် အဆင့်ရှစ် အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမျှသာဖြစ်ပြီး တကယ့် လှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"ကျွန်မ ကျွန်မ"

တုံ့ပြန်စရာ စကားလုံး မရှာနိုင်ဘဲ ခုံချန်ချန်သည် လှည့်၍ ထွက်ပြေးတော့သည်။

"ပြေးရင် ငါမင်းကို ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ဆီ သတင်းပို့မယ် ငါတို့ ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်း မိစ္ဆာဂိုဏ်း သူလျှိုတွေကို ရှာဖွေနေတာ မင်းက အဲ့ဒီပုံစံနဲ့ အတိအကျ ကိုက်ညီနေတယ်"

ခုံချန်ချန်သည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်ကာ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သူလျှို မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို ဘာလို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာလဲ"

"ကျွန်မ ကျွန်မ"

ကျောက်တုံးနှင့် နေရာကျပ်ကြားတွင် ပိတ်မိနေသော ခုံချန်ချန်သည် မျက်ရည်များ ကျလုမတတ် ဖြစ်နေပြီး ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ရှင်းလင်းသော စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျန်းပေရန်သည် သူမထံသို့ လျှောက်သွားပြီး မကောင်းသော အမူအရာဖြင့် သူ၏ ဝတ်ရုံထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်သည်။

"မင်း စကားမပြောဖို့ ငြင်းဆန်နေမှတော့ ငါလည်း"

ဖြည်းညင်းစွာ သူသည် သူ၏ လက်ကို ဝတ်ရုံထဲမှ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

"ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ခုံချန်ချန်သည် သူမ၏ ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူမ ကြောင်သွားသည်။ သူမရှေ့မှ လူသည် သွားကြားထိုးတံ တစ်ချောင်းကိုသာ ထုတ်လုပ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏ သွားများကို ထိုးဆွရင်း ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း ဝိညာဉ်နဂါး အနက်ရောင်စွမ်းအင်ပဲ ဒါဆို ဝိညာဉ်နဂါးဂိုဏ်းက မင်းကို ငါ့နောက် ခြေရာခံဖို့ လွှတ်လိုက်တာလား"

"အာ…"

ခုံချန်ချန် နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားသည်။

သူမ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအင်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းရင်း သူမက ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ရှင် မှားနေပြီ ဒါက ဝိညာဉ်မြွေသိုင်းပါ ဘယ် ဝိညာဉ်နဂါးစွမ်းအင်မှ မဟုတ်ပါဘူး"

ခုံချန်ချန် ပို၍ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသော ရှင်းလင်းချက်များဖြင့် ရုန်းကန်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် လက်သုံးချောင်း ထောင်လိုက်သည်။

"မင်းမှာ အခု ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ရှိတယ် တစ် မင်းကို ဘယ်သူလွှတ်လိုက်လဲဆိုတာ ငါ့ကိုပြော နှစ် ငါဒါကို ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ဆီ သတင်းပို့မယ် သုံး မင်းငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်တယ် ရွေးချယ်"

"စ စတုတ္ထ ရွေးချယ်စရာများ မရှိဘူးလား"

ခုံချန်ချန်က သနားစဖွယ် မေးလိုက်သည်။

သူမ ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲပုံပေါ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ဟန်ဆောင်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သူလျှိုတစ်ဦးဦးက ဒီလောက် မကျွမ်းကျင်ဟန်ဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင် သူ အရှုံးပေးလိုက်မည်ဖြစ်သည်။ ဒီအဆင့်က မိုက်မဲမှုက အရမ်းကို ယုံကြည်စရာကောင်းလွန်းသည်။

သက်ပြင်းချရင်း သူ မေးလိုက်သည်။

"မုယောင်က မင်းကို ငါ့နောက်လိုက်ဖို့ လွှတ်လိုက်တာလား"

မုယောင်၏ အမည်ကို ကြားသောအခါ ခုံချန်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် လိမ်ယှက်သွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ လက်များကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး အစ်မမုက ကျွန်မကို မလွှတ်ပါဘူး စောင့်ဦး မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ ဘယ် မုယောင်ကိုမှ မသိဘူး"

ကျန်းပေရန် စကားပြောတော့မည်အပြုတွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခု သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: မုယောင်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကောင်းကင်ဘုံ ဝမ်းနည်းမှု အဆိပ်ကျမ်း (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: သင့်ရှေ့မှ အမျိုးသမီးတပည့်ကို မုယောင်ထံ သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့စေပါ။ ဆုလာဘ်: ကြည်လင်သော အဖူး အနက်ရောင် အစီအရင်ပုံစံ (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: ကိစ္စကို ယင်ကျန်းဟုန်ထံ တိုက်ရိုက် သတင်းပို့ပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အထူး အရည်အချင်းအမှတ် +၁]

'ကျစ် မြေကမ္ဘာအဆင့် ရွေးချယ်စရာကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို တကယ်ကို ဖယ်ရှားရခက်တာပဲ'

သို့တိုင်အောင် ကျန်းပေရန်သည် ဒါက အထူး အရည်အချင်းအမှတ်တစ်ခုကို ရရှိစေမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ရာ ၎င်းက သူ၏ စိတ်ပျက်မှုကို အနည်းငယ် သက်သာစေသည်။

နောက်ထပ် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း သူသည် တတိယရွေးချယ်မှုကို ရွေးကာ လမ်းကြားမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။

ခုံချန်ချန်သည် ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုအတွက် သူမ၏ ဦးနှောက်ကို ခြောက်အောင် စဉ်းစားနေဆဲမှာပင် ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူမသည် သူ့နောက်သို့ ပြေးလိုက်ကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"စောင့်ပါ စောင့်ပါဦး"

"အခု ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ"

မျက်နှာနီမြန်းရင်း ခုံချန်ချန်သည် တွေဝေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် ကျွန်မကို တစ်ခါမှ မသတိပြုမိခဲ့ဘူးလို့ ဟန်ဆောင်ပေးလို့ရမလား"

ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် မအုပ်မိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

'မုယောင်က ငါ့ကို ဘယ်လောက်တောင် အထင်သေးနေလို့ ဒီလို လူပြက်တစ်ယောက်ကို ငါ့နောက် ခြေရာခံဖို့ လွှတ်လိုက်ရတာလဲ'

ခေါင်းခါရင်း သူသည် ရယ်မောခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်း ရောနှောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင် ငါ့နောက်ကို ဆက်လိုက်ခဲ့"

ခုံချန်ချန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရှင်က တကယ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီး သူမသည် မီတာတစ်ဆယ်ခန့်အကွာမှ သစ်သားပျဉ်ပြားတစ်ခု၏ နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

'လုံးဝ မယုံနိုင်စရာပဲ'

လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ကျန်းပေရန်၏ လောကအမြင်ကို အစိန်ခေါ်ဆုံးအရာမှာ ဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်များသည် သူ သံတံဆိပ်အဖြစ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူများနှင့် ဘာမျှမတူခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က သူတွေ့ဆုံခဲ့ရသော မိစ္ဆာဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များသည် ဓားပြများ၊ လူသတ်သမားများ၊ မီးရှို့သမားများဖြစ်ကြပြီး လုံးဝ ဆိုးသွမ်းကြသည်။

သို့သော် ယင်ကျန်းဟုန်သည် မည်သို့မှန်းမသိ ဒီထူးဆန်းစွာ ရိုးအသော မိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်တစ်သိုက်ကို စုစည်းခဲ့ပြီး တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပို၍ ထူးဆန်းကြသည်။

ဖြောင့်မတ်သောခေါင်းဆောင်နှင့် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်များ ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်း အလုပ်လုပ်နေခဲ့သော မွှေးရနံ့ကြိုင်လှိုင်သော ပန်းဥယျာဉ်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ကျန်းပေရန်သည် လူလစ်သောအခါ တံခါးခေါက်ကာ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

"အိုး ပေရန် ဘာက မင်းကို ဒီကို ရောက်လာစေတာလဲ"

ယင်ကျန်းဟုန်က သူ၏ နှာတံကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ဒီရက်ပိုင်းနှစ်ရက်သည် ယင်ကျန်းဟုန်အတွက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူသည် ပြဿနာများ လှုံ့ဆော်ရန်၊ ဖြောင့်မတ်သောဂိုဏ်းများကို နှိပ်ကွပ်ရန်နှင့် သူ၏ ကြာမြင့်စွာ ချမှတ်ထားသော အစီအစဉ်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ အကြံအစည်များ မစတင်မီမှာပင် သူ လက်တွေ့ဘဝ၏ ထိုးနှက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူသည် အရာရာကို စွမ်းဆောင်နိုင်သူ မဟုတ်ပေ။ အချို့အရာများမှာ ရိုးရှင်းစွာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာ ဖြစ်သည်။

လေးစားစွာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုရင်း ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အနားယူချိန်ကို နှောင့်ယှက်တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သတင်းပို့ရမယ့် အရာတစ်ခု ရှိပါတယ်"

"အိုး မင်းသဲလွန်စတစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့ပြီလား"

ယင်ကျန်းဟုန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ သမီး မုယောင်အကြောင်းပါ သူမ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ဖို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ပါတယ်"

[ရွေးချယ်စရာတာဝန် ပြီးမြောက်သွားပါပြီ။ ဆုလာဘ်: တိရစ္ဆာန်ဘာသာစကား +၁]

ဆုလာဘ်သည် တိရစ္ဆာန်ဘာသာစကားတွင် အမှတ်တစ်မှတ်ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် ပို၍ ကျေနပ်သွားသည်။

ယင်ကျန်းဟုန်၏ မျက်လုံးများထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သက်ပြင်းချရင်း သူပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်မလေးက သူ့အစ်ကိုကို အမြဲတမ်း တွယ်တာခဲ့တယ် သူ့ကို တစ်ခါမှ မရှုံးဖူးတာကို မြင်ခဲ့ရတော့ သူ လက်ခံဖို့ ရုန်းကန်နေရတယ်"

ခေါင်းခါရင်း သူထပ်ပြောသည်။

"ငါနားလည်ပါတယ် နောက်ကျရင် ငါသူ့ကို သေသေချာချာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီး ဒီလိုထပ်မလုပ်အောင် သေချာစေမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ် ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

"စောင့်ဦး"

ကျန်းပေရန် ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်စဉ် ယင်ကျန်းဟုန်က သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"တခြားကိစ္စများ ရှိသေးလို့လား ဂိုဏ်းချုပ်"

"ငါတို့ ပဏာမစာရင်းတစ်ခု ပြုစုပြီးပြီ ရွှီအချိန် (ည ၇-၉ နာရီ) မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ နေအိမ်ကို လာပြီး သုံးသပ်ကြည့်"

"နားလည်ပါပြီ"

ကျန်းပေရန်က ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ မင်းသွားနိုင်ပြီ"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

မွှေးရနံ့ကြိုင်လှိုင်သော ပန်းဥယျာဉ်မှ ထွက်ခွာရင်း ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ "ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လှည့်လည်သွားလာခြင်း" ကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။

မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ရိုးရှင်းစွာ သူတို့၏ အစောပိုင်း ရန်လိုမှုများ ကုန်ဆုံးသွားသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဖြောင့်မတ်သောဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်း သူတို့၏ အခန်းများတွင် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို သန့်စင်ခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။

ကျန်းပေရန်သည် လမ်းလျှောက်ရုံမျှဖြင့် ရွေးချယ်စရာများ ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အခြေအနေများကို မကြုံတွေ့ရတော့ပေ။

မိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်များအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဧရိယာသို့ စွန့်စားသွားလာခြင်းက ရံဖန်ရံခါ အစပျိုးမှုအနည်းငယ်ကို ရရှိစေသော်လည်း မည်သည့်အရာကမျှ "အမှုကိုဖြေရှင်းရန်" အတွက် သဲလွန်စများ သို့မဟုတ် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို မပေးခဲ့ပေ။

ညနေပိုင်းသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ချိန်းဆိုထားသော အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းပေရန်သည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အရိပ်ငယ်လေးက သူ့နောက်သို့ လိုက်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

'ကျောက်တုံးလိုပဲ တုံးအတာပဲ ဒါပေမဲ့ ဇွဲရှိတာတော့ ငါဝန်ခံရမယ်'

စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချရင်း သူသည် နောက်ထပ် လမ်းကြားတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ခုံချန်ချန်သည် သူ့နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားသော်လည်း ကျန်းပေရန် နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးအကြိမ်မှ သင်ယူခဲ့သောကြောင့် သူမသည် ချက်ချင်း မော့ကြည့်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟား ဒီတစ်ခါတော့ ရှင်ကျွန်မကို ခြောက်လှန့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အထက်မှ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။

စိုးရိမ်လာပြီး သူမ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူတကယ် ထွက်သွားပြီလား ဒါပေမဲ့ သူက ဆက်လိုက်လို့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့တာပဲ အား အစ်မက ငါ့ကို သေချာပေါက် ဆူတော့မှာပဲ"

ကျန်းပေရန်အတွက်မူ ခုံချန်ချန်ကို နေ့ဘက်တွင် ခြေရာခံခွင့်ပေးခြင်းက အန္တရာယ်မရှိပေ။

သို့သော် ယခု သူ ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်သို့ ဦးတည်နေသောကြောင့် မလိုအပ်သော သူများကို မပါဝင်စေခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

တံခါးခေါက်ရင်း သူသည် ဧည့်ခန်းမသို့ လျှောက်သွားသည်။ မမျှော်လင့်ထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက သူ့ကို ကြိုဆိုနေသည်။

"ဟေး ဘယ်လိုလူမျိုးက ဒီလို သွားတိုင်ရတာလဲ ငါက"

ကျန်းပေရန်ကို စွပ်စွဲသလို ညွှန်ပြရန် ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာသော မုယောင်သည် ယင်ကျန်းဟုန်၏ လက်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သောကြောင့် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ယောင်အာ မင်းငါ့ကို ခုနက ဘာကတိပေးခဲ့လဲ"

"အွန်း"

မုယောင်သည် ယင်ကျန်းဟုန်၏ လက်ကို ဆွဲကာ သူမ၏ တိုးညှင်းသော ကန့်ကွက်မှုများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်နေသည်။

"ငါအခု လွှတ်ပေးမယ် ဒါပေမဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ထပ်မလုပ်နဲ့တော့ သဘောတူရင် ခေါင်းညိတ်"

မုယောင် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျေနပ်စွာဖြင့် ယင်ကျန်းဟုန်က သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဟမ့်"

လွတ်မြောက်သွားသော မုယောင်သည် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ယင်ကျန်းဟုန်ကိုလား ကျန်းပေရန်ကိုလား မရှင်းလင်းပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ် အလုပ်များနေမှတော့ ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ကျန်းပေရန်က ဦးညွှတ်ပြီး တံခါးဖွင့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် ယင်ကျန်းဟုန်သည် သူ၏ရှေ့တွင် သရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။

"ဘာလို့ အလျင်လိုနေရတာလဲ ငါအလုပ်မများပါဘူး"

"မုသခင်မလေး ရှိနေမှတော့ ကျွန်တော်က အနှောင့်အယှက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်နေမှာပါ"

ဒီအချိန်မှာ တိတ်တဆိတ် လေ့လာကြည့်ရှုနေသော ကွမ်းရှီအန်းသည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ပေရန် ဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူတွေက လုံးဝ ယုတ္တိမတန်ဘူး လာ အတွင်းခန်းမထဲမှာ စကားပြောကြရအောင်"

ယင်ကျန်းဟုန်က သူတို့ကို လျင်မြန်စွာ ကြားဖြတ်တားဆီးလိုက်သည်။

"အနှောင့်အယှက် ဟုတ်လား ငါယောင်အာကို ဒီကို ခေါ်လာတာက 'ခေါင်းလောင်းကို ချည်တဲ့သူကပဲ ဖြေရတယ်' ဆိုတဲ့ အကြောင်းကြောင့်ပဲ အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက်က သူမကိုယ်တိုင် မင်းကို တောင်းပန်တာပဲ"

"ဖေဖေ ဘယ်တုန်းက ကျွန်မ ပြောခဲ့"

မုယောင်သည် ယင်ကျန်းဟုန်၏ စူးရှသော အကြည့်က သူမကို တိတ်ဆိတ်သွားစေမီ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ငြင်းခုံရန် နေရာမကျန်စေခဲ့ပေ။

သူမ၏ ဖခင်၏ မညှာမတာသော အမူအကျင့်ကို သိသော မုယောင်သည် ဆန္ဒမရှိဘဲ ရှေ့သို့တက်ကာ ကျန်းပေရန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ လူတစ်ယောက်ကို ရှင့်နောက် လိုက်ခိုင်းတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

"ပြီးတော့"

ယင်ကျန်းဟုန်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

နှုတ်ခမ်းစူရင်း မုယောင်က ထပ်ပြောသည်။

"ပြီးတော့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဓားနဲ့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာ မလုပ်သင့်ပါဘူး ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်သည် တောင်းပန်စကားများကို တကယ်တမ်း ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် ရွေးချယ်စရာများကို အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်စေသော ဒီအမျိုးသမီးနှင့် သူ့ကိုယ်သူ အတတ်နိုင်ဆုံး အကွာအဝေးကို ထားချင်ရုံသာ ဖြစ်၏။

သို့သော် အနက်ရောင်ဘုရင်တစ်ပါး သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် သူသည် ဦးညွှတ်မှုကို ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ကျွန်တော် စိတ်ထဲမထားပါဘူး နောင်မှာ ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးတွေ မလုပ်ဖို့ပဲ တောင်းဆိုပါတယ်"

ယင်ကျန်းဟုန် ပြုံးရွှင်သွားသည်။

"တွေ့လား ဒီလိုဆို ပိုမကောင်းဘူးလား မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှင်းလင်းလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ အခု လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ကြ"

ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် သူ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် မုယောင်၏ လက်ကို၊ ညာလက်ဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ဘာ"

ကျန်းပေရန်နှင့် မုယောင် နှစ်ဦးစလုံး နောက်ဆုတ်ကာ ဆွဲခွာရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော် အနက်ရောင်ဘုရင်တစ်ပါး၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့၏ လက်များ ထိတွေ့တော့မည်အပြုတွင် ကွမ်းရှီအန်း ပေါ်လာပြီး ယင်ကျန်းဟုန်၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ လူငယ်မျိုးဆက်က တစ်ခုခုကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ အကြီးအကဲတွေက သူတို့အပေါ်မှာ အတင်းအကျပ် မလုပ်သင့်ဘူး မဟုတ်ဘူးလား"

ယင်ကျန်းဟုန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"တစ်ခါတစ်လေကျရင် သူတို့က သူတို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေဆီက တွန်းအားလေးနည်းနည်း လိုအပ်တယ် ခင်ဗျား ဘာလို့ ဝင်နှောင့်ယှက်ရတာလဲ ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း"

"ငါထင်တာတော့ အဲ့ဒါက ခင်ဗျားအတွက် ငါ့မေးခွန်းပဲ ဂိုဏ်းချုပ်ယင်"

ကွမ်းရှီအန်းက ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ခေါင်းမာတဲ့ အဘိုးကြီး"

ညည်းညူရင်း ယင်ကျန်းဟုန်က သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ရင်း သူပြောလိုက်သည်။

"ယောင်အာကို တောင်းပန်ခိုင်းတာအပြင် ငါအရာရာကို သေသေချာချာ ရှင်းလင်းချင်ခဲ့တာ"

အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းရင်း သူသည် မုယောင်ကို တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စစ်တုရင်ကစားပွဲတစ်ခုက တိုက်ပွဲတစ်ခုနဲ့ တူတယ် မင်းရဲ့အစ်ကိုက မင်းသူ့ကိုယ်စား ဒေါသထွက်နေတာကို မြင်ရင် ပျော်ရွှင်မယ်လို့ မင်းထင်နေလား"

"ဒါပေမဲ့"

"ဒါပေမဲ့ ဘာမှမရှိဘူး"

ယင်ကျန်းဟုန်က ဟောက်လိုက်သည်။

"ပေရန်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက ငါနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ် ဒီလောကကြီးမှာ မင်းအဖေကို စစ်တုရင်မှာ လူတိုင်း အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ မင်းထင်နေလား"

"ဟုတ်တယ် မရှိဘူး ဖေဖေရဲ့ စစ်တုရင်က ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ"

"ဒါဆိုရင် ငါမှားပြီး အကဲဖြတ်တယ်လို့ မင်းယုံကြည်နေလား"

မုယောင်သည် အလျင်အမြန် သူ၏ လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်လိုက်သည်။

"ဘယ်တော့မှ မဟုတ်ပါဘူး ယောင်အာ အဲ့ဒီလို စကားမျိုး ဘယ်တော့မှ မပြောပါဘူး"

"ဒါဆိုရင် ကျန်းပေရန် မင်းအစ်ကိုကို အနိုင်ယူတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာပြဿနာရှိသေးလဲ"

"ကျွန်မ ယောင်အာ အခု နားလည်ပါပြီ"

"ကောင်းတယ်"

ယင်ကျန်းဟုန်က သူမ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"အခုတော့ ပြီးပြတ်သွားပြီ အလုပ်ကိစ္စကို တက်ရောက်ကြရအောင်"

မုယောင် ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ရုတ်တရက် နေမကောင်းသလို ခံစားရတယ် ဒီညအတွက် အနားယူသင့်ပြီထင်တယ်"

"အိုး နေမကောင်းဘူးလား ငါ့ဆီမှာ စိမ်းပြာရောင်ကြိုးကြာဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိတယ် အရာရာကို ကုသပေးတယ် ယူလိုက်"

ယင်ကျန်းဟုန်က သူ့ကို ထွက်ခွာခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် လက်ခံလိုက်ရုံသာ ဖြစ်၏။

"ဆေးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်"