အကိုကြီး တစ်ယောက်တည်း ရှိနေမှာ သေချာတယ်

"ငါ ထပ်ပြောမယ် ခိုင်မာတဲ့ သက်သေသာဓက မရှိဘဲနဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖမ်းဆီးပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ခေါင်းမာတဲ့ အဘိုးကြီး"

အကြီးအကဲနှစ်ဦး နောက်တစ်ကြိမ် ငြင်းခုံတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ကြားညပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတပည့် ပြောခွင့်ပြုပါ ဂိုဏ်းချုပ်ယင်နဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ပေးနိုင်မလား"

ကွမ်းရှီအန်း ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ မိတ်ဆွေလေးကျန်း လွတ်လပ်စွာ ပြောပါ"

ယင်ကျန်းဟုန်က နှာမှုတ်လိုက်သော်လည်း ပြောလိုက်သည်။

"ပြော"

နှစ်ဦးစလုံးဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုရင်း ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ယွီယန်ရုန်ရဲ့ ကြံရာပါတွေကို ပိုပြီး ဖော်ထုတ်ဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုခဲ့တုန်းက သူတို့ကို ဒီ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှာ ဖမ်းဆီးဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး သူတို့ရဲ့ ရဲဘော် အဖမ်းခံလိုက်ရပြီး သူတို့ရဲ့ အကြံအစည် ပေါ်သွားပြီဆိုတာ သိတာနဲ့ သူတို့ ပိုပြီး သတိထားလာကြလိမ့်မယ် ချက်ချင်းပဲ သူတို့ကို အငိုက်ဖမ်းမိဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်"

ကွမ်းရှီအန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မိတ်ဆွေလေး ဘာကို အကြံပြုမလဲ"

"မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေနဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေဆီက သံသယရှိတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်စီကို ဖမ်းဆီးပါ ကိစ္စ ဖြေရှင်းပြီးပြီလို့ ကြေညာပြီး လူငယ်သူရဲကောင်းပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပပါ"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ယင်ကျန်းဟုန် နားလည်သွားသည်။

"ဒါဆို မင်းက တကယ့်သူလျှိုတွေ သတိလစ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ ဒီလိုလုပ်နေတာလား"

ကျန်းပေရန်က လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင်က ပညာရှိပါပဲ"

ကွမ်းရှီအန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ယင်ကျန်းဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကလေး ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာ ငါသဘောပေါက်တယ် သူပြောနေတာက ငါတို့မှာ အခု ဒီစာရင်းရှိနေမှတော့ နာမည်ပါတဲ့ လူတွေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ထားနိုင်တယ် ငါတို့ သူတို့ကိုသုံးပြီး ဒုက္ခရှာတဲ့ကောင်တွေကို ပိုပြီး ဖော်ထုတ်နိုင်တောင် နိုင်သေးတယ်"

"အစီအစဉ်ကောင်းပဲ"

ကွမ်းရှီအန်းက သဘောတူလိုက်သည်။

"သူတို့ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်အတွင်းမှာ ရှိနေသရွေ့ ငါတို့ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သေးတယ် အလျင်လိုဖို့ မလိုပါဘူး"

ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ရင်း ယင်ကျန်းဟုန်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း မိစ္ဆာနဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေဆီက တပည့်တစ်ယောက်စီကို ဖမ်းဆီးဖို့ ပြောတုန်းက မင်းဆိုလိုတာက စာရင်းထဲက တစ်ယောက်ယောက်လား ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ စီစဉ်ထားတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်လား"

"သဘာဝကျကျပဲ စီစဉ်ထားတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ပေါ့"

"ဟားဟားဟားဟား ကောင်းတယ် မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ ငါတို့ လုပ်မယ်"

[ရွေးချယ်စရာတာဝန် ပြီးမြောက်သွားပါပြီ။ ဆုလာဘ်: ဗေဒင်ပညာ +၁]

ယင်ကျန်းဟုန် စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းပေရန်သည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏တာဝန် ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

'နောက်ဆုံးတော့ ဒီညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတွေ မရှိတော့ဘူး'

စနစ်က အချက်ပြမှု ပေးခဲ့သောကြောင့် ၎င်းက သူ အင်အားကြီးနှစ်ဦးကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်သို့ အောင်မြင်စွာ လမ်းညွှန်နိုင်ခဲ့သည်ကို ဆိုလိုသည်။

ယခု ကျန်ရှိနေသည်မှာ သတိပြုမိခြင်းမခံရဘဲ မည်သို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားရမည်ကို ကြံစည်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် မုယောင်သည် ကျန်းပေရန်ကို အံ့ဩစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီလူသည် သူမထက် အဆတစ်ရာ အားနည်းသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း စကားအနည်းငယ်ဖြင့် သူသည် အနက်ရောင်ဘုရင်နှစ်ပါးကို ငြင်းခုံခြင်းမှ ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။

ဒါက မယုံနိုင်စရာ​ ဖြစ်လေသည်။

နောက်တစ်ခု ယင်ကျန်းဟုန်သည် ကျန်းပေရန်ကို ဂိုဏ်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများ ပြန်ရောက်သွားသည့်အခါ ဘာလုပ်ရမည်ကို နောက်ထပ် ဆွေးနွေးမှုများထဲသို့ ဆွဲသွင်းခဲ့သည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းပေရန်၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ရှိသည်။

"ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ပြောတာ အချက်ကောင်းတစ်ခုပါပဲ"

"ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ပြောတာ အချက်ကောင်းတစ်ခုပါပဲ"

"ဒီတစ်ခုအတွက်တော့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု မစဉ်းစားနိုင်ပါဘူး"

ကျန်းပေရန် နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ခါပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် ယင်ကျန်းဟုန်သည် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"မင်းထပ်ပြီး မသိတော့ဘူး ဟုတ်လား မင်းက အကြံဉာဏ်ကို ထုတ်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းဘယ်လို အကောင်အထည်ဖော်ရမလဲဆိုတာ မသိတော့ဘူး"

ကျန်းပေရန်က အလျင်အမြန် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဒီတပည့်က ဉာဏ်ထိုင်းပါတယ် မဟာဗျူဟာဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တွေက ခင်ဗျားတို့ နှစ်ဦးလို ခေါင်းဆောင်တွေကို လိုအပ်ပါတယ်"

ယင်ကျန်းဟုန် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သူက တုံးအဟန်ဆောင်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့ သူ သူ့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို အစောပိုင်းက ပြသခဲ့ပြီးပြီ။ ဘာလို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်မှာ ရပ်တန့်လိုက်ရတာလဲ။ ဒါပေမဲ့ သူသာ ဟန်မဆောင်နေဘူးဆိုရင်ရော။

'တစ်စုံတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ တစ်ခဏမှာ ဉာဏ်ကောင်းပြီး နောက်တစ်ခဏမှာ ရုတ်တရက် တုံးအသွားနိုင်လို့လား'

ယင်ကျန်းဟုန် နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောတော့မည်အပြုတွင် ကွမ်းရှီအန်းက လက်ခါပြလိုက်သည်။

"တော်လောက်ပြီ မိတ်ဆွေလေးကျန်းက အများကြီး ကူညီပြီးပြီပဲ မင်းတကယ်ပဲ ဒီဂျူနီယာတပည့်က ငါတို့အတွက် အရာရာကို စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာလား"

"ငါသူ့အပေါ်မှာ အားကိုးနေတာ မဟုတ်ဘူး ငါက ပါရမီရှင်ကို ပျိုးထောင်ပေးနေတာ ဘယ်လောက် ကောင်းမွန်တဲ့ မျိုးစေ့လေးလဲ ခင်ဗျားတို့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ဂိုဏ်းတွေမှာ ပုပ်သိုးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ"

"ဟမ့် ငါတို့ တပည့်တွေကို ဘယ်လို လေ့ကျင့်ပေးလဲဆိုတာ ဂိုဏ်းချုပ်ယင် စိတ်ပူနေဖို့ မလိုပါဘူး ငါတို့ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါတို့ သိတယ်"

ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ လှည့်ရင်း ကွမ်းရှီအန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ပေရန် မင်းအခု သွားအနားယူလို့ရပြီ လိုအပ်ရင် ငါတို့မင်းကို ခေါ်လိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီတပည့် နာခံပါတယ်"

ကျန်းပေရန်သည် အင်အားကြီးနှစ်ဦးကို ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျန်းပေရန် ထွက်သွားသည်နှင့် ယင်ကျန်းဟုန်သည် ကွမ်းရှီအန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကလေးက သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား"

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ရဲ့ စံနှုန်းက အရမ်းမြင့်နေတာလား ခင်ဗျားက ဂျူနီယာတပည့်တစ်ယောက်ကို အရာရာမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းဖို့ မျှော်လင့်လို့မရဘူး ပြီးတော့ သူသာ တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ ပါရမီတွေကို ဖုံးကွယ်ချင်ခဲ့ရင် သူ လုံးဝ စကားပြောမှာ မဟုတ်ဘူး သူက ငါတို့ရှေ့မှာ သူ့ရဲ့ ပညာဉာဏ်ကို ပြသဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မှတော့ ဘာလို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်မှာ ချန်ထားရမှာလဲ"

"အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေသလိုပဲ"

ယင်ကျန်းဟုန်က မုယောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်း ကျန်းပေရန်ကို ဘယ်လိုထင်လဲ"

မုယောင်က ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။

"သမီး မသိဘူး"

'အိုး စိတ်ဝင်စားစရာပဲ'

ယင်ကျန်းဟုန် သိသည်မှာ အကယ်၍ သူသာ မုယောင်ကို ကျန်းပေရန်အကြောင်း အစောပိုင်းက မေးခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူမသည် "သူက နည်းနည်း ဉာဏ်ကောင်းရုံလေးပါပဲ" ဟု ပယ်ချလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူမ၏ အမြင်မှာ ရှင်းလင်းစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်ရင်း ယင်ကျန်းဟုန်က ကွမ်းရှီအန်းကို မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီကျန်းပေရန်က ဘယ်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်လဲ"

"မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

"ကျစ် ကောင်းပြီလေ ငါ့ဘာသာငါ ရှာဖွေတွေ့ရှိအောင် လုပ်မယ်"

ကွမ်းရှီအန်းက သူ့ကို ဖြောင့်မတ်သောဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို လူခေါ်ခြင်းအတွက် မခြိမ်းခြောက်မီမှာပင် ယင်ကျန်းဟုန်သည် မုယောင်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ အဖြစ်အပျက်များသည် အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သိုးငယ်နှစ်ကောင်ဖြစ်သော တပည့်နှစ်ဦးကို သူလျှိုများဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြင့် ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။

အကျပ်အတည်း ဖြေရှင်းပြီးသွားသောအခါ လူငယ်သူရဲကောင်းပြိုင်ပွဲသည် ထုံးစံအတိုင်း ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပြီး အရာရာသည် ပုံမှန်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

"အား"

ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်ကာ အပြင်ဘက်မှ စည်ကားသော လူအုပ်များကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

'လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကို ဒီတစ်ခေါက် ခရီးထွက်လာရတာ ဒုက္ခများလွန်းတယ်'

အကယ်၍ ကျန်းပေရန်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် စကားလုံးလေးလုံးသာ ကိုက်ညီသည်။

အတင်းအကျပ် ထွန်းလင်းတောက်ပခဲ့ရခြင်း…

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ မှတ်ပုံတင်ထားသော တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် ငါးနှစ်ကြာ တိတ်တဆိတ် နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

ဒီအကြောင်းကို သူဘယ်သူ့ကို သွားညည်းညူရမလဲ။

"အကိုကြီး ဒီနေ့ ပွဲစဉ်တွေကို သွားကြည့်မှာလား"

စစ်တုရင်ခုံကို ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သော မော့ရှာသည် ကျန်းပေရန်ကို မျှော်လင့်ချက်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မသွားဘူး"

ယခုအခါ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းရှိ ဂယက်ထမှု ငြိမ်သက်သွားပြီး အင်အားကြီးနှစ်ဦးက နောက်ဆက်တွဲကို ကိုင်တွယ်နေသောကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် လူတိုင်း သူ့ကို မေ့သွားသည်အထိ ပုန်းအောင်းနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ငြင်းပယ်မှုကို ကြားသောအခါ မော့ရှာသည် ချက်ချင်း မျက်နှာလင်းလက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် စစ်တုရင် ကစားကြရအောင် အကိုကြီး"

သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် မုကျိုရီကဲ့သို့သော စိန်ခေါ်သူများကို ခုခံကာကွယ်ရန် မော့ရှာကို လိုအပ်နိုင်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ကျောက်တုံးတွေကို ရေတွက်လိုက်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုကြီး"

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖန်းချိုးယောင်သည် သူမ၏ မှန်ရှေ့တွင် အကြိမ်ကြိမ် သက်ပြင်းချနေသည်။

'ငါဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သတ္တိနည်းသွားရတာလဲ'

နှစ်ရက်အကြာက ယွီကွေ့ရွှေ ကျန်းပေရန်ကို ကျေးဇူးတင်သောအခါ ဖန်းချိုးယောင်သည် သူမကို တိတ်တဆိတ် မနာလိုဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသည် အချိန်အခါ မသင့်တော်ဟု ခံစားရပြီး ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူမသည် အကိုကြီးထံ ချဉ်းကပ်ရန် အချိန်အခါကောင်းကို ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း ပို၍စောင့်လေ သူမ ပြုလုပ်ရန် သူ့ကိုယ်သူ မတတ်နိုင်တော့ကြောင်း ပို၍ သဘောပေါက်လေဖြစ်သည်။ သူမ ကြောက်သောကြောင့်ဖြစ်၏။

သူမ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ပြီးသည်နှင့် သူ့ကို ထပ်မံရှာဖွေရန် ဆင်ခြေမရှိတော့မည်ကို ကြောက်သည်။

'အကိုကြီးရဲ့ ဘေးမှာ ရပ်တည်နိုင်ဖို့ ငါဘာဖြစ်လာဖို့ လိုအပ်မလဲ'

တစ်ခုတည်းသော သေးငယ်သော နှစ်သိမ့်မှုမှာ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းတွင် သူတို့ရှိနေစဉ် အကိုကြီးသည် အများအားဖြင့် သူ့ဘာသာသူသာ နေခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူတို့တစ်တွေတင် မဟုတ်ဘူး။ သူက လူတိုင်းကို အတူတူပဲ ဆက်ဆံသည်။

"ဒေါက် ဒေါက်"

"ချိုးယောင် ငါပါ"

လျိုဇီဂျင်း၏ အသံကို ကြားသောအခါ ဖန်းချိုးယောင်သည် ထကာ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့လယ်မှာ ပွဲစဉ်တွေ စမယ် အတူတူ သွားကြမလား"

ဖန်းချိုးယောင် ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ဘယ်သူတွေ ယှဉ်ပြိုင်ကြမှာလဲ"

"မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေက မုကျိုရီနဲ့ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းက ဝမ်ယန်ချင်းပဲ အနိုင်ရသူက မနက်ဖြန် အကိုကြီးဝူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာ"

"အိုး ဒါက ကြည့်ရကျိုးနပ်တာပဲ သွားကြစို့"

ဖန်းချိုးယောင်သည် တံခါးပိတ်ရန် လှည့်လိုက်စဉ်မှာပင် ယွီညီအစ်မများ ပြေးလာကြသည်။

"အစ်မ ဇီဂျင်း ငါတို့ အကိုကြီးကို ငါတို့နဲ့အတူ ပွဲစဉ်တွေ ကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရင် သူသဘောတူမယ်လို့ ထင်လား"

လျိုဇီဂျင်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ"

"ဒါပေမဲ့ အကိုကြီးက ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်း အရမ်း ရင်းနှီးဖော်ရွေတယ် သူက ခန်းမထဲက လူတွေကိုတောင် မကြာခဏ နှုတ်ဆက်တယ်"

လျိုဇီဂျင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"စည်းမျဉ်း သုံးကို မေ့သွားပြီလား"

ယွီကွေ့ရွှေ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အား ဟုတ်သားပဲ အကိုကြီးက လူထူထပ်တဲ့ နေရာတွေကို မကြိုက်ဘူး"

သို့သော် ထို့နောက် လျိုဇီဂျင်းက ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ လူတိုင်းက ပွဲစဉ်တွေမှာ ရှိနေကြမှာပဲ ဒါကြောင့် ဒီနေရာက လူရှင်းနေသင့်တယ်"

ညီအစ်မသုံးယောက် ချက်ချင်း မျက်နှာလင်းလက်သွားကြသည်။

"ဟုတ်တယ် ပြီးတော့ အကိုကြီးကလည်း သွားမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

"ငါလောင်းရဲတယ် အကိုကြီး ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါလည်းပဲ ငါလည်းပဲ"

လျိုဇီဂျင်းက ဖန်းချိုးယောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကဲ သွားချင်လား"

ခေတ္တ တွေဝေပြီးနောက် ဖန်းချိုးယောင်သည် ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ သွားမယ်"

"ဒါဆို သဘောတူပြီ"

"တောက်"

"တောက်"

"တောက်"

နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကျန်းပေရန်၏ အခန်းထဲတွင် စစ်တုရင်ကျောက်တုံးများ၏ အသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သို့သော် မကြာမီ မော့ရှာ၏ လက်သည် လှုပ်ရှားမှုတစ်ဝက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကျန်းပေရန်သည် အလျင်မလိုဘဲ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သူ လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏တံခါးဆီသို့ ခြေသံများ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် သိပ်ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်သော်လည်း ဒီနေ့သည် ပွဲစဉ်နေ့ဖြစ်သောကြောင့် တပည့်အများစု အပြင်ထွက်နေကြရာ ခြေသံများက ထင်ရှားနေသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ သူ လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားသူများကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။

'အချိန်ကိုက်ပဲ၊ ငါသူတို့နဲ့ စကားပြောဖို့ စီစဉ်နေတာ'

မော့ရှာဘက်သို့ လှည့်ကာ သူပြောလိုက်သည်။

"မင်းစဉ်းစားချင်သလောက် စဉ်းစား ငါခဏ အပြင်ထွက်လိုက်ဦးမယ်"

"အား အကိုကြီး ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ"

"အချိန်တန်ရင် ငါပြန်လာမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ကျန်းပေရန်သည် ထကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

မော့ရှာ ကြောင်သွားသည်။

"အကိုကြီးရဲ့ စကားလုံးတွေက အမြဲတမ်းပဲ အရမ်း နက်နဲတယ်"

အပြင်ဘက်တွင် လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားသူများသည် စင်္ကြံတစ်လျှောက် ခြေဖျားထောက် လျှောက်လာကြသည်။

ပွဲစဉ်များ အခုမှ စတင်ပြီး ဧည့်ဂေဟာ လူရှင်းနေသင့်သော်လည်း သတိထားခြင်းက ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်မရှိပေ။

သူတို့ ကျန်းပေရန်၏ တံခါးကို ဖြတ်ကျော်စဉ်မှာပင် အသံတစ်သံ သူတို့နောက်မှ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ငါးယောက် ငါ့ကို ရှာနေတာလား"

"အား"

လန့်သွားသော အုပ်စုသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်တွယ်ရင်း သူတို့၏ အကိုကြီးကို မျက်လုံးပြူးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ တစ်ပုံတစ်ပင်တည်း လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။