အတူတကွ ခရီးသွားခြင်း

အဝေးမှ ကျန်းပေရန်သည် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ အုပ်စု ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။

သဘောတူထားသော အချိန်အတိုင်း လိုက်နာရင်း သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"မိတ်ဆွေလေး မင်းရောက်လာပြီ"

သူ ဧည့်ခန်းမသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ကျန်းပေရန်သည် ကွမ်းရှီအန်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"

သူ၏ အရိုအသေပြုခြင်းကို ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဂိုဏ်းချုပ်ယင် အဘယ်ကြောင့် မရောက်သေးသည်ကို မေးတော့မည်အပြုတွင် တံခါးတွန်းဖွင့်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အိုး ပေရန် ရောက်နေနှင့်ပြီပဲ"

နောက်ပြန်လှည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် ဦးညွှတ်တော့မည်အပြုတွင် ယင်ကျန်းဟုန်၏ နောက်မှ မဆန္ဒရှိဘဲ လိုက်ပါလာသော မုယောင်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

'ဟူး အသုံးမကျတဲ့ မိန်းမ၊ ဒီအစီအစဉ်ကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ မတတ်နိုင်ဘူးလား တခြားသမီးတွေက အပြင်လူတွေအပေါ်မှာ နူးညံ့ပြီး သူတို့အဖေတွေအပေါ်မှာတော့ ပြင်းထန်ကြတယ် ဘာလို့မင်းက အဲ့ဒီလောက်တောင် မလုပ်နိုင်ရတာလဲ'

မုယောင်ကို စိတ်ထဲမှ အထင်သေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ယင်ကျန်းဟုန်ဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ယင်ကျန်းဟုန်သည် ကွမ်းရှီအန်း၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ မနေ့ကမှ နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စရပ်များကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးနေသည်။

သို့သော် အနှစ်သာရများများစားစားတော့ မရှိပေ။ မနေ့က ပြောခဲ့သည်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေခြင်းမျှသာ ဖြစ်၏။

"ဒါဆိုရင် ဒီအဝါရောင်ဂိုဏ်းကို သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ် ယောင်ယောင် ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ဒုက္ခပေးရတော့မယ်"

မုယောင်သည် တစ်ခုခု ပြောတော့မည်အပြုဖြင့် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ယင်ကျန်းဟုန်၏ တင်းမာသော အကြည့်အောက်တွင် သူမ၏ စကားလုံးများကို မျိုချလိုက်ပြီး ထိုအစား လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မျှဝေခံစားရခြင်းဟာ ဒီတပည့်ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ်ယူမှုပါပဲ"

ကျေနပ်စွာဖြင့် ယင်ကျန်းဟုန်သည် ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ပေရန် ဒီတစ်ခါ ယောင်ယောင်ကို မင်းလက်ထဲ အပ်လိုက်မယ် အကယ်၍ သူခရီးမှာ မင်းစကားကို နားမထောင်ရင် မှတ်စုတစ်ခု မှတ်ထားပြီး ငါ့ဆီကို ပြန်သတင်းပို့ ငါသူ့ကို သေသေချာချာ အပြစ်ပေးမယ်"

ကျန်းပေရန်က လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"ဒီတပည့် နာခံပါ့မယ်"

သူ၏ ဘေးတွင် မုယောင်၏ မျက်နှာသည် မကျေနပ်မှုဖြင့် လိမ်ယှက်သွားပြီး သူမ၏ အသက်ရှုသံမှာ သိသိသာသာ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် မင်းငါ့သမီးကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ရမယ် သူ့ကို တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ငါမင်းကို တာဝန်ယူခိုင်းမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီတပည့် မုသခင်မလေးရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေဖို့ အားကုန်ထုတ် ကြိုးစားပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီနေ့ ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက် မနက်ဖြန် ချန်အချိန်မှာ ထွက်ခွာကြ"

မုယောင် ဒေါသတကြီးဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကွမ်းရှီအန်းကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ဒီတပည့်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံချင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်"

"ဘာလဲ"

"ဒီတပည့်က ဆုတောင်းဗေဒင်ကျည်တောက်ကို စမ်းသပ်ပြီးပါပြီ ပြီးတော့ ဒါက အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် အလုပ်လုပ်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို ပဟေဠိဖြစ်စေတဲ့ အရာတစ်ခုက အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ ဗေဒင်ချောင်းတွေထဲက တစ်ချောင်းကို မီးသွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မီးရှို့လိုက်ရင် ဒါက ကျည်တောက်မှာ ချောင်းတစ်ချောင်း လျော့သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျန်းပေရန်သည် ဒီမေးခွန်းကို မနေ့က မေးချင်ခဲ့သော်လည်း ယင်ကျန်းဟုန်ကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပရမ်းပတာအခြေအနေများကြားတွင် မေ့သွားခဲ့သည်။

ယခု မထွက်ခွာမီတွင် သူ နောက်ဆုံးတွင် အမှတ်ရလိုက်သည်။

ကွမ်းရှီအန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းဒါကို တကယ်ပဲ ဂရုတစိုက် လေ့လာခဲ့ပုံပဲ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအတွက် မင်းစိုးရိမ်ပူပန်နေဖို့ မလိုပါဘူး ဆုတောင်းဗေဒင်ကျည်တောက်ထဲက ဗေဒင်ချောင်းတွေက မကုန်ခမ်းနိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းသိထားသင့်တာက အလွန်အကျွံအသုံးပြုခြင်းက သူ့ရဲ့ တိကျမှုကို တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျစေလိမ့်မယ်"

"ဒီတပည့် နားလည်ပါပြီ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း"

"ကောင်းပြီ တခြားကိစ္စမရှိတော့ရင် အခု သွားအနားယူတော့"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီတပည့် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးစလုံးကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဧည့်ခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

တံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် ကွမ်းရှီအန်းသည် ယင်ကျန်းဟုန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ဒီကျန်းပေရန်ကို ဒီလောက် အထင်ကြီးနေတာလား သူက ဉာဏ်ထက်မြက်နိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကတော့ အရမ်း အားနည်းနေသေးတယ်"

"ဟားဟားဟား ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ခင်ဗျား တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို စကားတွေက ဒီကောင်လေးအပေါ်မှာ ကျုပ်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို လျော့ပါးစေနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတာလား ဟုတ်တယ် ဒီလောကမှာ ကျင့်ကြံမှုက အရေးကြီးတယ် ဒါပေမဲ့ မကြာခဏဆိုသလို ဉာဏ်ထက်မြက်တဲ့သူတွေက သာမန်အင်အားရှိတဲ့သူတွေထက် ပိုအသက်ရှည်ပြီး ပိုမြင့်မားတဲ့နေရာကို ရောက်ကြတယ်"

"ဒါကတော့ တကယ်ကို ချီးကျူးစကားကြီးပဲ"

ကွမ်းရှီအန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကြောင့် ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့ သမီးကို သူ့လက်ထဲ အပ်နှံဖို့ ဒီလောက် ဆန္ဒရှိနေတာလား"

ထိုမေးခွန်းတွင် အဓိပ္ပာယ်နှစ်ခွ ပါဝင်နေပြီး ယင်ကျန်းဟုန်က ထုံးစံအတိုင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်း ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ ချီသန့်စင်ခြင်း တပည့်တစ်ဦးက မဟာအနက်ရောင်သခင်တစ်ဦးရဲ့ အားအပြည့်နဲ့ ထိုးနှက်ချက်ကို လုံးဝ မတော်တဆ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အချိန် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ နေရာမှာ တစ်စက်မှ မထိခိုက်ဘဲ ရှင်သန်နိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်းက ဘယ်လောက်ရှိမလဲ"

"အဲ့ဒါက"

ကွမ်းရှီအန်းက စကားလုံးကို ဆွဲငင်လိုက်သည်။

"လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဟားဟားဟား တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ကို ကျုပ်လွှမ်းမိုးခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာနီးပါးမှာ အဲ့ဒီလို အရာမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကိုတောင် ငါမယုံဘူး သူတစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတယ် အရမ်း အရမ်းကို နက်နဲတဲ့ တစ်ခုခု"

ကွမ်းရှီအန်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်မှ "ပိုးမွှားများ" ကို ရှင်းလင်းရန်ဖြစ်သောကြောင့် သူ ကျန်းပေရန်ကို သိပ်ပြီး မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခု သူစဉ်းစားကြည့်သောအခါ ထိုကောင်လေးသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူသည် တက်ကြွသော လူငယ်တပည့်တစ်ဦးကဲ့သို့ မပြုမူပေ။ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လွန်းသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ပြောတာမှာ အမှန်တရားအချို့ ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ ခင်ဗျားကို သတိပေးရမယ် ကျန်းပေရန်က ငါတို့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ဂိုဏ်းတွေရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ ခင်ဗျားသာ မဆင်မခြင် ပြုမူခဲ့ရင် ရန်လိုသွားတဲ့အတွက် ကျုပ်ကို အပြစ်မတင်နဲ့"

"အိုဟိုဟို ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ ခင်ဗျားရဲ့ အဘိုးကြီးမျက်နှာက ရန်လိုသေးလို့လား ခင်ဗျား လူငယ်သူရဲကောင်းပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ"

ကွမ်းရှီအန်းသည် ယင်ကျန်းဟုန်၏ လှောင်ပြောင်သော လေသံကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း သူမှားယွင်းခြင်းမရှိကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဝူချင်းစစ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဖြောင့်မတ်သောဂိုဏ်းများအတွက် ဂုဏ်သိက္ခာအချို့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ အလုံးစုံ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ငြင်းမရပေ။

ကွမ်းရှီအန်း တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်ကျန်းဟုန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ ကျုပ်အဲ့ဒီကောင်လေးကို စိတ်ဝင်စားသလောက် အဲ့ဒီလိုလူတွေက ဘာကို အမုန်းဆုံးလဲဆိုတာကိုလည်း ကျုပ်သိတယ် အရာရာကို သဘာဝတရားအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါစေတော့ အဲ့ဒီကောင်လေးမှာ ကြီးမားတဲ့ အလားအလာရှိတယ် ငါတို့သာ သူ့ကို တခြားပြည်နယ်တစ်ခုဆီ တွန်းပို့လိုက်ရင် အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရမှာက ငါတို့ပဲ"

"တခြားပြည်နယ်တွေအကြောင်း ပြောရရင်"

ယင်ကျန်းဟုန်သည် ကွမ်းရှီအန်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း ပဋိပက္ခတွေကို ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ အဲ့ဒီ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လုပ်ငန်းကြီးအတွက် ပြင်ဆင်မှုတွေ စတင်နိုင်ပြီ"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါမမေ့ပါဘူး"

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကျန်းပေရန်သည် သဘောတူထားသော အချိန်တွင် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မကြာမီ သူ မုယောင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီနေ့တွင် သူမသည် သူတို့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်က ဝတ်ဆင်ခဲ့သော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများအတိုင်း ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအများစုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

'ဒါက အကျင့်ကောင်းတစ်ခုပဲ၊ မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး'

စိတ်ထဲမှ သူမကို အပို ၀.၅ မှတ် ပေးရင်း ကျန်းပေရန်သည် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရော မင်းအဖေရော ငါတို့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ မလာဘူး မြင်းဇောင်းမှူးက ငါတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ရထားက တံခါးဝမှာ စောင့်နေပြီလို့ ပြောတယ်"

"ဖေဖေကြီးက ကျွန်မကို နှုတ်ဆက်ဖို့တောင် မလာဘူး"

သူမ၏ မျက်နှာတစ်ဝက် ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း ကျန်းပေရန်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ စိတ်ပျက်မှုကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"သွားကြစို့"

သူမကို နှစ်သိမ့်ရန် မကြိုးစားဘဲ ကျန်းပေရန်သည် သူမကို တံခါးဝမှ မင်နွားများဖြင့် ဆွဲထားသော ရထားကြီးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျင့်ကြံသူများသည် နွားဖြင့်ဆွဲသော ရထားထက် ခြေကျင်ဖြင့် ပိုမြန်မြန် ခရီးသွားနိုင်သည်။ သို့သော် ကျန်းပေရန်သည် ပဉ္စမအဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်းတွင်သာ ရှိသောကြောင့် နေရာထိုင်ခင်းများ ပြုလုပ်ပေးခဲ့ရသည်။

ရထားပေါ်သို့ တက်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော အသက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိပုံရသော လူကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီခရီးမှာ ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ"

ထိုအလယ်အလတ်အရွယ် လူက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒုက္ခမရှိပါဘူး ဒါက ကျွန်တော့် တာဝန်တွေထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါပဲ သခင်လေး ကျွန်တော့်ကို အာနိုးလို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"

ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် အတွင်းထဲတွင် ထိုင်ကာ ကန့်လန့်ကာကို မလိုက်သည်။

"ညီကို အာနိုး အခုပဲ ထွက်ခွာကြရအောင်"

"ချက်ချင်းပါပဲ"

ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေရင်း အာနိုးသည် ရထားကို ရှေ့သို့ သွားစေလိုက်သည်။