ဒါဆို Walkman တစ်လုံးပေါ့

"အရင်က ခရီးဝေးတွေ သွားဖူးလား"

"ဟမ့် ဒီသခင်မလေးက တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ နေရာတိုင်းကို လှည့်လည်သွားလာတယ် နေ့တိုင်း ခရီးရှည်တွေ သွားနေတာ"

"တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းတယ်"

ကျန်းပေရန်က မုယောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မုသခင်မလေး ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ နံပါတ်တစ် မိစ္ဆာမဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို ရင်ဆိုင်ပါ ဟုတ်ပြီလား"

"ဘယ်သူက မိစ္ဆာမက တရားမျှတမှုကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘူးလို့ ပြောလဲ ဒါဆိုရင် ရှင်တို့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတွေက အားနည်းသူကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်မကျင့်ဘူးလား"

"အင်း ဒါက ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး မှတ်စုတစ်ခု ရေးချလိုက်သည်။

ဒါက မုယောင်ကို မှင်သက်သွားစေသည်။

သူမ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်က ကျွန်မကို ချေပသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား ဖြောင့်မတ်တဲ့ တပည့်တွေက အားနည်းသူကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်မကျင့်ဘူးလို့ ပြောသင့်တာ"

"ဒါက အမှန်တရားပဲ ဘာလို့ ငါချေပရမှာလဲ ကောင်းပြီ နောက်မေးခွန်း အရင်က လူသတ်ဖူးလား"

ကျန်းပေရန်၏ ထူးခြားသော အပြုအမူကြောင့် ပဟေဠိဖြစ်နေသော မုယောင်သည် ဒီမေးခွန်းကြောင့် ချက်ချင်း တက်ကြွလာသည်။

"သတ်ဖူးတာပေါ့ ဟမ့် ငါသတ်ခဲ့တဲ့ လူတွေက မင်းစားခဲ့တဲ့ ကြက်တွေထက်တောင် များသေးတယ် မဟုတ်ဘူး မင်းစားခဲ့တဲ့ လူတွေထက် မဟုတ်ဘူး မင်းစားခဲ့တဲ့ ကြက်တွေ"

"အိုး ဒါဆို မင်းက အတွေ့အကြုံရင့် လူသတ်သမားတစ်ယောက်ပေါ့ ယေဘုယျအားဖြင့် မင်းက အရင်ဆုံး လက်တွေကို ဖြတ်ရတာကို ပိုကြိုက်လား ဒါမှမဟုတ် ခြေထောက်တွေကိုလား"

"အား"

မုယောင် နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားသည်။

"အဲ့ဒါက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ ငါကြိုက်တဲ့နေရာကို ဖြတ်တာပဲ"

"ဟုတ်ပါတယ် အရေးကြီးတာပေါ့ အရင်ဆုံး လက်တွေကို ဖြတ်တယ်ဆိုတာက မင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကြောက်တယ်လို့ ဆိုလိုတယ် ဒါက မင်းမှာ လုံခြုံမှုခံစားချက် ချို့တဲ့နေတယ်ဆိုတာကို ပြတယ် အရင်ဆုံး ခြေထောက်တွေကို ဖြတ်တယ်ဆိုတာက သူတို့ ထွက်ပြေးမှာကို ကြောက်တယ်လို့ ဆိုလိုတယ် ဒါက မင်းသဘာဝအားဖြင့် သတိကြီးတယ်ဆိုတာကို ပြတယ်"

မုယောင် မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် သူမဘေးမှ ခုံချန်ချန်က အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လူသတ်ရတာမှာ ဒီလောက်တောင် အများကြီး ရှိတာပဲ"

"သူ့အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို နားမထောင်နဲ့"

မုယောင်က လျင်မြန်စွာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါအဲ့ဒီလို အရာမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

"အဲ့ဒါက မင်းစာအလုံအလောက် မဖတ်လို့ပဲ ငါမင်းကို စိတ်ပညာ လေ့လာဖို့ အကြံပြုတယ်"

"စိတ် စိတ်ပညာ"

မုယောင်က ခုံချန်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ စာသင်ခန်းထဲမှာ သင်တဲ့ဟာလား"

ခုံချန်ချန်သည် သူမ၏ ကြီးမားပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် မျက်တောင်ခတ်ကာ အပြင်းအထန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် လက်တွေလား ခြေထောက်တွေလား"

ကျန်းပေရန်က နောက်တစ်ကြိမ် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

"ငါ"

မုယောင်သည် အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါခေါင်းတွေကို ဖြတ်ရတာ ကြိုက်တယ် လည်ပင်းကနေ သွေးတွေ ပန်းထွက်တာကို ကြည့်ရတာ ငါနှစ်သက်တယ်"

သူမ ပြောနေစဉ် သွေးဆာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အိုး ခေါင်းဖြတ်သမားကိုး"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် တစ်ခုခု ချရေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ မုယောင်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဖြတ်ရတာ ကြိုက်တယ်ဆိုတာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

"ငါမင်းကို နောက်မှ ပြောပြမယ် နောက်မေးခွန်း"

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းပေရန်သည် မုယောင်၏ အဖြေများ မှန်သည်ဖြစ်စေ မှားသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူမ၏ နာခံမှုကို စတင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အမိန့်ပေးသူဖြစ်ပြီး သူမသည် လိုက်နာသူဖြစ်ကြောင်း သူမကို နားလည်စေရန်ဖြစ်သည်။

မေးခွန်း ဒါဇင်ကျော် မေးမြန်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ လောလောဆယ်တော့ ဒီလောက်ပဲ"

ထို့နောက် သူသည် ခုံချန်ချန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်းအလှည့်"

"အား ကျွန်မလည်း မေးခွန်းတွေ ဖြေရမှာလား"

ခုံချန်ချန်က သူမကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့ ပထမမေးခွန်း နာမည်"

ခုံချန်ချန်သည် သူမ၏ အစ်မထံ အကူအညီတောင်းရန် မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင် သူမသည် အလိုလို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်မနာမည် ခုံချန်ချန်ပါ 'ခုံ' က 'ခုံ' ထဲက"

မှန်ကန်သော စကားလုံးကို ရှာဖွေရန် ရုန်းကန်နေစဉ် ကျန်းပေရန် မော့ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသည်။

" 'ခုံ' က ထိုင်ခုံထဲက 'ခုံ' ပါ"

ဖွီး

ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ ရယ်မောခြင်းကို မနည်းထိန်းချုပ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာကြွက်သားများကို တောင့်တင်းနေစေရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်လိုက်ရသည်။

သူသည် သူ၏ မတုန်မလှုပ်နိုင်သော ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်။

"ချန်ချန်"

မုယောင်က သူမကို အလျင်အမြန် ဘေးသို့ ဆွဲလိုက်သည်။

"မင်း 'ခုံ' က ခွန်အားဗလနဲ့ ပြည့်စုံတယ်လို့ ပြောလို့ရတာပဲ"

ပြင်းထန်စွာ မျက်နှာနီမြန်းရင်း ခုံချန်ချန်က ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"ကျွန်မ ကျွန်မ အဲ့ဒီအချိန်မှာ မစဉ်းစားမိလိုက်ဘူး"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ဆက်လိုက်ကြရအောင်"

ကျန်းပေရန်သည် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းဘဲ နေလိုက်သည်။

ခုံချန်ချန် နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အရာတစ်ခုခု ပြောမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် မုယောင်က အလျင်အမြန် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

" 'ချန်' က စိမ်းလန်းစိုပြေတယ်ထဲက 'ချန်' ပါ"

ကျန်းပေရန်က မုယောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ ကူမဖြေနဲ့ ငါမေးတဲ့သူကပဲ ဖြေရမယ်"

မုယောင် အနည်းငယ် အာခံလိုပုံရသော်လည်း သူမ မငြင်းခုံဘဲ တိတ်တဆိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"အသက်"

"တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ် ပြည့်ကာစပါ"

'တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်'

ကျန်းပေရန် အံ့ဩသွားသည်။

ခုံချန်ချန်သည် အတော်လေး ဖွံ့ဖြိုးနေပြီဖြစ်သည်။ ကလေးဆန်သော မုယောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမသည် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်နှင့် ပိုတူသည်။

'သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သူမရဲ့ ဦးနှောက်အတွက် ရည်ရွယ်တဲ့ အာဟာရအားလုံးကို ခိုးယူသွားပုံပဲ'

ခုံချန်ချန်ကို အလားတူ မေးခွန်း ဆယ်ခုခန့် မေးမြန်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဒီအကန့်အသတ်ရှိသော နေရာတွင် သူ၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို အခြေခံအားဖြင့် ထူထောင်ပြီးဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဒီအသိတရားကို အားဖြည့်ပေးရန်ဖြစ်သည်။

နွားဖြင့်ဆွဲသော ရထားသည် တောင်ကုန်းထူထပ်သော ဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ကျန်းပေရန်သည် ဗျူဟာဆိုင်ရာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ စတင်ဖတ်ရှုနေသည်။

မိန်းကလေးနှစ်ဦးသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် စုကပ်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသည်။

"နွေဦးရောက်လာပြီ ဘယ်လောက် ပျော်စရာကောင်းလိုက်သလဲ ရနံ့များ ကခုန်နေသည် ပန်းများက ငွေရောင်ပန်းအိုးများကို စောင့်ရှောက်နေသည် ပန်းထိုးထားသော ခေါင်းအုံးများပေါ်တွင်"

ကျန်းပေရန် အိပ်ငိုက်လာစဉ်မှာပင် သူ ရုတ်တရက် ခုံချန်ချန် သီချင်းဆိုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူမဘေးတွင် မုယောင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ရှင်းလင်းစွာ နားထောင်နေသည်။

သူတို့ ဒါကို မကြာခဏ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ကျန်းပေရန်သည် မုယောင် အဘယ်ကြောင့် ခုံချန်ချန်ကို အတူခေါ်ဆောင်လာရန် အခိုင်အမာ တောင်းဆိုခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။

'ဒါဆို သူမက သွားလာရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့ သီချင်းဖွင့်စက်လား'

ခုံချန်ချန် သူမ၏ သီချင်းကို အဆုံးသတ်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ညင်သာစွာ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အသံက တိမ်တိုက်တွေအထက်မှာ ပျံဝဲပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ စွဲကျန်နေတယ် အဲ့ဒါက ချင်ယောင်ပုံစံ မဟုတ်ဘူးလား"

ခုံချန်ချန်သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ့ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အကိုကျန်း ရှင် အော်ပရာကိုလည်း သိတာလား"

"ငါနည်းနည်း သိတယ် မင်းသာ 'ပျော်ရွှင်မှု' နဲ့ 'မျက်ရည်များ' နောက်က အကွေ့အကောက်လေးနှစ်ခုကို နည်းနည်းပိုပြီး သာယာအောင် လုပ်ခဲ့ရင် ပိုတောင် ကောင်းဦးမှာ"

ခုံချန်ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

သူမ ထရပ်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

အကိုကျန်း ကျွန်မအတွက် သေသေချာချာ သရုပ်ပြပေးလို့ရမလား"

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကိုယ်ငါ အရှက်ရစေရမှာပေါ့"

ကျန်းပေရန် လည်ချောင်းရှင်းကာ ကျောက်စိမ်းပုလဲမျက်ရည်များ၏ အလယ်ပိုင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် သီဆိုလိုက်သည်။

ယခုအခါ ခုံချန်ချန်၏ မျက်လုံးများ ပို၍ တောက်ပလာရုံသာမက မှီအီနေသော မုယောင်ပင်လျှင် အံ့ဩစွာဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် စာပိုဒ်တိုကို အဆုံးသတ်သောအခါ ခုံချန်ချန်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

တိုတောင်းသော်လည်း သူ၏ စကားလုံးအသုံးအနှုန်း၊ အသံထွက်၊ ကျက်သရေနှင့် အသက်ရှုထိန်းချုပ်မှုတို့မှ သူမ ပြောနိုင်သည်မှာ အကယ်၍ သူသာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဖျော်ဖြေခဲ့လျှင် သူသည် ကြယ်တစ်ပွင့် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"အကိုကျန်း ရှင့်ရဲ့ သီဆိုဟန်က ဘယ်ကျောင်းကလဲ ကျွန်မ အရင်က မကြားဖူးဘူးထင်တယ်"

"ကျင်းကျောင်း"

"ကျင်းကျောင်း"

ခုံချန်ချန်သည် သူမ၏ ဦးနှောက်ကို ခြောက်အောင် စဉ်းစားသော်လည်း ထိုသို့သော ကျောင်းကို မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့တိုင်အောင် ဒါက သူမ ၎င်းကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကို မတားဆီးခဲ့ပေ။

ကျန်းပေရန်၏ ပုံစံကို အတုခိုးရင်း သူမသည် စာပိုဒ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သီဆိုသော်လည်း တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

သူမသည် ကျန်းပေရန်ထံသို့ အပြေးအလွှား သွားကာ မေးလိုက်သည်။

"အကိုကျန်း အဲ့ဒီအသံကို ဘယ်လိုထုတ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်မကို သင်ပေးလို့ရမလား"

အဟမ်း

မုယောင်က ကျယ်လောင်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ရာ ခုံချန်ချန်ကို လန့်ဖျပ်စေပြီး အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

သူမ မုယောင်၏ ခြေထောက်များကို နှိပ်နယ်ပေးရင်း ခုံချန်ချန်က သတိဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်မ အကိုကျန်း သီချင်းဆိုတာ ကောင်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

"အဆင်ပြေပါတယ် မင်းလောက်တော့ မကောင်းဘူး"

ခုံချန်ချန်က သူမ၏ လက်များကို အပြင်းအထန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အကိုကျန်းနဲ့ ယှဉ်လို့မရပါဘူး ဝီလိုမြို့က သူဌေးဟွမ်တောင် သူ့ကို 'ဆရာ' လို့ ခေါ်မှာပဲ ပြီးတော့ အား အစ်မ ဘာလို့ ကျွန်မကို ဆွဲလိမ်တာလဲ"

"သီချင်းပဲဆို သူ့ကို စကားမပြောနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ခုံချန်ချန်က နှုတ်ခမ်းစူကာ မဆန္ဒရှိဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။

ဒီကိုမြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ၏ စာအုပ်ကို ပြန်ဖတ်နေခဲ့သည်။