ကမ္ဘာ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဝူချင်းရှီ။ ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်လေးမှ ချီသွေးဝံပုလွေမြူနယ်ပယ်သို့ (၆)

ဆန့်ကျင်ပြောဆိုသူမှာ စစ်ခုန်းယုံ၏ဖခင်ဖြစ်သော စစ်ခုန်းဝမ်ဖြစ်ပြီး ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဟောင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ကန့်ကွက်မှုသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်အတွက်မျှ အံ့အားသင့်စရာမဟုတ်သော်လည်း သူတို့၏မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

စစ်ခုန်းယုံမှာ တစ်ခုခုပြဿနာရှိနေပြီဆိုတာ အားလုံးသိထားကြပြီး ဒီသတင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တဲ့သူကတော့ စစ်ခုန်းဝမ်ကိုယ်တိုင်ပဲဖြစ်သည်။

မုန့်စန်းသည် စစ်ခုန်းမိသားစုမှ မည်သူကမျှ သူနှင့် မယှဉ်နိုင်ဟု ပို၍ပင် ပြတ်သားစွာ ပြောခဲ့သည်။

စစ်ခုန်းဝမ်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆိုလေ၏။ "မင်းတို့အားလုံးက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို ရွေးချင်နေကြပေမယ့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ဒီမှာရှိနေတုန်းပဲ။ မင်းတို့လုပ်နေတာက ပုန်ကန်နေတာနဲ့တူတယ်!"

ထိုစကားများကြားသောအခါ လူတိုင်းက စစ်ခုန်းဝမ် ထူးထူးခြားခြား တစ်ခုခုပြောတော့မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသည်။

စစ်ခုန်းယုံမှာသာ တကယ်သာ ပြဿနာမရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် အခြေအနေကို တာဝန်ယူဖို့ ဟိုးအရင်ကတည်းက ပေါ်လာခဲ့လိမ့်မည်။ စစ်ခုန်းဝမ်က ဇွတ်ငြင်းကာ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားဆဲပင်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဟောင်းရဲ့ခံစားချက်တွေကို ကျွန်တော်တို့နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူးလေ။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က အသက်ရှင်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် သေသွားလား။ သူ့မျက်နှာတောင် မမြင်ရတော့ဘူး။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အသစ်ကို ဘာလို့ မရွေးချယ်ရမှာလဲ။" မိုးကြိုးဝေလငါးခန်းမခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ လေ့ကျယ်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ တကယ်ပြဿနာရှိနေရင် ပြောပြပြီး အတူတူဖြေရှင်းလိုက်ကြရအောင်။" တခြား ခန်းမခေါင်းဆောင်တွေကလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်ပြောကြသည်။ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့တဲ့ အရာပင်။

စစ်ခုန်းဝမ်သည် စစ်ခုန်းယုံ၏ သေဆုံးမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ထိုအချိန်က ငယ်ရွယ်သေးသော စစ်ခုန်းကျန့်နှင့် စစ်ခုန်းဟွမ်တို့ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ရန်သူများ၏ အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ထိုသို့လုပ်ရန်မှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

မုန့်စန်းသည် သူ့ကိုယ်တိုင် ပြောစရာမလိုဘဲ အခြား ခန်းမခေါင်းဆောင်များက စစ်ခုန်းဝမ်၏ ဒေါသကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ကူညီပေးပြီး သဘောတူညီကာ စတင်ပြောဆိုနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အခြေအနေ အားလုံးက အဆင်ပြေနေပြီ။ ဒီအဘိုးကြီး စစ်ခုန်းဝမ်က ငါ့ရဲ့ နှိမ့်ကျတဲ့ ဇစ်မြစ်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားပေးခဲ့ဘူး။ ခင်ဗျားကြီး သေပြီးရင် ခင်‌ဗျားရဲ့ စစ်ခုန်းမိသားစု ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကြီးပွားချမ်းသာနိုင်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရအောင်။"

မုန့်စန်းသည် အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို အဆင်ပြေနေပြီဟု ထင်ကာ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက အငြိမ်းစားယူခဲ့သော စစ်ခုန်းဝမ်သည် ယခုအခါ အိုမင်းပြီး အားနည်းနေသောကြောင့် သူ့အား မတားဆီးနိုင်ပေ။

"ဟမ်? ဘာတွေဆူညံနေကြတာလဲ။"

ကျွီယိခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ငါးစိမ်းသည်ဈေးလို အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဆူ‌ညံနေသောကြောင့် လူတိုင်းက ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ဒါက သူတို့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးနေကြတာကို အပြင်မှာ ဘာသံတွေကြားနေရတာလဲ။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ တပည့်များ စည်းကမ်းတွေ ပေါ့လျော့နေကြပြီလား။

"သူ ရောက်လာပြီ။" စူးချန်ခုန်းရောက်လာမှန်း စစ်ခုန်းဝမ်က သိလိုက်ပြီး သူ့အမူအရာက ချက်ချင်း တင်းမာလာသည်။

ဧရာမဝေလငါးအတတ်ပညာကို သိသော စူးချန်ခုန်းသည် စစ်ခုန်းယုံအယောင်ဆောင်ကာ ဤပြဿနာကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မလားဆိုတာ စစ်ခုန်းဝမ်အတွက် မသေချာပါ။ ဒါက ကြံမိကြံရာ ကြံထားတာဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်း...ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်!"

ကျွီယိခန်းမတံခါးဝကို စောင့်ကြပ်နေကြတဲ့ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတပည့်တွေက အခုဆိုရင် မျက်လုံးတွေပြူးကျယ်ပြီး တံခါးဝမှာ ပေါ်လာတဲ့ အရပ်ရှည်ရှည် သန်သန်မာမာနဲ့ အမျိုးသားကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြည့်နေကြသည်။

မျက်ခုံးမွှေးထူထူ၊ မျက်လုံးကြီးကြီးနှင့် ကြေးဝါအသားအရည်၊ ဒေါသကင်းသော ခမ်းနားသော အသွင်အပြင်၊ ယုံကြည်မှုအပြည့်၊ မောက်မာမှုအပြည့်ဖြင့် ဤလူက စစ်ခုန်းယုံမှလွဲ၍ အခြားမည်သူဖြစ်မည်နည်း။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်!"

ခန်းမအတွင်းတွင် ခန်းမခေါင်းဆောင် လေးယောက်နှင့် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသော 'စစ်ခုန်းယုံ' ကို မြင်လိုက်ရပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

တောနက်စီရင်စုမြို့တစ်ခွင်တွင် ကျော်ကြားခဲ့သော ဒဏ္ဍာရီလာပုဂ္ဂိုလ် စစ်ခုန်းယုံသည် သူ၏ ငယ်ဘဝတွင် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ကျော်ကြားမှုအထွတ်အထိပ်တွင် သူသည် မြင့်မားသော ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်ရန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမည်ဟု ကြေညာခဲ့သော်လည်း မျက်နှာမပြဘဲ ခြောက်နှစ် ခုနစ်နှစ်ကြာအောင် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အဖွဲ့ကိုသစ္စာခံတဲ့ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်တွေတောင် စစ်ခုန်းယုံမှာ သေချာပေါက် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့တာကို ယုံကြည်လာကြသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် စစ်ခုန်းယုံသည် ဤနေရာ၌ ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှု ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ သေချာပါသည်။

“ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်… ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ပဲ၊ သူ ထွက်လာပြီ။”

ကျွီယိခန်းမအပြင်ဘက်၌ ခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားတော့ 'စစ်ခုန်းယုံ' ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ခဲ့သော တပည့်များအားလုံး ကြည်နူးနေကြသည်။

လူအများစုအတွက် စစ်ခုန်းယုံသည် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော ပဲ့ကိုင်သူဖြစ်သည်။ မုန့်စန်းက မဆိုးပါ။ သို့ပေမယ့် စစ်ခုန်းယုံနဲ့ ယှဉ်ရင် သူက အရေးမပါသလို ဖြစ်သွားသည်။

"ဂိုဏ်း... ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တကယ် ထွက်လာပြီလား"

ခန်းမခေါင်းဆောင်လေးယောက်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ သူတို့၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့။

အထိတ်အလန့်ဆုံးသူက မုန့်စန်းဖြစ်သည်မှာ လုံးဝ သေချာပါသည်။ ရုတ်တရတ် အဖြစ်အပျက်များကို သူခဏလောက် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မုန့်စန်းသည် စစ်ခုန်းယုံကို ကြောက်သောကြောင့် အခြေအနေကို စမ်းသပ်ရန် သူ ပြဿနာလေးတွေ ရှာခဲ့သည်။ သူစစ်ခုန်းယုံအကြောင်းကို သိရသလောက် သူ့မှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ရင် သူ စိတ်ရှည်နေမှာ မဟုတ်ပါ။

သို့သော် စစ်ခုန်းကျန့် ဒုက္ခရောက်နေသည့်တိုင် စစ်ခုန်းယုံက မည်သို့မျှ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ မုန့်စန်း၏အမြင်တွင် စစ်ခုန်းယုံသည် ကံဆိုးမျူအချို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ဟူ၍ပင်။ ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ယနေ့တွင် သူတာဝန်ယူရမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့မိသည်။

ဤ 'စစ်ခုန်းယုံ' သည် ထုံးစံအတိုင်း စူးချန်ခုန်း ပင်ဖြစ်၏။

အံ့သြထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအားလုံး၏ မျက်နှာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ပေ။ သူသည် လစ်လပ်နေသော ဝေလငါးအရိုးထိုင်ခုံဖြစ်သည့် ကျွီယိခန်းမရှိ အမြင့်ဆုံးထိုင်ခုံရှိရာသို့ လက်နောက်ပစ်လျက် လျှောက်သွားကာ စစ်ခုန်းဟွမ်က သူ့နောက်တွင် လိုက်လာခဲ့သည်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိဘဲနှင့် စူးချန်ခုန်းသည် တောင့်တင်းနေပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသူ မုန့်စန်းက ဖြတ်သွားကာ အခြားသူများ၏ ထိတ်လန့်မှုနှင့် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများနှင့် ယှဉ်ပါက စိတ်သက်တောင့်သက်သာဖြင့် ဝေလငါးရိုးထိုင်ခုံပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ငါ့မောင်ရဲ့ ခံနိုင်ရည်ကတော့ တကယ်ပါပဲကွာ... ငါနဲ့အများကြီးကွာတယ်။" စစ်ခုန်းဟွမ်သည် သူ့အနားတွင် တာဝန်ကျေပွန်စွာ ရပ်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် သဘောကျနေမိသည်။ သူဖော်ထုတ်ခံရမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်ကတော့ အကြည့်တွေနဲ့ ဖိအားတွေခံနေရပေမဲ့ သက်တောင့်သက်သာရှိနေဆဲပါပဲ။ သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား တစ်ခုတည်းကတောင် အံ့သြစရာပင်။

တကယ်တော့ စူးချန်ခုန်းသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း စမ်းသပ်မှုများစွာနှင့် ဒုက္ခများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် သံနက်အိမ်တော်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နေ့စဉ်လက်နက်များကိုသာမက ထုလုပ်ရုံသာမက သူ့နှလုံးသားကိုပါ လေ့ကျင့်ပေးကာ ဘာကိုမှ မကြောက်မရွံ့တတ်သော နှလုံးသားကို ပုံဖော်ခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ပျော့ပျောင်းတယ်ဆိုပေမယ့် လိုအပ်တဲ့အခါ မာကျောတယ်ဆိုတာ ငြင်းလို့မရပါ။

တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည့် 'ဧရာဝေလငါးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်' ပြန်လာခြင်းကြောင့် အံသြနေကြပြီး အပ်ကျသံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"မင်းတို့တွေ...တော်တော်အတင့်ရဲနေတယ်ပေါ့! ငါဒီမှာရှိသေးတာကို ပုန်ကန်ဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူးလား။"

ခန်းမအတွင်းမှ ကြမ်းတမ်းပြီး ဩရှတဲ့အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာမှသာ လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။

ထိုနေရာ၌ အရပ်ရှည်ရှည် တောင့်တောင့်တင်းတင်းနဲ့လူက အရင်ကလိုပဲ ဝေလငါးရိုးထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို အပေါ်စီးကနေ ကြည့်နေလေသည်။