ဝေလငါးဘုရင်။ တုနှိုင်းမရသော နတ်ဘုရားရဲစွမ်းသတ္တိ။ (၄)

မုန့်စန်းသည် လက်ဖဝါးဖြင့် ထိတ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးသည် လေထုကိုဖြိုခွင်းသည့် နဂါးတစ်ကောင်နှယ် နဂါး၏ ဟိန်းဟောက်သံက ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခါသွားစေသည်။

"ဗွမ်း!"

လက်သီးနှင့် လက်ဖဝါးတို့သည် ဆန်းပြားသောလှည့်ကွက်များမပါဘဲ ဆုံတွေ့ကြပြီး ကြီးမားသော အင်အားစုနှစ်ခု၏ တိုက်မိမှုမှ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ခန်းမအတွင်း၌ ပြင်းထန်သောလေထုကို ဖန်တီးလျက် ပြည့်လျှံနေသော စွမ်းအင်များသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်သွားရာ မာကျောသော ကြမ်းခင်းများကို အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေစေပြီး ကျောက်တုံးများ လှိမ့်ထွက်ကာ ကျည်ဆန်များကဲ့သို့ လွှင့်ထွက်သွားသည်။

ဂျိမ်း!

ကျွီယီခန်းမ တစ်ခုလုံး၏ အပြင်ဘက်တွင် အသံသည် ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် မိုးခြိမ်းသံတမျှ ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ အပြင်မှာစောင့်နေတဲ့ တပည့်တွေအားလုံးက ဘာတွေဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိရဖို့ အံ့ဩနေကြသည်။ သူတို့က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ခေါင်းကုတ်လိုက်ပေမယ့် အမိန့်မရသောကြောင့် အပြင်မှာသာ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်နေကြရသည်။

"ဘာ?"

မုန့်စန်း၏ မျက်နှာ အရောင်ပြောင်းသွားလေ၏။ တိုက်မိသည့်အခိုက်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးသည် အလွန်လေးလံသည်ဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။ လူသားနှင့်တူသည်မဟုတ်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဝက်ဝံတစ်ကောင်၊ တောင်များကို နင်းနိုင်သည့် ဝက်ဝံမျိုးဖြစ်သည်။

"ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ်"

ပြင်းထန်သော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို ထိမှန်သွားပြီး မုန့်စန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက် ထုံကျင်သွားကာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ နောက်သို့ တွန်းခံလိုက်ရပြီး ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းလောက် ထိန်းမရဘဲ နောက်သို့ ဆုတ်သွားလေ၏။ သူလှမ်းလိုက်သောခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မြေပြင်မှ အက်ကွဲကြောင်းများ ကျယ်လောင်စွာ ပြန့်ကျဲလျက် တုန်လှုပ်သွားသည်။

“ဒါက… စန်းတိက အသာစီးရနေတာလား။”

စစ်ခုန်းဟွမ်၏ မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သန်မာပြီး စစ်ခုန်းမိသားစု၏ ပံ့ပိုးမှုအပြည့်ရှိကြောင်း သူသိသည်။ စူးချန်ခုန်းက မကြာသေးမီက ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်လေးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သီအိုရီအရ သူသည် မုန့်စန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အားနည်းနေလောက်သည်။

သို့တိုင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိသော်လည်း မုန့်စန်းသည် အရှက်ရစရာကောင်းသော ဆုတ်ခွာမှုထိ ထိုးရိုက်ခံရပြီး စူးချန်ခုန်းသည် မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်စွာ မတုန်မလှုပ် တည်ငြိမ်နေကာ ထိုက်တောင်ကဲ့သို့ မတုန်မလှုပ် ပင်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်ခွဲကျော်က ချီချန်းဟုန်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ သူက ဒီအတိုင်းအတာအထိ တိုးတက်လာခဲ့တာလား။ အရင် စစ်ခုန်းယုံမှာတောင် ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်း မရှိခဲ့ပါ။

“ဒါက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်… တကယ့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ပဲ” ခန်းမခေါင်းဆောင် လေးယောက်နှင့်‌ မုန့်စန်းကိုယ်တိုင်အပါအဝင် အခြားလူတိုင်းက ဤလူသည် အယောင်ဆောင်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့စိတ်ထဲတွင် နားလည်သွားကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲအင်အားနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများဖြင့် ရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ဘုရင် စစ်ခုန်းယုံသာဖြစ်နိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ နဝမနယ်ပယ်သို့ ပြီးပြည့်စုံပြီးသော ဝူချင်းရှီသည် သူကျင့်ကြံထားသော လက်သီးစွမ်းအင်၏ သဘာဝဖြစ်သည့် အကြီးမားဆုံးပြောင်းလဲမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

လက်သီးတစ်ချက်ပစ်ကျွေးလိုက်ခြင်းဖြင့် လက်သီးစွမ်းအင် တုန်ခါမှုသည် ၎င်း၏ယခင်သေစေနိုင်လောက်သည်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ တူညီသောခွန်အား၊ တူညီသောအလေးချိန် ရှိသည့်တိုင် ချည်လုံးနှင့် သံလုံးသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို ထိမှန်သောအခါ လုံးဝကွဲပြားစွာ ပျက်စီးစေသည်။ ယခု စူးချန်ခုန်းကိုင်စွဲထားသော လက်သီးစွမ်းအင် အမျိုးအစားငါးမျိုးသည် ဤကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ရား”

မုန့်စန်းသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်သွားသည်။ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးပြန်ကြောများ ပေါက်ထွက်ကာ အရေပြားများ ပူပြီး နီရဲလာကာ ပြင်းထန်သော မီးကဲ့သို့ အပူတဟုန်းဟုန်းတက်လာ၏။ ထူထဲသော ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးများသည် သူ့အရေပြား၏ ချွေးပေါက်များမှတဆင့် စိမ့်ထွက်ကာ မီးရှူးတန်ဆောင် မီးများကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းကာ နဂါးပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ်သို့ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပေါင်းစပ်လာသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် မုန့်စန်းလုပ်နိုင်သမျှသည် သူ၏စွမ်းအားရှိသမျှဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီး အပြင်းအထန် အားထုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။

"နဂါးပျံ နတ်ဘုရား လက်ဖဝါး!"

မုန့်စန်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အကန့်အသတ်များအထိ ပေါက်ကွဲစေနိုင်သည့် ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးများကို လျစ်လျူရှုကာ ရူးသွပ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏လက်ဖဝါးများသည် တိမ်များနှင့် မြူခိုးများဖြတ်သွားသော နဂါးနှစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးနီရောင်အရိပ်များဖြင့် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြေးလွှားကာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကဲ့သို့ တန်ခိုးကြီးသော ဤပြိုင်ဘက်ကြီးဆီသို့ ဒေါသတကြီး ခုန်ဆင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ခုနစ်နဲ့ နီးစပ်တဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မုန့်စန်းရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ပြသမှုက ထူးခြားလှသည်။ စူးချန်ခုန်းပင်လျှင် သူ့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားရဲ။ သာမာန်အခြေအနေအရ စူးချန်ခုန်းသည် ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးများကို ရှောင်လွှဲနိုင်သော်လည်း သူ၏ လက်ရှိသရုပ်မှာ ‘စစ်ခုန်းယုံ’ ဖြစ်ပြီး ရှောင်တိမ်း၍မရပေ။ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး အနိုင်ယူနိုင်သော အပြုအမူကို ပြသရန်ဖြစ်သည်။

ဝူချင်းရှီ။ ကျားနှင့်ဝက်ဝံတိုက်ကွက်။

စူးချန်ခုန်းသည် စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အဆုံးအစမရှိ လှည့်ပတ်စေကာ သူ့ကိုယ်ထည်၏ အလွန်အကျွံလုပ်ဆောင်မှုကို ထိန်းထားသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ လက်သီးနှစ်ဖက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ လုံးဝကွဲပြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေ ရှိသည်။ ညာလက်သီးကို ကျားခြေသည်းကဲ့သို့ ဆုပ်ထားပြီး ဘယ်လက်သီးကို ဒေါသတကြီး ဝက်ဝံကဲ့သို့ ဆုပ်ထားသည်။ ကွဲပြားသော လက်သီးစွမ်းအင် အမျိုးအစားနှစ်မျိုးကို စူးချန်ခုန်းတစ်ယောက်တည်းက ပြီးပြည့်စုံစွာ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။

"ဝေါင်း! ရား!"

လေထဲတွင် ကျားနှင့်ဝက်ဝံတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ဧရာမဝက်ဝံနှင့် ရက်စက်သော ကျားတို့သည် တိုက်ပွဲတွင် ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောအားက ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဟိန်းဟောက်သံသည် လူတိုင်းကို တခဏတာ အံ့သြသွားစေသည်။

မုန့်စန်းသည် မီးကုန်ယမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ကွဲကြေကာ ပျော့ခွေသွားသလို ခံစားရပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။

နဝမနယ်ပယ်မှ ဝူချင်းရှီသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်သည်။ မတူကွဲပြားသော စွမ်းအင်အမျိုးအစားငါးမျိုးကို ကျင့်ကြံပြီး အချင်းချင်း ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်သည်။ အံ့မခန်း စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်သည်။

သိုင်းပညာစွမ်းရည်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သန်မာသူများကို အားကောင်းစေရန်နှင့် အားနည်းသူများကို ဗျူဟာမြောက်ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ကျော်လွှားနိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း!"

လက်သီးများနှင့် လက်ဖဝါးများ ထပ်မံတိုက်မိသွားသည်။ ပြင်းထန်သော ချီနှင့် သွေးများ တုန်ခါသွားပြီး စွမ်းအင်များသည် ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ လိမ့်တက်လာသည်။ ပေသုံးဆယ်ပတ်လည်ရှိ ကြမ်းပြင်သည် တစ်လက်မချင်း ပြိုကျကာ နဂါးနှင့် ကျားတို့၏ အသံများ အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်နေချိန်တွင် အုတ်နှင့် အုတ်ကြွပ်များ ကွဲအက်သွားသည်။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုတောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာလဲ!"

ရောက်ရှိလာသူအားလုံးနီးပါးသည် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြပြီး ချီသွေးနယ်ပယ်တွင် ရှိကြသည်။ နှစ်ယောက်သား တိုက်ပွဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တံတွေးမျိုချရင်း အံ့ဩသွားပြီး သူတို့၏ နိမ့်ကျမှုကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

“ဂျွတ် ဂျက်!”

လေထဲတွင် မုန့်စန်းထံမှ နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံကို ကြားရပြီး စူးချန်ခုန်းနှင့် ထိမိသော လက်နှစ်ဖက်မှ အရိုးကွဲသံ ခပ်တိုးတိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့လက်မောင်းကြွက်သားတွေ စုတ်ပြဲပြီး သွေးပူပူတွေ ပန်းထွက်လာ၏။

စူးချန်ခုန်းကို မျက်နှာမူကာ မုန့်စန်းသည် ရှင်းမပြနိုင်လောက်အောင် စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခံစားချက်အရ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်နှင့်သွေးကို အထွတ်အထိပ်သို့ မတွန်းပို့နိုင်သေးပေ။ သူအသုံးပြုသော အင်အားသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် ချီစွမ်းအားထက် အားနည်းနေပုံရသည်။ သို့တိုင် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှ လေးနက်ပြီး စွမ်းအားများပြားလှသော လက်သီးများက သူ့ကို နှိမ်နှင်းလိုက်သည်။

တစ်ခုက ကျောက်တုံးနဲ့တူပြီး တခြားတစ်ခုက သတ္တုနဲ့တူသည်။ ၎င်းတို့ကို တိုက်မိအချိန်မှာ သူ့မှာ ခွန်အားတွေ ရှိခဲ့ရင်တောင် လွှမ်းမိုးခံရဆဲပင်။ စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးများမှ ပို့လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအား နှစ်ခုသည် ပြင်းထန်သော ကျားတစ်ကောင်နှင့် ကြမ်းတမ်းသော ဝက်ဝံကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တားဆီး၍မရနိုင်ပေ။