ဝေလငါးဘုရင်။ တုနှိုင်းမရသော နတ်ဘုရားရဲစွမ်းသတ္တိ။ (၅)

အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်နေသော မုန့်စန်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး မုန့်စန်း၏ ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ခြောက်ကို ဆန့်ကျင်သည့် သူ၏ ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်လေးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေသော စူးချန်ခုန်းလည်း လုံးဝမသက်သာပေ။ သူ့လက်တွေ ထုံကျင်နေပြီး အာရုံခံစားမှု ပျောက်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပေမယ့် အောင်ပွဲ ဒါမှမဟုတ် ရှုံးနိမ့်မှုဟာ ဒီအခိုက်အတန့်ပေါ်မှာ မူတည်ကြောင်း သူသိသည်။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းနည်းပညာ ဧရာမဝေလငါးလေရှူထုတ်ခြင်း

စူးချန်ခုန်းသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် စုပြုံနေသော ချီစွမ်းအင်ကို လေ၀င်လေထွက်နှင့် ရောနှောကာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားသော ရေတိုင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တည့်တည့်တက်သွားကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ မုန့်စန်းဆီသို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

“အား”

မုန့်စန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ့ရင်ဘတ်ကို ကာကွယ်ဖို့ သူ့လက်မောင်းတွေ မြှောက်လိုက်ရာ အရိုးတွေ ကွဲအက်ပြီး သွေးအလိမ်းလိမ်းထွက်လာလေ၏။

"ဘုန်း!"

ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းသည် မုန့်စန်း၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး လေအမြောက်ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ မုန့်စန်း၏လက်များသည် စိစိညက်ညက် ကွဲကြေကာ အရိုးအပိုင်းအစများ ဖောက်ထွက်လာလေ၏။

“ဝုန်း!”

မုန့်စန်းသည် ကြိုးပြတ်သွားသောစွန်ကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ပျံသွားကာ ရင်ဘတ်ကြီး ကွဲကြေသွားပြီး သွေးများ ရောနှောနေသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် အန်ထုတ်ကာ သွေးများဖြင့် အဆက်မပြတ်ချောင်းဆိုးနေသော်လည်း ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ဘုရင် ပြန်ကြွလာကြောင်း ကြွေးကြော်နေသကဲ့သို့ ခန်းမကြီးက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"နိုင်.. ငါတို့နိုင်သွားတာလား"

စစ်ခုန်းဝမ်နှင့် စစ်ခုန်းဟွမ်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ သရုပ်မှန်ကို ရှာတွေ့သွားပါက ဘာလုပ်ရမည်ကို သူတို့ စဉ်းစားသားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့မမျှော်လင့်ထားသောအရာမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုဖြစ်ပြီး အကွက် အနည်းငယ်အတွင်း မုန့်စန်းကို အနိုင်ယူကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော စွမ်းအားကိုပြသခဲ့သည်။

“ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်… တကယ်က ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ပဲ၊ ဧရာမ ဝေလငါးနည်းပညာ… မမှားနိုင်ဘူး။”

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က အန္တရာယ်မကျရောက်ခဲ့သလို သူက တကယ်ကို မြင့်မားတဲ့ သိုင်းပညာနယ်ပယ်တွေကို လေ့လာရင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာပဲ။"

ခန်းမခေါင်းဆောင်လေးဦးနှင့် ဒုခန်းမခေါင်းဆောင် အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်တို့သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

မုန့်စန်းတစ်ယောက် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရပြီး မထနိုင်ခင်မှာ နှစ်ယောက်သား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုဟာ အနည်းငယ်မျှသာ ကြာခဲ့ပြီး ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အင်အားပြသခဲ့သည်။

"သူ မုန့်စန်းကို သူ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင်နဲ့ သွေးကို အထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် မနှိုးဆွဘဲနဲ့ အနိုင်ယူခဲ့တာလား။"

"ဒါပေမယ့် တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေပုံပါပဲ... ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သုံးတဲ့ လက်သီးနည်းစနစ်ကို သိပ်မရင်းနှီးဘူး။ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ သူတတ်မြောက်ထားတဲ့ လက်သီးနည်းပညာအသစ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏အဆင့်မြင့်အရာရှိများအားလုံးသည် စွမ်းအားကြီးသူများကို နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာနှင့် လေးစားမှုနှစ်ခုစလုံး ခံစားခဲ့ရသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးက ပြစ်ချက်များ ထုတ်ဖော်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ကန့်သတ်ချက်အထိ မနှိုးဆွခဲ့ပေ။ ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်လေးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ရုံသာ ရှိသေးသောကြောင့် သူ၏ ချီနှင့် သွေးစွမ်းအားသည် မုန့်စန်းလောက် မကောင်းမွန်သေးပါ။ သူ အပြည့်အ၀ နှိုးဆွလိုက်သည်နှင့် ပြင်ပသရုပ်သည် ချို့ယွင်းချက်များစွာကို ထုတ်ပြသွားနိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းအသုံးပြုသော ဝူချင်းရှီကိုတော့ ဤ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသားများ၏အမြင်တွင် စစ်ခုန်းယုံ နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သော လက်သီးနည်းပညာဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းသည် မုန့်စန်းကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ဟု အားလုံးက ယူဆကြကာ ကွဲလွဲမှုများကို သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ရှင်းလင်းချက်များဖြင့် အလိုလို သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။

“ငါတို့နိုင်သွားပြီ…” စူးချန်ခုန်းလည်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူသည် မုန့်စန်းကို အကွက်အနည်းငယ်ဖြင့် အနိုင်ယူလိုက်သောအခါ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူ အားအပြည့်အဝ အသုံးချခဲ့သည်။ သူ့လက်တွေက ထုံနေသေးပေမယ့် သူ့မျက်နှာက အရိပ်အမြွက် နည်းနည်းမှ မပြခဲ့။

အဲဒါက ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုပါပင်။ အခြားသူမရှိလျှင် စူးချန်ခုန်းသည် အလွန်အမင်း တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ငှက်အကွက်နှင့် သမင်အကွက်တို့၏ တက်ကြွမှုကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ထိခိုက်မှုများစွာမရှိဘဲ မုန့်စန်းကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

နဝမနယ်ပယ်မှ ကမ္ဘာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဝူချင်းရှီ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပါပြီ။

“အဟွတ်… အဟွတ် အဟွတ်… စစ်ခုန်းယုံ… မင်းက အောင်နိုင်သူပဲ… ငါ့ကို အပြီးသတ်လိုက်တော့…”

မုန့်စန်းသည် ကြမ်းပြင်မှထရန် ရုန်းကန်ရင်း သူ့လက်နှစ်ဖက်က ပျော့ခွေနေပြီး မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး ထိုစကားကို ပြောနေချိန်မှာ အံတကြိတ်ကြိတ်နှင့်။

မုန့်စန်းက အသနားမခံခဲ့ဘဲ သူ ဒုက္ခရောက်နေကြောင်း ကောင်းကြောင်းကြီးသိသောကြောင့် ကြေမွနေပြီဖြစ်သော သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆုံးသတ်ချင်နေ၏။

"စစ်ခုန်းယုံရဲ့လက်ထဲမှာ ငါရှုံးနေတုန်းပဲ..." မုန့်စန်းက သူ့နှလုံးသားထဲက ခါးသီးမှုတွေနဲ့ မကျေနပ်မှုတို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အထက်သို့တက်ရန် အစွမ်းအစရှိသမျှ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ အရာအားလုံးသည် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သက်သာရာရခဲ့သည်။ စစ်ခုန်းယုံကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းသည် သူကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အရာတစ်ခုပင်။

စူးချန်ခုန်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ့လက်တွေ တဖြေးဖြေးပြန်ခံစားရတဲ့အထိ စောင့်လိုက်တယ်။ ထို့နောက် သူသည် မုန့်စန်းဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းက မုန့်စန်းရဲ့ နှလုံးသားကို နင်းသွားပုံရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလိုလို တုန်လှုပ်ခါသွားကာ သူ့အသားအရည်ကလည်း ဖြူဖျော့လာ၏။

အားလုံးက ဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး မုန့်စန်းရဲ့အဆုံးသတ်က ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ နားလည်ကြသည်။ သူတို့ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ တစ်ချိန်က မုန့်စန်းသည် စစ်ခုန်းယုံ၏ အရည်အချင်းအရှိဆုံး လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ လောဘဇောက သူ့အား ကျဆုံးစေခဲ့ပြီး ယခုတော့ စစ်ခုန်းယုံ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေရတော့မည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မုန့်စန်း၏ ရှေ့သို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး အနားသို့ အနည်းငယ် ကပ်ကာ ချီစွမ်းအင်ဖြင့် သူ့အသံကို ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ထုပ်ပိုးလျက် အပြင်သို့ မထွက်နိုင်အောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းကာ မုန့်စန်းသာ ကြားနိုင်သည်ဟု သူ့ကိုယ်ပိုင်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒုခေါင်းဆောင်မုန့်၊ ခင်ဗျားကို သတ်တဲ့သူက ကျွန်တော် စူးချန်ခုန်းပဲ"

"ဘာ" မုန့်စန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်သွားကာ မရင်းနှီးသော လူငယ်လေးတစ်ယောက်၏ အသံဖြစ်သော 'ကျွန်တော် စူးချန်ခုန်း' ဟူသော စကားလုံးငါးလုံးကြောင့် မယုံကြည်နိုင်စွာ ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

မရင်းနှီးသော ဤအသံနှင့် စူးဟုခေါ်သော လူတစ်ဦးသည် သူစော်ကားခဲ့သော ရန်သူများကြားတွင် ရှိနေပုံရသည်။ တစ်ယောက်သာ ရှိတော့သည်။ ထိုလူက သူ့ဆီကနေ စစ်ခုန်းဟွမ်ရဲ့အကူအညီနဲ့ လွတ်မြောက်သွားတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်စူးပင်။

အဲဒီတုန်းက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်စူးက မုန့်စန်းကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်။ လီလေ့ကို သတ်နိုင်လောက်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ခပ်လျှိုလျှိုနေကာ အာဏာအတွက် မကြိုးစားဘဲ ပဋိပက္ခများတွင် မပါဝင်ခဲ့။ မုန့်စန်းက သူထွက်ပြေးပြီးနောက် သူ့ကို ခြေရာခံဖို့ သူ့လူတွေကို စေလွှတ်ပြီး နောက်လာမယ့် ပြဿနာတွေရဲ့ အရင်းမြစ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် စူးမျိုးရိုးနှင့်လူငယ်လေးသည် ထွက်ပြေးမသွားဘဲ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတွင် တစ်လျှောက်လုံး ခပ်လျှိုလျှို ပုန်းနေခဲ့သည်။

“ဧရာမ ဝေလငါးစွမ်းရည်… ဧရာမဝေလငါး နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ပန်းချီကား၊ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရထားတဲ့ စစ်ခုန်းကျန့်က ပွဲကို တက်နိုင်တုန်းပဲ…”

ထိုအချိန်တွင် မုန့်စန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထူးဆန်းသောအသေးစိတ်အချက်အလက်များ အားလုံး သူ့စိတ်ထဲတွင် စုစည်းလာပြီး သူသဘောပေါက်သွားသည်။

ပျောက်ဆုံးနေသော ဧရာမဝေလငါး နတ်ဘုရားစွမ်းအင်ပန်းချီကားသည် ခန်းမခေါင်းဆောင်အချို့၏လက်ထဲသို့ မရောက်သွားခဲ့ပါ။ စူးချန်ခုန်းက ကြားဖြတ်ဟန့်တားခဲ့သည် ။

ထိုနေ့ပွဲ၌ အနည်းငယ်ထူးဆန်းသော စစ်ခုန်းကျန့်သည် စစ်ခုန်းကျန့် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။