ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပိုချစ်တယ်

တော်ပြီ၊ ဒီလောက်ကောင်းမွန်တဲ့ အကျိုးတူပူးပေါင်းမည့်သူတစ်ဦး ကိုယ့်မျက်စိရှေ့မှာရှိနေမှတော့ ဒီရွှေပေါင်လုံးကို သေချာပေါက်အမိဖက်ထားရမယ်။

"အစ်မ၊ ပျိုးခြံကို အစ်မအဖေဆီက ဝယ်လို့ရမယ်၊ လူကို အစ်မရဲ့အစ်ကိုဝမ်းကွဲဆီက ဝယ်လို့ရမယ်ဆိုရင်တောင် ငွေကုန်ကြေးကျက မနည်းဘူး။ ကျွန်မက... နည်းပညာနည်းနည်းပဲ ထုတ်တာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အများကြီး ယူနိုင်မှာလဲ။"

အစ်မ၏ နောက်ခံအင်အား ဤမျှကြီးမားသည်ကို သိရှိသွားသောအခါ သူမဘယ်မှာ အစ်မကို ဤမျှလောက် အခွင့်အရေးယူရဲတော့မှာလဲ။

"ဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါလည်း စီးပွားရေးလုပ်တဲ့ အတွေ့အကြုံမရှိဘူး၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းငါ့ကို သင်ပေးရမှာပဲ။" ဟု ကျိုးရှီက ပွင့်လင်းစွာ ဆိုသည်။

"ဒီတစ်ခါ မင်းအစ်ကိုရဲ့ ကိစ္စပြီးသွားတော့ အများကြီး စဉ်းစားမိသွားတယ်။

ငါအရင်က အရမ်းအားနေတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို အရမ်းအလေးထားတယ်၊ သူ့ကို ဘဝကြီးတစ်ခုလို သဘောထားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူငါ့ကို သစ္စာဖောက်နိုင်တယ်လို့ သိလိုက်ရတဲ့အခါမှာမှ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ သူနဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့တာ။

တကယ်တော့ အဲ့ဒီယူနျန်က နည်းလမ်းတွေက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါကသာ အလွယ်တကူ သူ့လမ်းကြောင်းထဲ ဝင်သွားပြီး စိတ်ခံစားချက်တွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရတယ်၊ သူ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုနောက်ကို လိုက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ မင်းအစ်ကိုနဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့တယ်။

မင်းအစ်ကိုက ငါပြောင်းလဲသွားတယ်၊ အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူး၊ အရူးမတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတယ်လို့ ပြောတယ်။"

"ဟားဟား" ဟု ကျိုးရှီက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါပြောင်းလဲသွားတယ်၊ ငါပြောင်းလဲသွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားတဲ့ ကျိုးမိသားစုရဲ့ သမီးငယ်လေးကနေ သူဆိုတဲ့ဟိုင်ကန်းရဲ့ ဇနီးဖြစ်သွားလို့ပဲ။"

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ငါမင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ချင်တယ်။"

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ယွဲ့အာ၊ မင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ကတည်းက ငါမင်းကို သဘောကျတယ်။ အခုငါနားလည်သွားပြီ၊ ငါသဘောကျတာက မင်းရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးပဲ။ အဲ့ဒီလို ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး။ လယ်သူမတစ်ယောက်ရဲ့ ကြမ်းတမ်းမှု ဒါမှမဟုတ် သာမန်မိန်းကလေးတွေရဲ့ နူးညံ့တဲ့အမူအရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။

မင်းက ယုံကြည်မှုရှိတယ်၊ တည်ငြိမ်တယ်၊ ကိုယ်ပိုင်အမြင်နဲ့ ဆန္ဒရှိတယ်။ အဲ့ဒါက အရမ်းဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ကျွန်မက အစ်မပြောသလောက် ကောင်းလို့လား။" ဤချီးကျူးစကားက သူမကို အနည်းငယ် မျက်နှာပူစေသည်။

"သေချာပေါက်ကောင်းတာပေါ့။" ဟု ကျိုးရှီကပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးရှီက ထပ်ပြောသည်၊ "ဒီလိုပြောရရင် ငါ့ကိစ္စက ဒီတစ်ခါ မင်းဆီမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းက ငါဖြစ်ပြီး ဒီလိုကိစ္စမျိုး ကြုံတွေ့ရရင် မင်းဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမက အစ်မဖြစ်ခဲ့ရင်...

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ကျိုးရှီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ အစ်မလိုပဲ အခြေအနေကို သွားမေးမြန်းမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရန်မဖြစ်ဘူး။

လီရှောင်က တစ်ဖက်လူကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်မသူနဲ့ ကွာရှင်းပြီး လုံးဝအဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်မယ်။" ဤသို့သော အခြေအနေဖြစ်ပွားမည်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင်ပန်းနေသော်လည်း ဤအတွေးအပေါ် အလွန်ခိုင်မာသည်။

ကျိုးရှီသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အခြားအတွေးအချို့ ပေါ်လာသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ထပ်မံမေးသည်၊ "ဒါဆိုရင် မင်းတို့မှာ ကလေးတွေရှိနေရင်ရော။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီ၏ စကားကို စိတ်ကူးကြည့်လိုက်သော်လည်း အကြည့်များသည် ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်သည်။

"ကလေးကို ထားခဲ့ပြီး ကွာရှင်းမယ်။"

ကျိုးရှီသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီမိန်းမက သာမန်အိမ်ကဆိုရင်ရော။ မယားငယ်အဖြစ်ပဲ တောင်းဆိုရင်..."

"ကျွန်မခင်ပွန်းမှာ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိရမယ်။" ဤတစ်ကြိမ် ကျိုးရှီ စကားမဆုံးမီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့က ဆိုသည်။

ကျိုးရှီ၏ မျက်လုံးများသည် အရောင်တောက်လာသည်။

"မင်းက မနာလိုစိတ်ကြီးတာပဲ။" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်မှုမရှိဘဲ အပြုံးများ ရှိနေသည်ကို မြင်သည်။

"မနာလိုစိတ်ကြီးရင်လည်း ကြီးတယ်ပေါ့။ ကျွန်မအမြင်မှာတော့ ယောက်ျားမိန်းမ အချစ်ရေးမှာ တစ်ယောက်တည်းက အထီးကျန်တယ်၊ နှစ်ယောက်က ပျော်ရွှင်တယ်၊ သုံးယောက်က ရှုပ်ထွေးသွားပြီ။ လူပိုများရင် ပိုဆိုးတယ်။"

ကျိုးရှီ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါပေမဲ့ ယောက်ျားတွေ မယားငယ်ယူတာက သာမန်ပဲ၊ ပြီးတော့ တစ်ခါတစ်ရံ မယားငယ်ယူတာက အချစ်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ..."

'မျိုးဆက်ဆက်ခံရန်' ဆိုသော စကားလုံးလေးလုံး မထွက်မီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းခါ၍ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ယောက်ျား၊ မိန်းမအားလုံး လူပဲ။ မိန်းမတွေ လက်ထပ်ပြီးရင် ခင်ပွန်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်ဆိုရင် ယောက်ျားတွေက ဘာလို့ ဇနီးတစ်ယောက်တည်းနဲ့ မနေနိုင်ရမှာလဲ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီအား ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်မအတွေးက လူတော်တော်များများနဲ့ မတူဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ဒီလိုပဲ တွေးတယ်။ လီရှောင်က တစ်နေ့မှာ ကျွန်မအပေါ် အချစ်မရှိတော့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် လူသစ်လိုချင်ရင် ကျွန်မသူနဲ့ ကွာရှင်းမယ်။

အစ်မပြောတဲ့ အချက်တစ်ချက်ကို ကျွန်မအရမ်းသဘောတူတယ်။ ယောက်ျားက ကိုယ့်ဘဝကြီးမဟုတ်ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ လီရှောင်က ကျွန်မဘဝရဲ့ အရာအားလုံးမဟုတ်ဘူး။"

ကျိုးရှီသည် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့က ထပ်ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်မ လီရှောင်ကို ချစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုချစ်တယ်။"

စကားတစ်ခွန်းသည် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျိုးရှီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ကြည်လင်သွားစေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးတက်သွားပြီး ဆက်ပြောသည်၊ "ကျွန်မအမြင်မှာတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချစ်မှသာ တခြားသူကို ကောင်းကောင်းချစ်နိုင်မယ်၊ တခြားသူရဲ့ အချစ်ကိုလည်း ခံထိုက်မယ်။

ဘေးကလူတွေ ထွက်ခွာသွားမှာကို စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး ကာကွယ်နေမယ့်အစား ဒီအတွေးတွေကို ဖယ်ရှားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုကောင်းအောင်၊ ပိုထူးချွန်အောင် လုပ်ဆောင်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ဘေးကလူတွေက မျက်စိမကန်း၊ မတုံးအသရွေ့ သေချာပေါက် ထွက်ခွာသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေါ့၊ သူတကယ် မျက်စိကန်းသွားရင်၊ ဒါမှမဟုတ် တုံးအသွားရင် အဲ့လိုလူကို သံယောဇဉ်တွယ်နေစရာ မလိုဘူးမလား။"

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်သော အကြည့်များသည် ကြောင်နေပြီး မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးလိုက်သည်။

သူမသည် ၂၁ ရာစုတွင် နိုးထလာသော အမျိုးသမီးများ၏ အမြင်နှင့် မိမိ၏ အတွေးအချို့ကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်ရာ အစ်မက သူမကို ဤသို့ကြည့်နေသောကြောင့် သူမအနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။

"တကယ်ကို ဒီလိုပဲ၊ ငါသိသားပဲ၊ ယွဲ့အာရဲ့ အမြင်နဲ့ အတွေးတွေက မတူဘူးဆိုတာ။" ဟု ကျိုးရှီက အံ့ဩတကြီး ဆိုသည်။

"ယွဲ့အာ၊ ပျိုးခြံကိစ္စကို ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်ကြမယ်။ နွေဦးမတိုင်ခင် ငါဆိုင်ခန်းတွေကို လက်လွှဲရောင်းချပြီး လက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံရှိလာတာနဲ့ စီစဉ်တော့မယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခွဲဝေတဲ့ကိစ္စကို ကျွန်မတို့ ငါးဆယ်ငါးဆယ်နဲ့ တွက်ကြမယ်။" ဟု အလျင်အမြန် ဆိုသည်။

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ခြောက်ဆယ်လေးဆယ်လို့ ပြောပြီးရင် ခြောက်ဆယ်လေးဆယ်ပဲ၊ ဒီကိစ္စကို ငါစိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ လုပ်တာ၊ မင်းအများကြီးမတွေးနဲ့တော့။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအခါမှ သဘောတူလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ၊ မင်းအစ်ကိုက ပြောတယ်၊ မင်းမကြာသေးခင်က ဘာ... ကင်မ်... ကင်မ်ချီလို့ ခေါ်တဲ့ဟာကို လုပ်နေတယ်ဆို။" ဟု ကျိုးရှီက ရုတ်တရက် ထပ်မေးသည်။

"အင်း။" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ပထမအသုတ်က စိမ်ပြီးသွားပြီ၊ မနက်ဖြန် စားလို့ရပြီ။ မနက်ဖြန် နည်းနည်းထုတ်ပြီး အစ်မကို မြည်းခိုင်းလို့ရတယ်။"

ကျိုးရှီ၏ မျက်လုံးများသည် အရောင်တောက်လာသည်။

"ကောင်းသားပဲ။"

ထို့နောက် မျက်လုံးများသည် လှည့်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းဒီကင်မ်ချီကို ငါ့ကိုလည်း စပ်တူလုပ်ခိုင်းလိုက်ပါလား။ မင်းအစ်ကိုက မင်းမှာ အရင်းအနှီးနည်းနည်းလိုနေသေးတယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒီအရင်းအနှီးကို ငါထုတ်မယ်။" ဟု ကျိုးရှီက ဆိုသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ဤစိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထပ်မံဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"လီရှောင်က အစ်မတို့ဒီတစ်ခါ ဆိုင်ခန်းဝယ်တာ ကုန်ကျစရိတ်မနည်းဘူး၊ အပြင်မှာတောင် အကြွေးနည်းနည်းချေးထားတယ်လို့ ပြောတယ်။ အစ်မလက်ထဲမှာ..."

စပ်တူလုပ်ငန်းလုပ်မည်ဆိုလျှင် အတိုင်းအတာသည် ကြီးမားရမည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် အရင်းအနှီးကုန်ကျစရိတ်သည် ကြီးမားနိုင်ပေသည်။

ကျိုးရှီသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အဟမ်း။ ငါတို့အိမ်မှာ ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မိဘအိမ်မှာ ရှိတယ်။ ငါမိဘအိမ်တစ်ခေါက်ပြန်ပြီး ငါ့အဖေဆီက ရာဂဏန်းလောက် ယူတာ ပြဿနာမရှိဘူး။ ဆိုင်ခန်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်ကို ယူသွားရင် ထောင်ဂဏန်းလောက် ချေးတာတောင် ပြဿနာမရှိဘူး။" ဟု ပြုံး၍ ဆိုသည်။

သို့သော် ယောင်းမများ၏ မကျေမနပ်မှုကို ရှောင်ရှားရန် သူမသည် မိဘအိမ်ပြန်၍ ဖခင်ထံမှ ငွေမယူခဲ့ပေ။

သို့သော် သူမသည် ပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်ကို ယူ၍ ပြန်သွားချေးလျှင် ယောင်းမများပင် ဘာမှပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါ..." လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဤအမူအရာကို မြင်သောအခါ အောင်မြင်နိုင်မည်ဟု သိရှိပြီး မျက်လုံးများသည် ပိုမိုအရောင်တောက်လာသည်။

"ငါငွေစ ၁၀၀၀ ထုတ်မယ်၊ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အကျိုးအမြတ်ယူရင် ဘယ်လိုလဲ။" ဟု ချက်ချင်း ဆိုသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တွက်ချက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ငွေစ ၁၀၀၀သည် သူမစိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်သည်။

ထို့နောက် နှစ်ယောက်သားသည် ကင်မ်ချီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအကြောင်း ဆွေးနွေးကြသည်။

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အစီအစဉ်နှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုကို ကြားပြီးနောက် ချက်ချင်း စတင်လုပ်ဆောင်လိုစိတ်များ ပြင်းပြလာသည်။

"ငါမနက်ဖြန် ပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်နှစ်ခု ယူပြီး မိဘအိမ်ပြန်ငွေချေးမယ်။ ပြီးတော့ သုံးယောက်မြောက် အစ်ကိုဝမ်းကွဲဆီ သွားပြီး လူနည်းနည်း ဝယ်မယ်။

ရွာထဲမှာ လူခေါ်တဲ့ကိစ္စကို မင်းနဲ့အမေက စီစဉ်လိုက်။ မုန်ညှင်းဖြူသိမ်းတဲ့အချိန်က ဆယ်ရက်ကျော်ပဲ ရှိတော့တယ်၊ ငါတို့အမြန်လုပ်ရမယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ချက်ချင်း သဘောမတူပေ။

"အရေးမကြီးပါဘူး။ မနက်ဖြန်မနက်မှာ ကျွန်မရူယီစားသောက်ဆိုင်ကို ကုန်ပို့သွားရဦးမယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ကင်မ်ချီကို ကြီးကြပ်သူလျန်နဲ့ စားဖိုမှူးလျိုကို မြည်းစမ်းဖို့ ယူသွားလိုက်မယ်။ အစ်မလည်း ပျင်းရင် ကျွန်မနဲ့အတူ လိုက်လာလို့ရတယ်။

အဲ့ဒီအခါကျရင် ကြီးကြပ်သူလျန်တို့ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်လဲ ကြည့်ရမယ်။ ရူယီစားသောက်ဆိုင်က ကျွန်မတို့နဲ့ ရေရှည်မှာယူနိုင်ရင် အစ်မဘက်က မိဘအိမ်ပြန်ပြီး ငွေချေးလိုက်ပါ၊ ဒါမှ ဦးလေးမေးလာရင် အစ်မဘက်က ပြန်ပြောလို့ကောင်းမယ်။"

ကျိုးရှီသည် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဤသည်မှာ မှန်ကန်သော အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်ဟု တွေးမိကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်သည် ထပ်မံဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် အလွန်နောက်ကျမှ အိပ်စက်ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အရင်နိုးလာပြီး ကျိုးရှီကို နှိုးပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား အတူတူ အိပ်ရာထကြသည်။

ဆေးကြောပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကင်မ်ချီအနည်းငယ်ကို ယူလာသည်။

တစ်ဝက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်တင်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့က ပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ်သုံးပြီး ဟင်းနှစ်မျိုး ချက်ပြုတ်လိုက်သည်။

မိသားစုအားလုံးသည် အရသာရှိသော ကင်မ်ချီနှင့် ကင်မ်ချီထည့်ထားသော ဟင်းလျာများကို စားသုံးရင်း ချီးကျူးစကားဆိုကြသည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် လီရှောင်သည် မြင်းစီး၍ လင်းရှောင်ကျစ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့သို့ အရင်ထွက်ခွာသွားသည်။

.....

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို ခေါ်ဆောင်၍ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို ချင်းရှီမြို့သို့ ပို့ဆောင်သည်။

အနောက်ဘက်ဈေးတွင် ဈေးရောင်းသည့်ကိစ္စမှာမူ ရက်အနည်းငယ်အကြာကတည်းက သူမမလုပ်တော့ပေ။

ချင်းရှီမြို့သို့ ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် 'လျိုရှီရဲ့စားသောက်ဆိုင်'ငယ်သို့ အရင်သွား၍ ကုန်ပစ္စည်းများကို ချထားသည်။

ထို့နောက်မှ ကျိုးရှီနှင့်အတူ ရူယီစားသောက်ဆိုင်သို့ သွားရောက်သည်။

.....

ရူယီစားသောက်ဆိုင် မီးဖိုချောင်သို့ ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စားဖိုမှူးလျိုကို တွေ့ပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြပြီးနောက် စားဖိုမှူးလျိုက သူမအား ကြီးကြပ်သူလျန်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် စားဖိုမှူးလျိုတို့အား ကင်မ်ချီအခြေအနေကို ပြောပြပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကင်မ်ချီကို ထုတ်ယူ၍ ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် စားဖိုမှူးလျိုတို့အား အတူတကွ မြည်းစမ်းစေသည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် စားဖိုမှူးလျိုတို့သည် ကင်မ်ချီကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာကြသည်။

မုန်ညှင်းဖြူသည် သူတို့ကို အံ့အားသင့်စေမည် မဟုတ်သော်လည်း မုန်ညှင်းဖြူပေါ်ရှိ အနီရောင်အနှစ်များသည် မရိုးရှင်းသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

နှစ်ယောက်သားသည် အလျင်စလိုပင် မြည်းကြည့်ကြတော့သည်။

ကင်မ်ချီ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် စပ်သောအရသာသည် လျှာဖျားတွင် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလောက်အောင် အရသာရှိလှသည်။

တစ်ဖက်စားပြီးနောက် နှစ်ယောက်သားသည် စကားမပြောဘဲ လျင်မြန်စွာ ဒုတိယတစ်ဖက်ကို ညှပ်ယူလိုက်ကြသည်။

တတိယတစ်ဖက်ကို စားသုံးပြီးနောက် ကြီးကြပ်သူလျန်သည် အရင်ဆုံး ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်ကို ပါးစပ်ဘေးတွင် ယပ်ခတ်၍ ပါးစပ်ထဲမှ အစပ်အရသာကို ဖြေဖျောက်ရန် ကြိုးစနေသည်။

သို့သော် မဖြေဖျောက်ရသေးမီမှာပင် ပါးစပ်သည် ထပ်မံစားချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

စတုတ္ထတစ်ဖက်ကို ညှပ်ယူရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် စားဖိုမှူးလျိုသည် ပန်းကန်ကို တိုက်ရိုက်မယူ၍ ကြီးကြပ်သူလျန်၏ တူကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ စားဖိုမှူးလျိုကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

"ယွဲ့အာက ဒီကင်မ်ချီကို ဟင်းထဲမှာပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးလို့ရတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ကျန်တဲ့ဒါတွေကို ငါနောက်မှ မီးဖိုချောင်မှာ သွားစမ်းကြည့်ဦးမယ်။"

ပါးစပ်ကတော့ ထိုသို့ပြောနေသော်လည်း စားဖိုမှူးလျို၏ မျက်လုံးတစ်စုံသည် ပန်းကန်ထဲမှ ကင်မ်ချီကို လောဘကြီးစွာ ကြည့်နေပြီး 'ငါတစ်ယောက်တည်း စားချင်တယ်' ဟူသော စာလုံးများကို မြင်နေရသကဲ့သို့ပင်။

သူသည် မုန်ညှင်းဖြူကို ဤမျှလောက် အရသာရှိအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်ကို တစ်ခါမှ မသိခဲ့ပေ။

ဤအရသာသည် အမှန်ပင် အလွန်ထူးခြားပြီး စားသုံးရသည်မှာ အရသာရှိပြီး နောက်ဆက်တွဲအာနိသင်လည်း ပြင်းထန်သည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲအာနိသင် ပြင်းထန်လေ စားချင်စိတ် ပိုပေါက်လေ ဖြစ်ပြီး ရပ်တန့်၍မရပေ။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

သို့သော် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ကျိုးရှီတို့ ရှိနေသည်ကို သတိရသွားပြီး စားဖိုမှူးလျိုနှင့် များများမငြင်းခုံတော့ပေ။

စားဖိုမှူးလျိုကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တူကိုချ၍ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ယွဲ့အာ၊ မင်းရဲ့ဒီကင်မ်ချီက တကယ်ကောင်းတယ်။ ဆောင်းရာသီရောက်ရင်ရော မင်းတို့ တကယ်ကုန်ပစ္စည်း ပံ့ပိုးပေးနိုင်လား။"

ဆောင်းရာသီတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ရှားပါးပြီး ရူယီစားသောက်ဆိုင်တွင် ဤသို့သော ဟင်းတစ်မျိုးရှိလျှင် အမှန်ပင် ကောင်းမွန်ပေမည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်၊ "သေချာပေါက် ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပါတယ်။ ကင်မ်ချီကို ကောင်းကောင်းသိုလှောင်ထားရင် တစ်နှစ်လောက်ထားလည်း ပြဿနာမရှိဘူး။ အခု မုန်ညှင်းဖြူထွက်တဲ့ ရာသီ၊ ကျွန်မတို့ဒီအချိန်အတွင်း များများလုပ်ထားရင် နောက်နှစ်အထိ လုံလောက်ပါတယ်။"

နောက်နှစ် နွေဦးမုန်ညှင်းဖြူ ထွက်လာလျှင် သူမလက်ထဲမှ ငရုတ်သီးအသစ်များလည်း ထွက်ရှိလာပြီး ထိုအခါ ဆက်လက်ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်၏ မျက်လုံးများသည် အရောင်တောက်လာသည်။

"အရင်က မင်းပြောတဲ့ ဒီကင်မ်ချီကို ဟင်းချက်ရင်ပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးလို့ရတယ်ဆိုတာကရော တကယ်လား။" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့အား ထပ်မေးသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါဆိုရင်..."

"ဒါဆိုရင်... မီးဖိုချောင် အားနေတယ်၊ ယွဲ့အာ မင်းငါနဲ့အတူ သွားပြီး ဒီကင်မ်ချီနဲ့ ဟင်းနည်းနည်းလောက် ချက်ကြည့်ပါလား။" စားဖိုမှူးလျိုက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောသည်။

"ရတာပေါ့။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ဝမ်းမြောက်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် အခါးရည်စားပွဲပေါ်ရှိ ထမင်းဘူးကို ယူလိုက်သည်။

"ဒီဘူးထဲမှာရော ကင်မ်ချီရှိသေးလား။" ဟု ကြီးကြပ်သူလျန်က အလျင်အမြန် မေးသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်၊ "နောက်တစ်ပန်းကန် ရှိသေးတယ်။"

ကြီးကြပ်သူလျန်၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး စားဖိုမှူးလျိုကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အဘိုးကြီးလျို၊ မင်းလက်ထဲက ပန်းကန်ကို ထားခဲ့။" သူ စား၍မဝသေးပေ။

စားဖိုမှူးလျို၏မျက်နှာတွင် မလိုလားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က မိမိကို ပြုံး၍ ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါမှ ပန်းကန်ကို ကြီးကြပ်သူလျန်ရှေ့သို့ ပြန်ထားလိုက်သည်။

"တော်ပြီ။ မင်းယွဲ့အာကို ခေါ်ပြီး ဟင်းသွားချက်၊ ငါဟိုင်ကတော်နဲ့ ဒီမှာစောင့်နေမယ်။" ကြီးကြပ်သူလျန်က စားဖိုမှူးလျိုကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

စားဖိုမှူးလျိုသည် နှုတ်ခမ်းကိုစူ၍ 'အင်း' ဟု တစ်ခွန်းဆိုပြီးမှ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

....

မီးဖိုချောင်သို့ ရောက်သောအခါ စားဖိုမှူးလျိုသည် အကူတစ်ယောက်ကို မီးမွှေးခိုင်းပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ ဟင်းချက်သည်ကို ကြည့်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝက်သားအနည်းငယ်ကို လှီးဖြတ်ပြီးနောက် ဂျင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ကြက်သွန်မြိတ် အနည်းငယ်ကို ပြင်ဆင်ပြီး ကင်မ်ချီအနည်းငယ်ကို လှီးဖြတ်ပြီးနောက် ဒယ်အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

မကြာမီတွင် ကင်မ်ချီဝက်သားကြော်တစ်ပွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ထမင်းဖြူရှိရင် တစ်အိုးယူခဲ့ပြီး ဦးလေးနဲ့ ကြီးကြပ်သူလျန် အတူတူ မြည်းစမ်းကြည့်ပါ။" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့က ဆိုသည်။

ဟင်းချက်နည်းသည် အတူတူဖြစ်သောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဟင်းတစ်မျိုးချက်လျှင် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆသည်။

"ရှိတယ်။" ဟု စားဖိုမှူးလျိုက အလျင်အမြန် ဆိုသည်။

အကူတစ်ယောက်ကို ဟင်းပွဲယူခိုင်းပြီး နောက်တစ်ယောက်ကို ထမင်းခပ်ခိုင်းပြီးမှ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

နှစ်ယောက်သား အပေါ်ထပ်သို့ ရောက်၍ အခန်းထဲသို့ ဝင်ပြီးမကြာမီတွင် အကူတစ်ယောက်က ထမင်းနှင့်ဟင်းကို ပို့ဆောင်လာသည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် စားဖိုမှူးလျိုတို့သည် ပန်းကန်နှင့် တူကိုရရှိပြီး ထမင်းခပ်ပြီးနောက် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ စတင်စားသုံးကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ကင်မ်ချီထည့်ထားသော ဝက်သားသည် အရသာပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး ထမင်းနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်ကာ ရပ်တန့်၍မရအောင် အရသာရှိသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

နှစ်ယောက်သားသည် မတော်တဆ ထမင်းတစ်ပန်းကန်လုံး ကုန်သွားကြလေသည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် ဒုတိယတစ်ပန်းကန်ကို မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ထပ်ထည့်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ကျိုးရှီတို့၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူ နည်းနည်းလွန်သွားသည်ကို သိရှိသွားပြီး ကြီးကြပ်သူလျန်သည် ထမင်းထပ်မထည့်တော့ပေ။

သို့သော် စားဖိုမှူးလျိုအား "ငါ့ကို တစ်ဝက်ချန်ထား။"

စားဖိုမှူးလျိုသည် ကြီးကြပ်သူလျန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး 'အင်း' ဟု တစ်ခွန်းဆိုကာ ထမင်းဆက်စားနေသည်။

စိတ်ထဲတွင် တွေးနေသည်၊ ငါက ကြီးကြပ်သူမဟုတ်ဘဲ စားဖိုမှူးဖြစ်နေတာ ကံကောင်းသွားတယ်။

မဟုတ်လျှင် တစ်နေ့လုံး တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ရသည်မှာ အလွန်ပင်ပန်းသည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ကျိုးရှီတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကင်မ်ချီက ကောင်းတယ်။ ငါတို့ရူယီစားသောက်ဆိုင်က မှာမယ်။" ဟု ကြီးကြပ်သူလျန်က ဆိုသည်။

ကျိုးရှီသည် ချက်ချင်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုရှိတယ်။" ကြီးကြပ်သူလျန်က ရုတ်တရက် ထပ်ပြောသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ပြောပါ။"

ကြီးကြပ်သူလျန်၏ မျက်နှာတွင် တွေဝေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ငါမျှော်လင့်တာက မင်းတို့က ရူယီစားသောက်ဆိုင်ကို မင်းတို့ရဲ့ ဒီစီးပွားရေးမှာ အစုရှယ်ယာဝင်ခွင့်ပေးဖို့ သဘောတူစေချင်တယ်။ နောက်ပြီး မင်းတို့လုပ်တဲ့ ကင်မ်ချီတွေကို ငါတို့ရူယီစားသောက်ဆိုင်ကိုပဲ အကုန်ရောင်းချရမယ်။"

တခြားအရာဖြစ်လျှင် သူသိပ်ဂရုစိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။