← Chapters

လျန်ယွီ

Vol. 12 Ch. 285

လျန်ယွီ

Vol. 12 Ch. 285

"ဒါဆိုရင် ရူယီစားသောက်ဆိုင်ရဲ့ သခင်က ဘယ်ကလာတာလဲ။ ရှင်နဲ့ရှောင်ချင်ကို သိလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စကားကို ယခင်မေးခွန်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆွဲခေါ်သွားသည်။

သိတဲ့သူဆိုရင် တကယ်ပြဿနာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် ရန်သူဖြစ်ခဲ့ရင် အကျိုးဆက်က စဉ်းစားလို့တောင် မရဘူး။

သာ့ယန်နိုင်ငံရဲ့ဧကရာဇ်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိနေတဲ့ သူမရဲ့ အိမ်က ဒီနှစ်ယောက်...

ဤအချိန်တွင် သူမသည် ကင်မ်ချီကို ရူယီစားသောက်ဆိုင်သို့ သွားရောက်ရောင်းချခဲ့သည်ကို အမှန်ပင် နောင်တရနေသည်။

သူမရဲ့ စားသောက်ဆိုင်ငယ်နှစ်ဆိုင်နဲ့ လီရှောင်ရဲ့ ဆိပ်ကမ်းက ဝင်ငွေနဲ့ သူတို့မိသားစုတစ်စုလုံးရဲ့ စားဝတ်နေရေးက တကယ်ဆို ပြဿနာတောင်မရှိဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ မကောင်းတာဖြစ်ခဲ့လို့ လီရှောင်နဲ့ ရှောင်ချင်ရဲ့ သတင်းက ပေါက်ကြားသွားရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ အဆုံးမရှိတဲ့ ဒုက္ခတွေ ရောက်လာမှာပဲ။

"ရူယီစားသောက်ဆိုင်က ပထမမင်းသားရဲ့ ဇနီးရဲ့ မိဘအိမ်၊ လျန်မိသားစုရဲ့စီးပွားရေးပဲ။

ဒီတစ်ခါ မင်းရူယီစားသောက်ဆိုင်ရဲ့ သခင်နဲ့ စကားပြောချင်တယ်လို့ တောင်းဆိုတော့ လာမယ့်သူက လျန်ယွီဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့လေးနှစ်ကတည်းက လျန်ယွီက လျန်မိသားစုရဲ့ သခင်ဖြစ်နေပြီ။"

"လျန်ယွီလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အင်း။ ပထမမင်းသားငယ်ငယ်တုန်းက စာသင်ဖော်၊ ပထမမင်းသားရဲ့ အရင်းနှီးဆုံးလူပဲ။" ဟု လီရှောင်က ဆိုသည်။

"ဒီလူက မရိုးရှင်းဘူး၊ အရင်က ပထမမင်းသားနဲ့အတူ ကျောင်းတော်ဝင်တော့ ပညာဗဟုသုတက ကျောင်းတော်ထဲက ပညာရှိအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်၊ သူ့မှာ အရာရှိဖြစ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ယူဆကြတယ်။

နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီလူက နိုင်ငံ့စာမေးပွဲကို စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ပထမမင်းသားကို နှစ်အနည်းငယ် စာသင်ဖော်လုပ်ပေးပြီးတဲ့နောက် လျန်မိသားစုကို ပြန်ပြီး မိသားစုကိုဆက်ခံခဲ့တယ်။

အဲ့ဒီတုန်းက မြို့တော်မှာ မရေမတွက်နိုင်လောက်တဲ့လူတွေကို သက်ပြင်းချစေခဲ့တယ်၊ အရည်အချင်းကောင်းတွေ မြှုပ်နှံခံရတယ်လို့ ထင်ကြတယ်။ တချို့လူတွေက လျန်ယွီက အမြင်ကျဉ်းတယ်၊ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။"

လီရှောင်သည် ပြုံးလိုက်သည်၊ "အခုအထိ နှစ်နည်းနည်းကြာလာတော့ လျန်ယွီရဲ့ တမင်တကာ သိုသိုသိပ်သိပ်နေမှုအောက်မှာ မြို့တော်က အိမ်တော်ကြီးတွေက ဒီထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ သခင်လေးလျန်ကို မေ့လုမတတ် ဖြစ်နေပြီ။ သူဒီလောက်ကြိုးစားပမ်းစား ပုန်းအောင်းနေရတာ အလကားမဖြစ်ခဲ့ဘူး..."

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုများ တွေ့ရှိရသောအခါ စိတ်အခြေအနေ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီလျန်ယွီက တမင် နိုင်ငံ့စာမေးပွဲ မဖြေတာလား။" ဟု ပြုံး၍ လီရှောင်အား မေးသည်။

"အင်း။"

လီရှောင်သည် ပြုံး၍ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှာခေါင်းကို တို့လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်၊ "ယန်ဧကရာဇ်က သံသယစိတ်ကြီးမားတယ်၊ အရင်အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ပုန်ကန်မှုကြောင့် နန်းချခံရပြီးတဲ့နောက် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအသစ် မတင်မြှောက်သေးဘူး။

အခု ယန်ဧကရာဇ်မှာ မင်းသားဆယ့်လေးပါး ရှိသေးတယ်၊ အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပြည့်တဲ့ မင်းသားက ငါးပါး ရှိတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ ပထမမင်းသားက အသက်အကြီးဆုံး၊ သူ့မိခင်ကလည်း တော်ဝင်ကြင်ယာတော်အဆင့်မှာ ရှိနေတော့ အဆင့်အတန်းအမြင့်ဆုံးပဲ။"

"မျိုးရိုးအရရော၊ အသက်အရွယ်အရရော ပထမမင်းသားက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနေရာအတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ။

နှမြောစရာကောင်းတာက..." လီရှောင်သည် ပြုံးလိုက်သည်၊ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

"နှမြောစရာကောင်းတာက တော်ဝင်ကြင်ယာတော်ရဲ့ မိဘအိမ်က အင်အားကြီးတယ်။ ယန်ဧကရာဇ်က ပထမမင်းသားကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအဖြစ် တင်မြှောက်လိုက်ရင် ပထမမင်းသားက အရင်က ဒုတိယမင်းသားလိုပဲ သူ့ကို ပုန်ကန်မှာကို စိုးရိမ်နေတယ်လေ။

ဒါကြောင့် အရင်က တော်ဝင်ကြင်ယာတော်က ပထမမင်းသားအတွက် ကုန်သည်သမီးတစ်ယောက်ကို မင်းသားရဲ့ ဇနီးအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့တာ။"

"ဒီတော်ဝင်ကြင်ယာတော်က တော်တော်တွေးတတ်တာပဲ။" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့က ဝင်ပြောသည်။

"ဘယ်လိုသိတာလဲ။" လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာကြောင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဇနီးဖြစ်သူနှင့် ဆွေးနွေးလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ကုန်သည်နဲ့ လက်ထပ်တာက နန်းတွင်းအရာရှိကြီးတွေနဲ့ လက်ထပ်တာလောက် မျက်နှာပွင့်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် ပထမမင်းသားကို ပိုကူညီနိုင်တာမျိုး မရှိပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ မဟုတ်ဘူး။

ယန်ဧကရာဇ်က ပထမမင်းသားကို သံသယဝင်နေပြီးသား၊ တကယ်လို့ ပထမမင်းသားအတွက် နောက်ခံအင်အားကြီးမားတဲ့ မင်းသားရဲ့ ဇနီးတစ်ယောက် စီစဉ်ပေးလိုက်ရင် ယန်ဧကရာဇ်ရဲ့ သံသယကို ပိုကြီးထွားစေမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကုန်သည်သမီးတစ်ယောက် ရှာပေးလိုက်ရင် ယန်ဧကရာဇ်ရဲ့ သံသယကို လျှော့ချနိုင်ရုံသာမက ကုန်သည်မှာ ပိုက်ဆံရှိတယ်၊ ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်ရင် အကျိုးသက်ရောက်မှုက အရာရှိကြီးတွေထက်တောင် ကြီးမားနိုင်တယ်။"

ဘယ်ခေတ်မှာမဆို ငွေရဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုက စဉ်းစားလို့မရအောင် ကြီးမားတယ်။

ဒါ့အပြင် ဒီခေတ်က ပညာတတ်၊ လယ်သမား၊ လက်မှုပညာသည်၊ ကုန်သည်ဆိုပြီး အဆင့်အတန်း မခွဲခြားသေးဘူး။ ကုန်သည်ရဲ့ အဆင့်အတန်းက တကယ်တော့ မနိမ့်ဘူး။

လီရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လျန်ယွီက ဒီအချက်ကို တွေ့သွားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိပေးလို့ သူကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး လျန်မိသားစုကို ပြန်သွားတာ။ ဒီနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ စီးပွားရေးကို အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ကိုင်နေပြီး ပထမမင်းသားအိမ်တော်နဲ့ ဆက်ဆံတာ တော်တော်နည်းတယ်။

လျန်မိသားစုက စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်းနဲ့ စတင်ခဲ့တာ၊ ရူယီစားသောက်ဆိုင်အပြင် လက်ထဲမှာ တခြားစားသောက်ဆိုင်နဲ့ စားသောက်ဆိုင်ငယ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ လေးနှစ်အတွင်း လျန်ယွီက လျန်မိသားစုကို ဆက်ခံပြီးနောက် လျန်မိသားစုရဲ့အခြေအနေက အရမ်းကောင်းလာတယ်၊ အခု ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းကြီးလေးခုနဲ့ မယှဉ်နိုင်သေးပေမယ့် သူ့အင်အားက ယန်နိုင်ငံရဲ့ ပဉ္စမမြောက် အကြီးဆုံး ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း ဖြစ်နေပြီ။

ပြီးတော့ မြို့တော်မှာ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်၊ လျန်မိသားစုက စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်းအပြင် တခြားစီးပွားရေးတွေလည်း လုပ်ကိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပဲ။"

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး လှည့်၍ လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟုတ်သေးပါဘူး။ တော်ဝင်ကြင်ယာတော်က ပထမမင်းသားက ယန်ဧကရာဇ်ရဲ့ သံသယကို မခံရစေချင်ဘူး မဟုတ်လား။ ဘာလို့ လျန်မိသားစုကို ကြီးထွားခွင့်ပေးတာလဲ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်သောအခါ လီရှောင်၏ အသက်ရှူသံသည် ခဏမျှ ပြင်းထန်သွားသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ တတိယမင်းသားက ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းကြီးလေးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ သမီးကို မယားငယ်အဖြစ် လက်ထပ်ထားလို့ပဲ။ နောက်ပြီး ပဉ္စမမင်းသားရဲ့ မယားငယ်က လီမျိုးရိုး။" လှိုင်းထန်နေသည့်စိတ်ကို ဖိနှိပ်၍ လီရှောင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းကြီးလေးခုဖြစ်သော ဝမ်၊ လီ၊ ကျိုး၊ ချန်တို့တွင် နှစ်ခုသည် နန်းတော်နှင့် ဆက်စပ်နေပြီ။

ဤသို့သော မင်းသားနှစ်ပါး ရှိနေသောကြောင့် တော်ဝင်ကြင်ယာတော်က ပထမမင်းသားအတွက် ရှာဖွေပေးသော လျန်မိသားစုသည် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး လီရှောင်၏ အခက်အခဲကို မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်ကာ လီရှောင်နှင့် အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးသည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ဒီလျန်ယွီက တတိယမင်းသားနဲ့ ပဉ္စမမင်းသားကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ။ သူတို့သာ မရှိခဲ့ရင် သူရဲ့ဒီပုလဲလုံးလေးက မြှုပ်နှံခံရမှာပဲ။"

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဤဥပမာသည် အလွန်ပင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းရှိသည်ဟု ယူဆပြီး လိုက်ပါရယ်မောလိုက်သည်။

သို့သော် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်မှောင်သည် ရုတ်တရက် ကြုတ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"လျန်ယွီက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ စာသင်ဖော်လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတော့ ရှင်တို့ကို မှတ်မိနိုင်ခြေရှိတယ်။"

နှစ်အနည်းငယ် မတွေ့သော်လည်း လီရှောင်၏ရုပ်ရည်သည် အလွန်ပင် ထင်ရှားသိသာသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ထိုအမာရွတ်သည် လူများမြင်တွေ့လျှင် ဆက်စပ်တွေးတောမိရန် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။

ဤသို့စဉ်းစားမိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ကလေးသည် လီရှောင်၏ မျက်လုံးသို့ မထိန်းနိုင်အောင် ရောက်ရှိသွားသည်။

လီရှောင်သည် အလိုအလျောက် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်သည် သူ၏ မျက်ခွံပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ သူသည် အလိုအလျောက် ရှောင်ရှားလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်သော်လည်း ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စိတ်ကိုလျှော့ချလိုက်သည်။

ဤအမာရွတ်ရှိသောကြောင့် သူသည် မြို့တော်တွင် လူတိုင်းကြောက်ရွံ့သော 'လူသတ်နတ်ဘုရား' ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဇနီးလေးသည်လည်း ထိုလူများကဲ့သို့ပင် ဤအမာရွတ်ကြောင့် သူ့ကို အထင်သေးမည်ကို အမှန်ပင် စိုးရိမ်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူသည် မိမိ၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ဇနီးလေးကသာ သူ့ကို အထင်သေးလျှင် သူ့ကို ဝယ်ယူမည် မဟုတ်သလို သူ့ကိုပင် လက်ထပ်မည် မဟုတ်ပေ။

စိတ်ကိုလျှော့ချလိုက်သော လီရှောင်သည် ဇနီးဖြစ်သူ၏ နွေးထွေးသော လက်သည် မိမိ၏ မျက်ခွံပေါ်သို့ ပွတ်သပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နွေးထွေးပြီး အနည်းငယ် သနားသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ ဤနူးညံ့မှုသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယားယံစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လီရှောင် မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

မျက်စိရှေ့တွင်တော့ လရောင်၏အလင်းအောက်တွင် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဲ့ဒီတုန်းက အရမ်းနာခဲ့မှာပဲနော်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်မကောင်းစွာ မေးသည်။

အရင်က သူမသည် လီရှောင်၏ ဤအမာရွတ်ကို ခန့်ညားသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုစဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုဓားချက်သည် အလွန်ပင် အန္တရာယ်ကြီးမားသည်။

တစ်မိုက်လောက် နက်သွားလျှင် မျက်လုံးသည် သေချာပေါက် မကျန်တော့ပေ။

လီရှောင်၏ ရင်ထဲနွေးထွေးကာ "မနာပါဘူး။" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်က နာကျင်မှုကို သူတော်တော်များများ မေ့သွားပြီဖြစ်ကာ၊ အနာကျက်ပြီးနောက် အမာရွတ်ကမှ သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိုမိုပင်ပန်းစေခဲ့သည်။

"နှမြောစရာပဲ၊ ရှင့်ကို လေဆာခွဲစိတ်ကုသမှု မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် နည်းနည်းလောက်တော့ တိုးတက်နိုင်တယ်။" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့က ဆိုသည်။

ဤမျှလောက်နက်သော အမာရွတ်ကို ခွဲစိတ်ကုသလျှင်ပင် လုံးဝပျောက်ကင်းအောင် ပြုလုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

သူမ၏ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲတွင် အမာရွတ်ပျောက်ဆေး ရှိသော်လည်း ရေရှည်အသုံးပြုလျှင် အမာရွတ်ကို လုံးဝပျောက်ကင်းစေရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း အမာရွတ်ကို မှိန်သွားစေရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဆေးအာနိသင်သည် နှေးကွေးပြီး ယခုအသုံးပြုလျှင်လည်း အချိန်မမီတော့ပေ။

ဒါပေမယ့်...

ထားလိုက်တော့၊ သုံးတာက မသုံးတာထက် ကောင်းတယ်...

ဤသို့စဉ်းစားမိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိတ်ထဲမှ အမာရွတ်ပျောက်ဆေးတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါက အမာရွတ်ကို မှိန်သွားစေတဲ့ အာနိသင်ရှိတယ်။ ရှင်နေ့တိုင်း လိမ်းရင် လအနည်းငယ်ကြာရင် အကျိုးသက်ရောက်နိုင်တယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောရင်း အမာရွတ်ပျောက်ဆေးကို လီရှောင်အား ပေးလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် အံ့အားသင့်သွားကာ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အိတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူစောစောကတည်းက တွေ့ရှိခဲ့သည်၊ ဇနီးလေး၏အိတ်သည် အံ့ဖွယ်သေတ္တာတစ်ခုနှင့် တူသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ပြားချပ်နေပြီး အတွင်းတွင် ဘာမှမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ဇနီးလေးသည် ထိုအိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းများစွာကို ထုတ်ယူနိုင်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မြန်မြန်ယူလေ။" ထို့နောက် လီရှောင်၏လက်ထဲသို့ အမာရွတ်ပျောက်ဆေးကို ထည့်လိုက်သည်။

"အမြန်ဆုံး ဒီအမာရွတ်ကို မှိန်သွားအောင် လုပ်၊ ဒါဆို နောင်တစ်ချိန်မှာ လူတွေ မှတ်မိဖို့ သိပ်မလွယ်တော့ဘူး။"

"အင်း။" နောက်ဆုံးတွင် လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား သူမ၏ အိတ်အကြောင်း မမေးတော့ပေ။

"လေဆာခွဲစိတ်ကုသမှုက ဘာလဲ။" ဟုသာ လင်းရှောင်ယွဲ့အား မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"လေဆာခွဲစိတ်ကုသမှု... အဲ၊ အရင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ ကမ္ဘာမှာ ဆရာဝန်တွေ သုံးတဲ့ နည်းပညာမြင့် စက်ပစ္စည်းတစ်မျိုးပဲ၊ အမာရွတ်ကို ကုသပြီး တိုးတက်စေနိုင်တယ်။"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းကိုစူလိုက်သည်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏မေးချင်သော်လည်း အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများတွင် တွေဝေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထို့နောက် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ရှင့်ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကိုပဲ နားထောင်ပြီး ကျွန်မက ဖုံးကွယ်ထားရင် ရှင့်အပေါ် မတရားဘူး။"

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လက်ကိုဆန့်၍ လီရှောင်၏ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး လှပသော မျက်လုံးများသည် လီရှောင်ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှင့်ကို ပြောပြနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှင် ကျွန်မကို မကြောက်ရဘူး၊ ကျွန်မရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်အကြောင်း တခြားသူကို မပြောရဘူး။"

လီရှောင်၏မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားကာ လည်ချောင်းသည်လည်း တစ်ချက်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ကောင်းပြီ။"

ထို့နောက် အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုသည်။

ဤအချိန်တွင် စိတ်ထဲမှ ပျော်ရွှင်မှုသည် စပ်စုမှုထက်ပင် ကျော်လွန်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအခါမှ သူမ ဒီခန္ဓာကိုယ်သို့ ကူးပြောင်းလာသည့်ကိစ္စကို လီရှောင်အား ပြောပြသည်။

လီရှောင်သည် ကြားပြီးနောက် လုံးဝကြောင်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ကို စနောက်နေသည်ဟုပင် သံသယဖြစ်မိသည်။

သို့သော် ဇနီးဖြစ်သူ၏ မျက်နှာသည် လေးနက်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လီရှောင်သည် စိတ်ထဲတွင် ဤသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လီရှောင်သည် အလျင်အမြန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လျင်မြန်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းထွက်ခွာသွားမှာလား။" ဟု ထို့နောက် စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

သူသည် မိမိ၏ လျှို့ဝှက်ချက်သည် အလွန်ကြီးမားသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဇနီးလေး၏ လျှို့ဝှက်ချက်သည် မိမိထက်ပင် ကြီးမားသည်။

ကူးပြောင်းလာတာလား။ အခြားကမ္ဘာကနေ ရောက်လာတာတဲ့လား။ သူစိတ်ကူးထားတာထက် လုံးဝကျော်လွန်သွားပြီ...

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲမှ မတင်မကျဖြစ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လီရှောင်ကို ပြန်လည်ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အတိတ်ဘဝက ကျွန်မသေသွားပြီ။ ကျွန်မပြန်သွားရင်လည်း နေစရာနေရာမရှိဘူး။"

ပြီးတော့ ဒီမှာ စားစရာ၊ သောက်စရာ ရှိတယ်၊ ကိုယ့်ကိုချစ်တဲ့သူနဲ့ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူ ရှိတယ်၊ ငါထွက်ခွာသွားဖို့ နှမြောတယ်။

"ဒါဆိုရင်... သူကရော ပြန်လာမှာလား။" ဟု လီရှောင်က ထပ်မံစိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မလာပါဘူး။ ကျွန်မလာတုန်းက သူကသေသွားပြီ။"

ကောင်းပြီ၊ သူမယခု ရယ်မောသည်မှာ အနည်းငယ် မရိုးသားသော်လည်း သူမမလာမီက မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်သည် အမှန်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

လီရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအခါမှ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီတုန်းက မင်းရှောင်ချင်ကို ကျွေးတဲ့ဆေးက မင်းတို့ရဲ့ အဲ့ဒီကမ္ဘာက နတ်ဆေးလား။" လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်ထဲမှ ဆေးဘူးကိုလည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကိုပြလိုက်ကာ၊ "နောက်ပြီး ဒါကလည်း မင်းတို့ရဲ့ အဲ့ဒီကမ္ဘာက ဆေးလား။"

လီရှောင်သည် လက်ထဲမှ ဆေးဘူးကို ထပ်မံကြည့်လိုက်ပြီး ဒီဆေးဘူးမျိုးသည် သူတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားသည်။

"နတ်ဆေးလို့တော့ မပြောနိုင်ဘူး၊ သာမန်... သာမန်ဆေးပါပဲ။"

"အဲ့ဒီတုန်းက ရှောင်ချင်က အဖျားကြီးပြီး အရမ်းအန္တရာယ်များနေတော့ ကျွန်မသူ့ကို အဖျားပျောက်ဆေးနည်းနည်း တိုက်လိုက်တာ။ ဖြစ်နိုင်တာက သူအရင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ အဲ့ဒီကမ္ဘာက ဆေးနဲ့ မထိတွေ့ဖူးလို့ ဆေးအာနိသင်က ပိုကောင်းပြီး တစ်ကြိမ်သောက်ရုံနဲ့ အကျိုးသက်ရောက်သွားတာ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီတုန်းက အဲ့ဒီကလေးက ဖျားပြီး မူးမေ့နေတာလေ၊ ကျွန်မသူ့ကို ဆေးတိုက်တာကို သိနေသေးတာလား။"

လီရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အိမ်ရောက်တော့ သူကိုယ့်ကို ပြောတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့ "..."

ဒီနှစ်ယောက်က ငါမူမမှန်မှန်း အစောကတည်းက သိနေတာပဲ။

"အဲ... ဆေးကိစ္စအပြင် ကျွန်မမှာ တခြားဘယ်နေရာတွေ ပုံမှန်မဟုတ်တာ တွေ့သေးလဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"အိမ်မှာ အရင်က ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်နဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံတွေ ထည့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ မင်းသုံးတဲ့ ဓားမြှောင်နဲ့ လေးမြှားတွေ၊ ပြီးတော့ ဆပ်ပြာနဲ့ ခေါင်းလျှော်ရည်..."

လင်းရှောင်ယွဲ့ "..."

"မကြာခင်မှာ ဒီပစ္စည်းတွေအားလုံး အိမ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပေမယ့် ကိုယ်နဲ့ရှောင်ချင်က သတိထားမိလိုက်ကြတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့ "....."

သူမသည် မူမမှန်တာကို တွေ့ရှိမည်စိုးသောကြောင့် အိမ်တွင် ဤခေတ်နှင့် မသက်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများကို တဖြည်းဖြည်း အစားထိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မထင်ထားဘူး၊ ဒီလူတွေက အစကတည်းက ပုံမှန်မဟုတ်တာတွေကို တွေ့ခဲ့ပေမယ့် ငါ့ကို မမေးခဲ့ကြရုံဖြစ်နေတာပဲ။

"ရှောင်ချင်ဘက်က..." လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိုးရိမ်စွာဖြင့် လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ ရှောင်ချင်က ကိုယ့်ကိုပဲ ပြောမှာ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကမ္ဘာမှာ မင်းက... ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။ ဆွေမျိုးတွေ ရှိလား။" လီရှောင်က ရုတ်တရက် လင်းရှောင်ယွဲ့အား မေးသည်။

တကယ်တော့ သူက မေးချင်တာက သူမမှာ ချစ်သူရှိလား ဟူ၍ပင်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး လီရှောင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီလိုက်သည်။

"ဟဟ... ကျွန်မက သာမန်လူတစ်ယောက်ပါ..." ဟု ထို့နောက် မိမိ၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်းကို လီရှောင်အား ပြောပြသည်။

"တကယ်ပဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ပါ။ ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်မှာလည်း စွမ်းအား နိုးထလာပေမယ့် အစွမ်းအစက အရမ်းနိမ့်တော့ ကြေးစားစစ်သည်အဖွဲ့မှာ နောက်တန်းအလုပ်ပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။"

လီရှောင်၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာဘေးကို ကြည့်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်မိသည်။

သူမသည် လီရှောင်အား အတိတ်ဘဝတွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို တိတ်တဆိတ် စွဲလန်းခဲ့သည့်အကြောင်း မပြောခဲ့ပေ။

စဉ်းစားကြည့်လေ၊ သူ့ကို ပြောပြလိုက်လို့လဲ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်တာကလွဲလို့ ဘာများအဓိပ္ပါယ်ရှိမှာလဲ။

အတိတ်ဘဝမှ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ၊ သူမသည် မျက်စိရှေ့မှ လူကိုသာ အလေးထားသည်။

"စွမ်းအားဆိုတာက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တန်ခိုးကြီးတာလား။" လီရှောင်သည် ကြားပြီး အလွန်အံ့ဩသွားသည်။

ဇနီးလေး၏ အတိတ်ဘဝက ကမ္ဘာမှ လူများသည် နတ်ဘုရားများနှင့် တူသည်ဟု ခံစားမိသည်။ ဇနီးလေးပြောသည့် စွမ်းအားသည် တန်ခိုးနှင့် ဘာမှမခြားပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများသည် လှုပ်ရှားသွားသည်။ "မြင်ချင်လို့လား။"

"အင်း။" လီရှောင်၏ ကိုယ်သည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လက်ထဲတွင် ချက်ချင်း လေးမြှားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် နောက်ဘက်ကို မကြည့်ဘဲ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လီရှောင်သည် ကြွက်၏ သေးငယ်သော အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

မြှားပစ်လွှတ်သွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ မှောင်မိုက်သော လရောင်အောက်တွင်ပင် စူးရှသောအမြင်အာရုံရှိသောလီရှောင်သည် မြှားထိမှန်နေသော ကြွက်တစ်ကောင်ကို အမှန်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် မယုံနိုင်စွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသေချာတယ်၊ ဇနီးလေးက ခုနက လုံးဝနောက်မလှည့်ခဲ့ဘူး။ ဒါတောင် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ကြွက်ကိုတန်းထိသွားတာ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင် ယခုမိမိကို ကြည့်နေသော အကြည့်ကို အနည်းငယ် ခံစားနေသည်။

သူမသည် ဤကမ္ဘာပျက်မှ အသေးအဖွဲတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး အရင်က တခြားသူကို မော့ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဟုတ်သည်၊ အရင်က အများဆုံး မော့ကြည့်ရသော လူမှာ သူတို့အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ပင်။

ဒါပေမယ့် အခုတော့... ဟားဟား၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့တစ်ပုံစံတည်းတူတဲ့လူက ငါ့ကို တစ်ပုံစံတည်းပြန်ကြည့်နေတာက ဘယ်လောက်တောင် ကျေနပ်စရာကောင်းလိုက်လဲ။

"အဟမ်း..."

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ညင်သာစွာ ချောင်းဟမ့်လိုက်ပြီး လေးမြှားကို နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

လီရှောင်သည် ထပ်မံအံ့အားသင့်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပြန်ပြီးဗလာဖြစ်သွားသော လက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

All Chapters