ဒီကမ္ဘာကအရမ်းကောင်းတယ်

"ခုနက ကျွန်မသုံးခဲ့တာက အထူးစိတ်စွမ်းအင်ပဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာဖြင့် လီရှောင်အား ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရင် ကျွန်မပတ်ဝန်းကျင် ၆ပေအတွင်းက အခြေအနေအားလုံးကို သိရှိနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မျက်စိမသုံးဘဲနဲ့လည်း အဲ့ဒီကြွက်ကို ပစ်မှတ်ထားနိုင်တယ်။"

လီရှောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါက အရင်က မင်းတောကောင်တွေ အများကြီး ရခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းလား။"

သူသည် ယခင်က အဒေါ်ဝမ်ထံမှ ဇနီးဖြစ်သူ၏ အမဲလိုက်စွမ်းရည် အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း ကြားဖူးသည်။

အိမ်သို့ ရောက်ရှိခါစတွင် သူသည် သူမနှင့်အတူ အမဲလိုက်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။

သူမ၏ မြှားပစ်စွမ်းရည်သည် သာမန်ဖြစ်သော်လည်း သားကောင်များ၏ ပုန်းခိုရာနေရာကို အမြဲတမ်း တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မူလက သူမ၏ အစွမ်းအစကြောင့် ဖြစ်နေလေသည်။

မိမိပတ်ဝန်းကျင် ၆ပေအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေအားလုံးကို သိရှိနိုင်သည်ဆိုလျှင် ဤသို့သော စွမ်းရည်နှင့်အတူ ခုနက အံ့ဖွယ်လေးမြှားကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် သူမကို ဘယ်သူကများ ထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်ပါတော့မလဲ။

လီရှောင်ရုတ်တရက် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူသည် ဇနီးဖြစ်သူ မိမိထက် တော်သည်ကို မစိုးရိမ်ဘဲ သူမ၏ အစွမ်းအစကို ဝမ်းမြောက်မိသည်။ ဒီလိုသာဆို ဇနီးလေး ပိုလုံခြုံသွားလိမ့်မယ်။

"အင်း။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။

"အမေက ကျွန်မကို တောင်နက်ထဲ မဝင်ဖို့ တားထားလို့ရယ်၊ တောကောင်တွေအလွန်အကျွံ အမဲလိုက်ရင် လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှု အရမ်းများလာမှာ စိုးရိမ်လို့ရယ်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် တောင်ထဲက သားကောင်တွေကို ကျွန်မဘယ်လောက်လိုချင်လဲ၊ လိုချင်သလောက် အမဲလိုက်နိုင်တယ်။"

"မင်းခုနက သုံးခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီအထူးလေးမြှားနဲ့လား။" ဟု လီရှောင်က မေးသည်။

အဒေါ်ဝမ်က သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည်၊ ယခင်က ဇနီးလေးသည် ပေါင်ငါးရာကျော်လေးသော တောဝက်တစ်ကောင်ကို ကောက်ရခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုသည်။

ပထမဦးဆုံး ကြားရသောအခါ သူ သံသယဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရွာထဲမှ လူများကို သွယ်ဝိုက်မေးမြန်းပြီးနောက် အမှန်ပင်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် ထိုတောဝက်ကို အမှန်တကယ် ကောက်ရခဲ့သည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

သို့သော် ဇနီးသည် ထိုတောဝက်ကို ဘယ်လိုသတ်ခဲ့သည်ကိုလည်း စဉ်းစားမရခဲ့ပေ။

ယခု ထိုအထူးလေးမြှား ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အခြေအနေအချို့ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

"မင်းလက်ထဲမှာ ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တွေ ရှိသေးလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့ မဖြေမီမှာပင် လီရှောင်က ထပ်မေးသည်။

တောဝက်သည် ကြမ်းတမ်းပြီး ထိုမျှလောက်ကြီးမားသော တောဝက်တစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ကျားထက် မနိမ့်ကျပေ။

ခုနက ဇနီးလေးသုံးခဲ့သော အထူးလေးမြှားသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း ထိုလေးမြှားသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင်သာ ကောင်းမွန်ပြီး တောဝက်ကဲ့သို့သော ကြီးမားသော တိရစ္ဆာန်များအပေါ် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်ရှိသည်။

ထိုအထူးလေးမြှားတစ်ခုတည်းဖြင့် တစ်ယောက်တည်း တောင်နက်ထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာရန် မလုံလောက်ပေ။

"သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့။"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများသည် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် အိမ်နောက်ဘက်ခြံဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အိမ်သားများ ထွက်မလာလောက်သည်ကို သိလိုက်သည်။

စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်ကာ၊ "စိတ်ဝင်စားလား၊ ကျွန်မနဲ့အတူ ညအမဲလိုက်ပွဲလုပ်ချင်လား။" ဟု ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် ပြုံး၍ ပြန်ဖြေသည်၊ "သေချာတာပေါ့။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ကွေးတက်သွားပြီးမှ လီရှောင်၏ ရင်ခွင်ထဲမှထကာ ရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သေဆုံးသွားသော ကြွက်ရော၊ မြှားကိုရော သူမ၏နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီရှောင်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

.....

တောင်ခြေသို့ ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သူမျှ နောက်ယောင်ခံလိုက်မလာသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

ထိုအခါမှ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဓာတ်မီးတစ်လက်ကို နေရာလွတ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဓာတ်မီးထဲမှ အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ လီရှောင်တစ်ယောက် အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြန်သည်။

"ဒါက။" အံ့ဩတကြီး မေးိုက်သည်။

"ဒါက နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဓာတ်မီး၊ နေ့ဘက်မှာ နေရောင်အောက်မှာ အားသွင်းပြီး ညဘက်မှာ အလင်းရောင်အတွက် သုံးလို့ရတယ်။"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အလွန်အံ့ဩသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဓာတ်မီးကို လီရှောင်အား ပေးလိုက်သည်။

"ရှင် လမ်းပြ။"

"အင်း။" လီရှောင်က အလျင်အမြန် လက်ခံယူသည်။

နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဓာတ်မီးကို ကိုင်ဆောင်ရင်း မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤပစ္စည်းသည် သူတို့ခေတ်၏ မည်သည့်အလင်းရောင်ပေးကိရိယာထက်မဆို ကောင်းမွန်သည်။

နှစ်ယောက်သားသည် တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားစဉ် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်အား ၂၁ ရာစု အခြေအနေကို ဆက်လက်ပြောပြရာ လီရှောင်သည် အလွန်အံ့အားသင့်ရပြန်သည်။

ထိုခေတ်တွင် ကား၊ မြန်နှုန်းမြင့်ရထားနှင့် လေယာဉ်များ ရှိပြီး မိုင်ထောင်ချီသော ခရီးကို နာရီအနည်းငယ်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ထို့အပြင် လက်ကိုင်ဖုန်းတွင် အင်တာနက်ရှိပြီး မိုင်ထောင်ချီဝေးကွာနေလျှင်ပင် ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ထိုခေတ်တွင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လက်နက်များ ရှိပြီး အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်တစ်ခုသည် မြို့တစ်မြို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး လူတစ်သန်းကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

ကမ္ဘာပျက်မတိုင်မီက ဇနီးလေးနေထိုင်ရာ နိုင်ငံတွင် စားစရာမရှိသော ဆင်းရဲသားများ မရှိသလောက်ပင်။ လူတိုင်း တန်းတူညီမျှ နေထိုင်ကြပြီး အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှု မရှိပေ။

သို့သော် အချို့သူများသည် စီးပွားရေးအကျိုးအမြတ်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရေခဲတောင်များ အရည်ပျော်စေပြီး သမိုင်းမတင်မီက ဗိုင်းရပ်စ်များ ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုဗိုင်းရပ်စ်များသည် ထိုကမ္ဘာမှ လူများကို ကူးစက်ပြီး ဖုတ်ကောင်ရောဂါ ဖြစ်ပွားစေကာ ထိုကမ္ဘာကို ကမ္ဘာပျက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

"ဒါကြောင့် အခု အဲ့ဒီကမ္ဘာမှာ ဘာကောင်းတာမှမရှိဘူး။ နေရာတိုင်းမှာ ဖုတ်ကောင်တွေပဲ ရှိတယ်၊ လူတိုင်းက မနက်ဖြန်မရှိသလို နေထိုင်နေကြရတယ်၊ ဘယ်အချိန်မှာ ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ အစာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ မသိဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာပဲ ကောင်းတယ်။ နည်းပညာက အဲ့ဒီကမ္ဘာ ကမ္ဘာပျက်မတိုင်ခင်လောက် မတိုးတက်ပေမယ့် ဒီမှာ ဖုတ်ကောင်တွေ မရှိဘူး။ ဒီမှာ ကျွန်မထမင်းစားချင်ရင် ထမင်းစားလို့ရတယ်၊ အသားစားချင်ရင် အသားစားလို့ရတယ်။ ညအိပ်ရင် တစ်ညလုံး သတိထားနေစရာမလိုဘူး။"

လီရှောင်သည် ရှေ့တိုး၍ လက်ကြီးတစ်ဖက်ဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီမှာပဲ အမြဲတမ်းနေပါ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။ "အင်း။"

ထို့နောက် မျက်လုံးများသည် လှုပ်ရှားသွားသည်။ လက်ထဲတွင် အသံတိတ်သေနတ်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။

သိပ်မကျယ်သော အသံတစ်ချက် ကြားပြီးနောက် ရှေ့ဆယ်မီတာကျော်အကွာမှ တိရစ္ဆာန်ငယ်တစ်ကောင်၏ သေးငယ်သော အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အခြေအနေကို သတိပြုမိသော လီရှောင်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မယုံနိုင်စွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ထဲမှ အနက်ရောင်ပစ္စည်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက သေနတ်ပဲ။ ကျွန်မတောအတွင်းထဲ ဝင်ရဲတယ်လို့ ယုံကြည်မှုရှိစေတဲ့ အားကိုးရာပဲ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း အခြားလက်တစ်ဖက်တွင်လည်း အသံတိတ်သေနတ်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ထိုသေနတ်ကို လီရှောင်အား ပေးလိုက်သည်။

လီရှောင်၏မျက်လုံးများသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သေနတ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

ခုနက ဇနီးသည် သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်၊ ဤသေနတ်သည် အပူလက်နက်ဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း အလွန်ကြီးမားသည်။

ဇနီးလေး၏ ထိုခေတ်တွင် စစ်တပ်နှင့် ရဲများ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရာတွင် ဤသို့သော လက်နက်များကို အသုံးပြုကြသည်။ ထို့အပြင် နှစ်နိုင်ငံကြား စစ်တိုက်ရာတွင် ဤလက်နက်သည် အလွန်အသုံးများသည်။

ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်တွင်ပင် သေနတ်သည် အဆင့်နိမ့်ဖုတ်ကောင်များကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အထိရောက်ဆုံး လက်နက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်၏ သေနတ်အပေါ် စပ်စုစိတ်ကို မြင်သောအခါ လီရှောင်အား သေနတ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အသုံးပြုပုံကို ပြောပြတော့သည်။ ထို့နောက် လီရှောင်ကို နောက်တောင်ထဲတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို ပစ်မှတ်ထား၍ လေ့ကျင့်စေသည်။

လီရှောင်၏ နားလည်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး မကြာမီတွင် ပစ်မှတ်တိကျမှု တက်လာသည်။

ကျည်ဆံ သုံးဆယ်ကျော် အသုံးပြုပြီးနောက် ပစ်မှတ်တိုင်းကို ထိမှန်သလောက် ဖြစ်လာသည်။

"တော်ပြီ၊ ကျည်ဆံအရေအတွက်က အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ပစ်မှတ်တိကျမှု တက်လာမှတော့ တောကြက်၊ တောယုန်တွေကို သတ်ဖို့ ဖြုန်းတီးတာပဲ။" ဟု လီရှောင်က သေနတ်ကို ထပ်မံမြှောက်၍ ပစ်ခတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လင်းရှောင်ယွဲ့က လက်ကိုဆန့်၍ လီရှောင်၏ သေနတ်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

လီရှောင်သည် ထိုအခါမှ သေနတ်ကိုချလိုက်သည်။

ထို့နောက် နှမြောတသစွာဖြင့် သေနတ်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"သိမ်းထားလိုက်ပါ။"

ဤလျှို့ဝှက်လက်နက်သည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော ပစ္စည်းလက်ထဲတွင်ရှိလျှင် သူ့ဇနီးလေးသည် ကမ္ဘာ့အတော်ဆုံး သိုင်းပညာရှင်ဟု ဆိုလျှင်ပင် မလွန်ပေ။

ဤသည်မှာ ကောင်းသောကိစ္စဖြစ်ကာ အနည်းဆုံးတော့ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူသူမအတွက် အရမ်းစိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ကွေးတက်သွားပြီး သေနတ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။ ထို့နောက် သေနတ်သည် သူမ၏ လက်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား သူတို့ပြန်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ကို ပြုံးပြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူ၏ လက်ကြီးတစ်ဖက်ကို ဆွဲယူ၍ ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်တစ်ကွင်းကို သူ့လက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"မေ့နေတာ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ အဲ့ဒီကမ္ဘာမှာ လူနှစ်ယောက်လက်ထပ်ရင် မင်္ဂလာလက်စွပ် ဝတ်ရတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း သူမ၏ဘယ်ဘက်လက်သူကြွယ်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ရှင်ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီး ကျွန်မကို ဝတ်ပေးရမယ်။"

လီရှောင်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ချစ်ခင်စွာ ပြုံးပြပြီး အမှန်ပင် လိုက်နာလုပ်ဆောင်လေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ဤကျောက်စိမ်းလက်စွပ်သည် စိန်လောက် မလှပသော်လည်း ဤပစ္စည်းတွင် နေရာလွတ်ပါဝင်သည်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ သူမလည်း ကျေနပ်မိသည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်တစ်ကွင်း ထပ်မံပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လီရှောင်၏ အံ့ဩတကြီး ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် ပုံစံတူကျောက်စိမ်းလက်စွပ်ကို လီရှောင်၏ ဘယ်ဘက်လက်သူကြွယ်တွင် ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

လီရှောင်နှင့် သူမ ပုံစံတူ ကျောက်စိမ်းလက်စွပ် ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။

သူမ၏ နေရာလွတ်လက်စွပ်လေးကွင်းတွင် နှစ်ကွင်းသည် တူညီသော ပုံစံရှိရာ အခုတော့ အတော်ပင်၊ သူမနှင့် လီရှောင် တစ်ယောက်တစ်ကွင်း၊ အတွဲလိုက်ဖြစ်သွားသည်။

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည်လည်းပြုံးရွှင်သွားသည်။

သူသည် ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဤသို့သော ပစ္စည်းများကို မနှစ်သက်ပေ။ သို့သော် ဇနီးက သူ့ကို ဝတ်ဆင်ခိုင်းလျှင် သူဝတ်ဆင်မည်။

ထို့အပြင် ဤလက်စွပ်သည် စုံတွဲလက်စွပ်ဖြစ်ပြီး ဇနီးလေးနှင့်အတူ တစ်ယောက်တစ်ကွင်း ဝတ်ဆင်ထားသည်မှာလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသကဲ့သို့ပင်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံး၍ လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူ အနည်းငယ် မိုက်မဲစွာ ပြုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့လက်မောင်းကို မထိန်းနိုင်အောင် ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက သာမန်လက်စွပ် မဟုတ်ဘူး။ ရှင့်ရဲ့စိတ်ကို စုစည်းပြီး အဲ့ဒါကို စမ်းသပ်ကြည့်။"

လီရှောင်သည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ပြောသည့်အတိုင်းလိုက်လုပ်လေသည်။

ထို့နောက် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

အကြောင်းကတော့ သူ့လက်စွပ်ထဲတွင် ပစ္စည်းများ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စုစုပေါင်း သေနတ်ခြောက်လက်၊ ကျည်ဆံသေတ္တာ ဆယ်ဂဏန်းကျော်။

"ယွဲ့အာ။" လီရှောင်က မထိန်းနိုင်အောင် ခေါ်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံး၍ လီရှောင်၏ လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ရှင့်ရဲ့သိုင်းပညာကောင်းမှန်း သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှင့်သိုင်းပညာ ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း ဒီသေနတ်လောက် အသုံးမဝင်ဘူး။

အရင်က ရှင်နဲ့ရှောင်ချင် ထွက်ပြေးတုန်းက လက်ထဲမှာ သေနတ်ရှိခဲ့ရင် ဒီလောက်ဒုက္ခတွေ ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဟုတ်သည်၊ သေနတ်သည် သူတို့၏ ဤခေတ်တွင် ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး လျှို့ဝှက်လက်နက်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထိုအချိန်က ထွက်ပြေးစဉ် သူ၏ လက်ထဲတွင် သေနတ်ရှိခဲ့လျှင် သူနှင့် ရှောင်ချင်ကို ဤမျှလောက် ဆိုးဆိုးရွားရွား မဖြစ်စေခဲ့လောက်ပေ...

"ကျွန်မရဲ့ အဲ့ဒီပစ္စည်းတွေက အလကားသက်သက် ပေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလက်စွပ်ထဲက ထုတ်ယူတာ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောရင်း သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်သူကြွယ်ပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"နောင်တစ်ချိန်မှာ ရှင့်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိရင် လက်စွပ်ထဲမှာ ထားလို့ရတယ်။ လူတွေ မတွေ့အောင်ပဲ လုပ်။"

လီရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယွဲ့အာ။" အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ဆိုသည်။

ဤမျှလောက် တန်ဖိုးရှိသော နေရာလွတ်လက်စွပ်ကို ဇနီးလေးက သူ့အား တစ်ကွင်းပေးခဲ့သည်၊ သူဘယ်လိုလုပ်မထိရှဘဲနေနိုင်ပါ့မလဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပစ္စည်းများ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းသည့် နည်းလမ်းကို လီရှောင်အား သင်ကြားပေးပြီးနောက်မှ လီရှောင်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လီရှောင်နှင့်အတူ လျန်ယွီကိုရင်ဆိုင်ရန် ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြသည်။

"အခု ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းဘက်က သခင်လေးကျိုးက အစုရှယ်ယာဝင်ဖို့ အတည်ပြုပြီးပြီ။ ကျွန်မငရုတ်သီးကို ကင်မ်ချီချက်ပြုတ်နည်းနဲ့အတူ ရူယီစားသောက်ဆိုင်ကို တစ်ခါတည်း ရောင်းချချင်ရင်တောင် မဖြစ်တော့ဘူး။"

ဤသို့လုပ်လျှင် ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းကို သေချာပေါက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်၊ ထိုအခါ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပြဿနာသည် ပို၍ကြီးမားနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ရူယီစားသောက်ဆိုင်ဘက်ကလည်း လျန်ယွီက သူမကို ထပ်မံလာရှာမည် မဟုတ်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအချိန်တွင် ကြီးကြပ်သူလျန်၏ သတင်းသည် သေချာပေါက် ထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ လျန်ယွီသည် စာကိုပင် လက်ခံရရှိပြီးလောက်ပြီ။

လီရှောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ "အင်း။" ဟုသာ တစ်ခွန်းဆိုသည်။

"တွေ့ဆုံတာက ရှောင်လွှဲလို့မရတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ လျန်ယွီက ပထမမင်းသားရဲ့ လူဆိုတော့ ရှင့်ကို တွေ့ရှိသွားရင်တောင် အခြေအနေက အဲ့လောက်မဆိုးဘူး။"

"ကိုယ်အဲ့ဒီအခါကျရင် ရှောင်နေလိုက်မယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက လျန်ယွီကိုယ့်ကို မတွေ့လောက်ပါဘူး။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တကယ်ကြီးဖြစ်နိုင်မယ်လို့ထင်နေတာလား။" ဟု ပြုံး၍ မေးသည်။

ဒီလောက်ကြီးတဲ့ပူးပေါင်းမှုတစ်ခုကို၊ လျန်ယွီက သူမကို မစုံစမ်းဘဲ နေမလား။

သူမကိုတကူးတကမစုံစမ်းလျှင်ပင် ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် သူမ၏ အခြေအနေကို သေချာပေါက် မေးမြန်းလိမ့်မည်။

သူမကို သိလျှင် သူမ၏ခင်ပွန်းကို သိမည်။

လီရှောင်၏မျက်နှာတွင် ထိုအမာရွတ်မရှိလျှင် ကောင်းသည်၊ သူများက သူမကို စုံစမ်းလျှင်ပင် သူမခင်ပွန်း၏ပုံတူကို သွားဆွဲရန် အားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လျန်ယွီသည် သူမခင်ပွန်း၏ မျက်နှာတွင် အလွန်ရှည်လျားသော အမာရွတ်တစ်ခု ရှိသည်ကို သိရှိသွားလျှင် သေချာပေါက် ဆက်စပ်တွေးတောမိမည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လီရှောင်သည် ယခင်က မြို့တော်တွင် နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ လျန်ယွီသည် ဘာမှမပင်ပန်းဘဲ လီရှောင်ကို ရှာတွေ့သွားနိုင်သည်။

လီရှောင်သည် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

ဟုတ်သည်၊ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူသည် တကယ်ပဲ ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းကို စဉ်းစားမရတော့ပေ။

"လျန်ယွီက စောစောတွေ့တွေ့၊ နောက်ကျမှတွေ့တွေ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သူ့ရှေ့မှာ တိုက်ရိုက်ပေါ်လာတာက ပိုကောင်းတယ်။"

လီရှောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့..."

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှည့်၍ ဘေးမှ ယောက်ျားကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မသိပါတယ်၊ ရှင်က နောက်ကြောင်းပေါက်ကြားရင် ပြဿနာတွေ ရောက်လာမှာ စိုးရိမ်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ ကျွန်မတို့မှာ တခြားလမ်းမရှိတော့ဘူး။ လျန်ယွီမလာခင်မှာ ကျွန်မတို့လက်စသတ်ပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်မှပဲရတော့မယ်။"

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဇနီးဖြစ်သူက လူသတ်သည့်အကြောင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင်ပြောလာသည်၊ 'လက်စသတ်' ဆိုသော စကားလုံးကိုပင် အသုံးပြုသည်ကို မြင်သောအခါ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ဇနီးဖြစ်သူ၏ သွေးအေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် အံ့ဩမှုသည် လျင်မြန်စွာ လေးစားမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တို့လျန်ယွီရဲ့ နေရာကို မသိဘူး။ သုံးရက်ကြာမှ သူလာတဲ့လမ်းမှာ လုပ်ကြံလိုက်ရင် လျန်မိသားစုနဲ့ ပထမမင်းသားက ကိုယ်တို့ခေါင်းပေါ်မှာ သေချာပေါက် စုံစမ်းမှာပဲ။" ထိုအခါ အခြေအနေသည် ပို၍ဆိုးရွားနိုင်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် လူသတ်လို့မရတော့ရင် ကိုယ်တို့တွေ့ရုံပဲ ရှိတော့တယ်။ ကံကောင်းတာက လျန်ယွီက ပထမမင်းသားရဲ့ လူ၊ ပထမမင်းသားက ယန်ဧကရာဇ်ရဲ့ သားဖြစ်ပေမယ့် ယန်ဧကရာဇ်နဲ့ တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း မဟုတ်ဘူး။"

ပြောရလျှင် ဤပထမမင်းသားသည်လည်း အလွန်သနားစရာကောင်းသည်၊ ဤသို့သော ဖခင်တစ်ယောက်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည်။

မိမိကိုယ်တိုင် အရည်အချင်းနှင့် အစွမ်းအစ ရှိသော်လည်း ညီအစ်ကိုတစ်စုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်းခံရပြီး အစွမ်းအစကိုလည်း အလွန်အကျွံ မပြသနိုင်ပေ။ ဖခင်၏ သံသယဝင်ကို ခံရမည်ကို ရှောင်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

ဟဟ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်သူကြီးနှင့် ရှောင်ချင်တို့သည် ယခင်က ဥပမာများ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်လား။

ယန်နိုင်ငံ၏ ကာကွယ်ရေးစစ်နတ်ဘုရားပဲဖြစ်နေပါစေ ဂုဏ်မြင့်မားလွန်းလျှင် ဖယ်ရှားပစ်သည်။ သားအရင်းဖြစ်နေရင်တောင် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပြီး အန္တရာယ်မကျန်စေ။

ဧကရာဇ်သည် အလွန်ရက်စက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရုတ်တရက် ခေါင်းကိုမော့၍ လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်လွှဲလို့မရတော့မှတော့ လက်စားချေဖို့ စဉ်းစားဖူးလား။"

လီရှောင်ကို လျန်ယွီက တွေ့ရှိသွားလျှင် သူတို့၏ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ ပထမမင်းသားထံ ခိုလှုံခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ပထမမင်းသားက သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးပြီး သူတို့က ပထမမင်းသားကို ထီးနန်းသို့ တက်လှမ်းရန် ကူညီမည်။

အရေးကြီးသော ကိစ္စအောင်မြင်လျှင် ဖခင်၏မတရားမှုကို ဖြေရှင်းရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိပြီး ရှောင်ချင်လည်း သူ၏မင်းသားရာထူးကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်သည်။

ယန်ဧကရာဇ်မှာမူ သူအလေးထားဆုံးအရာကို ဆုံးရှုံးစေခြင်းထက် ပိုနာကျင်စေမည့် လက်စားချေမှု ဘယ်မှာရှိတော့မှာလဲ။

လီရှောင်၏ကိုယ်သည် တင်းမာသွားသည်။

စိတ်ထဲမှ အလွန်ခက်ခဲစွာ ထိန်းချုပ်ထားသော မုန်းတီးစိတ်သည် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူသည် လက်သီးကိုဆုပ်၍ ထပ်မံဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"ယွဲ့အာ၊ မင်းကိုယ့်အတွက်နဲ့..." ဟု ခပ်အက်အက်အသံဖြင့် ဆိုသည်။

"ရှင့်အတွက်ချည်းပဲ မဟုတ်ဘူး။ ယန်ဧကရာဇ်က မင်းနဲ့ရန်ငြိုးဖွဲ့ရင် ကိုယ်နဲ့ရန်ငြိုးဖွဲ့တာပဲ၊ ကိုယ်တို့အိမ်နဲ့ရန်ငြိုးဖွဲ့တာပဲ။ သူတစ်နေ့ အာဏာလက်ထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ ကိုယ်တို့အိမ်အတွက် တစ်နေ့ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေမှာပဲ။"

"ပထမမင်းသားက ရှင့်ကို တွေ့သွားရင် ယန်ဧကရာဇ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမယ့် အန္တရာယ်ကို အလကားသက်သက် ခံယူပြီး ကျွန်မတို့ကို ကာကွယ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်မတို့ပထမမင်းသားကို ကူညီပြီး ယန်ဧကရာဇ်ကို ပုန်ကန်လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။"