တောင်ပုံရာပုံ ကိစ္စများ

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းများက ကွေးတက်နေသည်။

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်လာပြီး သူ၏တင်းတင်းဆုပ်ထားသော လက်သီးများမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျော့သွားလေသည်။

"ကောင်းပြီ" ဟု သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤကစားပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးမှတော့ လောကကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ရန် ဘာများကြောက်နေဖို့လိုဦးမှာလဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အပြန်အလှန် လေးစားသဘောကျမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"သွားစို့၊ အိမ်ပြန်ကြမယ်" လီရှောင်က ဦးစွာ လက်ကမ်း၍ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"အင်း"

အရိပ်နှစ်ခုသည် လျိုအိမ်တော်၏ ခြံဝင်းဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

လျိုအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲမှ နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ ညသန်းခေါင်ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

နှစ်ယောက်သား အိမ်နောက်ဘက်သို့ တိတ်တဆိတ်ပြန်လာပြီးနောက် သူတို့၏ အခန်းများဆီသို့ အသီးသီး ပြန်သွားကြသည်။

......

အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲနေသော လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ချိုမြိန်သော ခံစားချက်များ လွှမ်းခြုံနေသဖြင့် အနည်းငယ် အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ဒီညတွင် သူမနှင့် လီရှောင်တို့သည် တစ်ယောက်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို တစ်ယောက် မျှဝေခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အတူနေထိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း အရင်းနှီးဆုံး လင်မယားများ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ပြီး နောင်တွင်လည်း အချင်းချင်း ယုံကြည်အားကိုးနိုင်သော လက်တွဲဖော်များ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

အရင်ဘဝတုန်းက သူမသည် အားကောင်းချင်ခဲ့ပြီး ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲဝင်ချင်ခဲ့သော်လည်း အရည်အချင်း မလုံလောက်ခဲ့သောကြောင့် နောက်တန်းမှသာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤဘဝတွင်တော့ သူမသည် နောက်ဆုံး၌ မိမိချစ်မြတ်နိုးရသူနှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ဒီခံစားချက်က အရမ်းကောင်းတာပဲ။

စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ချိုမြိန်သော ခံစားချက်များဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ နောက်ဆုံး ဘယ်အချိန်တွင် အိပ်ပျော်သွားသည်ကိုပင် မသိလိုက်တော့ပေ။

.....

နောက်တစ်နေ့။

နံနက်စောစောတွင် လီကန်းထျန်းသည် အမျိုးသမီးဆယ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ရောက်လာသည်။

သူတို့သည် ကင်ချီအစပ်ပြုလုပ်ဖို့အတွက် အလုပ်ဆင်းရန် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် လူတိုင်းကို လုပ်ခလစာ အခြေအနေများ ရှင်းပြပြီးနောက် လူအားလုံးကို ကျိုးရှီထံသို့ အပ်နှံလိုက်ပြီး အလုပ်များ ခွဲဝေခိုင်းစေလိုက်သည်။

ကျိုးရှီသည် ယခင်ကတည်းက လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ဆွေးနွေးထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် မည်သို့ စီစဉ်ရမည်ကို သိရှိပြီး မကြာမီပင် အားလုံးအတွက် အလုပ်များကို ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် လျိုအိမ်၏ ခြံဝင်းထဲတွင် မကြာမီပင် အလုပ်များနေသူများနှင့် ရှုပ်ယှက်ခတ်သွားလေသည်။

လျိုရှီနှင့် ကျိုးရှီတို့သည် မုန်ညှင်းများ လက်ခံစာရင်းသွင်းခြင်းကို တာဝန်ယူပြီး ကျန်အလုပ်သမား အမျိုးသမီးများကလည်း မိမိတို့၏ တာဝန်များကို အသီးသီး ထမ်းဆောင်ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ခန်းနှင့် ကျောက်ချန်တို့ကို မြို့ပေါ်သို့ ကုန်ပို့ရန်နှင့် အုတ်ဖုတ်စက်ရုံမှ အုတ်များဝယ်၍ သယ်ယူရန်အတွက် မြင်းလှည်းနှင့် နွားလှည်းများကို မောင်းနှင်သွားစေရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်မှာမူ ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ခေါ်ဆောင်၍ မီးဖိုချောင်သို့ သွားကာ ချန်ရှီကို ကင်ချီအနှစ် ပြုလုပ်နည်း သင်ပေးလေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်ဖူနှင့် ကျောက်တာ့ပေါင်တို့မှာလည်း အားမနေဘဲ အိမ်ရှေ့တွင် ကူညီလုပ်ကိုင်နေကြသည်။

မာရှီမှာမူ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စီစဉ်မှုဖြင့် အိမ်နောက်ဘက်တွင် အဝတ်အစားများကို စိတ်အေးလက်အေး ချုပ်လုပ်နေလေသည်။

.....

မွန်းတည့်ချိန်ကျော်လွန်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းတာ့ဟယ် ရောက်လာသည်။

ကျောက်ဖူက အခါးရည် သွားငှဲ့ပေးပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့က ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ခေါ်ဆောင်၍ ကျန်းတာ့ဟယ်နှင့် အိမ်ဆောက်မည့်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးသည်။

ကျန်းတာ့ဟယ်သည် လျိုအိမ်တော်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အံ့ဩသွားမိသည်။

အချိန်ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘဲ လျိုအိမ်တော်သည် အလုပ်သမားများစွာ ငှားရမ်းထားရုံသာမက အစေခံများကိုပင် အသုံးပြုနေလေပြီ။

ထို့ပြင် ထိုအစေခံများ၏ အသွင်အပြင်မှာ သာမန်မဟုတ်သည်ကိုလည်း သူ သတိထားမိသည်။

"ခုဆို ဆောင်းဝင်တော့မှာဆိုတော့ အချိန်က နည်းနည်း ကျပ်သွားနိုင်တယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြံအစည်ကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းတာ့ဟယ်က ပြောသည်။

"ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခု တိုးချဲ့ပြီး အလုပ်ရုံဆောက်တာက အရင်က ဒီအိမ်ကြီးကို ဆောက်သလောက် မရှုပ်ထွေးပေမယ့် နေရာက အရမ်းကျယ်တော့ လူအင်အားတော့ ချွေတာလို့ မရလောက်ဘူး"

"ဒါဆို လူအင်အားအပိုင်းမှာ ဦးလေးကျန်းဘက်က တတ်နိုင်သလောက် လူများများ စီစဉ်ပေးပါ၊ မလုံလောက်ရင် ကျွန်မရွာထဲကနေ လူရှာလိုက်ပါ့မယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလျက်ဆိုသည်။

"အလုပ်ရုံဆောက်တာက အိမ်ဆောက်သလောက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အဓိကက နံရံတည်တာနဲ့ ကြမ်းခင်းခင်းတာတွေပဲ ရှိမှာပါ။ လူများတော့ အင်အားများတာမို့ အလုပ်ပြီးမြောက်မယ့်အချိန်ကို တိုစေနိုင်ပါတယ်"

ကျန်းတာ့ဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သုံးရက်နေရင် နေ့ကောင်းရက်သာပဲ၊ အဲ့ဒီနေ့မှာ အလုပ်စကြတာပေါ့။ ဦးလေးဘက်က ဆယ့်ခြောက်ယောက်လောက် ခေါ်လာနိုင်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားတယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းက ရွာထဲကနေ နောက်ထပ် ဆယ့်နှစ်ယောက်လောက် ရှာပြီး ငါတို့ကို ကူညီခိုင်းလိုက်ပေါ့။ ငါတို့ ဆောင်းမဝင်ခင်မှာ ခြံဝင်းငယ်လေးနဲ့ အလုပ်ရုံကို အပြီးဆောက်ပေးနိုင်အောင် ကြိုးစားကြမယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

"ရတာပေါ့၊ ဦးလေးကျန်းရဲ့ ဒီစကားတစ်ခွန်းကြောင့်တင် ကျွန်မစိတ်အေးသွားပြီ။ ဦးလေးကျန်း အခါးရည် သောက်ပါဦး" ဟုဆိုကာ ကျန်းတာ့ဟယ်ကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းတာ့ဟယ်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အခါးရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ သောက်လိုက်သည်။

တောသူတောင်သားများ ဧည့်သည်ကို ဧည့်ခံရာတွင် သကြားရည်တစ်ခွက် တိုက်လျှင်ပင် တော်တော်ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ အခါးရည်ဖြင့် ဧည့်ခံနိုင်သူမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

အခါးရည်ကို သောက်ပြီးနောက် ကျောက်ဖူက ရှေ့တိုးလာပြီး အခါးရည် ထပ်ဖြည့်ပေးရန် မေးမြန်းမည်အပြုတွင် ကျန်းတာ့ဟယ်က သူ၏လက်ဖြင့် အခါးရည်ခွက်အဖုံးကို အုပ်ထားလိုက်သည်။

"တစ်ခွက်ဆို ရပါပြီ" ဟု ကျောက်ဖူကို ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ "ကဲ ငါတို့လည်း စကားပြောတာ တော်လောက်ပြီ၊ အရင်ဆုံး နေရာသွားကြည့်ကြရအောင်။ ငါ တိုင်းတာပြီးရင် ပစ္စည်းတွေ ဘယ်လောက်လိုမလဲ အရင်ဆုံး တွက်ချက်ပေးမယ်။ ဒါမှ မင်းလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်လို့ရမှာ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

ထို့နောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ခေါ်ဆောင်၍ ကျန်းတာ့ဟယ်နှင့်အတူ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒီနေရာက အိမ်နောက်ဘက်နဲ့ ဆက်စပ်ပြီး ခြံဝင်းအသစ်တစ်ခု ဖွင့်မယ်။ ပြီးတော့ နောက်ဘက်က လယ်မြေနေရာကို အလုပ်ရုံဆောက်ဖို့ သုံးမယ်"

ယခု သူမ၏ လယ်ထဲမှ ငရုတ်သီးများအားလုံး ရိတ်သိမ်းပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

သူမတွင် ခြံမြေများလည်း ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤလယ်ကွက်ကို အသုံးမလိုတော့ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါ အခုပဲ စတိုင်းတော့မယ်" ကျန်းတာ့ဟယ်က ပြန်ဖြေသည်။ ထို့နောက် သူသည် စတင်လှုပ်ရှားတော့သည်။

ဤလျိုအိမ်တော်ကတော့ တကယ်ကို ချမ်းသာလာပြီပဲ။ အလုပ်ရုံကို ဆောက်လိုက်လျှင် ဧရိယာသည် လျိုအိမ်တော်ထက်ပင် မငယ်ပေ။

ကျန်းတာ့ဟယ်သည် ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားရင်း တိုင်းတာကာ အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်နေသည်။

ထို့နောက် တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် လိုအပ်မည့် ပစ္စည်းပမာဏကို အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

တွက်ချက်ပြီးသော စာရင်းကို လင်းရှောင်ယွဲ့ထံ ပေးအပ်ပြီးနောက် ကျန်းတာ့ဟယ်သည် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

.....

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စာရင်းကို ရရှိပြီးနောက် ကျောက်ဖူကို သွားရှာသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် အိမ်ဆောက်တာက အမြန်လုပ်ရမှာမို့ အုတ်သုံးနှုန်းလည်း မြန်လိမ့်မယ်။ ကျောက်ခန်းနဲ့ ကျောက်ချန် နှစ်ယောက်တည်း အုတ်သယ်တာနဲ့ မလောက်နိုင်လောက်ဘူး"

"အရှေ့ဘက်ရွာမှာ ရှီမျိုးနွယ်နဲ့ အဖိုးကြီးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက နေ့တိုင်း မနက်ပိုင်းဆို လမ်းမကြီးပေါ်မှာ နွားလှည်းမောင်းတယ်။ အရင်ကလည်း ကျွန်မတို့အိမ်အတွက် အုတ်သယ်ပေးဖူးတယ်။ ခဏနေရင် ကျောက်ခန်း ဒါမှမဟုတ် ကျောက်ချန် ပြန်လာတဲ့အခါ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ချင်းရှီမြို့ အနောက်တံခါးအပြင်ဘက်က သစ်ပင်စောင်းကြီးအောက်မှာ အဖိုးကြီးရှီကို စောင့်ပြီး ကျွန်မတို့အိမ်အတွက် အုတ်သယ်ခိုင်းဖို့ ပြောလိုက်ပါ"

"ဈေးနှုန်းက အရင်အတိုင်းပဲ၊ အုတ်တစ်ခေါက်သယ်ရင် ကြေးပြား ၅၄ ပြား၊ အခု ရာသီဥတုကလည်း သိပ်မပူတော့ တစ်နေ့ကို ၇-၈ ခေါက်လောက် သွားနိုင်လောက်တယ်လို့ ပြောလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ကျောက်ဖူက ပြန်ဖြေသည်။

"အဖိုးကြီးရှီ လာကူညီရင် သူ့ကို နေ့စားခ ရှင်းပေးလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ အိမ်ဆောက်တဲ့ စရိတ်အားလုံးကို စာရင်းကိုင်ဆီကနေပဲ ထုတ်ပါ။ စာရင်းကို သေချာမှတ်ထားဖို့ မမေ့နဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

"အင်း၊ ဒီကိစ္စကို စီစဉ်ပြီးရင် ခဏနေရင် ရွာသူကြီးအိမ်ကို တစ်ခေါက်သွားပြီး အိမ်ဆောက်ဖို့ လူလိုတယ်လို့ ပြောပေးပါဦး၊ ဆယ့်နှစ်ယောက်လိုတယ်။ အရင်က ကျွန်မတို့အိမ်ကို ဆောက်ပေးဖူးတဲ့သူတွေကို ဦးစားပေးပါ။ လုပ်ခကတော့..."

ကျောက်ဖူသည် နားထောင်ရင်း မှတ်သားနေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က စကားဆုံးသောအခါ စိုးရိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ကျောက်ဖူကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အားလုံး မှတ်မိရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မှတ်မိပါတယ်" ကျောက်ဖူက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ ခုနက ပြောခဲ့သည်များကို တစ်ခွန်းမကျန် ပြန်လည်ရွတ်ပြလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ဖူကို ချီးကျူးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူမအိမ်တော်ထိန်း၏ အရည်အချင်းကို ပိုမို နားလည်လာခဲ့သည်။

"နောက်ပြီး အလုပ်သမားတွေအပြင် အဒေါ်ကြီးနှစ်ယောက်ကို ထပ်ငှားလိုက်ပါ၊ သူတို့က အိမ်ဆောက်တဲ့သူတွေအတွက် ထမင်းချက်ပေးရမှာ။ လုပ်ခက တစ်နေ့ကို ကြေးပြား ၆၀ တွက်ပေးပြီး နေ့လယ်စာနဲ့ ညစာ ကျွေးပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ဖူကို အခြားအခြေအနေအချို့ကို ထပ်မံပြောကြားပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

နောင်တွင် အိမ်ဆောက်သည့်ကိစ္စကို သူမသည် ကျောက်ဖူကိုသာ တာဝန်ပေးတော့မည်ဖြစ်သည်။

ကင်ချီစပ်ပြုလုပ်သည့်ကိစ္စတွင် ကင်ချီအနှစ်ပြုလုပ်နည်းကို ချန်ရှီကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး အခြားအဆင့်များကို ကျိုးရှီက ကြည့်ရှုနေသောကြောင့် သူမ သိပ်ပြီး စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

.....

ထို့နောက် သူမ၏ ဆိုင်ကိစ္စသာ ကျန်တော့သည်။

ယခု လယ်ထဲမှ ငရုတ်သီးများအားလုံး ရိတ်သိမ်းပြီးပြီဖြစ်သည်။ ငရုတ်သီးအနီများကို အားလုံး နေလှန်းပြီး သိမ်းဆည်းထားကာ ငရုတ်သီးအစိမ်းများကိုတော့ ငရုတ်သီးစိမ်းချဉ်အဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး အိုးများထဲတွင် ထည့်ထားသည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကျန်းမိသားစုဝင် လေးယောက်နှင့် ဝမ်အာ့ယာတို့သည် နေ့စဉ် ကျောက်ညှင်းအေးတုံးအိုး ငါးဆယ်ခန့် ပြုလုပ်ရုံသာမက ငရုတ်သီးမှုန့် ကြိတ်ရာတွင်လည်း ကူညီပေးနေကြသည်။

ယခု အိမ်တွင် ငရုတ်သီးမှုန့်ကြိတ်ရန် လူနှစ်ယောက် ထပ်မံငှားရမ်းလိုက်သောကြောင့် သူတို့ လက်အားသွားကြပြီဖြစ်သည်။

သူမသည် အလုပ်သမားများကို အားနေစေမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် နောင်တွင် သူမ၏ ဆိုင်အတွက် မုန့်အသစ်များ ထပ်တိုးရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ထိုငါးယောက်ကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် အလုပ်ရုံထဲတွင် သူတို့နှင့်အတူ အစည်းအဝေး ပြုလုပ်လေသည်။

"အခု ဆိုင်ရဲ့ အရောင်းအဝယ်က တဖြည်းဖြည်း အေးလာပြီး ကျောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းအားလည်း ကျဆင်းနေတယ်။ ကျွန်မ အစီအစဉ်ကတော့ မကြာခင်မှာ ဆိုင်အတွက် မုန့်အသစ်တွေ ထပ်တိုးဖို့ပါပဲ"

ဝမ်အာ့ယာတို့သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယခု လျိုအိမ်တော်က ကင်ချီစပ်လုပ်ရန် လူများစွာ ငှားရမ်းထားသောကြောင့် သူတို့က လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အာရုံပြောင်းသွားပြီး ဆိုင်ကို စိတ်မဝင်စားတော့မည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

သူဌေးက ဆိုင်ကို ဂရုမစိုက်တော့လျှင် လက်ရှိဆိုင်၏ အရောင်းအဝယ်အခြေအနေအရ သူတို့ မကြာမီ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

လျိုအိမ်တော်က ဤမျှမြင့်မားသော လုပ်ခလစာ ပေးထားပြီး သူတို့၏ အလုပ်ကလည်း အိမ်နှင့်နီးသောကြောင့် ဤမျှကောင်းမွန်သော အလုပ်ကို လက်လွှတ်မခံချင်ကြပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာကို မြင်တွေ့ပြီး သူတို့၏ စိတ်ထဲမှ အတွေးများကို ခန့်မှန်းမိကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှင်တို့အားလုံးက ကျွန်မ ငှားရမ်းခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး အလုပ်သမားတွေပါ။ အာ့ယာဆိုရင် ကျွန်မ ဆိုင်မဖွင့်ခင်ကတည်းက အိမ်ကို လာကူညီပေးခဲ့တာပါ။ ဒီနေ့ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ကတိတစ်ခု ပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ စီးပွားရေး ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေသမျှ ရှင်တို့ကို အလွယ်တကူ ထွက်သွားခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောင်မှာ ရှင်တို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ကျွန်မနဲ့ ရေရှည်စာချုပ် ချုပ်ဆိုနိုင်ပါတယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် သဘောပေါက်ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အရိုအသေပေးပြီးနောက် လူအများရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

"ရေရှည်စာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီးရင် ရှင်တို့အားလုံး လစဉ် လစာ ရရှိမှာပါ။ အဲ့ဒီထဲမှာ ကြီးကြပ်သူက လစဉ် ငွေ၄စ ရရှိမှာဖြစ်ပြီး အလုပ်လုပ်ရုံသာမက အလုပ်ရုံထဲက ကျန်တဲ့သူတွေရဲ့ အလုပ်တွေကိုလည်း စီစဉ်ပေးရမှာပါ။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ လစဉ် ငွေ၃စ ရရှိမှာဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ကြီးကြပ်သူရဲ့ အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမှာပါ

အားလုံးအတွက် လက်ရှိ အလုပ်ချိန်က မပြောင်းလဲပါဘူး။ တစ်ယောက်ချင်းစီက လစဉ် သုံးရက် အလှည့်ကျ နားရက် ရရှိမှာပါ။ နောင်မှာ အလုပ်ထွက်ချင်တယ်ဆိုရင် တစ်လကြိုတင်ပြီး ကြီးကြပ်သူကို အသိပေးရမှာပါ။ ကြီးကြပ်သူက အထက်ကို တင်ပြပြီး ခွင့်ပြုချက်ရမှ ဒါမှမဟုတ် ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ တစ်လကျော်လွန်သွားမှသာ ထွက်ခွာနိုင်မှာပါ"

အားလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ နားထောင်နေကြသည်။

ဒီရေရှည်စာချုပ်ကို ချုပ်ဆိုလိုက်လျှင် လစာတိုးရုံသာမက လစဉ် နားရက်ပင် ရရှိဦးမည်။ အလုပ်ထွက်ခြင်းကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဤမျှကောင်းမွန်သော အလုပ်ကို ဘယ်သူကများထွက်ချင်ပါ့မလဲ။

သူဌေးက သူတို့ကို ဆက်လက်ထားရှိမည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် သူဌေးအတွက် တစ်သက်လုံး အလုပ်လုပ်ပေးရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။

အဒေါ်ကျန်းသည် အိမ်ဆောက်ပြီးသွားလျှင် သမီးသုံးယောက်ကို ရွာထဲတွင်ပင် အိမ်ထောင်ချပေးရန် စဉ်းစားနေမိသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် နောင်တွင် မိဘအိမ်နှင့် နီးကပ်ရုံသာမက ဤမျှကောင်းမွန်သော အလုပ်ကိုလည်း လက်လွှတ်ရမည် မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်အတွက် အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခု ဖန်တီးပေးလိုက်သည်ကို မသိသေးပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါကတော့ အနာဂါတ်မှာဖြစ်လာမယ့် အကြောင်းအရာတွေပါ။

.....

"အချိန်ပိုဆင်းတဲ့ အခြေအနေက..." ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ယခင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြောကြားထားသည်များအတိုင်း အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဆက်လက်ပြောကြားနေသည်။

ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ငါးယောက်သား ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် စကားဆုံးသွားသောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ငါးယောက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ ခုနက ပြောခဲ့တာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အားလုံးမှာ မေးစရာများ ရှိကြလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ငါးယောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ဘယ်မှာ ပြဿနာရှိနိုင်မှာလဲ။ သူဌေးက ဤမျှကောင်းမွန်သော အခြေအနေများ ပေးထားသည်ကို သူတို့အားလုံး ထောက်ခံကြသည်။

ငါးယောက်လုံး စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်းက ဆက်လက်၍ "ကောင်းပါပြီ၊ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုရင် ခဏနေရင် အားလုံးအတွက် စာချုပ်တွေ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ငါးယောက်လုံး၏ မျက်နှာများတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများ ထင်ဟပ်လာသည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ခပ်ရေးရေးအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စာချုပ်မချုပ်ခင်မှာ ကြေညာစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်"

ငါးယောက်လုံး ချက်ချင်းပင် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒီအချိန်အတောအတွင်း ဝမ်အာ့ယာရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် သူဌေးက ဝမ်အာ့ယာကို အလုပ်ရုံကြီးကြပ်သူအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ နောင်မှာ အလုပ်ရုံအတွင်းက ကိစ္စရပ်တွေကို စီမံခန့်ခွဲရမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

ကျန်းမိသားစုဝင် မိန်းမလေး လေးယောက်သည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်အာ့ယာကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုအားကျမှုများရှိနေကြသည်။

သူဌေးက အာ့ယာအပေါ်မှာ တကယ်ကို မတူညီပေ။ အခုဆိုရင် အာ့ယာကို ကြီးကြပ်သူရာထူးပင် ပေးအပ်လိုက်ပြီ။

နောင်တွင် သူတို့သည် အာ့ယာ၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် အာ့ယာကို ပို၍ လေးစားရပေမည်။

ဝမ်အာ့ယာကို ကြီးကြပ်သူရာထူး တိုးမြှင့်ပေးသည့်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အားလုံးတွင် သဘောထားကွဲလွဲမှု မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ ဝမ်အာ့ယာသည် သူတို့ထဲတွင် အစောဆုံး ရောက်လာသူဖြစ်ပြီး သူဌေးနှင့် ဆက်ဆံရေးလည်း အကောင်းဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် ဝမ်အာ့ယာ၏ ဤအချိန်အတောအတွင်း စွမ်းဆောင်ရည်ကိုလည်း သူတို့အားလုံး မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်ကြပြီး သူမသည် အလုပ်ကို အမှန်တကယ် အလေးအနက်ထား လုပ်ဆောင်သူဖြစ်သည်။

ဤကြီးကြပ်သူရာထူးကို ဝမ်အာ့ယာ မရရှိရင်သာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

ဝမ်အာ့ယာသည် အလွန်အံ့ဩသွားပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မမ... သူဌေး" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ မူလက "ယွဲ့အာ" ဟု ခေါ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း စကားက နှုတ်ဖျားသို့ ရောက်ခါနီးမှ "သူဌေး" ဟု ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးညွတ်သွားသည်။

"ယွဲ့အာလို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်။ နောင်မှာ အလုပ်ရုံကို မင်းကို တာဝန်ပေးမယ်။ မင်းက အားလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး ရှန်းရှန်းရဲ့ စကားကိုလည်း နားထောင်ပြီး ကောင်းကောင်းလုပ်ပါ" ဟု ဝမ်အာ့ယာကို အားပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဝမ်အာ့ယာ၏ မျက်နှာက ဝင်းပသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ကျောက်ရှန်းရှန်းနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

ကျန်းမိသားစုဝင် မိန်းမလေး လေးယောက်သည် အံ့ဩသွားကြပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ကြည့်သော အမူအရာက ပို၍ ရိုကျိုးသွားသည်။

သူဌေးက အာ့ယာကို ကျောက်ရှန်းရှန်းရဲ့ စကားကို နားထောင်ခိုင်းတယ်လား။

ကျောက်ရှန်းရှန်းဆိုတဲ့ ဒီအစေခံမလေးက သူဌေးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ နေရာရနေတာပဲ။ အာ့ယာထက်တောင် ရာထူးပိုမြင့်နေပါလား။

ကျန်းမိသားစုဝင် မိန်းမလေး လေးယောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သွားသည်။

သခင်မလေးက ဒီလောက်မြန်မြန်ပဲ အလုပ်သမားတွေကို သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ပြသလိုက်တာပဲ။ တကယ်ကို သူမကို ပျိုးထောင်ပေးဖို့ ပြင်ဆင်နေတာပဲ။

စိတ်ကို အမြန်ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် နောက်ပြန်လှည့်ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သွားတော့၊ လောင်ဖူဘက်မှာ စာချုပ်တွေ ရေးပြီးလောက်ပြီ" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ငါးယောက်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ကျောက်ဖူကို သွားရှာသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလုပ်ရုံထဲတွင် ကြာကြာမစောင့်လိုက်ရဘဲ အားလုံးသည် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး ပြန်လာကြသည်။

ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အားလုံးနှင့်အတူ ဆိုင်တွင် မုန့်အသစ်များ တင်ရောင်းမည့်ကိစ္စကို စတင်ပြောဆိုလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုလုပ်မည့် မုန့်အသစ်မှာ မာလာတုတ်ထိုး(မာလာချွမ့်) ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူမသည် လက်သမားဆရာကြီးလီကို ပြုလုပ်ခိုင်းခဲ့သော ဝါးတံစို့များကို ဆရာကြီးလီ၏ မိသားစုဝင်များက အဆက်မပြတ် ပို့ပေးခဲ့ရာ သုံးသောင်းကျော် ရရှိထားပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ အမေသည် သူမ ပြောသည့်အတိုင်း ထိုဝါးတံစို့များကို အားလုံး ဂိုဒေါင်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး ယခုအခါ အသုံးချရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလုပ်သမားများကို အစားအစာအချို့ကို တစ်ဝက်ကျက်သည်အထိ ပြုလုပ်နည်းကို နေရာတွင်ပင် သင်ကြားပြသပြီးနောက် ပြုလုပ်ပြီးသော အစားအစာများကို တံစို့ထိုးနည်းကို သင်ကြားပြသပေးသည်။

"သတိထားရမှာက မီးဖိုချောင် သန့်ရှင်းမှုကို အာမခံရမယ်။ ပြီးတော့ ပြဿနာရှိတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို တွေ့ရင် ဖယ်ထုတ်ပစ်ရမယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အားလုံးကို အလေးအနက်ထား ပြောကြားပြီး သူမ၏ အကြည့်က ဝမ်အာ့ယာထံသို့ အထူးသဖြင့် ရောက်ရှိသွားသည်။

"သိပါပြီ ယွဲ့အာ" ဝမ်အာ့ယာက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သူဌေး" ကျန်သူများကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ဖြေကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝမ်အာ့ယာကို အချက်အချို့ ထပ်မံမှာကြားပြီးနောက် သူမကို ကျန်းမိသားစုဝင် မိန်းမလေး လေးယောက်နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက်မှ ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ခေါ်ဆောင်၍ အလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ငါနဲ့အတူ ဦးလေးလီအိမ်ကို တစ်ခေါက်လိုက်ခဲ့" ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ပြောလိုက်သည်။

ဆိုင်တွင် မာလာချွမ့် ရောင်းချမည်ဆိုလျှင် မီးသွေး လိုအပ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ယခင်က သိမ်းဆည်းထားသော မီးသွေးများကို မြို့ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ဦးလေးလီသည် ယခင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ ရွာထဲတွင် သူမအတွက် မီးသွေးဖုတ်ပေးရန် ရှာဖွေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ မြို့ပေါ်တွင် မီးသွေး ဝယ်မရသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမ လိုအပ်သော ပမာဏမှာ များပြားပြီး ကုန်ကျစရိတ် ချွေတာရန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဦးလေးလီသည် အိမ်သို့ လာရောက်၍ သူမ မှာထားသော မီးသွေးများ ဖုတ်ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ပြုလုပ်ပြီးသော မီးသွေးများအတွက် လက်ကျန်ငွေ ပေးချေပြီးလျှင် အချိန်မရွေး သယ်ယူနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ယခု အိမ်တွင် အိမ်ဆောက်နေသောကြောင့် နွားလှည်းနှင့် မြင်းလှည်းတို့သည် မြို့ပေါ်သို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ မီးသွေးများကို ကြိုတင်၍ မြို့ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အိမ်တွင် လူများပြီး ကိစ္စများပြားနေသောကြောင့် သူမသည် ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် သခင်လေးကျိုးတို့နှင့် တရားဝင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့်အခါ ထိုအချိန်တွင် ကိစ္စများ ပိုမိုများပြားလာပေလိမ့်မည်။

***

(T/N : တစ်လျှောက်လုံး eng tranမှာ မုန့်နာမည်ကို မျိုးစုံရေးနေတော့ လင်းရှောင်ယွဲ့ ဘာလုပ်မလဲ၊ ဘာလုပ်မလဲဖြစ်နေတာ။ အခုမှပဲ သေချာသွားတော့တယ်။ မာလာချွမ့်ပါတဲ့။)