နဂါးအရိပ် အစောင့်တပ်

သူ၏နောက်တွင် နှုတ်ခမ်းတွင်အပြုံးတစ်ခုနှင့် နည်းငယ်ကောက်သောဆံပင်များနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်။

"သခင်လေး"

အိမ်တော်ထိန်းနှင့် အစေခံများစွာတို့သည် အလျင်အမြန် ဘေးသို့ဖယ်ပေးကြသည်။

သို့သော် ချန်မိသားစု၏သခင်လေးဖြစ်သူ ချန်ကျင်းရှီသည် တင်းမာသောမျက်နှာထားဖြင့် ချန်ရှီယာ၏အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ချန်ကျင်းရှီသည် သူ့သမီး၏ ကြေကွဲဖွယ်သေဆုံးမှုကို မြင်သောအခါ သူ့မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားသည်။

"ဒါဘယ်သူလုပ်တာလဲ"

"သေချာမသိသေးပါဘူး၊ စုံစမ်းနေတုန်းပါ"

ထိုအချိန်တွင် ချန်ကျင်းရှီ၏နောက်တွင်ရပ်နေသော အမျိုးသားသည် အနားသို့ကပ်လာသည်။

"အဖေ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါ"

ချန်ကျင်းရှီသည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း၏အကြည့်သည် ဆံပင်အနည်းငယ်ကောက်သော အမျိုးသားအပေါ်သို့ စုစည်းသွားသည်။

ဒုတိယသခင်ဖြစ်သူ ချန်ကျင်းယီ၏မျက်လုံးများထဲမှ သတိထားမှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှု အရိပ်အယောင်မှလွဲ၍ အခြားသူများမှာ လေးစားစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆို ဤလူငယ်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်သုံးဆယ်နီးပါးအတွင်း ချန်မိသားစု၏ အထူးချွန်ဆုံးလူငယ်ဖြစ်ကာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ တရားဝင်သားအကြီးဆုံးဖြစ်သူ ချန်လျန်ယွီ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချန်လျန်ယွီသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်သာဖြစ်သော်လည်း ငွေရောင်မြို့တော်ရှိ နဂါးအရိပ်အစောင့်တပ်၏ တပ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ မြို့တော်သခင်၏ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားခြင်းခံရသူဖြစ်သည်။

ဤသို့သောအလားအလာကောင်းသော အနာဂတ်ရှိသူတစ်ဦးအား လူတိုင်းသည် သဘာဝအတိုင်း လေးစားမှုပြကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်လျန်ယွီသည် စစ်ဆေးပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လာရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဘယ်လိုလဲ၊ မင်းတစ်ခုခုတွေ့လို့လား"

ချန်ကျင်းရှီက မေးလိုက်သည်။

ချန်လျန်ယွီသည် ခဏတာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တရားခံသူက အရမ်းရက်စက်တယ်၊ သူက အရင်ဆုံး ရှီယာရဲ့အရိုးအားလုံးကို ကျိုးကြေအောင်လုပ်တယ်၊ ပြီးတော့ မသိတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုသုံးပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးအားလုံးကို စုပ်ထုတ်သွားတယ်၊ ဒါက... သူတို့ စမ်းသပ်ခံ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်အောင် လုပ်နေသလိုပဲ"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ အခန်းထဲရှိလူတိုင်း အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်တစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။

ချန်မိသားစုဝင်များအနေဖြင့် ဤချန်သခင်မလေးသည် ယခင်က လူများကို ညှဉ်းပန်းသတ်ဖြတ်တက်ပြီး အမျိုးမျိုးသော အနုပညာလက်ရာများပြုလုပ်ရသည်ကို အနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း မသိသူမရှိပေ။

ယခုမူ သူမ၏သေဆုံးမှုတွင် အလားတူကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ချန်ကျင်းရှီ၏မျက်နှာသည် မာထန်သွားသည်။

"သောက်လူယုတ်မာ... သူတို့က ရှီယာကိုသတ်ရုံတင်မကဘူး၊ သူ့အလောင်းကို အရှေ့တံခါးမှာ ချိတ်ဆွဲထားသေးတယ်၊ သူတို့က ငါတို့ချန်မိသားစုကို တမင်သက်သက် စိန်ခေါ်နေတာပဲမလား"

ချန်လျန်ယွီသည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်သည်။

"အဖေ... ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ဒီလူက စိန်ခေါ်ရုံတင်မကဘူး၊ သတိပေးတာလည်းဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှီယာရဲ့အတိတ်ကလုပ်ရပ်တွေနဲ့ သူ့ရဲ့လက်ရှိသေဆုံးပုံက တထေရာတည်းတူနေတယ်၊ ဒါက သံသယမဝင်ဘဲနေဖို့ခက်တယ်"

ချန်ကျင်းရှီက အံ့ကြိတ်လိုက်သည်။

"သတိပေးတာ ဟားဟား ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ သံမည်းမြို့တော်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်က ဒီမြေပေါ်မှာ ငါတို့ချန်မိသားစုကို သတိပေးရဲတဲ့သူ တကယ်ရှိနေသေးတယ်ပေါ့လေ"

ထိုအချိန်မှာပင် အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦး အလျင်အမြန်ဝင်လာသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို သတင်းပို့ပါတယ်၊ သခင်မလေးကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တဲ့နေရာက. မြစ်ကမ်းဘေးမြို့မှာဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ောခုလေးတင်သိခဲ့ရပါတယ်"

မြစ်ကမ်းဘေးမြို့..

ဤအမည်ကိုကြားသောအခါ လူတိုင်း အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

သံမည်းမြို့တော်သည် မြစ်ကမ်းဘေးမြို့မှ ကီလိုမီတာနှစ်ရာကျော်သာ ကွာဝေးသည်။

သို့သော် လမ်းများသည်ကြမ်းတမ်းပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောနက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရသောကြောင့် ထိုနေရာသို့ လူအနည်းငယ်သာ သွားကြသည်။

သူတို့ မမျှော်လင့်ထားစွာ ချန်သခင်မလေးကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည်မှာ ထိုနေရာတွင်ဖြစ်နေသည်။

၎င်းတို့အားလုံး ချန်ကျင်းရှီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆို သူသည် ချန်မိသားစု၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်အားလုံးသည် သူ့အပေါ်တွင် မူတည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချန်ကျင်းရှီသည် သူ၏သား ချန်လျန်ယွီကို တဖန်လှည့်ကြည့်ပြန်သည်။

ချန်လျန်ယွီသည် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"မြစ်ကမ်းဘေးမြို့လား၊ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ဒီရက်ပိုင်းလာမှာ၊ ကျွန်တော်တို့ အတူတူသွားလိုက်မယ်"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချန်မိသားစုရှိလူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

နဂါးအရိပ်အစောင့်တပ်က လှုပ်ရှားရင် ဘယ်ပြဿနာက ဖြေရှင်းလို့မရဘဲရှိမှာလဲ

နောက်တစ်နေ့တွင် လူတစ်ဦးသည် သံမည်းမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုသည်မှာ အလွန်ပိန်လှီသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လေပြေတစ်ချက်တိုက်လျှင်ပင် လွင့်ပါသွားနိုင်သည်ဟုထင်ရသည်။

သို့သော် ချန်လျန်ယွီသည် သူ့သူငယ်ချင်းအား အထင်သေးဝံ့သူများသည် အလွန်နာကျင်သောတန်ရာတန်ကြေး ပြန်ပေးဆပ်ရသည်ကို ပြောထားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆို ဤရှုန်းလဲ့ဟု အမည်ရသော အမျိုးသားသည် အမှန်တွင် စတုတ္ထအဆင့် ဆာမူရိုင်းတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူနိုးထလာသော ပါရမီစွမ်းရည်သည် အလွန်ထူးဆန်းသည်။

ချန်လျန်ယွီကိုယ်တိုင်ပင် သူနှင့်ရင်ဆိုင်ရလျှင် ရှုံးခြင်းမှာ နိုင်ချေထက်ပိုများလိမ့်မည်။

ချန်မိသားစုသည် ရှုန်းလဲ့၏ ရောက်ရှိလာမှုကို အလွန်အမင်းကြိုဆိုကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

ရှုန်းလဲ့ မှာမူ ဤအရာအားလုံးကို သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလာသည်။

"ငါက မနက်ဖြန်မှလာမလို့ပေမဲ့ လမ်းမှာမင်းရဲ့သတင်းစကားကို ရလိုက်တယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ပျော်စရာတစ်ခုခုရှိလို့လား ဒါမှမဟုတ် စွမ်းအားကြီးတဲ့ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ယောက်တွေ့လို့လား"

ချန်လျန်ယွီသည် ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ညီမကို သတ်သွားတယ်"

ရှုန်းလဲ့ က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ချန်မိသားစုက သံမည်းမြို့တော်မှာ ဒေသခံအင်အားကြီးတဲ့မိသားစုလို့ သတ်မှတ်ခံရတာလေ၊ ဘယ်သူကမင်းတို့ကို ဆန့်ကျင်ရဲတာလဲ"

ချန်လျန်ယွီက ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြောသည်။

"သေရမှာမကြောက်တဲ့သူဆိုတာ အမြဲရှိနေတာပဲ၊ ပြီးတော့ ငါ့ညီမက အရမ်းထူးဆန်းတဲ့အခြေအနေအောက်မှာ သေဆုံးခဲ့ရတာ၊ မင်းကြည့်ချင်လား"

ရှုန်းလဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်လျန်ယွီသည် ၎င်းကို သူ့ညီမ၏ အလောင်းထားရှိရာအခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။

ရှုန်းလဲ့သည် ချန်ရှီယာ၏အလောင်းကိုမြင်သောအခါ သူ့မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေးလံသောဖြင့် ပြောလာသည်။

"အရမ်းစွမ်းကြီးတဲ့ နတ်အာရုံပဲ"

ချန်လျန်ယွီသည် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။

"နတ်အာရုံ၊ မင်းဆိုလိုတာက..."

ရှုန်းလဲ့ က ခေါင်းညိတ်သည်။

"မှန်တယ်၊ မင်းညီမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကဒဏ်ရာတွေနဲ့ သူ့ရဲ့သေဆုံးပုံအခြေအနေတွေအားလုံးက တစ်စုံတစ်ယောက်က နတ်အာရုံကိုသုံးပြီး သူ့ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်ထားခဲ့လို့ဖြစ်တာ"

ချန်လျန်ယွီသည် နားလည်စပြုလာပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူတို့ကဲ့သို့သော ဆာမူရိုင်းများအတွက် သူတို့ မတွေ့ချင်သောလူမှာ နတ်အာရုံပါရမီ နိုးထလာသူကိုဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆို နတ်အာရုံပညာရှင်များသည် မခန့်မှန်းနိုင်သော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မကြာခဏဆိုသကဲ့သို့ လူတိုင်းကို ကူကယ်ရာမဲ့စေသည်။

"မင်းယုံကြည်မှုရှိလား"

ချန်လျန်ယွီက ခပ်တိုးတိုးမေးလိုက်သည်။

ရှုံးလေ့က နှုတ်ခမ်းကိုသပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့မတူတာက ငါ့အကြိုက်ဆုံးပြိုင်ဘက်တွေက နတ်အာရုံပညာရှင်တွေပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ဦးနှောက်တွေက ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံးအားဆေးပဲလေ၊ ငါအချိန်ကိုက်ရောက်လာတဲ့ပုံပဲ"

သူ့စကားကြားမှသည် ချန်လျန်ယွီလည်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"ဒါဆိုကောင်းပြီ၊ ငါတို့မနက်ဖြန်ထွက်ခွာကြမယ်"

နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် အရာအားလုံးပြင်ဆင်ပြီးနောက် မြစ်ကမ်းဘေးမြို့သို့ဦးတည်သော မြင်းရထားပေါ်သို့ တက်လိုက်ခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရှုန်းလဲ့ ကြည့်ရသည်မှာ အိပ်လိုက်လာသလိုထင်ရသည်။

ချန်လျန်ယွီသည်တော့ ဤအခွင့်အရေးကိုယူကာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူဦးဆောင်သော နဂါးအရိပ်အစောင့်တပ်သည် ရှုန်းလဲ့ ၏တပ်များနှင့်အတူ တာဝန်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် ရှားပါးသော အားလပ်ရက်ကို ရရှိခဲ့သည်။

သူသည် အိမ်သို့ရက်အနည်းငယ်မျှ ပြန်လာချိန် ဤသို့သောအဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူသည် သူ၏ညီမ ချန်ရှီယာအပေါ် ခံစားချက် များများစားစားမရှိချေ။

သို့သော် သူသည် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆို ၎င်းသည် ချန်မိသားစု၏ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချန်မိသားစု၏သခင်မလေးကို စမ်းသပ်ခံပစ္စည်းပမာ ပြုလုပ်ပြီး ပြန်ပို့ခဲ့သော်လည်း ချန်မိသားစုကသာ လက်တုံ့မပြန်နိုင်လျှင် အပြင်လူများ မည်သို့ထင်မည်နည်း။

ဤသို့ အင်အားကြီးသူများသာ ရှင်သန်ရာ ကမ္ဘာကြီးတွင် အားနည်းသည့်အရိပ်အယောင်တစ်ခုပြလိုက်သည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သောလူများက သူတို့ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိမ့်မည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့် သူလည်း မြစ်ကမ်းဘေးမြို့သို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။

လူသတ်သမားကို ရှာတွေ့သည်ဖြစ်စေ မတွေ့သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။

သူတို့ ထိုနေရာသို့ရောက်သည်နှင့် မြစ်ကမ်းဘေးမြို့ရှိလူများသည် ဆက်လက်အသက်ရှင်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သူတို့အားလုံးသည် ချန်မိသားစု၏အမျက်ဒေါသအတွက် ယဇ်ပူဇော်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်

မြစ်ကမ်းဘေးမြို့ရှိ အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင်...

အရက်ဆိုင်သည်တော့ ပိတ်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ရှန်းရှန်းနှင့် နျန်နျန်တို့သည် ချန်ရှောင်မေ့နှင့်အတူ ကစားနေကြသည်။

အမှန်တွင် သူတို့ကြားတွင် အသက်အတော်ကွာခြားမှုသည်။ ချန်ရှောင်မေ့သည် ယခုအခါ ဆယ့်တစ်နှစ်အရွယ်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ရှန်းရှန်းနှင့် နျန်နျန်တို့မှာမူ ခုနစ်နှစ်သာရှိသေးသည်။

သို့သော် ချန်ရှောင်မေ့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် ရုန်းကန်ခဲ့ရသောကြောင့် ကြာရှည်စွာအာဟာရချို့တဲ့မှုသည် သူမကို အလွန်ပိန်လှီစေခဲ့သည်။

ကလေးမလေးနှစ်ယောက်ပင်လျှင် ယခုအခါ သူမနှင့် အရပ်တူနေပြီဖြစ်သည်။