လွင့်မြောနေကြသော ဓာတ်ရောင်ခြည် စိတ်ဝိညာဉ်

၎င်းတို့သည် မြို့ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို အတိအကျမသိပေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသကဲ့သို့...

ရှုန်းလဲ့ သည် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ရထားလုံးတန်းကို ရပ်တန့်ရန် အချက်ပြပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကိုသပ်လိုက်သည်။

"ငါ ရေမွှေးနံ့သင်းသင်းလေးရတယ်၊ ဒီအနီးအနားမှာ အလှလေးတစ်ယောက်လည်း ရှိမယ့်ပုံပဲ"

သူ၏အသံမဆုံးမီမှာပင် ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ဘယ်ကမှန်းမသိ သူ၏လည်ပင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို အလျားလိုက်ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် မမျှော်လင့်ထားဖွာရာဖြစ်သောကြောင့် ချန်လျန်ယွီပင်လျှင် အဆင်သင့်မဖြစ်ခဲ့ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှုန်းလဲ့ သည် သူ၏ခါးကို ထူးဆန်းသောပုံစံဖြင့် လိမ်လိုက်ပြီး ထိုအလျားလိုက်ခုတ်ချက်ကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် တခဏတာ နောက်ကျသွားသောကြောင့် ဓားသွားအလင်းသည် သူ၏လည်ပင်းတွင် နက်ရှိုင်းသောဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေကာ သွေးများ ချက်ချင်းပင် စီးကျလာသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ချန်လျန်ယွီသည် တုန်လှုပ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှုန်းလဲ့ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသာ အနည်းငယ်နောက်ကျသွားပါက ထိုဓားချက်သည် ဤသို့ဒဏ်ရာတစ်ခုမျှသာမဟုတ်နိုင်ဘဲ သူ၏ခေါင်းကို လုံးဝဖြတ်တောက်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတစ်ယောက်တည်းသာ သိသည်။

ထို့ကြောင့် သူဒေါသအလွန်ထွက်နေမိသည်။

သူသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အလွန်ထူးဆန်းသော တံဆိပ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ဓာတ်ရောင်ခြည်ဝိညာဉ် ချည်နှောင်ခြင်း... ငါ့အတွက်ရှာဖွေစမ်း"

ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော ဝိညာဉ်တစ်စုသည် လမ်းမများပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ ရှုန်းလဲ့ ၏ အထူးပါရမီဖြစ်သည်။

သူသည် ဓာတ်ရောင်ခြည်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ၎င်းကို အကန့်အသတ်ရှိသော အသိစိတ်ဖြင့် ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏အမိန့်ကိုနာခံသော အရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ဤစွမ်းရည်သည် အလွန်ထူးခြားသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် အသုံးဝင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆို ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ဓာတ်ရောင်ခြည်သည် ရှားပါးခြင်းမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဓာတ်ရောင်ခြည်ဝိညာဉ်များ ပျံ့နှံ့တော့မည်အပြုတွင် ဓားအလင်းတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် ရုတ်တရက် သူတို့ကြားတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ဓာတ်ရောင်ခြည်ဝိညာဉ်များသည် လေလျော့သွားသော ဘောလုံးများပမာ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်လျန်ယွီသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင်အမွေးအတောင်များသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာကာ ဓားသွားအလင်းများထံသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားသည်။

ထိုစဉ် လမ်းဘေးရှိ အိမ်တစ်လုံး၏ခေါင်မိုးပေါ်တွင်...

ချန်အားတုသည် ထိုနေရာတွင်ရပ်ကာ သူတို့ကို အေးဆေးစွာကြည့်နေပြီး တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်သည်

"ဟေ့... မင်းတို့က သံမည်းမြို့တော်ကလူတွေမလား"

ချန်လျန်ယွီနှင့် ရှုန်းလဲ့ တို့သည် အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်အားတုကိုမြင်သောအချိန် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး တခဏတာ မှင်တက်သွားကြသည်။

ဓားအလင်းများသည် မမျှော်လင့်စွာရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့သည် သေချာစွာကြည့်ရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့သော်လည်း ယခု ချန်အားတုကိုမြင်သောအခါ သူတို့သည် အလွန်အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

၎င်းမှာ ဤကောင်လေး၏စွမ်းအားသည် ဒုတိယအဆင့်မျှသာဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဒုတိယအဆင့်စွမ်းအားသည် စတုတ္ထအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို သေလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့သည်။

ချန်လျန်ယွီနှင့် ရှုန်းလဲ့ တို့သည် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးလုံး၏မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ထင်ဟပ်‌နေသည်။

ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့်ကြားမှ စွမ်းအားပိုင်းခြားမှုသည် လူတစ်ယောက်၏ ပင်ကိုစွမ်းရည် အားသာချက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်းဖြ၏်သည်။

သို့သော် ဤအမျိုးအစားခွဲခြားနည်းတွင် သိသာသော အားနည်းချက်တစ်ခုရှိသည်။

ထိုသည်မှာ ပင်ကိုစွမ်းရည်များ၏ အားသာချက်ကိုသာ ခွဲခြားနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို နှိုင်းယှဉ်၍မရခြင်းဖြစ်သည်။

ဥပမာဆိုလျှင် ပျံသန်းနိုင်သောဓားသုံးချောင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ပင်ကိုစွမ်းရည်တစ်ခုရှိပါက ၎င်းမှာ ပထမအဆင့်ဖြစ်သည်။

ပျံသန်းနိုင်သောဓားခြောက်ချောင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်နှင့် ဒုတိယအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။

ပြဿနာမှာ လေထဲတွင် စက်သေနတ်တစ်လက်ကို ဖန်တီးနိုင်သည့် ပါရမီရှိသူတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ အခက်အခဲဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စစ်သေနတ်စွမ်းရည်သူမှာ ပထမအဆင့်သာရှိနေဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယအဆင့် ဓားသမားသည် ပထမအဆင့် စက်သေနတ်သမားနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ဓားသမားများ သေဆုံးရန် အခွင့်အလမ်းများသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆို ၎င်းတို့ဘက်မှ ဓားများ ပစ်လွှတ်ခြင်းမပြုမီမှာပင် တစ်ဖက်လူသည် ပစ်ခတ်ချေမှုန်းပြီးဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုသည်မှာ ချန်လျန်ယွီနှင့် ရှုန်းလဲ့ လို အားကြီးသောဆာမူရိုင်းများပင်လျှင် အချို့သော အင်အားကြီးသော ပင်ကိုစွမ်းရည်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျဆုံးနိုင်သည်။

ချန်အားတု၏ စွမ်းအားမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပင်ကိုစွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူသည် လေဟာနယ်မှ ဓားအလင်းများကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး အကွာအဝေးကန့်သတ်ချက်မရှိပေ။

၎င်းမှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ အိပ်မက်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ယခုမူ ဤကောင်လေးသည် ဒုတိယအဆင့်သာရှိသေးသည်။ အကယ်၍ သူသာ အနာဂတ်တွင် ပိုမိုအားကြီးလာပါက ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သူက သူ့ကို ခုခံနိုင်မည်နည်း။

ဤအတွေးပေါ်လာသည်နှင့် ချန်လျန်ယွီနှင့် ရှုံးလေ့တို့သည် ချန်အာထူအပေါ်တွင် အတိုင်းအဆမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ဒီကောင်လေးကို မဖယ်ရှားရင် နောက်ဆို ငါတို့အတွက် ဆူးငြောင့်ခလုတ်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"

ရှုန်းလဲ့ သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်များမှာ ဒီရေလှိုင်းများပမာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ချန်အားတု၏ပတ်လည်တွင် အလွှာလိုက်များ ချက်ချင်းဖွဲ့စည်းလာပြီး ၎င်းကို ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။

ချန်လျန်ယွီသည် လက်တစ်ဖက်ကိုမြှောက်ကာ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင်အမွေးအတောင်များအား ချန်အားတုဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤ အင်အားကြီးသော လူနှစ်ယောက်၏ ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချန်အားတုလည်း သူ၏ပင်ကိုစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သို့သော် သူ့ကို တင်းကြပ်စွာချုပ်နှောင်ထားသောကြောင့် ဓာတ်ရောင်ခြည်မှာ သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို ဆိုးရွားစွာ အနှောင့်အယှက်ပေးနေသည်။

ပြင်းထန်သော ဓာတ်ရောင်ခြည်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား လောင်မြိုက်စပြုလာသည်။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် ချန်အားတု၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အနည်းငယ်နှောင့်နှေးသွားပြီး အဖြူရောင်အမွေးအတောင်ရေစီးကြောင်းများသည်လည်း သူ့အနားသို့ ရောက်လာပြီးဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး"

ချန်ရှောင်မေ့သည် မျှော်စင်ငယ်လေးပေါ်မှ အရာအားလုံးကို ကြည့်နေလျက် တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်လျန်ယွီနှင့် ရှုန်းလဲ့ တို့နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်များ စွန်းထင်းလာတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လူတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက်ဆိုသကဲ့သို့ ချန်အားတုရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

အဖြူရောင် အမွေးအတောင် စီးကြောင်းများသည် အနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလူသည် လက်နောက်ပစ်ကာ လှုပ်ရှားခြင်းပင်မရှိဘဲ ရပ်နေသည်။

အဖြူရောင်အမွေးအတောင်များသည် သူထံသို့ တိုးဝင်လာသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ချန်လျန်ယွီကို မှင်တက်သွားစေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ရှုန်းလဲ့ သည် ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ တုန်ယင်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ပေါင်းစပ်စမ်း"

ဓာတ်ရောင်ခြည်သည် ချက်ချင်းပင် ဧရာမလက်ဖဝါးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီး ရွှယ်အန်းဆီကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းသည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဧရာမလက်ဖဝါးသည် ချက်ချင်းကျုံ့ဝင်သွားပြီး ရွှယ်အန်း၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ပျံဝဲနေသော အလင်းဘောလုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် ရွှယ်အန်းသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညှစ်လိုက်ရာ ဓာတ်ရောင်ခြည်ဘောလုံးသည် ကြေမွသွားပြီး လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ချန်လျန်ယွနှင့် ရှုန်းလဲ့ တို့သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"သူ့ကိုသတ်စမ်း"

ရှုန်းလဲ့သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများလည်း လင်းလက်သွားကာ နတ်အာရုံတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် အပြုံးတစ်ခုသာ ဆန်မြန်းလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ တောက်ပမှုသည် ရုတ်တရက် သမုဒ္ဒရာအလား နက်ရှိုင်းသွားကာ နတ်အာရုံဖြင့် ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရှုန်းလဲ့ ၏ နတ်အာရုံမျှင်တန်းလေးသည် လှိုင်းဂယက်တစ်ခုပင် မထလိုက်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မ... မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့နတ်အာရုံက..."

ရှုန်းလဲ့ ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မယုံနိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏စကား မဆုံးမီမှာပင်...

ရွှယ်အန်း၏ နတ်အာရုံသည် သူ့ထံသို့ ထပ်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှုန်းလဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။

ဖောင်း!

တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခုအောက်တွင် ရှုန်းလဲ့သည် အမည်မသိ ဧရာမစွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် အပိုင်းပိုင်းကြေမွသွားသည်။

"ရှုန်းလဲ့"

ချန်လျန်ယွီသည် တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှုန်းလဲ့သည် ရှုန်းကန်၏ လက်နက်ကို ကိုင်ထားပြီး စတုတ္ထအဆင့်လူတစ်‌ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားထက်ပင် အင်အားကြီးလှသော်လည်း မြို့ထဲသို့ဝင်ရောက်ပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သေဆုံးသွားမည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါကမျှ မတွေးထားခဲ့ပေ။

ဤအချက်သည် သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များကို အေးစက်သွားစေပြီး သူ့နှလုံးသားသည် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သူသည် မူလတွင် သူ့ညီမကိုသတ်သူမှာ နတ်အာရုံစွမ်းရည် နိုးထလာသူတစ်ဦးဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် စောစောက သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ဖြစ်သော အဖြူရောင်အမွေးစီးကြောင်းသည် ဤလူနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လှိုင်းဂယက်တစ်ခုပင် မထဘဲ ၎င်း၏လက်ထဲတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

၎င်းက ဤလူတွင် အခြား ပိုမိုအားကြီးသော ပါရမီများရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ ချန်လျန်ယွီသည် တုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ ဒေါသများ ရောထွေးလာမိသည်။

ဤအချိန်တွင် ရွှယ်အန်းသည် သူ့ကိုလှည့်ကြည့်ကာ အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းက သံမည်းမြို့တော်ရဲ့ ချန်မိသားစုကလား”