အဆင့်မမီသူ၊ ထုံရွှမ်တစ်ဝက်အဆင့်
Vol. 11 Ch. 152
“ငါ့ရဲ့ ယွမ်ရှီးကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်မှုအဆင့်က မရင့်ကျက်သေးဘူးပဲ…”
ကျောက်တုံးကို မှီထားရင်း လော့ချန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းလိုက်သည်။
ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူသည် ရွှေခန္ဓာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ အာရုံစိုက်လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ ယွမ်ရှီးကျင့်စဉ်ဆိုသည့် အရန်ကျင့်စဉ်ကို အားလပ်ချိန်များတွင်သာ တစ်ခါတစ်ရံ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ ယွမ်ရှီးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုရာ၌ သူ၏အသက်ရှူစွမ်းအင်ကို ပြည့်စုံစွာ ဖုံးကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
သူ့ကိုယ်သူ တွေ့ရှိခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်မို့ လော့ချန်လည်း ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားရန် မရည်ရွယ်တော့ဘဲ အပြင်သို့ ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံစားမိသဖြင့် အကြည့်များသည် ကျောက်တုံးပုံအနီးရှိ အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားသည်။
“ရှူး… ရှူး… ရှူး… ရှူး…”
လေထုကို ဖြတ်ကျော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူပုံသဏ္ဌာန်လေးခုသည် ကျောက်တုံးပုံ၏ အခြားတစ်ဖက်မှ လျင်မြန်စွာ ခုန်ပေါက်လာကာ ကျောက်လမ်းပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
“သူတို့ပဲ…”
လော့ချန် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ရောက်လာသူများမှာ ထန်မန်၊ ချောင်ယွမ်တို့ပင်ဖြစ်သည်။
ချောင်ယွမ်သည် ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ လီယွမ်တို့အား မော့ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှေးကျဉ်းကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မကြာသေးခင်က အပြစ်မဲ့သူတွေကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး ငါတို့ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းက တပည့်တွေကိုပါ သတ်ဖြတ်သူတွေက မင်းတို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်… မင်းတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အဆုံးစီရင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် လက်စွမ်းပြပြီး သတ်ပစ်ရမလား… နှစ်ခုထဲက တစ်ခုရွေး…”
“မင်းက ငါ့ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အဆုံးစီရင်ခိုင်းနေတာလား… အဟက်... အဟက်... ဟား... ဟား... ဟား...”
လီယွမ်သည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသလို ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်က ဒီလို မာန်တက်ပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပြောရဲတယ်ပေါ့လေ… မင်းဝတ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားကြည့်ရတာနဲ့ တာယွဲ့မင်းဆက်ရဲ့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်ဖြစ်ရမယ်… လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းလို အဆင့်မမီတဲ့ ဂိုဏ်းကထွက်လာတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က ဒီလို မာန်တက်ပြီး ပြောရဲတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ သေမင်းကို မကြောက်တဲ့သူပဲ…”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချောင်ယွမ်တို့အုပ်စု၏ မျက်နှာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ချောင်ယွမ်သည် လီယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “သိပ်ကောင်းတယ်… ‘အဆင့်မမီ’ ဆိုတဲ့ စကားသုံးလုံးအတွက်နဲ့တင် ဒီနေ့ မင်းသေရမယ်…”
“မင်းက အခုထိ မယုံကြည်သေးဘူးပေါ့လေ…”
လီယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်နံရံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ချောင်ယွမ်တို့အုပ်စုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ ပို့ထားရင်း အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည် လှပစွာ လွင့်လူးနေသည်။ ချောင်ယွမ်ကို မာန်တက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ကျိတော့ဂိုဏ်းရှေ့မှာ မင်းတို့လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက အဆင့်မမီဘူးဆိုတာ ဘာဖြစ်လို့ မဟုတ်ရမှာလဲ…”
ကျိတော့ဂိုဏ်း…
ကျောက်တုံးနောက်ကွယ်တွင် လော့ချန်၏ စိတ်နှလုံးသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူသည် ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းတွင် ကျိတော့ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းများကို ဖတ်ရှုဖူးသည်။
ကျိတော့ဂိုဏ်းသည် ချူမင်းဆက်၏ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းငါးခုအနက် ထိပ်ဆုံးဂိုဏ်းဖြစ်သည်။
၎င်း၏ အင်အားသည် ချူမင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်အိမ်တော်အောက် အနည်းငယ်သာနိမ့်ကျပြီး ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ တာယွဲ့မင်းဆက်၏ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမှန်တကယ်ပင် နှိုင်းယှဉ်မရနိုင်လောက်အောင် သာလွန်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် တစ်ဖက်လူ၏ မာန်တက်ပုံကို အံ့သြစရာ မရှိပေ။
“လီယွမ်သခင်လေး…”
လီယွမ်နှင့်အတူရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ထွားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူသည် လီယွမ်က သူ၏အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဧကရီသွေးသားကို ရှာဖွေနေသည့်ကိစ္စသည် လျှို့ဝှက်ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ပျောက်ဆုံးနေသော ချူဧကရီ၏ သွေးသားတစ်ဦး ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိနေသေးသည်ကို လူသိရှင်ကြား သိရှိသွားပါက အုတ်အော်သောင်းတင်းဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာသည်။
လီယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“လုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်… မလိုအပ်ဘူး… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့အားလုံး သေတော့မှာပဲ… သေသွားတဲ့သူတွေက လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး…”
ကိုယ်လုံးထွားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ပလပ်…”
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသူ ဆယ်ကျော်သက်အုပ်စုသည် ချောင်ယွမ်တို့အုပ်စုကို ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းထားလိုက်သည်။
ဤအနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်ကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ ထန်မန်တို့အုပ်စု၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤသူများ၏ စွမ်းအားအဆင့်သည် သူတို့ထက် နိမ့်ကျပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့် အစောပိုင်းနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အကြည့်များသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေကာ သွေးပင်လယ်ထဲမှ လျှောက်လှမ်းလာသူများနှင့် တူသည်။
ချောင်ယွမ်သည် မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ်တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူတစ်ဦးဆီသို့ လက်ဖဝါးဖြင့် အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
ထိုအနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူသည် သွေးတစ်ပွက်အန်ထွက်ကာ ယိုင်ထိုးဆုတ်ခွာသွားပြီး ၎င်း၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည် ကွဲအက်သွားကာ အောက်တွင်ဝတ်ဆင်ထားသော အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းသံချပ်ကာပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းသံချပ်ကာ… ချူမင်းဆက်ရဲ့ နတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်…”
ထန်မန်သည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
နတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်သည် ချူမင်းဆက်၏ အင်အားအကြီးဆုံး စစ်တပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး စစ်တပ်ထဲတွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသော စစ်သားများပင် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်နောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိကြပြီး အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းမြွေသားရေ ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် အောင်မြင်မှုများရရှိသည်။
“ကျိတော့ဂိုဏ်း… နတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်…”
ချောင်ယွမ်၏ မျက်နှာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး လီယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ချူမင်းဆက်က ငါတို့ တာယွဲ့မင်းဆက်နဲ့ စစ်ဖြစ်ချင်နေတာလား…”
လီယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “စစ်ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒါက ငါဆုံးဖြတ်လို့ရတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး… ဒီတစ်ခေါက်ငါလာတာက တစ်ခုတည်းသော ကိစ္စကို လုပ်ဖို့ပဲ…”
“ဟား... ဟား... ဟား…”
ချောင်ယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ မင်းဒီကို ရောက်လာပြီး ပြန်မထွက်သွားနိုင်တော့ဘူးထင်တယ်…”
“အို့…”
လီယွမ်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်မြှောက်လိုက်ပြီး ချောင်ယွမ်ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား…”
“ငါဒီကိုလာရဲတယ်ဆိုရင် ဒီလောက်ယုံကြည်မှုတော့ရှိတာပေါ့… ကျိတော့ဂိုဏ်းရဲ့ ထူးချွန်တပည့်တစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်ရတာက တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ…” ချောင်ယွမ်က ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘဝင်မြင့်လွန်းတဲ့ စကားတွေပဲ… စီနီယာအစ်ကို… ကျွန်တော်သူ့ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်မယ်…”
ချောင်ယွမ်က ကျိတော့ဂိုဏ်းကို ပြစ်တင်ပြောဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လီယွမ်နှင့်အတူရှိသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ဒေါသထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ခုန်ပေါက်ထွက်လာကာ ချောင်ယွမ်ရှေ့တွင် ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ လက်ငါးဖက်ကို လင်းယုန်ကဲ့သို့ ကျုံ့ထားပြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
“ချင်းယင်ရိုက်ချက်…”
ထိုအနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်သည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ လက်ချောင်းများသည် လေထုကို ဖြတ်ကျော်သွားရင်း ပြတ်သားသော အသံမြည်သံများကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ချောင်ယွမ်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
“ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်ဘူးပေါ့… သေစမ်း…”
ချောင်ယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် တုန်ခါလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ကျောက်မျက်ရတနာနှင့် ကြယ်အလင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်များသည် သန့်စင်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ချီ…”
မည်သည့်နည်းပညာမှ မသုံးဘဲ ချောင်ယွမ်သည် လက်ဖဝါးစောင်းဖြင့် ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း ခုတ်ချလိုက်သည်။
“ကျွိ…”
ထိုအသံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုအနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်၏ ညာလက်တစ်ဖက်လုံးသည် ကွဲအက်သွားပြီး အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရှိလိုက်ဘဲ ၎င်း၏ ညာဘက်ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားကာ သွေးများ အဆမတန် ပန်းထွက်လာပြီး အဆုတ်အူများ မြေပေါ်သို့ ဖိတ်ကျလာသည်။
“ချီစွမ်းအင်… ထုံရွှမ်တစ်ဝက်အဆင့်…”
ကိုယ်လုံးထွားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူသည် ချောင်ယွမ်၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ အလင်းရောင်များကို ကြည့်ရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။
လီယွမ်၏ မျက်ခွံများလည်း အနည်းငယ်ပင့်တက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းဒီလို မာန်တက်နေတာ အံ့သြစရာမရှိဘူး… မင်းက ချီစွမ်းအင်ကို သန့်စင်နိုင်တဲ့ ထုံရွှမ်တစ်ဝက်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ…”
ချောင်ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးနှင့် တူညီကာ လီယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မာန်တက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“အခုရွေးလိုက်… ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အဆုံးစီရင်မလား… ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို လမ်းပြပို့ဆောင်ပေးရမလား…”
ထန်မန်တို့အုပ်စုလည်း တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။
ထန်မန်သည် မြေပေါ်ရှိ အလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟွန့်… ကျိတော့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဆိုတာ ဒီလောက်ပဲ ရှိတာကိုး…”
လီယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လှစ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ချောင်ယွမ်ကို ပြုံးကြည့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ဒီလောက်ယုံကြည်မှုရှိတယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို လက်ခံရဲလား…”
ချောင်ယွမ်က မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလဲ… အခုထိ မင်းကိုယ်မင်း အသက်ရှင်နိုင်သေးတယ်လို့ ထင်နေတုန်းလား… ကောင်းပြီ… ငါမင်းရဲ့ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို လက်ခံလိုက်မယ်… မင်းမျက်လုံးမမှိတ်ပဲ သေရမှာကို ငါကူညီပေးမယ်…”
ချောင်ယွမ်သည် လီယွမ်ကို မျက်စိထဲထည့်မထားပေ။
သူသည် ထုံရွှမ်တစ်ဝက်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ချီစွမ်းအင်ကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။ ချီစွမ်းအင်ဖြည့်စွမ်းမှုဖြင့် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ခုခံရေးစွမ်းရည်များသည် များစွာ တိုးတက်လာပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသည့် သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“ဒါဆိုရင် သေချာလက်ခံထားလိုက်…”
လီယွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ ဆက်လက်ပို့ထားရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ချောင်ယွမ်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ထုတ်လိုက်စမ်း…”
ချောင်ယွမ်သည် မူလနေရာ၌ပင် ရပ်တည်နေရင်း မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထိုအခါ ထန်မန်၏ မျက်လုံးထောင့်မှ ရုတ်တရက် သွေးရောင်အလင်းတစ်ခုကို ဖျတ်ခနဲ မြင်လိုက်ရသည်။ သေချာကြည့်လိုက်ရာ ထိုသွေးရောင်အလင်းသည် လီယွမ်၏ နောက်ကွယ်ဖုံးကွယ်ထားသော ညာလက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ လီယွမ်၏ ညာလက်တစ်ဖက်လုံးသည် သွေးရောင်အလင်းဖြင့် လှုပ်ရှားနေပြီး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသလို ဖြစ်နေသည်။
“ချီစွမ်းအင်… မကောင်းဘူး… စီနီယာချောင် သတိထားပါ…”
ထန်မန်၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။
“ဟီးဟီး… ထုံရွှမ်တစ်ဝက်အဆင့်ကို ရောက်ရှိထားတဲ့သူက မင်းတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး… ငါ့ရဲ့ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို လက်ခံလိုက်စမ်း… သွေးသတ်လက်ဖဝါးရိုက်ချက်…”
လီယွမ်က ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ ညာလက်ကို ချောင်ယွမ်ဆီသို့ အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
သွေးရောင်အလင်းများ တောက်ပလာပြီး ပြင်းထန်သော သွေးနံ့သည် ချောင်ယွမ်၏ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းကို တစ်ခဏတာ ရပ်တန့်သွားစေသည်။
“မိုက်မဲလိုက်တာ…”
သူ့ကိုယ်သူ လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ချောင်ယွမ်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် စွမ်းအင်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ကာ ညာလက်ဖဝါးပေါ်တွင် ကျောက်မျက်ရတနာနှင့်တူသော အလင်းရောင်များဖြင့် အားအပြည့်ဖြင့် ခုခံရိုက်ချလိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်သည် အားပြင်းစွာ ထိခတ်လိုက်သဖြင့် ကျောက်လမ်းတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးစွမ်းအင်သည် မြေပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများကို လွင့်စင်သွားစေသည်။
ထန်မန်တို့အုပ်စုသည် ဆက်လက်ဆုတ်ခွာသွားပြီး မျက်လုံးများဖြင့် မမြင်နိုင်တော့ဘဲ မရေမရာ မသာမယာ အော်ဟစ်သံတစ်ခုကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။