ငါ လီယွမ်က ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်

“ဖန်း...”

လေထုထဲ အားစွမ်းပေါက်ကွဲသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ရင်ဆိုင်ထိခတ်လိုက်သည့် လူနှစ်ဦးသည် တပြိုင်နက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် တစ်လှမ်းသာ ဆုတ်လိုက်ရသည်။

လီယွမ်ကမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေရာနက်များကို ချန်ထားရင်း ဆယ့်ငါးလှမ်းခန့် အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်သွားရသည်။

သူ၏ ညာလက်သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး အရေပြားများပင် အက်ကွဲကာ အနီရောင်သွေးစက်များ တစ်စက်စီ စီးကျလာသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော နတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်သားများသည် အံ့အားသင့်လျက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

“လီယွမ်သခင်လေး ဒဏ်ရာရသွားပြီ...”

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီကောင်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားက လီယွမ်သခင်လေးထက်တောင် သာနေတာလား...”

“ဒီလူက တကယ်ပဲ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးမှာလား...”

လုတပ်မှူးပါအဝင် လူတိုင်းသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ဖြစ်နေကြသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရောက်ရှိထားသော သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူထံမှ ဒဏ်ရာရသွားသည်တဲ့လား။

ဒါ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ဖြစ်နိုင်မှာမဟုတ်ပေ။

အံ့အားသင့်ဆုံးသူမှာ လီယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ခဏကြာ မှင်သက်မိနေပြီးမှ သူ အသိပြန်ဝင်လာကာ လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်သန်နေရတာလဲ...”

သာမန် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးတွင် ကျားငါးကောင်စွမ်းအား ဆိုသည့် ပေါင်နှစ်သောင်းငါးထောင်သာရှိပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက်နှင့်ပင် ရိုက်သတ်နိုင်သည်။

သို့သော် ယခုလက်သီးတစ်ချက်တွင် လော့ချန်၏ စွမ်းအားသည် သူ့ထက်ပင် သာလွန်နေပြီး ပေါင်ကိုးသောင်းကျော်အထိ ရှိနေသည်။

လီယွမ်အနေဖြင့် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူတစ်ဦးတွင် ဤမျှ ထူးခြားသော စွမ်းအားရှိနိုင်သည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အခုမှ အံ့အားသင့်နေရင် တော်တော်စောလွန်းသေးတယ်။ မင်းက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူဟာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရှိသူရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ ဒီနေ့ မင်းကို မျက်စိပွင့်အောင် လုပ်ပြမယ်...”

လီယွမ်သည် ဒေါသထွက်လွန်းလျက် မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟိတ်ကောင်၊ မင်းက ငါ့ကို တကယ်သတ်နိုင်မယ်ထင်နေတာလား။ ငါ မင်းကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်သလောက်ပဲ လွယ်တယ်...”

“ဝူး...”

စကားဆိုရင်း လီယွမ်သည် ခြေတစ်လှမ်းကို အားပြင်းစွာ နင်းလိုက်ရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူ၏ ညာလက်တစ်ခုလုံးတွင် သွေးရောင်အလင်းများ တောက်လဲ့လာကာ သွေးများစုစည်းထားသည့်နှယ် ချောင်ယွမ်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုထူထဲလာသည်။

“လီယွမ်သခင်လေး... ဒီလူက သာမန်မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မလုပ်ပါနဲ့...”

လီယွမ်သည် ထွက်ချင်ပုံရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် လုတပ်မှူးက အလျင်အမြန် တားမြစ်စကားဆိုလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့သူဖြစ်သည့်အလျောက် သူ၏ဗီဇက အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားမိသည်။

ဤအချိန်မှစ၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ဟု ခံစားရသည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်မှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေပြန်သည်။

“ဘာလဲ... မင်းလည်း ငါ့မှာ သူ့ကို သတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းမရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား... ဟင့်အင်း... ဖယ်ပေးစမ်း...”

လီယွမ်သည် ဒေါသမီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မည်သည့်စကားကိုမျှ နားထောင်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။ ခြေတစ်ချက်ကို အားပြင်းစွာ နင်းလိုက်ရာ လုတပ်မှူးကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

“မိုက်ရူးရဲဆန်တဲ့ကောင်... သေစမ်း...”

အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လီယွမ်သည် လော့ချန်ကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူအသုံးပြုလိုက်သည်မှာ ထူးချွန်သိုင်းကျမ်းဖြစ်သော သွေးသတ်လက်ဖဝါးပင်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ထိန်းထားခြင်း မရှိတော့ပေ။

“ဝူး...”

သွေးရောင်လက်ဖဝါးသည် လေထုကို စုတ်ဖြဲလိုက်ရင်း နတ်ဆိုးများပင် ရှောင်ဖယ်ရမည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် မူလနေရာတွင်ပင် ရပ်နေပြီး မလှုပ်မယှက်ပင်၊ ကြယ်ကြွေဓားကို စောင်းကိုင်ထားရင်း ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မှင်သက်မိသွားသည့်နှယ် ငြိမ်သက်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် လီယွမ်သည် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လော့ချန်၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်လိုက်ရမည်လား၊ ခြေတစ်ဖက်ကို ဖြတ်လိုက်ရမည်လား၊ သို့မဟုတ် လက်နှင့်ခြေနှစ်ဖက်စလုံးကို ဖြတ်ပြီး လူတံဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်မည်လား စဉ်းစားနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင်။

လော့ချန်က ထွက်သွားသည်။

“ဒုတိယတစ်ကွက်... လျှပ်စီးလက်ခြင်း...”

လော့ချန်၏ အေးကြည်နေသော မျက်ဝန်းများသည် ရုတ်တရက် စူးရှလာကာ ညအမှောင်ကို ဖြတ်တောက်သည့် မိုးကြိုးတစ်ချက်နှယ် ဓားတစ်ချက်ကို ထိုးထွက်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ အကြာကြီး အသုံးမပြုခဲ့သည့် ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည် တတိယအကွက် လျှပ်စီးလက်ခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် လော့ချန်၏ ယခုအချိန်တွင် အပြင်းထန်ဆုံး ဓားတစ်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။

“ဗြီး...”

လျှပ်စီးနှယ် ထွက်ပေါ်လာသည့် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ဓားအလင်းတန်းသည် လေထုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာကာ နေရာတွင်ရှိသူအားလုံး၏ မျက်လုံးများကို မှုန်ဝါးသွားစေသည်။

“ဓားစွမ်းအင်။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဓားစွမ်းအင်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ယခုနှစ်ပိုင်းအတွင်း မာန်ဖီလျက်ရှိခဲ့သော လီယွမ်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူတစ်ဦးသည် ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်တဲ့လား။

သို့သော် ယခုအချိန်သည် အံ့အားသင့်နေရန် အချိန်မဟုတ်ပေ။

ရင်ဆိုင်လာသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဓားအလင်းတန်းသည် လီယွမ်၏ ဦးခေါင်းရိုးကို တုန်ယင်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ အမွှေးအမျှင်များပင် ထောင်ထလာသည်။

“မိုက်ရိုင်းစွာ လုပ်ရဲတယ်ပေါ့။ ကွဲစမ်း...”

အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လီယွမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်ကို အဆုံးထိ အားထုတ်အသုံးပြုကာ ညာလက်မှ သွေးရောင်အလင်းများ ပန်းထွက်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်ကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ထိခိုက်မှုသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကျောက်သားလမ်းတစ်ခုလုံးတွင် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားကာ သဲမှုန်များနှင့် ကျောက်စရစ်များ လွင့်ပျံသွားသည်။

ဓားစွမ်းအင်နှင့် သွေးရောင်လက်ဖဝါးသည် တစ်ခဏအတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သွေးရောင်လက်ဖဝါးသည် မခံနိုင်တော့ဘဲ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။

“အား...”

လီယွမ်၏ အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ ညာလက်နှင့် ညာလက်မောင်းတစ်ခုလုံးသည် ဓားအလင်းတန်းဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး သွေးများသည် ဒလဟောပန်းထွက်လာသည်။

“လီယွမ်သခင်လေး...”

လုတပ်မှူးသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ထွက်လာကာ လီယွမ်ကို ထိန်းကိုင်လိုက်သည်။

“ဝေါ့...”

လီယွမ်သည် သွေးတစ်ချက် အန်ထွက်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းတစ်စုံဖြင့် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မှင်သက်မိစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တစ်ဝက်တစ်ပျက်ထိ ရောက်နေပြီ။ သွေးသတ်လက်ဖဝါးကလည်း သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်နီးကပ်နေပြီ။ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သိုင်းသမားများနဲ့မတွေ့ရင် ငါဟာ ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်သူဖြစ်တယ်။ မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ။ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

လီယွမ်သည် မျက်မှောက်ရှိအရာအားလုံးကို လက်ခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်မှုများဖြင့် ရူးသွပ်လာသည်။

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ သွေးသတ်လက်ဖဝါးက ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။ သာမန် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရှိသူတွေက မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မမှားပါဘူး။ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်မှာ ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်သူလို့ ပြောလို့ရတယ်...”

စကားတစ်ခွန်း ရပ်လိုက်ပြီး လော့ချန်က အေးစက်စွာ ဆက်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းဒီနေ့ တွေ့လိုက်ရတာက ငါဖြစ်နေတယ်။ မင်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်သရွေ့ သေရာလမ်းပဲ...”

လော့ချန်ပြောသည့်အရာများသည် အမှန်တရားပင်။

ယခင်က ချောင်ယွမ်၏ အဆိုးရွားဆုံးရှုံးနိမ့်မှုကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည့်အခါ လော့ချန်သည် ချောင်ယွမ်သည် အဆင့်နှင့် အတွေ့အကြုံတွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သိုင်းပညာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ကို သိရှိခဲ့သည်။

လီယွမ်၏ သွေးသတ်လက်ဖဝါးသည် အလွန်ထူးခြားပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ချီစွမ်းအင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

၎င်းက လီယွမ်အား ချောင်ယွမ်၏ ချီစွမ်းအင်ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်နိုင်စေခဲ့သည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် ချောင်ယွမ်မဟုတ်ပေ။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဆိုသည်မှာ ချီစွမ်းအင်ကို စတင်သန့်စင်နိုင်သည့် အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိထားခြင်းဖြစ်ပြီး ချီစွမ်းအင်၏ ရင်မြစ်ကို အမှန်တကယ် ဖွင့်လှစ်ကာ စွမ်းအင်ရေဝဲကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရှိသူများ အသုံးပြုနိုင်သည့် ချီစွမ်းအင်သည် စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်မဟုတ်ဘဲ အတုအယောင် ချီစွမ်းအင်သာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် များစွာ လျော့နည်းနေသည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် နဂါးစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်စဉ်ထားပြီး ချီစွမ်းအင်ရေဝဲကို ဖန်တီးထားပြီးဖြစ်သည်။ သူအသုံးပြုနိုင်သည့် ချီစွမ်းအင်သည် အရည်အသွေးရော ပမာဏပါ လီယွမ်နှင့် ချောင်ယွမ်တို့ကို များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။

လီယွမ်၏ သွေးသတ်လက်ဖဝါးသည် ချီစွမ်းအင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်မှာ မှန်သည်။

သို့သော် မီးပွားတစ်စက်လေးသည် ဧရာမရေခဲတောင်ကြီးကို အရည်ပျော်စေနိုင်မည်လား။

လော့ချန်သည် ဤမတုန်မလှုပ်နိုင်သည့် ရေခဲတောင်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

“ငါ... ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား...”

နတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်သားတစ်ဦးက မှင်သက်မိစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

မည်သူမှ သူ့အား ဖြေကြားမပေးခဲ့ပေ။ အခြားနတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်သားများသည် ဤအချိန်တွင် တူညီသော အတွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

သူတို့ဘာကို မြင်လိုက်ရသနည်း။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူတစ်ဦးက ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

ဤအရာတစ်ခုစီသည် မဖြစ်နိုင်သည့်အရာများဖြစ်ပြီး သတင်းထွက်သွားပါက ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်။

ယခုမူ ၎င်းတို့အားလုံး တပြိုင်နက် ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

မျက်မြင်တွေ့မြင်ခဲ့ရသည့်တိုင် လူအားလုံးသည် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေပြီး အိပ်မက်ထဲတွင် ရှိနေသည့်နှယ် ခံစားနေရသည်။

“မင်းတို့ လီယွမ်သခင်လေးကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားကြ... ကျန်တဲ့သူတွေ ငါနဲ့အတူ ဒီကောင်ကို တားထားကြမယ်...”

ရုတ်တရက် အော်ဟစ်သံတစ်ခုက လူအားလုံးကို နိုးကြားလာစေသည်။

၎င်းသည် နတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်မှူး လုတပ်မှူးဖြစ်သည်။

လုတပ်မှူးသည် လီယွမ်ကို ကာကွယ်ရန် အမိန့်ရထားသူဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ရှေ့တွင်ရှိသော လူငယ်သည် ရင်မဆိုင်နိုင်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ ချက်ချင်း အမိန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ထူးခြားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုစွမ်းအားကို ပြသလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့...”

လုတပ်မှူး၏ အမိန့်အတိုင်း နတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်သားနှစ်ဦးသည် ဒဏ်ရာရထားသော လီယွမ်ကို ချက်ချင်း သယ်ယူပြီး ဘေးတွင်ရှိသော စီးနင်းမည့်တိရစ္ဆာန်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

လုတပ်မှူးကမူ အခြားနတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ လော့ချန်ရှေ့တွင် တန်းစီပိတ်ဆို့ထားသည်။

လော့ချန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားသည်။

သေရာပါရာအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ဤလူများသည် ဤမျှ စည်းကမ်းတင်းကြပ်မှုကို ထိန်းထားနိုင်ကြသည်မှာ ချူမင်းဆက်၏ နာမည်ကျော်ကြားသော နတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်နှင့် ထိုက်တန်လှသည်။

“သူထွက်သွားလို့ မရဘူး... ခုအချိန်မှာ ဒီကနေ ဘယ်သူမှ ထွက်သွားလို့မရဘူး...”

လော့ချန်သည် ဓားရှည်ကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ပြီး အေးဆွတ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်မှာ သတ်ဖြတ်မှုများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် နတ်ဆိုးကျားသစ်တပ်သားများကို တုန်လှုပ်ထိတ်လန့်စေသည်။

“ချင်း...”

လုတပ်မှူးသည် သူ၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို တစ်ချက်ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး မျက်ခုံးထူထူနှင့် မျက်လုံးကြီးကြီးရှိသော မာကျောသော မျက်နှာတစ်ခုကို ပြသလိုက်ကာ အနိမ့်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟိတ်ကောင်၊ ငါမင်းကို သတိပေးတယ်။ အဆုံးအစွန်ထိ မလုပ်နဲ့။ သူက ဘယ်သူမှန်း မင်းသိရဲ့လား။ သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် မင်းသေပြီး မြှုပ်နှံဖို့တောင် နေရာမရှိတော့ဘူး...”

လုတပ်မှူးသည် ပြင်းထန်သော မျက်လုံးများဖြင့် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။