လျှို့ဝှက်သတင်းနှင့် ဒူးထောက်တောင်းပန်မှု

လှောင်ရယ်သံကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြသော ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အုပ်စုလေးသည် မျက်နှာများ မည်းမှောင်သွားကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကြည့်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပြတင်းပေါက်အနီးတွင် လူလေးဦးထိုင်နေသည်။ ယောက်ျားသုံးဦးနှင့် မိန်းမတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုမိန်းမငယ်သည် မျက်နှာချောမောလှပပြီး ၎င်း၏ဘေးတွင်ထိုင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးမှာ ခရမ်းရောင်ရွှေအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ခြေထောက်များမှာ အလွန်ရှည်လျားပြီး ကျက်သရေရှိသော အမူအရာဖြင့် လက်ဖက်ရည်ကို တည်ငြိမ်စွာ သောက်သုံးနေသည်။ သူ၏အကြည့်များသည် လော့ယန်မြစ်ကမ်းပေါ်သို့ ရံဖန်ရံခါ ဖြတ်လျက် တစ်စုံတစ်ရာကို စောင့်မျှော်နေသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ထိုလူလေးဦးလုံး၏ ဝတ်ရုံများပေါ်တွင် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်များကို ညွှန်ပြသော ရွှေရောင်တိမ်ပုံအမှတ်အသားများ ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်ရသည်။

"လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းသားတွေ..."

ဝမ်ကျောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ဒေါသထွက်လွယ်သော တပည့်တစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေကို ဒီလိုပဲ သင်ကြားထားတာလား... တခြားဂိုဏ်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင် စော်ကားတယ်... ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား..."

သူ၏အသံထဲတွင် ဒေါသစိတ်အပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုလူငယ်ကြီးဘေးတွင်ထိုင်နေသော မျက်လုံးသေးငယ်သည့် လူငယ်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"ငါက အမှန်တရားကိုပဲ ပြောတာပါ... ဒီလူတိုင်းသိပြီးသားပဲ..."

သူက ဆက်လက်ပြောသည်။

"ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာက ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ဘယ်တစ်ခါမှ မင်းတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက နောက်ဆုံးနေရာက လွတ်မြောက်ခဲ့လို့လဲ... မင်းတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းထဲက ထုတ်ပယ်ခံရမယ်လို့ ပြောတာ ဘာများမမှန်လို့လဲ... ဘယ်လိုလဲ... မင်းတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်အာဏာကြီးလွန်းလို့ အမှန်တရားကို ဘယ်သူမှ မပြောရဘူးလား..."

သူ၏အသံသည် ကျယ်လောင်လှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

"ကြည့်စမ်း... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တွေ ပါလား..."

"ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းထဲမှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက ရန်ငြိုးဖွဲ့နေတာ ကြာပြီ... ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက ဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ဘူးလို့ ကြားဖူးတယ်... အဲဒီအချိန်တုန်းက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက ရင်းနှီးကြတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ကြိမ်မှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နဲ့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခုကို အတူတူရှာဖွေခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က လှည့်စားခံရပြီး သေဆုံးသွားတယ်... ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းသိုင်းသမားတွေလည်း ထိခိုက်သေဆုံးမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်ကစလို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက အားနည်းလာပြီး လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းကတော့ တဖြည်းဖြည်း ထွန်းကားလာခဲ့တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်..."

"ဒီလိုလျှို့ဝှက်သတင်းမျိုးလည်း ရှိသေးတယ်ပေါ့... ဒါဆို ဒီဂိုဏ်းနှစ်ခုက ရေနဲ့မီးလို ရန်လိုနေတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး..."

"ငါ့အမြင်အရဆိုရင် ဒီလျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်ပြောတာလည်း မမှားပါဘူး... ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ လူငယ်မျိုးဆက်ထဲမှာ ထူးချွန်သူတွေ နည်းပါးနေတယ်... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ လော့ရှာဂိုဏ်းနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး နောက်ကျနေတယ်... ဒီလိုဆက်သွားရင် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းထဲက ထုတ်ပယ်ခံရတာ သေချာတယ်..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းလောကသားများက တစ်ယောက်တစ်လှည့် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ဝမ်ကျောက်မှာ မျက်နှာများ နီမြန်းလာပြီး မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတဲ့စကားတွေကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်... မဟုတ်ရင် ငါ လက်ရဲဇက်ရဲလုပ်လိုက်မယ်..."

သူ၏အသံထဲတွင် ဒေါသစိတ်နှင့် စိန်ခေါ်မှုများ ရောစွက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခရမ်းရောင်ရွှေအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကြီးက လော့ယန်မြစ်ပေါ်မှ အကြည့်များကို ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝမ်ကျောက်ကို စိတ်ဝင်တစားကြည့်ကာ မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားကို ပြောလိုက်သည်။

"လင်ညီငယ်... သူတို့က ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေရင် ဧည့်ဝတ်မကျေနဲ့... မှတ်ထား... လက်မထိရင်တော့ မထိနဲ့... ထိလိုက်ရင်တော့ ငါတို့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိပ်ဆုံးထားရမယ်..."

သူ၏အသံသည် တည်ငြိမ်ပြီး သြဇာညောင်းလှသည်။

"ဟုတ်ကဲ့..."

မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားက ချက်ချင်းပင် ခုန်ထွက်လာပြီး ဝမ်ကျောက်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"လာစမ်း... မင်း ဘယ်လိုလက်ရဲဇက်ရဲ လုပ်မလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြစမ်းပါဦး..."

သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများကို ဖုံးကွယ်မထားပေ။

"သေလိုက်စမ်း..."

ဝမ်ကျောက်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းနင်းလိုက်ပြီး ခုန်ထွက်သွားသည်။ လေထုထဲတွင် စွမ်းအင်လှိုင်းများ တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် လက်သီးတစ်ချက်ကို မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားဆီသို့ အားပြည့်ဖြင့် ထိုးထွက်လိုက်သည်။

မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးအဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို လက်ခနဲထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ပိန်လှီသောခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာသယောင်ဖြစ်ပြီး လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ထိုးထွက်လိုက်သည်။

"ဘမ်း..."

စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စားပွဲအနည်းငယ်ပေါ်မှ ခွက်များနှင့် ပန်းကန်များသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

"အသံကတော့ ကျယ်လိုက်တာကွ... ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားကတော့ သိပ်မဟုတ်ဘူးပဲ..."

မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားက ခန္ဓာကိုယ်အနည်းငယ်ယိမ်းယိုင်သွားပြီး လက်များကို ဖြတ်ကနဲပုတ်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ကျောက်မှာ အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားပြီး ထိုသူ၏လှောင်ပြောင်သံကြားရသည့်အခါ မျက်နှာထက်တွင် အရှက်ရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီတစ်ချက်ကိုလည်း ခံကြည့်လိုက်စမ်း... လှိုင်းထန်လက်သီးစွမ်းရည်..."

"ဘုန်း..."

ဤလက်သီးတစ်ချက်သည် ယခင်ထက် ပိုမိုအားပြင်းလှပြီး လေထုထဲတွင် လှိုင်းကွက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ တိမ်ပေါ်လက်ဖဝါးစွမ်းရည်ရဲ့ အစွမ်းကိုလည်း မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်စမ်း..."

မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏အကောင်းဆုံးသိုင်းပညာကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖဝါးမှာ ချက်ချင်းပင် မှုန်ဝါးသွားပြီး တစ်ချက်ထိုးထွက်လိုက်သည်။

"ဘမ်း..."

လက်သီးနှင့် လက်ဖဝါးထိတွေ့သံဖြင့် လေထုထဲတွင် ပြတ်ထိုးသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးစလုံး၏ အဆင့်မှာ သိပ်မကွာလှသော်လည်း မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားက သိုင်းပညာအဆင့်တွင် အနည်းငယ်သာလွန်နေသည်။ ဝမ်ကျောက်မှာ အင်အားကို ထိန်းမထားနိုင်ဘဲ အနောက်သို့ ထပ်မံဆုတ်သွားရသည်။

မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားမျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။

သူ၏ တိမ်ပေါ်လက်ဖဝါးစွမ်းရည်သည် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် အားပိုသန်လာပြီး ဆက်လက်ထိုးထွက်လာသည်။ သူသည် ဤစွမ်းရည်ကို သုံးချက်အထိ ကျင့်သုံးပြီးဖြစ်သည်။

"လဲသွားစမ်း..."

မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားက ဝမ်ကျောက်ကို ထပ်မံထိုးထွက်လိုက်ပြီး အနားပေးရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

ဝမ်ကျောက်မှာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏အင်အားဟောင်းမှာ ကုန်ခမ်းသွားပြီး အင်အားသစ်မထွက်ပေါ်သေးသဖြင့် ဤလက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို လုံးဝခုခံရန် မစွမ်းနိုင်ပေ။

ဤလက်ဖဝါးတစ်ချက်သာ ထိမှန်သွားပါက သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိပြီး လူအများရှေ့တွင် အရှက်ရလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ထောင့်စွန်းမှ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ထိုးထွက်လာသည်။

ထိုသူမှာ လော့ချန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အနီးတွင် ထမင်းစားနေရင်း အနားယူပြီး ဂိုဏ်းသို့ အမြန်ပြန်လည်ကာ သိုင်းကျင့်စဉ်များ ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန် စိတ်ကူးထားသူဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စထဲသို့ ဝင်ပါရန် စိတ်ကူးမရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မလွှဲမရှောင်သာ ဝင်ရောက်ရတော့သည်။

"ဘမ်း..."

လော့ချန်သည် မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမား၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ပိတ်ဆီးလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်လက်မမျှပင် မယိမ်းယိုင်ပေ။

"နောက်တစ်ယောက်ထပ်ရောက်လာပြီလား... အားလုံး လဲသွားစမ်း..."

မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားသည် လော့ချန်မှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို အဆုံးစွန်ထိ ထုတ်လွှတ်ကာ တတိယလက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ဆက်လက်ထိုးထွက်လိုက်သည်။

ဤလက်ဖဝါးတစ်ချက်သည် ယခင်နှစ်ချက်ထက် ပိုမိုအားပြင်းလှပြီး လေထုကို တဝှီဝှီမြည်သံဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ပြန်ပြီး လှိမ့်ထွက်သွားစမ်း..."

လော့ချန်က မျက်လွှာမချဘဲ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးထွက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားမှာ ဒေါသထွက်နေသော ဆင်ကြီးတစ်ကောင်ဖြင့် ဝင်တိုက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်မှုကြားတွင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားကာ သွေးတစ်ပွက်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

"ဟမ်း..."

တည်ကြည်စွာထိုင်နေသော ခရမ်းရောင်ရွှေအင်္ကျီ လူငယ်ကြီးမှာ မျက်နှာအနည်းငယ် အေးစက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားနောက်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ၎င်းကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းဖမ်းလိုက်သည်။

"အဟွတ်..."

မျက်လုံးသေးငယ်သည့် သိုင်းသမားက သွေးတစ်ပွက်ထပ်မံထွေးထုတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အရှက်ရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ပြောသည်။

"အစ်ကိုကြီးကျန်... ကျွန်တော်..."

ခရမ်းရောင်ရွှေအင်္ကျီ လူငယ်ကြီးက လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏စကားကို ဖြတ်တောက်ကာ လော့ချန်ကို အကြည့်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လျက် အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"လက်ရည်ကောင်းတယ်... ငါ့လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တယ်... မင်း အပြစ်ရှိတယ်ဆိုတာ သိလား..."

သူ၏အကြည့်များထဲတွင် အေးစက်သော သြဇာတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ပြောသည်။

"ဟာသပဲ... သူ့ရဲ့လက်ရည်က ငါ့ထက်ညံ့တာက ငါနဲ့ဘာဆိုင်လဲ... ဒါဆို ငါ့ညီငယ်က သူ့လက်ချက်နဲ့ ဒဏ်ရာရသွားရင် မင်း ထွက်လာပြီး အပြစ်ဝန်ခံမှာလား..."

သူ၏အသံထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများကို ဖုံးကွယ်မထားပေ။

"ဘမ်း..."

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အခြားတပည့်တစ်ဦးက စားပွဲကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သည်။

"ဟိတ်ကောင်လေး... မင်းကြီးကြီးကျယ်ကျယ်ပြောရဲတာပဲ... မင်း ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေတယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား... ဒီသူက ငါတို့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကျန်ရှင်းလီပဲ... အစ်ကိုကြီးကျန်က မင်းကို သတ်ဖို့ဆိုရင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ညှစ်သတ်သလို လွယ်လွယ်ကူကူပဲ... အခုထဲက ဒူးထောက်ပြီး အမှားဝန်ခံလိုက်စမ်း..."

သူ၏အသံထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီသူက လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ထူးချွန်တပည့်သစ် ကျန်ရှင်းလီတဲ့လား..."

ထိုစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အကြည့်များသည် ခရမ်းရောင်ရွှေအင်္ကျီ လူငယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျန်ရှင်းလီသည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် မကြာသေးမီက ထွန်းကားလာသော ထူးချွန်တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကြယ်ကိုးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူဖြစ်သည်။ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ သုံးလမပြည့်သေးသော်လည်း ၎င်း၏စွမ်းအားအဆင့်မှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထိုကိစ္စသည် သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို ပိုမိုထင်ရှားစေသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ ဆယ်ရက်ခန့်က ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်က ကျန်ရှင်းလီသည် ကြယ်နှစ်ပွင့်ထိပ်သီးအဆင့် တာဝန်တစ်ခုကို တစ်ယောက်တည်း လက်ခံခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဓားပြဆိုးဝူထုံကို သတ်ဖြတ်ရန်ဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်ပွဲကို လူအများက ဝိုင်းဝန်းကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

ပြိုင်ဘက်နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဝူထုံသည် အစဉ်တစိုက် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝူထုံသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရောက်ရှိနေသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခါမှာပင် ဝူထုံသည် ကျန်ရှင်းလီ၏ ရှေ့တွင် လက်ဖဝါးရှစ်ချက်သာ ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ကိုးချက်မြောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အရိုးများအားလုံး ကွဲအက်သွားပြီး ဒွါရခုနှစ်ပေါက်မှ သွေးများထွက်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲက ကျန်ရှင်းလီ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကြီးမားစွာ ထွန်းကားစေခဲ့သည်။

လူအများက ကျန်ရှင်းလီသည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းထိပ်တန်းဆယ်ဦးစာရင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အလားအလာရှိသူဟု ယူဆကြသည်။

လူအများ၏ အံ့ဩသံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စကားပြောနေသော လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်မှုများဖြင့် လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။

"အခုထဲက ဒူးထောက်ပြီး အမှားဝန်ခံလိုက်စမ်း... မဟုတ်ရင် မင်းကို ညှာတာမှာမဟုတ်ဘူး..."

သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှုများကို ဖုံးကွယ်မထားပေ။

လော့ချန်က မျက်နှာထက်တွင် ခံစားချက်များ မထင်ရှားဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"စွမ်းအားဆိုတာ ပါးစပ်နဲ့ပဲ ပြောရတာမဟုတ်ဘူး... ငါ့ကို ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်စေချင်ရင် မင်းတို့မှာ အဲဒီလောက်အစွမ်းရှိမရှိ အရင်ပြစမ်းပါဦး..."

သူ၏အသံထဲတွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသည်။

လော့ချန်၏ အာရုံခံစားမှုအရ ဤကျန်ရှင်းလီသည် ကျိတော့ဂိုဏ်းမှ လီယွမ်နှင့် အနည်းငယ်သာ တူညီပြီး အနည်းငယ်လျော့နည်းနေသည်။

လီယွမ်သည် စွမ်းအင်ချီစွမ်းအင်ကို ဖျက်ဆီးရန် အထူးကျင့်စဉ်ဖြစ်သည့် သွေးစွမ်းလက်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်ပြီး ၎င်း၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် သာမန်ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရှိသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

လီယွမ်ကိုပင် လော့ချန်က ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျန်ရှင်းလီဆိုသည့်သူက ဘာများဖြစ်နိုင်မည်နည်း။