အချိန်မရွေး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တယ်...
Vol. 11 Ch. 164
ပရိသတ်များ သတိပြန်လည်လာချိန်တွင် လော့ချန်သည် တာဝန်ခန်းမကြီးမှ ထွက်ခွာသွားပြီးဖြစ်သည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒေါသထွက်လွန်း၍ သတိလစ်နေသော ယန်လီကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ပရိသတ်များမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အံ့အားသင့်နေကြသည်။
“လော့ချန်က လက်သီးတစ်ချက်နဲ့တင် ယန်လီကို ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရအောင် ရိုက်လိုက်တယ်။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ပါ။ ယန်လီက အစွမ်းကုန် ခုခံကာကွယ်ထားတဲ့ အခြေအနေမှာတောင်မှပဲ။ ဒီလောက်အင်အားကြီးမားဖို့ ဘယ်လောက်ထိ စွမ်းအားရှိရမလဲ...”
“လုံးဝအဆင့်မမျှတဲ့ ကွာခြားချက်ပဲ။ လော့ချန်ရဲ့စွမ်းအားက အနည်းဆုံး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ ရောက်ရှိနေပြီပဲ...”
“ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ သူက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးမှာပဲ ရှိသေးတာလေ။ နိုးကြားလာတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကလည်း အသုံးမကျတဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ မဟုတ်လား...”
ပရိသတ်များ၏ အံ့အားသင့်သံများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ဟွှမ်း ဟူ၍ အသံထွက်လိုက်သည်။
“တစ်ခေါက်ထွန်းလင်းပြီး မကြာခင်မှေးမှိန်သွားတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်လိုပဲ။ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားလာသူဆိုတာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အသုံးမကျတဲ့သူပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲအင်အားကြီးမားပါစေ အရေးမကြီးဘူး။ နှစ်ပတ်အကြာမှာ စီနီယာယန်ချီနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာဆိုတော့ သေမှာပဲ...”
ထိုလူငယ်မှာ မင်းသားတန်းမှ လူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လူအများက မှတ်မိသွားကြပြီး တပြိုင်နက်တည်း ရယ်မောကာ သဘောတူလိုက်ကြသည်။
ကောင်တာနောက်တွင် ဟယ်အကြီးအကဲက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းခါယမ်းလိုက်သည်။
သူသည် လော့ချန်အပေါ် ခံစားချက်ကောင်းမွန်သူဖြစ်သည်။ အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ဖြင့် ယခုလက်ရှိအောင်မြင်မှုများကို ရယူထားနိုင်သည်မှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။
သို့သော် မင်းသားတန်းမှ လူများကို ပြစ်မှားမိသည့်အတွက် သူ၏ အသက်တာမှာ ရှည်လျားမည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
အပြင်စည်းနက်ရှိုင်းသောနေရာ။
တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ထင်းရှူးတောအုပ်အပြင်ဘက်တွင် သီးသန့်အိမ်တော်လေးများ တန်းစီတည်ရှိလျက်ရှိသည်။
“အို့။ လော့ချန်ဆိုတဲ့ အသုံးမကျသူက အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာတယ်ပေါ့...”
အိမ်တော်တစ်လုံး၏ ရှေ့ခြံဝင်းတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး မြင့်မြတ်သော ကျက်သရေရှိမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အေးဆေးထိုင်နေရင်း လော့ချန်အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာသည့်သတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ရှည်လျှင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ဤသူမှာ ယန်ချီပင်ဖြစ်သည်။
ကျောက်စားပွဲဘေးတွင် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးရပ်နေသည်။
သူသည် တာဝန်ခန်းမကြီးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အဖြစ်အပျက်များကို လျင်မြန်စွာ ပြောပြလိုက်သည်။
“စီနီယာယန်ချီ၊ လော့ချန်က လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးမှာပဲ ရှိသေးပေမယ့် လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ယန်လီကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီး အဆင့်နှစ်ကြယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိတဲ့ ခက်ခဲတဲ့တာဝန်သုံးခုကိုပါ ပြီးမြောက်အောင်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စရာပဲ” ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။
ယန်ချီက ရယ်မောလိုက်ပြီး “မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ”
ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က “ကျွန်တော်က စီနီယာကို သတိထားဖို့ပဲ သတိပေးချင်တာပါ။ ဒီလူရဲ့လှည့်ကွက်ထဲ မကျရောက်သွားဖို့ပါ”
“ဟား... ဟား...”
ယန်ချီက မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်သည်။ “အသုံးမကျတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲလေ။ ငါ့လက်ချောင်းနဲ့တင် ညှစ်သတ်လို့ရတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လောက်ပဲ။ သူ့အတွက် ငါ့ရဲ့စိတ်ကို ဖြုန်းတီးဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး”
စကားပြောရင်း ယန်ချီက လက်ချောင်းကို တစ်ချက်ပုတ်လိုက်သည်။
“ဖန်း…”
လေထုထဲတွင် မှုန်ဝါးဝါးလှိုင်းတံပိုးများ တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်စားပွဲမှ ခြေလှမ်းခြောက်ခုခန့်အကွာတွင်ရှိသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးသည် တုန်ခါလှုပ်ယမ်းသွားကာ တိုက်ရိုက်အက်ကွဲသွားသည်။
ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားသည်။ “ချီစွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှု။ စီနီယာယန်ချီ၊ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်နှစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီလား”
ယန်ချီက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းခါယမ်းလိုက်သည်။ “မဟုတ်သေးဘူး။ ဒါပေမယ့် သိပ်မဝေးတော့ဘူး...”
ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
“ဟား... ဟား... လော့ချန်က စီနီယာရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်က ဒီလောက်ထိရောက်နေပြီဆိုတာကို သိသွားရင် ဘောင်းဘီထဲ သေးထွက်ကျသွားလိမ့်မယ်”
“အို့၊ စီနီယာယန်ချီ၊ ဒီလူက ချီယွမ်စမ်းသပ်ပွဲမှာ ပထမနေရာရခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခေါက်လည်း ဂိုဏ်းကြီးရဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို အများကြီးရထားတော့ သူ့မှာ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေ အများကြီးရှိမှာပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် စီနီယာက တရားဝင်အနေနဲ့ ဒီစည်းစိမ်တွေနဲ့ ဂိုဏ်းအတွင်းရမှတ်တွေကို သိမ်းယူလို့ရပါတယ်”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယန်ချီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
လော့ချန်ရရှိထားသော ဆုလာဘ်များသည် သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။
လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းသောက်လိုက်ပြီး ယန်ချီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“စိတ်ချ၊ နှစ်ပတ်အကြာမှာ ငါက လူအားလုံးရှေ့မှာ သူ့ကို ရိုက်သတ်ပစ်မယ်။ မင်းသားတန်းကို ပြစ်မှားမိသူတွေရဲ့ အကျိုးဆက်ကို လူအားလုံးသိအောင်လုပ်ပြမယ်...”
ရွှေရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်က စီနီယာအစ်ကိုကို ကြိုတင်ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ လော့ချန်ဆိုတဲ့ အသုံးမကျတဲ့သူက သူအားထုတ်ပြီး ရယူထားရတဲ့ ဆုလာဘ်တွေက နောက်ဆုံးမှာ စီနီယာအစ်ကိုအတွက် လက်ဆောင်ဖြစ်သွားမယ်လို့ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မတွေးမိလောက်ပါဘူး”
လန်ယင်းတောင်ထိပ်။
လော့ချန်သည် သီးသန့်အိမ်လေးသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ရိုးရှင်းစွာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် သိုင်းပညာကျင့်စဉ်ကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။
“ဘမ်း… ဘမ်း…”
ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လော့ချန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး “ဝင်လာခဲ့ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကျွီ…”
ခြံဝင်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့ ဝင်လာသည်။
လော့ချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး... “မင်းတို့ ဘာလို့ရောက်လာကြတာလဲ”
ယွမ်ချီလန်က သာယာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းပြန်ရောက်လာတယ်လို့ ကြားလိုက်ရလို့ လာကြည့်တာပါ။ အပြင်မှာ ဒီလောက်ကြာအောင်သွားနေခဲ့တာ ဘာမှမဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား...”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူသည် မင်းသားတန်းကို ပြစ်မှားထားပြီး ယန်ချီနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတစ်ခုရှိသည့်အတွက် ယခုအခါ လူအများက သူ့ကို ကပ်ဘေးနတ်ဆိုးကဲ့သို့ ရှောင်ရှားနေကြသည်။
“ဘာမှမဖြစ်ဘူး...”
လော့ချန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ထိုင်ရန် ပြောလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
“ကူးလင်ဖန်၊ မင်းအဆင့်တက်သွားပြီလား”
ကူးလင်ဖန်၏ ကိုယ်တွင်းမှ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများသည် ထွန်းလင်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ချီစွမ်းအင်များသည် မီးလျှံများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။
ယွမ်ချီလန်လည်း မနိမ့်ကျပေ။ သူမ၏ သွေးစွမ်းအင်များသည် ပြည့်ဝစွာ ရှိနေပြီး လက်ရုံးလှုပ်ရှားမှုများတွင် တန်ခိုးအာဏာတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမလည်း အဆင့်တက်ရန် သိပ်မဝေးတော့ပေ။
“ဆယ်ရက်လောက်ကမှ အဆင့်တက်လာတာ...”
ကူးလင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ယွမ်ချီလန်က လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ်တွန့်လိုက်သည်။
“လော့ချန်၊ မင်းဘာလို့ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးမှာပဲ ရှိနေသေးတာလဲ။ နှစ်ပတ်လောက်ဆိုရင် မင်းနဲ့ ယန်ချီ ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့်ရက် ရောက်လာတော့မှာလေ...”
ကူးလင်ဖန်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တာဝန်ခန်းမကြီးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အဖြစ်အပျက်များကို ကြားသိထားကြပြီး လော့ချန်သည် စွမ်းအားတိုးတက်လာပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး သို့မဟုတ် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရောက်ရှိသွားပြီဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။
သို့သော် အချက်အလက်များက သူတို့ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ကွဲပြားသွားသည်။
လော့ချန်သည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးတွင်သာ ရှိနေသေးသည်။
ယွမ်ချီလန်သည် ခဏတွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် အကြံပေးလိုက်သည်။
“လော့ချန်၊ မင်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကြီးကနေ ချက်ချင်းထွက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်”
လော့ချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဘာ့ကြောင့်လဲ”
ယွမ်ချီလန်က နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများကို ဖြည်းဖြည်းချင်းကိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ငါ စုံစမ်းကြည့်ထားတယ်။ ယန်ချီက လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လကတည်းက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းလာခဲ့တာ... အခုဆိုရင် အနည်းဆုံး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ရှိနေမှာပဲ... ပြီးတော့ သူက နှစ်ပတ်အကြာမှာ မင်းနဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်း ယှဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ မင်းကို အရှင်လတ်လတ် ရိုက်သတ်ပစ်မယ်လို့ ကြွေးကြော်ထားတယ်...”
ကူးလင်ဖန်ကလည်း အကြံပေးလိုက်သည်။
“ယွမ်ချီလန်ပြောတာ မမှားပါဘူး။ တောင်စိမ်းတွေ ရှိနေသ၍ မီးသွေးခဲမရှိမှာကို မစိုးရိမ်ရပါဘူး။ တခဏတာ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် အသက်ကို စွန့်လွှတ်စရာမလိုပါဘူး...”
လော့ချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
“ငါသေချာပေါက် ရှုံးမယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ...”
“အင်း”
ကူးလင်ဖန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဤအဆင့်ထိရောက်လာချိန်တွင် လော့ချန်သည် ဤမျှအေးဆေးတည်ငြိမ်နိုင်နေမည်ဟု သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်မှ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် ချီစွမ်းအင်သိုက်ကို ဖွင့်လှစ်ရန်လိုအပ်ပြီး စွမ်းအင်ရေဝဲကို ဖန်တီးရမည်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဒျန်တန်ရေအိုင်ကို ဖန်တီးရမည်ဖြစ်သည်။
ဤအပြောင်းအလဲကို ‘နတ်ဘုရားစွမ်းအင်သို့ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဤအဆင့်သည် သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ အကန့်အသတ်များကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကျင့်စဉ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် အဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဤအဆင့်သည် အလွန်ခက်ခဲလှပြီး တစ်ခါတက်လှမ်းနိုင်လျှင် စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကဲ့သို့ ကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်သည်။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကိုသာ အသုံးပြုပြီး လက်သီးခြေထောက်များဖြင့်သာ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားများသည် ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး ဓားစွမ်းအင်၊ ဓားသွားစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ခြေလှမ်းရာချီအကွာမှ တန်ခိုးအာဏာကို ပြသနိုင်ပြီး နည်းလမ်းများမှာ မထင်မှတ်နိုင်လောက်အောင် ကွဲပြားသည်။
အကယ်၍ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးဖြစ်သည်ဆိုပါက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားသည် ထိုကျောက်တုံးကို သန့်စင်ပြီး ဖြစ်လာသော ထက်ရှသော ဓားတစ်လက်ဖြစ်သည်။
ဤသူနှစ်ဦးသည် တန်းတူယှဉ်နိုင်သည့်အရာမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။
“ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အောက်က လူအားလုံးဟာ ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲ”
ဤသည်မှာ လူသိများသော အမှန်တရားတစ်ခုဖြစ်သည်။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သေရာလမ်းသို့သာ ဦးတည်သွားမည်ဖြစ်သည်။
ယွမ်ချီလန်နှင့် ကူးလင်ဖန်တို့သည် လော့ချန်၏ ယုံကြည်မှုသည် မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မသိကြပေ။
လော့ချန်သည် သူတို့တွေးနေသည်ကို သိလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို ငါအချိန်မရွေး တက်လှမ်းနိုင်တယ်…”
“ဘာ”
ယွမ်ချီလန်နှင့် ကူးလင်ဖန်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ တုန်ခါသွားပြီး သူတို့၏ အသက်ရှူသံများပင် ရပ်တန့်သွားသည်။
အချိန်မရွေး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်။
ဘာကိစ္စမျိုးလဲ...
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်မှ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ ‘နတ်ဘုရားစွမ်းအင်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ အဆင့်နှစ်ခုကြားရှိ ကြီးမားသော ကွာခြားချက်ကြောင့်သာမက တက်လှမ်းရန်ခက်ခဲမှုကိုလည်း ဖော်ပြရန်ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအင်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း...
ပြောင်းလဲသွားလျှင် နတ်တန်ခိုးရရှိမည်ဖြစ်ပြီး မပြောင်းလဲလျှင် လူသာမန်အဖြစ်သာ ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကဲ့သို့ ကွာခြားနေသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်၏ အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားများစွာသည် ဤအဆင့်တွင် သုံးနှစ်မှ ငါးနှစ်အထိ ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။
လော့ချန်သည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး အချိန်မရွေး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်ဟု ပြောနေသည်။
ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။
လော့ချန်လည်း မည်သို့ရှင်းပြရမည်ကို မသိပေ။
သူသည် ချီစွမ်းအင်ရေဝဲကို ဖန်တီးပြီးပြီ၊ ဒျန်တန်ရေအိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ထားပြီးဖြစ်သည်ဟု ပြော၍မဖြစ်ပေ။
အကယ်၍ ထိုသို့ပြောလိုက်ပါက သူတို့နှစ်ဦးက သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။