ချိန်းတွေ့ရန် ဖိတ်ကြားချက်  

လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော အော့ခ်အုပ်စု တစ်စုသည် အနက်ရောင် စံသတ်မှတ် ချပ်ဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ရှေ့ဆုံးမှ အော့ခ်အနည်းငယ်မှာ ဒိုင်းကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

သူတို့၏ ကျောများပေါ်တွင် "ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်" ဟူသော စာလုံးများ တူညီစွာ ရေးထိုးထား၏။

အော့ခ်များသည် လေ့ကျင့်မှု ကောင်းမွန်ပြီး အရည်အသွေးမြင့် ပစ္စည်းကိရိယာများ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ သူတို့သည် လမ်းရှင်းလင်းရန် သူတို့၏ ဒိုင်းများကို အသုံးပြုကြပြီး အခြား လက်တစ်ဖက်တွင် လေးများ၊ ခါးတွင် ဓားရှည်များကို ဆောင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားကြသော်လည်း သူတို့၏ ချပ်ဝတ်ပေါ်မှ သံခွံများကမူ အသံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေ၏။

သူတို့သည် အဆောက်အအုံ တစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခေါင်းဆောင်က ကျန်သူများအား သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့် အချက် ပြလိုက်သည်။ "အတွင်းက ပစ်မှတ်က နှစ်ပေါင်းများစွာ ထောက်လှမ်းရေး အတွေ့အကြုံ ရှိတဲ့ အလွန် အန္တရာယ်များတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲ။ သူ့ရဲ့ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်တွေက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့တယ်။ လူတိုင်း အထူးသတိထားရမယ်။ သူ့ကို လွတ်မသွားစေနဲ့။"

အခြား အော့ခ်များကလည်း သူတို့၏ မျက်လုံး အချက်ပြမှုများဖြင့် တုံ့ပြန်ကြသည်။

"နားလည်ပါပြီ ဗိုလ်ကြီး။"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဗိုလ်ကြီး။"

"ကျွန်တော်တို့ အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ထားပါတယ်။"

"ဗိုလ်ကြီး၊ ခင်ဗျားမိန်းမ သူများနဲ့ လိုက်ပြေးသွားပြီ။"

ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားသည်။ သူသည် တံခါးကို လက်ညှိုးထိုး ပြလိုက်ပြီး ပြင်ဆင်ရန် အဓိပ္ပာယ်ရသော လက်အမူအရာ တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အော့ခ် တစ်ဦးသည် တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ခေါက်လိုက်ကာ ကြင်နာသောအသံဖြင့် "မင်္ဂလာပါ၊ မာနာမီတာစစ်ဖို့ လာတာပါ။ အိမ်မှာ ဘယ်သူ ရှိပါသလဲ။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘယ်သူမှ ပြန်မဖြေချေ။ အကြိမ် အနည်းငယ် ခေါ်ကြည့်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ခေါင်းဆောင်သည် လက်ညှိုးနှစ်ချောင်း ပြပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုအော့ခ်ကပင် တံခါးကို ခေါက်၍ "မင်္ဂလာပါ၊ ခင်ဗျား မှာထားတဲ့ အနံ့ဆိုး ပိုးတီကောင်တွေနဲ့ ရေသွင်းပြီးသား ရွှံ့စေးတွေ ရောက်ပါပြီ။ တံခါးဖွင့်ပေးပါ။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။

ခေါင်းဆောင်က "ဝင်တိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြ။"ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော မျက်လုံးအချက်ပြမှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထိုအော့ခ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သတ္တုပြား တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ သော့ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မကြာမီပင် တံခါးပွင့်သွား၏။

သူတို့သည် နှောင့်နှေးခြင်း မရှိဘဲ အထဲသို့ ပြေးဝင် သွားကြပြီး အချို့က အော်ဟစ်ကြသလို အချို့ကမူ မျက်စိမှိတ်ကာ မြားများပစ်လွှတ်ကြသည်။

မိနစ်အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် သွားပြီးနောက် သူတို့သည် အခန်းတွင်းရှိ အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက် ရသည်။ ဂနိုမ်း တစ်ဦးသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူမှာ ထောက်လှမ်းရေး သမား ဘွန်းပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ ဦးခေါင်းခွံတွင် မြားတစ်စင်း စိုက်ဝင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာ တစ်ခု ရှိနေသည်။

"ငါ ထောက်လှမ်းရေး သမားကို သတ်လိုက် မိတာလား။" တပ်စောင့်တစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မင်း သတ်တာ မဟုတ်ဘူး။"

ခေါင်းဆောင်သည် လျှောက်သွားပြီး ဘွန်း၏ အသက်ရှုသံကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူ၏ လည်ပင်းတွင် လည်ညှစ်ထားသော အရာများ၊ ဘေးတွင် ကြိုးတစ်ချောင်းနှင့် သူ၏ လက်ထဲတွင် စာရွက် တစ်ရွက်ကို တွေ့ရှိလိုက် ရသည်။ စာရွက်ပေါ်မှ စာလုံးများမှာ "သေတမ်းစာ— ဂနိုမ်းထောက်လှမ်းရေးသမား တစ်ဦး၏ နောင်တ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

...

"ဘုန်း။"

နီကိုလပ်စ်သည် စားပွဲကို သူ၏ လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထုလိုက်ပြီး "ဘာရယ်။ ဘွန်းက သူ့ ကိုယ်သူ သတ်သေတယ် ဟုတ်စ။ တပ်စောင့်တွေ တံခါးဝမှာ ရှိနေတုန်း သူက သူ့ ကိုယ်သူ သတ်သေလိုက်တာလား။"ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဒန်ဂျင်အရှင်။ ဒါက အစီရင်ခံစာ အပြည့်အစုံပါပဲ။"

ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတားတစ်ကောင်က သူ့အား အစီရင်ခံစာ တစ်စောင် ပေးအပ်လိုက်သည်။ နီကိုလပ်စ်သည် ထိုအရာကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး "အရှင်ရှားလော့ခ် ဘယ်မှာလဲ။"ဟု မေးလိုက်သည်။

...

မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင်...

"ဒါက ပြစ်ဒဏ်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ တူတယ်။"

ရှားလော့ခ်သည် နီကိုလပ်စ်၏ ရုံးခန်းအတွင်းတွင် ထိုင်နေပြီး အစီရင်ခံစာကို ကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

"အင်း၊ အဲ့ဒီလိုပုံပဲ။" နီကိုလပ်စ်က လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်၏။ "ငါ ဒီကိစ္စကို အထက်လူကြီးတွေကို တင်ပြထားပြီးပြီ။"

ရှားလော့ခ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဟမ်းစတား သုံးကောင်သည် ဘွန်းနှင့် လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ လျှို့ဝှက် တွေ့ဆုံမှုကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထာဝရတိုင်းပြည်အပေါ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့နှင့် ထာဝရတိုင်းပြည်ကြား ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားစေရန် အကွက်ဆင်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံး ပန်းတိုင်မှာ ရှားလော့ခ်၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လို၏ အမွေအနှစ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှားလော့ခ်အား တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်း ကြံစည်နေသည့် ကောက်ကျစ်သည့် အင်အားစု တစ်ခု ရှိနေ၏။

ရှားလော့ခ်က မည်သို့ ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းခဲ့ပါသနည်း။ သူသည် ထိုကိစ္စကို တပ်စောင့်ထံ တိုင်ကြားခဲ့သည်။

ပိုမို တိကျစွာ ဆိုရလျှင် သူသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ အသိပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ်၊ ထိုဖြစ်ရပ်တွင် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ထောက်လှမ်းရေး သမားဖြစ်သူ ဘွန်း ပါဝင်ပတ်သက် နေသောကြောင့် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။ သို့သော် ထိုသို့သော ရလဒ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ရှားလော့ခ်သည် နီကိုလပ်စ်နှင့် တွေ့ဆုံမှုကို စိုးရိမ်သောကများ ပြည့်နှက်နေသည့် လေထု အခြေအနေ ကြားတွင် အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ နီကိုလပ်စ်သည် အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့၏၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ အခြေမခိုင်သေးသော ဒန်ဂျင်အရှင် ရာထူးကို ထိခိုက် စေနိုင်သည့် လျှို့ဝှက် ကြံစည်မှုကို သူ မသိရှိ ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးမှာ ပဟေဠိ တစ်ခုလိုပင်။

ရှားလော့ခ် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာသောအခါ ဘရုက "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဒီဖြစ်ရပ်က လွယ်လွယ်ကူကူ ကိစ္စ တစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ဝတုတ်အိုတာကုရဲ့ သက်သေ ထွက်ဆိုချက်နဲ့ မှတ်ဉာဏ်အရ ရန်သူက ကျွန်တော်တို့ကို အကွက်ဆင်ခဲ့တာပဲ။ ဘွန်းကို အသံတိတ် သတ်ပစ်လိုက်တာနဲ့ ဆိုရင် အခြေအနေတွေက ကျွန်တော်တို့ အတွက် အရမ်း ဆိုးရွားနေပြီ။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အကြံအစည်ရဲ့ သဲလွန်စ တစ်ခု ရထားတယ် ထင်တယ်။"

ရှားလော့ခ်သည် သတင်းစာရောင်းသူ တစ်ဦးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ရပ်တန့်လိုက်ကာ အပြင်ဘက်တွင် ချထားသော သတင်းစာ တစ်စောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသတင်းစာသည် ကြော်ငြာများနှင့် လျှော့ဈေးများ အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အရေးမပါသော သတင်းများကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။ ဤသည်မှာ ရှားလော့ခ်ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများ လှန်လှော ကြည့်ရှုခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးသော အချက်မှာ "ထာဝရမီးလျှံ၏ ဒုတိယဆက်ခံသူ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ လာရောက် လည်ပတ်မည်။" ဟူသော စာသားများ ပါဝင်သည့် အကြောင်းအရာပင် ဖြစ်သည်။

"ထာဝရမီးလျှံရဲ့ ဒုတိယဆက်ခံသူတဲ့ လား။ အန်ဒရူးက တတိယဆက်ခံသူ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒုတိယဆက်ခံသူက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို လာလည်ရမှာလဲ။ အန်ဒရူးကို မကြာသေးခင်ကမှ ထောင်ထဲ ပို့လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ဘရုက သူ၏ သံသယများကို ထုတ်ဖော် ပြောဆို လိုက်သော်လည်း ရှားလော့ခ်မှာမူ သူ၏ မသိရှိမှုကို ညွှန်ပြရန် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ရုံသာ ပြုမူခဲ့သည်။ ဒုတိယဆက်ခံသူ၏ လာရောက် လည်ပတ်မှုမှာ ထိုမျှ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

...

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့တွင် ...

"အခြေအနေတွေက ဒီအတိုင်းပဲ။ အရမ်း ကြောက်ဖို့ ကောင်းတယ်။" ဘော့စ်အကြီးသည် လီလို၏ ရှေ့တွင်ရပ်ကာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ် ရှင်းပြနေသည်။

ဒုတိယဘော့စ်က ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် "ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က ဝတုတ်အိုတာကုကို သွေးဆောင်ဖို့ အစားအစာ အနံ့ကို သုံးခဲ့တာ။ ငါတို့သာ မြန်မြန် မလုပ်ခဲ့ရင် အဲ့ဒီ ဂနိုမ်းလက်ထဲမှာ သေကုန်လောက်ပြီ။"ဟု ဆို၏။

"အို... ငါ စားလို့ရသေးတယ်..." ဟမ်းစတားနှစ်ကောင်၏ ဘေးရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဝတုတ်အိုတာကုသည် ပျော်ရွှင် ကြည်နူးနေဟန်ဖြင့် မပီမသ ပြောလိုက်သည်။

"သူ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။" သူမ၏ ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်နေသော လီလိုသည် ဝတုတ်အိုတာကုကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်က သူ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲကို မကြာသေးခင်က ခိုးကြည့်ခဲ့တယ်။ သူ့ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း အရှင်ရှားလော့ခ်က မှတ်ဉာဏ်တချို့ကို ထည့်ပေးလိုက်တာ။ ဝတုတ်အိုတာကုက ပြန်ကောင်း မလာသေးဘူး။"

"ပျော်စရာ မှတ်ဉာဏ်တချို့ ဖြစ်သင့်တယ်။"

ဘော့စ်အကြီးနှင့် ဒုတိယဘော့စ်တို့က ရှင်းပြလိုက်ကြသည်။

"ရှားလော့ခ်က ဘာပြောလဲ။ သူ ကြိုးကိုင်သူကို သိလား။ ကောင်းကင်ဘုံကို မသိမ်းပိုက် မအောင်နိုင်ခင်မှာ မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင် ငါတို့က ချေးငွေကို အတိုးနဲ့ ပြန်ယူမယ်။ ဒီအချက်ကို ရှားလော့ခ်ကို အလေးပေး ပြောခဲ့ရဲ့လား။"

လီလိုသည် ဝတုတ်အိုတာကု၏ အခြေအနေကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ချေ။

"ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်တို့ အရှင်မစကားကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ ရှားလော့ခ်က ခင်ဗျားကို ဘယ်တော့မှ မလှည့်စားဘူးလို့ စိတ်ချစေချင် ပါတယ်တဲ့ ။" ဘော့စ်အကြီးက ပြန်ဖြေသည်။

"အာ၊ ငါ နားလည်ပြီ။"

လီလိုသည် သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူတို့ကို ထွက်သွားရန် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ အစေခံတွေကို ပိုကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်ခိုင်းလိုက်။ သူတို့သာ အော့ခ်တွေကို မနိုင်ရင် ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဟုတ်ကဲ့။" ဘော့စ်အကြီးနှင့် ဒုတိယဘော့စ်တို့ ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေဆဲ ဖြစ်သော ဝတုတ်အိုတာကုကို ဆွဲခေါ်ကာ ထွက်သွားကြသည်။

ဟမ်းစတား သုံးကောင် ထွက်သွားပြီးနောက် လီလိုသည် မှော်ဖန်လုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူ လိုက်သည်။ မှော်ဖန်လုံးထဲတွင် ရှားလော့ခ်၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်တွင် ကွန်ပျူတာ ဂိမ်းများ ဆော့ကစားနေပြီး အခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေပုံ ရသည်။ ကျား/မ မသိရသော နဂါးနက်ငယ်လေးမှာ အနီးအနားတွင် မရှိသော်လည်း သူ၏ အသိုက်မှာမူ အခန်း၏ ထောင့်တွင် ရှိနေဆဲပင်။

ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်၏ တံခါးပွင့်လာပြီး ရှေးရိုးဆန်စွာ ဝတ်စားထားသော အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် တစ်ဦး ဝင်လာသည်။ သူမ,မှာ အိဗလင်းပင် ဖြစ်၏။

လီလို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေမနပ် အမူအရာ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လီလို၏ လက်သည် မှော်ဖန်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ထိုအထဲမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲ၊ အရှင်ရှားလော့ခ်။" အိဗလင်းသည် ရှားလော့ခ်၏ ကွန်ပျူတာ နောက်တွင် ရပ်ကာ သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် ကြိုးစားနေသည်။

ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ နားကြပ်များကို ချွတ်လိုက်ပြီး အိဗလင်းကို ငေးကြောင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။"

"အဲ၊ အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဒန်ဂျင်က သိပ်အလုပ်မများပုံပဲ..."

ရှားလော့ခ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် စစ်ဆေးရေးများ လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ စက်ရုံများ တည်ဆောက်ခြင်း၊ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် အစည်းအဝေးများ တက်ရောက်ခြင်း၊ ဖိုရမ်တွင် လှန်လှော ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် အကြောင်းအရာများ အပ်ဒိတ် လုပ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ် နေခဲ့သည်။ ထိုအရာအားလုံး ကြောင့် သူ၏ ကွန်ပျူတာဂိမ်း သုတေသန လုပ်ချိန်မှာ နာရီ အနည်းငယ် လျော့ကျ သွားခဲ့သည်။ သူ အလုပ်မများဘူးလား။

အိဗလင်းသည် သူမပြောစကားမှာ မတိကျဟု ခံစားမိသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ဆိုလိုက်သည်။ " မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ ဆိုလိုတာက ကျွန်မက သိပ်အလုပ်မများဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရှင်ရှားလော့ခ် အရမ်း အလုပ်များနေတာကို မြင်ရတော့ ကျွန်မက အရှင့်ကို မကူညီနိုင်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မစဉ်းစားနေတာက..."

အိဗလင်းသည် လက်မှတ် နှစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရှားလော့ခ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"သိပ်မကြာခင် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ပြဇာတ်ကောင်း တစ်ပုဒ် ပြဖို့ ရှိတယ်။ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို အတူတူ ကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ် ချင်လို့ပါ။"

"မင်းက ငါ့ကို အရမ်း အလုပ်များနေတာ တွေ့လို့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ပြီး ပြဇာတ်ပွဲ တစ်ခုကို ဖိတ်ခေါ်တာလား။ အဲ့ဒီလိုလား။" ရှားလော့ခ်က မေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ။ ဒီအိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ အစီအစဉ်ကို နှောင့်ယှက်နေတာလား။ သူ့ကို ငါ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး။ သူ့ကို ချက်ချင်း ထုတ်ပစ်လိုက်ပါ။ သူက ပြဿနာရှာဖို့ ရောက်လာတာ။" ဘရုက ရှားလော့ခ်အား ပြော လိုက်သော်လည်း သူက ဘရုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မ... ရနိုင်မလား။"

အိဗလင်းကမူ သနားစရာ ကောင်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"တကယ်တော့ ငါ အရမ်း အလုပ်များနေတယ်၊ ဒါကြောင့်..." ရှားလော့ခ်သည် အိဗလင်း၏ လက်ထဲမှ လက်မှတ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် နှစ်စက္ကန့်ခန့် အံ့အားသင့် တွေဝေ သွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့၊ ငါ အလုပ်များ နေပေမဲ့လည်း မစ္စအိဗလင်းကို စိတ်မပျက်စေနိုင်ပါဘူး။ မစ္စအိဗလင်းနဲ့အတူ ပွဲကြည့်ဖို့ အဖော်လိုက်ရတာ ငါ့ အတွက် ဂုဏ်ယူစရာ တစ်ခု ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"