သံမဏိလူသား
Vol. 25 Ch. 370
မှောင်မိုက်သော ပြဇာတ်ရုံထဲတွင် စင်မြင့်သာလျှင် အလင်းရောင် ထွန်းလင်းနေသည်။
အရပ် မြင့်မားသော အထက်တန်းစား နတ်ဆိုး တစ်ဦးသည် အရိုးစု ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး စင်မြင့်အလယ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါး အထက်တွင် မီးလုံး တစ်လုံး လောင်ကျွမ်း နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အား။ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကောင်းကင်တမန် ကုဋေပေါင်းများစွာတို့၊ ငါ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုသည် ငါ၏ ငရဲတပ်မတော်ကို ဦးဆောင်၍ သင်တို့ အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်မည်။"
ရှားလော့ခ်နှင့် အိဗလင်းတို့သည် ပြဇာတ်ရုံ၏ အလယ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ ထိုနေရာများမှာ ဖျော်ဖြေပွဲ ကြည့်ရှုရန် အကောင်းဆုံး နေရာများ ဖြစ်ကြ၏။ သို့သော် စင်မြင့်ပေါ်မှ ပြဇာတ်မှာမူ အသက်မဝင်လှချေ။ စကားပြောဆိုမှု များမှာ ရှည်လျားပြီး ငြီးငွေ့ဖွယ် ကောင်းကာ သရုပ်ဆောင်များ၏ ဝတ်စုံများမှာလည်း အလွန် အကျွံ ပြင်ဆင် ထားသည်။
သရုပ်ဆောင်မှုမှာ လိုလားချက် များစွာ ကျန်ရှိနေသော်လည်း ပြဇာတ်ရုံမှာမူ ပြည့်ကျပ်နေသည်။ ပရိသတ် အရေအတွက် ကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အောင်မြင်သော ဖျော်ဖြေပွဲ တစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။
"အရှင်ရှားလော့ခ်... သဘောကျရဲ့လား။"
အိဗလင်းသည် မသက်မသာ ခံစားနေ ရသည်။ သရုပ်ဆောင်မှု အဆင့်အတန်းမှာ မမြင့်မားသောကြောင့် သူမသည် စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး နောင်တရနေကာ ရှားလော့ခ် သဘောမကျမည်ကို တွေးတော နေမိသည်။
သို့သော် ရှားလော့ခ်ကမူ သဘောကျနေသည်။
"အင်း၊ မဆိုးပါဘူး။ မင်းနဲ့အတူ ပွဲကြည့်ရတာ ငါ ပျော်တယ်။"
"အရှင်ရှားလော့ခ်..." အိဗလင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဘရုက ရှားလော့ခ်အား "အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင် သေချာလို့လား။ ဒီလောက် အဆင့်နိမ့်တဲ့ ဟာကို အရှင့်က ပျော်နေတာလား။ ကျွန်တော်ဖြင့် ကျွန်တော်တို့က အနုပညာ အတွက် အဆင့်မြင့်စံနှုန်းတွေ အတူတူ ပဲလို့ ထင်ထားတာ။"ဟု ဆို၏။
"မင်းက ငါ့ကို မိန်းကလေး တစ်ယောက်ရှေ့မှာ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး စကားတွေ ပြောပြီး အရှက်ခွဲ စေချင်တာလား။ ငါက ပြဇာတ်တွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ မော်ဂန်ကတော့ ငွေတွေ အများကြီး သုံးရဲတယ်ဆိုတာ ငါ မြင်နိုင်တယ်။ သူက မာနကြီးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ။"
"ဘာလဲ။ အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင့် ဆိုလိုရင်းက ဘာလဲ။"
"ငါက ပြဇာတ်တွေကို သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး။ အိဗလင်းတောင် သရုပ်ဆောင်မှုနဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို သဘောမကျဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့လည်း ပွဲကတော့ လူပြည့်နေတာပဲ။ ထာဝရမီးလျှံရဲ့ ဒုတိယဆက်ခံသူအနေနဲ့ သူက ပရိသတ်တွေကို လာဖို့ အတွက် ပိုက်ဆံပေးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။" ရှားလော့ခ်က ဆို၏။
"ဟုတ်ကဲ့၊ အဲ့ဒါက အရမ်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်။"
"ဖြစ်နိုင်တာက အိဗလင်းနဲ့ငါက တစ်ဦးတည်းသော တကယ့် ပရိသတ်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်... မဟုတ်ဘူး၊ နောက်တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။"
ရှားလော့ခ်သည် ပြဇာတ်ရုံ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ခေါင်းလှည့် ကြည့်လိုက်သည်။
အိဗလင်းသည် ရှားလော့ခ်အား သူမ၏ ဇာတိမြေမှ မီးတောင်အကြောင်း ပြောပြနေသည်။
"ဘုန်း။"
ပြဇာတ်ရုံတံခါး ပွင့်သွားပြီး ပရိသတ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင် လိုက်သော်လည်း ဖျော်ဖြေပွဲမှာမူ အနှောင့်အယှက် မရှိ ဆက်လက် ကျင်းပနေသည်။
တံခါးမှ အလင်းရောင် အနည်းငယ် စိမ့်ဝင်လာပြီး ပုံရိပ် တစ်ခု၏ အရိပ်ကို ဖန်တီး လိုက်သည်။
အိဗလင်းသည် ထိုအရိပ်ကို ရင်းနှီးနေသည်ဟု ထင်မိသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ အလင်းရောင်နှင့် အသားကျသွားပြီး မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက် ရသောအခါ သူမသည် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်စွာ ထိုင်ရာမှ ခုန်ထလိုက်ပြီး "မစ္စလီလို။"ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ရှူး။"
ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပရိသတ်များသည် အိဗလင်းအား တိတ်တိတ်နေရန် အမူအရာ ပြကြပြီး ဝင်ပေါက်တံခါး ပိတ်သွားသည်။ လီလိုသည် သူမ၏ အမှတ်အသား ဖြစ်သော လိုလီတာ စကတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အခြားသတ္တဝါများ၏ အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှားလော့ခ်ထံသို့ ခေါင်းကို မော့ကာ လျှောက်လှမ်း လာသည်။
လီလိုသည် ထိုင်ခုံတန်းများကို ဖြတ်ကျော် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ရှားလော့ခ်၏ နေရာသို့ ရောက်ရှိ လာကာ ရှားလော့ခ်၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် တစ်ဦးကို စိုက်ကြည့် လိုက်သည်။
သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်သည် အမည်မသိ ဖိအား တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်စက္ကန့် မပြည့်မီ တွန်းလှန်ခံရပြီးနောက် ထရပ်လိုက်သည်။
လီလိုသည် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်အား ခေါင်းညိတ်ပြ ပြီးနောက် ထိုင်ချလိုက်သည်။
"အဲ၊ မစ္စလီလို၊ ရှင်က ပွဲကြည့်ဖို့ လာတာလား။"
အိဗလင်းသည်လည်း စူးစိုက် ကြည့်ရှု နေသည်။
"အင်း။"
လီလိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လီလိုသည် စကားစမြည် ဆက်လက် ပြောဆိုရန် ဆန္ဒ မရှိသောကြောင့် အိဗလင်းက ချီတုံချတုံဖြင့် "အဲ၊ အဲ့ဒီထိုင်ခုံက..."ဟု မေးလိုက်သည်။
"ငါ့ အပိုင် မဟုတ်ဘူး။" လီလိုသည် အိဗလင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါ လက်မှတ် မဝယ်ခဲ့ဘူး။ အပြင်က အစောင့်တွေကို ဖြေရှင်းနေရလို့ ငါ နောက်ကျသွားတာ။"ဟု ဆို၏။
"အပြင်က အစောင့်တွေကို ဖြေရှင်းနေရလို့..."
လီလိုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေ လိုက်သော်လည်း အိဗလင်းမှာမူ မူမမှန်သော အရာ တစ်ခုခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက် ရသည်။
"ဒါဆို မင်းတို့ နှစ်ယောက် ချိန်းတွေ့ နေကြတာလား။" လီလိုသည် အိဗလင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ချိန်း၊ ချိန်းတွေ့တာလား။ အဲ၊ ချိန်း၊ ချိန်းတွေ့တာ..."
အိဗလင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထစ်ငေါ့သွားပြီး လီလိုကမူ ခပ်ပြတ်ပြတ်ဖြင့် "ချိန်းတွေ့တာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါက ရှားလော့ခ်နဲ့ ချိန်းတွေ့မယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ဘာရယ်။" အိဗလင်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူမ၏ နောက်မှ ပရိသတ် အနည်းငယ်က အိဗလင်းအား တိတ်တိတ်နေရန် အမူအရာ ပြကြသည်။
"ရှူး။"
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို နှောင့်ယှက်မိတဲ့ အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ အမြင်ကိုကော စဉ်းစားကြည့် ပြီးပြီလား။" ရှားလော့ခ်သည် အိဗလင်းနှင့် လီလိုတို့ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်ပြီး "တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စလီလို၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို မစ္စအိဗလင်းက ပြဇာတ်ပွဲ ကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ် ထားတာပါ။ မင်း နားလည်မှု အရဆို ဒါက ချိန်းတွေ့ပွဲ တစ်ခုပေါ့၊ ဒါကြောင့် မစ္စအိဗလင်းနဲ့ငါက မင်းရဲ့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် အလွန် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရပါတယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။
လီလိုသည် ခေါင်းမော့ကာ ရှားလော့ခ်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ "ငါ သိပြီ၊ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါ နားလည်တယ်။ စင်ပေါ်မှာ ခုန်ပေါက် လှုပ်ရှားနေတဲ့ ဇာတ်ဆောင်ကို ငါ သတ်လိုက်ရင် မင်းတို့ရဲ့ ချိန်းတွေ့ပွဲက ပြီးသွားမှာလား။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ရှားလော့ခ်သည် ပါးစပ်ဖွင့်ကာ စကားပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ် အိဗလင်းသည် ထိုင်ရာမှ ထရပ် လိုက်သည်။ သူမ၏ နောက်မှ ပရိသတ်များသည် သူမအား တိတ်တိတ်နေရန် အမူအရာ ပြကြသော်လည်း သူမက သူတို့ကို ပြန်စိုက်ကြည့် လိုက်ရာ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ သွားကြသည်။
အိဗလင်းသည် လီလိုအား "မစ္စလီလို။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလိုဆိုးဝါးတဲ့ စကားတွေ မပြောပါနဲ့။"ဟု ပြောလိုက်သည်။
"တခြားသတ္တဝါတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်တာက ဆိုးဝါးတဲ့ လုပ်ရပ် တစ်ခုပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ သာမန်အသိတရား ရှိတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိလာပြီ။" ဘရုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှားလော့ခ်အား ပြောလိုက်သည်။
"ရှင်က ဇာတ်ဆောင်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် အရှင်ရှားလော့ခ်နဲ့ ကျွန်မရဲ့ ချိန်းတွေ့မှုက မပြီးဆုံးသွားဘူး။" အိဗလင်းက ခပ်မာမာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျစ်၊ သူတို့ နှစ်ယောက် ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင့် ကိုယ်အရှင့် ဆွဲထုတ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီလား မသိဘူး။ မိန်းမ နှစ်ယောက်လုံး စိတ်မှန်ပုံ မရဘူး။"
ရှားလော့ခ်သည် ဘရု၏ အကြံပြုချက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
စင်မြင့်ပေါ်မှ ဖျော်ဖြေပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီး သရုပ်ဆောင် အဖွဲ့သည် စင်မြင့်မှ ထွက်ခွာသွားကြစဉ် ပရိသတ်များက ကျယ်လောင်စွာ လက်ခုပ်တီးကြပြီး ကန့်လန့်ကာများ ကျဆင်းလာသည်။
ရှားလော့ခ်သည် လေးလံသော ကန့်လန့်ကာများ နောက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အား စိုက်ကြည့်နေသော ပြုံးနေသည့် မော်ဂန်ကို သတိပြု မိလိုက်သည်။
"ပွဲပြီးသွားပြီ၊ ဒါဆို အိမ်ပြန်ကြရအောင်။"
ရှားလော့ခ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးကာ "မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ရန်ဖြစ်တာ ရပ်လိုက်တော့။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"အရှင်ရှားလော့ခ်။ လက်ဖက်ရည် နည်းနည်း သောက်ကြရအောင်။" အိဗလင်းသည် ရှားလော့ခ်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"စစ်သည်တော် ပြိုင်ပွဲ တစ်ခု သွားကြည့် ကြရအောင်။" လီလိုသည် ရှားလော့ခ်၏ အခြား လက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
"အိုး သွားပြီ။" ဘရုက ရှားလော့ခ်၏ အကျပ်အတည်းကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
...
ဂနိုင်သားသည် ဒိုင်းတစ်ချပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များ နှင့်အတူ လူ ၁၅ ဦးပါ ဝိညာဉ်ကောလိပ် ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေသို့ သွားရာလမ်းတွင် ရှိနေသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် အထက်တန်းစား ပစ္စည်းများနှင့် အသေးစား ကုသရေး ဆေးရည်များကို ယူဆောင်လာကြသည်။ အသေးစား ကုသရေး ဆေးရည် အများစုမှာ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး အဖွဲ့ဝင်များအား ကုန်ကျစရိတ်အတိုင်း ပြန်ရောင်းချ ခဲ့သည်။ ဆေးရည်စက်ရုံ မတည်ဆောက် ရသေးသောကြောင့်နှင့် အဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်သာ ပြုလုပ်နည်းကို သိရှိသောကြောင့် အနည်းငယ်သော ပမာဏကိုမူ သူတို့၏ အစည်းအရုံး အပြင်ဘက်မှ ဝယ်ယူခဲ့ကြရသည်။
ဖယ်ရီမလေးက ဆေးဖော်စပ်ပညာကို စတင် သင်ကြားပေးနေသော်လည်း ဂိမ်းမာ အနည်းငယ်သာ သင်ကြားခြင်း ခံနေရသည်။ နေ့စဉ်မစ်ရှင် ထိပ်ဆုံး ဂိမ်းမာ ၅၀ သာလျှင် သင်တန်း၏ ဒုတိယနေ့သို့ တက်ရောက် နိုင်ခဲ့သည်။ အချို့မှာမူ မှော်ကျောက်တုံးများ အသုံးပြု၍ နေရာများကို ဝယ်ယူခဲ့ရပြီး ဖယ်ရီမလေးကလည်း သူတို့ကို မျက်စိတွေ့မှသာ လက်ခံခဲ့သည်။
ဖယ်ရီမလေး မျက်စိတွေ့သော ဂိမ်းမာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိခဲ့သည် — မိုးလက်ဖက်ရည်ပင်။
ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် အဖွဲ့ဝင် ၅၀၀ ရှိသော်လည်း ဆေးဖော်စပ်ပညာကို အဖွဲ့ဝင် ၁၀ ဦး မပြည့်တပြည့်သာ သိရှိကြသည်။
"ငါ ဒီဂိမ်းက ငါတို့ကို အရူးလုပ်နေတယ်ဆိုတာ ရှာတွေ့သွားပြီ။"
ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် သူမ၏ လေးတိုတွင် ချို့ယွင်းချက်များ ရှိ၊မရှိ စစ်ဆေးရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။
"အိဗလင်းနဲ့ ရှားလီရဲ့ ချိန်းတွေ့ပွဲကို ဗစ်တိုးရီးယားမြို့က နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန် လီလိုက ဝင်နှောင့်ယှက်ခဲ့တယ်။ သူမက ဆန့်ကျင်ဘက် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မဟုတ်ဘူးလား။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ မဟာမိတ် မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ လီလိုကို အမည်ပျက်စာရင်းထဲ မထည့်ထားတာလဲ။"
"အဲ့ဒါ ဘာမှ မဟုတ်သေးဘူး။ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အကောင်းဆုံးက ရှားလီက လီလိုနဲ့ အိဗလင်း နှစ်ယောက်လုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့တာပဲ။"
ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် ထိုအရာကို ရယ်စရာ ကောင်းသည်ဟု ထင်မိပြီး "ဖိုရမ်မှာ စခရင်ရှော့တွေ ရှိတယ်။ ဂိမ်းမာ တစ်ယောက်က ပြဇာတ်ရုံထဲကို ခိုးဝင်ပြီး ဖြစ်ရပ် တစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့တယ်။ ရှားလီက သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ကွန်ပျူတာ ဂိမ်းတွေ ပြန်ဆော့တော့မယ်လို့ ပြောပြီး အိဗလင်းနဲ့ လီလိုရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်တွေကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်တဲ့ ။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ငါတော့ ရှားလီနဲ့ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က တရားဝင် စုံတွဲ (CP)လို့ ယုံကြည်တယ်။" ရင်မွှေးမီးလောင်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြော၏။
"ရင်မွှေး၊ မင်းက အရမ်း ဂေးတာပဲ။"
ဂနိုင်သားသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အခြား ဂိမ်းမာများကလည်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။
အာသာသည် သူ၏ ဓားကို သွေးနေပြီး သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အသေးစား ကုသရေး ဆေးရည် အရေအတွက်ကို ရေတွက်နေသည်။ သူက "ငါ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို အောင်နိုင်ရမယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။