မော်ဂန်  

"အမှတ်စဉ် ၅၈၉၅၆၊ ၄၂၅၆၅၊ ၅၈၅၈၅နှင့် ၂၅၆၅၄ လျှောက်ထားသူများ ပြင်ဆင်ကြပါ။ အဆင့် A စာမေးပွဲ စတင်တော့မည်။"

ထိုအသံသည် မှော်ဖန်လုံး တစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လစ်ခ်ျ လျှောက်ထားသူ လေးဦးသည် ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ကြကာ သူတို့၏ စာမေးပွဲ အတွက် ပြင်ဆင်မှုများ စတင် ပြုလုပ်ကြသည်။

"အာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ အလှည့် ရောက်ပြီ။"

"ငါ ဘွဲ့မရနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ။"

"သတိမလစ်စေနဲ့၊ သံချပ်ကာ အနက်ရောင် သူရဲကောင်း ရောက်လာတော့မယ် ထင်တယ်။"

"သံချပ်ကာ အနက်ရောင် သူရဲကောင်းက ဘာကြီးကျယ် နေလို့လဲ။ ငါတို့ စီနီယာတွေ အများကြီးက သူ့ကိုရော သူ့ အဖွဲ့ကိုရော အနိုင်တိုက်ခဲ့ ကြတာပဲ။ ငါတို့က အချိန်ဆွဲထားရုံနဲ့ ဘွဲ့ရပြီ။"

လူတိုင်း ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးရယ် နေကြပြီး လစ်ခ်ျ ကျောင်းသားများထဲမှ မည်သူမျှ ဂနိုမ်းများက အနက်ရောင် ဆေးရည်များ ပါသည့် ပုလင်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို သတိမပြု မိခဲ့ကြချေ။

ဤသည်မှာ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေကို ပထမဆုံး အကြိမ် အောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

ဆယ့်နှစ်နာရီအကြာတွင်...

"အမလေး၊ ငါဖြင့် ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်း မသိတော့ဘူး။ ဒါက နောက်ဆုံး တစ်ခုပဲ။"

လျှောက်ထားသူအမှတ် ၅၈၉၅၆သည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ထောက်ထားလျက် ဒူးထောက်ကာ ငေးငိုင်နေသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ အဲ့ဒီ ဆေးပုလင်း သေးသေးလေးတွေထဲမှာ ဘာတွေ ပါနေတာလဲ။ ငါ သူ့ကို ဓားနဲ့ ခုတ်လိုက် တာလေ။ ဘာလို့ သူက ဆေးပုလင်းထဲက ဟာကို သောက်ပြီးတာနဲ့ ပြန်ကောင်းသွား ရတာလဲ။"

လျှောက်ထားသူအမှတ် ၄၂၅၆၅သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် နာကြည်းသော အသံဖြင့် "ငါတို့ သူတို့ကို မနိုင် နိုင်တော့ဘူး... ငါတို့ သူတို့ကို မနိုင် နိုင်တော့ဘူး..."ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လျှောက်ထားသူအမှတ် ၅၈၅၈၅သည်လည်း ဒူးထောက် ချလိုက်သည်။

လျှောက်ထားသူအမှတ် ၂၅၆၅၄ တစ်ဦးတည်းသာ သူ၏ သွားများကို အံကြိတ်ကာ ဇွဲတင်း ထားသည်။ သူ၏ ကြီးမားပြီး လက်ရွေးစင် ဖြစ်သော အော့ခ် အရိုးစုကောင်သည် ထာဝရတိုင်းပြည်မှ တိုက်ခိုက်ရေးသမား အုပ်စု၏ ဝိုင်းပတ်ခြင်းကို ခံနေရသည်။ သူသည်လည်း ငေးငိုင်ကျသွားသည်...

...

လစ်ခ်ျ ကျောင်းသားများ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဒူးထောက် နေကြစဉ် ဖိုရမ်ပေါ်မှ ဂိမ်းမာများသည် တပ်ဖွဲ့လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းများ အောင်နိုင်ခြင်း အကြောင်း ကြားသိရသောကြောင့် အောင်ပွဲခံ နေကြသည်။

လူကြိုက်အများဆုံး ပို့စ်ဖြစ်သော [ "ဝိညာဉ်ကောလိပ်: တပ်ဖွဲ့လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းများ" ပထမဆုံး အကြိမ် ရှင်းလင်းခြင်း။ ဆယ့်နှစ်နာရီ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။]ကို ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ဖန်တီးခဲ့သည်။

ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ အတွင်းမှ ဘော့စ်များတွင် ပုံသေ စွမ်းရည်များ မရှိသောကြောင့် ဂိမ်းမာများသည် အကြိမ်တိုင်း မတူညီသော ဘော့စ်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ ကြရသည်။ ထို့ကြောင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၏ ပို့စ်မှာ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေ အကြောင်း မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကုန် သက်သာစေရန် နည်းလမ်း အကြောင်း ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံး ပစ္စည်းမှာ အသေးစား ကုသရေး ဆေးရည်ပင် ဖြစ်၏။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အသေးစား ကုသရေး ဆေးရည်က အရမ်း လိုအပ်နေတဲ့ အကူအညီကို ပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အချက်အလက် ဆန်းစစ်ချက်အရ ဆေးရည်က ဂိမ်းမာတွေရဲ့ ငွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေရဲ့ ၁၀%ကို ကျွန်တော်တို့ ရရှိအောင် ကူညီပေး ခဲ့ပါတယ်။ ဒါက အလွန် အကျိုးအမြတ်များတဲ့ လုပ်ငန်း တစ်ခုပါပဲ။" ဘရုက ရှားလော့ခ် ဖိုရမ်ကို ကြည့်ရှုနေစဉ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ အရမ်း ကောင်းတယ်။ ငါ မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ။ ငါတို့က မှော်ဆေးရည်တွေ ပိုထုတ်လုပ် သင့်တယ်။ ပြီးရင် ဂိမ်းမာတွေက သူတို့ ရရှိထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ မှော်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဂိမ်းငွေကြေးတွေကို ငါတို့ကို ထောက်ပံ့ ပေးလိမ့်မယ်။ သူတို့ ဆင်းရဲသွားတာနဲ့ အုတ်ခဲတွေကို ကြိုးစားသယ်ပိုး ရလိမ့်မယ်။ ဆောက်လုပ်ရေးမှာ နောက်ထပ် ရွှေခေတ် တစ်ခေတ်ကို ရောက်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်နေတယ်။ ဒါက အပြုသဘော ဆောင်တဲ့ လည်ပတ်မှု စက်ဝန်း တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။" ရှားလော့ခ်သည်လည်း ပျော်ရွှင်ပြီး မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

စာတစ်စောင်သည် ဒန်ဂျင်အမြုတေထဲမှ ပစ်ထွက်လာသည်။

ထိုစာပေါ်တွင် "အရှင်ရှားလော့ခ်— ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရုံး"ဟု ရေးသားထားသည်။

ရှားလော့ခ်သည် စာကို ဆွဲဖြဲ ဖွင့်ဖောက်ပြီး စတင်ဖတ်ရှု လိုက်သည်။

"ချစ်လှစွာသော အရှင်ရှားလော့ခ်ထံသို့

အရှင်ရှားလော့ခ်အား အနှောင့်အယှက် ပေးမိသည့် အတွက် တောင်းပန်အပ် ပါသည်။ ထာဝရမီးလျှံ၏ ဒုတိယဆက်ခံသူ မော်ဂန်သည် အရှင့်အား တွေ့ဆုံလိုပါသတဲ့။ ကျွန်ုပ်၏ အထက်အရာရှိထံမှ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ဤဖိတ်ကြားလွှာကို ရေးသားခဲ့ရပါသည်။ အရှင်ရှားလော့ခ်သည် အလွန် အလုပ်များကြောင်း ကျွန်ုပ် နားလည်ပါသည်၊ ထို့ကြောင့် အရှင့်အနေဖြင့် ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့လျှင်ပင် ကျွန်ုပ် အံ့ဩမည် မဟုတ်ပါ။

ပြန်ကြားချက် တစ်ခု ရရှိပါက ကျေးဇူးတင်မိပါမည်။

— နီကိုလပ်စ်၊ ချာတိတ်ထံမှ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့်"

"ကျစ်၊ သူက ချာတိတ်ကို သူ့ နာမည်လို့ သဘောထားနေတာလား။"

ဘရုက ချက်ချင်းပင် "ငြင်းလိုက်ပါ အရှင်ရှားလော့ခ်။ အရှင့်က ပြဇာတ်ပွဲ ကြည့်နေတုန်းက သူက ဖော်ရွေပုံ မရခဲ့ဘူး။ အရှင့်ကို တွေ့ဆုံဖို့ အတွက် သူက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေမှာ သေချာတယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ဘာလို့ ငြင်းရမှာလဲ။ ငါတို့က နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူတွေကို စိတ်မပူ ရဘူးလား။ စိတ်အေးရဖို့ သူ့ကို တွေ့ဆုံတာက ပိုကောင်းတယ်။"

ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို တောက်လိုက်ရာ ဘောပင် တစ်ချောင်းနှင့် စာရွက် တစ်ရွက် လွင့်မျော တက်လာသည်။ ထို့နောက် ဘောပင်သည် စတင် ရေးသား လိုက်သည်။

ထိုစာမှာ လက်ခံကြောင်း စာတစ်စောင် ဖြစ်ပြီး ရှားလော့ခ်က ထိုစာကို ပေးပို့ လိုက်သည်။ မကြာမီပင် နီကိုလပ်စ်က ပြန်စာ တစ်စောင်ဖြင့် အသိအမှတ် ပြုလိုက်သည်။

...

မော်ဂန်နှင့် တွေ့ဆုံမည့် နေရာမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင် ဖြစ်သည်။ ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ တန်ဖိုးကြီးသော လက်ဖက်ရည်ကို ဖြုန်းတီးလိုခြင်း မရှိချေ။

ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ လက်ဝဲလက်ယာရံ ဖြစ်သော ကြက်ဥခေါင်းနှင့် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်တို့အား တွေ့ဆုံမှု အကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ ကြက်ဥခေါင်းသည် ခန့်ညား ထည်ဝါသော နဂါးနက် တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး အတွင်းရေးမှူး အလုပ်နှင့်လည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ ဖြစ်သည်။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်မှာမူ ရှားပါးသော ဉာဏ်ကြီးရှင် လစ်ခ်ျတစ်ဦး ဖြစ်ကာ သူလည်း ခန့်ညားထည်ဝါ လှသည်။ သူသည် အလွန် စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားပြီး သူ့အား ပေးအပ်သည့် မည်သည့် ကိစ္စကိုမဆို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်း နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကြက်ဥခေါင်းသည် အတွင်းရေးမှူး အလုပ်နှင့် သင့်တော်သော သူ၏ တရားဝင် ဝတ်စုံနှင့် ဘောင်ထူထူ မျက်မှန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သားရေလက်ဆွဲအိတ် တစ်လုံးကိုလည်း ကိုင်ဆောင် ထားသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်မှာမူ သူ၏ ပညာရှင် အဆင့်အတန်းကို ပြသရန် သူ၏ ပရော်ဖက်ဆာ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင် ထားသည်။

ကြက်ဥခေါင်းနှင့် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အပြင် ဂနိုမ်းအစောင့် အုပ်စု တစ်စုလည်း ပါဝင်သည်။ ဘရုသည် သန့်ရှင်းပြီး ကြံ့ခိုင်သော ဂိမ်းမာ ဆယ်ဦးကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သူတို့ ရုတ်တရက် အော့ဖ်လိုင်း မဖြစ်စေရန် သေချာစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရှားလော့ခ်၏ နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါ လာကြသည်။

ဤသို့သော ဒန်ဂျင်အရှင် တွေ့ဆုံမှု ဇာတ်လမ်းတွဲ မစ်ရှင်မျိုးမှာ ရှားပါးသော်လည်း ဂိမ်းမာများ အတွက် ပထမဆုံး အကြိမ် မဟုတ်ချေ။ ရှားလော့ခ်၏ ဩဇာအရှိန်အဝါကို ထုတ်သုံးခြင်းဖြင့် အချိန်တန်သည့်အခါ ဂိမ်းမာများကို တိတ်ဆိတ်နေစေရန် သူ ပြုလုပ် နိုင်ခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်သို့ သွားရာလမ်းကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင် နေသည်။ သူသည် ကြက်ဥခေါင်း၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်နှင့် ဂိမ်းမာများကို ဦးဆောင်ကာ သူ၏ သွားလိုရာ ခရီးသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ သူများသည် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ကြပြီး လေးစားမှု ပြကြမည် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ရပ်ကွက်ဟောင်းကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းခဲ့သော သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ လျှို့ဝှက်စွာ စာပေသင်ကြားနေသော ဆင်းရဲသား မြို့သူမြို့သားများ မရှိတော့ချေ။ ထိုအစား မြို့သူမြို့သားများကို အိမ်မှု ကိစ္စများဖြင့် ကူညီပေးသော အကူအညီ ရသည့် စွန့်စားသူ အစည်းအရုံး တစ်ခု ရှိနေသည်။ မြို့သူမြို့သားများမှာ အလွန် ကျေနပ် နေကြသည်။

"ကြိုဆိုပါတယ် အရှင်ရှားလော့ခ်။ အရှင်မော်ဂန်က ဒန်ဂျင်အရှင်နဲ့အတူ တွေ့ဆုံပွဲခန်းမမှာ ရှိနေပါတယ်။"

ရှားလော့ခ်သည် ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့အား စောင့်ဆိုင်းနေသော ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတား အိမ်တော်ထိန်း တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက် ရသည်။

ရှားလော့ခ်သည် အိမ်တော်ထိန်း နောက်သို့ လိုက်ပါကာ တွေ့ဆုံပွဲခန်းမသို့ သွားရောက် ခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ အကျပ်အတည်းကို ဆွေးနွေးရန် တွေ့ဆုံပွဲ ခန်းမအတွင်း၌ အခြားဒန်ဂျင်အရှင်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကို ပြန်လည် သတိရမိသည်။ ထိုအချိန်က ဒန်ဂျင်အရှင်မှာ ကြက်သွန်ခေါင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ အချိန်တို အတွင်းမှာပင် ဒန်ဂျင်အရှင် နှစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အရာအားလုံးမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း သတ္တဝါများ မှာမူ ပြောင်းလဲသွား ခဲ့ကြသည်။

ရှားလော့ခ်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်။"

နီကိုလပ်စ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ရှားလော့ခ်အား နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက် လိုက်စဉ် အော့ခ်အတွင်းရေးမှူး တစ်ဦးသည် လှည်းတစ်စီးကို တွန်းကာ ဘေးတွင် ရပ်စောင့်ဆိုင်း နေသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ပြုံးနေသော နတ်ဆိုးလူငယ် မော်ဂန် ရှိနေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့ပြီ။ ကျွန်တော်က မော်ဂန်ပါ။"

မော်ဂန်သည် ရှားလော့ခ်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က အရှင့်က အမျိုးသမီးအဖော် နှစ်ယောက် နဲ့အတူ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖျော်ဖြေပွဲကို လာကြည့်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်တော် အရှင့်ကို ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်တာနဲ့ မှတ်မိပြီး အရမ်း ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။"

နီကိုလပ်စ်သည် မော်ဂန် ဤမျှ ဖော်ရွေသည်ကို မြင်တွေ့ရ၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ရှားလော့ခ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အကြောင်း ငါ ကြားဖူးပါတယ်။ ထာဝရမီးလျှံရဲ့ ဒုတိယဆက်ခံသူအနေနဲ့ ငါ စာသင်နေတုန်းက မင်း နာမည်ကို ကြားဖူးတယ်။"

"ဟားဟား၊ ထိုင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်။"

နီကိုလပ်စ်သည် ဆိုဖာကို လက်ညှိုးထိုး ပြလိုက်ရာ မော်ဂန်နှင့် ရှားလော့ခ်တို့ ထိုင်ချ လိုက်ကြသည်။

အော့ခ်အတွင်းရေးမှူးသည် ရှားလော့ခ်၏ ရှေ့တွင် သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ချထားလိုက်သည်။ ကြက်ဥခေါင်းသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ရှားလော့ခ်၏ သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူကာ အလျင်အမြန် သောက်သုံးလိုက်သည်။ သူသည် ရှားလော့ခ်၏ ရှေ့တွင် ခွက်အလွတ်ကို ချထားရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျက်လိုက်သည်။

"ငါ စမ်းသပ်ပြီးပြီ၊ အဆိပ် မပါဘူး။" ကြက်ဥခေါင်းက သူ၏ မျက်မှန်ကို ညှိလိုက်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် အံ့အားသင့်နေသော အော့ခ်အတွင်းရေးမှူးအား ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်သည်။

"အာ။"

"နောက်တစ်ခွက် လောင်းပေးပါဦး။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ဆိုလိုက်သည်။

အော့ခ်အတွင်းရေးမှူးသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လက်ဖက်ရည် နောက်တစ်ခွက် လောင်းထည့် လိုက်သည်။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် လှည်းပေါ်မှ ခွက်အသစ် တစ်လုံးကို ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။

"ခွက်လဲလိုက်ပါ။"

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်။"

အော့ခ်အတွင်းရေးမှူးသည် ခေါင်းငုံ့ကာ တောင်းပန်ရင်း နောက်တစ်ခွက် လောင်းထည့် လိုက်သည်။

ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်မှ သောက်သုံးရန် ဟန်ပြင် လိုက်သော်လည်း ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က သူ့အား တားဆီးလိုက်ပြီး သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည်ကို သူကိုယ်တိုင် သောက်သုံး လိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည်သည် သူ၏ ကျောရိုး တစ်လျှောက်မှ တင်ပါးဆုံသို့ စီးကျ သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျယ်လောင်စွာ တစက်စက် ကျနေသည်။

"အဲ... အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက ဟာသဉာဏ် ရွှင်ကြတာပဲ။" နီကိုလပ်စ်က အချိန်အတော် ကြာပြီးမှ ဆိုလိုက်သည်။

"အဓိက အကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးကြရအောင်။" ရှားလော့ခ်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ကြက်ဥခေါင်းနှင့် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်တို့၏ အပြုအမူကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ သူသည် မော်ဂန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "မစ္စတာမော်ဂန်၊ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုခု ရှိလို့လား။"ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို သတင်း တစ်ခုလောက် ပြောပြဖို့ လာခဲ့တာပါ။" မော်ဂန်က သူ၏ လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လေးနက် တည်ကြည်စွာဖြင့် "ကျွန်တော်က အရှင်ရှားလော့ခ်ကို သတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အရှင့်လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံ ရဖို့ ဒီကိုရောက်လာတာပါ။ ဒီလောက် ရှင်းရှင်းလေးပါပဲ။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။