အစ်ကို ၊ ကျွန်တော် အခုမှ အမှားကို ဝန်ခံရင် နောက်ကျနေပြီလား
Vol. 24 Ch. 513
【ညဘက်မှာ ကျောက်ကျား က ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံး ကို ထုတ်ယူပြီး တစ်နေကုန် အခြေအနေ ကို စတင် အစီရင်ခံ လိုက်သည်။】
ကျူလီရန်မြို့ မှာ ဝေးလံစွာရှိတဲ့ ယဲ့ချန်ယန် နဲ့ ယွဲ့ရှင်းအာ က ယဲ့ယွီ က ကျူထျန်ဖန်း မှာ ကျင့်ကြံ ဖို့ သွား တော့မယ်၊ ပြီးတော့ အချိန်တို အတွင်းမှာ ပြန်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူးလို့ ကြားတဲ့အခါမှာ နှစ်ယောက်စလုံး အရမ်းကို ရှုပ်ထွေး သွားခဲ့ကြသည်။
【ဒါက တကယ်ကို သူတို့သားလေးက အပြင်းအထန်ကျင့်ကြံတော့မယ်ဆိုတာက သေချာ လား?】
【 ပြက်လုံး ပြောနေတာလား?】
ယဲ့ယွီ သည် ကျူလီရန်မြို့ မှာ မွေးဖွား ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံမှု ကို လုံးဝ စိတ်ဝင်စား ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။
【သူသည် နတ်ဆိုးကမ္ဘာ မှာ ယဲ့ချန်ယန် က ရှာဖွေနေတဲ့ နတ်ဆိုးနည်းစနစ် တွေကိုတောင် မကြည့်ခဲ့ဘူး။】
【အဲ့ဒီ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဘုံ ကျင့်ကြံမှု က သဘာဝ အရင်းအမြစ် တွေနဲ့ ဘဏ္ဍာ တွေကို အသုံးပြုပြီး အတင်းအကျပ် တည်ဆောက် ထားတာပါ။】
【 ယဲ့ချန်ယန် က ယဲ့ယွီ မှာ အရမ်း ညံ့ဖျင်း တဲ့ ပါရမီ ရှိတာကို သိတာကြောင့် ဘယ်တော့မှ မကျင့်ကြံခဲ့ဘူးလို့ ခန့်မှန်း ခဲ့တယ်။】
【ဒါကြောင့် သူ အသက် ၁၂ နှစ် ပြည့်ပြီးနောက် သူ့ကို သူလိုချင်တာလုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့ပြီး သူ့ကို မ အတင်းအကြပ် တော့ဘူး။】
【ဒါပေမယ့် အခု သူက ရုတ်တရက် သူ့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး စရိုက် ကို ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ အဲ့ဒီကြားထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ?】
ကျောက်ကျား က ဘာမှ ဖုံးကွယ် ခြင်းမရှိဘဲ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို ပြန်ပြောပြ လိုက်သည်။
【 သူငယ်ချင်း ဖြစ်တာက သွေးထွက်သံယို ဖြစ်စေတယ်လို့ ကြားပြီးနောက်။】
ယဲ့ချန်ယန် နဲ့ ယွဲ့ရှင်းအာ က ကျောက်ကျား က ဟာသတွေ ပြောနေတယ်လို့တောင် ထင် ခဲ့ကြတယ်။
【ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်း မှာ သူတို့က ဒီ ဖက်တီးက ပြက်လုံး မပြောတတ် တဲ့ သွေးအေး အဆက်စင်တယောက် တိုက်ပွဲများစွာ တိုက်ခိုက် တဲ့ စစ်သည်တော် တစ်ဦးဖြစ်တယ်လို့ တွေး မိလိုက်တယ်။】
သူတို့ ဆက်ရယ် လို့ မရတော့ဘူး။
【ငါ့ရဲ့ သား က ဒဏ္ဍာရီလာ "သူငယ်ချင်း လူသတ်သမား" များ ဖြစ်နေမလား?】
【ဘယ်သူကပဲ ထိ ထိ ကံဆိုး လိမ့်မယ်။】
【 ဟွမ်ဖူကျင့် လို အားကောင်း တဲ့လူတောင် ဒါကို ကိုင်တွယ် လို့ မရဘူးလား?】
【ဒီ စွမ်းအား က အရမ်း အားကောင်း လွန်းတယ် မဟုတ်လား?】
【ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ယဲ့ချန်ယန် က နတ်ဆိုးဘုရင်ဘုံ က နတ်ဆိုး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထူးဆန်း ပြီး မယုံနိုင်စရာ အရာများစွာ ကို မြင်ဖူးတယ်။】
【 ဆီလျော်မှုမရှိ လေလေ တကယ်တည်ရှိ နိုင်ခြေ ပိုများလေလေပဲ။】
ယဲ့ချန်ယန် က ခဏတာ စဉ်းစား ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ယွီ ကို ကျူထျန်ဖန်း မှာ နေထိုင်ဖို့ ခွင့်ပြု ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
【အကြောင်းရင်း နှစ်ခု ရှိတယ်။ ပထမ၊ ကျူထျန်ဖန်း က ခိုင်မာတဲ့ ဂိုဏ်း တစ်ခုဖြစ်ပြီး ခွန်အား လည်း အတော်လေး များ တယ်။ ဒါ့အပြင် အပြင်လူ တွေက ယဲ့ယွီ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ မသိကြဘူး၊ ဒါက ပိုပြီး လုံခြုံ စေတယ်။】
【ဒုတိယအချက်ကတော့ ယဲ့ယွီ ရဲ့ ဘဝလမ်းကြောင်း ကို သူ တကယ်ကို သူဖြစ်ချင်သလိုထိန်းချုပ်လို့ မရဘူးဆိုတာ သူခံစားနေရတယ်။ ယဲ့ယွီကို စိတ်ပူပြီး အချိန်ဖြုန်း ပြီး ဒေါသထွက်တာထက် သူ့ကို ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းဖောက်ဖို့ သွားခွင့်ပြုလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။】
ယဲ့ချန်ယန် က ကျောက်ကျား ကို ယဲ့ယွီ နဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်နေဖို့နဲ့ မကြာသေးမီက သူ့မှာ ပြောင်းလဲမှု အခြား ရှိမရှိကို စိတ်ရှည် စွာ စောင့်ကြည့် ဖို့ ညွှန်ကြား ခဲ့သည်။
【ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ယဲ့ယွီ ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို အသက်ဘေးရောက်စေတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ကို မင်းရဲ့ နှလုံးသား ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ထားရမယ်၊ ပြီးတော့ စကားတစ်လုံးမှ ပေါက်ကြား လို့ မရဘူး!】
သူသည် သူ၏ သား ကို အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများက သုတေသန အတွက် စမ်းသပ်တိရစ္ဆာန်လေး အဖြစ် အသုံးပြုခံရမှာကို မလိုချင်ခဲ့ပါ။
ကျောက်ကျား က ငိုသံဝဲကြီးဖြင့် ဖြင့် "သခင် နတ်ဆိုးသခင် ၊ ကျွန်တော်က သခင်လေး နဲ့ တစ်နေ့ ၁၂ နာရီ မနေနိုင် တော့ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
【သူနှင့် အမျိုးသမီး အကြီးအကဲ သည် မျှော်စင် ထဲသို့ ဝင် သွားခဲ့ကြသည်။】
【 ယဲ့ချန်ယန် ၏ အမူအရာ က ပို၍ပင် ထူးခြား လာခဲ့သည်။】
【 မျှော်စင် လား? ဘာ မျှော်စင် လဲ? မင်း ရူး နေတာလား? ငါ့သား မျှော်စင် ထဲဝင်ရင် မျှော်စင် ထဲကိုမင်းရအောင်လိုက်ဝင်! ! သူ့ရဲ့ လုံခြုံရေး က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ မင်းတောင်မှ...】
"ဖောင်း....အောင်မလေးနာတယ်ရှင်မရဲ့"
ယဲ့ချန်ယန် သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံ ကို မပြီးဆုံးမီမှာပင် ထိုးနှက်ချက် တစ်ခုရဲ့ တုန်လှုပ်ဖွယ် အသံ က ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
【ထို့နောက် ဝေးလံတဲ့နေရာမှာ လေးလံတဲ့အရာတစ်ခု မြေပြင် ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျ တဲ့ အသံ တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။】
【 ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံး မှ ပြန်ပေါ်လာသော အသံ သည် ယွဲ့ရှင်းအာ ၏ အသံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။】
【 ကျောက်ကျား လေး၊ မျှော်စင် ထဲဝင်တယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြပါဦး။】
【 ကျောက်ကျား သည် သူ၏ နှလုံးသား ထဲတွင် နတ်ဆိုးသခင် အတွက် တစ်ဝက် တစ်စက္ကန့် ကြာ ဝမ်းနည်း လိုက်သည်။】
【ထို့နောက် သူသည် နေ့ခင်းဘက် က အတွေ့အကြုံ များကို ပြန်ပြောပြ လိုက်သည်။】
【 သခင်လေး ယဲ့ယွီ သည် ကျူထျန်ဖန်း အကြီးအကဲ ပေးချူရှား ကို လိုက်ပြီးနောက် နာရီဝက် အကြာတွင် မျှော်စင် ထဲသို့ ဝင် သွားခဲ့သည်။】
【သူ ပြန်ထွက်လာတဲ့အခါမှာ သူက ပြုံးပြီး ကျောက်ကျား ကို ကျူလီရန်မြို့ ကို ပြန်ဖို့ ပြောခဲ့သည်။】
သူသည် ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံမှု ကို စတင် တော့မယ်၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူ့ရဲ့ ကာကွယ်မှု ကိုမှ မလိုအပ်တော့ဘူးလို့ ပြောကြား ခဲ့သည်။
【 ကျောက်ကျား ဒီစကားတွေကို ပထမဆုံးကြားတုန်းက ယဲ့ယွီ ကို ပေးချူရှား က အတင်းအကျပ် လုပ်နေတယ်လို့တောင် ထင် ခဲ့သည်။】
【ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီ က သူ့ကို သင့်လျော်တဲ့ နှုတ်ဆက်စကား ပြောတာနဲ့တင်မရပဲ ပေကပ်ကပ်လုပ်နေသော ကျောက်ကျားကို ဖနောင့်နဲ့ပေါက်ကာနှင်ထုတ်ခဲ့သည်။】
ဒီအရာက ယဲ့ယွီ က ဘယ်လို အတင်းအကျပ် မှုမျိုးမှ မခံရဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူက ဆန္ဒအလျောက် လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျောက်ကျား သဘောပေါက် စေခဲ့သည်။
【ဒါတောင်မှ။】
ကျောက်ကျား သည် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မျှော်စင် အပြင်ဘက်မှာ နေထိုင် နေခဲ့ပြီး ထွက်ခွာဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
【သူသည် ယဲ့ယွီ ထွက်လာ ဖို့ စောင့်ပြီး သူ့ကို အနားမှာခေါ်ထားစေဖို့ ကြိုးစားချင်ခဲ့တယ်။】
【ဒါပေမယ့်သူ မမျှော်လင့်ထားသည်က သခင်လေး က ဒီတစ်ကြိမ် ဝင် သွားပြီး အကြီးအကဲ ပေး နဲ့ အခုထိ ပြန်မထွက်လာသေးဘူး။】
【 ကျောက်ကျား က အချိန်အကြာကြီး စောင့်နေလို့ အရမ်း ဆာ နေခဲ့တယ်။】
【အဲ့ဒီအချိန်မှပဲ နတ်ဆိုးသခင် ဆီကို အခြေအနေ ကို စတင် အစီရင်ခံ ခဲ့တယ်။】
【ဒီစကားတွေကို ကြားပြီးနောက်။】
【 နတ်ဆိုးသခင် ယဲ့ချန်ယန် "မိန်းမရေ တစ်ခုခု မှား နေတယ်လို့ ကို သံသယ ရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။】
【 ဘုန်း! 】
【 ရင်းနှီး ပြီး ကျယ်လောင်တဲ့ ရိုက်နှက်သံ က ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံး ကနေ ထပ်ထွက်လာခဲ့သည်။】
【 ကျောက်ကျား သည် သူ၏ မျက်နှာ ကို အုပ် ထားမိသည်။】
ယွဲ့ရှင်းအာ က "တစ်ခုခု မှား နေတယ်! ယောက်ျား နဲ့ မိန်းမ က အိမ်ထဲမှာ... မျှော်စင် ထဲမှာ၊ ဘာတွေဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ?" ဟု စတင် ဟိန်းဟောက် လိုက်သည်။
【ငါရဲ့ အမြင် အရတော့ ယွီအာ က ကြီးပြင်း လာပြီး စစ်မှန်တဲ့ ယောက်ျား နတ်ဆိုး တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ!】
【ဖြစ်နိုင်တာက နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ငါတို့သားက ငါတို့ကို မြေး တွေ ပေး နိုင်လိမ့်မယ်!】
ယဲ့ချန်ယန် ကို ဆူပူ ပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းအာ က ကျောက်ကျား ကို တိုးတိုးလေး "မင်း ပြန်လာ စရာမလိုဘူး။ ကျူထျန်ဖန်း မှာပဲနေပြီး ယွီအာ ကို စောင့်ကြပ် လိုက်။ ဒါပေမယ့် မင်းက အမျိုးသမီး အကြီးအကဲ အကြောင်း သတင်းအချက်အလက် အားလုံး ကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်း ပြီး ကျူလီရန်မြို့ ကို ဆက်သားတယောက်လွှတ်ပြီး ပို့ ပေးရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
【ငါရဲ့ အနာဂတ် ချွေးမ က ယွီအာ ကို ဒီလို စွဲမက် အောင် လုပ်နိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် လှပ နေလဲဆိုတာကို ငါ မစောင့်နိုင် တော့ဘူး။】
ကျောက်ကျား က ထပ်ခါတလဲလဲ သဘောတူ လိုက်ပြီး ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံး ကို သိမ်း လိုက်သည်။ ပြီးတော့ မျှော်စင် ကို စောင်းငဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။
【သူသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ် လိုက်သည်။】
【အခု ညရောက်နေပြီ။ သခင်လေး နဲ့ အကြီးအကဲ ပေး တို့က ထပ်ပြီး ထွက်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး နတ်ဆိုးသခင် ရဲ့ ဇနီး က ပေး အပ်ထားတဲ့ တာဝန် ကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြီးမြောက် အောင် လုပ်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။】
【မဟုတ်ရင် နှောင့်နှေး မှု တစ်ခုခုရှိခဲ့ရင် ခင်များ အလွန် ခံစား ရလိမ့်မယ်။】
【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဆိုးသခင်မက သူ့ယောက်ျား နတ်ဆိုးသခင် ကိုတောင် ကြိုက်သလိုအနိုင်ကျင့်နေ ခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် ငါက တကယ်ကို သူ့ကို ရန်စ လို့ မရဘူး!】
ကျောက်ကျား သည် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံး အတွင်းမှ ကျယ်လောင်တဲ့ ရိုက်နှက်သံ ကို ပြန်အမှတ်ရ လိုက်တဲ့အခါ မရယ်ဘဲ တုန်လှုပ် သွားမိသည်။
【သူသည် ကျူထျန်ဖန်း ရဲ့ ပင်မခန်းမ ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေး သွားခဲ့သည်။】
သူသည် ဟွမ်ဖူကျင့် ကို ရှာပြီး ဒီ အကြီးအကဲ ပေး ရဲ့ ဇာစ်မြစ် အကြောင်း သူ့ကို မေးရမည်။
【 ကျောက်ကျား မသိခဲ့သည်က အသက်ရှူ မှု အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်။】
【 မျှော်စင် ရဲ့ တံခါး က ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့် လာသည်။】
【 ယဲ့ယွီ နဲ့ ပေးချူရှား တို့သည် တည့်တည့်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။】
【သူတို့မှာ စာရင်းတစ်ခုလည်း ကိုင်ထားခဲ့ကြသည်။】
【၎င်းသည် ဂိုဏ်း တစ်ခုစီ ရဲ့ ပါရမီရှင် တွေရဲ့ သတင်းအချက်အလက် နဲ့ တည်နေရာ တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။】
【ဒီညက အိပ်မပျော်တဲ့ ည တစ်ည ဖြစ်ဖို့ ကံပါ လာခဲ့တယ်!】
ယဲ့ယွီ နဲ့ ပေးချူရှား တို့သည် ထွက်ခွာ တော့မလို့ရှိသေး မျှော်စင် အပြင်ဘက်မှာ ချုပ်နှောင် ခံထားရတဲ့ ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်ဘုံအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူ ကျင့်တုံချီ သည် တစ်နေကုန် သတိလစ် နေပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်နိုးလာခဲ့သည်၊
သူက ချက်ချင်းပဲ "ဟေး၊ ဟေး၊ ဟေး၊ သူပါပဲ! သူက ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင် လိုက်တာပါ။ သူက တကယ့် လူသတ်သမား ပါ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
【 အကြီးအကဲ ၊ သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆီး လိုက်ပါ။】
【ဒီအရာကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ယွီ က ဘာမှမပြောဘဲ အရမ်း ပျော်စရာကောင်းတဲ့ အမူအရာ တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။】
ပေးချူရှား ၏ မျက်လုံး များက အေးစက် နေပြီး သူသည် လှေကား ကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဆင်းလာခဲ့သည်။
【"ဟေ့ ကျင့်တုံ ချီဆိုလားဘာဆိုလား.. မင်းက ငါရဲ့ တပည့်အကြောင်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ?"】
"ခင်များရဲ့ တပည့် လား?"
ကျင့်တုံချီ သည် လုံးဝ ရှုပ်ထွေး သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပြုတ်ကျတော့မလို့ရှိတဲ့ မျက်ရည်တွေကို ထိန်းချုပ် လိုက်ပြီး အတင်း ပြုံး လိုက်သည်။ ပြီးတော့ တုန်ရီနေတဲ့ အသံ ဖြင့် "အစ်ကို၊ သားလေ အခုမှ အမှားကို ဝန်ခံရင် နောက်ကျ နေပြီလား?" ဟု ပြောလိုက်သည်။
【 ယဲ့ယွီ က တည်ငြိမ်စွာ "မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။】
ကျင့်တုံချီ သည် နောက်တောင် မထိန်း နိုင်တော့ဘဲ မျက်ရည် များ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။