နှုတ်ဆက် ရွှေရောင်ဝင်ခွင့်
Vol. 24 Ch. 517
【 ပြည်နယ် သုံးခု မှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ ကို ပါဝင်သူ အရေအတွက် များပြား တဲ့အတွက်ကြောင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ကျင်းပ ခဲ့ပါတယ်။】
【 ပြိုင်ပွဲ ငါးခု က တစ်ပြိုင်နက်တည်း စတင် ခဲ့ပြီး သူတို့သည် ဖွဲ့စည်းပုံ အစီရင်ဖြင့်ကာကွယ်ထားသော ဧရိယာ ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး တိုက်ခိုက် ကြလိမ့်မယ်။】
【ဒီ အချိန်ကာလ အတွင်းမှာ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တွေသည် သူတို့ရဲ့ တပည့် တွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် ကို မမြင် နိုင်ခဲ့ဘူး။】
【 ပြိုင်ပွဲဝင် နှစ်ဆယ် ပဲ ကျန်ရှိ တော့မှ သူတို့ကြားက တိုက်ပွဲ ကို မျိုးနွယ်စု အသီးသီး ရဲ့ ခေါင်းဆောင် တွေရှေ့မှာ ဆက်ပီးကျင်းပ လိမ့်မယ်။】
【ဒီ စည်းမျဉ်း က မမျှတ ဘူးလို့ ထင်ရ ပေမယ့် တကယ်တော့ စစ်မှန်တဲ့ အမှန်တရား ကို ထင်ဟပ် နေတယ်။】
【ဒါက အားနည်းသူ တွေက ဂရုစိုက် ခံရဖို့ မထိုက်တန် ဘူးလို့ ဆိုလိုတယ်။】
အချိန် ကုန်ဆုံး သွားသည်နှင့်အမျှ နောက် ကွယ်က ကျူထျန်ဖန်း ဂိုဏ်းသခင် ဟွမ်ဖူကျင့် သည် ပို၍ပင် စိတ်ပူပန် လာခဲ့သည်။
【လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာ က နောက်ဆုံး ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ တုန်းက ကျူထျန်ဖန်း က နောက်ဆုံး အဆင့် မှာ ရပ်တည် ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်း များစွာရဲ့ လှောင်ပြောင်မှု ကို ခံခဲ့ရ တယ်။】
【ဒီဖြစ်စဉ်က ဟွမ်ဖူကျင့် ကို အမြဲ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။】
【ဒါကြောင့် ဒီ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ မှာ ဆုံးရှုံး ခဲ့တဲ့ မျက်နှာ အားလုံး ကို ပြန်လည် ရရှိ ဖို့ တွေး ခဲ့တယ်။】
【ဒါပေမယ့် အစောပိုင်းအဆင့် တွေမှာ ကိုယ့်ရဲ့ တပည့် တွေ တိုက်ခိုက် နေတာကို မမြင် နိုင်တာက သူ့ကို တကယ်ကို စိတ်ပူပန် စေခဲ့တယ်။】
【ပြီးတော့ သူက ရုတ်တရက် နည်းနည်း ကြောက် သွားခဲ့တယ်။】
【 ယဲ့ယွီ က ပေးချူရှား ပြောခဲ့သလိုပဲ ကျူထျန်ဖန်း ကို အံ့အားသင့်စရာ တွေ ဆောင်ကြဉ်း ပေးလိမ့်မယ်လို့ အမြဲ မျှော်လင့် နေခဲ့ပေမယ့်။】
【ဒါပေမယ့် သူ တွေး လိုက်မိတယ်၊ ဒီကောင်လေးရဲ့ နောက်ခံ က အရမ်း ထူးခြား တယ်။】
【 နတ်ဆိုးသခင် မှာ ဒီ ကလေး တစ်ဦးတည်းပဲရှိတယ်။】
【 နတ်ဆိုးသခင် ရဲ့ ဇနီး က ပေးပို့ လိုက်တဲ့ မှော်ဝတ်စုံ ကို သူ့ကို ဝတ်ဆင် ထားပြီးဖြစ်ပေမယ့်။】
【 စိတ်မချရတာ က စိတ်မချရ တာပဲ။】
【 နတ်ဆိုးကမ္ဘာ က ဒီလောက် ကျယ်ပြန့် တယ်။】
【 ရှေးခေတ် ကတည်းက ပါရမီရှင် တွေ ရှားပါး တာ မရှိခဲ့ဘူး။】
ယဲ့ယွီ ကို တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် သူသည် သူ့ရဲ့ ကျူထျန်ဖန်း တစ်ခုလုံးကို အရှုံးခံ ရောင်း ခဲ့ရင်တောင် လျော်ကြေး ကို မပေး နိုင်ဘူး။
【ဒီအရာကို တွေး လိုက်တော့ ဟွမ်ဖူကျင့် သည် ချွေးအေး များတကိုယ်လုံးစိမ့်ထွက် လာခဲ့တယ်။】
သူသည် ချက်ချင်း မျက်လုံး မှိတ် ပြီး အနားယူ နေတဲ့ ပေးချူရှား ဆီကို လာခဲ့ပြီး ဝမ်းနည်း တဲ့ မျက်နှာ ဖြင့် "အိုး၊ ငါ့ရဲ့ အကြီးအဲက ပေး ၊ ခင်များက ဘာလို့ နည်းနည်းမှ မစိုးရိမ် တာလဲ?" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပေးချူရှား က တည်ငြိမ်စွာ " ကျမတပည့်ကိုလုံးဝယုံကြည်လို့ မစိုးရိမ် ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟွမ်ဖူကျင့် သည် စကားမရှိဖြစ်နေပြီး ထပ်မံ ပြော လိုက်သည်: ယဲ့ယွီ ကျူထျန်ဖန်း ကို ဝင် တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ သူ့ရဲ့ အထောက်အထား က အရမ်း ထူးခြား တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို သတိ ရှိရှိ နဲ့ ဆက်ဆံ ရမယ်လို့ ခင်များကို ကျွန်တော် ပြော ခဲ့ဖူးတယ်။
"အခု ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ ကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အဆင့် ဘယ်လောက် မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြပေးပါဦး၊ ဒါမှ ကျွန်တော်က သူ့အကြောင်း ကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်း သိ နိုင်လိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် တကယ်ကို ထိတ်လန့် တော့မယ်"
လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လ က ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ ကို ယဲ့ယွီ ကို အကြံပြု ခဲ့ကတည်းက ဟွမ်ဖူကျင့် သည် ယဲ့ယွီ ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ကို အရမ်း သိချင် နေခဲ့တယ်။
【ဒါပေမယ့် သူ ဘယ်လောက်ပဲ မေး မေး ပေးချူရှား က တိတ်ဆိတ် နေတုန်းပဲ။】
【အဲ့လိုဆိုရင် အခု လူတိုင်း စင် ပေါ်ရောက်နေပြီဆိုတော့ ခင်များ ပြော နိုင်ပြီ၊ မဟုတ်လား?】
【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကို ဆက်ပြီး လျှို့ဝှက် ထားဖို့ အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ဘူး။】
【အရာအားလုံး ပြီးဆုံး သွားတဲ့အခါ ငါက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ကို မေးလိုက်ရုံနဲ့ အရာအားလုံး ပေါ်လွင် လာလိမ့်မယ်။】
ပေးချူရှား က ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့် ပြီး ရယ်လိုက်သည်၊ ပြီးတော့ " သခင် ၊ ခင်များက ယဲ့ယွီ ဘယ်အဆင့် မှာ ရှိနေတယ်လို့ ထင် လဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။
【 ဟွမ်ဖူကျင့် သည် ခဏတာ စကားမရှိဖြစ်သွားခဲ့သည်။】
【အရမ်း နိမ့်လွန်းတဲ့အဆင့်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပေးချူရှား ကနေ ဂိုဏ်း ရွေးကောက်ပွဲ မှာ ပါဝင် ဖို့ အကြံပြု ခံရတဲ့သူတိုင်းက အတော်လေး အစွမ်းထက် လိမ့်မယ်။】
【ဒါပေမယ့် အရမ်း မြင့်လွန်း အောင် ခန့်မှန်း ရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ။】
【 ဆယ်နှစ် အတွင်းမှာ ရိုးရိုး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဘုံ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက် နိုင်မှာလဲ?】
【 ထပ်ခါထပ်ခါ စဉ်းစား ပြီးနောက်။】
【 ဟွမ်ဖူကျင့် က အဖြေ တစ်ခု ပေးခဲ့သည်- ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် !】
ပေးချူရှား က ရယ်မောလိုက်သည်: " သခင် ၊ ရှင်ကကျမတို့ ဆရာ သခင် နဲ့ တပည့် ကို အထင်သေး နေတယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ယဲ့ယွီ က မြေနတ်ဆိုးဘုံ ရဲ့ အလယ်အဆင့် ကို ရောက်နေပြီ!"
【ဒီအရာကို ကြားတော့ ဟွမ်ဖူကျင့် က ရင်ဘတ်ကိုလက်နဲ့ဖိလိုက်မိအောင် ထိတ်လန့် သွားမိသည်။】
【 အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကနေ မြေနတ်ဆိုး ကို ဆယ်နှစ် အတွင်းမှာလား?】
【 လိမ် နေတာလား? ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော် နားကြားမှား နေတာလား?】
ဒါက ဘာလို့ လက်တွေ့မဆန် သလို ခံစား ရတာလဲ?
【ဒီအချိန်မှာ ကျူထျန်ဖန်း ရဲ့ သူတော်စင် ဝမ်ရှန် က ကြောင်တောင်တောင် နဲ့ ပြန်လျှောက် လာခဲ့သည်။】
【သူက နက်ရှိုင်းတဲ့ အပြစ်ရှိ စိတ်ဖြင့် " သခင် ၊ ကျွန်တော် တောင်းပန် ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဒုတိယအချီ မှာ ရှုံးနိမ့် ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် ယန်ယီနန်းတော် က တုန်းဖန်လိန် ကို ရှုံး ခဲ့ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။】
【 ဟွမ်ဖူကျင့် က မျက်နှာသေ ဖြင့် ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။】
【ဒီအချိန်မှာ သူသည် ဆယ်နှစ် ကြာ မြေနတ်ဆိုးဘုံ ရဲ့ အံ့အားသင့်ခြင်း မှာ နစ်မြုပ် နေတုန်းပဲ၊ ဒါကြောင့် သူက အပြင်ကမ္ဘာ က တခြားဘာအဖြစ်ပျက်ကိုမှ ပြန်တုန့်ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိသေးဘူး၊ သူ လောလောဆယ်တော့ သူ့ဘောင်းဘီမီးလောင်နေတောင် မငြိမ်းနိုင်သေးဘူး။ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက် တော့ဘူး။】
【ဒါပေမယ့် ဒီ အမူအရာ က ဝမ်ရှန် ကို ပိုပြီးတောင် အပြစ်ရှိ တယ်လို့ ခံစားရစေခဲ့တယ်။】
သူသည် ကြောင်တောင်တောင် နဲ့ ရပ်နေပြီး စိတ် ထဲမှာ သူ့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ် လိုက်သည်။ ညီလေး ယဲ့ယွီ ကို ဘာလို့ မတွေ့ရတာလဲ?
【ဒီ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ မှာ ပါဝင် တဲ့ တပည့် တွေက အလွန် အစွမ်းထက် ကြတဲ့အတွက် သူ အခက်အခဲ ရှိ မှာ မဟုတ်ဘူး!】
【 ဝမ်ရှန်က သူ့အကြောင်းကို စိုးရိမ်နေတုန်းမှာပဲ။】
【 ယဲ့ယွီ က မပျော်မရွှင် တဲ့ အမူအရာ ဖြင့် လျှောက်လာ ခဲ့သည်။】
သူ ရောက်လာ တာကို မြင်တော့ ဟွမ်ဖူကျင့် သည် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ သွား ခဲ့ပြီး ပေးချူရှား ကလည်း တချက်ပြုံး လိုက်သည်။
ပြိုင်ပွဲက ဘယ်လိုလဲ?
ဒီအရာကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ က မပျော်မရွှင် နဲ့ " မမျှတ ဘူး။ ငါ ဆက်တိုက် ငါးပွဲ နိုင် ပြီးပြီ၊ ငါ ထပ်တိုက်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ် ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိ ရက်နဲ့ ကွန်ရှန်နန်းတော် က တပည့် တွေက ငါ့ကို ထပ်တိုက်ခွင့်မပေးဘူး။ သူတို့က ထိပ်ဆုံး ၂၀ ပြိုင်ပွဲ ကို မနက်ဖြန် မှ စမယ်လို့ ပြော တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
【မူလက ပထမဆုံး စကားလုံး လေးလုံးဖြစ်သည့် မမျှတဘူးဆိုတာကို ကြားလိုက်ရုံနဲ့။】
ဝမ်ရှန် က ရုတ်တရက် သနား တဲ့ ခံစားချက် တစ်ခုကို ခံစား ခဲ့ရသည်။
【ဒါက တကယ်ကို မမျှတ ဘူး။ သူသာ အစ မှာ အင်အား တူညီ တဲ့ ပြိုင်ဘက် အနည်းငယ် နဲ့ ရင်ဆိုင် ခဲ့ရင် သူ ဒီလောက် လျင်မြန်စွာ ရှုံးနိမ့်ပီး ဖယ်ရှား ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။】
【ဒါကြောင့် ပြိုင်ဖက်တွေ ကျပန်းရင်ဆိုင်ရတာမျိုးဆိုတာတွေက စွမ်းရည် ပေါ် မူတည်တာမဟုတ်ဘူး၊ ကံ ပေါ် မူတည်တာပါ။】
【 ကလေး က စိတ်ပျက် ပြီး ဝမ်းနည်း နေတယ်။】
【ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်က စီနီယာအနေနဲ့သူ့ကိုနှစ်သိမ့်ပေးရမယ်လေ!】
ဝမ်ရှန် က ရှေ့သို့ တက် လာပြီး နှစ်သိမ့် တဲ့ စကားလုံး များ မပြောနိုင်သေးခင်မှာ သူသည် ရုတ်တရက် " ထိပ်ဆုံး ၂၀ " ဆိုတဲ့ စကားလုံး တွေကို ကြားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း ထုံကျင် သွားခဲ့သည်။
【သူတင်မကဘူး၊ ဟွမ်ဖူကျင့် တောင် ချက်ချင်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။】
【သူသည် လျင်မြန်စွာ တုန်ရီ နေတဲ့ အသံ ဖြင့် " ထိပ်ဆုံး ၂၀ ၊ မင်း ထိပ်ဆုံး ၂၀ ထဲ မှာ တကယ်ပါလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။】
ယဲ့ယွီ က မပျော်မရွှင် နဲ့ ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။
【ထို့နောက် စိတ်အားထက်သန် နေတဲ့ ဟွမ်ဖူကျင့် နဲ့ ဒုက္ခ ရောက်နေတဲ့ ဝမ်ရှန် ကို လျစ်လျူရှု ပြီး သူ၏ ဆရာ ပေးချူရှား ဆီသို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားခဲ့သည်။】
နောက် တစ်ယောက်က စိတ် ထဲကနေ " ဘယ်လိုလဲ ? ဘယ်လို မျိုးကောင်းရိုးကောင်း ပါရမီရှင် တွေနဲ့ တွေ့ဆုံ ခဲ့သေးလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။
【 ယဲ့ယွီ က ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါ လိုက်သည်။】
【ဒါက တကယ်ကို ကံမကောင်း ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲ အနည်းငယ် မှာ ကျွန်တော် ကြုံတွေ့ ခဲ့ရတဲ့ ပြိုင်ဘက် တွေမှာ အစိမ်းရောင် ဂုဏ်သတ္တိ တွေပဲ အများစုရှိခဲ့တယ်၊ ခရမ်းရောင် တစ်ခု တောင် မရှိခဲ့ဘူး။】
【ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့ ဝင်ခွင့် တွေက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တွေ ဒါမှမဟုတ် ကောက်ကျစ်တဲ့ နည်းလမ်း တွေနဲ့ အရမ်း နိမ့်ကျ ကြတယ်။】
【ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ က သူတို့ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မ သတ် ခဲ့ဘူး၊ သူက သူတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာ သာ ပေးခဲ့တယ်။】
သို့သော် သူသည် အားမငယ် ခဲ့ပါဘူး။
【ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် ထွက်ခွာ တုန်းက အရမ်း သင့်တော် တဲ့ ပစ်မှတ် တစ်ခုကို တွေ့ရှိ ခဲ့ပြီးသား။】
【အဲ့ဒီလူမှာတော့ ရွှေရောင် ဝင်ခွင့် ပိုင်ဆိုင် ထားတယ်။】
【 ရွှေရောင် ၊ သူက ဒါကို ခဏတာ ပဲ ကြည့် ခဲ့ရပြီး သူ့ရဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာ တွေကို အပြည့်အစုံ နားမလည် ခဲ့ပေမယ့် ဒါက ယဲ့ယွီ ရဲ့ နှလုံးသား ကို တုန်ခါ စေတုန်းပဲ။】
သူသည် သူ့ကို ချက်ချင်းပြိုင်ပွဲဝင်ကာတိုက်ခိုက်ဖို့ စိတ်အားထက်သန် ခဲ့ပေမယ့် နတ်ဘုံနန်း မှာ ပိတ်မိ နေတဲ့ တပည့် တွေက သူ့ကို တားဆီး ခဲ့တယ်။ ဒါက သူ ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက် ရတဲ့ အကြောင်းရင်း ပဲ။
ပေးချူရှား က သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်: "အဆင်ပြေပါတယ်။ ထိပ်ဆုံး ၂၀ ထဲ ကို ရောက်တဲ့သူတွေကပဲ စစ်မှန်တဲ့ ပါရမီရှင် တွေလို့ သတ်မှတ် တယ်။ အနာဂတ် တိုက်ပွဲ တွေက မင်းကို သေချာပေါက် စိတ်ပျက် စေမှာ မဟုတ်ဘူး"
【 ယဲ့ယွီ က ခေါင်းညိတ် လိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြော တော့ဘူး။】
【အခု ညရောက်နေပြီ။】
【 ကျူထျန်ဖန်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဟွမ်ဖူကျင့် က အပြင် ထွက် ပြီး သောက် နေပြီ။】
【 နှစ်တစ်ထောင် ကြာပြီးနောက် ကျူထျန်ဖန်း က တပည့် တစ်ဦးသည် ထိပ်ဆုံး နှစ်ဆယ် ထဲ ကို နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိ ခဲ့တယ်။】
သူ ဘာလို့ အပြင်ထွက် ပြီး ကြွားလုံးထုတ် မှာ မဟုတ်တာလဲ?
【ပြီးတော့ သူတော်စင် ဝမ်ရှန် က သူ့ရဲ့အခန်းထဲမှာ တစ်ဦးတည်း သူ့ရဲ့ အမှား တွေကို စဉ်းစား နေပြီး အားနည်းသူ တစ်ဦးရဲ့ မျက်ရည် များကို ကျ နေခဲ့သည်။】
ယဲ့ယွီ နဲ့ ပေးချူရှား တို့သည် အခန်းထဲမှာ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် တွေရဲ့ အခြေအနေ တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ နေကြတယ်။