ငါက မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးပဲ

ယဲ့ယွီ နှင့် လီရွှမ်ယီ တို့၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သဘောထား နှင့် နှိုင်းယှဉ် ပါက ဟွမ်ဖူကျင့် နှင့် ကတုံး တို့သည် အလွန် လေးနက် ပုံရသည်။

သူတို့သည် ပထမဆုံး ကိုယ်ပိုင် တပည့် များကို ကြည့် လိုက်ပြီး လုံခြုံ ပြီး ကောင်းမွန် ကြောင်း မြင်မှသာ သက်ပြင်း ချ နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဟွမ်ဖူကျင့် က လေးနက်သော အသံ ဖြင့် ပြော သည်- “ တာရွှေ ၊ အချိန် က နောက်ကျ နေပြီ။ မနက်ဖြန် ပွဲ ရှိသေးတယ်။ မင်းလူတွေကို ပြန် ခေါ်သွားပြီး အနားယူ ရင် ပိုကောင်း လိမ့်မယ်။”

ကတုံး က တွန့်ဆုတ်စွာ ပြုံး ပြီး ပြော သည်- “ဘာ တိုက်ဆိုင် လိုက်တာလဲ! ကျွန်တော်လည်း အဲ့လို ပဲ တွေး နေတာ။ တပည့်ရေ ၊ သွားကြစို့။”

【 လီရွှမ်ယီ သည် လှည့် ပြီး တာရွှေ ကို ကြည့် လိုက်သည်။】

【 တာရွှေက ချက်ချင်း ဘေး သို့ ဆုတ် ပြီး လမ်း ဖယ်ပေးသည်။】

【“ စဉ်းစား ဖို့ ငါးနာရီ အချိန် ရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ သည်းခံ မှုက ကုန်ဆုံး တော့မယ်။”】

【ဤသို့ ပြော ပြီးနောက် လီရွှမ်ယီ သည် လှည့် ပြီး ထွက်သွား သည်။】

【သူနှင့်အတူ တာရွှေ လည်း ပါသွားသည်။】

【သူတို့၏ ပုံရိပ် များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ် သွားမှ။】

ဟွမ်ဖူကျင့် သည် နောက်ဆုံး တွင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလာပြီး တိုးတိုး လေး ပြော သည်- “ တာရွှေ က ရွှမ်တူးလင် ရဲ့ သခင် ၊ လီရွှမ်ယီ က သူ့ရဲ့ တပည့် ။ ယဲ့ယွီ ၊ မင်း ပြိုင်ပွဲကျသူနဲ့တွေ့လိမ့်မယ်။”

【“ဒါပေမယ့် မင်း သာ သူ့ နဲ့ တွေ့ ရင် ချက်ချင်း လက်လျှော့ လိုက်ပါ။”】

【“ဒီလူက အစွန်းရောက် လူ တစ်ဦးပဲ!”】

【“သူက အလွန် အန္တရာယ် များတယ်။ တာရွှေ တောင် သူ့ကို မထိန်းချုပ် နိုင်ဘူး။”】

【ဤသို့ ပြော တာကို ကြား တော့ ယဲ့ယွီ သည် ပြုံး ပြီး အလွယ်တကူ သဘောတူ လိုက်သည်။】

【သို့သော် တကယ် တမ်းမှာ လီရွှမ်ယီ နဲ့ တိုက်ခိုက် ဖို့ မစောင့်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။】

【“ ဘာ လဲ? အစွန်းရောက် လူ မို့လို့ ရှောင် ရမယ်လား?”】

【“အဲ့ဒီလူ ခုနက ပြောသွား တဲ့ စကား ကြောင့် သေ ရမယ်!”】

【 အလွယ်တကူ သဘောတူ လွန်းတာက ယုံကြည်စိတ်ချ စရာ မကောင်းတတ်ဘူး။】

ဟွမ်ဖူကျင့် သည် ပေးချူရှား ကို ကြည့် လိုက်ပြီး သူမ က ထပ်မံကာ ယဲ့ယွီကိုနားချပေးဖို့ လိုချင် နေတာ ရှင်းနေ သည်။

【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီ ဆယ်နှစ် အတွင်းမှာ ဟွမ်ဖူကျင့် က ခိုအောင်း နေခဲ့တယ်။】

【 ယဲ့ယွီ နဲ့ တကယ်ကို ရင်းနှီး တဲ့သူက ပေးချူရှား ပဲ!】

【 သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ယဲ့ယွီ ကို ဆွဲဆောင် နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကြောက် နေသည်။】

ဟွမ်ဖူကျင့် သည် အဲ့ဒီနောက် ကြာကြာ မနေတော့ဘူး။ ယဲ့ယွီ ကို သတိထား ဖို့ မှာကြား ပြီးနောက် ထွက်သွား သည်။

ပေးချူရှား သည် ယဲ့ယွီ ကို ကြည့် ပြီး တိုးတိုး လေး ပြော သည်- “ မင်း က လီရွှမ်ယီ ကို စိတ်ဝင်စား နေပုံရတယ်။ သူ့ရဲ့ ပါရမီ ကြောင့် ဆွဲဆောင် ခံရတာလား။”

【“ မဟုတ်ဘူး ၊ သူက ပိုပြီး အားကောင်း တဲ့ စွမ်းရည် တစ်ခု ရှိ တယ်၊ အဲ့ဒါ ကို ငါ အရမ်း သဘောကျ တယ်။”】

【 ယဲ့ယွီ ၏ အဖြေ က ပေးချူရှား ကို တိတ်ဆိတ် သွားစေသည်။】

【ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးခွန်း ထုတ်လိုက်တယ်၊ ဆယ်နှစ် အကြာ တုန်းက။】

【 ပေးချူရှား က ယဲ့ယွီ နဲ့ ပူးပေါင်း ရတဲ့ အကြောင်းရင်း က သူမ ကို လက်စားချေ ဖို့ ကူညီ နိုင်အောင် သူ့ကို ပို အားကောင်း စေချင်လို့ပဲ။】

【 ယဲ့ယွီ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှား တာကို သူမ အချိန်အကြာကြီး မမြင် ရတာ ကြာ ပြီ။】

【ဒါက လီရွှမ်ယီ ကို အနိုင်ယူ လိုက်ရင် ယဲ့ယွီ ရဲ့ ခွန်အား က သေချာပေါက် များစွာ တိုးတက် လာလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလို တယ်။】

ဒါက ကောင်းမွန် တဲ့ အရာ တစ်ခု ဖြစ်သင့် တယ်။

【ဒါပေမယ့် ဟွမ်ဖူကျင့် ရဲ့ သတိပေး ချက်က ပေးချူရှား ကို တွန့်ဆုတ် သွားစေသည်။】

【 ဟွမ်ဖူကျင့် က ယဲ့ယွီ မြေနတ်ဆိုးဘုံ ကို ရောက် နေပြီဆိုတာ သိပြီးသားဆိုတာကို မင်း သိ ထားသင့်တယ်။】

【သို့သော် သူသည် လီရွှမ်ယီ နဲ့ တွေ့ ပြီးနောက် ပွဲ ကို လက်လျှော့ ဖို့ ဆက်လက် တောင်းဆို နေတယ်။】

ဒါက လီရွှမ်ယီ မှာ မြေနတ်ဆိုးဘုံ ထက်တောင် ပိုပြီး ကြီးမား တဲ့ စွမ်းအား တစ်ခု ပိုင်ဆိုင် ထားတာကို မဆိုလို ဘူးလား?

【“ အိုး ဘုရားသခင် ၊ နှစ်တစ်ရာ နတ်ဆိုး က အမြင့်ဆုံးအဆင့် လို့ ငါ ထင် ခဲ့တာ။”】

【“ ပိုပြီး အားကောင်း တယ်? အဲ့ဒါ က အရမ်း အကျိုးအကြောင်းမဆီလျော် ဘူး။”】

【 ထပ်ခါထပ်ခါ စဉ်းစား ပြီးနောက်။】

ပေးချူရှား က တိုးတိုးလေး ပြော သည်- “ ဟွမ်ဖူကျင့် က ရည်ရွယ်ချက်မရှိ ဘဲ ဘာ ကိုမှ မလုပ် ဘူး။ ဖြစ်နိုင် ရင်တော့ လီရွှမ်ယီ ကို ခဏ ချန်ထား ပြီး နောက် မှ သတ် တာ ပိုကောင်း မယ်။”

【“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း ရဲ့ လေ့ကျင့် ချိန်က အရမ်း တို တယ်။”】

【“ပြီးတော့ အဲ့ဒီလူ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံး က မသိ ရသေးဘူး။”】

【“ လုံခြုံရေး အတွက် ပထမ လက်လျှော့ လိုက်ပါ။”】

【“ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင် မှသာ ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ များ ရှိ နိုင်လိမ့်မယ်။”】

ယဲ့ယွီ သည် အံ့အားသင့် စွာ ပေးချူရှား ကို ကြည့် လိုက်သည်။

【ဒီ ဆရာ က နက်နဲ တဲ့ စိတ် တစ်ခု ပိုင်ဆိုင် ပြီး အေးဆေးစွာဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်ခြင်းအတွက် အမြဲ ကျော်ကြား တယ်။】

【 အခြေအနေ များကို အရင် က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ခဲ့ဖူးပေမယ့် ဒီလို စိတ်ခံစားမှု စကား မျိုးကို ဘယ်တော့မှ မပြော ခဲ့ဖူးဘူး။】

【ဒါက ယဲ့ယွီ ကို ရယ်စရာ ခံစား ရစေသည်။】

【သူသည် ပေးချူရှား ရဲ့ ချောမော တဲ့ မျက်နှာ နားကို ကပ် ပြီး တိုးတိုး လေး မေး သည်- “ ဘာလဲ ၊ လီရွှမ်ယီ ရဲ့ လက်ချက် ကြောင့် ကျနော် သေ သွားမှာကို ကြောက် နေတာလား?”】

ပေးချူရှား ၏ အမူအရာ က ပုံမှန် ရှိ နေသေးပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဝတ်ရုံနောက်မှာ ဝှက်ထား တဲ့ ညာလက် က တင်းတင်း ဆုပ်ထား ပြီးသား။

【 အား အလွန်အကျွံ သုံး ထားတဲ့အတွက် လက်ဆစ် များက နည်းနည်း ဖြူ သွားခဲ့သည်။】

【 မင်း လုပ်စရာ အရေးကြီး တဲ့ အရာ များ ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒါ မတိုင်ခင် ဘာ ကိုမှ လွဲမှား လို့ မရ ဘူး။】

ပေးချူရှား ၏ အသံ က တည်ငြိမ် နေဆဲ။

【 ယဲ့ယွီ သည် သူ့ရဲ့ လက် ကို မထီမဲ့မြင် ဝှေ့ယမ်း လိုက်သည်။】

【“ စိတ်မပူပါနဲ့ ၊ ကျနော် အဆင်ပြေ လိမ့်မယ်!”】

ပေးချူရှား သည် သူ့ရဲ့ ခေါင်း ကို အနည်းငယ် ငုံ့ လိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြော တော့ဘူး။

【သို့သော် သူ့ရဲ့ မျက်လုံး ထဲမှာ ထူးဆန်း တဲ့ အရောင် တစ်ခု ရှိ နေခဲ့သည်။】

【 နောက်နေ့ ။】

【 ကွန်ရှန်နန်းတော် တပည့် များရဲ့ လမ်းညွှန် မှုအောက်မှာ ယဲ့ယွီ သည် နေရာအသစ် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိ လာသည်။】

【သူနဲ့အတူ အခြား ဂိုဏ်း များမှ ထိပ်ဆုံး ၂၀ တပည့် များ ရှိ သည်။】

【ဒါက စတုရန်းမီတာ ၁၀,၀၀၀ နီးပါး အကျယ် ရှိတဲ့ စမ်းသပ် ပလက်ဖောင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။】

【၎င်းရဲ့ ပတ်လည် မှာ စက်ဝိုင်းပုံ ကြည့်ရှု ရာ ဧရိယာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။】

【 ဂိုဏ်း ရာပေါင်းများစွာ ရဲ့ ခေါင်းဆောင် များက ဒီမှာ ရှိ နေကြတယ်။】

【သူတို့သည် ဒီနေ့ ပွဲ ကို အပြင် မှာ ကြည့်ရှု ကြလိမ့်မယ်။】

【 မနေ့က နှင့် မတူ တာက ဒီနေ့ တစ်ပွဲ ပြီး တစ်ပွဲ စတင် လိမ့်မယ်။】

【 နောက်ဆုံး လေးယောက် ကို မနက်ဖြန် မှ ဆုံးဖြတ် လိမ့်မယ်။】

【 ယဲ့ယွီ နဲ့ အခြားသူများ က ဒီမှာ ရှိ ကြတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် တွေ ဘယ်သူတွေ ဖြစ်မလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ် ဖို့ မဲနှိုက် စတင်ဖို့ လိုအပ် တယ်။】

မဲနှိုက် ဖို့ စောင့်နေ စဉ်မှာ။

ယဲ့ယွီ သည် လီရွှမ်ယီ မှလွဲ၍ အခြား ရွှေရောင် ဝင်ခွင့် များ ရှိမရှိ ရှာဖွေ ဖို့ စိတ် ထဲမှာ ပတ်ပတ်လည် ကို ကြည့် လိုက်သည်။

သို့သော် ရလဒ်က သူ့ကို အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက် စေခဲ့သည်။

【 လီရွှမ်ယီ တစ်ဦးတည်းသာ ရွှေရောင် ဝင်ခွင့် ရှိ ပြီး အခြားသူများ အတွက် အမြင့်ဆုံး ဝင်ခွင့် က ခရမ်းရောင် ဖြစ်သည်။】

【 မျှော်လင့် ထားတဲ့အတိုင်း ရွှေရောင် ဝင်ခွင့် များက ရရှိ ဖို့ ခက်ခဲ သည်။】

【 အဲ့လို ဆိုရင် ယဲ့ယွီ က လီရွှမ်ယီ နဲ့ ရင်ဆိုင် ဖို့ ပိုပြီး စိတ်အားထက်သန် နေသည်။】

【မဟုတ်ရင် သူ့ကို တခြားသူ တစ်ဦးက သတ် လိုက်ရင် ဒါက အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံး မှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။】

【 ယဲ့ယွီ တွေးနေ တုန်းမှာပဲ။】

လီရွှမ်ယီ က သူ့ရဲ့ စိတ် မှတစ်ဆင့် ရုတ်တရက် ပြော လိုက်သည်- “ ငါးနာရီ ကုန်ဆုံး သွားပြီ။ မင်းရဲ့ အဖြေ ကို ပြောပါ။ မင်းက ငါ့ကို အညံ့ခံ ဖို့ ဆန္ဒရှိ လား?”

【ဤသို့ ပြော တာကို ကြား တော့။】

ယဲ့ယွီ သည် သူ့ရဲ့ ခေါင်း ကို အနည်းငယ် လှည့် လိုက်ပြီး သူ့ဆီမှ သုံးပေ အကွာ တွင် ရှိ သော လီရွှမ်ယီ ကို ကြည့် လိုက်သည်။

【 နောက် တစ်ယောက်ကလည်း သူ့ကို ကြည့် နေသည်။】

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ အတွေး များကို စိတ် မှတစ်ဆင့် မဖော်ပြ ဘဲ ပြုံး ပြီး " ငါ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ် ဖို့ ဆန္ဒရှိ တယ်" ဟု ပြော လိုက်သည်။

【အသံက မကျယ်ပေမယ့် ထိပ်ဆုံး ၂၀ တပည့် များ အားလုံး ကြားနိုင် လောက်အောင် ကျယ် သည်။】

【သူတို့အားလုံး ယဲ့ယွီ ကို စိတ်ဝင်စား စွာ ကြည့် လိုက်ကြသည်။】

【 ဘာလို့ ရုတ်တရက် တခြားသူ တစ်ဦးရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ် ဖို့ စီစဉ် နေတာလဲ?】

လီရွှမ်ယီ သည် ဒေါသမထွက်ဘဲ ရယ် လိုက်ပြီး သူ၏ ရယ်မော သံက ပို ပြီးတော့ ကျယ် လာခဲ့သည်။

ထူးဆန်း တဲ့ အရာ တစ်ခုကို သတိပြုမိ ပြီးနောက် ကွန်ရှန်နန်းတော် တပည့် များသည် အလျင်အမြန် ပြေး လာပြီး လေးနက်သော အသံ ဖြင့် ပြော သည်- “ အကြီးအကို ၊ စည်းကမ်း ကို မဖျက် ပါနဲ့။”

【 လီရွှမ်ယီ ၏ စိတ် က ပြောင်းလဲ သွားသည်။】

စွမ်းအား တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာ ပြီး နတ်ဘုံနန်း တပည့် ကို ဝေးလံ တဲ့ နံရံ တစ်ခုသို့ မမြင်ရသောအားတစ်ခုနှင့် ခဲလုံးလေးတစ်လုံးလိုအရှိန်ပြင်းထန်စွာလွှင့်ပစ် လိုက်သည်၊ ထူထပ် တဲ့ မီးခိုး များက လေထဲ သို့ တက် လာခဲ့သည်။ သူ သေ လား၊ ရှင် လားဆိုတာကို မသိ ရဘူး။

【ဒီ အခြေအနေ ကို မြင် တော့။】

【 ကွန်ရှန်နန်းတော် ၏ နန်းသခင် ဝင်ဇီဟောင် သည် မျက်မှောင်ကုတ် မိသည်။】

【သူသည် ကျယ်လောင်စွာ " ဘယ်သူ က ဒီနေရာ မှာ ဒီလောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ် နေတာလဲ?" ဟု ပြော လိုက်သည်။】

【 ရွှမ်တူးလင် ၏ ခေါင်းဆောင် တာရွှေ သည် ရုတ်တရက် စိတ်ဓာတ်ကျ သွားခဲ့သည်။】

【 အိုး ဘုရားသခင် ၊ သူက ဒုက္ခ ထပ် စတင် နေပြီ။ ငါ သူ့ကို ဒီနေရာ ကို ခေါ်ဆောင် မလာခဲ့သင့်ဘူး။】

【ဒါပေမယ့် အခု ဒါက ဖြစ် နေပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ လျစ်လျူရှု လို့ မရ ဘူး။】

【ငါ့ရဲ့ ဆံပင် တွေတောင် ဒါကို ပူပန် တာကြောင့် ပြောင် သွားခဲ့ပြီ!】