ပြန်ရောက်ခြင်း

တောင်ထွတ်ပြည်နယ်မှ အကြီးအကဲများနှင့် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်လာခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်နေထိုင်ရာ ကောင်းကင်တိမ်တိုက် တောင်ထွတ်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်သည် သူ၏တဲငယ်လေးသို့ တိတ်တဆိတ်ပြန်သွားလိုသော်လည်း သူလျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်က ဂိုဏ်းချုပ်လူက မခွဲခွာမီ တန်ဖိုးကြီးခရမ်းရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့သုံးခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

စိတ်ခံစားချက်အရဖြစ်စေ ယုတ္တိဗေဒအရဖြစ်စေ သူကိုယ်တိုင်လာရောက် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုခြင်းကသာ သင့်တော်ပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏စံအိမ်ဂိတ်ဝသို့ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် တံခါးစောင့်အစေခံနှစ်ဦးထံသို့ လျှောက်သွားကာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"နီလာနှလုံးခန်းမမှ တပည့် ကျန်းပေရန်က ဂိုဏ်းချုပ်ကိုတွေ့ဆုံခွင့်တောင်းလိုပါတယ် ခင်ဗျားတို့နှစ်ဦးကို သတင်းပို့ပေးဖို့ တာဝန်ပေးလို့ရမလား"

သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်က သူ့ကိုအကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပါပြီ ဒီနေရာမှာ ခဏစောင့်ဆိုင်းပေးပါ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

မကြာမီပင် အထဲသို့ဝင်သွားသောအစေခံက ပြန်ထွက်လာပြီး ကျန်းပေရန်ကို လက်ဟန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်လိုက်ခဲ့ပါ"

နောက်တစ်ကြိမ်ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အစေခံနောက်သို့လိုက်ကာ တံခါးမှတစ်ဆင့် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် ဗဟိုခြံဝင်းကိုဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် မကြာမီပင် ကျန်းပေရန်သည် ပင်မခန်းမဆောင်ရှေ့တွင် ရပ်နေမိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုခန်းမဆောင်သည် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ဂိုဏ်းချုပ်က ဧည့်သည်များကိုလက်ခံရန် မျိုးဆက်သစ်များကိုသင်ကြားရန်နှင့် အာဏာကိုအသုံးပြုရန် အဓိကနေရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခန်းမဆောင်ကို အထင်ကြီးလောက်အောင် တည်ဆောက်ထားသည်မှာ သေချာသည်။

သူ၏အမြင်အာရုံထဲရှိ အရာအားလုံးကို ခန်းမဆောင်၏ဗဟိုဝင်ရိုးတန်းပတ်လည်တွင် စီစဉ်ထားသည်/ ပရိဘောဂများ အတွဲလိုက်ကဗျာများ နာမည်ကမ္ပည်းပြားများ ချိတ်ဆွဲထားသောကန့်လန့်ကာများ၊ လက်ရေးအလှများနှင့် ပန်းချီကားများ၊ အခန်းကန့်လိပ်များ အားလုံးကို မှန်တစ်ချပ်တွင်မြင်ရသကဲ့သို့ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ထပ်တူညီအောင် နေရာချထားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြည်ညိုလေးစားစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"မင်းသွားလို့ရပြီ"

ဂိုဏ်းချုပ်ထိုင်ခုံကြီးပေါ်မှ လူယင်လုံက အစေခံကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

အစေခံက ဂရုတစိုက်ဦးညွှတ်ပြီးနောက် သတိထားကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်း လူယင်လုံက ကျန်းပေရန်ကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဒီလောက်မြန်မြန်ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါတကယ်မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ဒါတွေအားလုံး ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကြောင့်ပါ"

ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဝင်ခဲ့လေ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုရင်း ကျန်းပေရန်သည် တံခါးခုံကိုကျော်ဖြတ်ကာ ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သူ၏မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အောက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကမ္ပည်းပြားတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည် ထိုကမ္ပည်းပြားတွင် "သမာဓိတည်ရာ" ဟူသော စာလုံးကြီးသုံးလုံးကို လက်ရေးအလှဖြင့် ရေးထိုးထားသည်။

"မင်းဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းရဲ့ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းပေရန်က ဦးညွှတ်ရင်းပြန်ဖြေသည်။

"တပည့်က ဒီနေ့အထူးသဖြင့် လာခဲ့တာက ပေးသနားခဲ့တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေအတွက် ကျေးဇူးတင်စကား လာပြောတာပါ"

"ဟားဟား မင်းကိုငါက အစကတည်းက ငှားရမ်းခဲ့တာပဲ မင်းကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့တာက ငါ့အတွက် မျက်နှာရစေတယ် ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး ဒါတွေအားလုံးက မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်နဲ့ ရယူခဲ့တဲ့အရာတွေပဲ"

လူယင်လုံက နောက်တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာမှာ တွေးတောနေဟန်ဖြစ်သည်။

ကွမ်းရှီအန်းက ကျန်းပေရန်ကို ဘာသွားလုပ်ခိုင်းတယ်ဆိုတာ သူသိပေမဲ့ ဘာတွေအတိအကျ ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာတော့ သူလုံးဝမသိပေ။

သူအနည်းငယ်တော့ စပ်စုချင်နေသည်။

သို့သော် လူငယ်ပြိုင်ပွဲအတွင်း ဝူချင်းစစ်၏စွမ်းဆောင်ရည်မှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာကျော်လွန်ခဲ့သည်။

သူအသုံးပြုခဲ့သော လက်နက်များနှင့် နည်းစနစ်များအားလုံးသည် သူအပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည်သွားလာစဉ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော လျှို့ဝှက်နေရာများမှ ရရှိခဲ့ခြင်းများဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာနှင့် အခွင့်အရေး၏ရလဒ်များ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာများက ဂိုဏ်းကသူ့ကိုပေးနိုင်သည်ထက် များစွာသာလွန်သော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ထိုအချက်က တပည့်များကို "လွှတ်ထားသည့်" ပုံစံဖြင့်ပျိုးထောင်ခြင်းကို နှစ်သက်ပြီးသားဖြစ်သော လူယင်လုံကို ပို၍ပင်ယုံကြည်သွားစေသည်။ အိမ်တွင်ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော အရည်အချင်းထက် တောသဘာဝအတိုင်း ကြီးပြင်းလာသော အရည်အချင်းက ပိုသာလွန်သည်ဟု သူယုံကြည်သွားသည်။

အရေးကြီးသည်မှာ ရလဒ်ဖြစ်သည်ဆိုသော သူ၏ယုံကြည်ချက်တွင် သူခိုင်မာသွားသည်။ တပည့်က ပိုသန်မာလာဖို့သာ အရေးကြီးပြီး ထိုသို့ဖြစ်လာပုံက အရေးမကြီးပေ။

မဟုတ်ပါက အပြင်ဘက်တွင် ရတနာများ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်နေရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသော တပည့်များသည် အမြဲတမ်းဖုံးကွယ်ပြီး စုဆောင်းထားရန် လိုအပ်သည်ဟုခံစားရကာ တစ်နေ့တွင် ဂိုဏ်းမှထွက်ခွာပြီး ထိုအရာများကို တစ်ယောက်တည်းခံစားရန် အိပ်မက်မက်နေပါက ဆုံးရှုံးမှုမှာ သူ့အတွက်သာဖြစ်သည်။

သူ၏လက်ရှိတွေးခေါ်ပုံမှာ တပည့်တစ်ဦးက သူတို့ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်းမရှိသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ဂိုဏ်း၏ အကူအညီလိုအပ်ပါက မည်သည့်ဆုလာဘ်မဆို အရည်အချင်းအလိုက် ခွဲဝေသင့်သည်။

သို့သော် တပည့်တစ်ဦးက ထိုနေရာသို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ပြီး အကျိုးကျေးဇူးများရိတ်သိမ်းခဲ့ပါက ဂိုဏ်းသည် သူတို့၏မူလအစကို ထပ်မံစုံစမ်းမည် မဟုတ်သလို သူတို့၏လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ရန်လည်း အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

လူယင်လုံက ဤနည်းလမ်းကသာ တပည့်များကို ဂိုဏ်းအပေါ် ရန်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခြင်းအစား စစ်မှန်သောသက်ဆိုင်မှုရှိသည်ဟု ခံစားရစေမည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျန်းပေရန်ကို အသေးစိတ်မေးမြန်းရန် တွေဝေနေခဲ့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန်၏မျက်စိရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းပါ။ ပြီးမြောက်ပါက ဆုလာဘ် - စီးဆင်းသော တိမ်တိုက်နက်နဲသောဝင်ရိုး (အနက်ရောင်အဆင့် အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - တောင်ထွတ်ပြည်နယ်မှအခြေအနေကို လူယင်လုံနှင့် ဆွေးနွေးပါ။ ပြီးမြောက်ပါက ဆုလာဘ် - နတ်ဆိုးနှင်ဓား (အဝါရောင်အဆင့် အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - ဟွမ်ယွမ်ချင်းအကြောင်း ဖွင့်ပြောပါ။ ပြီးမြောက်ပါက ဆုလာဘ် - ကျပန်းအခြေခံ အရည်အချင်းအမှတ် +၁]

ဟွမ်ယွမ်ချင်း… ဟုတ်သားပဲ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဟွမ်ယွမ်ချင်းက တော်တော်ရင်းနှီးပုံပဲ

ကျန်းပေရန်၏စိတ်ထဲတွင် ဟွမ်ယွမ်ချင်းသည် ယခုအခါတွင် နန်းတော်ဘက်တွင် ရှိနေသည်မှာ သေချာသလောက် ဖြစ်သည်။

ရွေးချယ်မှုများအရကြည့်လျှင် သူသာ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ယခုသတိမပေးပါက ဂိုဏ်းချုပ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဟွမ်နှင့် ကံမကောင်းသော အဆက်အသွယ်တစ်ခုခု ပြုလုပ်မိနိုင်သည် အရာအားလုံး ပေါက်ကွဲသွားသောအခါ ဒုက္ခထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရနိုင်သည်။

ကျန်းပေရန်က ရွေးချယ်မှုသုံးခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ခင်ဗျာ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှ စိမ့်ဝင်သူများရဲ့ဖြစ်ရပ်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ယင်နှစ်ဦးစလုံးက အလွန်အလေးအနက် ထားခဲ့ကြပါတယ် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ရဲ့ လာမယ့်နေ့ရက်တွေမှာ မငြိမ်မသက်ပြောင်းလဲမှုတွေ သေချာပေါက်မြင်တွေ့ရမှာပါ ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ အသင့်ပြင်ဆင်ထားဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

လူယင်လုံသည် ကျန်းပေရန်က သူ့ဘာသာသူ အစပျိုးပြောဆိုလာသည့်အတွက် အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

သူသည် ကျန်းပေရန်ကို သိကျွမ်းသည်မှာမကြာသေးသော်လည်း ထိုလူငယ်၏စရိုက်ကို အတော်အသင့် နားလည်ထားသည် သူသည် ဆန္ဒအလျောက် စကားပြောရခြင်းကို မနှစ်သက်သူဖြစ်ပြီး အရာရာကို သူ့ဘာသာသူ သိမ်းဆည်းထားလိုပုံရသည်။

စိတ်ဝင်စားသွားသော လူယင်လုံက ကိုယ်ကိုမတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အိုး ဒါဆိုရင် ငါဘယ်လိုပြင်ဆင်မှုတွေလုပ်သင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ ပြောစမ်း"

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဦးညွှတ်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းဆီက ကြားတာတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟွမ်က ဖြစ်ရပ်ရဲ့ကြိုးကိုင်သူတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်"

[ရွေးချယ်မှုတာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ် - သွက်လက်မှု +၁]

"ဂိုဏ်းချုပ်ဟွမ်" ဟူသောအမည်တွင် လူယင်လုံ၏အမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းပြောတာ ကြက်သွေးရောင် တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းချုပ်ဟွမ်ယွမ်ချင်းကို ရည်ညွှန်းတာလား"

"မှန်ပါတယ်"

လူယင်လုံက ထိုသို့ကြားပြီးနောက် တွေးတောကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ရတာ သူတို့တကယ်ပဲ မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြပုံပဲ ဒါပေမဲ့ သိပ်ပြီးတော့ မရင်းနှီးလောက်ဘူး

မဟုတ်ရင် တုန်လှုပ်မှုက ပိုပြင်းထန်မှာပဲ ဒါကသိပ်ဆိုးဆိုးရွားရွားတော့ ဖြစ်မလာလောက်ဘူး

သို့သော် ကျန်းပေရန် နောက်ထပ်စကားမပြောခင်မှာပင် လူယင်လုံက သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက်ချကာ မေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းက တခြားဘာတွေ ပြောသေးလဲ"

"သိပ်များများစားစားတော့ မဟုတ်ပါဘူး သူကကြက်သွေးရောင် တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟွမ်နှစ်ခုလုံးကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်သွားမယ်လို့ပဲ ပြောပါတယ်"

"အင်း"

လူယင်လုံက တွေးတောဟန်ဖြင့် အသံကိုဆွဲငင်လိုက်သည်။

ကွမ်းရှီအန်းက ပေရန်ကိုဒါတွေပြောတယ်ဆိုတော့ သူကငါ့ကို အရိပ်အမြွက်ပေးပြီး ဟွမ်ယွမ်ချင်းနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်စေချင်တာလား အခြေအနေတွေဒီအထိရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိဘူး

အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူနောက်ဆုံးတွင် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုမြှောက်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

"တခြား သူပြောခဲ့တာရော ရှိသေးလား"

"တကယ်တော့ တပည့်လည်း သိပ်မသိတော့ပါဘူး ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ယင်နှစ်ဦးစလုံးက ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ လှုပ်ရှားနေကြပုံပဲ"

လူယင်လုံက ဖြည်းညင်းစွာခေါင်းညိတ်ရင်း နက်နက်နဲနဲတွေးတောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါသိပြီ ဒီတစ်ခါမင်းကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ် အခုသွားနားတော့"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်ပြန်တော့ပါမယ်"

ပြောစရာရှိသမျှ ပြောပြီးဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် ဆက်နေရန်အကြောင်းမမြင်တော့ပေ။

သူက လူယင်လုံကိုဦးညွှတ်ကာ ပင်မခန်းမဆောင်မှထွက်ရန် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တိမ်တိုက်တောင်ထွတ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ရေမှန်ခန်းမသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏အသက်ကို "ကယ်တင်" ခဲ့သည်မှာ ရှီဖုန်းလန်ထံမှ အင်မော်တယ် အမွေးအတောင်ဝတ်ရုံဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းလာရောက်ကျေးဇူးတင်ခြင်းကသာ သင့်တော်ပေသည်။

လမ်းကြောင်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော သူသည် သစ်ခွရေစင်အဆောင်သို့ရောက်လာပြီး တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

ကျွီခနဲအသံနှင့်အတူ တံခါးပွင့်လာသည်။

ရှောင်လေးက ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး စကားပြောရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် မည်သူဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ တောင့်တင်းသွားသည်။

"အကိုကြီးကျန်း"

သူမ၏အံ့ဩမှုကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ပြုံးကာ လက်ဝှေ့ယမ်းမည်ပြုစဉ် သူမက ရုတ်တရက်လှည့်ကာ ပင်မခန်းမဆောင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

သူမဘာသွားလုပ်သည်ကို အတိအကျသိသော ကျန်းပေရန်က အထဲသို့ဝင်ကာ သူ့နောက်မှတံခါးကို အေးအေးလူလူ ပိတ်လိုက်သည်။

"ပေရန်လေး"

သူဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရှီဖုန်းလန်၏ရင်းနှီးသောအသံက ခန်းမဆောင်မှထွက်ပေါ်လာသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မကြာမီမှာပင် သူမ၏ပုံရိပ်က သူ့ထံသို့ပြေးလာခဲ့သည်။

သူမက သူ့ကိုပြေးဖက်ရန် ပြေးဝင်လာစဉ် သူက ကျွမ်းကျင်စွာဘေးသို့ရှောင်လိုက်ပြီးနောက် ပန်းပင်ကို တွယ်ကပ်နေသော သူမကို အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"လေးစားပါတယ် ခန်းမသခင်ရှီ"

မထဘဲလှည့်ကြည့်ရင်း ရှီဖုန်းလန်က သူ့ကိုစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီးပြန်လာတာလဲ"

"ကိစ္စပြီးသွားတော့ ထုံးစံအတိုင်းပဲ ပြန်လာခဲ့တာပေါ့"

ထို့နောက် သူက နောက်တစ်ကြိမ် တရားဝင်ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အင်မော်တယ်အမွေးအတောင်ဝတ်ရုံကို ငှားရမ်းပေးခဲ့တဲ့အတွက် ခန်းမသခင်ကို ကျေးဇူး အများကြီးတင်ပါတယ် အဲ့ဒါသာမရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းမှာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ"

"ဘာ"

ရှီဖုန်းလန်၏မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်တကြား ကျယ်သွားပြီးနောက် သူမ၏အမူအရာမှာ ဒေါသအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူကမင်းကို သတ်ဖို့ကြိုးစားတာလဲ ပြော ငါသူ့အိမ် တစ်အိမ်လုံးကို ဆွဲဖြဲပစ်မယ်"

သူမအလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကိုမြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ရိုးသားစွာစိတ်ထိခိုက်သွားသည်။

သူကလက်သီးဆုပ်ကိုယှက်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"အဲ့ဒီချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့သူက သေသွားပါပြီ ခန်းမသခင်ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားဖို့ ဒုက္ခခံစရာမလိုပါဘူး"

တကယ်တော့ သူ့ကိုချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သူ ယွီယန်ရုံသည် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သည် သို့သော် ကွမ်းရှီအန်းက သူ့ကိုအသုံးဝင်နိုင်သေးသည်ဟု ထင်သောကြောင့် သူသည် လက်ရှိတွင် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၌ အကျဉ်းချခံထားရသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်က အရာအားလုံး အမှန်တကယ်ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ယွီယန်ရုံသည် နောက်တစ်ကြိမ် လွတ်မြောက်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။

တိုက်ခိုက်သူ သေဆုံးသွားပြီဟု ကြားသောအခါ ရှီဖုန်းလန် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ်စိတ်ငြိမ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါကိုလုပ်ခဲ့တာ ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ"

"ဒါကဇာတ်လမ်းရှည်တယ် ကျွန်တော်တို့အထဲဝင်ပြီး မန်တောင်လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရင်း ပြောပြမယ်လေ"

"အင်း"

ရှီဖုန်းလန်က ပြင်းထန်စွာခေါင်းညိတ်သည်။

"ပေရန်လေးဖျော်တဲ့ လက်ဖက်ရည် မသောက်ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီလို့ ခံစားရတယ်"

"ထွက်သွားတာ လဝက်ပဲရှိသေးတယ် အဲ့လောက်မကြာသေးပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ထာဝရလိုပဲ ခံစားရတယ် အခုအထဲဝင်လာခဲ့ လာ လာ"

သူမပြောရင်း ကျန်းပေရန်ကို ပင်မခန်းမဆောင်ဘက်သို့ ပျော်ရွှင်စွာတွန်းပို့လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအပိုင်းကို ငါ ကြားပြီးပြီ ကျော်လိုက် ကျော်လိုက်"

ကျန်းသစ်သားစားပွဲတွင် ကျန်းပေရန်က ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းတပည့်များ ပြိုင်ပွဲတွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများထံ အများစုအရေးနိမ့်ခဲ့ပုံကို ဇာတ်ကြောင်းပြန်နေစဉ် ရှီဖုန်းလန်က သူ့ကိုဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်"

ကျန်းပေရန် နားမလည်ဖြစ်သွားသည်။

လူယင်လုံ၏စရိုက်အရ သူသည် ထိုသို့သောမနှစ်မြို့ဖွယ်ကိစ္စများကို အများသိအောင် ကြေညာမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမေးလိုက်သည်။

"ဘယ်ကကြားခဲ့တာလဲ"

"မန်ဝင်းပြောတာ"

ထို့နောက် သူမကအလျင်အမြန် ထပ်ပြောသည်။

"သူက လူငယ်ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့တပည့်တွေကို လိုက်မေးထားတာ"

"အော် "

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ခန်းမသခင်က စုဝေးပွဲမှာဖြစ်ခဲ့သမျှအားလုံးကို သိပြီးသားဖြစ်မှာပေါ့"

"မဟုတ်ဘူး ငါက စစ်တုရင်ပွဲအကြောင်းအပိုင်းကိုပဲ ကြားခဲ့တာ မန်ဝင်းက မင်းအသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တဲ့အကြောင်း ဘာမှမပြောခဲ့ဘူး"

"အော် အသတ်ခံရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တာက"

"စောင့်ဦး စစ်တုရင်ပွဲကနေ ပြန်စပါ ငါ မင်းဘက်က ပြောတာကို ကြားချင်တယ်"

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ ခန်းမသခင်က ကျွန်တော်ရဲ့ကယ်တင်ရှင်ပဲလေ ကျွန်တော် အစကနေပြန်ပြောပြပါ့မယ်"

"ဟီးဟီး"

လက်ဖက်ရည်နှစ်ခွက်ကုန်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဒီတစ်ကြိမ် သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အားလုံးကို အတော်အတန် ပြန်ပြောပြပြီးဖြစ်သည်။

ရှီဖုန်းလန်က အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာနားထောင်ပြီး ရှောင်လေးနှင့်အတူ တစ်ကြိမ်ထက်မက လက်ခုပ်တီးကာ အားပေးခဲ့သည်။

"ဝိုး ဒါဆို ပေရန်လေးက ဒီတစ်ခါပြိုင်ပွဲမှာ အဓိကဇာတ်ဆောင်ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့"

ရှီဖုန်းလန်၏မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။

"အဲ အားလုံးက အတင်းအကျပ် လုပ်ခံရတာပါ"

ကျန်းပေရန်က သက်ပြင်းချကာ သူ၏လက်ဖက်ရည်ကို အရက်ကဲ့သို့ တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကို အခုကစပြီး တာဝန်တွေအမြဲပေးတော့မှာလား"

"အဲ့ဒီလိုမဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ငါသူ့ကို သွားပြောပေးရမလား"

ကျန်းပေရန်က အလိုလိုငြင်းချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ခဏရပ်ကာစဉ်းစားလိုက်သည်။

လူယင်လုံက သူရှီဖုန်းလန်နှင့် အဆင်ပြေကြောင်း သိပြီးဖြစ်ပြီး သူမသည် ခန်းမသခင်တစ်ဦးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရလောက်အောင် သြဇာအာဏာ ရှိသောကြောင့် သူမဘေးတွင် အေးအေးလူလူ ဒုတိယနေရာမှ လိုက်ပါနေရခြင်းက မဆိုးသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

အင်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အစီအစဉ်တွေ စာရင်းထဲကို ထည့်ထားလို့ရတယ်

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်ပါတယ် သူအဲ့ဒီလိုလုပ်မှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

ထို့နောက် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ တိမ်တိုက် အမွေးတောင် ချပ်ဝတ်ကို ထုတ်ယူကာ ရှီဖုန်းလန်ကို ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါက ခန်းမသခင် အဲ့ဒီအင်မော်တယ် အမွေးအတောင် ဝတ်ရုံကို ငှားပေးခဲ့လို့ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒီလိုကျေးဇူးတရားကို ဘယ်တော့မှမေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူတို့သည် အစကတည်းက ငှားရမ်းခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သဘောတူထားခဲ့ကြသည်။

မဟုတ်ပါက ကျန်းပေရန်သည် ထိုသို့သော တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းကို လက်ခံရဲမည်မဟုတ်ပေ။

ပြန်ပေးနေသော ချပ်ဝတ်ကိုကြည့်ရင်း ရှီဖုန်းလန်သည် သိသိသာသာ တွေဝေနေသည်။

"မင်းဆက်ပြီး ဝတ်ထားလိုက်ပါလား မင်းကိုဘာမှ မဖြစ်စေချင်ဘူး"

ကျန်းပေရန်စကားပြောမည်ပြုစဉ်မှာပင် သူ၏ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာအသစ်သုံးခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - တိမ်တိုက်အမွေးတောင်ချပ်ဝတ်ကို ထားခဲ့ပါ။ ဆုလာဘ် - ကြက်သွေးရောင် လေဓားသိုင်းကျမ်း (အနက်ရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - 'ဒါဆိုရင် ခဏလောက် ဆက်ဝတ်ထားလိုက်ဦးမယ်' ဆုလာဘ် - ကျားကွက်လျှို့ဝှက်လိပ်စာ (အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - ပြန်ပေးရန် ကြိုးစားပါ။ ဆုလာဘ် - ကျပန်းအခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

ဒီတိမ်တိုက် အမွေးတောင်ချပ်ဝတ်က တကယ်ပဲ မကိုင်ရဲတဲ့မီးခဲတစ်ဖုံးပဲ

ရွေးချယ်မှုသုံးခုကို ရွေးချယ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ချပ်ဝတ်ကို ရှီဖုန်းလန်၏လက်ထဲသို့ ခိုင်မာစွာ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က တစ်ခါပဲဝတ်ဆင်ဖို့ သဘောတူထားခဲ့ကြတာ ဒီရတနာက ခန်းမသခင် အတွက်လည်း တခြားအသုံးဝင်မှုတွေ သေချာပေါက်ရှိမှာပါ"

"အင်း"

စိတ်ထဲတွင်ရုန်းကန်ပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ငါ မင်းအတွက် အစားထိုးဖို့ တခြားရတနာတစ်ခု ရှာပေးမယ်"

"ဒါဆိုရင် ခန်းမသခင်ကို ကြိုတင်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ့တာဝန်သာ ထားလိုက်"

ရှီဖုန်းလန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် သူမ၏ရင်ဘတ်ကိုပုတ်လိုက်သည်။

ထိုရင်ဘတ်၏လှုပ်ခါမှုကိုကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် သူတစ်ခါက အင်တာနက်ပေါ်တွင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော စပ်စုစရာ အကြောင်းအရာ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် အမှတ်ရသွားသည်။

[သင့်အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်ဖက်သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိခြင်းက ဘယ်လိုခံစားရလဲ]

ရှီဖုန်းလန်သည် နုပျိုသူတစ်ဦးမဟုတ်တော့သော်လည်း သူမနှင့် အချိန်ကုန်ဆုံးရခြင်းက ကျန်းပေရန်ကို သူမသည် ဆယ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်ဟု အမြဲခံစားရစေသည်။

ထိုရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ အာမခံချက်ပေးပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန်၏မျက်လုံးများက မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တောက်ပလာပြီး ကျန်းပေရန်ကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အလုပ်ကိစ္စပြီးပြီဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ သူရဲကောင်းခြေသလုံး အိမ်တိုင်ဂိမ်းကို အမြန်ကစားကြရအောင်"

ထိုနာမဝိသေသန နှစ်ခုဖြစ်သော 'စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့' သည် ကျန်းပေရန်က တစ်ချိန်က သူမကိုနောက်ပြောင်ကာ သင်ပေးခဲ့သောအရာများဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် ဂိမ်းကိုရည်ညွှန်းသည့်အခါတိုင်း ထိုစကားလုံးများကို အသုံးပြုရန် ဘယ်တော့မှမမေ့ပေ။

ကျန်းပေရန်က ညကောင်းကင်ကိုလှမ်းကြည့်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"နောက်ကျနေပြီ ကျွန်တော့်မှာလုပ်စရာလေးတွေ နည်းနည်းကျန်သေးတယ် မနက်ဖြန်မှ ဖြစ်မလား"

ရှီဖုန်းလန်က ပြင်းထန်စွာခေါင်းခါသည်။

"တစ်ပွဲပဲ တစ်ပွဲပဲ ငါကစားချင်လွန်းလို့ သေတော့မယ် တစ်သက်လုံး ဂိမ်းမကစားရသေးဘူး"

သူမက ရှောင်လေး ဘက်သို့လှည့်လိုက်သည်။

"မင်းလည်းကစားချင်တယ်မဟုတ်လား"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်လေးသည် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းမခံရပေ။

သူမသည် အနည်းငယ် မျက်နှာနီရဲသွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း ကျွန်မလည်းကစားချင်တယ်"

နောက်ကျနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ကျန်ရှိနေသောတာဝန်များမှာ အရေးမကြီးသည်ကိုထောက်ရှုကာ ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင် တစ်ပွဲပဲ"

"ဟေး"

ရှီဖုန်းလန်က လက်နှစ်ဖက်ကိုလေထဲသို့မြှောက်ကာ အောင်ပွဲခံလိုက်သည်။

သန်းခေါင်ယံရောက်မှသာ ဂိမ်း၏အောင်နိုင်သူဖြစ်သော ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်၏ မလိုလားသော အကြည့်အောက်တွင် သစ်ခွရေစင်အဆောင်မှ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားသည်။

ကြယ်စုံသောကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် သူတစ်ခုခုမေ့နေသည်ဟု မသဲမကွဲခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာပါလိမ့် အင်းလေ နောက်မှပြန်သတိရလာမှာပါ

...

"ရှလွှတ် ရှလွှတ်"

နေဝင်ဆည်းဆာမြို့တွင် ခုံချန်ချန်သည် သူမ၏အခန်းထဲတွင် ခေါက်ဆွဲပြုတ်တစ်ပန်းကန်ကို စားသုံးနေသည်။

သူမဝါးနေစဉ်မှာပင် သူမ၏အကြည့်က ပြတင်းပေါက်သို့ ရောက်သွားသည်။

အင်း အစ်မကြီးနဲ့ ဆရာက ဘာလို့ပြန်မလာသေးတာလဲ

သူမတွေးလိုက်သည်။