← Chapters

ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း

Vol. 11 Ch. 150

ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း

Vol. 11 Ch. 150

လူအုပ်နှင့် အော်ဟစ်သံများနောက်သို့ လိုက်သွားရင်း ကျန်းပေရန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် မကြာမီ နေဝင်ဆည်းဆာမြို့၏ ဂိတ်တံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး မြို့သူမြို့သားများက ဝန်းရံထားသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူများမှာ ကျော်ကြားလှသော မြူတိမ်သူရဲကောင်းအမြွှာပင် ဖြစ်သည်။

ဘာ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး မြူတိမ်သူရဲကောင်းအမြွှာဆိုတာ သူဖြစ်နေရတာလဲ ဒါက တကယ်ကို ရူးလောက်တယ်

ထိုနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျန်တစ်ဦးက အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူကို ကျန်းပေရန်မသိသော်လည်း အဖြူရောင်ဝတ်ထားသူမှာမူ ဇာတ်လိုက်ပုံစံခွက်နှင့် လီဖူချန်ပင် ဖြစ်နေသည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ သခင်လေးသည် မည်သို့မည်ပုံဖြင့် ကျန်းပေခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားနေသော မြူတိမ်သူရဲကောင်းအမြွှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤသိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသော ဇာတ်ရုပ်က ကျန်းပေရန်ကို မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ထိမှန်သွားစေသည်။

ခဏစဉ်းစားကြည့်ရအောင် ဒါကို သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရမယ်။

စိတ်ထဲတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုတိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ကောက်ချက်အချို့ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ သူသိထားပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း သွေးမီးလျှံဂိုဏ်းမှ ဤတတိယသခင်လေးသည် အမြဲတမ်း သူရဲကောင်းဆန်သော သဘာဝရှိပြီး တရားမျှတမှုကို အပြည့်အဝခံယူထားသူဖြစ်သည် မတရားမှုကိုမြင်လျှင် ဟိန်းဟောက်ကာ ဝင်ပါခြင်းသည် သူ၏ပုံစံပင်ဖြစ်သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မျှသာရှိသောသူတစ်ဦးက အဝါရောင်ဂိုဏ်းကို မည်သို့နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သနည်းဟူသော မေးခွန်းအတွက် ကျန်းပေရန်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုကို တွေးမိသည်။

ပထမ တစ်ခုမှာ လီဖူချန်၏ တကယ့်အဖေ မဟုတ်ဘူး သူ၏တတိယဦးလေးက သူ့ကို အမြဲတမ်းလျှို့ဝှက်စွာ ကူညီပေးနေပြီး နောက်ကွယ်မှ ဘေးအန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ အဝါရောင်ဂိုဏ်းအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို သွေးမီးလျှံဂိုဏ်း၏ တတိယသခင်လေးအဖြစ် မှတ်မိသွားပြီး သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကိုကြောက်ရွံ့ကာ သူ့ကိုမထိဝံ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူသည် အခက်အခဲများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီး ကျော်ကြားသော သူရဲကောင်းအမြွှာထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ကျန်းပေရန်ကို အလွန်အမင်းစဉ်းစားရကျပ်စေသည့် အချက်တစ်ချက်ရှိသေးသည်။

သူလီဖူချန်ကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့စဉ်က ထိုလူသည် တတိယအဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အမြောက်စာအချို့ကိုပင် မနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခုမူ သူသည် အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီလား

ဒါက တကယ်ပဲ ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါရဲ့ စွမ်းအားပဲကိုး

စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်က သူ့နောက်မှ နှစ်ယောက်ကို လှည့်ပြောလိုက်သည်။

"တည်းခိုခန်းကို ပြန်ကြရအောင်"

မုယောင်က အံ့ဩတကြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"ရှင်က တကယ်ပဲ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ပြန်တော့မှာလား"

"ဟုတ်တယ် ကျန်းပေခရိုင်ရဲ့ တက်သစ်စကြယ်ပွင့်အသစ်တွေနဲ့ ရင်းနှီးအောင်လုပ်ရုံပဲ ငါအခုသွားပြီး သူတို့နဲ့စကားပြောရင်တောင် သူတို့ကငါ့ကို အဖက်လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး"

"တစ်နေ့လုံး အချိန်ကုန်တာပဲ အဖတ်တင်တယ်"

မုယောင်က နှုတ်ခမ်းစူကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်သာ ကျွန်မစကားကို နားထောင်ခဲ့ရင် ကျွန်မအခုအချိန်ဆို သဲလွန်စတစ်ခုလောက်တောင် ရှာတွေ့နေလောက်ပြီ"

သူမစကားမဆုံးခင်မှာပင် ကျန်းပေရန်ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခု ပေါ်လာသည်။

【ရွေးချယ်မှု ၁ - မုယောင်ကို လှောင်ပြောင်ပါ။ ပြီးမြောက်ပါက ဆုလာဘ် - နဂါးဖြူအစီအရင်ပုံစံ (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်အလတ်)】

【ရွေးချယ်မှု ၂ - မုယောင်ကို ချေပပါ။ ပြီးမြောက်ပါက ဆုလာဘ် - ပန်းမြူအရိပ်လိပ်စာ (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)】

【ရွေးချယ်မှု ၃ - မုယောင်ကို လျစ်လျူရှုပါ။ ပြီးမြောက်ပါက ဆုလာဘ် - ကျပန်းအခြေခံကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁】

ရွေးချယ်မှုများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။ သူသည် ထိုမိစ္ဆာမလေးကို အပြည့်အဝ မယဉ်ပါးအောင် မလုပ်နိုင်သေးပေ။

အနည်းငယ် အစ လုပ်လိုက်ရုံဖြင့် သူမသည် အပြင်ထွက်ပြီး ပြဿနာအမျိုးမျိုးကို ရှာဖွေတော့မည်ဖြစ်သည်။

တတိယရွေးချယ်မှုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က လှည့်ကာ တည်းခိုခန်းသို့ တစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ပြန်လျှောက်သွားသည်။

【ရွေးချယ်မှုတာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ် - ဂီတ +၁】

"အစ်မကြီး သွားကြစို့"

ခုံချန်ချန်က ကျန်းပေရန်၏တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်နေဆဲဖြစ်သော မုယောင်ကိုဆွဲကာ ခေါ်လိုက်သည်။

သူထိုသို့ပင် လျှောက်ထွက်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ မုယောင်က မကျေမနပ် ဟင်းခနဲမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် သူ့နောက်သို့လိုက်ကာ ရန်တွေ့ရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ရင်းနှီးသောခံစားချက်တစ်ခု သူမ၏ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တဖြည်းဖြည်းဝေးကွာသွားသော ကျန်းပေရန်၏ ကျောပြင်သည် သူမ၏မွေးစားအဖေ၏ ကျောပြင်နှင့် ထပ်တူကျသွားသည်။

ထိုအထင်အမြင်ကို ဖယ်ရှားရန် ခေါင်းကိုပြင်းထန်စွာခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ကျန်းပေရန်အပေါ် ဘာကြောင့်ဘယ်တော့မှ စိတ်ဆိုးမနေနိုင်ခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

သူမနှင့် ဘယ်တော့မှ ပြန်မငြင်းခုံသည့်ပုံစံ၊ တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် အရာရာကို ရံဖန်ရံခါ သင်ကြားပေးတတ်သည့်ပုံစံသည် သူမကိုတွေ့ရှိခဲ့သည့်နေ့က သူမအဖေ၏ အမူအရာနှင့် တစ်ထပ်တည်းကျနေသည်။

သူငါ့ကို ကလေးလေးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေတာပဲ

သူမရင်ထဲတွင် ဒေါသအနည်းငယ်ထွက်လာသော်လည်း ထိုဒေါသနှင့်အတူ နားလည်မှုတစ်ခုပါ ကပ်ပါလာသည်။ ဒါ ဒါကပဲ သူမအဖေက ကျန်းပေရန်ကို သူမနှင့်အတူလိုက်ပါစေချင်တဲ့ အကြောင်းအရင်းဖြစ်လိမ့်မယ်။

"အစ်မကြီး အစ်မကြီး ကျွန်မကိုမခြောက်ပါနဲ့"

မုယောင်တစ်ယောက် မျက်နှာအမူအရာအမျိုးမျိုးပြောင်းကာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ခုံချန်ချန်က ချီလမ်းကြောင်းလွဲသွားသည် သို့မဟုတ် တစ်ခုခုဖြစ်သွားသည်ဟုထင်ကာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူမ၏ပခုံးနှစ်ဖက်ကိုကိုင်ကာ အော်လိုက်သည်။

အနီးအနားမှ မြို့သူမြို့သားများ၏ စပ်စုသော အကြည့်များကြောင့် မုယောင်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခုံချန်ချန်၏လက်ကောက်ဝတ်ကိုဆွဲကာ တည်းခိုခန်းဘက်သို့ ဒေါသတကြီး ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီးဖြင့် ပြန်လျှောက်သွားရင်း လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူမကို ပွစိပွစိပြောဆိုသွားတော့သည်။

သာမန်အသွင်ပြောင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်းပေရန်သည် တည်းခိုခန်းမှ တိတ်တဆိတ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မြို့သူမြို့သားများ၏ အစောပိုင်းက ဆူညံသံများမှာ ကြာမြင့်စွာကပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ မနက်ဖြန်အတွက် တစ်ခုခုရလိုရငြား အမှိုက်ပုံများကို မွှေနှောက်ရှာဖွေနေသော အမှိုက်ကောက်သမား အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

မည်မျှပင် တန်ခိုးကြီးသော သူရဲကောင်းဖြစ်နေပါစေ "ဆင်းရဲခြင်း" ဆိုသော စကားလုံးသည် အကြီးမြတ်ဆုံးသူများပင် မည်သူ့ကိုမျှ ကယ်တင်နိုင်စွမ်းမရှိသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

အမွှာသူရဲကောင်းက အဝါရောင်ဂိုဏ်းကို နှိမ်နင်းထားသော်လည်း ဆင်းရဲသားများ၏ဘဝမှာ များစွာပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။

သူ၏စိတ်အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိမ်းကြုံးကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် လမ်း၏အစွန်ဆုံးသို့ လျင်မြန်စွာရွေ့လျားသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်သောခြံဝင်းတစ်ခုထဲ၌ ထန်ထင်ရွှမ်သည် စာဖတ်နေသော လီဖူချန်ထံသို့ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ပြုလုပ်ထားသော နှမ်းနက်ကျိုတစ်ပန်းကန်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"အကိုကြီး စိတ်လန်းဆန်းသွားအောင် အချိုပွဲလေးသုံးဆောင်ပါဦး"

စာအုပ်ကိုချကာ ပန်းကန်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း လီဖူချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"မွှေးလိုက်တာ လာ ထိုင်ပြီး အတူစားရအောင်"

"ကျွန်မ ချက်နေတုန်းက နည်းနည်းမြည်းပြီးသွားပြီ"

"ရှင်းဖာတို့အဖွဲ့ အိပ်ရာဝင်သွားကြပြီလား"

ထန်ထင်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ သူတို့နောက်ဆုံးရက်ပိုင်းတွေမှာ နေရာအနှံ့ပြေးလွှားနေရတော့ ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ"

"မင်းလည်း တစ်နေကုန် လုပ်ပြီးတာတောင် ငါ့အတွက် နှမ်းနက်ကျိုလုပ်ပေးရလို့ ပင်ပန်းနေရောပေါ့"

"ရှင့်အတွက် နှမ်းနက်ကျိုလုပ်ပေးရတာ ဘယ်တုန်းကမှ ပင်ပန်းတယ်လို့မထင်ပါဘူး"

"ရွှမ်ရွှမ်"

သူတို့၏ ညင်သာသော အပြန်အလှန်စကားပြောဆိုသံများကို နားထောင်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် အနည်းငယ်နောက်ကျမှ ရောက်မလာခဲ့မိသည့်အတွက် ချက်ချင်းနောင်တရသွားသည်။

ဒါက အနေရခက်လှသည်။ ချစ်ကျွမ်းဝင်နေသော စုံတွဲတစ်တွဲ၏ ကြည်နူးဖွယ်အချိန်လေးကို ဖျက်ဆီးရသည်မှာ မှားယွင်းနေသလို ခံစားရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုနှစ်ယောက်သည် အလွန်အကျွံ ရိုနေသောအမျိုးအစားများ မဟုတ်ပေ။

ခဏတာ ညင်သာသောအကြည့်များ ဖလှယ်ပြီးနောက် သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ဘေးချင်းယှဉ်ထိုင်လိုက်ကြပြန်သည်။

"တကယ်ကို မွှေးပျံ့တာပဲ ကျုပ်ကိုလည်း တစ်ပန်းကန်လောက် ပေးလို့ရမလား"

"ဘယ်သူလဲ"

အသံကြောင့်လန့်သွားသော ထန်ထင်ရွှမ်သည် ချက်ချင်းဓားဆွဲထုတ်ကာ လီဖူချန်ရှေ့တွင် ကာရပ်လိုက်သည်။

သို့သော် လီဖူချန်၏ ကနဦးတုံ့ပြန်မှုမှာ ထိတ်လန့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အံ့ဩခြင်းဖြစ်နေသည်။

သူသည် လာရောက်သူ၏မျက်နှာကို မမြင်နိုင်သလို သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုလည်း စိတ်အာရုံဖြင့် မသိရှိနိုင်ပေ သို့သော် ထိုသူအပေါ်တွင် တစ်ခုခုက အလွန်ရင်းနှီးနေသလို ခံစားနေရသည်။

"ညီကိုဝမ်လား ခင်ဗျားလား"

ခွေးမသား သူငါ့ကို မှတ်မိသွားပြီလား

ကျန်းပေရန် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူသည် သူတို့နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် သာမန်အသွင်ပြောင်းဝတ်စုံကို အသုံးပြုထားသည်။

သို့သော်လည်း လီဖူချန်က သူ့ကို တစ်ခဏအတွင်း မှတ်မိသွားသည်။

ကျစ် ဇာတ်လိုက်ပုံစံခွက်နဲ့ အရှိန်အဝါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ

သူ့ကိုတွေ့ရှိသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် ဟန်ဆောင်မှုများကိုစွန့်လွှတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ညီကိုလီက ကျုပ်ကိုမှတ်မိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှမထင်ခဲ့ဘူး တကယ်ကို ဂုဏ်ယူမိပါတယ်"

ယခုတော့ ရှင်းလင်းသွားပြီ အဝါရောင်ဂိုဏ်းအကြောင်း သူ့ကိုပိုမိုပြောပြနိုင်မည့်သူမှာ လီဖူချန်သာဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျန်းပေရန်သည် ထိုလူအကြောင်းကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သိချင်နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စနစ်၏ရွေးချယ်မှုအချက်ပြမှုမရှိဘဲ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ့ကိုတိုက်ရိုက် ရှာဖွေလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လီဖူချန်က သူ့ကို "ညီကိုဝမ်" ဟုခေါ်ဆိုလိုက်သည့်အခိုက်တွင် ထန်ထင်ရွှမ်၏အမူအရာမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမက ဓားကို အလျင်အမြန်ပြန်သိမ်းကာ လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"လေးစားပါတယ် ညီကိုဝမ် အစောက ကျွန်မရဲ့ရိုင်းစိုင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

"ဘာမှစိတ်ထဲ မထားပါနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မကြေညာဘဲ ဝင်လာတဲ့ ကျုပ်အမှားပါ"

ကျန်းပေရန်က ရယ်မောရင်းပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကတော့ တော်တော်လေးချစ်ခင်ကြင်နာနေကြတုန်းပဲ"

"ညီ ညီကိုဝမ် ရှင် ကျွန်မတို့ကို စနောက်နေတာပဲ"

ထန်ထင်ရွှမ်က မျက်နှာနီရဲကာ ခေါင်းငုံ့ရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

သူမ၏အရှက်ကြီးနေသော ကျောင်းသူလေးတစ်ယောက်လို အပြုအမူကိုကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် ဆက်လက်စနောက်ရန် ရုတ်တရက် စိတ်မရှိတော့ပေ။

သူက စက်နှိုးရန် သော့တောင်မထုတ်ရသေးပေ စနှိုးရုံနဲ့တောင် ဒီလောက်ဖြစ်နေတာ သူသာလီဗာကို တကယ်နင်းလိုက်ရင် သူမသတိလစ် သွားနိုင်သည်။

"ရွှမ် ညီမလေး ညီကိုဝမ်အတွက် နှမ်းနက်ကျိုတစ်ပန်းကန် အမြန်ယူခဲ့ပေး"

"ဟုတ်ကဲ့ ချက်ချင်းယူခဲ့ပါ့မယ်"

ထန်ထင်ရွှမ်က မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ အပြေးအလွှားထွက်သွားသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ ညီကိုဝမ်"

လီဖူချန်က သစ်သားကုလားထိုင်ကို သူ၏အင်္ကျီလက်ဖြင့်သုတ်ကာ ကျန်းပေရန်ကိုထိုင်ရန် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"

ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ရင်း ကျန်းပေရန်က လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ကျုပ်ခင်ဗျားကို ညီကိုလီလို့ခေါ်ရမလား ဒါမှမဟုတ် မြူတိမ်သူရဲကောင်းကြီးလို့ခေါ်ရမလား"

လီဖူချန်က အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ညီကိုဝမ်က သိပြီးသားပေါ့"

"ဟားဟား ခင်ဗျားက အခုလူတိုင်းသိတဲ့ နာမည်ကြီးဖြစ်နေပြီပဲ ဘယ်သူကမသိဘဲနေမလဲ"

"ကျုပ်က တကယ်တော့ သေးသေးမွှားမွှားလေးတွေပဲ လုပ်ခဲ့တာပါ"

လီဖူချန်က ကျိုးနွံစွာပြောပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျုပ်နေဝင်ဆည်းဆာမြို့မှာရှိနေမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုသိတာလဲ"

"ကျုပ်က တောင်ပေါ်ကနေ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေယူဖို့ဆင်းလာရင်း ခင်ဗျားတို့ရောက်လာတာကို လူအုပ်ကြီးက အားပေးနေတာကြားလို့ စကားစမြည်ပြောမလားဆိုပြီး ဝင်လာခဲ့တာပါ ကျုပ်ကနှောင့်ယှက်မိတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

"လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျုပ်ကခင်ဗျားကို လာတွေ့ပြီး ကျေးဇူးတင် စကားပြောချင်နေတာပါ သင့်တော်တဲ့လက်ဆောင်တစ်ခု မရှာရသေးလို့သာ ကျုပ်ဆက်ပြီးရွှေ့ဆိုင်းနေခဲ့တာ"

"ဒီလောက် လုပ်စရာမလိုပါဘူး ကျုပ်ခင်ဗျားကို အများကြီးမကူညီခဲ့ပါဘူး"

သို့သော် လီဖူချန်က ထရပ်ကာ ထိုနေရာမှာပင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက မြင့်မြတ်တဲ့စိတ်နှလုံးရှိမှန်း ကျုပ်သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ အသက်ကယ်ခဲ့တဲ့အကြွေးကတော့ ကျုပ်မှတ်ထားရမယ့် အရာတစ်ခုပါ ဒါ့ထက်ပိုတာက ခင်ဗျားနဲ့တွေ့ပြီးကတည်းက ကျုပ်ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးက ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ပိုကောင်းလာတယ် ကျုပ်ယုံကြည်တယ် ခင်ဗျားက ကျုပ်ရဲ့တတိယဦးလေး ပြောခဲ့တဲ့ ကံကြမ္မာကပေးတဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပဲ"

လီဖူချန်က လေးနက်စွာဦးညွှတ်လိုက်စဉ် ကျန်းပေရန်၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု အလိုလိုပေါ်လာသည်။

ငါသာ ဇာတ်လိုက်ပုံစံခွက် ကံကြမ္မာနဲ့ ညီလေးတစ်ယောက်ကို မွေးစားလိုက်ရင် သူ့ရဲ့နတ်ဘုရားလို အရှိန်အဝါက ငါ့အပေါ်ထားတဲ့ ဒီလောကကြီးရဲ့ရန်လိုမှုကို နည်းနည်းလောက် ပယ်ဖျက်ပေးနိုင်မလားပဲ

သို့သော် သူသည် ထိုအတွေးကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ကျိန်စာသင့်ကြယ်စဉ်များပါသော ဇာတ်လိုက်အများအပြားသည် ဇာတ်လမ်းတိုးတက်မှုအတွက် သူတို့၏သစ္စာဆို ညီအစ်ကိုများကို စတေးခဲ့ကြသည်။

အကယ်၍ ဤဇာတ်လိုက်က ထိုအမျိုးအစားဖြစ်နေပါက သူသည် လောင်စာအဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ ပေးအပ်နေခြင်း မဟုတ်ပါလား

ထိုစဉ်မှာပင် ထန်ထင်ရွှမ်က ပြန်ရောက်လာပြီး ကျန်းပေရန်ရှေ့တွင် ပန်းကန်ကိုချပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး မြည်းစမ်းကြည့်ပါ အကိုဝမ် ကျွန်မတစ်မွန်းလွဲလုံး ကြိတ်ထားတာပါ"

"ကျေးဇူးပဲ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဇွန်းတစ်ဇွန်းခပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အရသာမျိုးစုံက သူ၏ခံတွင်း၌ ကခုန်သွားသည်။ မြေပဲ၏အစိမ့်နံ့၊ ဗာဒံစေ့၏ချိုမြိန်မှုနှင့် ကြိတ်ထားသောနှမ်း၏ ပိုးသားကဲ့သို့နူးညံ့ချောမွေ့မှုသည် ရှားပါးလှသော အရသာခံစားမှု တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါက အရမ်းကောင်းတာပဲ အရသာအရမ်းပြည့်စုံတယ်"

သူက သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကြိုက်နှစ်သက်လို့ ဝမ်းသာတယ် ရှင်တို့နှစ်ယောက် ဆက်ပြီးစကားပြောကြပါ ကျွန်မနောက်တစ်သုတ် ထပ်လုပ်လိုက်ဦးမယ်"

ထန်ထင်ရွှမ်က လှည့်ကာ မီးဖိုချောင်သို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

သူမထွက်သွားသည်နှင့် ကျန်းပေရန်က ပန်းကန်ကိုချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီကိုလီ ခင်ဗျားက ဒီလိုအဖော်တစ်ယောက်ရထားတာ တကယ်ကိုကံကောင်းတာပဲ"

"ညီ… ညီကိုဝမ် ခင်ဗျားက နောက်နေပြန်ပြီ"

လီဖူချန်က ရှက်သွေးဖြာကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ရှက်သွေးဖြာနေသော ကလေးငယ်တစ်စုံကဲ့သို့ တုံ့ပြန်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထန်ထင်ရွှမ်အတွက် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ချက် ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဇာတ်လိုက်ပုံစံခွက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏စမ်းသပ်မှုများက သူ၏စမ်းသပ်မှုများထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်နိုင်သည်။

ပန်းကန်ကို အကုန်စားသောက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ပန်းကန်ကိုချကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ကျုပ်ဒီညလာတာက ခင်ဗျားကိုတစ်ခုမေးချင်လို့ပါ"

ဒါက သာမန်အလည်အပတ်ခရီးမဟုတ်မှန်းသိသော လီဖူချန်က ချက်ချင်းပင် လေးနက်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး လွတ်လပ်စွာမေးပါ"

"ကျုပ်ကြားတာတော့ ခင်ဗျားက အဝါရောင်ဂိုဏ်းနဲ့ အချိန်အတန်ကြာတိုက်ခိုက်နေတာဆိုပဲ သူတို့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်အင်အားစုက ရပ်တည်နေလဲဆိုတာ ခင်ဗျားသိလား"

လီဖူချန်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက အဝါရောင်ဂိုဏ်းအကြောင်း ဘာကိစ္စနဲ့ လာမေးမြန်းတာလဲဆိုတာ ကျုပ်သိခွင့်ရှိမလား"

"ကျုပ်သူတို့ကို အပြီးတိုင် အမြစ်ဖြတ်ချင်လို့ပဲ"

သူ၏ရိုးရှင်းသောပြန်စကားက အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် လီဖူချန် သိသိသာသာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"အဝါရောင်ဂိုဏ်းက တစ်ယောက်ယောက်က ခင်ဗျားကို ပြဿနာရှာသွားလို့လား"

"မဟုတ်ဘူး ဒါက ပိုအရေးကြီးတဲ့အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပါ ညီကိုလီသာ တစ်ခုခုသိရင် ကျုပ်ကိုမျှဝေပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

"ခင်ဗျားအတွက်ဆိုရင် ညီကိုဝမ် ကျုပ်ဘာမှဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး တကယ်တော့ ကျုပ်ဒီအကြောင်းကို အချိန်အတန်ကြာအောင် ဘယ်သူ့ကိုမှမပြောဘဲ စိတ်ထဲမှာသိမ်းထားခဲ့တာပါ အခုခင်ဗျားကို မျှဝေပေးပါရစေ"

ဟူး

ကျန်းပေရန်၏နှလုံးခုန်သံ မြန်သွားသည်။

ငါ ငါအခုပဲ ဂျက်ပေါ့ထိသွားတာလား

အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် လီဖူချန်က စတင်ပြောဆိုသည်။

"ကျုပ်က သွေးမီးလျှံဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်သားဆိုတာ ခင်ဗျားမှတ်မိသေးလား"

"မှတ်မိတာပေါ့"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျုပ်ဂိုဏ်းထဲမှာရှိနေတုန်းက ကျုပ်ရဲ့တတိယဦးလေးက ကျုပ်ကိုပြောတယ်"

ဖွီး

ကျန်းပေရန် သူ၏နှမ်းနက်ကျိုကို သီးမလိုဖြစ်သွားသည်။

သူက လီဖူချန်၏အဖေအကြောင်း တစ်ခုခုမျှော်လင့်ထားခဲ့သည် ဤဒဏ္ဍာရီလာတတိယ ဦးလေးထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်သွားမည်ဟု မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လီဖူချန်က ကျန်းပေရန်၏တုံ့ပြန်မှုကို လုံးဝသတိမထားမိဘဲ ဆက်ပြောသည်။

"ကျုပ်ရဲ့တတိယဦးလေးကပြောတယ် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေက တစ်ခုခုကြံစည်နေတယ်တဲ့ ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းတပည့်တွေကို ထောင်ချောက်တစ်ခုထဲဆွဲသွင်းပြီး သူတို့ကို အောက်ခြေကနေ စတင်အားနည်းအောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာတဲ့ ဒါပေမဲ့ သူက ဒါကလှည့်ကွက်တစ်ခုလိုပဲလို့လည်း ပြောခဲ့တယ် အကယ်၍ အဲ့ဒီလိုထောင်ချောက်တစ်ခု တကယ်ရှိခဲ့ရင် အဲ့ဒါကိုကြံစည်ခဲ့သူက အောက်ခြေကို အားနည်းအောင်လုပ်ရုံ သက်သက်မဟုတ်ဘူး သူတို့က ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေကြားမှာ စစ်ပွဲတစ်ခုဖြစ်အောင် မီးမွှေးချင်နေတာ"

တတိယဦးလေးကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ် မျက်စိစူးရှသားပဲ

စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ်ချီးကျူးရင်း ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့တတိယဦးလေးပြောတာက အချက်ကျတယ် ပြီးတော့ရော"

"ပြီးတော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေက သံတမန်တော်တော်များများက ကျုပ်အဖေကိုလာရှာကြတယ် သူကသူတို့အားလုံးကို မောင်းထုတ်လိုက်တယ် နောက်ဆုံးမှာတော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တော်တော်များများ အတူတူရောက်လာကြတယ် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအရ သူကသူတို့အားလုံးကို မောင်းထုတ်လို့ မရတော့ဘူး"

"အဲ့ဒီဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ကျုပ်ကိုပြောပြလို့ရမလား"

"ရတာပေါ့"

ကျန်းပေရန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

သူက လီဖူချန်ဆီက "ငါ့အဖေက မပြောဖို့တားမြစ်ထားတယ်" သို့မဟုတ် "ငါ့တတိယဦးလေးက အဲ့ဒီနာမည်တွေကို ထပ်မပြောဖို့သတိပေးထားတယ်" ကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို အပြည့်အဝ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည် သို့သော် အဖြေက အလွန်လွယ်ကူစွာထွက်လာသောကြောင့် သူသည် မမျှော်လင့်ထားသောရတနာတစ်ခုကို ကောက်ရလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အနားကပ်ပါ ညီကိုဝမ်"

"ကောင်းပြီလေ"

ကျန်းပေရန်က သူ၏နားကိုတိုးပေးလိုက်သည်။

လီဖူချန်တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သော နာမည်လေးခုကို သူတိတ်တဆိတ်အလွတ်ကျက်မှတ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် ရှင်းလင်းမှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကို နားလည်သွားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပဲ ကျုပ်ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို အကောင်းဆုံးအသုံးချပြီး အဝါရောင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

ထိုအခါ လီဖူချန်က ထပ်ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် ကျုပ်တတိယဦးလေးဆီက ကြားတာတော့ နန်းတော်က တစ်ယောက်ယောက်က ကျုပ်အဖေဆီကို လာတွေ့ခဲ့တယ်တဲ့"

နန်းတော်

ကျန်းပေရန်၏မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။

ဒါ ဒါကိုတော့ သူတကယ်မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

အံ့ဖွယ်နဂါးတိုက်ကြီးကို ကျပန်းခွဲခြားထားခြင်းမဟုတ် တိုက်ကြီး၏ တကယ့်အုပ်စိုးသူများက ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်က တိုက်ကြီး၏သမိုင်းကို လေ့လာခဲ့စဉ်က သူတစ်ခါက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်တွေးခဲ့ဖူးသည် ဤနေရာသည် သုံးပြည်ထောင်ခေတ်ကိုပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်သည်ဟု ထင်ရလောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ဤနေရာတွင် တန်ခိုးကြီးသော တိုင်းပြည်ဆယ့်နှစ်ခုရှိပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပြည်နယ်ငယ်လေးများလည်း ရှိသည်။

တရုတ်ပြည်၏ စစ်ပြိုင်ခေတ်ပင်လျှင် ဒီပရမ်းပတာအခြေအနေနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

တိုင်းပြည်များရှိသည့်နေရာတွင် ဟန်ချက်ညီမှုနှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးမှုကို ကြီးကြပ်ရန် နန်းတော်များ ပုံမှန်အတိုင်းရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တန်ခိုးအာဏာက အရာအားလုံးကိုအုပ်စိုးသော ဤတိုက်ကြီးတွင် ဧကရာဇ်က အားနည်းပြီး သူ့လက်အောက်တွင် အင်အားကြီးသော ကျင့်ကြံသူများမရှိပါက နန်းတော်သည် လေလည်ခြင်းနှင့် ဘာမှမခြားပေ။

ထိုကိစ္စတွင် ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက တူညီသောမထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို မျှဝေခံစားကြသည်။

တောင်ထွတ်နယ်နှင့် လန်နယ်တို့သည် တူညီသောတိုင်းပြည်တစ်ခုဖြစ်သော ရှန့်တိုင်းပြည်ပိုင်ဖြစ်သည်။

ဆယ့်နှစ်ပြည်ထောင်တွင် ရှန့်တိုင်းပြည်သည် အောက်ဆုံးနားတွင်ရှိပြီး သူ၏အမျိုးသားအင်အားမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းအားနည်းနေသည်။

ထို့ကြောင့် နန်းတော်မှတစ်စုံတစ်ယောက်က ဤကိစ္စတွင်ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ကို ကြားရခြင်းက ကျန်းပေရန်ကို အလွန်အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။

All Chapters