အကိုကြီး ဘာလို့ပြန်မလာသေးတာလဲ

ရွေးချယ်ခွင့် သုံးခုထဲမှ တတိယတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က အာနိုးဘက်သို့ လှည့်ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ညီကိုအာနိုး ငါတို့မြို့ထဲကို မသွားဘူး"

"ဘာလို့လဲ"

မုယောင်နှင့် ခုံချန်ချန်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ပြောလိုက်ကြသည်။

ကျန်းပေရန်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ငါတို့က အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ထွက်လာတာ အပန်းဖြေခရီးထွက်လာတာ မဟုတ်ဘူး မြောက်ပိုင်းမြစ်ကို အမြန်ဆုံးရောက်နိုင်ဖို့က ငါတို့အာရုံစိုက်သင့်တဲ့အရာပဲ"

ထိုသို့ကြားသောအခါ မုယောင်က ချက်ချင်းပင် ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"ငါတို့က မြို့ထဲမှာ တည်းခိုခန်းတစ်ခုရှာပြီး နားရုံလေးပဲကို ဒါက ဘာမှအရေးမကြီးတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး"

"မဖြစ်ဘူး"

ကျန်းပေရန်က မျက်နှာသေဖြင့် ငြင်းလိုက်သည်။

နှစ်ရက်တိတိ အတူခရီးသွားပြီးနောက်မှာတော့ ကျန်းပေရန်ဟာ သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့ငယ်လေးရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေပြီဆိုတာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိတော့ချေ။

သူ့ဆီက အစားအသောက်တွေရော သီချင်းတွေပါ အလကားရခဲ့သော မုယောင်က စိတ်မပါ့တပါ ကန့်ကွက်ဟန်ပြလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကိုတစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့် ကောင်းပြီလေ မသွားတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ငါက မင်းစကားကို နားထောင်တာဘာညာ မဟုတ်ဘူး ငါတို့ကိစ္စကို အရင်လုပ်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ငါလည်းထင်လို့ပဲ"

ခုံချန်ချန်က ပျော်စရာနေရာတွေကို တကယ်သွားချင်နေသော်လည်း ကျန်းပေရန်ကို သနားစရာကောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားဘာမှ မလုပ်ရဲပေ။

သို့သော် သူမ၏မျက်လုံးများ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်လာသည်အထိ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ ရမလာခဲ့ချေ။

အားမလိုအားမရဖြင့် ခုံချန်ချန်သည် သူမ၏ အစ်မကြီး ပခုံးများကို ပြန်လည်နှိပ်နယ် ပေးနေလိုက်တော့သည်။

သုံးယောက်သား သဘောတူညီမှုရသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အာနိုးက ရယ်မောလိုက်ပြီး လိုက်ကာကိုပြန်ချကာ လှည်းကို ရှေ့ဆက်မောင်းနှင်သွားသည်။

…

တစ်နေရာ၌ သစ်ခွရေစင်အဆောင်ထဲတွင် ရှီဖုန်းလန်နှင့် ရှောင်လေးတို့သည် တံခါးကိုမှီရင်း အပြင်ဘက်မှ လူစည်ကားသော လမ်းမကို ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်နေပါစေ သူတို့စောင့်နေသောသူက ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

"ပေရန်လေးတို့အဖွဲ့ ပြန်ရောက်လာတာ သေချာလို့လား"

ရှီဖုန်းလန်က ရှောင်လေးကို မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လေးက အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"သေချာပါတယ် သခင်မလေး ဂိုဏ်းချုပ်က လှည်းပေါ်ကဆင်းလာတာကို ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်မြင်ပြီးမှ ပြန်လာသတင်းပို့တာပါ"

"ဒါဆို ပေရန်လေးက ဘာလို့ငါ့ကို လာမတွေ့သေးတာလဲ"

ရှီဖုန်းလန်က နှုတ်ခမ်းစူကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ငါ့ကိုလာရှာမယ်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားခဲ့တာ လိမ်ညာတဲ့ကောင်လေး အဖေနဲ့တစ်ပုံစံတည်းပဲ"

ညနေစောင်းသည်အထိ ရှီဖုန်းလန်သည် ဥယျာဉ်ထဲရှိ ခုံတန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် ခေါင်းမာစွာ ထိုင်စောင့်နေဆဲဖြစ်သည်။

ရှောင်လေးက သူမကို တစ်ခုခုစားရန် ဖျောင်းဖျဖို့ ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါသွားဖွင့်မယ်"

ရှီဖုန်းလန်သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားပြီး ကြီးမားသော တံခါးကြီးများကို သွားဖွင့်လိုက်သည်။

သို့သော် အပြင်မှာရပ်နေသောသူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏မျက်နှာပေါ်မှ ပျော်ရွှင်မှုတို့သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူမ၏ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသော စိတ်အခြေအနေကိုကြည့်ကာ ယွီမန်ဝင်းက ပြုံးရင်းမေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ ငါ့ကိုတွေ့ရတာ စိတ်ပျက်စရာကောင်းနေလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်မက"

"ထားလိုက်ပါတော့ ရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူး နင်ဘယ်သူ့ကို စောင့်နေလဲ ငါသိတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှီဖုန်းလန်က စိတ်တိုတိုဖြင့် ကျောက်စရစ်ခဲလေးတစ်လုံးကို ဘေးသို့ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူက သူ့ကိုစောင့်နေလို့လဲ ကျွန်မက ဒီမှာထိုင်ပြီး ပန်းတွေကြည့်နေတာ"

ယွီမန်ဝင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ငါ အခုလေးတင် ညီလာခံခန်းမကနေ လာခဲ့တာ ဂိုဏ်းချုပ်က တပည့်တချို့ကို အထူးချီးကျူးသွားတယ် အဲ့ဒီထဲမှာ ကျန်းပေရန်လည်း ပါတယ်"

ရှီဖုန်းလန်က သူမ၏ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို သူက ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အတူရှိနေတုန်းပဲလား"

"မဟုတ်ဘူး"

ယွီမန်ဝင်းက ခေါင်းခါပြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကတော့ မပြောသွားဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ ခန်းမသခင်ကျန်းကို မေးကြည့်တော့ ကျန်းပေရန်မှာ လုပ်စရာကိစ္စတစ်ခုရှိလို့ နောက်ကျမှ ပြန်လာမယ်လို့ပဲ ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောသွားတယ်တဲ့"

ကျန်းပေရန် တကယ်ပြန်မလာသေးဘူးဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ ရှီဖုန်းလန်၏ မျက်နှာလေးသည် သိသိသာသာ ဝင်းပသွားသည်။

"ဒါကတော့ ရှားရှားပါးပါးပဲ သူ ဒီတစ်ခါတော့ လူအုပ်နဲ့အတူ လိုက်မပြန်လာဘူးပေါ့"

"ဟုတ်တယ်"

ယွီမန်ဝင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ငါလည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်နေတာ ပုံမှန်ဆို သူက ဒီလိုကိစ္စတွေကို ရှောင်လေ့ရှိတာ ဒီတစ်ခါတော့ သူအရွေးခံလိုက်ရတယ်"

"ဒါဆို သူက ဘာသွားလုပ်တာလဲ"

"ခန်းမသခင်ကျန်းက မပြောဘူး သူပြန်မရောက်ခင် ခဏလောက်ကြာနိုင်တယ်လို့ပဲ ပြောသွားတယ်"

"အာ"

ရှီဖုန်းလန်က အသံကို ဆွဲငင်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ်ကို လွန်လွန်းတယ် ပေရန်လေးက အပြင်ရောက်နေတာ အဲ့လောက်ကြာနေပြီ အခု သူ့ကို တခြားခိုင်းစရာတွေ ထပ်ပေးပြန်ပြီ ငါ သူ့ကိုသွားပြောမှဖြစ်မယ်"

"ဟေး ဟေး ဟေး"

ယွီမန်ဝင်းက သူမကို အမြန်ဆွဲထားလိုက်သည်။

"နင်သာ ဒီကိစ္စနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆီသွားရင် ကျန်းပေရန်က ဒါကိုသိသွားတဲ့အခါ သူ နင့်ဆီကို နောက်ဘယ်တော့မှ လာချင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်သားပဲ"

ရှီဖုန်းလန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူမ ဘယ်လောက်စိတ်ပျက်နေသည်ကို မြင်တော့ ယွီမန်ဝင်းက ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခုရသွားသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်က အများကြီးမရှင်းပြခဲ့ပေမဲ့ သူမက လူငယ်သူရဲကောင်းပြိုင်ပွဲကို တက်ရောက်ခဲ့တဲ့ တပည့်တွေကို အမြဲမေးမြန်းလို့ရသေးသည်။

သူမက ရှီဖုန်းလန်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာစောင့်နေ ငါ ခဏနေ ပြန်လာခဲ့မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် သစ်ခွရေစင်အဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုဇီဂျင်း၏ အခန်းထဲ၌ ဖန်းချိုးယောင်နှင့် ယွီညီအစ်မသုံးယောက်တို့ စုရုံးနေကြသည်။

သူတို့ငါးယောက်သည် ယွီမန်ဝင်းကို သူတို့၏ဆရာအဖြစ် လက်ခံပေးရန် မည်သို့တောင်းဆိုရမည်ကို တိုင်ပင်နေကြစဉ် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

လျိုဇီဂျင်းက မေးလိုက်သည်။

"ငါပါ"

ယွီမန်ဝင်း၏ အသံကိုကြားသောအခါ သူတို့ငါးယောက်လုံး အံ့ဩတကြီးဖြင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်ရလား

အံ့ဩနေသော်လည်း လျိုဇီဂျင်းက အမြန်ထပြီး တံခါးသွားဖွင့်လိုက်သည်။

"လေးစားပါတယ် စောင့်ရှောက်သူယွီ"

လျိုဇီဂျင်းက သူမ၏ လက်သီးဆုပ်ကိုကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဒီလောက် ရိုသေစရာ မလိုပါဘူး"

ကျန်လေးယောက်ကလည်း အလျင်အမြန်လျှောက်လာပြီး လေးစားစွာ အရိုအသေပေးကြသည်။

"လေးစားပါတယ် စောင့်ရှောက်သူယွီ"

"အိုး မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာရှိနေကြတာကိုး"

ယွီမန်ဝင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က သူတို့၏ သံတံဆိပ်ကိုင်ဆောင်သူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ သူတို့ငါးယောက်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းပေရန်နှင့် သိပ်မတွေ့ဖြစ်ကြသော်လည်း ခွဲခြားမရနိုင်သော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်သွားကြသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကိုဝင်ပါ စောင့်ရှောက်သူယွီ"

လျိုဇီဂျင်းက ဘေးသို့ရှဲကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပဲ"

ယွီမန်ဝင်းက တံခါးမှဝင်လာပြီး စကားစလိုက်သည်။

"ငါ ဒီနေ့ဒီကိုလာတာက မင်းတို့ကို မေးခွန်းတချို့ မေးချင်လို့ပဲ"

"စိတ်ကြိုက်မေးပါ စောင့်ရှောက်သူ ကျွန်မတို့သိသမျှ အကုန်ဖြေပါ့မယ်"

"ကျန်းပေရန်က မင်းတို့နဲ့အတူ ပြန်မလာဘူးလို့ ငါကြားတယ်"

ငါးယောက်သား နောက်တစ်ကြိမ် နားမလည်နိုင်သော အကြည့်များဖြင့် အပြန်အလှန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ထိုအကြောင်းကို ယာဉ်တန်းကြီး ထွက်ခွာလာမှသာ သိခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်မှန်း သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ တကယ်မသိကြပေ။

လျိုဇီဂျင်းက ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် အကိုကြီးကျန်းက ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ပြန်မလာခဲ့ပါဘူး"

"ဘာများဖြစ်ခဲ့လို့လဲ"

ယွီမန်ဝင်းက စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်ရင်းမေးလိုက်သည်။

ထိုမေးခွန်းက အထိမခံနိုင်သောနေရာကို ထိမိသွားပုံရသည်။

မိန်းကလေးငါးယောက်က တစ်ယောက်တစ်ပေါက် စကားတွေပြောဆိုလာကြသည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ အကိုကြီးက ဒီတစ်ခေါက်မှာ အရမ်းကို အံ့ဩစရာကောင်းခဲ့တာ"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းရဲ့ မွေးနေ့ပွဲမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူတစ်စု ရုတ်တရက်ရောက်လာတယ် အဲ့ဒီထဲမှာ ဝိညာဉ်နဂါးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယင်ကျန်းဟုန်လည်းပါတယ် သူက အနက်ရောင်ဘိုးဘေး အဆင့်ကိုတောင် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ"

"ကျွန်မတို့က တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုဖြစ်တော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ သူက တကယ်တော့ သူတို့တပည့်တွေကို ပြိုင်ပွဲမှာ ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ပါဝင်စေချင်တာကိုး ပြီးတော့"

ညီလာခံအစည်းအဝေးတွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများ ရောက်ရှိလာခြင်းအကြောင်း ယွီမန်ဝင်း ကြားခဲ့ရသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အမွှေးတိုင်သခင်တို့က အသေးစိတ်မပြောပြခဲ့သောကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိခဲ့ပေ။

ဖန်းချိုးယောင်က စကားစကို ဖြတ်လိုက်စဉ်မှာပင် ယွီမန်ဝင်းက အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဘာဖြစ်သွားလဲ"

ယွီကွေ့ရွှေက ဝင်ပြောသည်။

"ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ မာန်မာနကြီးတဲ့ ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အပြတ်အသတ်ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတယ် သိုင်းပြိုင်ပွဲတွေမှာဖြစ်ဖြစ် စာပေပြိုင်ပွဲတွေမှာဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့အားလုံး သိသိသာသာကို သူတို့ထက် အစစအရာရာ နိမ့်ကျခဲ့တယ်"

သူမက ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။

"အမွှေးတိုင်သခင်က ကျွန်မတို့ကို ဒီအကြောင်းတွေ သိပ်မဖြန့်ဖို့ ပြောထားပါတယ် ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး စောင့်ရှောက်သူ"

"ဒါဖြင့်ရင်"

ယွီမန်ဝင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ငါက ကြယ်တာရာရှုပ်ထွေးခန်းမက ဝူချင်းစစ်က သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရခဲ့တယ်လို့ပဲ ဂိုဏ်းချုပ်ဆီက ကြားခဲ့တာ ငါထင်တာက"

သူမသည် စကားကိုရပ်လိုက်ပြီး အကြောင်းအရာမည်မျှ ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို ယခုမှ သဘောပေါက်သွားသည်။

"ငါနားလည်ပြီ ဆက်ပြောပါ"

"နောက်ပိုင်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းက တပည့်တွေက ပြိုင်ပွဲတစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ ပထမနေရာတွေ ဆက်တိုက်ရနေတဲ့အချိန်မှာ အကိုကြီးကျန်းက ရှေ့ထွက်လာခဲ့တယ် သူက ဂိုတစ်ပွဲကစားပြီး သူတို့ဘက်က အလွန်တော်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူခဲ့တာ အဲ့ဒီနောက်မှာ လူတိုင်းက အရမ်းကို အားရရွှင်ပျစွာ အော်ဟစ်အားပေးခဲ့ကြတယ်"

ကျန်းပေရန်

လူတွေရှေ့မှာ ထင်ပေါ်အောင်လုပ်တယ်

ယွီမန်ဝင်း မှင်သက်သွားသည်။

သူတို့ပြောနေသော ကျန်းပေရန်သည် သူမသိသောသူနှင့် တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်သလို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

အခြားသူများကလည်း အလုအယက် ထပ်ဖြည့်ပြောကြသည်။

"အကိုကြီးက အရမ်းမိုက်တာ သူက အဲ့ဒီပါရမီရှင် မုကျိုရီနဲ့ မျက်လုံးစည်းပြီးတောင် ဂိုကစားခဲ့တာ"

"ဟုတ်တယ် ပြီးတော့ အရမ်းလည်းမြန်တာ ဒိုင်လူကြီးတောင် လိုက်မမီနိုင်ဘူး"

"အစပိုင်းမှာ မုကျိုရီက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ အကိုကြီးကြောင့် ချွေးတွေသံတွေ ထွက်လာတော့တာပဲ"

ယွီကွေ့မြောင် အလှည့်ရောက်တော့ ကောင်းတဲ့အပိုင်းတွေ အကုန်ပြောသွားကြပြီဖြစ်၍ သူမက အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် အဲ့ဒီမိစ္ဆာဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်က အကိုကြီးနဲ့ ယှဉ်လို့ကိုမရတာ"

ထို့နောက် သူတို့ငါးယောက်သည် ဝူချင်းစစ်နှင့် မုယောင်တို့၏ တိုက်ပွဲအထိ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို တစ်ယောက်တစ်လှည့်စီ ပြန်ပြောပြကြသည်။

"လူတိုင်းက အာရုံအပြည့်နဲ့ အကိုကြီးဝူကို အားပေးနေကြတာ ဒါပေမဲ့"

ယွီကွေ့ကျွေးက သူမ၏ ညီမကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြမှ ဆက်ပြောသည်။

"ရုတ်တရက်ကြီး အနက်ရောင်သခင်အဆင့် လူတစ်ယောက်က ကျွန်မအစ်မကို ဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ် ကျွန်မတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ဘူး အကိုကြီးတစ်ယောက်ပဲ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့တာ"

ဤအချိန်တွင် ယွီကွေ့ကျွေးက ယွီကွေ့ရွှေကို ဆွဲယူပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို ပြန်လည်သရုပ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့က အကိုကြီးရဲ့ သတိထား ဆိုတဲ့အော်သံကိုပဲ ကြားလိုက်ရတယ် ပြီးတော့ သူက ချီတုံချတုံမရှိဘဲ လှည့်ပြီး ကျွန်မအစ်မကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး ပွေ့ဖက်ထားလိုက်တယ်"

ယခု ပွေ့ဖက်ခံနေရသော ယွီကွေ့ရွှေသည် ထိုအချိန်က အမှတ်တရများ စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်လာသောအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားသည်။

အဲ့ဒီ သန်မာတဲ့လက်မောင်းတွေ ခိုင်မာတဲ့ရင်ဘတ်နဲ့ ပြတ်သားတဲ့အသံ

ယွီကွေ့ကျွေးက သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်သော သရုပ်ပြမှုကို ပြုလုပ်နေစဉ် ယွီမန်ဝင်း၏ မေးရိုးများ ပြုတ်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

အနက်ရောင်သခင်အဆင့်ကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရတယ်

ထိုအဖြစ်က သူမအား ခန်းမသခင်ရှီ ပေးခဲ့သော အင်မော်တယ်အမွေးအတောင်ဝတ်ရုံကို ချက်ချင်း အမှတ်ရသွားစေသည်။

သူမ အလွန်အံ့ဩနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီကွေ့ကျွေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်မတို့အားလုံး အရမ်းကြောက်သွားကြတာ အကိုကြီးက သွေးတွေအများကြီးအန်ပြီး သူ့အသက်ရှုသံက တဖြည်းဖြည်းတိုးသွားတယ် ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အတွက် လက်စားချေပေးတော့မယ့်အချိန်မှာပဲ သူက ရုတ်တရက် အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့တယ်"

သူမ၏အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံချင်သော ယွီကွေ့မြောင်က အမြန်ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။

"လူတိုင်းက ပြောကြတာ အကိုကြီးသာ တကယ်သေသွားခဲ့ရင် ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေ တကယ်တိုက်ခိုက်ကြတော့မှာတဲ့ စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုလုံး ဖြစ်သွားနိုင်တယ် ဒါကြောင့် တစ်နည်းပြောရရင် အကိုကြီးက တောင်ထွတ်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ"

"ကျန်းပေရန်က အဲ့ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာကို ဘယ်သူမှ ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ကြဘူးလား"

ယွီမန်ဝင်းက လေးနက်စွာမေးလိုက်သည်။

ထိုဝတ်ရုံကြောင့်မှန်း သူမသိသော်လည်း အခြားသူများ သိမသိကိုမူ သူမ မသေချာပေ။

ခန်းမသခင်ရှီ ပါဝင်ပတ်သက်မှု ပေါ်သွားပါက သူမ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားရန် လိုအပ်ပေမည်။

"ကျွန်မတို့လည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ကြတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝက်လမင်းဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းက ပြောတယ် သူက အကိုကြီးကို ဒီလိုမျိုး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရင်ဆိုပြီး ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ ရတနာချပ်ဝတ်တစ်ခု ပေးထားခဲ့တယ်တဲ့"

"အော် "

ယွီမန်ဝင်းက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ဤကိစ္စထဲသို့ မည်သူက တွန်းပို့ခဲ့သည်ကို အနည်းငယ် နားလည်သွားသည်။

သို့သော် သူမသည် လျင်မြန်စွာပင် အတွေးနက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

အစကတည်းက ကျန်းပေရန်သည် လူငယ်သူရဲကောင်းပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် သဘောတူခဲ့သည်ကို သူမ ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

ထိုအပြုအမူသည် သူ၏စရိုက်နှင့် လုံးဝမကိုက်ညီပေ။

သို့သော်လည်း လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း၌ ဤမျှကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ဒါတွေအားလုံးက တိုက်ဆိုင်မှုတွေများလွန်းနေသလိုပဲ မဟုတ်ဘူးလား

ထို ကျန်းပေရန်ဆိုတဲ့လူက သာမန်နာမည်ခံတပည့်တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး

ယွီမန်ဝင်း အတွေးလွန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီကွေ့မြောင်က မေးလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ကျွန်မတို့အကိုကြီးက ဒီတစ်ခေါက်မှာ တကယ်ပဲ နာမည်ကြီးသွားခဲ့တယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

"အင်း သူတကယ်ပဲ နာမည်ကြီးသွားခဲ့တယ်"

ဇာတ်လမ်းဆုံးသွားသောအခါ မိန်းကလေးများတွင် ပြောစရာသိပ်မရှိတော့ချေ။

ရုတ်တရက် ဖန်းချိုးယောင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။

သူမသည် ယွီမန်ဝင်း၏ ပခုံးများကို ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးရန် လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီက တကယ်ပဲ မျက်စိရှင်တာပဲ သူနာမည်မကြီးခင်ကတည်းက ကျွန်မတို့ရဲ့ သံတံဆိပ်ကိုင်ဆောင်သူအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့တာ"

ယွီမန်ဝင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီတုန်းက မင်းတို့ တော်တော်လေး စိတ်မပါ့တပါဖြစ်ခဲ့ကြတယ်လို့ ငါမှတ်မိနေတယ်"

ဖန်းချိုးယောင်၏ မျက်နှာနီရဲသွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ငယ်ရွယ်ပြီး မိုက်မဲခဲ့တာပါ အခုတော့ စောင့်ရှောက်သူရဲ့ ဉာဏ်ပညာကို ကျွန်မ လုံးဝနားလည်သွားပါပြီ"

မျက်လုံးများမှိတ်ထားရင်း ယွီမန်ဝင်းသည် နှိပ်နယ်မှုကို ခံစားနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့သိလား တကယ်တော့ သူ့ကို ပထမဆုံး သတိထားမိခဲ့တာ ငါမဟုတ်ဘူး"

သူမသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ လျိုဇီဂျင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဟုတ်သားပဲ

ဖန်းချိုးယောင်သည် အစ်မဇီဂျင်းက အကိုကြီးကို ပထမဆုံး သတိထားမိခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် အမှတ်ရသွားသည်။

သို့သော် လျိုဇီဂျင်းက တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိပေ။

ထိုအစား သူမက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီအကြောင်းကို လာမေးတာ တစ်ခုခုမှားနေလို့များလား အကိုကြီးမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လို့လား"

"အိုး မဟုတ်ပါဘူး"

ယွီမန်ဝင်းက ခေါင်းခါပြသည်။

"ငါက ကျန်းပေရန် ဘာလို့ပြန်မလာတာလဲဆိုတာ သိချင်နေရုံပါပဲ မင်းတို့ပြောတာတွေ နားထောင်ပြီးတော့ ငါ အတော်အသင့် နားလည်သွားပြီ"

"ဟင်"

လှပသော မျက်နှာငါးခုက ပို၍နီးကပ်စွာ တိုးကပ်လာကြသည်။

"ဒါဆို စောင့်ရှောက်သူယွီက အကိုကြီး ဘာလို့ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ပြန်မလာတာလဲဆိုတာ သိသွားပြီပေါ့"

"ငါက ခန့်မှန်းရုံသက်သက်ပါ"

ယွီမန်ဝင်းက သူတို့၏ စပ်စုသော မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ ပြုံးရင်းပြောလိုက်သည်။

"အခုစဉ်းစားကြည့် ဂိုဏ်းချုပ်ကွမ်းရဲ့ မွေးနေ့ကို အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအများကြီး လာတက်ကြတယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်ကဲ့"

မိန်းကလေးများအားလုံး ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင် ကျန်းပေရန်လို ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တပည့်တစ်ယောက်က အဲ့ဒီလောက် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသွားတာက သူတို့ရဲ့အာရုံစိုက်မှုကို ရသွားလိမ့်မယ်လို့ မင်းတို့မထင်ဘူးလား သူ့ရဲ့ထူးခြားမှုကို တချို့က သတိပြုမိပြီး သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာနဲ့ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ခေါ်သွားကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"အော်"

မိန်းကလေးငါးယောက်သည် သူမ၏စကားတွင် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု တွေ့ရှိကာ အသံကိုဆွဲငင်ရင်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

"ဒါကြောင့် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး သူဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ယွီမန်ဝင်းက ထရပ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဆက်ပြောကြတော့ ငါသွားတော့မယ်"

သို့သော် သူမ လှည့်ထွက်မည်ပြုစဉ်မှာပင် ဖန်းချိုးယောင်သည် သူမ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

"ချိုးယောင် မင်းဘာလုပ်တာလဲ"

ယွီမန်ဝင်းက မေးလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ လူငယ်သူရဲကောင်းပြိုင်ပွဲကို တက်ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်မတို့ ဘယ်လောက်ချို့တဲ့နေလဲဆိုတာ သိလာရပါတယ် ကျွန်မတို့ စောင့်ရှောက်သူရဲ့ တပည့်တွေအဖြစ် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေကို လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လေ့ကျင့်ချင်ပါတယ်"

အခြားသူများကလည်း အလိုက်သိစွာ သူမဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပေးပါ စောင့်ရှောက်သူယွီ"

သူမကို စိုက်ကြည့်နေသော ရိုးသားသည့် မျက်လုံးငါးစုံကို မြင်သောအခါ ယွီမန်ဝင်းက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ငါ့ကို တပည့်တော်ချင်တယ်ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့အခြေအနေတစ်ခုကို သဘောတူမှပဲရမယ်"

…

"သခင်လေးကျန်း ရှေ့ကမြေက မြောက်ပိုင်းမြစ်နယ်မြေထဲ ရောက်နေပါပြီ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်မြို့ကို အရင်သွားသင့်ပါသလဲ"

နွားလှည်းပေါ်တွင် အာနိုးက လိုက်ကာကို ဆွဲဖယ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

"ငါတို့ ငြိမ်းချမ်းဥသျှစ်မြို့ကို အရင်သွားကြရအောင် ညီကိုအာနိုး လမ်းကြောင်းသိလား"

"ငါ မြောက်ပိုင်းမြစ်နဲ့ သိပ်မရင်းနှီးဘူး ခဏစဉ်းစားကြည့်ပါရစေ"

သူ မသိသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မြေပုံတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဖြန့်ခင်းကာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ငါတို့ အခုရောက်နေတာက ဒီနေရာမှာ ငြိမ်းချမ်းဥသျှစ်မြို့က ဒီဘက်မှာ အနောက်မြောက်ဘက်ကို လီတစ်ဆယ်လောက်သွားရင် လမ်းမကြီးတစ်ခုကို ရောက်လိမ့်မယ် အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ လိုက်သွားလိုက်"

"ဝိုး"

အာနိုးက သူ၏လက်ထဲမှ မြေပုံကို ယူလိုက်သည်။

"မြောက်ပိုင်းမြစ်က မြေပုံတွေက ဒီလောက်ကောင်းတာလား လမ်းတွေက သွားဖို့ အရမ်းလွယ်တာပဲ"

အာနိုး၏ ချီးကျူးသံကို ကြားသောအခါ နောက်ခန်းတွင် ထိုင်နေသော ခုံချန်ချန်သည် ချောင်းကြည့်ရန် ပြေးလွှားလာသည်။

"ဝိုး ဒါက မြေပုံမဟုတ်ဘူး ပန်းချီကားတစ်ချပ်လိုပဲ"

သူမက လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်မကြီး လာကြည့်ပါဦး အရမ်းလှတာပဲ"

"ဒါက မြေပုံတစ်ခုပဲ ဘယ်လောက်တောင် လှနိုင်မှာမို့လို့လဲ"

"လာကြည့်စမ်းပါ"

သက်ပြင်းချရင်း မုယောင်က လျှောက်လာပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ ကြက်သေသေသွားသည်။

"ကောင်းတယ်မလား"

ခုံချန်ချန်က သူမ၏အင်္ကျီစကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆွဲလိုက်သည်။

"ဒါက အတော်လေးကောင်းတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ"

မုယောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟီးဟီး"

မိုက်မဲသော အပြုံးဖြင့် ခုံချန်ချန်က ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာ ဒါကို ဆွဲထားတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဝိုး"

သူမ၏မျက်လုံးများက ကြယ်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဆရာက ပန်းချီလည်း ဆွဲတတ်တာပဲ"

သူမသည် သူတို့၏ခရီးစဉ်အတွင်း သူတော်သောအရာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး ယခု သူမ အသစ်တစ်ခုကို ထပ်တွေ့လိုက်ရပြန်ပြီ။

"ဆရာက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပေးပါ"

သူမသည် ဒူးထောက်ချလိုက်သော်လည်း ကျန်းပေရန်နှင့် မုယောင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ဆွဲထူလိုက်ကြသည်။

သူမကို နေရာတကျဖြစ်အောင် ထားပြီးနောက် မုယောင်က ဆူပူလိုက်သည်။

"ငါနင့်ကို ဘယ်နှစ်ခါပြောရမလဲ နင်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းက မာန်မာနကြီးတဲ့ ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းကလူရဲ့ တပည့်လုပ်လို့မရဘူး အထူးသဖြင့် နင့်လိုမျိုး"

"ဆရာကျန်းက မပြောဘူး အမက မပြောဘူး အကိုအာနိုးက မပြောဘူးဆိုရင် ဘယ်သူမှသိမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမက အာနိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အကိုကြီးက ပြောမှာမဟုတ်ဘူးမလား"

မြေပုံကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော အာနိုးက ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါတစ်ခွန်းမှ ပြောမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဟီးဟီး"

သူမက နောက်တစ်ကြိမ်ပြုံးလိုက်ပြီး မုယောင်ကို ပြောသည်။

"တွေ့လား ဘာပြဿနာမှမရှိဘူး"

"ငါ ဘာမှမပြောဘူးလို့ သဘောမတူခဲ့ဘူး မရဘူး နင်သူ့တပည့်ဖြစ်ခွင့် လုံးဝမရှိဘူး"

သူတို့၏ ပုံမှန်စနောက်ကျီစယ်မှုများကို လျစ်လျူရှုရင်း ကျန်းပေရန်က အာနိုးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ညီကိုအာနိုး အခုလမ်းကို သိပြီလား"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော်သိသွားပါပြီ"

အာနိုးက လိုက်ကာကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး လမ်းကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ခုံချန်ချန်က ကျန်းပေရန်ကို ထပ်မံဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားသော်လည်း နားရွက်ဆွဲခံရပြီး နေရာမှာပြန်ထိုင်ခိုင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သနားစရာမျက်နှာလေးဖြင့် သူမသည် သူ့ထံသို့ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် အကြည့်များ ဆက်တိုက်ပို့နေသည်။

ကျန်းပေရန်သည် အဝါရောင်ဂိုဏ်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် သူ၏အစီအစဉ်ကို အာရုံစိုက်နေသည်။

သူသည် ငြိမ်းချမ်းဥသျှစ်မြို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်း ရှိသည်။

ချင်းဟွမ်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်များအရ အဝါရောင်ဂိုဏ်း၏ လုပ်ငန်းများသည် ဤနေရာအထိ ကျယ်ပြန့်ပြီး ငြိမ်းချမ်းဥသျှစ်မြို့သည် အစွန်အဖျားတွင်ရှိကာ လူအင်အားနည်းပါးသည်။

အဝါရောင်ဂိုဏ်းသည် မည်မျှအမြစ်တွယ်နေသည်ကို သူယခုသိရှိထားသည့်အချက်အရ ဝူချင်းစစ် သို့မဟုတ် ကူချင်းဟွမ်းကို အတွင်းပိုင်းအထိ စေလွှတ်ရန် သူ မစွန့်စားဝံ့ပေ။

ခြေတစ်လှမ်းမှားလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ အသန်မာဆုံးမဟာမိတ်များထဲမှ တစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူကိုယ်တိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စနစ်က အန္တရာယ်ရှိကြောင်း အကြိမ်များစွာ သတိပေးလာပါက သူရပ်တန့်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်ကြီးနှစ်ဦးထဲမှ မည်သူ့ကိုမဆို ဤကိစ္စ၏အဆုံးထိ ရောက်အောင်လုပ်မည်ဟု ကတိမပေးခဲ့ပေ သဲလွန်စများ ပေးအပ်ရုံဖြင့် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မုယောင်ကို အတော်အတန် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူတောင်းဆိုသရွေ့ သူမသည် အနည်းငယ် ဟန်ဆောင်ကန့်ကွက်ပြီးနောက် အများအားဖြင့် လိုက်လျောပေးသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် သူပြင်ဆင်ပေးသော ကောင်းမွန်သော အစားအစာများစွာကို စားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမသည် "ငါ့အဖေကြီး နောက်မှမြည်းစမ်းဖို့" ဟုဆိုကာ အစားအစာများပင် ထုပ်ပိုးယူဆောင်လာခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ပါတယ် အဝါရောင်ဂိုဏ်းနယ်မြေကို ရောက်တဲ့အခါ သူအခုလိုပဲ နာခံမှုရှိနေဖို့ပေါ့