စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖြေရှင်းခြင်း

ကျိုးဒန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက တစ္ဆေကြမ်းကို လမ်းလွှဲခေါ်ဆောင်သွားရန် ဒီသေချာပေါက်သေဆုံးရမည့် တာဝန်ကို စေတနာအလျောက် တာဝန်ယူခဲ့၏။

ယန်ကျန့်က အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ဘေးမှ ယန်ရှောင်ဟွာနှင့် လီယန်တို့ပင်လျှင် မယုံနိုင်သည့် မျက်နှာအမူအရာများ ပြသကြသည်။

သူတို့အားလုံး ခံစားမိသည်မှာ ကျိုးဒန်၏ စရိုက်နှင့် ယခင်အပြုအမူများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူက ဒီတာဝန်ကို ယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ဒီစာပို့တာဝန်က သူနှင့်ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ။ သူသာဆန္ဒရှိလျှင် လှည့်ထွက်သွားရုံဖြင့် မည်သည့်ပြဿနာမှမရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားနိုင်သည်။

သို့သော် သူက ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

"ဘာကြောင့်လဲ"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကျိုးဒန်ကတော့ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ဆို၏။

"ဘာလို့မဟုတ်ရမှာလဲ ငါက ဒီနေရာမှာ အသင့်တော်ဆုံးပဲ မဟုတ်ဘူးလား အဲဒီ လျိုချင်းချင်းဆိုတဲ့ စာပို့သမားက အကြာကြီးမခံနိုင်တော့ဘူး အခုအချိန်မှာ သူမက မလိုလားဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူး သူမသာ လိုလားရင်တောင် အဝေးကြီးမသွားနိုင်ဘူး တကယ်တော့ ငါးစာဖြစ်ဖို့ အမှန်တကယ်သင့်တော်တဲ့သူတွေက ခေါင်းဆောင်ယန်နဲ့ ငါတို့နှစ်ယောက်ပဲ"

"နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ရွေးရမယ့် အခြေအနေမှာ ငါဒီမှာသေတာက ပိုတန်ဖိုးရှိတယ် မဟုတ်ဘူးလား ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ကို သာမန်တစ္ဆေဆရာတစ်စုကို ကယ်တင်ဖို့ အစာအဖြစ်သုံးတာကို ခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး ဒါက လိုလားမှုရဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး တန်ဖိုးရဲ့ကိစ္စပဲ"

"ငါသာမင်းကို ငါးစာဖြစ်ခွင့်ပေးပြီး ကျန်တဲ့ငါတို့အနည်းငယ်က ဒီနေ့အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ရင်တောင် မနက်ဖြန်အတွက် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ မင်းမရှိဘဲ ကျန်တဲ့လူတွေက ဒီတစ္ဆေခြောက်တဲ့နေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးမများဘူး"

"စိတ်ခံစားချက်အရရော ဆင်ခြင်တုံတရားအရရော ငါက အသင့်တော်ဆုံးပဲ"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"မင်းမှာ ဘာသဘောထားမှမရှိဘူးလား"

"ငါ့သဘောထားက အရေးမကြီးဘူး အရေးကြီးတာက ကျန်တဲ့လူတွေ အသက်ရှင်နိုင်မလားဆိုတာပဲ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ လိုအပ်တဲ့စတေးမှုတွေ လုပ်ရမယ့်အခြေအနေတွေကို ငါကြုံဖူးပါတယ် ဒီရက်စက်တဲ့ကမ္ဘာကြီးက ဒီလိုပဲ မင်းဒါကို နားမလည်နိုင်ဘူးဆိုရင် မင်းအသက်ရှင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး ခေါင်းဆောင်ယန် မင်းက ဘယ်သူသေမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ဖို့ ငါနဲ့အတူ အန်စာတုံးလှိမ့်ဖို့ ဆန္ဒရှိလို့လား"

ကျိုးဒန်က တစ်ခဏမျှရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။

သူက အလားတူအရာတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးပုံရ၏။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က မလွဲမသွေ စတေးရပေသည်။

ထိုတစ်ကြိမ်ကသာ ကျိုးဒန်က စတေးခံရသူမဟုတ်ဘဲ သူက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"မင်းအန်စာတုံးကို ထုတ်လိုက်တုန်းက ငါတကယ်သိခဲ့တာက ငါတို့က ပုံစံ အတူတူပဲဆိုတာပဲ သေရမယ့်အချိန်ကျရင် ငါတို့တွန့်ဆုတ်နေမှာမဟုတ်ဘူး အဲဒီအခိုက်အတန့်ရောက်ပြီလား ငါတို့သေဖို့လိုပြီလားဆိုတာပေါ်ပဲ မူတည်တယ်"

ကျိုးဒန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ တာချန်းမြို့ ပြိတ္တာဖြစ်ရပ်ရဲ့ ဖိုင်ကိုဖတ်ဖူးတယ် ခေါင်းဆောင်ယန် မင်းက ထူးချွန်တယ် တကယ်တော့ မင်းလိုတန်ဖိုးရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ဖို့သေရတာက ငါ့ရဲ့သေခြင်းကို တန်ဖိုးရှိစေတယ် ဒါ့အပြင် တစ္ဆေဆရာတွေက တစ်နေ့မှာ သေရမှာပဲလေ ဒီလိုအဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့နည်းနဲ့ သေရတာက ညည်းညူစရာမရှိဘူး မဟုတ်လား"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိုးဒန်က သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး ယန်ကျန့်ကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ငါဒါကို မလိုအပ်တော့ဘူး မင်းသိမ်းထားလိုက်"

"မလိုပါဘူး သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုက ငါ့အတွက် အသုံးသိပ်မဝင်ဘူး မင်းက ငါးစာအဖြစ်ဆောင်ရွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းမျက်နှာပေါ်မှာပဲ ထားလိုက်ပါ အဝါရောင်စက္ကူနဲ့ဆိုရင် မင်းဒုတိယအကြိမ် အိပ်ပျော်သွားဖို့ အခွင့်အရေးရှိနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ထိုသစ်အိုတောအုပ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ဒီသစ်အိုတောအုပ်ထဲတွင် အိပ်ပျော်သွားခြင်းက ဘယ်တော့မှ ပြန်နိုးထမလာတော့ခြင်းကို ဆိုလိုနိုင်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဒါက မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူစွမ်းဆောင်နိုင်သည့်အခါ သူက တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို ခုတ်လှဲပြီး အိပ်ပျော်နေသော ကျိုးဒန်ကိုရှာဖွေကာ ပြန်ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည်။

ဒါက အတွေး တစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးရှိမရှိက နောက်ဘာဖြစ်လာမည်ပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

"နားလည်ပြီ"

ကျိုးဒန်က နောက်ထပ်ဘာမှမပြောဘဲ လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ပြီး ခရီးထွက်လိုက်သည်။

သူ၏ခြေလှမ်းများက လျင်မြန်ပြီး အရေးတကြီးဖြစ်နေကာ အချိန်မဖြုန်းချင်ဘဲ ထုံးစံအတိုင်းပြောရမည့် စကားများကိုပင် ပြောရန်အချိန်မရှိပေ။

သူ၏နောက်ဆုံးစကားများအတွက်မူ…

ကျိုးဒန်က သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ မတက်မီကတည်းက ရေးသားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အခု ဒီအသေးအဖွဲအရာများကို ဆွေးနွေးရန်မလိုအပ်တော့ပေ။

"လျိုချင်းချင်း မင်းထွက်သွားတော့ ငါဒီတစ္ဆေကို အဲဒီသစ်အိုတောအုပ်ထဲကို ခေါ်သွားမယ်"

သူက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုချင်းချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ တောက်ပသောအနီရောင် ရိုးရာဝတ်စုံက ပြာနှမ်းဖြူဖျော့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏အနက်ရောင်ဆံပင်ကလည်း တောက်ပမှုဆုံးရှုံးသွားပြီး သူမ၏ခြေထောက်များက မသဲမကွဲဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အများစုက သက်ရှိလူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်ဘဲ မျက်နှာမရှိ လက်မောင်းမရှိသော ရုပ်သေးရုပ်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်က ဒီရုပ်သေးရုပ်လူ သို့မဟုတ် သူမဝတ်ဆင်ထားသော ရိုးရာဝတ်စုံကို အလွယ်တကူ မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။

သို့သော် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် လျိုချင်းချင်းကိုယ်တိုင်က ပျောက်ကွယ်နေသည်။

သူမ၏မျက်နှာက မသဲမကွဲဖြစ်နေပြီး သူမ၏အသွင်အပြင်များကို မြင်ရန် ပိုခက်ခဲလာသည်။ သူမလုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ဒါက သူမ၏သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ကျန်ရှိသောအရာများက အသုံးမဝင်တော့ဘဲ သူမနှင့်မဆက်စပ်တော့သော သဘာဝလွန်တည်ဆောက်ထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေမည်။

သူမ၏ရှေ့မှ အဖွားအိုဘေးတွင် နောက်ထပ်အဖွားအိုပုံရိပ်တစ်ခုက ပို၍ပို၍ ရှင်းလင်းလာသည်။

လျိုချင်းချင်းက မှန်ကန်ခဲ့ပြီး သူမက ခဏတာတောင့်ခံနိုင်သော်လည်း အကန့်အသတ်မရှိတော့ မဟုတ်ပေ။

ကျိုးဒန်၏ စကားကိုကြားသောအခါ လျိုချင်းချင်းက စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေလွှမ်းမိုးမှုဧရိယာမှ ရွေ့လျားထွက်ခွာသွားသည်။

သို့သော် ညို့မှိုင်းနေသော အဖွားအိုက လျိုချင်းချင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့်မပေးဘဲ သူမနောက်ဆုတ်သည်နှင့် အဖွားအိုက သူမနောက်သို့ တရင်းတနှီး လိုက်ပါလာသည်။

သို့သော် ကျိုးဒန်က လျိုချင်းချင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး သူမ၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေ၏ ခြေလှမ်းများက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။

တိုက်ခိုက်ခံရသော ပစ်မှတ်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး လျိုချင်းချင်းကို ဖျက်ဆီးနေသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ကျိုးဒန်က သက်ရောက်ခြင်းခံရစပြုလာသည်။

ကြန့်ကြာရန်မရဲဝံ့ဘဲ ကျိုးဒန်က ချက်ချင်းပင် အဝါရောင်ရွှံ့လမ်းမှ ထွက်ခွာပြီး အနီးအနားမှ သစ်အိုတောအုပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

တစ္ဆေက လိုက်ပါလာပြီး ရွှံ့လမ်းမှ ထွက်ခွာကာ ကျိုးဒန်ထွက်ခွာသွားသော လားရာအတိုင်း ဦးတည်သွားသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ ကျန်တာက ခင်ဗျားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ် ခေါင်းဆောင်ယန်"

ကျိုးဒန်က တစ်ကြိမ်နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ပုံရိပ်က သစ်အိုတောအုပ်၏ အရိပ်ထုမြူထဲသို့ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားကာ ခြေရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒီသစ်အိုတောအုပ်က ထူးဆန်းပြီး လူများကို အလွယ်တကူ လမ်းပျောက်စေကာ တစ္ဆေဆရာများပင်လျှင် တစ်ကြိမ်ဝင်ရောက်သွားလျှင် ထွက်လမ်းမရှာနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ကျိုးဒန်နှင့် သူ့ကိုလိုက်လံရှာဖွေနေသော တစ္ဆေနှစ်ဦးလုံးက ထိုသစ်အိုတောအုပ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

လူရောတစ္ဆေပါ အတူတကွ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

အဝါရောင်ရွှံ့လမ်းပေါ်တွင် အခြားသူများ၏ ရှေ့ဆက်ရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ဘာမှမကျန်တော့ပေ။

ကျန်ရှိသောလူများက တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ဒီတစ္ဆေက အနိုင်မတိုက်နိုင်ဖြစ်ပြီး လူတစ်ယောက်ကို အဆိုးဆုံးနည်းလမ်းသုံးပြီး တစ္ဆေကို လမ်းလွှဲခေါ်ဆောင်သွားရန် စတေးခဲ့ရသည်။

"ချက်ချင်းထွက်ခွာကြ အချိန်မဖြုန်းနဲ့"

ယန်ကျန့်က အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏အခြေအနေကို ညှိကာ အနီရောင်ခေါင်းတလားကို မြေပြင်ပေါ်မှ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မလိုက်သည်။

တစ္ဆေအရိပ်က ခေါင်းတလားကို အောက်မှထောက်ပံ့ထားပြီး တိမ်းစောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ပြုတ်ကျခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသည်။

ကျိုးဒန်၏ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကို ညည်းတွားရန် အချိန်မရှိပေ။

သူက ချက်ချင်းပင် ခရီးဆက်လိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ကျိုးဒန်က တစ္ဆေကို လမ်းလွှဲခေါ်ဆောင်သွားလျှင်တောင် ယာယီသာဖြစ်မည်ကို သိသည်။ တစ္ဆေက ကျိုးဒန်ကို ဖြေရှင်းပြီးသည်နှင့် ပြန်လာနိုင်သည်။

ဒီအဖွားအိုကြီးက အလွန်ထူးဆန်း၏။

သူမ၏လုပ်ရပ်များက သာမန်တစ္ဆေများနှင့် ကွဲပြားပြီး ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ လှည့်လည်သွားလာခြင်းထက် အချို့သော အထူးသတိဖြင့် မောင်းနှင်နေပုံရသည်။

အရင်က ယူဆထားသည့်အတိုင်း…လူများက တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်ပြီး တစ္ဆေများကလည်း လူများကို ထိန်းချုပ်ကြသည်။

ဒီတစ္ဆေကြမ်းက သက်ရှိလူတစ်ယောက်၏ လက္ခဏာအချို့ကို ပိုင်ဆိုင်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

လျိုချင်းချင်းကလည်း ကျိုးဒန်ပျောက်ကွယ်သွားသော သစ်အိုတောအုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ သေဆုံးသွားသော သိမ်းငှက်အိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်သယ်ဆောင်ကာ သူမ၏ခြေလှမ်းများကို မြန်ဆန်လိုက်သည်။

သူမက သဘာဝလွန်တိုက်စားခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး အရောင်မှိန်သွားသော အနီရောင် ရိုးရာဝတ်စုံက တောက်ပမှုပြန်လည်ရရှိလာကာ အရာအားလုံးက ပိုကောင်းသောဘက်သို့ ပြောင်းလဲလာသည်။

"ဒီအဖွားအိုရဲ့ သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုက မပြည့်စုံဘူး အခန်း ၃၀၁ က အဖွးအိုသာဆိုရင် သက်ရောက်ခံရတဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်ကောင်းလာမှာမဟုတ်ဘူး ဒါက နောက်ပြန်မလှည့်နိုင်တဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုပဲ ဒီတစ္ဆေက ပစ္စုပ္ပန်မှာ မတည်ရှိဘူးထင်တယ် ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က အနည်းငယ်လျော့ကျနေတယ်"

ယန်ကျန့်က စောင့်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ဒီအကြောင်းကို တွေးတောနေသည်။

သူက အရင်က နှစ်ကြိမ်ဖျက်ဆီးခံရဖူးပြီး အနည်းငယ်နားလည်ထားသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာက အသက်ကို မောဟိုက်စွာရှူရင်း လီယန်ကိုသယ်ကာ အချိန်တစ်လျှောက်လုံး လမ်းလျှောက်နေခဲ့ပြီး ရှည်လျားသောခရီးကြောင့် အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခံနိုင်ရည်က ကောင်းပြီး စာပို့သမားဖြစ်လာကတည်းက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် အားဖြည့်ခဲ့သော်လည်း…သာမန်လူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များက အကန့်အသတ်ရှိသည်။

သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်က နီးကပ်လာပြီး ဆက်လက်လမ်းလျှောက်ရန် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ယန်ရှောင်ဟွာက အံကြိတ်ပြီး ဇွဲရှိရှိခံနိုင်ခဲ့သည်။ ဒီရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သူမက သူမအသက်ရှင်နေသေးပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနိုင်သေးသည်ကို သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒါက အခြားသူများထက် အများကြီးပိုကံကောင်းသည်။

"ငါ့ကိုချထားလိုက် ငါအလွယ်တကူ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေမယ့် ခေါင်းတလားပေါ်မှာ မှီလို့ရတယ်"

လီယန်က သူမ၏ချွေးစက်များဖြင့် ပြည့်နေသော မျက်နှာကို သတိပြုမိရင်း ဆို၏။

"မဟုတ်ဘူး ငါခံနိုင်ပါသေးတယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာက ထိုအကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

လီယန်က နောက်ထပ်ဘာမှမပြောတော့ပေ။

အုပ်စုက လျော့နည်းလာနေသည်။

ခုနကတင် ကျိုးဒန်က ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ယန်ကျန့်၏ အုပ်စုတွင် လူလေးယောက်သာ ကျန်တော့သည်။

သေဆုံးသွားသော သိမ်းငှက်အိုကြီးတစ်ယောက်နှင့်အတူ။

"ငါတို့ရောက်တော့မယ်"

ခဏတာလမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အမှောင်နှင့် ညို့မှိုင်းမှုက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး အဝါရောင်လမ်း၏ အဆုံးကို ဖော်ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ဒါက ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းပုံကွင်းပြင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သစ်အိုတောအုပ်အလယ်မှ ဒီကွင်းပြင်ကို တမင်တကာ ရှင်းလင်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းအနည်းငယ်ရှိကာ ငါးခုတိတိရှိသည်။

သို့သော် ဒုတိယမြောက် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းက ပြိုကျသွားပြီး အပျက်အစီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်။

သူအရင်က ဒီနေရာကို ရောက်ဖူးသောကြောင့် ယန်ကျန့်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိလိုက်သည်။

အနီရောင်ခေါင်းတလားက ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ပြောင်းလဲမှုများကို မပြသခဲ့ပေ။

ဒါက သတင်းကောင်းဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန့်က မမျှော်လင့်ထားသော ရှုပ်ထွေးမှုများကို ကာကွယ်ရန် အနီရောင်ခေါင်းတလားကို အရင်ဆုံးမြှုပ်နှံရန် မျှော်လင့်ရင်း မသိစိတ်ဖြင့် ခြေလှမ်းမြန်ဆန်လိုက်သည်။

သို့သော် သူက အဝါရောင်လမ်းကို လျှောက်ဆုံးပြီး ကွင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည်အပြုတွင်…

လမ်း၏အဆုံးတွင် မကောင်းဆိုးဝါးပုံရိပ်တစ်ခုက အနီးအနားမှ သစ်အိုတောအုပ်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါက… အဖွားအိုတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခြင်းတောင်းကိုင်ထားကာ မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နေပြီး အသက်မရှိသော အသွင်အပြင်ရှိသည်။

ဒါက တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပတ်ဝန်းကျင်၏ သက်ရောက်ခြင်းမခံရဘဲ အလွယ်တကူ ခြေနင်းပြီး ထွက်ခွာနိုင်ပုံရသည်။

သစ်အိုတောအုပ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်သွားခဲ့သော တစ္ဆေက အဝါရောင်လမ်းပေါ်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဒီအသက်မရှိသော အဖွားအိုက ယခင်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး ကျန်ရှိသောလူများ၏ ရှေ့ဆက်ရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကာ မြှုပ်နှံထားသော နေရာသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မပေးပေ။

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

လျိုချင်းချင်းက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံးတုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပြူးကျယ်သွားကာ သူမ၏ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာအမူအရာက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဖြင့် ရောယှက်နေပြီးဖြစ်သည်။

ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ

ဆယ်မိနစ်လား

တစ္ဆေကို လမ်းလွှဲခေါ်ဆောင်သွားရန် ကျိုးဒန်ကို အပင်ပန်းခံ စတေးပြီးနောက် အခုတော့ ဒါက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်လာပြီး သူတို့၏လမ်းကို နောက်တစ်ခါ ပိတ်ဆို့ထားပြန်သည်။

ဒါက တစ္ဆေကို လမ်းလွှဲခေါ်ဆောင်သွားရန် နောက်တစ်ကြိမ် စတေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလား။

ယန်ကျန့်က အက်ကွဲနေသော လှံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာက အထူးပင် ညို့မှိုင်းနေသည်။ သူက သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်က ထိုသစ်အိုတောအုပ်ထဲတွင် နောက်ထပ်အသက်မရှိသော တစ်ထေရာတည်းတူညီသည့် အဖွားအိုတစ်ယောက်ပေါ်လာပြီး ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာကာ အုပ်စု၏ နောက်ဆုတ်ရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

"ဒုတိယတစ္ဆေက ပေါ်လာပြီ ကျိုးဒန်သေသွားပြီ"

လီယန်ကလည်း ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ရန် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အသံက တုန်ယင်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှန်တရားတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ကျိုးဒန်က ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသောကြောင့်သာ ဒုတိယအဖွားအိုက ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

တတိယတစ်ယောက် ဖျက်ဆီးခံရလျှင် တတိယအဖွားအိုတစ်ယောက် ပေါ်လာမည်… စသည်ဖြင့်…..

ထို့ကြောင့် ဒါက စစ်မှန်သော S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖြေရှင်းရန်မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ ဘာလို့ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ ဒီစာပို့တာဝန်က ဒီလောက်မခက်သင့်ဘူး"

လျိုချင်းချင်းက လက်တွေ့ဘဝကို သံသယဝင်စပြုလာသည်။

သူမက ပို့ဆောင်မှုအတွေ့အကြုံအတော်များများရှိခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခန်း ၃၀၁ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ပင်လျှင် အောင်မြင်နိုင်ခြေရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်…မြှုပ်နှံသည့် ပထမနေ့ကတည်းက အခက်အခဲက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီး အခုခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင် ဒီအဖွားအိုပေါ်လာခြင်းက စာပို့သမားတိုင်းကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေသည်။

ပြီးတော့ လက်တွေ့ဘဝက ဒီအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

စာပို့သမားတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီး စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားများက ဒီပို့ဆောင်ရေး တာဝန်ကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိကြပေ။

ယန်ကျန့်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့်ပင် အကောင်းဆုံးဖြစ်နိုင်သော ရလဒ်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်မရှိဘဲ အားလုံးက ပထမနေ့မှာပင် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ။

"စာတိုက်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတာ သေချာတယ် ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က သတ်သေခိုင်းတဲ့တာဝန်ပဲ စာတိုက်က စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားအားလုံးကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာ ဒါက စာတိုက်က တစ္ဆေတွေ ကျူးကျော်ခံနေရတာနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်ဆက်စပ်နေတယ်"

လျိုချင်းချင်းက ဒေါသဖြင့် သွားကြိတ်ရင်း ရူးလုမတတ်ဖြစ်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး စာတိုက်မှာ ပြဿနာရှိနေတာမဟုတ်ဘူး ငါတို့စာပို့သမားအုပ်စုက ပြဿနာရှိနေတာ"

ယန်ကျန့်က ညို့မှိုင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူက သံသယဝင်နေသည်မှာ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီးပေါ်လာခြင်းက ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်၏ အခက်အခဲကို မြင့်တက်စေရန် ဖိအားပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့် ဒီအဖွားအိုက ဒီလောက်ကြာကြာ ပျောက်ကွယ်နေပြီး အခုမှပေါ်လာရတာလဲ။

လျိုချင်းချင်းပေါ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမက အသက်ရှင်နေပြီး ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအကြောင်းကို အခုဆွေးနွေးခြင်းက အသုံးမဝင်ပေ။

"ခေါင်းဆောင် အခုငါတို့ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

လီယန်က လှည့်လာသည်။

"တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းက အောင်မြင်နိုင်ခြေမရှိဘူး ငါတို့က အချိန်ဆွဲဖို့ ခေါင်းတလားနဲ့လုပ်သလို တစ္ဆေကို ခွဲထုတ်ရုံပဲရမယ် ငါသိမ်းငှက်အိုကြီးရဲ့အလောင်းကိုသုံးပြီး ငါ့ခြေထောက်တွေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ယူသွားနိုင်တယ်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူကလည်း စတေးရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီအစီအစဉ်အတွက် လျိုချင်းချင်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမယ် သူမကလည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လမ်းလွှဲခေါ်ဆောင်သွားရမယ် ဒါမှခေါင်းဆောင်က အသက်ရှင်ပြီး ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ကို တစ်ယောက်တည်းပြီးဆုံးအောင်လုပ်ပြီး စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာ"

လျိုချင်းချင်းက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဘာလို့သူက အသက်ရှင်ရမှာလဲ ငါမဟုတ်ဘဲ"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

လီယန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘာလဲ တတိယတန်းစား ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ သေသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူး ခေါင်းဆောင်က ဒီမှာပျက်စီးလို့မဖြစ်ဘူး သူတစ်ယောက်တည်းက ကမ္ဘာ့ပြင်ပမျှခြေကို သက်ရောက်နိုင်တယ် မင်းရဲ့တန်ဖိုးကရော ဘာလဲ အသက်ရှင်နေတာက ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူတစ်ယောက်ပိုလာရုံသက်သက်ပဲ မင်းက တာဝန်ယူမှာလား မင်းက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းမှာလား"

"မင်းက တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကိုတောင် မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး နောက်ဆုံးတော့ မတော်တဆဖြစ်လာတဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပဲ"

"မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ သူ့အသက်က အသက် ငါ့အသက်က မဟုတ်ဘူးလား မင်းငါ့ကို အပိုလို့သတ်မှတ်ရင် ဘာလို့ဒီမှာနေပြီး အတူတူမသေကြတာလဲ ငါဘယ်သူ့ကိုမှ အကြွေးမတင်ဘူး သူ့အတွက် ငါ့ကိုယ်ငါစတေးရမယ့် အကြောင်းမရှိဘူး"

လျိုချင်းချင်းက အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။

လီယန်က သူမကို သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်က မှန်တယ် မင်းက ဖယ်ရှားဖို့လိုအပ်တဲ့ မတည်ငြိမ်တဲ့အချက်တစ်ချက်ပဲ ငါက အမြော်အမြင်နည်းခဲ့တယ် မဟုတ်ရင် ငါကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားသင့်တယ်"

"ငြင်းခုံစရာမလိုတော့ဘူး နောက်တစ်နည်းရှိသေးတယ် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ရင် တစ္ဆေအန်စာတုံးနဲ့ ပေါင်းပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တောင့်ခံထားနိုင်လောက်တယ်"

ယန်ကျန့်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"အနီရောင်မီးပုံးပျံကို သုံးလို့ အဆင်ပြေနိုင်မလား မဟုတ်ဘူး ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး ယန်ရှောင်ဟွာက ပေါ်လာတာနဲ့ ချက်ချင်းဖျက်ဆီးခံရမှာပဲ ဖျက်ဆီးခံရတဲ့အခါ တစ္ဆေတွေက အရေအတွက်တိုးလာတယ် အနီရောင်မီးပုံးပျံက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖယ်ရှားပေးရင်တောင် ဒါက တူညီတဲ့လဲလှယ်မှုပဲ အရေအတွက်မှာ ပြောင်းလဲမှုမရှိဘူး"

လီယန်က လျင်မြန်စွာ တွေးလိုက်သည်။

သူ၏နဖူးက တင်းမာမှုကြောင့် ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူတို့အတွက် အချိန်က တကယ်ပဲ ကုန်ဆုံးတော့မည်။

တစ္ဆေများက အဝါရောင်လမ်းတစ်လျှောက် ရှေ့နောက်နှစ်ဖက်မှ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

အကွာအဝေးက လျော့နည်းလာနေသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာက တစ်ကိုယ်လုံးအေးစက်နေပြီး သူမ၏လက်က အနီရောင်မီးပုံးပျံကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဖြူဖျော့နေသည်။ သို့သော် သူမနားလည်သည်မှာ ဒီနေ့က အဆုံးသတ်ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လျိုချင်းချင်းက ငါးစာဖြစ်ရန် ငြင်းဆန်ပြီး လီယန်၏ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်မဖော်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် တစ္ဆေကို ဆန့်ကျင်သည့် နည်းလမ်းအားလုံးက အရာမထင်ခဲ့ပေ။

"အခုသာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ဖြူတစ်တိုင်ရှိရင် အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်"

လီယန်က ထပ်ပြော၏။

ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး အနီရောင်ခေါင်းတလားကို ချထားလိုက်သည်။

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ဖြူကို ယူလာတော့ ဘာဖြစ်မှာလဲ ဒီသစ်အိုတောအုပ်ထဲမှာ မီးထွန်းဖို့ စွန့်စားရလောက်အောင် တစ္ဆေတွေအရမ်းများတယ် ဒီအဖွားအိုနှစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေအုပ်စုကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"

"မှန်တယ်"

လီယန်က ဆို၏။

"တကယ်ပဲ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလား"

ယန်ကျန့်က မဖြေပေ။ သူကလည်း စဉ်းစားနေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေများက သူတို့ကို စဉ်းစားရန် အချိန်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှားသော်လည်း သူတို့က ဆက်လက်နီးကပ်လာကြသည်။

အနီးကပ်တွင် လျိုချင်းချင်းက မှေးမှိန်နေပြီး ထို့အပြင် သာမန်လူဖြစ်သော ယန်ရှောင်ဟွာက ပထမဆုံးသက်ရောက်ခံရသူဖြစ်ကာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်က မသဲမကွဲဖြစ်ပြီး ပျောက်ကွယ်နေသည်၊ သူမက ဖျက်ဆီးခံနေရသည်။

သူမကိုင်ထားသော အနီရောင်မီးပုံးပျံပင်လျှင် မှေးမှိန်နေသည်။