ငြိမ်းချမ်းသော မြှုပ်နှံခြင်း

လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်သို့ ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်ကာလက အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးသွားရမည့် လူတိုင်း၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့၏။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ပိုမိုဝေးကွာသော အနာဂတ်ကို ပြောင်းပြန်မလှန်နိုင်ပေ။ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် သေဆုံးသွားသူများကို သူက မကယ်တင်နိုင်ပေ။

အခုတော့…ကျိုးဒန် လီယန် လျိုချင်းချင်းနှင့် အခြားသူများက အဝါရောင်ရွှံ့လမ်းပေါ်တွင် ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့က တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားကြ၏။

"ခေါင်းတလားကရော ငါ့လက်ထဲမှာ ခုနက သယ်လာတဲ့ အနီရောင်ခေါင်းတလားကြီး ဘယ်ရောက်သွားလဲ"

ကျိုးဒန်က သူ၏ဗလာဖြစ်နေသော လက်များကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် အနည်းငယ်တွေဝေသွားသည်။

သူ၏ယခင်မှတ်ဉာဏ်များက ပျောက်ကွယ်သွားပုံရပြီး သူ့ကို ဒီအခိုက်အတန့်တွင်သာ ချန်ထားခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကျိုးဒန်က အခု ယန်ကျန့်နှင့်အတူ လမ်းပေါ်တွင် ခေါင်းတလားသယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ဘေးတွင် ခေါင်းတလားမရှိသလို ယန်ကျန့်လည်း မရှိပေ။

"ငါခုနက အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားတာကို တွေ့လိုက်တယ် ဒါကခေါင်းဆောင်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေပဲ ဖြစ်နိုင်တာက ခေါင်းဆောင်က ခုနက တစ်ခုခုတွေ့ရှိလိုက်တာပဲ"

လီယန်က စဉ်းစားရင်း ဆို၏။

ဒီကိစ္စက ထူးဆန်းသော်လည်း နားလည်နိုင်စွမ်းထက် မကျော်လွန်ပေ။

တစ္ဆေနယ်မြေ အသက်ဝင်နေသမျှ တစ်စက္ကန့်အတွင်း အရာများစွာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ကို သူက ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။

"အဲဒီလိုလား ဒါဆို ခေါင်းဆောင်ယန်က ခေါင်းတလားနဲ့ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

ကျိုးဒန်က အံ့ဩတကြီးမေးလိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်းက ရှေ့သို့ကြည့်လိုက်သည်။

"သူက နောက်ပြန်လှည့်မှာမဟုတ်ဘူး သူက ရှေ့မှာပဲရှိရမယ်"

"ငါလည်း အဲဒီလိုထင်တယ် ငါတို့ရှေ့ဆက်သွားရင် ခေါင်းဆောင်နဲ့ သေချာပေါက်တွေ့လိမ့်မယ်"

လီယန်က ဆို၏။

"ဒုက္ခများလိုက်တာ ကြိုတင်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲနဲ့ ငါက ခေါင်းတလားက သူ့ဘာသာသူ ပြေးသွားပြီလို့တောင် ထင်မိတော့မလို့"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နေသော အုပ်စုက ရှေ့သို့ဆက်လျှောက်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

လမ်းက အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုမရှိသလို မည်သည့်တစ္ဆေကြမ်းမှလည်း ပေါ်မလာပေ။

အတော်အတန် လျှောက်ပြီးနောက် အုပ်စုက ရှေ့မှကွင်းပြင်အနီး ဝင်ပေါက်တွင် ထားရှိထားသော အနီရောင်ခေါင်းတလားကြီးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်က တစ်ယောက်တည်း ခေါင်းတလားကိုမှီ၍ ထိုင်နေပြီး သူ၏ခေါင်းက အနည်းငယ်ငုံ့ထားကာ အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့။ သူ၏ဘေးတွင် အက်ကွဲနေသော ရွှေရောင်လှံရှည်တစ်ချောင်း ရပ်နေပြီး ဒါက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရှိနေသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ ခုမှဖြစ်ပျက်သွားသည့် အရာတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

"သေချာနေတာပဲ သူဒီမှာပဲ ငါတော့ သေမလောက်ကြောက်သွားတာပဲ ခေါင်းတလားပျောက်သွားပြီလို့ ထင်နေတာ"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

"ငါ့ကို အဲဒီကိုသယ်သွားပြီး ကြည့်ကြည့်ရအောင်"

ယန်ရှောင်ဟွာ၏ ကျောပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော လီယန်က ဆို၏။

လျိုချင်းချင်းက လှမ်းကြည့်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့လည်း ယန်ကျန့်က နည်းနည်းပုံမှန်မဟုတ်သလို ထင်မိကြလား သူက သေနေသလိုပဲ"

"မင်းရဲ့သောက်ပါးစပ်ကို ပိတ်ထား"

လီယန်က အေးစက်စွာ ဆို၏။

လျိုချင်းချင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြသော်လည်း နောက်ထပ် ဘာမှမပြောတော့ပေ။

လျင်မြန်စွာ…အုပ်စုက အနားသို့ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။

သူတို့က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဘေးမှ ခေါင်းတလားကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အနီရောင်ခေါင်းတလားက ပိတ်ထားပြီးဖြစ်ကာ ပုံမှန်မဟုတ်မှုများမရှိပေ။ ယန်ကျန့်က အဝါရောင်ရွှံ့များစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူက အထဲတွင် လူးလှိမ့်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကာ ခုနက ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို အရိပ်အမြွက်မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် အသွင်အပြင်အရ သူက မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့်မှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရဟု ထင်ရသည်။

"ခေါင်းဆောင်"

လီယန်က တစ်ကြိမ်ခေါ်လိုက်သည်။

ကျိုးဒန်က လျှောက်သွားပြီး သူ့ကိုတွန်းလိုက်သည်။

"ဟေး ခေါင်းဆောင်ယန် မင်းအိပ်ပျော်နေတာလား ဒါကအိပ်ရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး လုပ်စရာတွေအများကြီး ကျန်သေးတယ်"

ယန်ကျန့်က ဆူညံသံကြောင့် နိုးလာသည်လား သို့မဟုတ် သူက အခုမှနိုးလာသည်လားဆိုတာကို မည်သူမျှမသိပေ။

သူက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်၏။

သူ၏နီရဲနေသော မျက်လုံးများက သွေးများဖြင့် ပြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာက စိတ်ကူးမယဉ် နိုင်လောက်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပြသနေသည်။

"ခေါင်းဆောင် ခုနက တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့သေးလား"

လီယန်က မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး ငါက သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုတချို့ ကြုံခဲ့ရုံပဲ"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းမော့ပြီး အုပ်စုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရ၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့ ဒီလမ်းက ကောင်းတယ် အရမ်းဘေးကင်းတယ် ဘာအန္တရာယ်မှမကြုံခဲ့ရဘူး အခုငါတို့ဒီကိုရောက်ပြီ ဒီခေါင်းတလားကို အမြန်မြှုပ်လိုက်ကြရအောင် အကြာကြီး အိပ်မက်မက်နေတာကို ရှောင်ရှားဖို့"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အတော်လေး မကောင်းပုံရပြီး သူထရပ်ကာ ရှေ့တစ်လှမ်းလှမ်းရန် ကြိုးစားသောအခါ သူ၏ခြေထောက်က မရွေ့လျားဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခလုပ်တိုက်ပြီး လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"မင်းကြည့်ရတာ မကောင်းဘူး အရင်ကမင်းနဲ့မတူဘူး"

ကျိုးဒန်က ချက်ချင်း သူ့ကိုထောက်ပံ့လိုက်သည်။

"မင်းခုနက တစ္ဆေကြမ်းတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြုံခဲ့ရတာလား ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းတလားထဲမှာ တစ်ခုခုမှားနေတာကို ခံစားမိလို့လား"

"အရေးကြီးတာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က လက်မြှောက်ပြီး သူ၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ပြဿနာသေးသေးလေးတစ်ခုပဲ အကြာကြီး အနားမယူရတာက တုံ့ပြန်မှုတချို့ ဖြစ်စေနိုင်တယ်"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရသည့် ရင်းနှီးသောခံစားမှုက တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရောက်လာသည်။

"ခေါင်းတလားကိုသယ်ပြီး ဆက်သွားကြရအောင်"

သူက နောက်မှဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော အက်ကွဲနေသည့် လှံရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ခေါင်းတလားကို ရှေ့ဆက်သယ်ဆောင်သွားသည်။

ကျိုးဒန်က စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"သူက ဘာလို့ငါ့ပခုံးကို ပုတ်ရတာလဲ ငါတို့က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်ရင်းနှီးလို့လား"

ဒီမေးခွန်းကို စိတ်ထဲမှာထားရင်း…အုပ်စုက အဆုံးသို့ရောက်ရှိသွားပြီး ကြီးမားသော ကွင်းပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းငါးခုက တစ်တန်းတည်း စီစဉ်ထားပြီး ခေါင်းတိုင်များပေါ်တွင် အဖြူအမည်းဓာတ်ပုံများ ထွင်းထုထားကာ ယောက်ျား မိန်းမ နှစ်မျိုးလုံးနှင့် လူငယ် လူလတ်ပိုင်း နှစ်မျိုးလုံးရှိသည်။

သို့သော် ဒုတိယသင်္ချိုင်းက ပြိုကျသွားပြီးဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပဉ္စမမြောက်သင်္ချိုင်းဘေးတွင် သံဂေါ်ပြားအဟောင်းတစ်လက် စိုက်ထားသည်။

၎င်းရှိနေသော နေရာက ဆဋ္ဌမမြောက်သင်္ချိုင်း၏ နေရာကို အရိပ်အမြွက်ပြနေပုံရ၏။

ဂေါ်ပြားက သဘာဝလွန်ပစ္စည်းမဟုတ်ဘဲ အလွန်သာမန်ကျသော ပစ္စည်းအဟောင်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ကျိုးဒန်နှင့် ယန်ကျန့်က ဒါကို လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က အတည်ပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

"စတူးတော့ ဒီဟာကို အမြန်မြှုပ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစား"

ကျိုးဒန်က အင်္ကျီလက်များကို လိပ်တင်လိုက်ပြီး ဂေါ်ပြားကိုယူကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် တိုက်ရိုက်တူးချလိုက်သည်။

ချွင်

ဂေါ်ပြားက အလွန်မာကျောသောအရာတစ်ခုခုကို ထိမိပုံရ၏။

"ဒါဘာလဲ"

ကျိုးဒန်က ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြေကြီးများကို တူးဖော်လိုက်ပြီး ဒါက အစိမ်းရောင် ကျောက်တိုင် တစ်ခုဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စာလုံးမရှိ ပုံတူမရှိဘဲ ဗလာသက်သက်ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ခေါင်းတိုင်ပဲ ဒီအဖိုးကြီးက အရာရာကို ပြင်ဆင်ထားတာပဲ သူ့ကိုယ်ပိုင်ကျောက်တိုင်တောင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေတယ်"

သူက ခေါင်းတိုင်ကို ဘေးသို့ရွှေ့လိုက်ပြီး ဆက်လက်တူးဖော်လိုက်သည်။

"မင်းဆက်လုပ်လိုက် ငါနည်းနည်းအနားယူဖို့လိုတယ်"

ယန်ကျန့်က မကူညီဘဲ သင်္ချိုင်းတစ်ခု၏ ခေါင်းတိုင်တွင် ထိုင်ချကာ ခဏအနားယူရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

"ငါလည်း သိမ်းငှက်ကို သွားမြှုပ်တော့မယ်"

လျိုချင်းချင်းက သိမ်းငှက်၏ အလောင်းကို ချထားလိုက်ပြီး ဘေးတွင် တွင်းတစ်တွင်းတူးကာ သိမ်းငှက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှုပ်နှံရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူမကို စကားမပြောဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်သတိရနေသည်။

ပြန်လည်စတင်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ၏တစ္ဆေအရိပ်က ထိုအလောင်းထဲတွင် ပိတ်မိလုနီးပါးဖြစ်ပြီး ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။ သူက ထွက်မလာချင်၍မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေအရိပ်က မလိုလားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဖိုးအို၏ အလောင်းက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ထက် တစ္ဆေအရိပ်နှင့် ပိုသင့်တော်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒါက ဗီဇအလျောက် ပြန်လည်ရှင်သန်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု လုံးဝ ဆုံးရှုံးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူက မိမိကိုယ်တိုင်ကို ပြန်လည်စတင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး အတင်းအကျပ် ခွဲထုတ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်က အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူနှင့်မသင့်တော်ပေ။ အကြာကြီးနေလျှင် သူက မိမိကိုယ်တိုင်ကို ဆုံးရှုံးသွားစေပြီး မိမိကိုယ်ကိုမထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် အဖိုးအို၏ ပဟေဠိအပိုင်းအစများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သူထိန်းချုပ်ထားသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားများက ခေါင်းတလားထဲမှ အဖိုးအို၏ အလောင်းနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သူက အနည်းဆုံးတော့ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေရှစ်လွှာက ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်စတင်တာ တကယ်ပဲ တားမြစ်ထားတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုပဲ"

ယန်ကျန့်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်က လက်တွေ့မဆန်ဟု ခံစားနေရ၏။

သေဆုံးသွားသောလူများက သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် အမှန်တကယ် ပြန်ပေါ်လာပြီး မကိုက်ညီမှု အရိပ်အမြွက်မရှိဘဲ သူတို့က အမှန်တကယ် အသက်ရှင်နေကြောင်း အတည်ပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မူလက လမ်းပိတ်ဆို့ထားသော အဖွားအိုကို သူက ခေါင်းတလားထဲမှ အလောင်းကိုသုံးပြီး အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက် လမ်းပိတ်ဆို့နေသော တစ္ဆေကြမ်းက နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ မပေါ်လာတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် လမ်းက အန္တရာယ်ကင်းရှင်းနေသည်။

ကျိုးဒန်၏ တူးဖော်နှုန်းက လျင်မြန်လှ၏။

မကြာမီမှာပင် ခေါင်းတလားတစ်ခုလုံးကို မြှုပ်နှံရန် လုံလောက်သော တွင်းတစ်တွင်းပေါ်လာသည်။

"ပြီးပြီ ငါပိုနက်အောင်တူးရမလား ပိုနက်ရင် ပိုလုံခြုံလိမ့်မယ် ခေါင်းတလားပျဉ်ပြားကို မတင်ပြီး အတွင်းကတစ်ခုခု ထွက်လာတာကို တားဆီးနိုင်တယ်"

ကျိုးဒန်က လှမ်းကြည့်ပြီး ယန်ကျန့်ကို မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ပိုနက်အောင်လုပ်လိုက် အခုငါတို့မှာ အချိန်ရှိတယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

ကျိုးဒန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါလည်း အဲဒီလိုပဲထင်တယ်"

သူက တွင်းကို အနည်းငယ်ပိုနက်အောင် တူးလိုက်သည်။

"အခုလောက်ဆို လုံလောက်လောက်ပြီ ခေါင်းတလားကို မြှုပ်ဖို့ ချလိုက်ရတော့မလား"

"မြှုပ်လိုက်တော့"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

ကျိုးဒန်က ချက်ချင်းလှုပ်ရှားပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပေါ့ပါးသော ခေါင်းတလားကို တွင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် တွင်းကို မြေကြီးဖြင့် ဆက်လက်ဖြည့်လိုက်သည်။

အနီရောင်ခေါင်းတလားက ပုံမှန်မဟုတ်မှုများ မပြသပေ။

ဒါက ဘေးတွင် စောင့်ကြည့်နေသော ယန်ရှောင်ဟွာနှင့် လီယန်ကို သက်ပြင်းချစေသည်။

ဒီကွင်းပြင်တွင် နှစ်နာရီခန့် လှုပ်ရှားပြီးနောက် အဝါရောင်မြေကြီးပုံအသစ်တစ်ခုက သင်္ချိုင်းအသစ်တစ်ခုကို အမှတ်အသားပြုလျက် ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

ဒါက ဆဋ္ဌမမြောက်သင်္ချိုင်းဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးဒန်က ဗလာဖြစ်နေသော ခေါင်းတိုင်ကို ရှေ့တွင် စိုက်ထူလိုက်ပြီး လက်ခါလိုက်သည်။

"အားလုံးပြီးပြီ ငါတို့ဒီနေ့ကံကောင်းတယ် ဘာအန္တရာယ်မှမကြုံခဲ့ရဘူး အသုဘပို့တဲ့နေ့က အလုံခြုံဆုံးနေ့ပဲထင်တယ် မနက်ဖြန် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲတော့ မသိဘူး"

"ငါ့ဟာလည်း ပြီးပြီ"

ခေါင်းမှခြေဖျားအထိ ညစ်ပတ်နေသော လျိုချင်းချင်းကလည်း လျှောက်လာသည်။ သူမက သိမ်းငှက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှုပ်နှံခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ပုပ်သိုးစေမည့်အစား နားခိုရာနေရာတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင် အပြင်ဘက်မှာ နောက်ဘာလုပ်ကြမလဲ ငါတို့ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကို ပြန်သင့်လား ဒါမှမဟုတ် အခြေအနေကိုကြည့်ဖို့ ဒီမှာခဏလောက် နေသင့်လား"

လီယန်က မေးလိုက်သည်။