ဖြေရှင်းချက်

မြှုပ်နှံခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီး အနီရောင်ခေါင်းတလားနှင့်အတူ အဖိုးအို၏ အလောင်းကို မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံလိုက်သည်။ မြေပုံအသစ်တစ်ခုက ထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေပြီး ခေတ်တစ်ခေတ်၏ အဆုံးသတ်ကို ကြေညာနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာမှ သင်္ချိုင်းခြောက်ခုက လူတို့မသိသော အတိတ်တစ်ခုကို မြှုပ်နှံထား၏။

တစ်ချိန်က ဒီရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းများကြားမှ လူခြောက်ယောက်က အတူတကွ စုရုံး လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကိုပင် အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဒီအဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးအဖိုးအိုအဖွဲ့ဝင်ကလည်း ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

သူက လွန်ခဲ့သော ခြောက်ရက်က သေဆုံးခဲ့၏။

အခုတော့ ဒီလူများ၏ တည်ရှိမှုကို သက်သေပြရန် ဒီသင်္ချိုင်းအနည်းငယ်မှလွဲ၍ ပြင်ပသဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းတွင် မည်သူကမျှ ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ တစ္ဆေဆရာများ၏ ဇာတ်လမ်းများကို မသိကြပေ။ သူတို့၏ နာမည်များပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ဘဲ ပုံတူတစ်ခုနှင့် ဗလာဖြစ်နေသော သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်းမထွက်ခွာကြပေ။

သူတို့က ဒီနေရာတွင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် နေခဲ့ကြပြီး မြှုပ်နှံပြီးနောက် ထူးခြားမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်လားဆိုတာကို ကြည့်ရှုရန်ဖြစ်သည်။

"မင်းထင်တာ သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းထဲက ငါတို့တစ္ဆေဆရာတွေလည်း ဒီလိုပဲအဆုံးသတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မြှုပ်နှံဖို့ နေရာတစ်ခုရှာရမှာလား နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှမကျန်ရစ်ဘဲနဲ့ပေါ့"

ကျိုးဒန်က သူကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်ခဲ့သော သင်္ချိုင်းမြေပုံကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်ခံစားမှုပြင်းထန်နေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုကို မှီရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ဆို၏။

"ယေဘုယျအားဖြင့် တစ္ဆေဆရာတွေက ဒီလောက်အသက်မရှည်ကြဘူး ဒီသင်္ချိုင်းတွေက အသက်အရွယ်အမျိုးမျိုး ကွဲပြားပေမယ့် မြှုပ်နှံခံထားရတဲ့ လူတစ်ယောက်ချင်းစီက အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်အသက်ရှင်ခဲ့ကြတယ် ငါတို့မြှုပ်ခဲ့တဲ့ အဖိုးအိုကတော့ ဒီထက်ပိုအသက်ရှည်နိုင်တယ် အနှစ်တစ်ရာကျော်လောက်"

"ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာ အသက်ရှင်ခဲ့တဲ့ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ ငါထပ်ပြောစရာမလိုတော့ဘူး"

" ဒါကို သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် တကယ်ပဲ တော်တော်ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"

ကျိုးဒန်က နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။

အသက်ရှည်သော တစ္ဆေဆရာများက အင်အားအကြီးဆုံးဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အင်အားအကြီးဆုံးများကတော့ အသက်ရှည်သူများဖြစ်ရမည်။ ယန်ကျန့်ပင်လျှင် အခု သဘာဝလွန်စွမ်းအားမသုံးဘဲ အနှစ်တစ်ရာအသက်ရှင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

"ခဏနားပြီး အခြေအနေမရှိတာ သေချာမှ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကို ပြန်ကြရအောင် စာပို့တာဝန်က ငါတို့ကို ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ ခုနစ်ရက်နေခိုင်းထားတယ် ယာယီထွက်ခွာတာက ပြဿနာမရှိပေမယ့် အပြင်မှာ အကြာကြီးနေတာကတော့ သေချာပေါက် မဖြစ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ထို့နောက် ဆက်ပြော၏။

သူက လျိုချင်းချင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အရင်က လျိုချင်းချင်း ဖျက်ဆီးခံရစဉ်က ထိုသမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီးက ကူညီရန် မည်သည့်နည်းလမ်းမှ ချန်မထားခဲ့ဘဲ ဒီအတိုင်းပဲ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာလား။

သို့မဟုတ်…

လျိုချင်းချင်းကို ဖျက်ဆီးခြင်းက လုံးဝအရေးမကြီးတာလား။

ယန်ကျန့်မှာ အတွေးအမြင်အချို့ရှိသော်လည်း အခုတော့ အရေးမကြီးသေးပေ။ စာပို့တာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင်လုပ်ခြင်းက ဦးစားပေးဖြစ်သည်။

"ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ကို ရှင်သန်ဖို့ သော့ချက်က အဖိုးအိုရဲ့အလောင်းပဲ အခုတော့ မြှုပ်ပြီးသွားပြီ ခေါင်းတလားလည်း မြှုပ်ပြီးသွားပြီ ခုနစ်ရက်မြောက် ဝိညာဉ်ပြန်လာရာညမှာ ဘာဖြစ်လာမလဲ အန္တရာယ်ရှိရင် ဘယ်နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ဖြေရှင်းသင့်လဲ"

ယန်ကျန့်က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူမြင်တွေ့ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အသုံးဝင်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

အနီရောင်မီးအိမ်များ အမွှေးတိုင်သုံးချောင်း ဆန်သုံးပန်းကန် တစ္ဆေများကို မြှုပ်နှံခဲ့သော သစ်အိုတောအုပ် အနီရောင်ခေါင်းတလား အဖိုးအို၏ အလောင်း။

အခု သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒါတွေအားလုံးက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် ရှင်သန်ရန် သော့ချက်များဖြစ်သည်။

တစ်ခုခုလွဲချော်သွားလျှင်ပင် လူတိုင်း၏ စုပေါင်းပျက်စီးခြင်းကို ဦးတည်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သဲလွန်စများက အလွန်သိမ်မွေ့ပြီး မည်သည့်သတင်းအချက်အလက် အရိပ်အမြွက်မှမရှိဘဲ ကိုယ်ပိုင်စူးစမ်းရှာဖွေမှုနှင့် ကောက်ချက်ချမှုအပေါ်တွင် လုံးဝမူတည်နေသည်။

ယန်ကျန့်က ခုနစ်ရက်နှင့် ပထမခုနစ်ရက်မှတစ်ဆင့် ခုနစ်ရက်တာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းဖြစ်စဉ်ကို ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက အကွက်ချစီစဉ်မှုတစ်ခုလိုပဲ စေ့စပ်သေချာစွာ စီစဉ်ထားတဲ့ အကွက်ချစီစဉ်မှုတစ်ခု ငါတို့ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကနေ ရောက်လာတဲ့သူတွေက ပါဝင်သူတွေပဲ"

ယန်ကျန့်က လျှို့ဝှက်စွာ တွေးလိုက်သည်။

သူက ထိုအကွက်ချစီစဉ်မှုကို လတ်တလောမှ သေဆုံးသွားသော ခေါင်းတလားထဲမှ အဖိုးအိုက စီစဉ်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သည်။

သို့သော် လူကသေဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး အလောင်းက သက်သေအများအပြား ချန်မထားခဲ့ဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမရှိဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူတို့က နောက်တစ်ကြိမ် ခဏတာ အနားယူကြ၏။

ယခုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်က လုံးဝပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူနောက်တစ်ကြိမ် ထရပ်လိုက်သည်။

"အချိန်စေ့ပြီ ပြန်ကြရအောင် နောက်ဆုံးနေ့ကို ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှာ ကုန်ဆုံးပြီးရင် ဒီတာဝန်က ပြီးဆုံးသွားပြီ"

"ခုနစ်ရက်မြောက် ဝိညာဉ်ပြန်လာရာညလား ဒီနေ့လိုပဲ ဘာမှမဖြစ်ဘဲနဲ့ ပြီးသွားဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး အကောင်းမြင်ကြရအောင် ဖြစ်နိုင်တာက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ဖြစ်ရပ်က ကုန်လွန်သွားလောက်ပြီ"

ကျိုးဒန်က ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။

ဒီနေ့က အန္တရာယ် မရှိခဲ့တာမဟုတ်ပေ။

သူတို့က စုပေါင်းပျက်စီးခြင်းနှင့် တစ်ကြိမ်ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး သူက အရာအားလုံးကို ပြန်လည်စတင်လိုက်သောကြောင့်သာ ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ပထမခုနစ်ရက်နေ့မှာ အန္တရာယ်များရှိခဲ့လျှင် ဒါက ဒီနေ့ထက် သေချာပေါက် ပိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။

သေချာတာပေါ့…

နောက်ထပ်ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုရှိသည်။

ပထမခုနစ်ရက်နေ့မှာ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်မရှိခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့က နောက်တစ်ကြိမ် ရွေ့လျားလိုက်ပြီး ကွင်းပြင်မြေကို စွန့်ခွာကာ ထိုရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းများကို စွန့်ခွာပြီး အဝါရောင်ရွှံ့လမ်းတစ်လျှောက် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က ထူးဆန်းသော်လည်း လမ်းက တည်ငြိမ်ပြီး အန္တရာယ်မဖြစ်ပွားသလို မည်သည့်တစ္ဆေမှလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်မလာပေ။

ထိုသို့နှင့်ပင်…အဖိုးအိုကို မြှုပ်နှံပြီးနောက် သူတို့က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက သဘာဝလွန်စွမ်းအားအချို့ ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး ထူးဆန်းခြင်းမရှိတော့သလို တစ္ဆေများလှည့်လည်သွားလာခြင်း သို့မဟုတ် ရှင်းပြမရနိုင်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပွားခြင်းမရှိတော့ပေ။

သို့သော်…ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက အလွန်တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့နေသည်။

သူတို့မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှမရှိဘဲ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် သေဆုံးသွားသူများက အလောင်းများပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။ ထိုခန္ဓာကိုယ်များက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ္ဆေများအဖြစ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်း သို့မဟုတ် အခြားတစ္ဆေများက ယူဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အချုပ်အားဖြင့်…ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းနှင့် အပြင်ဘက်က အခုအလွန်သန့်ရှင်းနေသည်။

သို့သော် ဒီတည်ငြိမ်မှုက ယန်ကျန့်ကို အနည်းငယ် စိတ်မအေးဖြစ်စေသည်။

ဒီကိုပြန်ရောက်လာလျှင်တောင် သူက စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်က ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ဒါက သူ့ခံစားချက်သက်သက်မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးနေကြသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအပေါ်မှာ အရိပ်တစ်ခု လွှမ်းမိုးနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် ကျန်ရှိနေသူများက ဒီတစ္ဆေခြောက်သောနေရာသို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမည်မဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက တစ်နေ့နေ့တွင် ပြင်ပကမ္ဘာတွင် ပေါ်လာလျှင် သူတို့က ရှောင်ရှားရန် အဝေးမှပတ်၍ လျှောက်သွားကြပေလိမ့်မည်။

"အရာတွေက ယာယီပြီးဆုံးသွားပြီ အားလုံးခဏနားကြရအောင် ငါတံခါးသွားပိတ်လိုက်ဦးမယ် မမျှော်လင့်တာတစ်ခုခု ဖြစ်မလာအောင်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဒီနေရာက တကယ်ဘေးကင်းလို့လား"

ကျိုးဒန်က အနည်းငယ်သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အန္တရာယ်ရှိရင်တောင် ဒါက မနက်ဖြန်ရဲ့ကိစ္စပဲ ဒီနေ့အသုဘက ပြီးသွားပြီ ငါတို့ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ အန္တရာယ်မကြုံခဲ့ရဘူး ဒါက ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ရဲ့ အသုဘက မှန်ကန်တယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ် မှားယွင်းစွာ ရွေးချယ်ခဲ့ရင် အန္တရာယ်က သေချာပေါက်ပေါ်လာမှာပဲ မှန်ကန်စွာရွေးချယ်မှသာ ဒီလောက်တည်ငြိမ်နေမှာ"

"ငါတို့သာ မနက်ဖြန် အသုဘလုပ်ခဲ့ရင် အနီရောင်ခေါင်းတလားထဲက အဖိုးအိုက အရုဏ်တက်ချိန်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး ငါတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်လိုက်ပါလား"

"ဖြစ်နိုင်ခြေအရမ်းများတယ်"

လီယန်က ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ဒီနေ့အရမ်းစိတ်မပူကြနဲ့ ပထမခုနစ်ရက် ဝိညာဉ်ပြန်လာရာညအတွက်တော့ စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး"

"ဘာကြောင့်လဲ"

လျိုချင်းချင်းက မေးလိုက်သည်။

"ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့က အန္တရာယ်အများဆုံးနေ့ ဖြစ်သင့်တယ်"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခုနစ်ရက်မြောက် ဝိညာဉ်ပြန်လာရာညက ငါတို့နဲ့ဘာမှမဆိုင်လို့ပဲ နောက်ဆုံးနေ့က ကံကြမ္မာကို လွှတ်ထားလိုက်ရုံပဲ ငါစာကို အောင်မြင်စွာ ပို့နိုင်ရင် ပုံမှန်အတိုင်း ပို့လိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေက ခွင့်မပြုရင်တော့ ငါပြောစရာမရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆိုပြီး လျှောက်ထွက်သွားသည်။

သူက နောက်ခန်းမဆောင်သို့သွားပြီး နောက်တံခါးကို ပိတ်ကာ ထို့နောက် တံခါးဂျက်ထိုးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ရှေ့ခြံဝင်း၏ ဂိတ်တံခါးကို သွားပိတ်လိုက်သည်။

ဒီအရာအားလုံးကို လုပ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ယခင်အခန်းသို့ ပြန်လာပြီး အိပ်စက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အခုက အချိန်စောသေးပြီး ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့သို့ မရောက်သေးပေ။ ဒီနေ့အန္တရာယ်မရှိတာ သေချာသည့်အခါ အနားယူရန် ရွေးချယ်ခြင်းကလည်း မှန်ကန်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး သွားအိပ်ကြတော့ ငါဒီမှာစောင့်ကြည့်နေမယ် အခြေအနေတစ်ခုခုရှိရင် မင်းတို့ကို ငါခေါ်လိုက်မယ်"

ကျိုးဒန်က ဆိုပြီး စောင့်ကြပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အန္တရာယ်မရှိဟု ဖော်ပြထားသော်လည်း ဒီတစ္ဆေခြောက်သောနေရာတွင် ဘယ်သူက အားလုံးအိပ်ပျော်ရန် စိတ်အေးနိုင်မည်နည်း။

"ငါမင်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့နေခဲ့မယ် မင်းနောက်တစ်ခါ မွှေနှောက်မှာစိုးလို့"

လီယန်က ဆို၏။

ကျိုးဒန်က မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

"မင်းငါကျိုးဒန်ကို မယုံဘူးလား ဒီအခြေအနေတွေအောက်မှာ ငါဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

"မင်းလက်ထဲမှာ ဘာကိုင်ထားတာလဲ"

လီယန်က သူ့ကိုစူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးဒန်က အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကို တို့ထိလိုက်သည်။

"ငါဒါကို လေ့လာနေတာ ဒီကုလားထိုင်က ထူးခြားတယ် ငါအလေးအနက်တွက်ချက်ကြည့်တာ ကုလားထိုင်စုစုပေါင်း လေးလုံးရှိတယ် ပင်မခန်းမဆောင်မှာ နှစ်လုံး တစ္ဆေက တစ်လုံးကို တွန်းထုတ်သွားတယ် နောက်တစ်လုံးက အဲဒီစင်္ကြံမှာ ချထားတယ် ငါဒါကို ဒီကိုအတူတူရွှေ့လာတာ တစ်ခုခုသိနိုင်မလားလို့"

"မမွှေနှောက်နဲ့ အဲဒီကုလားထိုင်က အရင်က အရမ်းထူးခြားတယ် တစ္ဆေရဲ့ကျူးကျော်မှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့တယ်"

လီယန်က ဆို၏။

"စိတ်ချပါ ငါမမွှေနှောက်ပါဘူး"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

"ငါလည်း သွားအိပ်တော့မယ် ခုနကမင်းကို တစ်လမ်းလုံးသယ်လာရတာ ငါအရမ်းပင်ပန်းနေပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွာက လီယန်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး သူမ၏နာကျင်နေသော ပခုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သူမက လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားပြန်သည်။

ကျိုးဒန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"မင်းမြင်လိုက်လား သူမက ခုနက ယန်ကျန့်ရဲ့အခန်းထဲကို သဘာဝအတိုင်း ဝင်သွားတယ် မင်းထင်တာ ယန်ကျန့်နဲ့ ဒီမိန်းမနဲ့ တစ်ခုခုရှိနေလား"

"ငါလည်း အရင်က အဲဒီအခန်းမှာနေခဲ့ဖူးတယ် မင်းထင်တာ ငါနဲ့ယန်ရှောင်ဟွာနဲ့လည်း တစ်ခုခုရှိနေလို့လား ဒါ့အပြင် ငါတို့ထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်က မိန်းမတွေကို စိတ်ဝင်စားသေးလို့လဲ"

လီယန်က လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူပြောနိုင်မှာလဲ နောက်ဆုံးတော့ လူငယ်တွေက အခုခေတ်မှာ လှည့်ကွက်တချို့ရှိကြတယ် စိတ်မပူပါနဲ့ ငါနားလည်ပါတယ် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအတွင်းမှာ အနားယူဖို့ အခွင့်အရေးရတာက ကောင်းတယ် တစ်နေ့မှာ သေသွားပြီး ဖြုန်းတီးလိုက်ရမှာစိုးလို့"

ကျိုးဒန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ"

သူမက လှည့်ထွက်သွားသည်။

စင်္ကြံတစ်ဖက်မှ အခန်းသို့ အနားယူရန် ဦးတည်သွားပြီး ကျိုးဒန်နှင့်အတူ မနေလိုပေ။