မမြင်နိုင်သော လက်ခံသူ

သန်းခေါင်ယံကျော်လွန်ပြီးနောက် အတော်လေး အေးဆေးသက်သာနေခဲ့သော လေထုက ချက်ချင်းပင် လေးလံသွားသည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက နောက်ဆုံးနေ့သို့ တရားဝင်ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး စာလက်ခံရမည့်သူက ဒီနေ့တွင် ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ယခင်ခြောက်ရက်အတွင်း အန္တရာယ်များစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ထိုအန္တရာယ်များက အရေးမကြီးပေ။

စာပို့သည့်တာဝန်ကို ဒီနေ့တွင် မပြီးဆုံးပါက ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများက ဒီရှေးဟောင်း အိမ်ကြီးထဲတွင် ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေခဲ့သည်ဖြစ်စေ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပေလိမ့်မည်။

"ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ထင်ရတယ်"

ပင်မခန်းမဆောင်တွင် လူတိုင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြပြီး သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အာရုံစိုက်နေကြသည်။

သူတို့က ဒီအချိန်တွင် တစ်ခုခုဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်ပြီး ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ထူးခြားမှုမရှိပေ။ တစ္ဆေဖြစ်စဉ်များ ပေါ်မလာသလို ထူးဆန်းသောအရာများလည်း မဖြစ်ပျက်ခဲ့ပေ။

"တကယ်ပဲ ဘာမှနေရာလွဲနေပုံမရဘူး"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အနီးအနားတွင် သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုမရှိဘဲ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက နေရာများစွာကို မြင်နိုင်၏။

သို့သော် ဒီလိုဖြစ်နေသော်လည်း ယန်ကျန့်က စာလက်ခံရမည့်သူနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်ကိုမှ ရှာမတွေ့နိုင်သေးပုံရသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက အချိန်စောလွန်းသေးပြီး လက်ခံသူက မပေါ်သေးတာပဲ စာတိုက်ရဲ့တာဝန်မှာ လက်ခံသူက ခုနစ်ရက်အကြာ သန်းခေါင်ယံမှာ ပေါ်လာမယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီသန်းခေါင်ယံက ဒီတစ်ခုမဟုတ်နိုင်ဘူး ဒီညသန်းခေါင်ယံ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါက နောက်ထပ် နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ စောင့်ရမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

ယန်ရှောင်ဟွာက ဆို၏။

"စာတိုက်ရဲ့ တာဝန်ဖော်ပြချက်မှာ တကယ်ပဲ အဲဒီလိုပြောထားတာပဲ"

လီယန်က သဘောတူ၏။

"ခုနစ်ရက်အကြာ သန်းခေါင်ယံမှာ လက်ခံသူက ပေါ်လာလိမ့်မယ် ငါတို့က အနီရောင်စာကို လက်ခံသူ မထွက်ခွာခင် ပေးပို့ရမယ်"

"အခုက ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ရဲ့ မနက်စောစောပဲရှိသေးတယ် ညပိုင်းမရောက်သေးဘူး"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

"ဒီလောက်အကုန်လုံးဖြစ်ပြီးမှ ဒါက အလကားထိတ်လန့်မှုတစ်ခုပဲလား ဒါက ငါတို့နောက်တစ်ရက် ထပ်စောင့်ရမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘူးလား ကောင်းပြီ ဒါဆို ပြဿနာမရှိဘူး အိပ်ဖို့လိုတဲ့သူက အိပ်သင့်တယ် ငါကတော့ ငါ့ရဲ့သုတေသနကို ဆက်လုပ်ရဦးမယ်"

သို့သော် ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"သတင်းအချက်အလက်က တကယ်ပဲ အဲဒီလိုပြောထားတယ် ဒါပေမဲ့ မမေ့ပါနဲ့ ငါတို့က သန်းခေါင်ယံမတိုင်ခင် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲကို ဝင်ခဲ့တာ ဒါကြောင့် မင်းရက်တွေကို ရေတွက်မယ်ဆိုရင် မနက်ဖြန်က အသုဘပို့တဲ့နေ့ပဲ"

"စကားလုံး ကစားတာလား"

ယန်ရှောင်ဟွာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီလိုတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးမလား"

"ဒါက ဒီသန်းခေါင်ယံပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်နှစ်ဆယ့်လေးနာရီအကြာက သန်းခေါင်ယံပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ပေါ့ဆလို့မဖြစ်ဘူး စကားလုံးကစားတာ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ အခုသန်းခေါင်ယံရောက်နေပြီ လက်ခံသူက ပေါ်လာတော့မယ်ဆိုရင် သူတို့က ဒီအချိန်ဘောင်အတွင်းမှာ သေချာပေါက် ပေါ်လာလိမ့်မယ် အများဆုံးကတော့ နောက်ထပ်နာရီဝက်လောက် စောင့်ရုံပဲ"

သူက ဒီကိစ္စပေါ်မှာ အကြာကြီးမနေတော့ပေ။

သူတို့က နေ့ကို ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ ကုန်ဆုံးရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူအိပ်မပျော်လျှင်တောင် လက်ခံသူပေါ်လာသည်အထိ စောင့်ရမည်။ စာတိုက်မှ တာဝန်က လက်ခံသူမထွက်ခွာမီ စာပို့ရန် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်…

လက်ခံသူက လှုပ်ရှားနေသည့် အခြေအနေတွင်ရှိပြီး အိမ်ကြီးကို ဖြတ်သွားရုံမျှသာ ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် အိမ်ကြီးထဲတွင် တစ်မိနစ် သို့မဟုတ် နှစ်မိနစ်ခန့်သာ ကြာမြင့်နိုင်သည်။

အခွင့်အရေးလွဲချော်သွားလျှင် စာပို့တာဝန်က လုံးဝကျရှုံးခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က အချိန်ဘောင်တစ်ခုတည်းကိုသာ အာရုံစိုက်လောက်အောင် မိုက်မဲမနေနိုင်ပေ။

"ဒါလည်းမှန်တာပဲ လက်ခံသူပေါ်လာမလားဆိုတာ ကြည့်ဖို့ နောက်တစ်နာရီလောက် စောင့်ကြည့်ကြရအောင် မဟုတ်ရင် အခုက မှန်ကန်တဲ့ ပို့ဆောင်ချိန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြနိုင်ပြီ"

လီယန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ဘာမှမပြောဘဲ အနီရောင်စာကို ထုတ်ယူပြီး စစ်ဆေးလိုက်သည်။

စာက မပျက်မစီးရှိနေပြီး အနီရောင်စာအိတ်က လုံးဝတံဆိပ်ခတ်ထားကာ ဖွင့်မထားပေ။

"ဆက်စောင့်ကြတာပေါ့"

ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ပေး၏။

လူတိုင်းက တက်ကြွလာပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ အသေးငယ်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုကို အာရုံစိုက်ကာ စာပို့မည့်အခိုက်အတန့်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် အချိန်က ကုန်ဆုံးသွား၏။

မကြာမီ ဆယ့်နှစ်နာရီဆယ်မိနစ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက ပုံမှန်အတိုင်းရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဒါက စာတိုက်မှဖော်ပြထားသော တာဝန်လိုအပ်ချက်များနှင့် အနည်းငယ်ကွဲလွဲနေသည်။ လက်ခံသူက သန်းခေါင်ယံတွင် ပေါ်လာမည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသော်လည်း ဆယ်မိနစ်ကြာသည်အထိ အရိပ်အယောင်မရှိခြင်းက ဒါက ဒီအချိန်ဘောင်မဟုတ်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ နောက်နှစ်ဆယ့်လေးနာရီအကြာက သန်းခေါင်ယံပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ် အခုမဟုတ်ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာက ဆို၏။

"မင်းတို့စာပို့သမားတွေက စာတစ်စောင်ပို့ရတာ တော်တော်ဒုက္ခများတာပဲ အဲဒီစာတိုက်က တကယ်ပဲ အရမ်းထူးဆန်းတယ် လူအများကြီးကို ထိန်းချုပ်ပြီး စာပို့ခိုင်းနေတာ ဒီလိုအထူးနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့နေရာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ စိတ်ကူးကြည့်ရခက်တယ်"

ကျိုးဒန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ပေး၏။

"အဲဒီမေးခွန်းရဲ့အဖြေကို ငါလည်း စပ်စုနေတာပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ္ဆေစာပို့တိုက်က အကြာကြီး တည်ရှိနေမှာမဟုတ်ဘူး ငါဒီစာကို ပို့ပြီးရင် ငါဒါကို ဖြေရှင်းမယ်"

ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာ ဆို၏။

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့ မင်းသာ စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်ကို သွားရင် ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်ရှိလိမ့်မယ် အဲဒီအခါကျရင် မင်းတို့ပူးပေါင်းပြီး ဒီတစ္ဆေခြောက်တဲ့နေရာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ဒါက ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မျှော်လင့်ရတာပေါ့"

သူတို့အနည်းငယ်က ဟိုတစ်စဒီတစ်စ စကားစမြည်ပြောရင်း ပျင်းစရာကောင်းသော အချိန်ကို ကုန်ဆုံးစေသည်။

သို့သော် အချိန်က ညဆယ့်နှစ်နာရီနှစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ…

ကျွီ

ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားတံခါးဖွင့်သံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ရုတ်တရက် ချိုးဖျက်လိုက်သည်။ အသံက ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေသော ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် ထူးကဲစွာ ရှင်းလင်းနေသည်။

တစ်ခဏအတွင်း…စကားစမြည်ပြောနေသော အုပ်စုက ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားပြီး အားလုံးက အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒါက… နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်၏ လားရာဖြစ်သည်။

နောက်တံခါးက ပွင့်သွားပြီ။

"နောက်တံခါးနဲ့ ရှေ့တံခါးက အရင်က ပိတ်ပြီး တံခါးဂျက်ထိုးထားတာ အလွယ်တကူ တွန်းဖွင့်လို့မဖြစ်သင့်ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"လက်ခံသူ ရောက်လာပြီထင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အချိန်ကမကိုက်ညီဘူး ဆယ့်နှစ်နာရီနှစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ပဲရှိသေးတယ်"

လျိုချင်းချင်းက ဆို၏။

"စာတိုက်က လက်ခံသူက သန်းခေါင်ယံမှာ ပေါ်လာမယ်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားတယ်"

"မဟုတ်ဘူး အချိန်ကကိုက်ညီတယ် အခုသန်းခေါင်ယံပဲ"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

လီယန် ယန်ရှောင်ဟွာနှင့် ကျိုးဒန်တို့က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံးက အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီလိုဗြောင်ကျကျ မဟုတ်မမှန် မပြောနိုင်ပေ။ ဒီမှာရှိတဲ့ ငါတို့ဖုန်းအားလုံးက ဆယ့်နှစ်နာရီနှစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ကို ပြနေတယ် မိနစ်အနည်းငယ်ကွာဟမှုရှိရင်တောင် သန်းခေါင်ယံနဲ့ မကိုက်ညီသေးပေ။

ယန်ကျန့်က မရှင်းပြပေ။

သူက အကြောင်းရင်းကို သိ၏။

မနေ့က ယန်ကျန့်က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ဧရိယာအပါအဝင် မိနစ်နှစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့သောကြောင့် အိမ်ကြီးအတွက် အချိန်က သက်ရောက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ အခု ဆယ့်နှစ်နာရီနှစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ဖြစ်နေသော်လည်း အကယ်၍ အိမ်ကြီးက ပြန်လည်စတင်မှု၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို မခံခဲ့ရပါက သန်းခေါင်ယံသာ ဖြစ်သင့်သည်။

သို့သော် သူက ဒီအကြောင်းကို အခုအချိန်တွင် တမင်တကာ ရှင်းပြခြင်း သို့မဟုတ် ရှင်းလင်းခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

အခြားသူများကလည်း ဒီကိစ္စပေါ်တွင် အကြာကြီးမနေကြတော့ပေ။ အိမ်ကြီး၏ နောက်တံခါးက တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် တွန်းဖွင့်ခံထားရပြီး ဒီပုံမှန်မဟုတ်မှုက ပေါ်ထွက်လာပြီးဖြစ်သောကြောင့် သတိဝီရိယကို မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်က နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်သို့ ဦးတည်နေသော စင်္ကြံပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေသည်။

အတွင်းစိတ်က မအေးချမ်းသော်လည်း…

သူတို့က ဒီနောက်ဆုံးနေ့တွင် အိမ်ကြီးထဲသို့ လက်ခံသူအဖြစ် မည်သူအတိအကျ ပေါ်လာမည်ကို သိချင်နေကြသည်။

မကြာမီ…နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်၏ လားရာမှ ခြေသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်သဲ့သဲ့သာဖြစ်ကာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပိတ်ဖိနပ်ဖြင့် လျှောက်နေသကဲ့သို့ ဆူညံသံနည်းပါးသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုက အိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် လုံလောက်သည်။

ခြေသံများက နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် နောက်ထပ်အသံတစ်ခု လိုက်လာသည်။

ကျွီ

ဒါက တံခါးပိတ်သံဖြစ်ပြီး နောက်တွင် တံခါးဂျက်ထိုးသံပင် ပါလာသည်။

"အဲဒီအရာက ဝင်လာပြီး တံခါးပါပိတ်သွားတယ်"

ပင်မခန်းမဆောင်မှ လူများ၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသောအတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အသံသဲ့သဲ့က နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်မှ လူက ဘာလုပ်နေသည်ကို အတိအကျ ညွှန်ပြနေသည်။

ယန်ကျန့်က အနီးကပ်ကြည့်ရှုချင်ပြီး သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက လှုပ်ရှားကာ နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်၏ နေရာသို့ တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

နံရံများဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားလျှင်တောင် သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုမရှိသမျှ သူက နံရံများကို ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး အိမ်ကြီးနောက်က အခြေအနေကို မြင်နိုင်သည်။

သို့သော်…သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက နံရံများ၏ အတားအဆီးကို အမှန်တကယ် လျစ်လျူရှုပြီး နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်က ဗလာဖြစ်နေပြီး ဘာမှမတွေ့ရဘဲ လက်ခံသူရော ရန်လိုသောတစ္ဆေများ၏ အရိပ်အယောင်များပါမရှိပေ။

"နောက်ထပ်နားမလည်နိုင်တဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်မျိုးပဲ"

ယန်ကျန့်က စဉ်းစားရင်း သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် အတင်းအကျပ်ရှာဖွေခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

နောက်ဘက်ခန်းမဆောင်မှ ခြေသံများက ဆက်လက်ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ထိုအရာက ဝင်လာရုံသာမက ပင်မခန်းမဆောင်ဆီသို့လည်း လျှောက်လှမ်းလာနေသည်။

ရှပ် ရှပ် ရှပ်

ခြေသံများက အလွန်သဲ့သဲ့ဖြစ်သော်လည်း အလွန်စည်းချက်ကျသည်။ မျက်လုံးမှိတ်ထားလျှင် တစ်စုံတစ်ယောက် လျှောက်လာသည်ကို အမှန်တကယ်ကြားနိုင်သည်။

သို့သော် မျက်လုံးများက မမြင်နိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက မမြင်နိုင်ရုံသာမက အခြားလူများ၏ မျက်လုံးများကလည်း မမြင်နိုင်ပေ။

"အသံကြားရတယ် လူမမြင်ရဘူး ထိလို့ရမလားမသိဘူး"

ကျိုးဒန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက လူ့အရေပြားမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ပြီး ခြေသံလာရာ လားရာသို့ လျှောက်သွားသည်။

အကယ်၍ လက်ခံသူက ဒီနည်းလမ်းဖြင့် တည်ရှိနေလျှင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ သူတို့ကို ထိတွေ့နိုင်သင့်သည်။

သူက စာပို့သမားမဟုတ်သော်လည်း ယန်ကျန့်ကို ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ကို စောစီးစွာ ပြီးဆုံးအောင် ကူညီပြီး ဒီတစ္ဆေခြောက်သောနေရာမှ အမြန်ဆုံးထွက်ခွာရန် စိတ်မဝင်စားဘဲ မနေပေ။

"ကျိုးဒန် ဒီလိုလုပ်တာ အရမ်းစွန့်စားရာကျတယ်"

လီယန်က အရေးတကြီး ဆို၏။

"ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး ငါက အဲဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ အသတ်ခံရမှာမဟုတ်ဘူး"

ကျိုးဒန်က ဆိုပြီး သတ္တိရှိကာ မကြောက်မရွံ့ဖြစ်နေဆဲ။

သူက ခြေသံလာရာ လားရာသို့ လျှောက်သွား၏။

သို့သော်…နားမလည်နိုင်သောအရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ကျိုးဒန်က လက်များဆန့်တန်းပြီး မမြင်နိုင်သောတစ္ဆေကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူက လေကိုထိလိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဘာမှမထိမိခဲ့ပေ။

"ထိလို့လည်းမရဘူး"

ကျိုးဒန်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး အကူအညီမဲ့မှုကို ဖော်ပြသည်။

"အခုတော့ မင်းရဲ့ခေါင်းကိုက်စရာပဲ လက်ခံသူက တကယ်ပေါ်လာတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီအရာကို မမြင်နိုင် မထိနိုင်ဘဲ အသံပဲကြားရတယ် မင်းဒီစာကို ဘယ်လိုပို့မလဲဆိုတာ ငါတကယ်မသိဘူး ကံကောင်းတာက ဒီအရာက အန္တရာယ်မရှိပုံရတယ် လောလောဆယ်တော့ ငါ့ကိုမတိုက်ခိုက်သေးဘူး"

သူ၏ဒီတစ်ကြိမ် စူးစမ်းရှာဖွေမှုက အရာများစွာကို ဖော်ထုတ်ပြခဲ့ပြီး အဓိပ္ပာယ်မဲ့ခြင်း လုံးဝမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်ရှိသောလူများက သတင်းအချက်အလက်သုံးခုကို အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုနိုင်သည်။

လက်ခံသူက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ အမှန်တကယ်ဝင်ရောက်လာပြီး ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

လက်ခံသူကို မမြင်နိုင် မထိနိုင်ဘဲ အသံသာကြားနိုင်သည်။

အနီရောင်စာကို ပို့ဆောင်ရန် လက်ခံသူနှင့် ဆက်သွယ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုရှာရမည်။

"စာပို့ရမယ့် နောက်ဆုံးနေ့က ဒီလိုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး"

လျိုချင်းချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အန္တရာယ်မရှိပေမယ့် စာကိုအလွယ်တကူပို့ရတာ တကယ်ခက်တယ် ပြီးတော့ လက်ခံသူက ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်သွားနိုင်တယ် သူတို့မထွက်ခွာခင် ငါတို့နည်းလမ်းတစ်ခု မစဉ်းစားနိုင်ရင် ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က ကျရှုံးလိမ့်မယ်"

"ခေါင်းဆောင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ အခုဘာလုပ်ရမလဲ"

လီယန်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ရင်း အကြံဉာဏ်တောင်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"လက်ခံသူက မတည်ရှိလို့ မမြင်ရတာမဟုတ်ဘဲ နည်းလမ်းမရှိလို့သာဖြစ်တယ် ဖြစ်နိုင်တာက လက်ခံသူနဲ့ငါတို့က အချိန်ဘောင်တစ်ခုတည်းမှာ မရှိတာပဲ ဖြစ်နိုင်တာက ဆက်သွယ်ရေးကြားခံတစ်ခုခု လိုအပ်နေတာ ဒါမှမဟုတ် လက်ခံသူပေါ်လာအောင် နည်းလမ်းတစ်ခုခု လိုအပ်နေတာပဲ"

"အောင်မြင်တဲ့အထိ နည်းလမ်းတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စမ်းကြည့်ရမယ်"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ခြေသံများက ဆက်လက်ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ထိုအချိန်တွင် အသံက အပြောင်းအလဲအချို့ရှိလာသည်။ လေးလံသော သက်ပြင်းချသံတစ်ခုက ဗလာဖြစ်နေသော ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လက်ခံသူက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အပြောင်းအလဲများကို မြင်တွေ့ပြီး အမှတ်ရကာ ညည်းတွားနေပုံရသည်။

အသံက အလွန်နီးကပ်ပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ အလယ်တွင် သူတို့နှင့် တစ်မီတာ သို့မဟုတ် နှစ်မီတာခန့်သာ ကွာဝေးသည်။

သို့သော် ဒီတစ်မီတာ သို့မဟုတ် နှစ်မီတာနေရာတွင် သူတို့က လက်ခံသူကို မမြင်နိုင်ပေ။

"ငါတို့နည်းလမ်းတစ်ခု အမြန်ရှာဖို့လိုတယ် လက်ခံသူက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ အကြာကြီးနေမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါခံစားရတယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာက ရုတ်တရက် အရေးတကြီးဖြစ်လာသည်။

သူမက လက်ခံသူက မကြာမီထွက်ခွာသွားလျှင် စာပို့တာဝန်က ကျရှုံးမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

"မလောပါနဲ့ လူတိုင်းက နည်းလမ်းရှာဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်"

လီယန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးက စဉ်းစားနေကြပြီး ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင်လုပ်ရန် အတွေးကောင်းတစ်ခုရရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေနှောင့်ယှက်မှုက အလုပ်ဖြစ်မလား"

ယန်ကျန့်ကလည်း ချက်ချင်းကြိုးစားကြည့်လိုက်သည်။ ယန်ရှောင်ဟွာက မှန်ကန်ပြီး စာကို လက်ခံသူမထွက်ခွာမီ ပို့ရမည်။ သို့မဟုတ်ပါက ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က ကျရှုံးပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်ခဏ…

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေက အလွှာပြီးအလွှာ ထပ်ဆင့်ဖွင့်လိုက်သည်။

ပထမအလွှာမှ တစ္ဆေနယ်မြေခြောက်လွှာအထိ ဖွင့်လိုက်သည်။

သို့သော် ရလဒ်မှာ…

တစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင်ပင် လက်ခံသူကို မမြင်ရပေ။

ထိုအရာက အသံသာချန်ထားခဲ့ပြီး အမှန်တကယ်မတည်ရှိသော အတိတ်က အသံတစ်ခုနှင့်တူနေသည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေမဟုတ်ရင် ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုပဲရှိတယ် လက်ခံသူကို ငါအရင်က ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပြီးနောက် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ အချိန်နဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ပို့လို့မရတာ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေနဲ့ဆက်သွယ်ဖို့ ကြားခံတစ်ခုလိုအပ်နေတာပဲ"

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ တည်ထောင်ချိန်ကနေ သူ့ရဲ့ကျဆုံးချိန်အထိ ဆက်သွယ်ပေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက တစ်ခုပဲရှိတယ်"

ယန်ကျန့်က ခန်းမဆောင်အလယ်တွင် ချထားသော အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်လေးလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီကုလားထိုင်လေးလုံးက ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ အောင်မြင်မှုနဲ့ ကျဆုံးမှုကို သက်သေခံများဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျိုးဒန်က အရင်က စုံစမ်းခဲ့သည်မှာ ဒီကုလားထိုင်များက အမှန်တကယ်ပင် အထူးဖြစ်ပြီး တူးဖော်ရှာဖွေရန် လိုအပ်သော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းရည်တစ်မျိုးမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

စမ်းသပ်သည့်စိတ်ဖြင့် သူက ဒီအနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်များထဲမှ တစ်လုံးပေါ်တွင် ချက်ချင်းထိုင်ချလိုက်ပြီး အလုပ်ဖြစ်မလားဆိုတာကို ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့်…

ဒါက အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

အပေါ်မှာထိုင်ရခြင်းက သာမန်ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်မှာ ထိုင်ရသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး ဘာမှထူးခြားမှုမရှိပေ။

"အသုံးမဝင်ဘူး ငါအရင်က စမ်းကြည့်ပြီးသားပဲ ကုလားထိုင်ပေါ်မှာထိုင်တုန်းက အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပဲ"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

"ငါမင်းထိုင်ခဲ့တဲ့ ကုလားထိုင်တင်မကဘဲ တခြားကုလားထိုင်တစ်လုံးချင်းစီကိုပါ စမ်းကြည့်ပြီးသားပဲ"

"နားထောင် လက်ခံသူရဲ့ခြေသံတွေက ဝေးရာကိုရွှေ့နေပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွာက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပင်မခန်းမဆောင်မှ ခြေသံများက နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ထွက်ခွာသွားပုံရကာ ခြံဝင်းဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။

"လက်ခံသူထွက်သွားရင် ပို့ဆောင်မှုကျရှုံးရင် စာတိုက်ကျိန်စာက ကျရောက်လာပြီး ငါတို့သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်"

လျိုချင်းချင်းက ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များဖြင့် လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားပြီး မမြင်နိုင်သော လက်ခံသူကို ထိတွေ့ရန်လည်း ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် ဒါကလည်း အတူတူပင် အချည်းနှီးဖြစ်နေသည်။

ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က လူကိုမထိတွေ့နိုင်ဘဲ ခြေသံများက တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကိုသာ နားထောင်နိုင်သည်။

"မထိနိုင်ဘူးဆိုတာက ကြားဖြတ်တားဆီးလို့မရဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ ဒီတစ္ဆေက ထွက်သွားချင်ရင် လုပ်လို့ရတာ ဘာမှမရှိဘူး"

လီယန်က တင်းမာသော မျက်နှာဖြင့် ဆို၏။

"နည်းလမ်းတွေက အဓိကပဲ မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"

"ကြိုးစားကြည့်ရမယ်"

လျိုချင်းချင်းက သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က ပြီးဆုံးခါနီးနေပြီ အခုတစ်ခုခုမှားသွားခဲ့ရင် အရမ်းဆိုးသွားလိမ့်မယ်"

"အနက်ရောင်ကုလားထိုင်က သော့ချက်ပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားသည်။

"ညဘက်မှာ တစ္ဆေက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တုန်းက အနက်ရောင် တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကို တွန်းလာတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိခဲ့တာကို မှတ်မိသေးလား ဒီအနက်ရောင်တိုင်းရှီ ကုလားထိုင်က မမြင်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့တယ်"

"အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်တွေက ကြားခံပဲ လက်ခံသူကို ထွက်မသွားအောင် တားချင်ရင် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးက အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကို သုံးပြီး ကြားဖြတ်တားဆီးဖို့ပဲ"

"ကုလားထိုင်လေးလုံးကို လားရာလေးခုမှာ ထားလိုက်ရင် လူတစ်ယောက်ရပ်ဖို့ နေရာလောက်ပဲ ချန်ထားပြီး လူတစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အလယ်မှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်မိစေနိုင်တယ်"

"စာတိုက်က အနီရောင်စာကို လက်ခံသူမထွက်ခွာခင် ပို့ဆောင်ခိုင်းတာပဲ ဒါပေမဲ့ လက်ခံသူကို အကျယ်ချုပ်မထားနိုင်ဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူး"

အစီအစဉ်တစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။