ပေါ်ထွက်လာသော ပုဂ္ဂိုလ်

ခုနစ်ရက်မြောက်ညတွင် ပေါ်လာမည့် လက်ခံသူက အမှန်တကယ်တွင် မမြင်နိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အုပ်စုက ထိုလက်ခံသူပြုလုပ်သော အသံကိုသာ ကြားနိုင်ပြီး အသံမှတစ်ဆင့် သူတို့၏နေရာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ထိုမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်နည်းလမ်းကမှ လက်ခံသူကို မထိတွေ့နိုင်ပေ။

သူတို့ကို မထိတွေ့နိုင်ခြင်းက ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲမှ အနီရောင်စာကို အလွယ်တကူ မပေးပို့နိုင်ဟု ဆိုလိုသည်။

"ကုလားထိုင်လေးလုံးကို မှန်ကန်တဲ့နေရာတွေမှာ ထားလိုက်ရင် အလယ်မှာ လူတစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ ပိတ်မိစေနိုင်တယ် ဒီကုလားထိုင်တွေက အရင်က တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ကိုတောင် ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့တာပဲ ဒါကြောင့် ဒီလက်ခံသူကို ပိတ်မိဖို့က သိပ်မခက်သင့်ဘူး"

ကျိုးဒန်က စဉ်းစားရင်း ယန်ကျန့်၏ အတွေးက အတော်လေး ပါးနပ်သည်ဟု တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဒါက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိ၏။

"ဒါဆို အခု အရေးကြီးဆုံးက ဒီလက်ခံသူကို ပိတ်မိဖို့ ကုလားထိုင်တွေကို ရွှေ့ရမှာပေါ့ ဒါက သိပ်မခက်သင့်ဘူး"

လီယန်က တွေးလိုက်ပြီးနောက် ခန်းမဆောင်၏ အလယ်မှ နေရာတစ်ခုသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ခုနကတင် လက်ခံသူ၏ ခြေသံများက ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုများ မရှိသေးပေ။

"ငါတို့ ကုလားထိုင်တွေကို အတူတူရွှေ့ဖို့ လူလေးယောက်လိုတယ် ငါတို့လုံလောက်အောင် မြန်မြန်ရွှေ့ပြီး နေရာတွေက မှန်ကန်ရင် ဒါကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာက ဆို၏။ သူမကလည်း အခက်အခဲက မမြင့်မားဟု ထင်ပြီး သူတို့လုပ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိသည်။

အခုအချိန်တွင် သူတို့မှာ လှုပ်ရှားနိုင်သော လူလေးယောက်ရှိ၏။

ယန်ကျန့် ကျိုးဒန် ယန်ရှောင်ဟွာ လျိုချင်းချင်း။

လီယန်က ယခင်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွင် လက်တစ်ဖက်နှင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး အခုတော့ မသန်စွမ်းသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဘေးတွင် ထိုင်နေနိုင်ရုံသာရှိပြီး လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

"ဒါဆို ငါတို့ဘာကို စောင့်နေကြတာလဲ လှုပ်ရှားကြစို့ ဒီလက်ခံသူက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ ထာဝရကြာကြာနေမှာမဟုတ်ဘူး ငါတို့မှာလည်း အချိန်အများကြီးမရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

အုပ်စုက စကားအပိုမပြောဘဲ ချက်ချင်းလှုပ်ရှားစပြုကြသည်။

သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်တစ်လုံးစီကို ရွှေ့ပြီး ခန်းမဆောင်အလယ်မှ လားရာတစ်ခုသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။

ကုလားထိုင်လေးလုံးက လျင်မြန်စွာ စုစည်းပြီး မမြင်နိုင်သော လူတစ်ယောက်ကို ပိတ်မိစေရန်နှင့် သူတို့၏ထွက်ပြေးမှုကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

သို့သော် ချဉ်းကပ်နေစဉ်အတွင်း မမြင်နိုင်သော လက်ခံသူက နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်တွင် ခြေသံသဲ့သဲ့များ မြည်လာကာ ယခင်က ရပ်တန့်နေခဲ့သော လက်ခံသူက လမ်းလျှောက်စပြုလာသည်။

ဘုန်း

ယန်ရှောင်ဟွာ သယ်ဆောင်လာသော အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ လွတ်ကျကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ခြေသံများက သူမ၏ဘေးမှ ဖြတ်သွားပြီး သူမကို ချွေးစေးများ ထွက်စေကာ ထို့နောက် ခြေသံများက ခြံဝင်းဧရိယာဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာသွားသည်။

"အဲဒီလက်ခံသူက ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို တိုက်ချသွားတယ် အလုပ်ဖြစ်တယ် ဒီကုလားထိုင်က အဲဒီလက်ခံသူကို ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်"

လီယန်က မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူတို့ထဲမှ မည်သူကမှ လက်ခံသူကို မထိတွေ့နိုင်သော်လည်း ကုလားထိုင်က တိုက်ချခံလိုက်ရခြင်းက ယန်ကျန့်၏ အစောပိုင်းဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကန်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က ထိုမမြင်နိုင်သော တည်ရှိမှုနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြားခံတစ်ခုအဖြစ် အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နေ၏။

"လက်ခံသူက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကနေ ထွက်ခွာနေပြီ အပြင်ဘက်ကို ဦးတည်နေတယ်"

လျိုချင်းချင်းက လျင်မြန်စွာ ဆို၏။

ကျိုးဒန်က ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြီး သွက်လက်စွာ လျှောက်သွားသည်။

"တိတ်တိတ်နေ ငါတို့က လက်ခံသူရဲ့နေရာကို ခြေသံတွေကနေတစ်ဆင့် ဖော်ထုတ်ဖို့လိုတယ်"

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

မည်သူကမှ အပိုအသံများမပြုလုပ်ဘဲ သူတို့က ခြေသံတစ်သံကို လိုက်လံရင်း ကုလားထိုင်များကို လျင်မြန်စွာ ရွှေ့နေကြသည်။ သူတို့က နေရာကို တိတိကျကျမသိနိုင်သောကြောင့် အသံမှတစ်ဆင့် လက်ခံသူ၏ နေရာကိုသာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက အထူးတလည် မကြီးမားသောကြောင့် ယေဘုယျနေရာ တစ်ခုကို အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် ပိတ်ဆို့ရန် လွယ်ကူသည်။

ဘုန်း

ကျိုးဒန်က ခြံဝင်းသို့သွားရာ စင်္ကြံကို ပိတ်ဆို့ရန် တိုင်းရှီကုလားထိုင်တစ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ချထားလိုက်သည်။

ကုလားထိုင်က မြေပေါ်သို့ကျသွားပြီး မမြင်နိုင်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်းကိုတိုက်မိရာ ကုလားထိုင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျွီခနဲမြည်ကာ မီတာဝက်ခန့် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

"ပိတ်ဆို့မိပြီ"

ကျိုးဒန်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေသည်။

"မင်းတို့ မြန်မြန်လုပ်"

အခြားသူများက ကုလားထိုင်များကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်လာကြသည်။

ဘယ် ညာ နောက်။

ကုလားထိုင်လေးလုံးကို ခြံဝင်းတွင် ချထားပြီး လားရာလေးခုလုံးမှ လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီလား"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အပြင်အဆင်က အောင်မြင်သော်လည်း အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်များက ရွှေ့လျားခြင်း သို့မဟုတ် တုန်ခါခြင်းလက္ခဏာများ မပြသသောကြောင့် ထိုလက်ခံသူကို အတွင်းတွင် အောင်မြင်စွာ ပိတ်မိထားခြင်း ရှိမရှိကို ပြောရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ငါမသိဘူး ဒီအရာကို ထိလို့မရဘူး ပြီးတော့ ဒါတကယ်ပဲ ပိတ်မိနေလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရခက်တယ်"

ကျိုးဒန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သက်သေမရှိပေ။

"ငါတို့ စောင့်ကြည့်ရင် သိရမှာပေါ့ ပိတ်မိနေရင် လက်ခံသူက မလှုပ်တော့ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာက ဆို၏။

သို့သော် သူမစကားမဆုံးမီမှာပင်…

ခြေသံတစ်ခုက သူတို့ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ပင်မဝင်ပေါက်ဆီသို့ မဦးတည်ဘဲ ညာဘက်စင်္ကြံဆီသို့ ဆက်သွားပြီး အတွင်းမှ အခန်းတစ်ခုခုသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

…

ဒီခြေသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အခြားလူတိုင်း၏ မျက်နှာများက ညိုမှိုင်းသွားကြသည်။

အစောပိုင်းက ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးပမ်းမှုက ကျရှုံးခဲ့သည်။

လက်ခံသူက ချုပ်နှောင်မခံခဲ့ရပေ။ အစောပိုင်းက နေရာအတည်ပြုမှုက အမှားအယွင်း အနည်းငယ်ရှိခဲ့ပြီး လက်ခံသူကို ပိတ်မိမနေဘဲ လွတ်မြောက်သွားစေခဲ့သည်။

"အခွင့်အရေးရှိသေးတယ် လက်ခံသူက အခန်းတွေဆီကို ဦးတည်နေပုံရတယ် ဒါက လမ်းဆုံးပဲ လက်ခံသူက အတွင်းမှာရှိနေတာနဲ့ ငါတို့က တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကို စင်္ကြံမှာထားပြီး လက်ခံသူရဲ့ထွက်ပေါက်ကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်"

လီယန်က ခြေသံများ၏ လားရာကို သတိပြုမိပြီး အရေးတကြီး ဆို၏။

မည်သူမျှစကားမပြောဘဲ ခြေသံများ၏ လားရာကို တိတ်တဆိတ်နားထောင်ပြီး တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့က နေရာဖော်ထုတ်ရန် နားထောင်ရန်လိုအပ်သောကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေရန် လိုအပ်သည်။

အမှန်တကယ်ပင်…အစောက ဆုံးဖြတ်ခဲ့သလိုပင် ခြေသံက ညာဘက်စင်္ကြံထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်ဝင်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် ဘေးတစ်ဖက်စီ၌ အခန်းလေးခန်းရှိသည်။ ဒီအခန်းများက လူမနေဘဲ စွန့်ပစ်ထားပြီး ပထမနေ့တွင် တစ္ဆေဆရာများက ယာယီအသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုအခန်းများက တစ်ခုခုထူးဆန်းနေသည်ဟု သံသယရှိရသည်။

သို့သော် အခု ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ သဘာဝလွန်လှုပ်ရှားမှုများ ဖယ်ရှားပြီးနောက် အခန်းများက ပုံမှန်အခန်းများသာဖြစ်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်မှုများမရှိပေ။

ခြေသံများက စင်္ကြံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ကျိုးဒန်က အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကို စင်္ကြံတွင် လျင်မြန်စွာ ချထားပြီး ချက်ချင်းထိုင်ချလိုက်သည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ အဲဒီတစ္ဆေအရာက ငါ့ခေါင်းပေါ်ကနေ ပျံမကျော်သွားသမျှ ကျော်သွားလို့မရတော့ဘူး မဟုတ်ရင် လုံးဝကျော်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး ငါဒီနေ့ဒီမှာပဲ ထိုင်နေတော့မယ် ယန် မင်းတို့ကျန်တာကို ဖြေရှင်းလိုက်"

ကျိုးဒန်က အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း လက်ခံသူကို ထွက်ခွာခြင်းမှ ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ဒီချဉ်းကပ်ပုံက မှန်ကန်ပြီး လုံခြုံ၏။

ဒါက စာပို့ရန်အတွက် အချိန်ကို အလွန်အမင်း တိုးချဲ့ပေးပြီး ရှာဖွေရေးဧရိယာကို ကျဉ်းမြောင်းစေသည်။

"ကောင်းတယ် ဒါက အစကောင်းတစ်ခုပဲ အနည်းဆုံးတော့ အခုငါတို့မှာ ဒီလက်ခံသူကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဖြေရှင်းဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ရှိသွားပြီ"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူယာယီအားဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်အေးနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က လက်ခံသူ ချက်ချင်းထွက်ခွာသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

"ခြေသံတွေက အတွင်းထဲမှာ ပျောက်သွားပြီ အခန်းတစ်ခန်းထဲ ဝင်သွားပုံရတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါကအဆင်ပြေပါတယ် ငါတို့အခန်းတစ်ခန်းချင်း စစ်ဆေးလို့ရတယ်"

လျိုချင်းချင်းက ကြည့်လိုက်ရာ ဘာမှမမြင်ရဘဲ ပဲ့တင်ထပ်နေသော ခြေသံများကိုလည်း မကြားရပေ။

ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လက်ခံသူက သီးခြားနေရာတစ်ခုတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပုံရသည်။

သို့သော် အခန်းတံခါးလေးခန်းလုံးက အနည်းငယ်ဟနေပြီး လက်ခံသူက ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခြေကို ညွှန်ပြနေသည်။

"အခန်းတံခါးတစ်ခန်းစီမှာ ကုလားထိုင်တစ်လုံးစီချထားလိုက်ကြ နောက်ဆုံးကတစ်ခုကို အရင်စစ်ဆေးတာကနေ စလိုက်မယ်"

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းပင် စင်္ကြံထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

သူက အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်တစ်လုံးကို စင်္ကြံတစ်လျှောက် ဆွဲသွား၏။

သူက လက်ခံသူကို မထိတွေ့နိုင်သော်လည်း အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကတော့ ထိတွေ့နိုင်သည်။

လမ်းက လျင်မြန်စွာ အဆုံးသို့ရောက်ရှိသွား၏။

ဒါက အပြာရောင်အုတ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နံရံတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က အတားအဆီးများနှင့် မကြုံတွေ့ရဘဲ လက်ခံသူက စင်္ကြံတွင် မရပ်တန့်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် သူက အလျင်မလိုဘဲ အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကို နောက်ဆုံးအခန်း၏ တံခါးတွင် ချထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်က အခြားကုလားထိုင်များကို ယူဆောင်လာပြီး ဒုတိယနှင့် တတိယအခန်းတံခါးများရှေ့တွင် ဆက်တိုက်ချထားလိုက်သည်။

ကျိုးဒန်၏ ကုလားထိုင်က ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် လိုအပ်သောကြောင့် တတိယအခန်းကို မပိတ်ဆို့ခဲ့ပေ။

"အဲဒီမမြင်နိုင်တဲ့ လက်ခံသူက လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ ကုလားထိုင်ကနေ နှောင့်ယှက်မှုတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ယန်ကျန့် လက်ခံသူက နံရံရဲ့အတားအဆီးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ယန်ရှောင်ဟွာက ရုတ်တရက် သတိပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှလုပ်လို့မရတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒါကငါတို့ စိုးရိမ်သင့်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါတို့က လက်ခံသူက နေရာလွတ်တွေကနေတစ်ဆင့် လျှောက်သွားမှာဖြစ်ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်လို နံရံတွေကို တကယ်ဖြတ်မသွားဘူးလို့ ယုံကြည်ရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်"

"ခဏစောင့်ကြည့်ကြရအောင် ငါတို့မကြာခင်မှာပဲ ရလဒ်တွေကို သိရလိမ့်မယ်"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

"လက်ခံသူက ပုံစံမမှန်ဘဲ လှုပ်ရှားတယ် တစ်နေရာတည်းမှာ အကြာကြီးမနေဘူး"

သူက အချက်ကျကျပြောလိုက်ပုံရသည် သို့မဟုတ် ကျိုးဒန်က လက်ခံသူ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပုံစံတစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပုံရသည်။

မကြာမီ…

ကျွီ

တတိယအခန်း၏ တံခါးက တိတ်တဆိတ်ပွင့်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပိတ်သွားကာ မမြင်နိုင်သော လူတစ်ယောက်က အခန်းထဲမှ ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

တံခါးဘေးတွင် ချထားသော အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က ဘေးသို့တွန်းဖယ်ခံလိုက်ရပြီး ကွာဟမှုတစ်ခု ပွင့်သွားသည်။

ခြေသံများက ဆက်လက်ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး လက်ခံသူက နောက်ပြန်လျှောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"အခွင့်အရေးကောင်းပဲ"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန့်က အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကို နောက်သို့ အလျင်အမြန်ဆွဲယူပြီး လက်ခံသူက သူ့ကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံရမည်ကို သေချာစေရန် ၎င်း၏အကွာအဝေးကို လျှော့ချလိုက်သည်။

သူက တစ်လမ်းလုံး နောက်ဆုတ်လာပြီး ပုံမှန်မဟုတ်မှုများနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။

သို့သော် သူက ကျိုးဒန်နှင့် တွေ့ဆုံတော့မည်အပြုတွင် အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က ရုတ်တရက် မရွေ့တော့ပေ။

ဒါက မမြင်နိုင်သော အလောင်းတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အတားအဆီးဖြစ်ကာ ရှေ့ဆက်မရွေ့နိုင်တော့ပေ။

"မိပြီ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး ရှေ့မှကျိုးဒန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးဒန်က ကုလားထိုင်နောက်မှ အားပြင်းသော တွန်းကန်မှုကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုမတတ်ဖြစ်စေကာ ကုလားထိုင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ယိမ်းထိုးနေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို လဲကျသွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ဒီအနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ကလည်း အချို့သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။

ကုလားထိုင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး တုန်ခါမှု၏ ပြင်းအားက ကုလားထိုင်ကို လဲကျစေရန် အကြိမ်များစွာ လုံလောက်သော်လည်း ဘယ်တော့မှမလဲကျခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့်က နောက်မှနေ၍ ကုလားထိုင်ကို တွန်းကန်ထားသည်။

ရှေ့နောက်ပိတ်ဆို့ခံထားရသောကြောင့် လက်ခံသူက ပိတ်မိသွားပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော စင်္ကြံတွင် ကပ်နေကာ မလှုပ်ရှားနိုင် မထွက်ခွာနိုင်ဖြစ်နေသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ ဒီတစ်ခါတော့ လက်ခံသူကို ထွက်မသွားစေနဲ့တော့ မဟုတ်ရင် သူတို့ထွက်သွားရင် နောက်တစ်ခါ ပိတ်မိဖို့ခက်လိမ့်မယ်"

လျိုချင်းချင်းက ချက်ချင်းဆို၏။

"စကားကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါကအန္တရာယ်များတယ် မင်းပြောတဲ့လက်ခံသူက လူအရှင် မဟုတ်လောက်ဘူး မမြင်နိုင်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ အခုငါတို့က တစ္ဆေရဲ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားတယ် ဘာဖြစ်လာမလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ"

ကျိုးဒန်က တစ်ချက်စိုက်ကြည့်ရင်း ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဒါကြောင့် စာကိုအမြန်ပို့ရမယ် လောလောဆယ်တော့ ငါတို့က လက်ခံသူကို ပိတ်မိထားရုံပဲရှိသေးတယ် နောက်တစ်ဆင့်က သူတို့ကို ပေါ်လာအောင်လုပ်ပြီး ရင်ဆိုင်ဖို့ပဲ"

"လက်ခံသူကို ထိတွေ့နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက ဒီအနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ပဲ ဒါကြောင့် သော့ချက်က ကုလားထိုင်ပဲရှိသေးတယ်"

သူက ချက်ချင်းပင် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဆို၏။

"ကျိုးဒန် ထပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ နေရာလုပ်ပေး ငါစာပို့သူနဲ့ ဆက်ဆံဖို့လိုတယ်"

"ငါသိပြီ ကုလားထိုင်အတူတူထိုင်တာက မမြင်နိုင်တဲ့လူကို မြင်ရမယ့်နည်းလမ်းပဲလား"

ကျိုးဒန်က ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး ထရပ်ကာ နေရာလပ်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က တွန်းကန်ခံနေရပြီး တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်၏။

မမြင်နိုင်သော ပေးပို့သူက မထိုင်သေးဘဲ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက ရှေ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သူက ဒီအခွင့်အရေးကို စောင့်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ပြီး လက်ခံသူက သေချာပေါက် ထိုင်ချလိမ့်မည်။ သူတို့ထိုင်ချသည်နှင့် မမြင်နိုင်သောလူက ပေါ်ထွက်လာမည်ဟု ယုံကြည်ရန် အကြောင်းရှိသည်။

ဒါက သဘာဝလွန်အပေါ် နားလည်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး မျက်စိစုံမှိတ်ခန့်မှန်းခြင်းမဟုတ်ပေ။

အချိန်က တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွား၏။

လက်ခံသူက ပိတ်မိနေပြီး မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က အကြိမ်များစွာ တွန်းဖယ်ခံရသော်လည်း ကျိုးဒန်က အမြဲတမ်း အတင်းအကျပ် ပြန်တွန်းထားသည်။

ကုလားထိုင်က နံရံနှစ်ချပ်ကဲ့သို့ ရှေ့နောက်လမ်းကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထား၏။

"ဘယ်လိုလဲ ပေးပို့သူကို မြင်ပြီလား"

ယန်ရှောင်ဟွာက မေးလိုက်သည်။

"မမြင်သေးဘူး"

ယန်ကျန့်က သူမ၏လက်ထဲမှ အနီရောင်မီးပုံးပျံကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီအရာက နောက်ပိုင်းမှာ အသုံးဝင်လာနိုင်တယ် ပြင်ဆင်ထား"

"ကောင်းပါပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွာက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အချိန်က အခုမနက်တစ်နာရီဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က ယိမ်းထိုးခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး လက်ခံသူက အချည်းနှီး ကြိုးစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့ရန် ရွေးချယ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ခြေသံများက ဆက်လက်ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

လက်ခံသူက နေရာတွင် လမ်းလျှောက်နေပြီး ကြန့်ကြာနေသည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

အသံက ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းပြီး ကျိုးဒန်က မှန်ကန်ခဲ့သည်။ လက်ခံသူ၏ အပြုအမူများစွာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒါက သေချာပေါက် လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူသားသာဆိုလျှင် အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က သူတို့ကို တားဆီးထားရန် အကြောင်း မရှိပေ။

ဒီအမြင့်တွင် မည်သည့်သက်ရှိလူမဆို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်သည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ဒီလို လှုပ်ရှားပြီး လိုက်လျောညီထွေမဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် လက်ခံသူက လူဖြစ်စေ တစ္ဆေဖြစ်စေ ယန်ကျန့်အတွက် အရေးမကြီးပေ။ သူလိုအပ်သမျှမှာ စာပို့ရန်သာ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်မိနစ်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

အလျင်စလိုလျှောက်နေသော အသံက ရပ်တန့်သွားပြီး ပိတ်မိနေသော လက်ခံသူက တိတ်ဆိတ်သည့် အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားကာ နောက်တစ်ကြိမ် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပုံရသည်။

ယန်ကျန့်က အလျင်မလိုဘဲ စိတ်ရှည်စွာ ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

မကြာမီ…သူ၏ရှေ့မှ ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချသံတစ်ခု မြည်လာသည်။

မမြင်နိုင်သော လက်ခံသူက နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချနေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော သက်ရှိဆန်သည့် စိတ်ခံစားမှုများက အခြေအနေကို တဖြည်းဖြည်း ပို၍ထူးဆန်းစေသည်။

"မထိုင်သေးဘူးလား"

ယန်ကျန့်က စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။ သူက ကုလားထိုင်ကို ကောက်ယူပြီး ရှေ့သို့ရိုက်ချကာ တစ္ဆေကို အတင်းအကျပ်ထိုင်ခိုင်းရန်ပင် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သို့သော်…

ဒီအနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းသော အတွေးက ယာယီအားဖြင့် မအောင်မြင်နိုင်ဟု ထင်ရသည်။

ကျွီ

အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်မှ အသံသဲ့သဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရာဝတ္ထုတစ်ခုခုက ၎င်းအပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ထိုင်ချလိုက်ပြီ"

ကျိုးဒန်က ချက်ချင်းဆို၏။

"ဒါဆို မင်းအဲဒီတစ္ဆေကို မြင်လား ဘယ်လိုပုံစံလဲ ငါတို့ကိုပြောပြ"

ယန်ကျန့်မှာ သူ့ကိုအဖြေပေးရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

သူ၏ရှေ့တည့်တည့်တွင် မသဲမကွဲပုံရိပ်တစ်ခုက ဘာမှမရှိရာမှ ပုံပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း မြင်သာလာသည်။ သူ၏အာရုံများက လှည့်စားခြင်းခံရသည်လား သို့မဟုတ် ဒီအနက်ရောင် တိုင်းရှီကုလားထိုင်က လက်တွေ့ဘဝတွင် သဘာဝလွန်ကို ဖော်ထုတ်ပြရန် ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားအချို့ရှိသည်လား မရှင်းလင်းပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…

ယန်ကျန့်က မျက်နှာချင်းဆိုင်ကုလားထိုင်ပေါ်မှ လက်ခံသူကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လူကလည်း သူ့ကိုမြင်နေပုံရသည်။

ပုံရိပ်က ပို၍ရှင်းလင်းလာပြီး ရင်းနှီးသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုဖြစ်စေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။