ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော လမ်းကြောင်း

ယန်ကျန့်က အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အခြားကုလားထိုင်တစ်လုံး တိုက်ရိုက်ရှိနေသည်။

ဒီနည်းလမ်းမှတစ်ဆင့် သူတို့က လက်ခံသူကို ဒီကုလားထိုင်နှစ်လုံးကြားတွင် ပိတ်မိစေခဲ့ပြီး ထွက်ခွာမသွားနိုင်ခဲ့ပေ။ ခဏတာစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ထူးဆန်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လက်ခံသူက နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒါက မသဲမကွဲပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ထိုပုံရိပ်က ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တည့်တည့်တွင် ထိုင်နေပြီး မတ်မတ်ထိုင်နေသည်ကိုတော့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သေးသည်။

ဒီမသဲမကွဲပုံရိပ်ကို သူတစ်ယောက်တည်းသာ မြင်နိုင်ပြီး အခြားသူများက လုံးဝမမြင်နိုင်ပေ။ သူတို့မှာ ကြားခံအဖြစ် အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဒီမသဲမကွဲပုံရိပ်က ပို၍ရှင်းလင်းလာပြီး ကုလားထိုင်မှတစ်ဆင့် မသိနိုင်သော သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုခုမှ စိမ့်ဝင်လာသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်ကလည်း လွှမ်းမိုးခြင်းခံနေရခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပေါ်လာသူက လက်ခံသူ မဟုတ်ပေ။ လက်ခံသူအတွက်တော့ ပေါ်လာသူက ယန်ကျန့်ဖြစ်နိုင်သည်။

လက်တွေ့ဘဝတွင် မတည်ရှိသော ဖြစ်တည်မှုများက ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဆုံတွေ့နေကြပုံရသည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏ရှေ့မှ ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

မသဲမကွဲပုံရိပ်က တဖြည်းဖြည်း ပို၍အစစ်အမှန်ဖြစ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုလူ၏အသွင်အပြင် မျက်နှာအသွင်အပြင်များက ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းက အပြည့်အဝမပေါ်ထွက်မီမှာပင် ယန်ကျန့်က လက်ခံသူက တစ္ဆေတစ်ကောင်မဖြစ်သင့်ဟု သေချာနေသည်။

ထိုမျက်နှာက အနည်းငယ်ရင်းနှီးနေပြီး သူက တစ်နေရာရာမှာ အရင်က မြင်ဖူးသကဲ့သို့။ သူက ပြန်လည်အမှတ်ရနေပြီး အတိတ်ကမှတ်ဉာဏ်များကို တူးဆွကာ ဒီအသေးစိတ် အချက်အလက်လေးကို မှတ်မိရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

သူက ဒီလူကို အတိအကျ ဘယ်မှာမြင်ဖူးခဲ့တာလဲ။

မဟုတ်ဘူး…

ပိုတိတိကျကျပြောရလျှင် သူက ဒီအနည်းငယ်ရင်းနှီးသော မျက်နှာကို ဘယ်မှာမြင်ဖူးခဲ့တာလဲ။

"သစ်အိုတောအုပ်ထဲက ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းငါးခုကြားက သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တွေပေါ်က ပုံတူတွေထဲက တစ်ခုများလား"

ယန်ကျန့်က စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း ထိုအတွေးကို လျင်မြန်စွာ ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များပေါ်မှ ဓာတ်ပုံများတွင် အမှန်တကယ်ပင် မရင်းနှီးသော မျက်နှာအနည်းငယ်ရှိသော်လည်း ဘယ်တစ်ခုကမှ သူ၏ရှေ့မှလူနှင့် မကိုက်ညီပေ။ ပိုတိုက်ရိုက်ပြောရလျှင် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များပေါ်မှ ပုံတူများထဲမှ ဘယ်တစ်ခုကမှ သူ၏ရှေ့မှလူကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံခြင်း မရှိပေ။

ဟုတ်တယ်…

ပြီးပြည့်စုံခြင်း

ပိုကောင်းအောင်ပြောရလျှင် ချောမောခြင်း

ဒါက အလွန်ချောမောသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး သွေးမရှိသကဲ့သို့ သူ၏မျက်လုံးများက ထူးဆန်းသော ထုံထိုင်းမှုကို ဖော်ပြနေသည်။ ဒီထုံထိုင်းမှုက စိတ်ခံစားမှုကင်းမဲ့သော လစ်ဟာမှုမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားပြီးနောက် ထုံထိုင်းသွားပုံရပြီး ဒီလက်ခံသူက ကြီးမားသော ဒုက္ခဆင်းရဲကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ဟုတ်ပြီ ငါအခုမှတ်မိပြီ"

ယန်ကျန့်က သူ၏ရှေ့မှ တဖြည်းဖြည်းရှင်းလင်းလာသော လူကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် အရာများစွာက ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဉာဏ်အလင်းတစ်ချက်က မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစတစ်ခုကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

သူက ဒီလူကို မတွေ့ဖူးသော်လည်း ဒီလူ၏ ပုံတူကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။

ဒီလူ၏ ပုံတူက တာချွမ်းမြို့ တိုက်ခန်းအမှတ် ၃၁ ၏ ဧည့်ခန်းနံရံပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသည်။

ဒါက ဆီဆေးပုံတူ သို့မဟုတ် သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ဓာတ်ပုံတစ်ခုဖြစ်နိုင်ပြီး လှပစွာဝတ်ဆင်ထားသော ချောမောသည့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို ပုံဖော်ထားသည်။

"အဲဒီလူက သေသင့်နေပြီပဲ ဒါဆို သူဘာလို့ဒီမှာ ပေါ်လာရတာလဲ"

ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပေါ်ထွက်လာသော ပုံရိပ်က အခုအစစ်အမှန် အခြေအနေနီးပါးရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း နှောင့်ယှက်မှုနှင့် အတားအဆီးများကို ခံနေရပုံရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအချို့တွင် မပြည့်စုံသော တင်ဆက်မှုရှိကာ ပျောက်ဆုံးနေသော နေရာများက မသဲမကွဲဖြစ်နေဆဲ။

"ပိုင်ရှင်မဲ့သင်္ချိုင်းတွေကြားမှာ ဒီလိုယောက်ျားမျိုးမရှိဘူး ဒါဆို ဒီယောက်ျားက ဒီအိမ်ကြီးရဲ့ ခုနစ်ယောက်မြောက်လူလား"

"ဒါဆို သူက တိုက်ခန်းအမှတ် ၃၁ က အဲဒီအဖွားအိုနဲ့ ဘယ်လိုပတ်သက်မှုရှိလဲ"

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အချို့သော ဆက်စပ်မှုများရှိပုံရပြီး ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး တိုက်ခန်းအမှတ် ၃၀၁ နှင့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်တို့က အားလုံးအပြန်အလှန်ယှက်နွယ်နေပြီး သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ တစ္ဆေဆရာများ၏ ဇာတ်လမ်းများကို နှိုးဆော်နေသည်။

ဒီအတွေးက ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခါစမှာပင် သူက လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ဒီအရာများကို စဉ်းစားခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့၏။

မဆိုင်းမတွပင် ယန်ကျန့်က အနီရောင်စာကို ချက်ချင်းထုတ်ယူပြီး လက်ခံသူ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ပို့ဆောင်မှုအောင်မြင်သမျှ ဒီတာဝန်က ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်တာက ရိုးရှင်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လက်ခံသူ၏ ထုံထိုင်းနေသော မျက်လုံးများက အနည်းငယ်လှည့်လာပြီး ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲမှ အနီရောင်စာကို စိုက်ကြည့်ကာ ယူရန် လက်မလှမ်းခဲ့ပေ။ ထိုလက်များက ဘယ်တော့မှမမြှောက်ခဲ့ဘဲ တစ်ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အထီးကျန်မှု မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုနှင့် သက်သာရာရမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နေသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။

"သူငါ့စာကို မြင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူဒီစာကို လက်မခံချင်ဘူး"

"သူ့သက်ပြင်းက စာရဲ့အကြောင်းအရာက အရေးမကြီးဘူးဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ် အနီရောင်စာက အချက်ပြတစ်ခုလိုပဲ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာတွေအတွက် ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းတစ်ခုပဲ"

"အချက်ပြပေါ်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ သူအရာအားလုံးကို နားလည်သွားတယ်"

ယန်ကျန့်က ရှေ့မှမျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာပြောင်းလဲမှုများကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သက်ပြင်းတစ်ချက်နှင့် အကြည့်တစ်ချက်က သတင်းအချက်အလက်များစွာကို သုံးသပ်နိုင်သည်။

ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က အချက်ပြတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ပေးရုံမျှသာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

အနီရောင်စာက ဒီလက်ခံသူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ ရည်မှန်းချက်က အောင်မြင်ပြီးဖြစ်နေပြီ။

ယန်ကျန့်က ဒီလူက စာကိုလိုချင်သည်ဖြစ်စေ မလိုချင်သည်ဖြစ်စေ အများကြီးဂရုမစိုက်ပေ။

သူက အနီရောင်စာကို သူ၏ရှေ့မှလူ၏ လက်ထဲသို့ ချက်ချင်းထည့်လိုက်သည်။

စာက သူ၏လက်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင်…တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က ပြီးဆုံးသွားသည်။

"အနီရောင်စာ ပျောက်သွားပြီ"

သို့သော် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ယန်ကျန့်ကိုင်ဆောင်ထားသော အနီရောင်စာက သူ၏လက်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အမြင်အာရုံမှ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မမြင်နိုင်သော လူတစ်ယောက်က ယူသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

"အောင်မြင်သွားပြီ ပို့ဆောင်ရေးတာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ"

လျိုချင်းချင်းက ဆို၏။

"အန္တရာယ်မရှိတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ တကယ်ပဲ အံ့ဩစရာပဲ"

ယန်ရှောင်ဟွာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမက ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမကဲ့သို့ သာမန်လူတစ်ယောက်က စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

"ဒါပဲလား"

ကျိုးဒန်က ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဒီကိစ္စ၏ အဆုံးသတ်က စိတ်ပျက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အထွတ်အထိပ်မရောက်ဘဲ မမျှော်လင့်သောအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။

ဒါက လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်ကထက် ပိုလုံခြုံနေပြီး ပို့ဆောင်ရေးဖြစ်စဉ်က အန္တရာယ်ကင်းမဲ့လုနီးပါးဖြစ်သည်။

သို့သော် စာက ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသောအခါ…

မမျှော်လင့်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှေ့မှလူက ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို စတင်ကြုံတွေ့နေရသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အိုမင်းစပြုလာပြီး သူ၏အပေါ်တွင် အချိန်က အရှိန်မြှင့်လိုက်သကဲ့သို့ အရေပြားက အရေးအကြောင်းများ ထလာပြီး အစက်အပြောက်များပေါ်လာကာ ဆံပင်များကျွတ်ကျလာသည်။ တစ်ချိန်က နုပျိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူက အခုတော့ အိုမင်းယိုယွင်းနေသော အလောင်းကောင်တစ်ခုလို ထင်ရသည်။

ထို့အပြင် မျက်နှာက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုမျက်နှာက နုပျိုခြင်းမရှိတော့ဘဲ အဖိုးအိုတစ်ယောက်၏ မျက်နှာနှင့်တူနေရာ ယန်ကျန့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဒီအဖိုးအိုက သူလွန်ခဲ့သောနေ့က မြှုပ်နှံခဲ့သော လူအတိအကျ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်လုံးက လူတစ်ယောက်တည်းပင်။

တစ်ယောက်က နုပျိုသောပုံစံဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က အိုမင်းသေဆုံးသွားသော ပုံစံဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း အဖိုးအိုက သေဆုံးသွားပြီး လူငယ်က လက်ခံသူဖြစ်လာကာ မယုံနိုင်စရာတည်ရှိမှုအခြေအနေဖြင့် ဒီအိမ်ကြီးထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

မကြာမီ…လူငယ်က လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုင်းရှီကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ယိုယွင်းနေသော အဖိုးအိုတစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ပုပ်သိုးနံ့က လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အဖိုးအိုတစ်ယောက်၏ အလောင်းက ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုအနီရောင်စာကို သူ၏လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သို့သော် အခု ထိုအနီရောင်စာက နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သကဲ့သို့ ပေါ်နေပြီး စာအိတ်ပင်လျှင် အနည်းငယ်အိုမင်းကာ အရောင်မှိန်နေသည်။

တောက်ပမှုမရှိတော့ပေ။

"ယန်ကျန့် ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ကျိုးဒန်က ထိတ်လန့်သွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သူကလည်း အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ပေါ်မှ အလောင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါက ခေါင်းတလားထဲမှ အဖိုးအို၏ အလောင်း ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်လဲ…

ဘာကြောင့် အဖိုးအို၏ အလောင်းက ငါတို့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာရတာလဲ လက်ခံသူက ဒါပဲလား။

"ငါဒီအလောင်းကို အစောက မြှုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကိုရောက်လာရတာလဲ"

လျိုချင်းချင်းနှင့် ယန်ရှောင်ဟွာ၏ မျက်လုံးများကလည်း ထိတ်လန့်တကြား ပြူးကျယ်သွားပြီး အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းများစွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ကာ အဖိုးအို၏ အလောင်းအနားသို့ မချဉ်းကပ်ရဲကြပေ။

သူတို့က အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။

ကျိုးဒန်ပြောခဲ့သလိုပင် သူတို့က မနေ့က ခေါင်းတလားထဲမှ အဖိုးအိုကို အတူတကွ မြှုပ်နှံခဲ့ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံခဲ့သည်။ ခေါင်းတလားထဲမှ အဖိုးအိုက အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဒါက ဒီနေ့ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်လာရတာလဲ။

သို့မဟုတ် ငါတို့ထွက်သွားသည်နှင့် အဖိုးအိုက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ခေါင်းတလားထဲမှ တက်ထွက်လာကာ အခု ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးသို့ ပြန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ဒါက ဝိညာဉ်ပြန်လာရာညဟု ဆိုလိုခြင်းလား။

သူတို့က ထိတ်လန့်ရုံသာမက…

ဒီပြောင်းလဲမှုအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ယန်ကျန့်ကလည်း အလွန် ထိတ်လန့်နေသည်။ သူက ဒီစာက အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုခုကို အချက်ပြခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက စာတစ်စောင်မျှသာက ချောမောလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း အရေးအကြောင်းများဖြင့် သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသော အဖိုးအို၏ အလောင်းအဖြစ်သို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်စေနိုင်မည်နည်း။

"ခေါင်းဆောင် အမြန်ထွက်သွားကြစို့ ငါတို့စာကို အောင်မြင်စွာ ပို့ပြီးပြီ ဒီမှာဆက်နေစရာမလိုတော့ဘူး"

လီယန်က အလျင်အမြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဒီအဖိုးအို၏ အလောင်းက အလွန်အန္တရာယ်များ၏။

ဒါက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလျှင် ဒါက အားလုံးထဲမှာ အကြမ်းတမ်းဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် စာပို့ပြီးနောက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ထွက်ခွာသွားပြီး ဒီနေရာကို အဝေးသို့ စွန့်ခွာကာ ဘယ်တော့မှပြန်မလာခြင်းဖြစ်သည်။

"သွားမယ်"

ယန်ကျန့်ကလည်း မနေရဲဘဲ သူက ဒီစာပို့တာဝန်က အလွန်ရှုပ်ထွေးပြီး ကျယ်ပြန့်စွာ ဆက်စပ်နေသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက သူ၏ရှေ့မှ အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အဖိုးအို၏ အလောင်းကို လျင်မြန်စွာ ပတ်ရှောင်ပြီး လျင်မြန်စွာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူက ပင်မခန်းမဆောင်သို့ သွားပြီး လီယန်ကို တိုက်ရိုက်ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ကိုကျောပိုးပြီး အခြားသူများကို ဆို၏။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

အခြားသူများက မဆိုင်းမတွရဲဘဲ လျင်မြန်စွာ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့က ပင်မခန်းမဆောင်ကို စွန့်ခွာပြီး ခြံဝင်းကိုလိုက်ကာ ရှေ့ခြံသို့သွားပြီး ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားကြသည်။ သူတို့က အပြင်သို့ တန်းမပြေးရဲပေ။ အပြင်က သစ်အိုတောအုပ်ထဲမှာလည်း တစ္ဆေကြမ်းများရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အခု စာပို့တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာသွားခြင်းက အရေးကြီးလာသည်။

"စာပို့စက္ကူကို မီးရှို့ပြီး ငါတို့စာတိုက်ကို တိုက်ရိုက်ပြန်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

ယန်ရှောင်ဟွာက စာများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူမက အနက်ရောင်စာပို့စက္ကူတစ်ရွက်ကို မီးတောက်ဖြင့် ချက်ချင်းမီးညှိလိုက်သည်။

အနက်ရောင်စာပို့စက္ကူက အနက်ရောင်အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မီးခိုးတစ်လိပ်က ဝေ့ဝဲကာ စုစည်းသွားပြီး ထူးဆန်းသော ကွေ့ကောက်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဒီလမ်းကြောင်း၏ အဆုံးတွင် အဆောက်အအုံအဟောင်းတစ်လုံး ရပ်နေပြီး အဝေးမှ အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော နီယွန်မီးများက အဆောက်အအုံရှေ့တွင် ထွန်းလင်းနေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

"စာတိုက်ရဲ့လမ်းကြောင်း ပေါ်လာပြီ ငါတို့စာကို တကယ်ပဲ အောင်မြင်စွာ ပို့နိုင်ခဲ့တယ်"

ယန်ရှောင်ဟွာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆို၏။

အရင်က သူတို့က အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် စာတိုက်လမ်းကြောင်း ပွင့်မည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့ကြသော်လည်း အခုတော့ လမ်းကြောင်းက ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။

စာတိုက်၏ နောက်ဆုတ်ရာနည်းလမ်းက ဒီလိုနေရာမျိုးမှာတောင် အမှန်တကယ် အသုံးဝင်သည်။

"လမ်းလား ဘယ်လမ်းလဲ ငါဘာမှမမြင်ရဘူး"

ကျိုးဒန်က ရုတ်တရက် ဆို၏။

သူက စာတိုက်သို့သွားရာ လမ်းကိုမမြင်နိုင်ပေ…

သူက စာပို့သမားမဟုတ်သောကြောင့် ဒီလမ်းကိုသုံးပြီး စာတိုက်သို့ မသွားနိုင်ပေ။

"ဒါကိုဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး"

လျိုချင်းချင်းက ဆိုပြီး လမ်းပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခြေလှမ်းလှမ်းကာ စာတိုက်သို့ ပြန်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် ထိုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

အဝေးမှ စာတိုက်သို့သွားရာ လမ်းက ပျောက်ကွယ်စပြုလာပြီး တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းကို သက်ရောက်နေသကဲ့သို့ လမ်းကို ပျက်စီးအောင် ပြုလုပ်နေသည်။

အနီးအနားမှ ခံစားရသည်မှာ လမ်းတစ်ခုလုံးက တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် သုတ်သင်ဖယ်ရှားခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

လျိုချင်းချင်းက ကြောက်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ရှေ့မှလမ်းက ကျိုးပျက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် သူမသာဆက်သွားလျှင် သူမလည်း ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

"အဲဒီအရာက လာနေပြီ"

ယန်ကျန့်က သတိထား၍ ဆိုပြီး သူ၏မျက်နှာက ချက်ချင်းညို့မှိုင်းသွားသည်။

သူက ဒီသဘာဝလွန်ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို မှတ်မိလိုက်သည်။

ဒါက ထိုအဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

အခု…အဖိုးအိုက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်အဖြစ် အမှန်တကယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာဖွယ်ရှိသည်။

ဘုန်း ဘုန်း

အသံကျယ်ကြီးနှစ်သံက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ လာပြီး အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က တိုက်မိပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားသကဲ့သို့။

ကုလားထိုင်က ရွေ့လျားသွားသည်။

ဒါက ကုလားထိုင်ပေါ်မှ အဖိုးအို၏ အလောင်းလည်း ရွေ့လျားသွားသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

"ဝိညာဉ်ပြန်လာရာည ရောက်လာပြီ အဖိုးအိုက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတာ သေချာတယ် ဒါပေမဲ့ ငါဘယ်လောက်ပဲ ခန့်မှန်းခဲ့ပါစေ သူဒီနည်းလမ်းနဲ့ ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှမထင်ခဲ့ဘူး"

ယန်ကျန့်က အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

"ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကို အရင်ဆုံးထွက်သွားကြစို့ အဆိုးဆုံးအခြေအနေရောက်ရင် ငါတို့အဲဒီလမ်းပေါ်မှာ သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားတစ်စီး ဖမ်းစီးနိုင်တယ်"

ကျိုးဒန်က အကြံပြုလိုက်သည်။

သူကလည်း အရာတွေက ပိုဆိုးသောဘက်သို့ ပြောင်းလဲလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ရှေ့တံခါးကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ…

တစ်ချိန်က အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်ခဲ့သော တံခါးက ကပ်နေသကဲ့သို့ ပိတ်မိနေပြီး တစ်လက်မမျှပင် မရွေ့လျားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ရှေ့တံခါးက မပွင့်ဘူး"

ကျိုးဒန်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ်ထိတ်လန့်မှုကို ပြသနေသည်။

"နံရံပေါ်ကနေ ကျော်တက်ရင်ရော နံရံက မမြင့်ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွာက အဆိုပြုလိုက်သည်။

လီယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"နံရံတက်မလို့လား မင်းဒါက အတွေးကောင်းလို့ ထင်လား တံခါးကမပွင့်ရင် နံရံပေါ်ကနေ ကျော်တက်တာက ငါတို့ကို ထွက်ခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး ဒီအိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးက သဘာဝလွန်ရဲ့ သက်ရောက်ခြင်းကို ခံနေရပြီ မင်းက ရှေ့ခန်းမဆောင်ကနေ ပင်မခန်းမဆောင်ကိုပဲ ကျော်တက်မိနိုင်တယ် မင်းမယုံရင် ငါပြမယ်"

ဒီလိုပြောရင်း သူက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပစ္စည်းငယ်လေးတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

အရာဝတ္ထုက ခြံဝင်းနံရံပေါ်မှ ပျံကျော်သွားသော်လည်း အပြင်ဘက်မှ အသံထွက်မလာဘဲ သူတို့နောက်မှ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအတွင်းမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"မင်းကြားလိုက်လား ငါပစ်လိုက်တဲ့အရာက အပြင်ဘက်ကို မကျဘဲ အိမ်ကြီးအတွင်းထဲကို ကျသွားတယ် တစ်နည်းအားဖြင့် ငါတို့အားလုံး အခုပိတ်မိနေပြီ"

လီယန်က ရှင်းပြ၏။

သူက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဒီလိုဖြစ်ရပ်များကြောင့် အံ့အားမသင့်တော့ပေ။

ဒီလိုနေရာမျိုးတွေမှာ အရာအားလုံးက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။

"ဘယ်လောက်ပဲ ထူးဆန်းတဲ့နေရာဖြစ်ပါစေ အမြဲတမ်းထွက်ပေါက်တစ်ခုတော့ ရှိတယ် အဲဒါကိုရှာတွေ့တာက ထွက်ခွာသွားတာပဲ"

ကျိုးဒန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဆို၏။

"ဒါက သဘာဝလွန်အားနည်းချက်ပဲ ငါနားလည်တယ်"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးဒန်၏ ရှင်းပြချက်က အလွန် မရှင်းလင်းသော်လည်း သူက မှန်ကန်သည်။

သဘာဝလွန်နေရာအားလုံးက လက်တွေ့ဘဝနှင့် ဆက်သွယ်ပေးသော ကွာဟမှုတစ်ခုရှိသော်လည်း ဒီကွာဟမှုက ရှာရအလွန်ခက်ခဲသည်။ ထို့ထက်မက ဒါက ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး သာမန်လူများက ထာဝရပိတ်မိနေပေလိမ့်မည်။

"ခြံဝင်း ငါတို့ခြံဝင်းကနေ ထွက်သွားလို့ရတယ်"

ရုတ်တရက် လျိုချင်းချင်းက စကားပြောလိုက်ပြီး သူမ၏အသံက မရင်းနှီးပေ။

ယန်ကျန့်က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်းက ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

"ငါခုနက စကားပြောလိုက်တာလား"

"မင်းနောက်တစ်ခါ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြန်ပြီလား"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ခုနကအသံက ထူးဆန်းပြီး လျိုချင်းချင်း၏ ကိုယ်ပိုင်အသံနှင့်မတူဘဲ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ အသံနှင့်တူနေသည်။