← Chapters

လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော လူအုပ်

Vol. 67 Ch. 1001

လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော လူအုပ်

Vol. 67 Ch. 1001

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းမှာ အတွေးတစ်ခုတည်းသာရှိပြီး ထိုအရာမှာ ဒီရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှ ထွက်ခွာပြီး ဒီနေရာမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားရန်ဖြစ်သည်။

စာပို့တာဝန်က ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး လက်ခံသူက အနီရောင်စာကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ယခင်က မီးညှိခဲ့သော စာပို့စက္ကူက စာတိုက်လမ်းကို ဖော်ထုတ်ပြခြင်းက အကောင်းဆုံးသက်သေဖြစ်သည်။

စာပို့တာဝန်တစ်ခုတွင် တာဝန်ပြီးဆုံးပြီးမှသာ စာပို့စက္ကူကို မီးရှို့နိုင်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ပို့ဆောင်မှုမပြီးဆုံးလျှင် စာပို့စက္ကူကို မီးရှို့ခြင်းက အသုံးမဝင်ဘဲ တစ္ဆေစာပို့တိုက်နှင့် ဆက်သွယ်ပေးသော လမ်းက ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ပင်မတံခါးက တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထား၏။

မမြင့်မားလှသော နံရံများကတော့ လူတိုင်း၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ၎င်းတို့ကို ကျော်တက်နိုင်ပုံရသော်လည်း နံရံများကို ကျော်တက်ပြီးနောက် လူတစ်ယောက်က အိမ်ကြီးအတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ဒီအိမ်ကြီးကို သက်ရောက်နေပြီး ၎င်းက တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားသကဲ့သို့ ထွက်ပေါက်ဟုထင်ရသော နေရာအားလုံးက ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်။

သို့သော် လျိုချင်းချင်းထံမှ စကားတစ်ခွန်းက ထွက်ပေါက်၏ နေရာကို လူတိုင်းအား တိုက်ရိုက်အသိပေးလိုက်သည်။

ခြံဝင်း

အမှန်တကယ်ပင်…

ခြံဝင်းက အိမ်ကြီးနှင့် အပြင်ဘက်ကို ဆက်သွယ်ပေးပြီး ခြံဝင်း၏ အပေါ်ဘက်တွင် အတားအဆီးဘာမှမရှိပေ။

"ခြံဝင်းက တကယ်အသုံးဝင်လို့လား"

ကျိုးဒန်က သံသယကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

"အသုံးဝင်တယ်"

လီယန်က ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

"ငါ့လက်တွေခြေထောက်တွေကို မြေပေါ်မှာကျန်ခဲ့တဲ့ အရိပ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီတစ္ဆေကို မင်းမှတ်မိသေးလား"

"နံရံပေါ်က တစ္ဆေအရိပ်က အိမ်ကြီးထဲကနေ ပင်မတံခါး ဒါမှမဟုတ် နောက်တံခါးကနေ ထွက်မသွားဘူး ဒါက ခြံဝင်းကနေ ထွက်သွားတာ"

သူသတိပြုမိခဲ့သော အသေးစိတ်အချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူက တစ္ဆေထွက်ခွာသွားခဲ့သော လမ်းကြောင်းကို အစောက မြင်လိုက်ရသည်။

"တစ္ဆေတစ်ကောင်က ခြံဝင်းကနေ ထွက်သွားတယ် ဒါက ခြံဝင်းက အသုံးဝင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်ထင်တာတော့ စမ်းကြည့်ဖို့ တန်ပါတယ်"

စကားပြောပြီးနောက် လီယန်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မဆိုင်းမတွနဲ့တော့ ခြံဝင်းကနေ နောက်ဆုတ်ကြမယ် အိမ်ကြီးထဲက ထွက်သွားတာနဲ့ တခြားအရာအားလုံး ဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က လျိုချင်းချင်း၏ စကားကို သံသယမဝင်ပေ။

ခုနက စကားပြောခဲ့သူမှာ လျိုချင်းချင်းမဟုတ်ဘဲ ထိုသမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီး၏ အသံဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒါက ညွှန်ပြနေသည်မှာ…သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီးက လျိုချင်းချင်းကို လွှမ်းမိုးနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏သတိက လုံးဝမပျောက်ကွယ်သေးဘဲ လျိုချင်းချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ငုပ်လျှိုးနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

"အိမ်ကြီးထဲက အနက်ရောင်တိုင်းရှီကုလားထိုင်က ခုနက မြေပေါ်လဲကျသွားတယ် အဲဒီအဖိုးအိုရဲ့အလောင်းက လှုပ်ရှားစပြုနေပြီ ဒါကြောင့် အခုဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ ကျန်တော့တယ် နောက်ပြန်သွားရမယ့်အန္တရာယ်က အရမ်းများတယ် ဒါကြောင့် ငါတို့အမြန်လှုပ်ရှားရမယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

အခြားသူများက သဘောတူကြသည်။

"ဒါဆို လှုပ်ရှားကြစို့"

ကန့်ကွက်မှုများမရှိသောကြောင့် သူတို့က ချက်ချင်းပင် နောက်ပြန်လှည့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

အိမ်ကြီး၏ ဧရိယာက အလွန်အမင်း မကြီးမားပေ။

သူတို့က ရှေ့ခြံမှ စင်္ကြံတစ်ခုကို ဖြတ်သွားရန်သာ လိုအပ်ပြီး ဒါက အလွန်ခက်ခဲပုံမရပေ။

သို့သော် သူတို့လှည့်ပြီး ရှေ့သို့ရွေ့လျားသည်နှင့် ရှေ့မှအိမ်ကြီးက ရုတ်တရက် အထူးပင် မှောင်မိုက်သွားပြီး မြူခိုးတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံနေပုံရသည်။ လုံးဝမှောင်မိုက် မသွားသော်လည်း သူတို့၏အမြင်အာရုံက ကြီးစွာထိခိုက်သွားသည်။

ဒီခံစားမှုက သူတို့အရင်က အပြင်ဘက်မှ သစ်အိုတောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စဉ်ကနှင့် တူနေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် နှစ်ခုလုံးက အနည်းငယ်ဆင်တူနေ၏။

သစ်အိုတောအုပ်က မျှခြေပျက်သွားပြီးနောက် အိမ်ကြီးကို သက်ရောက်သွားခြင်းလား သို့မဟုတ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော အဖိုးအို၏ အလောင်းက အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနေခြင်းလားဆိုတာ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးက အရေးမကြီးပေ။

အုပ်စု၏ နောက်ပြန်ဆုတ်သည့်အရှိန်က လျင်မြန်လှပြီး မကြာမီ သူတို့က ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအားက အိမ်ကြီးကို သက်ရောက်သော်လည်း ၎င်းက အပြင်အဆင်ကို မပြောင်းလဲခဲ့ပုံရပြီး ခြံဝင်းက ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အပေါ်သို့မော့ကြည့်လိုက်လျှင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်က အောက်သို့ထိုးကျနေဆဲဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ အမှောင်အချို့ကို ဖယ်ရှားပေးနေသည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေက နောက်တစ်ကြိမ် သက်ရောက်ခြင်းခံနေရပြီ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာက ညိုမှိုင်းသွားသည်။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးအမြင်အာရုံက သက်ရောက်ခြင်းခံနေရပြီး ပိတ်သွားချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်ကာ သူက တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။

ဒီအိမ်ကြီးက တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု၏ လွှမ်းခြုံမှုအကွာအဝေးအတွင်း ရောက်နှင့်နေပြီဟု ထင်ရသည်။

"သဘာဝလွန်ဖိနှိပ်မှုက ပိုပြင်းထန်လာနေပြီ ငါတို့ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာတုန်းကလိုပဲ ဒီအိမ်ကြီးက တစ္ဆေဆရာရဲ့တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါသိခဲ့တယ် အဲဒီအဖိုးကြီးက ပြဿနာရှာနေတာပဲ"

ကျိုးဒန်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ပေ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ္ဆေကလည်း သက်ရောက်ခြင်းခံနေရသည်။

လီယန်ကလည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ္ဆေက ငုပ်လျှိုးသည့်အခြေအနေသို့ ကျရောက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူက ဆို၏။

"ဝမ်းနည်းပူဆွေးတဲ့နေ့တုန်းက တစ္ဆေက အိမ်ကြီးထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တုန်းက ခေါင်းတလားထဲက အလောင်းက ထထိုင်လိုက်ရုံနဲ့ တစ္ဆေကျူးကျော်မှုအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ပြီး သိမ်မွေ့တဲ့ မျှခြေတစ်ခုကို ရရှိခဲ့တယ် ဒါကြောင့်ပဲ ငါတို့ဝမ်းနည်းပူဆွေးတဲ့နေ့ကို အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့တာ"

"အခု ငါစိုးရိမ်တာက ဒီဖိနှိပ်မှုက ငါတို့အပေါ်ကို ကျရောက်စပြုနေပြီ ငါတို့အရေအတွက်က ဒီလောက်နည်းနည်းလေးပဲရှိတာ ဒီလိုဖိနှိပ်မှုကို ခုခံဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒီအခြေအနေမှာ ငါတို့ခြံဝင်းကနေ ဘယ်လိုထွက်ကြမလဲ ငါမပျံနိုင်ဘူး"

ကျိုးဒန်က ဆို၏။

ပျံသန်းခြင်း….

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီယန် ယန်ကျန့်နှင့် လျိုချင်းချင်းတို့က ချက်ချင်းပင် ယန်ရှောင်ဟွာကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပိုတိတိကျကျပြောရလျှင် သူမ၏လက်ထဲမှ အနီရောင်မီးပုံးပျံကို။

သူတို့က တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ ထွက်ခွာလာစဉ်က ဒီအနီရောင်မီးပုံးပျံ၏ ယေဘုယျရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဒါက မီးပုံးပျံငယ်လေးတစ်လုံးလို ပေါ်နေသော်လည်း အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ယောက်ကို လေထဲသို့ မတင်နိုင်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ဒီမီးပုံးပျံက ဒီအချိန်မှာ သုံးဖို့အတွက်ပဲ"

ယန်ရှောင်ဟွာကလည်း ဒီအချက်ကို သိရှိသွားသည်။

"ဒီမီးပုံးပျံက ငါတို့အားလုံးကို ဒီခြံဝင်းထဲကနေ မတင်နိုင်တယ်"

"လူလေးယောက် တကယ်ပဲ ပျံနိုင်လို့လား"

ကျိုးဒန်က သံသယရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"အလုပ်မဖြစ်ရင် ငါနံရံ တစ်လျှောက်လုံး လျှောက်သွားလို့ရတယ် ဒါပေမဲ့ လျှောက်သွားတာက ခြံဝင်းကနေ ချောချောမွေ့မွေ့ ထွက်ခွာနိုင်မလားဆိုတာ ငါမသေချာဘူး လမ်းခုလတ်မှာ လမ်းပျောက်သွားနိုင်ခြေရှိလို့ပဲ ဒါပေမဲ့ မီးပုံးပျံနည်းလမ်းကို သုံးတာက အကောင်းဆုံးပဲ ပိတ်ဆို့ခံရရင် မီးပုံးပျံက အပေါ်ကိုမပျံနိုင်တော့ဘဲ လမ်းပျောက်သွားနိုင်ခြေကို ဖယ်ရှားပေးတယ်"

အနီရောင်မီးပုံးပျံကိုယ်တိုင်က သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး နှောင့်ယှက်ခံရနိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးသည်။

"အနီရောင်မီးပုံးပျံကို လူတစ်ယောက်နဲ့ ချည်ထားဖို့လိုတယ် ပြီးတော့ တစ္ဆေဆရာဖြစ်ရမယ် မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူလဲ"

ယန်ကျန့်က ထို့နောက် မေးလိုက်သည်။

သူက ပိုလုံခြုံသောကြောင့် အနီရောင်မီးပုံးပျံကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူက တစ္ဆေစာပို့တိုက်က အနီရောင်မီးပုံးပျံကို ပေးခဲ့သောကြောင့် ထွက်ပြေးလမ်းကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ဒီစီစဉ်ထားသော ထွက်ပြေးလမ်းက သူတို့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းထက် ပိုယုံကြည်စိတ်ချရသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီထွက်ပြေးလမ်းသာ အသုံးမဝင်ခဲ့လျှင် စာပို့သမားက ဖယ်ရှားခံရမည်ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်သော စာပို့သမားတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ကာ သူတို့၏လုပ်ငန်းဆောင်တာများနှင့် မကိုက်ညီပေ။

"ငါလုပ်မယ် ငါစမ်းကြည့်ချင်ရုံပဲ"

ကျိုးဒန်က အလွန်စပ်စုနေသည်။

သူက ဒီအနီရောင်မီးပုံးပျံက ဘယ်လိုအာနိသင်ရှိလဲဆိုတာကို တွေ့ကြုံခံစားချင်နေပုံရပြီး ယန်ရှောင်ဟွာက ဘာကြောင့် ဒါကို ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ သူမ၏လက်ထဲတွင် မြဲမြံစွာ ကိုင်ထားရသလဲဆိုတာကို သိချင်နေသည်။

သို့သော် ကျိုးဒန်က ဒီအနီရောင်မီးပုံးပျံကို ကိုင်ထားခြင်းက ဘာအန္တရာယ်မှမရှိသင့်ဟု သေချာနေသည်။

"ကောင်းပြီ သူ့ကို မီးပုံးပျံပေးလိုက်"

ယန်ကျန့်က မဆိုင်းမတွဘဲ ချက်ချင်းပင် ကျိုးဒန်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွာက အနီရောင်မီးပုံးပျံကို ချက်ချင်း လှမ်းပေးလိုက်သည်။

ကျိုးဒန်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူပြုလုပ်သည်နှင့် အရောင်က ပြောင်းလဲသွားပြီး အနီရောင်မီးပုံးပျံ၏ ပါးလွှာသောကြိုးက သူ၏လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက်ပတ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူ၏အတွင်းမှ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ပျောက်ကွယ်သွားပုံရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အရှိန်က မြန်ဆန်လှသည်။

သူက သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရ၏။

ထိုအချိန်တွင် သူက အနည်းငယ် ကိုယ်အလေးချိန်မဲ့သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးက မြေပြင်ပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်ပြီး ပျံဝဲစပြုလာသည်။

မကြာမီ…

ကျိုးဒန်က အမှန်တကယ်ပင် ပျံဝဲတက်သွားပြီး သူ၏အတွင်းမှ တစ္ဆေက ကန့်သတ်ခြင်းခံထားရကာ သူက သတိလစ်သွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

"သောက်ကျိုးနည်း"

သူက မျက်လုံးပြူးကျယ်ကာ လေထဲတွင် ဆိုင်းထားသော အလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် အပေါ်သို့ ပျံဝဲတက်သွားသည်။

"သူ့ကိုဖမ်းထား ကျိုးဒန်ကို ငါတို့ကို အတူတူခေါ်သွားခိုင်းလိုက်"

ယန်ကျန့်က လီယန်ကို ကျောပိုးရင်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကျိုးဒန်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွာက မဆိုင်းမတွဘဲ ကျိုးဒန်ကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး လျိုချင်းချင်းပင်လျှင် ကျိုးဒန်၏ ပခုံးပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်တင်လိုက်သည်။ သူမ၏အလေးချိန်က အလွန်ပေါ့ပါးသည်။ သူမမှာ သက်ရှိခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်သာ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျိုးဒန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လူများစွာ တွဲလောင်းကျနေသော်လည်း အနီရောင်မီးပုံးပျံက ဆင်းသက်မည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ဆက်လက်၍ အပေါ်သို့ ပျံဝဲတက်နေသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော ယန်ရှောင်ဟွာကလည်း အပေါ်သို့ ပျံဝဲတက်သွားသည်။ သူမက အနီရောင်မီးပုံးပျံကို မထိတွေ့ဘဲ ကျိုးဒန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က မတင်ခြင်းခံရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်များတဲ့ လူတွေရဲ့အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်နိုင်တဲ့ မီးပုံးပျံတစ်လုံးပဲ"

လီယန်က ဆို၏။

"သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေက လုံးဝကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေပဲ"

သို့သော် အနီရောင်မီးပုံးပျံ ပျံဝဲတက်သည့်အရှိန်က အနည်းငယ်နှေးကွေးပြီး မည်သည့် လွှမ်းမိုးမှုကြောင့်မှမဟုတ်ဘဲ မီးပုံးပျံက ဒီအတိုင်းပင်ဖြစ်ကာ အရှိန်နှေးကွေးသော်လည်း အချိန်အလုံအလောက်ပေးလျှင် ဘယ်နေရာသို့ ပျံဝဲသွားနိုင်သည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…လေးလံသော ခြေသံများက မှောင်မိုက်တိတ်ဆိတ်နေသော ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ခန်းမဆောင်နေရာမှ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာကာ ဒီဘက်သို့ လာနေပုံရသည်။

"အဲဒီအဖိုးအိုက ဒီဘက်ကို လာနေပြီ"

လီယန်က စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူကလည်း ထိုမှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်ထဲမှ မသဲမကွဲပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေ၏ ပုံသဏ္ဌာန်က ပို၍ရှင်းလင်းလာသည်။

အမှားမရှိပေ။

ဒါက ထိုအဖိုးအိုဖြစ်ပြီး မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နေကာ အလောင်းကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ပိန်လှီနေကာ ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းနံ့ကို သယ်ဆောင်လာပြီး သင်္ချိုင်းတစ်ခုတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ အနားယူပြီးနောက် ခေါင်းတလားထဲမှ ပြန်တွားသွား ထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အနီရောင်မီးပုံးပျံက ဆက်လက်၍ အပေါ်သို့ ပျံဝဲတက်နေပြီး အမိုးအစွန်းများကို ကျော်လွန်သွားကာ ခြံဝင်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာတော့မည်။

ဒါက သတင်းကောင်းဖြစ်သည်။

အနီရောင်မီးပုံးပျံ မရပ်တန့်ခြင်းက အပေါ်မှ ခြံဝင်းက အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက တင်းမာနေပြီး တစ္ဆေက သူတို့ကိုမတွေ့မီ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှ ချောချောမွေ့မွေ့ ထွက်ခွာနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

"ထွက်သွားဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ရှိပုံရတယ်"

လီယန်က နောက်သို့ ဆက်လက်ကြည့်နေပြီး သူတို့က အနီရောင်မီးပုံးပျံကြောင့် ခြံဝင်းထဲမှ ပျံထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဒီအမြင့်က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှ ထွက်ခွာလုနီးပါးဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှ တစ္ဆေက လှုပ်ရှားမှုမပြသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်က အိမ်ကြီး၏ ခြံဝင်းဘေးတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အိမ်ကြီးထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရန် မည်သူမျှ မကျန်တော့သောကြောင့် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော တစ္ဆေက ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် နေခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"တော်တော်ကြောက်စရာကောင်းပေမယ့် ငါတို့ကံကောင်းသွားတယ်"

လျိုချင်းချင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…သူတို့က အမိုးထက် မီတာအနည်းငယ် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး စကားမပြောပေ။ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက နောက်တစ်ကြိမ် ပွင့်လာပြီး အိမ်ကြီးအတွင်းမှ သဘာဝလွန်၏ နှောင့်ယှက်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုက အာနိသင်ဆုံးရှုံးသွားကာ သူတို့က အိမ်ကြီး၏ လွှမ်းမိုးမှုအကွာအဝေးမှ ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

အိမ်ကြီး၏ ဧရိယာမှ လုံးဝထွက်ခွာသွားသည်ဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။

သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်တွင်…

ယန်ကျန့်၏ မျက်ခွံများက ရုတ်တရက် လှုပ်သွားပြီး ရှင်းပြမရနိုင်သော အကျပ်အတည်းခံစားမှုတစ်ခုက အတွင်းမှ တိုးဝှေ့ထွက်လာကာ တစ္ဆေမျက်လုံးက သတိပေးနေပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အချက်ပြအချို့ ပေါ်လာသည်။

"ခေါင်းဆောင်"

လီယန်မှာလည်း တူညီသော ခံစားမှုရှိသော်လည်း သူစကားပြောသည်နှင့် သူဝတ်ဆင်ထားသော ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံများက လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ လျိုချင်းချင်း၏ ရိုးရာဝတ်စုံအရောင်ကလည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး သူမ၏လက်မောင်းက မသဲမကွဲဖြစ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အလား သူမ၏မျက်နှာကလည်း မြူဆိုင်းသွားသည်။

"အဲဒီတစ္ဆေက ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်"

ယန်ကျန့်က ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံး အမြင်အာရုံတွင် အဖိုးအို၏ အလောင်းက အခု ခြံဝင်းတွင် ရပ်နေပြီး သူတို့ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နှုတ်ဆက်နေသကဲ့သို့…

အမှန်တကယ်တွင် ဒါက အဖိုးအို၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်ပြီး ဒီတစ္ဆေက အခြားသဘာဝလွန် ဖြစ်တည်မှုများကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

သူတို့ဝတ်ဆင်ထားသော ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံများက ပထမဆုံးဖျက်ဆီးခံရသော်လည်း ၎င်းတို့က ခဏတာ ခုခံနိုင်ရုံသာဖြစ်ပြီး ဒီလိုတစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်သောကြောင့် ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံ အားလုံးက ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျိုချင်းချင်း၏ ရိုးရာဝတ်စုံအရောင်ပင်လျှင် မှိန်ဖျော့သွားသည်။

မကြာမီ လူများက ပျောက်ကွယ်စပြုလာကြသည်။

မဟုတ်ဘူး…

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူတစ်ယောက်လျော့သွားနှင့်ပြီ။

ယန်ရှောင်ဟွာ ပျောက်သွားပြီ။

သူမက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်ကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော ဒီလိုကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများကို မခံနိုင်သောကြောင့် ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံများ ပျောက်ကွယ်မသွားမီမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ခြေရာတစ်စမျှမကျန်ရစ်ဘဲ…

ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံပင် မကြားခဲ့ရပေ။

ဘယ်တုန်းကမှ မတည်ရှိခဲ့သကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ယန်ကျန့်မှာ နောက်ထပ်စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် တစ္ဆေအရိပ်က လင်းလက်သွားပြီး လူတိုင်းကို တိုက်ရိုက်ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

သူက ဒီအဖိုးအိုက စစ်မှန်သောတစ္ဆေများကိုပင် လုံးဝဖျက်ဆီးနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ သူက အဖိုးအိုက သဘာဝလွန်စွမ်းအားကိုသာ ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး တစ္ဆေများကို လုံးဝမဖျက်ဆီးနိုင်ဟု ခံစားရသည်။

တစ္ဆေအရိပ်ကလည်း မှေးမှိန်စပြုလာပြီး အနက်ရောင်အရိပ်က လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားသည်။

သို့သော် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များက ပို၍ယိုယွင်းမသွားတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်…ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ပျောက်ကွယ်သွား၏။

သူတို့က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးနှင့် အလွန်ဝေးကွာသွားပြီး အဖိုးအိုက ဒီနေရာကို မသက်ရောက်နိုင်တော့ဟု ထင်ရသည်။

မဟုတ်ဘူး…

မဟုတ်ဘူး…

ဒါက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးအပေါ်မှာ မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် သိရှိသွားသည်မှာ သူက မြို့တစ်မြို့အပေါ်မှ မြင့်မားသော ကောင်းကင်တွင် ပျံဝဲနေပုံရသည်။

အနီးအနားတွင် မိုးမျှော်တိုက်များ မီးရောင်များ လမ်းများ ပေါ်လာသည်။

သူတို့က သဘာဝလွန်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မြို့တစ်မြို့ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံဝဲဝင်ရောက်သွားသည်။

"ဘာလဲ ငါတို့ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြို့တစ်မြို့ထဲ ရောက်နေရတာလဲ ခေါင်းဆောင် တစ္ဆေက ငါတို့ကို မတိုက်ခိုက်တော့ဘူးလား"

လီယန်က အခြေအနေက ပိုကောင်းလာပုံရသည်ဟု ခံစားရင်း အရေးတကြီး မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆို၏။

"အခုငါတို့က အိမ်ကြီးရဲ့အကွာအဝေးအတွင်းမှာ မရှိတော့ဘူး မီးပုံးပျံက ငါတို့ကို ကောင်းကင်ပေါ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားတယ် သဘာဝလွန်ဇုန်ထဲကနေ ထွက်သွားပြီဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ အဲဒီနေရာက ဒီမြို့ထဲမှာပဲရှိသင့်တယ် သဘာဝလွန်နေရာက လက်တွေ့ဘဝနဲ့မဆိုင်လို့ ဘယ်တော့မှမတွေ့ရှိခဲ့တာပဲ"

"ယန်ရှောင်ဟွာ ပျောက်သွားပြီ"

လျိုချင်းချင်းက ရုတ်တရက် ဆို၏။

"ငါသိတယ် သူမဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာ ချက်ချင်းပဲ တုံ့ပြန်ဖို့အချိန်မရဘဲ ဒီလောကကြီးထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ် ငါတို့တစ္ဆေဆရာတွေက အဲဒီဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို စုပေါင်းပြီး နည်းနည်းခုခံလိုက်သလိုပဲ"

"ဝမ်းနည်းခြင်းဝတ်စုံတွေကလည်း အဓိကပဲ အဲဒီအဝတ်အစားတွေမရှိရင် ခန္ဓာကိုယ်က ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားလောက်ပြီ"

ယန်ကျန့်ကလည်း ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် နှလုံးခုန်သွားသည်။

ထိုအခြေအနေက အလွန်အန္တရာယ်များခဲ့၏။

နောက်ထပ်စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြန့်ကြာသွားရုံဖြင့် သူတို့က အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာရန် ရုန်းကန်ရပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့သုံးယောက်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တာပေါ့"

လီယန်က ထို့နောက် ယန်ရှောင်ဟွာ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသွားသည်။

သူမ၏သေဆုံးမှုအတွက်သာမက…

ဒီပို့ဆောင်ရေးတာဝန်တွင် လူများစွာသေဆုံးသွားပြီး စာပို့သမားအားလုံးနီးပါး ထိုအိမ်ကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

All Chapters