အရာရာကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း

သေမင်းတမန်အဖွားအိုက တစ္ဆေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့သည်။

ဒီတစ္ဆေ၏ နှောင့်ယှက်မှုအောက်တွင် လျိုချင်းချင်းအပေါ်မှ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် ယန်ရှောင်ဟွာ၏ လက်ထဲမှ အနီရောင်မီးပုံးပျံ နှစ်ခုလုံးက မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် အရောင်မှိန်လာသည်။

ထိုအချက်က သဘာဝလွန်ကို ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

သို့သော် အနီရောင်မီးပုံးပျံကို ဖျက်ဆီး၍မရပေ။ ၎င်းက ရှိနေသေးပြီး ယာယီအားဖြင့် သဘာဝလွန်စွမ်းအင်အချို့ကို ဆုံးရှုံးသွားခြင်းသာဖြစ်သည်။ အရောင်မှိန်သွားပြီးနောက် မီးပုံးပျံက လေထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ကျကာ နောက်ထပ်မပျံဝဲနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် အခုက ဒီအကြောင်းကို စိုးရိမ်ရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ။

ရှေ့နောက်မှ ချဉ်းကပ်လာသော တစ္ဆေနှစ်ကောင်က အုပ်စုကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော သဘာဝလွန်တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်နေသည်။

"ယန် ယန်ကျန့်"

ယန်ရှောင်ဟွာက မျက်လုံးပြူးကျယ်ကာ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက သူ့နာမည်ကိုသာ ခေါ်ဆိုပြီး အခြားဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူမက ပျောက်ကွယ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒီပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက ကောင်းချီးတစ်ခုလို ခံစားရပြီး သူမက မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမှ မခံစားရဘဲ သူမ၏ပုံရိပ်က တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ ဒီလောကကြီးထဲမှ ဖျက်ဆီးခံနေရသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ရှေ့တွင် တတိယတစ္ဆေ၏ ပုံရိပ်က ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဒါက ထိုသေမင်းတမန်အဖွားအိုပင်ဖြစ်သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမက အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးခံနေရသည်။ သူမသာ တစ္ဆေနိုင်ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ပါက သူမထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေကို အားကိုး၍ ခဏတာခုခံနိုင်ပြီး ဖျက်ဆီးခံရမှုကို နှေးကွေးစေနိုင်သည်။

စက္ကန့် ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက လုံးဝမသဲမကွဲဖြစ်သွားပြီး နောက်ထပ်စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမ၏နောက်ဆုံးပုံရိပ်အကြမ်းက လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ တစ္ဆေ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားဖြင့် လုံးဝဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

တတိယတစ္ဆေက ဘယ်နေရာကမှန်းမသိ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ယန်ရှောင်ဟွာ၏ တည်ရှိမှုကို အစားထိုးကာ ဒီနေရာကို အောင်မြင်စွာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။

ယန်ရှောင်ဟွာ၏ နေရာတွင် အရောင်ပျောက်ဆုံးသွားသော မီးပုံးပျံတစ်လုံးက ထိုနေရာတွင် ကျရောက်နေပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်။

"ပြီးသွားပြီ အကုန်နောက်ကျသွားပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လီယန်က မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း မှေးမှိန်နေပြီး ဖျက်ဆီးခံရသည့်အရှိန်က မြန်ဆန်လာသည်။ သူ၏ဘေးတွင် နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင် ပေါ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုက ပြင်းထန်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က တိုးမြင့်လာသည်။

"ခေါင်းဆောင် စာကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပါ ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည်နဲ့ စာမပို့နိုင်တဲ့ ကျိန်စာကို ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံတယ် ပြီးတော့ ခင်ဗျားက ဒီတစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ပါတယ် ဒီမှာဆက်ပြီး ကြန့်ကြာနေစရာမလိုတော့ဘူး"

လီယန်ကလည်း ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ယန်ကျန့်တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွားနိုင်မှန်း သိ၏။

သူသာဆန္ဒရှိလျှင် တစ္ဆေအနည်းငယ်သာ ယန်ကျန့်ကို သတ်နိုင်ပေမည်။ ဒီတစ္ဆေက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း ခေါင်းဆောင်ကို သေချာပေါက် မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။

အကယ်၍ လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် အရင်တစ်ခါကတည်းက အောင်မြင်သွားလောက်ပြီ။

ယန်ကျန့်က ယန်ရှောင်ဟွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လီယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတာမှန်တယ် နောက်ကျသွားပြီ တစ္ဆေအရေအတွက်က သုံးကောင်ဖြစ်သွားပြီ စာပို့တဲ့တာဝန်က ကျရှုံးဖို့ ကံပါလာပြီးသားပဲ ငါစာကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရင်တောင် အဓိပ္ပာယ်သိပ်မရှိတော့ဘူး ငါတို့ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ တစ္ဆေက စာပို့တာဝန်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ဒါကြောင့် ဆုတ်ဖြဲသည်ဖြစ်စေ မဖြဲသည်ဖြစ်စေ ရလဒ်က အတူတူပဲ"

"လျိုချင်းချင်းသာ စတေးဖို့ဆန္ဒရှိခဲ့ရင် အခြေအနေတွေက ဒီလိုဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး"

လီယန်က မလိုလားစွာ ဆို၏။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာအတူတူ သေဆုံးရန် သင့်တော်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အဘယ်ကြောင့်မရွေးချယ်ရမည်နည်း။

လျိုချင်းချင်းသာ သူတို့၏လုပ်ရပ်များနှင့် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ခဲ့လျှင် ယန်ကျန့်နှင့် ယန်ရှောင်ဟွာတို့ အသက်ရှင်နိုင်ပြီး ဒီစာပို့တာဝန်ကလည်း ပြီးဆုံးဖွယ်ရှိသည်။ လူအများစု သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ စတေးမှုက တန်ဖိုးရှိပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အခုတော့…

အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပြီ။

ပတ်ပတ်လည်တွင် တစ္ဆေသုံးကောင် ပေါ်လာပြီး ကျန်ရှိသောလူများက မရင်ဆိုင်နိုင်ကြတော့ပေ။

လီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပျောက်ကွယ်နေပြီး သူက လျိုချင်းချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်လည်း မှေးမှိန်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အချို့အစိတ်အပိုင်းများသာဖြစ်ပြီး သူမ၏လက်များနှင့် မျက်နှာသာ ဖျက်ဆီးခံနေရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အများစုက ရှိနေသေး၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီယန်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်မှာ လျိုချင်းချင်း၏ ဝတ်စုံအောက်တွင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်ဘဲ ရုပ်သေးရုပ်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ထိုရုပ်သေးရုပ်လူတွင် လက်မောင်းများနှင့် မျက်နှာမရှိပေ။

ဒါကြောင့် လျိုချင်းချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် တစ္ဆေက အပြည့်အဝမကျူးကျော်ခဲ့ပေ။

လျိုချင်းချင်း၏ ဘေးတွင် လေထဲ၌ ထူးဆန်းသော အဖွားအိုတစ်ယောက်၏ ပျံဝဲနေသော မျက်နှာနှင့် မထင်မရှားခန္ဓာကိုယ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ထိုနည်းတူ လီယန်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော တစ္ဆေကလည်း မပြည့်စုံပေ။

လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များက မမှန်ကန်ဘဲ အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်သာ အပြည့်အဝပုံပေါ်လာသည်။

ဒါက လီယန်၏ မသန်စွမ်းသောအခြေအနေနှင့် အလွန်ဆင်တူနေသည်။

"ခေါင်းဆောင် သွားတော့ ဒီမှာဆက်မနေနဲ့တော့"

လီယန်က နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားတံခါးလက်ကိုင်ဖုတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဒါက တစ္ဆေတံခါးဖွင့်ရန် အရေးကြီးသောအရာဖြစ်ပြီး ဒီတံခါးလက်ကိုင်ဖုမှတစ်ဆင့် မည်သူမဆို မတည်ရှိသောတံခါးကို ဖွင့်နိုင်ပြီး ဒီနေရာမှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာနိုင်သည်။

ဒီနောက်ဆုံးလုပ်ရပ်ကို ပြီးဆုံးအောင်လုပ်ပြီးနောက် လီယန်က လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလောင်းမကျန်ရစ်ဘဲ ထူးဆန်းသော အရာဝတ္ထုအချို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုနည်းတူ…လျိုချင်းချင်းကလည်း ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာနှင့် လက်မောင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခြေဖဝါးအောက်မှ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူမက အဆုံးတိုင်အောင် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပေ။

သူမ၏စတေးမှုကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစေရန် လီယန်၏ အစီအစဉ်ကို သဘောမတူခဲ့ခြင်းအတွက် နောင်တရမရကိုတော့ မည်သူမျှ သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးက အရေးမကြီးတော့။

ယန်ကျန့်တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အက်ကွဲနေသော လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ရင်း သူက အဝါရောင်ရွှံ့လမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ့ဘေးတွင် အနီရောင်ခေါင်းတလားတစ်လုံးသာ ရှိတော့သည်။

လူတိုင်းသေဆုံးသွားကြပြီ။

အလွန်ကြိုးစားပမ်းစား ကြိုးစားပြီးနောက် ပထမနေ့က ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက လူများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်ပြီး ထွက်ခွာသွားနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီနောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်တစ်စက ဒီနေရာတွင် ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော တစ္ဆေဆရာအားလုံး စတုတ္ထထပ်မှ စာပို့သမားအပါအဝင် ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ အသုဘပို့သည့်နေ့တွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးသွားကြပြီး ယန်ကျန့်တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သေဆုံးသူများက သေဆုံးသွားကြပြီ။

သို့သော် ကျန်ရှိသော တစ္ဆေများက ရှိနေသေး၏။

ထို့အပြင် တစ္ဆေအရေအတွက်က အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကျိုးဒန် ယန်ရှောင်ဟွာ လီယန်နှင့် လျိုချင်းချင်းတို့ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် အဝါရောင်ရွှံ့လမ်းပေါ်တွင် တစ္ဆေငါးကောင်ရှိနေသည်။

လီယန်နှင့် လျိုချင်းချင်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက ထိုအဖွားအိုနှစ်ယောက်ကို လက်တွေ့ဘဝထဲသို့ အပြည့်အဝကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း…

သို့သော် ဒီအချိန်မှာတော့ ဒါက အရေးမကြီးတော့ပေ။

တစ္ဆေများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က ယန်ကျန့်ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ထက် အများကြီးကျော်လွန်နေပြီး တစ်ကောင်ပိုများခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ကောင်လျော့နည်းခြင်းက ကွာခြားမှုမရှိတော့ပေ။

လူတိုင်း၏ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ…

ယန်ကျန့်က အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏လက်က အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အမည်မဖော်နိုင်သော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုက သူ၏သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသော နှလုံးသားထဲတွင် လှိုက်တက်လာပြီး သူ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ကျနေသော သစ်သားတံခါးလက်ကိုင်ဖုကိုပင် မကောက်ယူခဲ့ပေ။

သူက ကောင်းကောင်းသိနေသည်မှာ ဒါကိုကောက်ယူလိုက်ခြင်းက အရာအားလုံး၏ အဆုံးသတ်ကို ဆိုလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျရှုံးသွားသော စာပို့ခြင်းက သူစာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်သို့ မရောက်နိုင်တော့ဟု ဆိုလိုပြီး အခြားသူများ၏ သေဆုံးမှုများက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသည်။

"ငါထွက်မသွားနိုင်ဘူး ငါမရှုံးသေးဘူး ငါ ဒါတွေအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တယ် ငါသာ တစ္ဆေနယ်မြေရှစ်လွှာကို ဖွင့်နိုင်ရင် တာတုန်းမြို့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲက ချိန်သီးနာရီလိုပဲ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်စတင်နိုင်ပြီး သေဆုံးသွားသူတွေကို ပြန်ပေါ်လာအောင် လုပ်နိုင်တယ် နောက်ဆုံးတော့ တခြားသူတွေက အချိန်တိုအတွင်း သေဆုံးသွားတာပဲ သူတို့ကို ပြန်ခေါ်လာနိုင်ခြေက မြင့်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေရှစ်လွှာကို ဖွင့်ရုံနဲ့မလုံလောက်ဘူး ငါသာ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်စတင်နိုင်ရင်တောင် တစ္ဆေတွေက ရှိနေတုန်းပဲ မြင်ကွင်းက ထပ်တူဖြစ်ပြီး ကြေကွဲစရာက နောက်တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်လိမ့်မယ်"

"ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်စတင်တာက အခြေခံအခြေအနေတစ်ခုပဲ အဓိကက ရှေ့ကတစ္ဆေတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေပြီး တစ္ဆေမျက်လုံးများက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နိုးထလာဟန်တူသည်။

သူ၏နောက်မှ မိုးထိလုမတတ်မြင့်မားသော အနက်ရောင်တစ္ဆေအရိပ်က ယိမ်းနွဲ့နေပြီး မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေပုံရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက အခြေအနေကို ပြန်လည်စတင်ခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် မဖြေရှင်းနိုင်မှန်း သိရှိသွားသည်။ အကယ်၍ လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူက တစ္ဆေနယ်မြေရှစ်လွှာကို ဖွင့်ပြီးနောက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည့် အန္တရာယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြန်လည်စတင်ပြီးလောက်ပြီ။

ယန်ကျန့်ကို အမှန်တကယ် အကြပ်ရိုက်စေသည်မှာ ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက် တစ္ဆေများကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမည်နည်း။

အရင်က ချိန်သီးနာရီ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှ လျိုပိုင်မုကဲ့သို့ သူက တစ်ကြိမ်အသတ်ခံခဲ့ရပြီး ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်က ကွဲပြားသော်လည်း ရလဒ်က အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်က ရလဒ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် တစ္ဆေများကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဘယ်နှစ်ကြိမ်ပြန်လည်စတင်သည်ဖြစ်စေ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေများက ချဉ်းကပ်လာနေဆဲ ဖြစ်၏။

ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ထိခိုက်ခံနေရပြီး လျင်မြန်စွာ မသဲမကွဲဖြစ်ကာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်နေပြီး မကြာမီ သူက အခြားသူများကဲ့သို့ လုံးဝဖျက်ဆီးခံရတော့မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ထပ်အဖွားအိုတစ်ယောက်၏ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်က ရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာတော့သည်။

ဘုန်း

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနီရောင်ခေါင်းတလားအတွင်းမှ အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားမှုကြီးစွာဖြင့် ခေါင်းတလားကို တုန်လှုပ်စေကာ အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုက နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…ယန်ကျန့်၏ မှေးမှိန်နေသော ခန္ဓာကိုယ်က အနီရောင်ခေါင်းတလားဆီသို့ လှည့်သွားသည်။

အနီရောင်ရင့်ရင့် မျက်လုံးတစ်စုံက သက်ရောက်ခြင်းမခံရဘဲ အမှန်တကယ်နှင့် ရှင်းလင်းနေဆဲ ဖြစ်၏။

တစ္ဆေများက တစ္ဆေမျက်လုံးများကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။

ပျောက်ကွယ်သွားသော အစိတ်အပိုင်းများက သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးမပါသော အစိတ်အပိုင်းများသာဖြစ်သည်။

"ငါနည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားမိပြီ"

ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနီရောင်အလင်းဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး မိမိကိုယ်တိုင်ကို တိုက်ရိုက်ပြန်လည်စတင်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုက်သည်။ သို့သော် ဒီပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုက ယာယီသာဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးခံရသည့်အချိန်ကို နှောင့်နှေးစေရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်က သူ့အတွက် လုံလောက်သည်။

သူက ချက်ချင်းပင် အနီရောင်ခေါင်းတလား၏ အဖုံးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဖွင့်လိုက်သည်။

"မင်းက သေပြီးသားပဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ့ကိုငှားပါ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေတွေကို အဲဒီခေတ်ကလူတွေကပဲ ဖြေရှင်းသင့်တယ်"

ယန်ကျန့်၏ နောက်မှ တစ္ဆေအရိပ်က ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ လွတ်မြောက်ကာ အနီရောင်ခေါင်းတလားထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

အနီရောင်ခေါင်းတလားအတွင်း…

အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နေပြီး အလောင်းကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အဖိုးအိုတစ်ယောက်၏ အလောင်းက ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ငြိမ်းချမ်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။